ZiZo-Magazine 140 - Dossier Cyberspace

cavaria

oktober-november-december 2017

www.axa.be/jobs

#AXAbeTalent

www.linkedin.com/company/axa


INHOUDSTAFEL

VOORSPEL

COLOFON 06

MUNDO VERO 06

EDITO 07

CIJFERS & LETTERS 08

DOSSIER CYBERSPACE

42

10

T-SPOTS OP HET INTERNET 10

Welke invloed heeft het internet echt op het leven van

transgenders?

EVEN HELEMAAL WEG, MAAR TOCH ONLINE 12

Gaytoerisme-expert Sven Boutsen over hoe de opkomst

van internet het reisgedrag van homo- en biseksuele

mannen veranderd heeft.

HET GEDICHT ANDROID 16

HOLEBIFOON ANNO 2017 18

Je kan met al je vragen over seksuele oriëntatie en

gender terecht bij de Holebifoon. Bereikt de Holebifoon

via chat een ander publiek dan via de telefoon?

HAAT ZONDER GRENZEN 20

Wat kunnen we doen tegen holebi- en transfobe

haatboodschappen op het internet?

YOUTUBE: MEER DAN DOLLE KATTEN! 22

LGBT-vloggers geven een gezicht aan holebi’s en

transgenders. Wie is er zoal actief op YouTube?

GRATIS KORTFILMS 25

Er zijn heel wat goede LGBTQ-films op het internet te

vinden die je volledig gratis kunt bekijken. ZiZo ging op

zoek naar die parels.

52

SEXTING: PIKANT OF RISKANT? 26

Velen hebben er ervaring mee: pikante foto’s van jezelf

versturen via het internet naar anderen. Twee jongens

vertellen over hun fijne en akelige ervaringen met

sexting.

WANNEER WORDT SOCIAAL TE FAMILAIR? 28

Springen kennissen en familie altijd discreet om met

jouw persoonlijke informatie op Facebook en Twitter?

Hoe kan je reageren bij indiscretie?

ONLINEVISITEKAARTJE VAN VERENIGINGEN 30

Lucas Poignonnec, onlineverantwoordelijke bij jongerenvereniging

Enig Verschil, geeft tien waardevolle tips voor

de bouw van een bruisende site voor je vereniging.

GELD VOOR DE ILLUSIE VAN LIEFDE 32

Iemand liet zich via PlanetRomeo in de val lokken om

live af te spreken met een man. Wat volgde was een

reeks ontmoetingen die resulteerde in financiële oplichting.

Een uiteenzetting over de gevaren van datingsites

en laag zelfvertrouwen.

TUSSENSPEL

COLUMN WIJ, ONSZELF EN DE ANDEREN 37

SNEL BEZORGD 38

COLUMN SEXY AS HEAVEN 40

HOREN, ZIEN EN GENIETEN

GEZELLIG ONDER VROUWEN 42

Nancy Verbrugghe blikt vooruit op de L-day, een dag

voor vrouwen die (ook) van vrouwen houden.

44

4


76

48 68

PRIDE BARCELONA 44

Verslaggever Thierry Hanan Scheers bezocht Pride Barcelona. Hij

doet verslag van het kleurrijke feest met poeders, schuim en mensenzeeën.

CANNES-WINNAAR ROBIN CAMPILLO 48

Frans regisseur Robin Campillo spreekt over zijn ‘120 battements par

minute’, een drama over aidsactivisten in het Parijs van de jaren negentig.

De artiest maakte zelf deel uit van de drukkingsgroep Act Up-Paris.

OP DE BRANDSTAPEL ERMEE! DIE SODOMIETEN! 52

Drie jonge onderzoekers, Wannes Dupont, Jonas Roelens en Elwin

Hofman, schreven een boek over de geschiedenis van de homoseksualiteit

in België. Wat vertelt die geschiedenis ons?

LGBT HALL OF FAME 56

Hannelore Goossens belicht het universele drama ‘Cloudburst’. Ze

bespreekt ook ‘The Good Wife’, een televisieserie die getuigt van

een ware integratie en gelijkheid van de LGBT-gemeenschap in het

scenario.

CANADA’S GROOTSTE LGBTTIQQ2SA-STAD 60

Geert De Weyer trekt naar de Canadese stad Toronto. Hij komt er in

aanraking met het extreme klimaat, een ontroerend herdenkingsmonument,

een eigenzinnige reisgids en heel wat politieke correctheid.

VIJF JAAR REGENBOOGHUIS LIMBURG 66

Het Regenbooghuis Limburg bestaat vijf jaar! De nieuwe voorzitter

Davide en zijn beide voorgangsters Ellen en Eliane, vertellen over de

realisaties van de voorbije jaren en de toekomstige ambities.

TE ZIEN OP FILM FEST GENT 2017 71

Een vooruitblik op de vele LGBTQ-films die te zien zullen zijn tijdens

Film Fest Gent 2017.

“JONG ZIJN IS EEN TROEF!” 72

Mister Gay Belgium 2017 Jaimie Deblieck voert campagne over

holebi zijn op het werk. Hij deelt bloemenzaadjes uit aan bedrijven

en overheden om de acceptatie en de diversiteit te doen groeien.

Show diversity!

VIVA CINEMA! 74

ZiZo blikt vooruit op het Holebiflimfestival en Pink Screens.

HOMME FATALE SVEN RATZKE 76

Duits-Nederlands zanger Sven Ratzke belichaamt in zijn nieuwe

voorstelling ‘HOMME FATALE’ verschillende archetypes ‘man’.

FEMINISME, TERUG VAN NOOIT WEGGEWEEST 80

Feministisch icoon Anja Meulenbelt komt met een boek waarin ze

een actuele blik op het feminisme werpt.

VREAK KENT GEEN TABOES IN ‘STOELENDANS’ 84

Toneelvereniging VREAK komt in december met een voorstelling

over PrEP, hiv en open relaties.

VERENIGINGEN – ACTIVE COMPANY 86

Active Company, de sportvereniging voor holebi’s en hun medestanders,

organiseert de Antwerp Brilliant Games. Wat mogen we

verwachten van dit internationaal sporttoernooi?

80

HOE VRIJGEVOCHTEN ZIJN LGBTQ-FILMS ECHT? 68

Hoe vrij zijn regisseurs, scenaristen en andere artiesten om LGBTQonderwerpen

in hun films te verwerken? Patrick Duynslaegher en

Ward Verrijcken gaan in dialoog over diversiteit en zelfcensuur.

UITSMIJTER

WEDSTRIJDEN 88

ZIZO ACTIEF 89

LGBT QUOI? 97

COLUMN ZWARTE PIET IS NIET ERG FEMINISTISCH 98

5


COLOFON

Verantwoordelijke uitgever: Yves Aerts

Hoofdredactie: Dennis De Roover

Eindredactie: Mark Querton

Vormgeving: Virginie Soetaert

Administratie: Nicole De Neve

Advertentiewerving: Olivier Deschodt

Redacteurs politiek: Katrien Vanleirberghe,

Paul Borghs

Redacteur muziek: Mark Coel

Redacteur film: Hannelore Goossens

Redacteur human interest: Thierry Hanan Scheers

Redacteur toerisme: Geert De Weyer

Redacteur fashion & lifestyle: Jasper Vanpoucke

Columnisten: David Schoenmaekers – Isha Van

Alsenoy – Piya Deseure

Cartoonisten: Vero Beauprez – Tom Bouden

Cover: Virginie Soetaert

Fotografen: Andy Huysmans, Tom Vaes

Werkten verder mee aan dit nummer: Bert Deben –

Cristina Vanlook – Elisa Schanzer – Inge Turelinckx –

Nicolas Todts – Patrick Duynslaegher – Peter De Vos –

Peter Schoenaerts – Timothy Junes

Rugcitaat Een reclameboodschap voor een datingapp uit

‘eCupid’ (2011) van regisseur J.C. Calciano, een

romantische komedie over dating via het internet.

