4sprookjesChristelStef

codigomerlin

De bel op het marktplein luidde weer. Elke dag om tien uur stipt moesten

de dorpelingen dan naar het marktplein komen met iets voor het paleis.

Vandaag hadden ze beslist 3 kippen en een varkentje te geven. Iedereen

hoopte dat het deze keer wel voldoende zou zijn. Gisteren nog was het

verkeerd gelopen. De emmer melk en de eieren die ze hadden klaar gezet

aan de ingang van de kerk, waren gewoon vertrappeld door de paarden van

de dienaars van de koningin. Daarna hadden ze het eerste beste huis dat ze

tegenkwamen in brand gestoken.

Eventjes was haar hart vlugger gaan slaan toen ze dacht Ronaldo te zien

met een grote steen in zijn hand maar in alle drukte had ze hem uit het oog

verloren.

cm

De doodsklokken weerklonken over het dorp. Alweer iemand die gestorven

was. De wind waaide onverbiddelijk over de mensen die op weg waren naar

de kerk. Het zag er naar uit dat het een zeer koude winter zou worden.

Iedereen hoopte dat koningin Loba dit jaar wat meer medelijden met hen

zou hebben. Vorig jaar nog waren vele mensen omgekomen van de honger

en de koude.

Emma stond achteraan in de kerk toen de eenvoudige kist werd binnengedragen.

Ze schrok toen ze zag wie er achter de kist liep. Hij keek recht

voor zich uit. Groot en fier met zijn prachtige gitzwarte haar en zijn grote

alles doordringende blik in zijn donkere ogen. Zijn handen waren gebald tot

vuisten en zijn mond was strak als bij iemand die verschrikkelijk boos was.

Ze hoorde de oude vrouwen naast haar fluisterden. “Zo jong nog. Eerst zijn

vader meegenomen en nu zijn moeder dood.” “Het schijnt dat ze gestorven

is van de koude en de honger.” Ze zag hoe de oude vrouw verschrikt om

zich heen keek. Ze was duidelijk bang dat iemand zou horen wat ze tegen

elkaar zeiden.

Toen de kist voor het altaar werd neergezet draaide Ronaldo, want hij was

het inderdaad, zich om en keek naar de verkleumde en uitgehongerde

mensen voor hem. Zachtjes bracht hij een hand naar voor. Zijn mond trilde.

Eventjes was het alsof hij iets wou zeggen.

Het was muisstil. Iedereen wachtte op wat komen zou.

Zachtjes en met gebogen hoofd knielde hij. Toen hij weer recht ging staan

en met zijn ogen wijd open recht in hun richting keek sloeg hij langzaam

met zijn rechtervuist drie maal op zijn borst. Eventjes kregen de mensen

het gevoel dat er misschien toch iets kon veranderen in de toekomst.

Similar magazines