4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Faramito heeft hulp nodig

In de grot was van alles veranderd. Tegen een van de muren zag Sylvia een

grote hoop takken liggen. Grote vlammen schoten uit de neusgaten van

Faramito toen ze in de richting van de muur ging.

“Sylvia!!!”, brulde de draak luid.

cm

Geschrokken draaide ze zich om. Voor het eerst voelde ze schrik voor haar

grote vriend.

“Sylvia moet helpen!!!”, brulde hij nog luider.

Met een grote zwaai van zijn linkervoorpoot schoof hij de takken opzij.

Onder de taken lagen drie eieren.

Sylvia had nog nooit in haar leven zo een grote eieren gezien.

Als ze rechtop zouden staan, zouden ze wel tot aan haar schouders komen.

Donkergroen met rode stippen lagen ze broederlijk naast elkaar als in het

prachtige boek dat Sylvia ooit gezien had toen ze met de klas op bezoek

was gegaan naar het klooster.

De broeders die daar woonden, hadden toen voorgelezen uit het boek.

Sommige dingen wist ze niet meer maar ze herinnerde zich wel dat ze toen

verteld hadden dat in oude verhalen soms gesproken werd over rare wezens

die draken genoemd werden en die één keer in hun leven drie eieren legden.

“Faramito nu niet meer eenzaam”, zei de draak.

“We moeten eieren verstoppen.”

Door de pijn in zijn gewonde poot kon Faramito de eieren niet alleen

dragen en moest Sylvia dus helpen om ze dieper in de grotten te brengen.

Samen en stapje voor stapje werd het eerste ei de grot ingedragen. Beneden

hoorden ze water stromen door een of andere ondergrondse rivier. “Ik kan

niet meer Faramito, ik ben te moe. Ik moet naar huis.” Het boze gebrul van

de draak zorgde er voor dat Sylvia het ei liet vallen. Eerst langzaam, maar

dan sneller en sneller begon het ei naar beneden te rollen.

De wanhoop bij Faramito als hij probeert door de kleine grot te kruipen is

hartverscheurend.

Bang en geschrokken rent Sylvia de grot uit.

Similar magazines