Inzendingen: teksten: zizo@cavaria.be

Bureau: Kammerstraat 22 – 9000 Gent – 09 223 69 29

zizo@cavaria.be – www.zizo-online.be

Postabonnement: 15 euro voor verzending onder plastic

folie (rek nr. BE41-0682-1596-8810)

Gratis verkrijgbaar via verschillende afhaalpunten

(check www.zizo-online.be)

ZIZO IS EEN ONAFHANKELIJK BLAD DAT WORDT

UITGEGEVEN DOOR ÇAVARIA.

mundo vero door vero beauprez

6


edit

De introductie van nieuwe technologieën is niet eenzijdig goed of slecht, zo ook de opkomst van het

internet en de sociale media. In deze editie van ZiZo-Magazine gaan we na welke kansen en gevaren deze

kanalen bieden voor holebi’s en transgenders.

Internet biedt je als LGBT-vereniging de mogelijkheid om een breder publiek te bereiken. Lucas Poignonnec,

onlineverantwoordelijke bij jongerenvereniging Enig Verschil, geeft tien tips voor de bouw van een bruisende

site voor je vereniging. LGBT-vloggers geven dan weer een gezicht aan holebi’s en transgenders. Welke mensen

zijn er zoal actief op YouTube? Met zijn opvang via chat heeft de Holebifoon er een nieuw kanaal bij voor

iedereen die vragen heeft over seksuele oriëntatie en gender. Zou de Holebifoon via chat een ander publiek

aanspreken dan via de andere kanalen? ZiZo vroeg het aan de verantwoordelijken.

Internet is voor transgenders vaak een plek van ontdekking en erkenning. De ware invloed van internet

op hun leven doorgronden we aan de hand van enkele bekende citaten. Cyberspace heeft zelfs een grote

invloed op ons gedrag. Met gaytoerisme-expert Sven Boutsen bekijken we hoe de opkomst van internet het

reisgedrag van homo- en biseksuele mannen veranderd heeft.

Er is ook een duistere zijde aan internet. Çavaria-beleidsmedewerker Kenneth Mills vertelt wat we kunnen

ondernemen tegen holebi- en transfobe haatboodschappen. De persoonlijke verhalen van twee jongens

illustreren op hun beurt het plezier en het gevaar van sexting. In een ander artikel gaan we na hoe je kunt

omgaan met indiscretie door vrienden en familie op Facebook en Twitter. In dit magazine lees je verder een

getuigenis van iemand die via datingsite PlanetRomeo in contact kwam met een man die hem later financieel

zou oplichten.

In onze cultuurrubriek is er ruimte voor vreugde, ontroering en verwondering. Thierry Hanan Scheers snuift

de sfeer op tijdens Pride Barcelona en Geert De Weyer laat zich door een bijzondere reisgids in Toronto

rondleiden.

We blikken ook vooruit op het rijke filmnajaar. Artistiek directeur van Film Fest Gent Patrick Duynslaegher en

filmjournalist Ward Verrijcken gaan in dialoog over diversiteit en zelfcensuur in de filmwereld. Eerstgenoemde

onthult welke LGBTQ-films je kunt bekijken tijdens Film Fest Gent. ZiZo blikt ook vooruit op het Holebifilmfestival

en Pink Screens. Bovendien strikten we regisseur Robin Campillo voor een interview. Campillo won met

zijn drama ‘120 battements par minute’ verscheidene filmprijzen op het Filmfestival van Cannes.

ZiZo kreeg heel wat rolmodellen voor de micro. Icoon Anja Meulenbelt werpt een actuele blik op het feminisme,

Duits-Nederlands zanger Sven Ratzke lapt de genderclichés aan zijn laars en Mister Gay Belgium 2017

Jaimie Deblieck voert campagne over holebi zijn op het werk.

Dit magazine bevat ook heel wat artikels over evenementen die weldra plaatsvinden: de L-day, de dag voor

vrouwen die (ook) van vrouwen houden, de Antwerp Brilliant Games, het internationaal sporttoernooi van

Active Company en ‘Stoelendans’, de spraakmakende voorstelling van Vreak over PrEP, hiv en open relaties.

Kortom: meer dan genoeg leesvoer! Geniet ervan!

Met de verschijning van deze editie van ZiZo-Magazine geef ik de fakkel door aan mijn opvolger Stijn

Depoorter. Het was me een waar genoegen om vijf jaar de hoofdredactie van dit prachtige magazine en

www.zizo-online.be te mogen doen. Vijf jaar lijkt zo kort, maar als ik denk aan alle boeiende onderwerpen die

ik samen met een groep geëngageerde vrijwilligers heb mogen coveren, gaat mijn hoofd ervan tollen. Twintig

edities van ons kwartaaltijdschrift en honderden online-artikels later is het tijd voor een nieuwe uitdaging.

Het spreekt voor zich dat de emancipatiestrijd van holebi’s en transgenders mij zeer genegen blijft. Mijn sympathie

voor çavaria als organisatie die zich inzet voor het welzijn van velen is de voorbije vijf jaar gegroeid.

Vanop de eerste rij heb ik gezien wat voor harde inspanningen iedereen in de Kammerstraat dagelijks levert.

Mijn opvolger beschikt over heel wat kwaliteiten om voort te bouwen op de verwezenlijkingen van onze

nieuwsmedia. Stijn, je gaat dat goed doen!

Dennis De Roover

7


Cijfers en letters beheersen de media en boeien de lezers. In deze rubriek verzamelen

we enkele cijfers en letters die de voorbije maanden in de LGBT-actualiteit opdoken.

Samenstelling: Timothy Junes

3

10

13

22

Benjamin R. (24) uit Sint-Niklaas en Ali N. (26) uit Beveren

zijn door de correctionele rechtbank van Antwerpen

veroordeeld tot drie jaar cel. Ze chanteerden homomannen

die ze hadden leren kennen via een datingsite. Een

derde beklaagde ging vrijuit.

Wie veroordeeld is voor racisme, xenofobie, seksisme,

holebifobie en/of transfobie, riskeert in Frankrijk een

verbod van tien jaar om zich verkiesbaar te stellen.

België is het dertiende meest accepterende land voor

holebi’s en transgenders, zoals blijkt uit een vergelijkende

studie van de Organisatie voor Economische

Samenwerking en Ontwikkeling (OESO). De organisatie

vergeleek de situatie in de 35 lidstaten.

Fleur Pierets uit België en Julian P. Boom uit Nederland

gaan met het project ‘22’ alle landen waar

holebikoppels kunnen trouwen bezoeken. Ze willen er

ook telkens trouwen. Intussen zijn er 24 landen waar het

homohuwelijk bestaat, maar ‘22’ blijft de naam van het

project.

GROTE TROM

“Ik vind het concept van coming-out ook compleet

achterhaald. Het veronderstelt dat je eerst iets moet

geheimhouden en het dan met grote trom moet

bekendmaken bij vrienden en familie. Kunnen we dat

eens in vraag stellen? Waarom moet er een soort bar

mitswa zijn voor homo’s? Dat slaat toch nergens op? En

het houdt gewoon de uitzondering in stand.” MNMradiomaker

Tom De Cock is homo. Et alors? De Morgen,

11 augustus 2017.

