4sprookjesChristelStef

codigomerlin

“Lieve ouders”, sprak Merlijn.

“Ik zal u laten zien waarom de koning en de koningin zo verdrietig zijn

maar hou uw handen wel goed voor de ogen van uw kinderen zodat ze

zeker niets kunnen zien.”

Iedereen deed wat hem gevraagd werd.

Langzaam, zeer langzaam trok Merlijn de muts van over het hoofdje van de

baby.

cm

“OOOH, AAAAAH....”

Nu begrepen ze waarom de koning zo verdrietig was.

Nu begrepen ze waarom de koninging niet op het balkon kwam.

Het prinsje had mooi haar, glanzend haar,...

Wel super-recht haar.

Maar die kleur...

Het was de kleur dat ze zeer goed kenden; een kleur waar ze schrik voor

hadden. Het haar van de baby was niet blond, het was niet bruin of zwart,

neen, …, het haar van de baby was oranje.

Vlug zette Merlijn weer het mutsje op want sommige kinderen begonnen

nieuwsgierig te worden en wilden weten wat er gebeurde.

Nergens werd gefeest die avond.

Nergens werd vuurwerk afgeschoten.

Nergens werd gezongen.

Nu begrepen ze waarom Zwartbaard zoveel plezier had toen de koning en

de koningin oranje kozen.

Ze hadden nu een prins. Maar een prins die altijd een muts moest dragen

dat vonden ze eigenlijk toch ook maar niets.

Similar magazines