4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Het enige dat je hoorde was het geluid van de kleine kristallen belletjes die

overal in de bomen hingen.

Na welgeteld 7 minuten begon hij aan zijn laatste zin.

“Met je vleugels oh zo fijn, zal je vanaf nu een elfje zijn.”

De drie feeën keken verschrikt naar Merlijn maar het was al te laat.

Voorzichtig dompelden Gomar en Wendolina Leonora onder in het water.

“Ja,” zei Merlijn, terwijl hij naar de feeën keek, “ik had geen spreuk voor

mensen”.

cm

Zachtjes legden ze Leonora op het bed van bloemen.

“Ik stel voor,” zei hij, “dat we nu allemaal wat rusten. Het kan een hele tijd

duren voor de spreuk werkt”.

Iedereen legde zich neer op het zachte gras en sliep.

In geen enkel boek, geen enkel verhaal wordt gezegd hoe lang ze geslapen

hebben. Sommigen zeggen dagen, anderen zeggen weken of zelfs maanden.

Merlijn zelf zegt dat het misschien wel jaren waren.

Een ding wat zeker is, is dat ze net op tijd wakker waren om te zien hoe

Leonora ontwaakte.

“Oh,” zei ze, “ik heb zo lekker geslapen.”

Haar blonde haar glinsterde als goud, haar glimlach en haar ogen waren nog

mooier geworden..., maar wat het meest opvallende was…, waren de twee

prachtige vleugels op haar rug.

Koningin Lutgardia zat met haar ministers in de grote zaal van het kasteel.

“Het wordt de hoogste tijd dat we iets doen”, zei iemand. “Elke dag wordt

het donkerder en donkerder. Elke dag wordt het kouder en kouder. De

mensen hebben bijna geen eten meer; ze hebben bijna geen hout meer om

zich te verwarmen. Waarom laten we niet iedereen naar hier komen? Hier is

er eten en hout in overvloed.”

“Apate wil dat niet. Ik wil daar geen woord meer over horen”, zei de

koningin.

“Heeft Apate al gezegd wanneer ze er gaat voor zorgen dat de sterren weer

schijnen majesteit?”

“Ze zegt dat ze eerst tot prinses moet gekroond worden; dat ze anders niets

kan doen.”

“Ik stel voor,” zei minister Willem, “dat we daar dan niet lang mee

wachten”.

Similar magazines