PLATTE FIXATIE

“De manier waarop ik mijn gender beleef, past noch

in het hokje man, noch in het hokje vrouw. Het past

eigenlijk in geen enkele structuur. Maar de samenleving

ziet mij wel als vrouw, en aan die bepaling hangen

allerhande verwachtingen, invullingen, nadelen waar ik

helemaal niet mee akkoord ga. Ik vind dat elk individu

de vrijheid moet genieten om zelf de rol te spelen die hij

of zij of het wil, zonder die platte fixatie op het lichaam.”

Maryam Kamal Hedayat over de strijd van queers in De

Standaard van 5 augustus 2017.

8

62

230

13000-15000

27000

Antwerp Pride telde 62 delegaties tijdens de parade.

Volgens de organisatie feestten 100.000 holebi's, transgenders

en sympathisanten mee.

In de eerste zes maanden van 2017 kreeg het Vlaams

Agentschap voor Zorg en Gezondheid 230 meldingen

van hepatitis A, meer dan dubbel zoveel gevallen dan in

2015 en 2016 samen. Er is sprake van een uitbraaksituatie.

Vooral homomannen raken geïnfecteerd. Je specifiek

laten vaccineren tegen hepatitis A is aan te raden. Weet

je niet zeker of je al gevaccineerd bent? Raadpleeg je

huisarts.

Het is niet compleet duidelijk hoeveel transgenders

er momenteel actief in het Amerikaanse leger dienen.

Schattingen spreken van 1300 tot 15.000 personen.

Daarnaast zijn er duizenden veteranen die transgender

zijn. President Donald Trump wil transgenders weren

uit het Amerikaanse leger. Trump argumenteert dat de

medische kosten voor transgender militairen te hoog

oplopen en militairen steeds paraat moeten zijn. Of hij

zijn beslissing kan doordrukken, is nog maar zeer de

vraag.

De Nederlandse Stichting Pluk De Liefde stelt dat

27.000 Vlamingen een polyamoureuze relatie hebben.

Polyamorie is het vermogen van mensen om meerdere

liefdesrelaties tegelijk te hebben, waarbij erotiek en

intimiteit onderdeel kunnen zijn van de relaties. Alle

partners zijn daarbij op de hoogte van deze relaties en

stemmen ermee in.

IN OF UIT DE KAST?

“Zowel bij de dames als bij de jongens zijn er holebi's.

Alleen komen ze er niet publiekelijk voor uit. Maar intern

zijn ze uit de kast.” Roger Roels van Telenet Giants Antwerp

wil dit ook niet forceren. Mocht er bij een publieke

coming-out tegenstand komen, dan wil hij als club daar

wel tegenin gaan. De basketbalclub heeft geen uitgesproken

en uitgeschreven diversiteitsbeleid. Antwerp

Pride-symposium, 11 augustus 2017.

“Holebi's zijn onzichtbaar en kunnen kiezen onzichtbaar

te blijven.” Çavaria-coördinator Yves Aerts benadrukte

tijdens datzelfde symposium het belang van comingout

in de sport en steun voor openlijke holebi's en

transgenders.

NORMAAL

“Neem nu die Gay Parade waar holebi’s opdraven met

pluimen in hun gat... Ik heb het daar niet voor. Ik vind

dat een vorm van provoceren, en dat leidt nooit tot positieve

resultaten. Hoe normaler holebi’s zich gedragen,

hoe beter we aanvaard zullen worden. Daar ben ik echt

van overtuigd. Holebi’s zíjn normaal, gedraag je dan

ook normaal.” Koen Crucke is out and proud maar niet

out and loud. Hij vindt publiek vertoon van affectie ook

maar niets, noch bij homo’s, noch bij hetero’s. Krant van

West-Vlaanderen, 18 augustus 2017.


EEN TELEFOONHOESJE DAT BIJ ME PAST

Premium-hoesje Hardcase-hoesje

Sideflip-hoesje Siliconen hoesje Downflip-hoesje

Toughcase-hoesje

Natuurlijk wil je jouw smartphone optimaal beschermen, maar het is nog leuker wanneer je telefoon er daarbij ook nog eens schitterend uitziet!

Pixum Telefoonhoesjes zijn persoonlijk en uniek, omdat ze bedrukt zijn met jouw eigen foto‘s. Zo wordt jouw smartphone one-of-a-kind. Dan is natuurlijk nog wel de

vraag welk hoesje het beste bij je past, want er zijn ondertussen al veel verschillende soorten telefoonhoesjes!

Bekijk de voordelen van de hoesjes en besluit zelf welk jou het meest aanspreekt:

Flexibel en praktisch: Het siliconen hoesje

Het siliconen hoesje is flexibel en schokdempend. Door

een speciaal drukproces blijft je foto schitterend, hoe

veel je het ook heen en weer buigt. Door het rubberachtige

siliconen zal je smartphone ook niet snel uit je

hand vallen!

Luxe bescherming: Het downflip-hoesje

Het downflip-hoesje ziet er met zijn bruine kunstleer

niet alleen luxe uit, maar biedt ook nog eens stevige

grip en een ideale schermbescherming. De perfecte

keuze voor iedereen die van zijn smartphone een hoogwaardig

accesoire wil maken.

Smartphone-pantser: Het toughcase-hoesje

Het toughcase-hoesje biedt dubbele bescherming voor

je smartphone. Als kern heb je een schokdempend siliconen

hoesje, met daaromheen een krasbestendig premium-hoesje

met een prachtige fotoprint. De optimale

bescherming voor je smartphone.

Een echt multi-talent: Het sideflip-hoesje

Het sideflip-hoesje (ook bekend als book case) heeft veel

te bieden: binnenin heb je bruin kunstleer met kaartenvakjes,

aan de zijkant zit een praktische magneetsluiting

en je kunt het hoesje rondom bedrukken! Zo beschermt

je hoesje niet alleen op prachtige wijze rondom, maar

heb je ook nog eens een praktisch accesoire.

Kwaliteit & design: Het premium-hoesje

Het premium-hoesje wordt rondom bedrukt met een

prachtige, haarscherpe fotoprint. Voor schitterende

fotokwaliteit en een stevige bescherming van je telefoon.

Zo heb je je lievelingsfoto altijd bij de hand in

topkwaliteit.

De klassieker: Het hardcase-hoesje

De hardcase is een klassieker onder de telefoonhoesjes.

Het hoesje is gemakkelijk aan te brengen en is,

afhankelijk van je smartphonemodel, beschikbaar

in wit, zwart of zelfs doorzichtig. De matte fotoprint

heeft een mooie uitstraling.

De all-rounder: Het insteekhoesje

Het insteekhoesje is de nieuwste van onze hoesjes. Deze hoesjes zijn verkrijgbaar voor

meer dan 2.500 smartphonemodellen en wordt gemaakt van hoogwaardig kunstleer. Perfect

voor wanneer je alleen een hoesje om je telefoon wilt wanneer je deze in je tas of

broekzak stopt. Unieke bescherming, wanneer jij wilt.

nl.pixum.be/hoesjes


Online thuiskomen als transgender

T-spots op de wilde

golven van het web

10

Dankzij het internet kunnen

transgender personen

zichzelf zichtbaar maken en

organiseren. Tegelijk is het

internet ook in bepaalde

opzichten een broeinest van

transfobie. Welke invloed

heeft het internet echt op het

leven van transgenders?

