4sprookjesChristelStef

codigomerlin

De koningin neemt wraak

Op het marktplein stond een koninklijke heraut. Met gestrekte armen las hij

luid wat op de perkamenten rol was geschreven. “De koningin heeft beslist

in al haar wijsheid en met alle macht die haar gegeven werd de dader van

de laffe brandstichting in haar kasteel te zoeken en ter dood te brengen.

Degene die haar vertelt wie de dader is, zal door haar op koninklijke wijze

worden beloond met 100 gouden muntstukken. Tot de dag dat iemand ons

cm

verteld wie de dader is van hetgeen in het kasteel gebeurd is, zal iedere dag

een man uit het dorp door ons worden opgepakt en meegenomen naar het

kasteel. De geschenken voor de koningin worden vanaf vandaag

verdubbeld.”

Een grote groep soldaten stormde de kerk binnen met fakkels. Toen ze weer

naar buiten kwamen sleurden ze de pastoor mee tussen hen in. De vlammen

begonnen al door de prachtige glasramen naar buiten te komen. In een mum

van tijd was hun prachtige kerk veranderd in een zee van vuur.

Zonder het zelf te willen en als gedwongen door een onbekende kracht

begon Emma “Mia Irmana Fremosa” te zingen. Het prachtige lied ging over

haar droom van gelukkig zijn samen met Ronaldo maar ook over het geluk

van iedereen. Op feesten in het dorp zong iedereen het altijd samen en uit

volle borst mee. Soms, als de soldaten van de koningin in het dorp waren,

werd het in stilte of zelfs in hun gedachten gezongen. Hun droom om ooit

vrij te zijn; zonder zorgen. Nu was het een moment van verbondenheid,

van liefde, van toekomst. Ze hoorde dat de vrouw die naast haar stond

hetzelfde deed. Na een tijdje en met het licht van het verschrikkelijke

knetterende vuur zong iedereen mee met al de kracht die ze in hun lichaam

hadden. Ze zongen het lied opnieuw, en opnieuw, en opnieuw. Ze voelden

hoe hun hoop tot leven kwam.

De soldaten stonden als aan de grond genageld. De mannen die de pastoor

naar buiten hadden gesleurd schudden het hoofd. Sommigen zongen zelfs

mee.

Voor de eerste keer in al die tijd hadden de dorpelingen laten zien hoe sterk

ze waren. Voor de eerste keer hadden ze koningin Loba getrotseerd.

Het leven had daarna zijn gewone gang gegaan. De giften voor de koningin,

de mannen die meegenomen werden, ...

De klokken van de kerk hingen nog steeds in de zwartgeblakerde toren

maar luidden niet meer. Op een van de muren had iemand “LOBA NEE”

geschilderd.

Toch was er iets veranderd in de hoofden van de mensen.

Ze beseften voor het eerst dat het zo niet langer kon. Ze moesten kiezen of

sterven van de honger of er iets aan doen.

Similar magazines