4sprookjesChristelStef

codigomerlin

Het vertrek

Razend kwaad liep Zwartbaard naar buiten.

Direct kreeg hij een raar gevoel.

Was hij, de onoverwinnelijke Zwartbaard, bij de neus genomen?

Was hij in een valstrik gelopen?

cm

Kolaboka bleef gans de tijd jammeren.

“Meester, meester, wat heb je gedaan, wat heb je gedaan?”

“Zwijg, of ik verander je in een kraai.”

Zwartbaard begon nu echt ongerust te worden.

Waarom durfde niemand van zijn helpers nog naar hem kijken?

Buiten zag alles er nog normaal uit.

De huizen, de bomen, de bloemen, de karren op de straat; zelfs de

spandoeken hingen nog op hun plaats.

Toch wel iets raar die spandoeken.

Zwartbaard had hen zo verschrikkelijk behandeld en nu hij bij hen op

bezoek kwam om hen nog meer te straffen, stonden ze allemaal klaar met

spandoeken en riepen ze “Hip, hip, hoeraa...”

Neen, dat was niet waar; dat riepen ze helemaal niet.

Eigenlijk was er zelfs helemaal niemand te zien.

Het anders zo drukke Flodderland leek wel uitgestorven.

Vlugger en vlugger begonnen Zwartbaard, Kolaboka en alle trollen die met

hen waren meegekomen naar hun paarden te lopen.

De dieren stonden met opengesperde neusgaten te blazen.

Het leek wel of ze wisten dat er iets ging gebeuren.

Toen viel het eerste spandoek naar beneden, toen nog één en nog één.

Onder die spandoeken zaten spiegels.

Waar de tovenaar ook keek, overal zag hij zichzelf weerspiegeld.

Overal waar hij keek, zag hij zichzelf.

Zijn zwarte baard, zijn zwarte haren, zijn zwarte kleren,...

Langzaam voelde hij zich ziek worden.

Langzaam voelde hij zijn krachten uit zijn lichaam wegstromen.

Similar magazines