We proberen er een antwoord

op te bieden aan de hand van

enkele bekende citaten.

Tekst: Cristina Vanlook

Foto: iStock.com/SolStock

Het enige wapen tegen de

wereld is een grondige

kennis ervan - J. Locke

Het internet heeft op het vlak van informatie,

en vooral de toegang ertoe heel

de wereld veranderd. Dit is ook zo voor

transgenders. Voor het ontstaan van het

internet was het vinden van informatie over

het thema transseksualiteit geen sinecure.

Artikels of boeken waren er niet. Als er al wat

over transgenders geschreven was, betrof

het een of ander medisch dossier dat niet

toegankelijk was voor het publiek. Vandaag

is er een ontzettend gemak ontstaan.

Je opent een zoekmachine en typt het

woord transgender in. Een overvloed aan

informatie ligt voor het rapen. Artikels, films,

fora, noem maar op. Er is de mogelijkheid

om zelfstandig, veilig vanuit je eigen zetel,

onderzoek te doen naar een verklaring

voor de dingen die je voelt en meemaakt.

Mensen zijn vaak angstig voor dingen die ze

niet kennen. Door het internet heeft deze

informatie zich kunnen verspreiden en dit

maakt het voor een transgender zelf minder

eng, en voor niet-transgenders gemakkelijker

om transgenderisme te begrijpen.

Met sommige vrienden

heb je geen vijand meer

nodig - T. Van Gogh

Een belangrijke stap in het besef dat je anders

bent dan de mensen om je heen is het

besef dat je niet alleen bent. Het internet

bevordert dit besef. Als transgender kan

je nu contact leggen met mensen die zijn

zoals jij en dingen beleven op een manier

zoals jijzelf ze beleeft. Heel veel mensen

voelen iets, maken iets mee enzovoort en

gaan hiernaar op zoek via zoekmachines.

Dan kom je terecht op fora, informatieve

websites, Facebookgroepen en veel meer.

Dit is ook een manier om vrienden te maken

en gelijken te vinden. Momenteel is de

hashtag ‘momentsintransition’ erg trendy.

Vooral jonge transgenders gebruiken dit om

hun voor-en-na-foto's op sociale media te

plaatsen.

Wie het verleden niet

kent, zal geen greep

krijgen op de toekomst

- G. Mann


dossier cyberspace

Transgender personen die twijfelden over

een operatie bleven voor de tijd van het

internet met vele vragen en een grote

angst zitten. De angst voor het onbekende.

Zonder toegang tot degelijke informatie een

keuze maken is haast onmogelijk. Door het

internet kan je veel medische informatie online

vinden. Bijvoorbeeld de website www.

wpath.org biedt informatie, studies en

dergelijke. Over elke stap, elke soort operatie

kan je informatie vinden. Zelfs info over de

kosten. Al is het soms moeilijk om de bomen

door het bos te blijven zien als het gaat om

informatie rond het thema transgender.

Een mens is het minst

zichzelf als hij uit eigen

naam spreekt. Geef

hem een masker en hij

spreekt de waarheid

- O. Wilde

Een andere manier waarop het internet

gebruikt wordt, is het creëren van een dubbelleven.

Er zijn transpersonen in de kast die

eerst hun dagelijkse leven onveranderd blijven

verderzetten en online hun transleven

leiden. Dit kan gezien worden als een soort

testfase, een wereld leren kennen voor je

erin duikt of een manier om niet te moeten

breken met het verleden. Er zijn mensen die

lijden onder hun dubbelleven, terwijl het

voor anderen een welgekomen afwisseling

is, een verademing.

Onverdraagzaamheid is

geweld tegen de geest

en haat is geweld tegen

het hart - M. Gandhi

Het internet heeft dus vele voordelen zoals

het sneller verspreiden van informatie.

Helaas zijn er ook nadelen zoals het verspreiden

van transfobe boodschappen. Transfobie

is het onbegrip voor transgenderisme

en transseksualiteit, alsook het vijandige en

discriminerende gedrag dat hieruit voortkomt.

Transfobie uit zich bijvoorbeeld in het

uitsluiten van transgenders van plekken die

voorbestemd zijn voor mensen die behoren

tot een bepaalde sekse, vaak uitgaand van

slechts twee geslachten: toiletten, women

only fuiven, sommige verenigingen... Transfobie

kan ook voorkomen in de vorm van

verbaal geweld, fysiek geweld, verkrachting

en de ontkenning van asielrecht. Er circuleren

haatberichten van transfobe groepen op

Twitter, ongepaste memes op Facebook en

nog veel meer. Op deze fora zie je vaak de

cyberbullies elkaar ophitsen. Grove opmerkingen

en beledigingen houden ze daarbij

niet voor zichzelf. Je hoort tegenwoordig

meer en meer over online pesten. Tieners

die op school uit de kast komen, krijgen

vaker te maken met pestgedrag, vooral

cyberpesten. De psychologische consequenties

die transfobe reacties in een topic,

transfobe posts, enzovoort hebben zijn niet

te onderschatten.

Op het internet denk

je dat alles openbaar

wordt - N. Chomsky

Het internet wekt soms de indruk dat alles

er aan de oppervlakte komt, ook heel wat

haatdragende handelingen die mensen in

het openbaar niet stellen omdat ze daar

sociaal ontmoedigd worden. Veel haatverspreiders

vergeten echter dat internet ook

heel openbaar is, en dat je er soms niet volledig

anoniem handelt, ook al denk je van

wel. Durf als transgender een lijn trekken en

aanvaard niet alles wat er online gebeurt!

Het internet is niet eenduidig positief of

negatief. Haal er dus zoveel mogelijk je voordeel

uit en wees je bewust van de gevaren.

Face-to-facecontact blijft voor velen belangrijk.

Gebruik het internet ook als opstap om

mensen bij wie je je online goed voelt later

offline te ontmoeten. Offline vallen er ook

heel wat openbaringen te rapen!

NUTTIGE WEBSITES

TRANSGENDER INFOPUNT

Deze neutrale instantie is toegankelijk voor

iedereen met vragen over transgenderisme.

Je kunt bij hen terecht met zorgvragen

en voor informatie of ondersteuning rond

werkgerelateerde aspecten, discriminatie...

Op de site kan je een uitgebreid aanbod

van zorgverleners vinden die je verder kunnen

helpen. Je kan zoeken op specialiteit

en regio.

transgenderinfo.be

CONTINUÜM

Een digitaal tijdschrift met artikels over

transgenderonderwerpen.

www.continuum.nl

ROSA VZW

RoSa vzw heeft een luik op haar website

gewijd aan de transthematiek. Op de site

vind je ook de educatieve map ‘Gender in

de blender’, ontwikkeld op initiatief van de

provincie Vlaams-Brabant.

www.rosavzw.be/genderindeblender

ANDERS GEWOON

Deze website probeert een globaal beeld

te geven van de verschillende items die

voor transgenders en hun omgeving van

nut kunnen zijn. Iedereen die ooit op een

bijeenkomst van de vereniging was, wordt

toegelaten op de Facebookpagina van Anders

Gewoon. Op deze manier heb je een

relatief veilige omgeving waar je terecht kan

met vragen of waar je levensgebeurtenissen

kan delen. De website is toegankelijk voor

iedereen.

www.anders-gewoon.be

GEWOON DOORGAAN

Gewoon doorgaan is een groep voor en

door transgenders. Het is een open-minded

vereniging waar iedereen met vragen rond

genderidentiteit terecht kan.

www.gewoon-doorgaan.com

11


Even helemaal weg,

maar toch online

Gaytoerisme-expert Sven Boutsen over internetgebruik op reis

12


dossier cyberspace

Een homoseksuele toerist moet zich meer vragen

stellen dan hetero’s. In sommige landen moet je

als homo uitkijken wat je doet

Waar is de tijd dat we na onze

vakantie met familie afspraken

om samen naar de reisfoto’s te

kijken? De digitale fotografie, de

democratisering van het internet

en de opkomst van smartphones

hebben het delen van reiservaringen

compleet veranderd. Ook

homomannen zijn vaak zeer gehecht

aan internet op reis. Hoe

groot is de invloed van het internet

op reis? En is iedereen zich

bewust van zijn internetgedrag

op vakantie? We gaan te rade bij

Sven Boutsen. Hij verdiept zich al

14 jaar in gaytoerisme.

