4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Ondertussen buiten

het dorp

“Hier was het”, zei Fernando. “Hier heb ik dat verschrikkelijke monster

cm

gezien”. Op de plaats die de verschrikte man had aangewezen waren

duidelijk pootafdrukken te zien van een groot dier. Niemand, zelfs de

boswachter, die ook was meegegaan, had ooit dergelijke afdrukken gezien.

Ze waren even groot als het schild dat een van de soldaten er naast had

gelegd.

“Langs waar is het gevlucht?”, vroeg de graaf. “Die richting uit, meneer de

graaf”, zei Fernando. Voorzichtig en met zijn bevende hand wees hij in de

richting van een grote groep verbrande struiken wat verderop. Twintig

soldaten vertrokken met hun schild stevig voor hen en hun zwaard in de

aanslag in de richting van de plek die hij had aangewezen. Achter hen, en

met hun wapens in aanslag alle andere mannen. Het was niet warm, maar

toch voelde Sylvia’s vader het zweet langs zijn rug naar beneden lopen.

Toen hij eventjes opzij keek, zag hij dat de anders zo blozende en lachende

onderwijzer er helemaal bleek en gespannen uitzag.

Langzaam gingen ze in de richting van de struiken. Eén van de soldaten

stak voorzichtig zijn zwaard in de lucht. De graaf, die op veilige afstand

had staan toekijken, haastte zich naar voor. Voorzichtig haalde hij iets van

tussen de struiken. Het zag er uit als een bloesje van een kind. Het was

helemaal gescheurd en was doordrenkt van het bloed. Eerst bleef het

eventjes stil maar toen begonnen enkele mannen met hun wapens in de

lucht naar de struiken te rennen. Het geluid van hun geroep was te horen tot

in het kasteel.

Similar magazines