4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Ze droeg een lang felblauw gewaad en op haar hoofd stond een hoge

scherpe hoed die in het midden wel geknakt leek. Ze leek recht hun richting

uit te komen. Ze stopte vlak voor hen. “Kom maar mee”, zei ze. “Ik had

jullie al verwacht.”

Diep verscholen in het bos, en op een plaats waar ze geen van beiden ooit al

geweest waren, stond haar huisje. De rook kwam uit de schoorsteen en op

de kachel zagen ze een grote kom soep. Toen ze aan de tafel waren gaan

zitten, had het vrouwtje de zak die Emma had meegenomen geopend.

Voorzichtig haalde ze de inhoud er uit. Twee broden, een grote zak appels,

een ham, aardappelen, uien, kastanjes, ... Dit ging zo door tot de tafel

cm

helemaal vol lag. “Vroeger woonde ik ook in het dorp”, zei ze. “Iedereen

van mijn familie is door de soldaten meegenomen naar het kasteel of is

vermoord. Daarna ben ik naar hier gevlucht. Ik had het huisje ooit gezien

toen ik op zoek was naar paddestoelen en kruiden. Het werd toen bewoond

door een oude man maar die is vlak erna vertrokken voor een reis naar een

ver land”

“Voor hij vertrok gaf hij mij deze zak als geschenk. Hij vertelde dat ik hem

alleen maar mocht gebruiken om andere mensen te helpen. Vanmorgen in

alle vroegte heb ik hem naar je moeder gebracht. Hij bevat alle dingen die

de koningin ooit gestolen heeft.”

Toen ook zij hun verhaal hadden gedaan, keek de vrouw met tranen in haar

ogen in hun richting. “Ik denk dat het hoog tijd is om de dingen te

veranderen. We zijn nu al met drie maar onze kracht zal groeien."

“Ga nu naar huis, Emma, en probeer de mensen te overtuigen van hetgeen

moet gebeuren. Ronaldo blijft hier om alles voor te bereiden.”

“Wees voorzichtig, mijn prinsesje.“

Similar magazines