4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Het dochtertje van de graaf

’s Anderdaags sprak gans het dorp er over.

Maria, het dochtertje van de graaf en de gravin, was verdwenen.

De vrouw die het meisje altijd vergezelde, had tot nu toe geen woord

kunnen uitbrengen. Ze staarde voor zich uit en schrok van elk geluid in haar

cm

omgeving. De dokters hadden gezegd dat dat waarschijnlijk altijd zo zou

blijven.

Blijkbaar was Maria, toen ze aan het spelen was, op een of andere manier

verdwenen zonder een spoor na te laten.

In alle verwarring hadden de bewakers geschoten op alles wat ze zagen

bewegen tussen de struiken maar toen ze daarna op onderzoek waren

gegaan hadden ze niets kunnen vinden.

Alhoewel de graaf direct daarna wel honderd van zijn beste mannen op pad

gestuurd had, was het meisje nog steeds niet gevonden.

Met Faramito ging het ondertussen gelukkig beter. Sylvia sloop elke dag

naar de grot om zijn wonden te verzorgen.

Om zijn poot had ze een oude versleten bloes gebonden. De koorts was

verdwenen en hij likte met zijn enorme tong al weer het water op dat ze in

haar kleine handjes voor hem hield. Ze wist als ze dat deed, ze heel

voorzichtig moest zijn dat de draak niet juist vuur moest spuwen.

Ze vertelde over het verdwenen meisje en zag dat een traan sissend uit een

van zijn grote ogen kwam.

“Stout”, zei hij.

“Weet jij niet waar Maria zou kunnen zijn?”, vroeg ze.

“Stout”, zei hij opnieuw.

Similar magazines