Tekst: Dennis De Roover (interview),

Cristina Vanlook (kaderstuk)

Foto’s: Andy Huysmans

Vanaf wanneer ben je je gaan verdiepen

in gaytoerisme?

Sven: “In 2003 vernam ik van vrienden dat

ze een radiozender in Antwerpen gingen

opstarten: O Radio. Ze wisten dat ik graag

reisde en boden me aan om een toerismeprogramma

te maken. Ik kreeg carte

blanche. Het programma kreeg de naam

Touristico. We zijn zes jaar in de ether

geweest. In het programma was er ook een

gaygedeelte. Het programma werd mee

gepresenteerd door wijlen Philip Vereyken,

de zaakvoerder van Gay Planet Holidays.

Ik heb een enorm respect voor hem. Philip

heeft me ontzettend veel geleerd. Het is

zonde dat hij zo vroeg, op 41-jarige leeftijd,

is gestorven. Philip was een sublieme ondernemer

in het gaytoerisme. In die zes jaar dat

het programma bestond, hebben we veel

gedaan. Zo is Cath Luyten, die toen voor

het VRT-programma Vlaanderen Vakantieland

werkte, eens onze gast geweest. We

interviewden zelfs een keer gayluisteraars

uit Spanje. Na zes jaar was het verhaal van O

Radio afgelopen. Ik vroeg me af of we Touristico

niet konden voortzetten met een website.

Zo is in 2009 touristico.be ontstaan. Dus

ging ik verder met het maken van reportages.

De site had ook een gaygedeelte. Dat

deel ging op in de andere berichten, maar

was wel het succesvolste deel. Ik besloot om

een tweede site op te starten: touristicogay.

be. Die opsplitsing had ook promotionele

redenen. Wil je bijvoorbeeld in Arabische

landen reclame maken voor je site, mag je

de boeken sluiten van zodra ze het woord

‘gay’ op je site lezen. Sinds dit jaar heb ik ook

een blog, op vraag van de reissector zelf.

Wat is het verschil? Wanneer er een nieuw

gayhotel wordt geopend, verschijnt dat op

de site. Wanneer ik dat hotel ga bezoeken,

vertel ik dat verhaal op de blog.”

Je bent intussen bijna 15 jaar actief in de

toeristische sector. Promoten hotels en

andere aanbieders zich vandaag nadrukkelijker

online?

Sven: “Kijk naar de tijden, hè! In 2003 gingen

we met Touristico naar het Vakantiesalon.

We keerden terug naar huis met winkeltassen

op wielen bomvol brochures. Websites

waren al wel in opmars. We gingen echter

in reisbureaus onze vakantie boeken. De

aanbieders in het gaytoerisme zijn vrij vroeg

hun promoties via websites beginnen te

doen. Zo had Philip Vereyken van Gay Planet

Holidays naast brochures ook al een goed

functionerende website. Grote reisbureaus

hadden wel een website, maar staken veel

meer tijd en middelen in hun brochures. Het

internet is intussen sterk geëvolueerd. De internetreisbureaus

kenden een forse opmars.

Vandaag hebben nog slechts een beperkt

aantal reisorganisatoren brochures bij op

het Vakantiesalon. De meesten geven je een

kaartje waarmee je online kunt inchecken.”

Bereiden homo’s hun reizen op een

andere manier voor dan hetero’s?

Sven: “Ik kan niet veralgemenen. Ze ondernemen

op zich gelijkaardige reizen als hetero’s.

Een homokoppel met kinderen gaat

ook op familiereis. Of homo’s houden van

cultuur en kiezen voor een cultuurtrip. Een

homoseksuele reiziger moet echter overwegen

naar welke bestemmingen hij kan gaan.

Kan ik op een bepaalde reisbestemming

zeggen dat ik homo ben? Kan ik er hand in

hand met mijn vriend over straat lopen? Kan

je er naar fuiven? Is het gayuitgaansleven er

eerder underground? Ben ik er veilig? Staat

de politie er positief tegenover homo’s?

Een homoseksuele toerist moet zich meer

vragen stellen dan hetero’s. In sommige

landen moet je als homo uitkijken wat je

doet. Dat belet een deel van de gaytoeristen

niet om die landen toch te bezoeken. Ze zijn

er discreet over hun seksuele geaardheid.”

De opkomst van het internet heeft

bijgedragen aan het succes van Airbnb.

Praktisch iedereen kan tegenwoordig

z’n huis omtoveren tot een bed and

breakfast. Wat zijn de voor- en nadelen

daarvan voor de reiziger?

Sven: “Een groot voordeel is dat je overnacht

bij iemand van de lokale bevolking. In een

hotel is er natuurlijk ook een informatiebalie.

De informatie die je daar krijgt, verschilt

wel. Stadsbewoners gaan je bepaalde

uitgaansplekken en restaurants kunnen

aanwijzen die zij goed kennen. Als die

Airbnb-aanbieder ook nog eens meerdere

kamers verhuurt, heb je sneller contact met

andere internationale gasten. Bij Airbnb ben

je iets minder goed beschermd, maar de

wetgeving is wel recent veranderd in het

voordeel van de reiziger. De doorbraak van

Airbnb is iets van de laatste jaren. Daarvoor

was vooral coach surfing populair.”

Na Airbnb kwam er Misterbnb, een gay

concurrent van eerstgenoemde. Hoe

verklaar je dat?

Sven: “Misterbnb scoort momenteel erg

goed. Ik ga het zelf voor de eerste keer

uittesten tijdens mijn citytrip naar Rome.

In gayhotels krijg je ook wel goede info,

hoor. Alleen: iemand die je ontvangt via

Misterbnb kan je zeggen op welke fuiven je

welke gasten mag verwachten. Die persoon

kan je veel meer info over de gayscene

geven. Bepaalde voordelen van een hotel

13


Going off the grid is soms

niet slecht voor je welzijn.

Dat constante sharen komt

inderdaad soms wat dwangmatig

over

14

moet je daarvoor wel opgeven. Zo’n Airbnbaanbieder

voorziet meestal geen uitgebreid

ontbijtbuffet. Op een zonnige bestemming

wil je misschien een zwembad. Dat hebben

niet alle Airbnb-aanbieders. Dat controleer

je best even.”

Waarvoor gebruik je zelf internet op reis?

Sven: “De meeste gays gebruiken het internet

natuurlijk om de datingapp Grindr te

openen. Ik ook. Daarnaast gebruik ik internet

om mijn vliegtuigtickets en de vluchttijden

te controleren. Wanneer ik op vakantie de

weg kwijt ben, doe ik een online stadsplan

open. Ik vind het ook fijn om tijdens een

cafébezoekje online de krant te lezen.”

