4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Gans de dag door waren prachtige koetsen af en aan gereden om alle

vooraanstaande personen uit de provincie naar het kasteel te brengen.

Iedereen had geschenken meegebracht voor de koningin. Alle aanwezigen

wisten dat hoe mooier en waardevoller het geschenk was, hoe dichter je bij

haar een plaats toegewezen kreeg.

Terwijl de dienaars af en aan liepen met enorme stukken vlees en andere

lekkernijen, keek koningin Loba rustig toe vanop haar troon. Soms zei ze

iets tegen degenen die dicht bij haar zaten, maar over het algemeen keek ze

strak voor zich uit met die eigenaardige glimlach die door iedereen zo

gevreesd werd.

cm

Overal werd muziek gespeeld en, dronken door de wijn, werd overal

gezongen en gelachen. De slaven van koningin Loba sleurden gans de tijd

met grote stukken hout om het indrukwekkende haardvuur brandend te

houden. Ze moesten er rekening mee houden niet te dicht bij de genodigden

te komen om zweepslagen te voorkomen.

Toen vloog een brandende pijl door het raam naar binnen. Hij belandde in

de enorme kerstboom die direct in brand vloog. Iedereen stormde hoestend

en in paniek weg uit de grote zaal. De prachtige met gouddraad bestikte

gordijnen die overal op waren gehangen waren een gemakkelijke prooi

voor de vlammen.

De soldaten en dienaars hadden alle moeite van de wereld om het vuur

onder controle te krijgen.

“Daar zullen ze voor boeten, zowaar ik koningin Loba ben”, zei ze.

’s Anderdaags

Het vroeger zo mooie dorp zag er bijna verlaten uit. Niets, uitgezonderd de

smeulende brandhaarden wees op hetgeen gisteren gebeurd was. Het gelui

van de kerstklokken had helemaal niets feestelijks. Eén meisje liep over het

marktplein. Ze ging in de richting van de bergen en had een grote zak over

haar schouder. Haar vlugge stap duidde er op dat ze op weg was naar

ergens.

Deze morgen, heel vroeg, had hij op het raam van haar kamertje geklopt.

Hij was ondergedoken in het bos had hij haar verteld. Zonder een woord te

zeggen had haar moeder een brood gebakken met hun laatste meel. Toen

het uit de oven kwam had ze het in stilte in een zak gestoken, samen met

wat kastanjes en een gesloten kruik met wijn. “Wees voorzichtig”, zei ze

toen Emma naar de deur stapte.

Eventjes was ze geschrokken toen hij vanuit de struiken naast de weg

tevoorschijn kwam. Hij zag er moe uit en zat helemaal onder de modder.

Toen hij haar hand vast nam en haar meetrok in de richting van de bossen,

voelde ze hoe verkleumd zijn handen waren. “Stil”, zei hij. “Ik hoor iets.”

Naast elkaar liggend en bibberend van de kou zagen ze een oud vrouwtje

tevoorschijn komen uit het bos. Ze zag er helemaal krom uit als de takken

die boven haar hoofd bewogen in de koude wind.

Similar magazines