4sprookjesChristelStef

codigomerlin

De grote takken die opzij waren getrokken zwiepten met een enorme kracht

in de richting van de verschrikte mannen toen de dorpelingen de dikke

touwen doorhakten. De paarden werden bijna gek van schrik toen de

zakken, gevuld met slangen naar beneden werden gegooid. Vele soldaten

vielen op de grond maar hun zware harnassen beletten hen om rechtop te

staan. Onder een regen van rotsen die uit de bomen naar beneden kwamen

en bestookt door de pijlen van Ronaldo en de anderen weerklonk het

hoornsignaal voor de aftocht. Strompelend en met de paarden die in paniek

voor hen uit stormden probeerden ze, bestookt met de laatste rotsen een

terugweg naar het kasteel te vinden.

cm

Zingend en met Ronaldo op hun schouders waren ze terug gegaan naar het

huisje in het bos. Bijna iedereen had het gevoel van onoverwinnelijkheid.

Hoe hard Ronaldo en Emma ook probeerden hen uit te leggen dat dit niet

betekende dat de koningin overwonnen was, was er niemand die wilde

luisteren. “Morgen gaan we terug naar het dorp”, zeiden ze. “We hebben

gewonnen”.

Vele van de mannen, vrouwen en kinderen waren ’s anderdaags inderdaad

terug gegaan naar het dorp. Ronaldo en Emma hadden amper een vijftigtal

mensen kunnen overtuigen om niet te gaan. De lucht was helemaal grijs en

het zag er naar uit dat het zou gaan sneeuwen. De wind bracht een

brandlucht in hun richting. Een aantal mannen liepen met Ronaldo naar de

rand van het bos om te kijken wat er aan de hand was.

Hetgeen ze zagen was verschrikkelijk. Gans het dorp brandde. Alle huizen,

alle stallingen, het mooie gemeentehuis,..., alles. Ze hoorden het gegil en

geschreeuw van mensen tot waar ze stonden.

“We moeten ze helpen Ronaldo. We moeten ze helpen”, zei iemand.

“Ik vrees dat wachten nu het enige is wat we kunnen doen.” Ronaldo keek

met gebalde vuisten naar zijn geliefde dorp. Met zijn rechtermouw wreef

hij over zijn gezicht.

Toen het geschreeuw meer dan een uur later was gestopt gingen ze naar het

dorp. Emma en de andere vrouwen hadden doeken en water mee genomen.

De mannen namen alle wapens mee die ze nog hadden.

Onderweg naar het dorp hadden ze overal doden en gewonden gevonden.

“Ze hebben ons opgejaagd als beesten, Ronaldo. Tot in de bossen hebben ze

ons achtervolgd. Ze hebben mijn vrouw meegenomen en gezegd dat ze elke

dag zouden terugkeren tot iedereen dood was.”

Het huisje van de oude vrouw lag vol met gewonden. De doden hadden ze

allemaal begraven.

“Het is jouw schuld Ronaldo. Jij hebt ons in deze ellende gebracht.”

“Waarom hebben we toch naar jou geluisterd?”

Similar magazines