Zijn er bepaalde zaken die je toch op

papier raadpleegt?

Sven: “Ik neem altijd een papieren metroplan

mee. Je moet je nooit te veel fixeren

op het internet. In de Londense tube is de

kans al groot dat je geen internetverbinding

hebt. Als er van een bepaalde stad een Gay

Friends Map bestaat, neem ik die zeker

mee. Daarnaast bekijk ik op internet waar er

fuiven plaatsvinden. Ik gebruik een combinatie

van de twee: papieren infodragers en

websites.”

Je haalt het aan. Op vakantie wordt er

veel gecruiset en gedatet. Wanneer was

het voor jou het gemakkelijkst om mannen

op reis te versieren: voor of na de

komst van het internet?

Sven: “Goh, dat weet ik eigenlijk niet. Het

Grindr-verhaal wordt soms wat overroepen.

Ik gebruik ook Grindr om in het buitenland

contacten te leggen. ’s Avonds ga ik echter

uit in een gaybar. Daar zit ik aan de toog en

ontmoet ik mensen. Grindr is voor mij een

aanvulling op mijn persoonlijke contacten.

Mensen gaan er allemaal anders mee om:

sommigen gebruiken het veel, anderen

leggen liever het eerste contact face to face.

Er zijn mensen die niet zo spraakzaam zijn

en liever via Grindr mensen ontmoeten.

Anderen leggen tijdens het uitgaan gemakkelijk

contacten en hebben in die zin Grindr

niet nodig. Je moet wel rekening houden

met waar je bent om te weten welke apps

en datingsites je best gebruikt. Grindr is

wereldwijd vrij ingeburgerd. In Azië is

PlanetRomeo populair, terwijl die datingsite

in Latijns-Amerika veel minder wordt

gebruikt. In Latijns-Amerika loont het de

moeite om een profiel op Manhunt te

hebben. Die site is dan weer minder in

zwang in Azië.”

Vakantie gaat over even weg zijn van

de dagelijkse rompslomp. Tijdelijk geen

contact met vrienden en familie in het

thuisland hebben, kan daarbij helpen. Is

dat nog wel mogelijk nu internet overal is?

Sven: “Dat is een persoonlijke keuze. Ik ken

mensen die met de rugzak op natuurreis

vertrekken. Zij kiezen ervoor om echt

volledig weg van de bewoonde wereld te

zijn. Anderen kiezen ervoor om contact te

houden met het thuisfront. Ik vind dat je

respect moet hebben voor de verschillende

reisvoorkeuren van mensen.”

Met smartphones zijn vakantiekiekjes

snel gemaakt en gedeeld. Is dat constante

sharen geen pretbederver?

Sven: “Ik ergerde mij de afgelopen editie

van Tomorrowland rot aan een kerel die

elke vijf minuten een foto aan het posten

was. Is de muziek dan zo slecht dat hij alle

tijd heeft om constant foto’s te maken en te

delen, vroeg ik me daarbij af. Veel mensen

ontdekken niet meer echt het land dat ze

bezoeken. Dat is wel spijtig. Ook Europeanen

beginnen steeds meer de Japanner uit

te hangen door constant foto’s te maken.

Als je nadien vraagt wat ze bezocht hebben,

kunnen ze daar niet op antwoorden. Dat fenomeen

geldt voor alle toeristen: holebi en

hetero. Going off the grid is soms niet slecht

voor je welzijn. Dat constante sharen komt

inderdaad soms wat dwangmatig over.”

Homo’s posten vanop hun vakantiebestemming

vaak foto’s op Facebook. Doen

ze dat niet vooral om te stoefen? Als

statussymbool.

Sven: “Dat is niet alleen eigen aan gays.

Instagram, Snapchat en Facebook lenen

zich daar perfect toe. Die online vakantiefoto’s

zijn trouwens niet altijd bedoeld om te

stoefen. Sommigen willen anderen gewoon

betrekken bij hun reiservaring. Veel mensen

houden een reisblog bij. Reisblogs zijn wat

vroeger het notitieboekje was waarin je

je reisavonturen neerschreef. Al tien jaar

geleden schreef ik op Facebook alle dagen

wat ik meemaakte op reis. Ik kreeg bij terugkomst

van heel wat mensen te horen dat ze

dagelijks voor hun computer zaten om mijn

verhalen te lezen. Nu is praktisch iedereen

daarmee bezig.”

Welke trends zie je nog in de reissector?

Sven: “Mensen boeken vaker reizen via het

internet. De reguliere reismarkt begint meer

en meer op het gaypubliek in te spelen. Ik

heb een rapport uit 2014 van de Gay European

Tourism Association (GETA) gelezen.


dossier cyberspace

KOMEN VROUWEN ONLINE

De meeste gays gebruiken het internet op reis

natuurlijk om de datingapp Grindr te openen.

AAN HUN TREKKEN?

Je hebt vast al eens homovrienden horen

spreken over hun vakantielief. Homoseksuele

mannen leggen vaak gemakkelijk contact

met andere mannen op reis via Grindr, in

homobars, op cruisingfuiven... Internet en

sociale media hebben het leggen van contacten

vergemakkelijkt. Geldt dit ook voor

lesbische vrouwen? Hoe makkelijk leggen

zij contact met andere lesbische vrouwen

wanneer ze op reis zijn? Wat is er beschikbaar

voor vrouwen om contact met elkaar

te leggen? Hier volgen enkele beschikbare

apps.

HER

Her is gemaakt voor en door LGBTQvrouwen.

Je kan er vriendschappen sluiten

en daten, maar je krijgt ook informatie,

bijvoorbeeld over de nieuwste lesbische film

in de cinema. Een troef van deze specifieke

app is dat je meldingen kan aanzetten over

evenementen in je buurt. Daardoor weet

je snel of er een LGBTQ-festival, feestje of

bijeenkomst in je buurt is. Het is meer dan

een datingapp, het is een sociaal medium.

Daarin stond dat Europese gays jaarlijks

vijftig biljoen euro aan reizen binnen Europa

uitgeven. Dat is wel even vijftig miljard euro,

hè! De homopopulatie in Europa wordt

op 2.6% van de totale bevolking geschat.

Van alle toeristische uitgaven binnen het

Europese toerisme, komt ongeveer 8% van

homo’s. Dat is een megamarkt! Er zijn twee

grote vijvers in de toeristische sector: de

vijver van de families met kinderen en die

van de gays. In de ene vijver liggen er bij

wijze van spreken honderden vislijnen, in

de andere vijver slechts tien. Veel hotels,

cruisemaatschappijen en vliegtuigmaatschappijen

spelen in op het homopubliek,

omdat die mensen graag reizen en er heel

wat geld voor over hebben. Je kunt tegen

dat principe bezwaren hebben, maar zo is

het nu eenmaal. Steeds meer accommodaties

worden gay-friendly. De gayhotels

worden steeds vaker omgeruild voor gayfriendly

hotels. Dat is op zich geen slechte

evolutie. Steeds meer spelers op de markt

doen de moeite om ons gerust te stellen

en ons even hartelijk te verwelkomen als

hetero’s. De onderlinge wedijver tussen

vliegtuigmaatschappijen en hotels om de

meest gay-friendly van allemaal te zijn, is

al een tijdje aan de gang. Reclame speelt

daarin een grote rol. Ja, homo’s zijn een

melkkoe voor de reissector! Of je dat nu leuk

vindt of niet, dat is de economische realiteit.

Iedereen kiest echter zelf of ze meestappen

in dat verhaal. Ik ben best gelukkig dat de

reissector zich steeds opener opstelt. Het

zijn boeiende tijden voor het gaytoerisme.”

