4sprookjesChristelStef

codigomerlin

De bron van het leven.

“En nu?”, vroeg Gomar met bevende stem. “Wat moeten we nu doen?”

“Nu moeten we haar voorzichtig onderdompelen en haar dan op een bed

van bloemen leggen”, zei Merlijn.

's Morgens waren ze al vroeg vertrokken en na een paar uur stappen hadden

ze de bron van het leven al bereikt.

cm

De pracht en de schoonheid waren met geen woorden te omschrijven.

Duizenden prachtige bloemen bloeiden in alle mogelijke kleuren rond het

kristalheldere water.

Boven de gigantische waterlelies die in de bron groeiden vlogen ontelbare

elfjes. Stuk voor stuk waren ze Merlijn komen begroeten.

“Het lijkt wel het paradijs”, zei Rufus.

“Het is prachtig”, zeiden Fons en Jojo als in koor.

“Mag ik Leonora nu neerleggen?”, vroeg Rufus.

“Ik heb al twee dagen jeuk aan mijn neus.”

Voorzichtig legde hij de plank met daarop Leonora, neer op de grond.

De drie feeën toverden met hun toverstokjes een bed van bloemen.

Om eerlijk te zijn hadden ze eerst wel een half uur ruzie gemaakt over welk

kleur de bloemen moesten hebben maar toen Merlijn boos in hun richting

had gekeken waren ze al snel gestopt.

Merlijn zat te lezen in zijn grote toverboek.

“Ik twijfel welke toverspreuk ik moet gebruiken”, zei hij.

Hij keek naar Leonora.

“Ik denk dat ik het weet.”

Zachtjes brachten ze Leonora naar de bron.

“ Lieve Gomar en Wendolina, luister goed.

Jullie dragen haar nu tot in de bron en als ik mijn toverspreuk heb

uitgesproken, dompelen jullie haar direct onder in het water.”

Toen Merlijn een van zijn beroemde spreuken begon voor te lezen werd

iedereen stil.

Similar magazines