4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Koning Lucas?

“Maar ik ben wel een koning”, zei Lucas.

“Jaja”, zei Troela. “De koning van het circus zeker.”

De trollen rolden over de grond.

“Ik ben koning Lucarius”, zei hij. Voorzichtig taste hij onder zijn hemd.

Aan een touwtje rond zijn nek hing een ring.

cm

Het was de zegelring van de koning.

“Jullie hebben één uur om van onze berg te verdwijnen”, zei Troela.

“Als jullie niet op tijd weg zijn, koken we jullie allemaal.”

“Oh ja, koning Lucarius blijft bij ons.

Hij is onze gast om te eten.”

De trollen en heksen lachten allemaal.

“Maar we kunnen Lucas toch niet hier laten?”, huilde Wendolina.

“Laat ons eerst zorgen dat we hier weg zijn. We zoeken dan wel een

oplossing”, zei Merlijn.

Lucas werd met dikke touwen aan een boom gebonden. De anderen waren

vertrokken in de hoop op tijd de berg te kunnen verlaten. De regen en

duisternis zorgden er voor dat niemand zag hoe de kleine Leandro zich

verstopte tussen de struiken.

“We zijn er”, zei Merlijn. “Hier zijn we weer veilig.”

Ze zaten in een stal met koeien.

“Waar is Leandro?”, vroeg Gomar.

“Ik dacht dat hij bij jou was”, zei Wendolina.

Met zijn allen waren ze op zoek gegaan maar van het jongetje was geen

spoor te bekennen.

“Ik stel voor”, zei Rufus, “dat we elk om beurt buiten blijven en zijn naam

roepen. Als hij verloren gelopen is zal hij ons horen en weet hij welke

richting hij uit moet komen”.

De heksen waren ondertussen volop aan het feesten. Troela had speciaal

voor de gelegenheid een nieuwe ton kakkerlakkenbier geopend. De stank

van het goedje zorgde er voor dat Lucas bijna van zichzelf ging.

Similar magazines