4sprookjesChristelStef

codigomerlin

“Ik ga hulp zoeken”, zei ze. Met een mooie blauwe cape over haar

schouders besteeg ze het paard. “Neem dit mee.” De oude vrouw stond

voor haar met een enorm zwaard. “Geloof in zijn kracht en alles wordt

mogelijk.” Haar cape wapperde in de wind toen ze in de vrieskou en in

volle galop vertrok. Haar zwaard had ze tussen een touw om haar middel

gestoken.

In het kasteel waren overal soldaten naar buiten gekomen. Ze waren

duidelijk verrast door de indringers en het zag er naar uit dat Ronaldo en

zijn mannen het gingen halen. Een paar van hen probeerden met alle kracht

cm

een van de toegangspoorten tot het kasteel open te breken om de koningin

te gaan zoeken. Op het moment dat de overwinning binnen handbereik lag

kwamen een dertigtal paarden de poort binnen gestormd. Op hun rug de

soldaten die terugkwamen van het verlaten dorp. Langzaam maar zeker

werden Ronaldo en de zijnen naar achteren gedreven. Met hun rug tegen de

muur en vechtend met de moed der wanhoop probeerden ze stand te

houden. Wanhopig zocht Ronaldo naar een uitweg maar ze zaten als ratten

in een val. Toen en als bij wonder verscheen door de kasteelpoort nog een

paard. Op het paard zat Emma. Haar zwaard hoog in de lucht kwam ze op

de soldaten af. Achter haar en onder luid gebrul wel honderd andere

mensen. Gewapend met hooivorken, hamers, messen en knotsen stormden

ze achter haar aan. Het waren nu de soldaten die in de val zaten. Eén voor

één gooiden ze hun wapens op de grond en kwamen ze van hun paarden.

Het zag er naar uit dat de strijd gestreden was.

Emma stond nu naast Ronaldo. Samen hielden ze het zwaard vast.

Langzaam hieven ze het zwaard de hoogte in. De massieve houten

toegangsdeur van het kasteel versplinterde toen ze het zwaard erop lieten

neervallen. Een gejuich steeg op uit de menigte achter hen.

De jaren van ellende en armoede waren iedereen te veel geworden. Samen

liepen ze het kasteel binnen.

Alles zag er verlaten uit. Iedereen keek naar de luxe waar de koningin in

leefde. Zijde en goud, juwelen die overal rondslingerden. Een tafel vol met

het lekkerste eten, vaten met wijn en de honderden kaarsen. De enorme

haard brandde maar er was niemand te zien.

“Stil,” zei Ronaldo, “ik denk dat ik iets hoor. Iedereen stond stil en

luisterde. Ergens uit de verte kwam een hulpgeroep. “Help, help. Hier zijn

we.” Het geluid leek wel van onder hen te komen. Naast de tafel en bijna

onzichtbaar zaten tralies in de vloer. Door de tralies zagen ze iets bewegen.

“Haal ons hier uit. Haal ons hier uit.”

Geholpen door zijn mannen had Ronaldo de toegangsdeur tot de

ondergrondse ruimte gevonden. Wel honderd mannen en vrouwen zaten

opgesloten in een ruimte. “We kregen enkel de restjes van de tafel om te

eten. Ze gooide ze door de rooster naar beneden.”

Similar magazines