Meer info

touristicogay.be

touristicogay.blog

TINDER

Het alom bekende Tinder is een goede app

voor op reis. Binnenkort verschijnt er zelfs

een websiteversie van de datingapp: Tinder

online. Contact leggen via Tinder is niet zo

evident, want je bent niet altijd zeker of de

andere persoon wel lesbisch is. Een date

vastleggen duurt via Tinder vaak wat langer,

want je chat eerst met elkaar. Daar heb je

op reis doorgaans minder tijd voor.

www.tinderdatingsite.be

BRENDA

Volgens de eigen slogan is Brenda ‘s werelds

populairste lesbische datingapp. De app is

gebaseerd op je locatie. Hij toont lesbische,

biseksuele en nieuwsgierige vrouwen in

je buurt. Je ziet exact op hoeveel meter

ze zich van je bevinden. Overal ter wereld

kan je Brenda gebruiken door simpelweg

je locatie aan te passen en je kunt de

plaatselijke scene gaan verkennen. De app

wordt in 160 landen gebruikt en je kan zelfs

berichten laten vertalen. Een extra bonus is

dat je videoboodschappen van maximum

60 seconden kan verzenden.

www.benderapp.com/brenda.html

weareher.com

Er zijn over het algemeen minder mogelijkheden

voor lesbische vrouwen dan voor

homoseksuele mannen. Maar ze zijn er wel!

Een belangrijke reden waarom er minder

apps en websites voor lesbische vrouwen

zijn, is dat ze er te weinig gebruik van

maken. Het aantal vrouwelijke gebruikers

ligt behoorlijk laag, wat apps voor deze

doelgroep weer minder interessant maakt.

Misschien is het aan ons vrouwen om daar

verandering in te brengen? Of misschien

is de seksuele beleving van een lesbische

vrouw toch anders, waardoor de nood om

een foto van je vagina door te sturen via een

app naar een zo goed als vreemde vrouw

toch gering is? Of is het die vrouwelijke

schaamte die van jongs af aan wordt ingeprent?

Wat het ook is, het aantal gebruikers

is te laag wat het voor de makers oninteressant

maakt.

15


poëzie { bert deben

ANDROID

In het halfdonker

op een bankje in het park

zit hij onderuit gezakt

de benen gestrekt en

uitdagend lichtjes gespreid

de linkerhand, gevuld

net boven de schaamstreek

met het topje

van de rechtermiddenvinger

streelt hij, zonder op te kijken

ononderbroken sensueel

afwisselend van onder naar boven

van boven tot helemaal onderaan

het scherm van zijn smartphone.

Bert Deben

pottenkijken door vero beauprez

16


MAN ZOEKT MAN

VROUW ZOEKT VROUW

VOOR SERIEUZE RELATIE...

DOE DE

LIEFDESTEST!

Al dat gefladder moe?

Eindelijk toe aan een serieuze relatie met je soulmate?

Iemand die je met een half woord begrijpt, die je lichaamstaal blindelings kan lezen en die je door dik en dun steunt.

Eindelijk de betekenis van “ware liefde” mogen ervaren?

Doe de liefdestest op WWW.GAY-MATCHMAKER.COM en ontdek welk liefdestype je bent. Vraag nadien je

vrijblijvende kennismakingsgesprek aan in je regio en ontdek hoe wij werken. Wij gaan ervoor, en we zullen hem of

haar voor jou vinden!

NR. 1 MATCHMAKER BENELUX UITGEROEPEN EU DATING AWARDS 2016-2017

+32 474 263 751 ı info@gay-matchmaker.com ı www.gay-matchmaker.com ı Actief in BE en NL!

CATERING WITH A HEART

WWW.COEURCATERING.BE


BEL

CHAT

MAIL

Holebifoon anno 2017

Chat en mail zijn belangrijk, maar telefoon blijft nodig

18

Je kan met al je vragen over

seksuele oriëntatie en gender

terecht bij de Holebifoon. Drie

kanalen staan tot je beschikking:

telefoon, mail en chat. Als je jonger

dan 25 jaar bent, is de kans

groot dat je gaat chatten. De

keuze van het gebruikte kanaal

hangt echter niet alleen van de

leeftijd af.

Tekst: David Schoenmaekers

Editie nummer 138 van ZiZo-Magazine

(april-mei-juni 2017) stond in het teken van

40 jaar çavaria. De Holebifoon kon in dat

overzicht niet ontbreken, want deze vzw

ontstond uit çavaria en blijft er nauw mee

verbonden.

We interviewden voor die gelegenheid de

vrijwilliger met de langste staat van dienst

bij de Holebifoon. De betrokkene, die zoals

alle vrijwilligers anoniem bleef, zet zich

al twintig jaar in voor de Holebifoon. De

opvang- en infolijn werd pas twee jaar voor

zijn komst opgericht. Hij besprak de evolutie

in het gebruik van mail en chat. Ideaal om

daar dieper op in te gaan in dit nummer. We

doen dat met Nicolas Janssen die samen

met Jan De Leeuw coördinator is van de

Holebifoon.

Heeft de invoering van de chatfunctie in

2007 geleid tot een verschuiving van de

oproepen of een stijging?

Nicolas: “Het is moeilijk om hierover

uitspraken te doen, omdat de momenten

van onze bereikbaarheid sterk gevarieerd

zijn. Bij de invoering van de chatfunctie was

de verwachting dat het aantal telefonische

oproepen zou verminderen, maar dat is niet

echt het geval. Omdat we merken dat de

telefoon ook nog veel gebruikt wordt, hebben

we door de komst van chatgesprekken

onze bereikbaarheid vergroot.”

Zie je verschillen qua profiel van de

oproepers?

Nicolas: “Je gaat zeker mensen bereiken

met chat die je anders zou mislopen of voor

wie de drempel om een telefoongesprek te

voeren hoger is. Qua leeftijd kunnen we zeggen

dat chatters doorgaans jonger zijn. Die

gesprekken lopen vaak via de smartphone

en soms naar aanleiding van een gesprek

dat men op datzelfde moment heeft. Het

feit dat via chat niemand anders je kan horen

speelt ook een rol. Dat is belangrijk voor

tieners die nog bij hun ouders wonen.”

“Bij opvang via de telefoon vertrekken

we vanuit de idee dat we eenmalig met

iemand spreken, maar we merken wel dat

er een groepje oproepers is die regelmatig

terugbellen, meer dan bij chat. Vaak zijn dat

mensen met een beperkt sociaal netwerk

die niet zoveel aan chat hebben, juist omdat

ze een stem willen horen. Daarnaast is niet

iedereen even vaardig met de computer.

Voor mensen die lager geschoold zijn, is het

soms confronterend om te weten dat hun

spelling niet heel goed is en ze dat gaan

tonen aan de persoon die hen opvangt. Ook

voor mensen met dyslexie is chatten niet

gemakkelijk.”

Hoe zit dat inhoudelijk: krijg je andere

soorten vragen via chat?

Nicolas: “Het verschil tussen telefoon en chat

hangt samen met leeftijd: omdat chatters

jonger zijn, gaan hun vragen vaker over hun

eigen seksuele oriëntatie. De grote thema’s

zijn vrij constant over alle kanalen. We

krijgen vooral opvangvragen, mensen die

over hun twijfels willen vertellen. Af en toe

komen onderwerpen meer in de belangstelling,

bijvoorbeeld door de nieuwe wetgeving

rond meemoederschap. Daar bereiden

we onze vrijwilligers dan op voor, maar die

oproepen verminderen snel.”

