4sprookjesChristelStef

codigomerlin

De zoektocht.

'sAnderdaags stonden voor het kasteel honderden mensen met kinderen aan

te schuiven.

Een voor een werden ze naar binnen geroepen.

“Wanneer is je kindje geboren?”, was de eerste vraag die hen gesteld werd.

Iedereen antwoordde dan “vannacht” of “gisterenmorgen” of gewoonweg

“gisteren” in de hoop dat hun kind de volgende koningin zou worden.

cm

Sommige kinderen waren één, twee of zelfs vijf jaar en eentje begon zelfs

al wat baard te krijgen op zijn kin.

Inderdaad, meer dan de helft van de kinderen waren jongens die door hun

ouders als meisje waren gekleed.

s' Nachts, als alle kinderen binnen waren geweest, was het stil in het

kasteel.

Koningin Lutgardia zat met haar ministers aan de grote tafel.

“Blijkbaar is er in gans het land gisteren geen enkel meisje geboren”, zei ze.

“Ik wil dat Merlijn naar hier komt en zeg hem dat hij zijn kristallen bol

meebrengt.”

Als het waar was wat de koningin zei, was het einde van de wereld niet ver

meer weg.

“Ik moet dringend een nieuwe kristallen bol hebben”, zei Merlijn.

“De feestfee heeft hem op de grond gegooid toen ze vorige keer op bezoek

was en nu is hij gebarsten.”

“Betekent dat dat je niet meer in de toekomst kan kijken?”, vroeg Lutgardia

terwijl ze boos naar hem keek.

“Jawel,” zei Merlijn, “maar niet zo duidelijk”.

“Raar…”, zei Merlijn terwijl hij gespannen naar zijn kristallen bol keek.

“Ik zie wel een kindje maar het lijkt wel of het in het kasteel woont.”

“In het kasteel wonen geen kinderen”, zei de koningin. “Ik haat kinderen.”

Merlijn glimlachte. Iedereen wist dat er wel kinderen in het kasteel

woonden maar blijkbaar was de koningin daar niet van op de hoogte.

Similar magazines