“Ik ben er wel van overtuigd dat men

sneller persoonlijk wordt via chat. Ik merk

dat oproepers regelmatig zeggen dat het

confronterend is om iets uit te spreken, dus

is die drempel lager via chat.”

“Hoewel we Holebifoon heten, krijgen we

natuurlijk ook vragen over transgender-zijn.

Mensen die hun verhaal willen doen, kunnen

dat evengoed bij ons, maar voor specifieke

vragen verwijzen we hen door naar het

Transgender Infopunt. Iemand die trans

is, zal eerder chatten, omdat transgenders

zich vaak bewust zijn van de toonhoogte

van hun stem. Dat kan een extra drempel

vormen aan de telefoon.”

Jullie zijn ook een meldpunt voor slachtoffers

van LGBT-gerelateerde discriminatie.

Nicolas: “Ja. Wie vragen heeft over discriminatie

of het gevoel heeft gediscrimineerd te

worden, kan dat melden aan de antidiscriminatieorganisaties

die op onze website

staan, maar kan ook ons contacteren, want

dikwijls zit er toch een heel verhaal achter

de melding. Soms willen mensen ook vertellen

wat ze hebben meegemaakt, zonder het

formeel te melden.”

Kiezen vrijwilligers voor een van de kanalen

of beantwoordt een vrijwilliger

vragen via de verschillende kanalen?

Nicolas: “Vrijwilligers kiezen voor telefoon

of chat. Sommigen hebben hun keuze al

gemaakt, maar de opleiding is sowieso


dossier cyberspace

MEEST BESPROKEN ONDERWERPEN

OPROEPEN PER MEDIUM 2016

(ZELF)AANVAARDING

COMING-OUT

37%

Op de website www.holebifoon.be vind je alle

nuttige informatie en de contactgegevens van de

Holebifoon.

VERLIEFDHEID

RELATIE OUDERS

RELATIE PARTNER

SEKSUELE IDENTITEIT

BEL

CHAT

MAIL

33%

30%

gemeenschappelijk en dan vragen we op

het einde wat hun voorkeur is. De meeste

vrijwilligers hebben al meteen een uitgesproken

voorkeur. Jonge vrijwilligers, jonger

dan 25 jaar, kiezen meestal voor chat.

Sowieso doen beginners dat vaker, omdat

het iets enger is om telefoonoproepen

te beantwoorden, waarbij de oproeper

eventueel kan horen dat je aarzelt.”

Gaat de opleiding ook in op hoe je chatgesprekken

kunt voeren?

Nicolas: “Ja, de kern is gelijk, maar er zijn

natuurlijk verschillen qua communicatie. Zo is

het soms moeilijk om tijdens een chatgesprek

niet heel koud over te komen. Dat vraagt een

wat andere vaardigheid. We voorzien daarom

een rollenspel via de computer. We passen

onze opleiding ook aan de vrijwilligers aan:

als ze nog weinig ervaring hebben met chat

of computer in het algemeen, besteden we

daar meer aandacht aan. Er bestaat wel een

handleiding over hulpverlening via chat die

we als leidraad gebruiken.”

Het besluit is dan ook dat het goed is om

meer dan één type kanaal te hebben.

Telefoon en chat zijn twee media die heel

toegankelijk zijn, maar elk kanaal bereikt

andere mensen. Dat blijkt ook uit de info die

we kregen van Tele-Onthaal.

Tele-Onthaal

Chat blijft kleine minderheid, maar complementair

Tele-Onthaal startte in 2002 met een pilootproject rond

online hulpverlening. Waar er aanvankelijk nog vragen en

bedenkingen waren, ervaarden de initiatiefnemers zeer

snel dat chatgesprekken wel degelijk hun plaats hebben

in de hulpverlening. Zo bereikt Tele-Onthaal via de chat

een nieuw, jonger publiek en lijkt de drempel om taboethema’s

te bespreken lager te liggen dan aan de telefoon.

Dat laatste heeft wellicht te maken met het feit dat oproepers

een gesprek via de chat als nog anoniemer ervaren

dan wanneer ze een stem horen. Tele-Onthaal beschouwt

telefonische en chathulpverlening als complementair.

Tele-Onthaal is trouwens een veel grotere dienst dan

de Holebifoon. Telefonisch is Tele-Onthaal 24 uur op 24

bereikbaar op het nummer 106. Geleidelijk aan worden

de uren voor chat uitgebreid. Momenteel is Tele-Onthaal

er al ruim 40 uur per week mee bezig. Het aandeel van

de chatgesprekken tegenover de telefoongesprekken

stijgt jaarlijks. Dat heeft zowel te maken met de grotere

bekendheid van het aanbod, als met het uitbreiden van

het aantal chaturen. In 2011 was het aandeel chatgesprekken

3,4%, in 2015 was dat gestegen tot 7%. Een sterke

stijging dus, maar het enorme overwicht van telefonische

oproepen blijft opvallend.

OVER PERSONEN DIE TELE-ONTHAAL OPBELLEN:

• Bellers zijn vooral vrouwelijk (65,6%), al loopt het

aantal mannen wel op tot 34,4%.

• Meer dan de helft van de oproepen gebeurt door

een 50-plusser (55,1%).

• In 8 op de 10 gevallen is de beller alleenstaand en

vaak ook alleenwonend (63%).

• 19,1 % van de hulpzoekenden belt in een crisissituatie.

• In bijna 7 op de 10 gevallen bellen personen

buiten de kantooruren.

• Men spreekt vooral over relaties, (psychische)

gezondheid en eenzaamheid.

DE CHATTER VIA WWW.TELE-ONTHAAL.BE:

• 3 op de 4 oproepers zijn vrouwelijk (74,6%).

• Chatters zijn veelal jonger dan 40 (87,8%).

• Men is meestal ongehuwd (82,9%) en samenwonend

met ouders (54,1%).

• Personen bevinden zich in 24,4% van de oproepen

in een crisissituatie.

• Chatgesprekken gaan vooral over relaties, (psychische)

gezondheid en zelfdodingsgedachten.

19


haat

zonder grenzen

Wat te doen bij

haatboodschappen

op internet?

20

Uitingen van haat vind je niet

alleen op straat, maar ook op

het internet. De strafbaarheid

van onlinehaatboodschappen

hangt af van specifieke factoren.

Bepaalde haatdragende boodschappen

zullen bij melding

leiden tot vervolging, tegen

andere kan je om juridische

en technische redenen weinig

ondernemen. Wat kunnen we

dan nog doen tegen holebi- en

transfobe haatboodschappen op

het internet? Kenneth Mills, die

zich voor çavaria in deze materie

verdiept, loodst ons door deze

complexe materie.

Tekst: David Schoenmaekers

Beeld: iStockphoto.com

Zijn haatboodschappen op het internet

in opmars?

Kenneth: “Dat is een moeilijke vraag. Onderrapportering

is immers een groot probleem:

veel gevallen worden niet gemeld. We

weten uit onderzoek dat in Vlaanderen

heel wat holebi’s en transgenders te maken

krijgen met holebifoob en transfoob

geweld. Strafbare feiten kunnen zich ook

voordoen op het internet. Wie negatief staat

tegenover holebi’s en transgenders, heeft

er door de opkomst van de sociale media

extra platformen bijgekregen om bepaalde

ideeën te verspreiden of om aan te zetten

tot haat, discriminatie of geweld.”

Wanneer is er sprake van een strafbare

haatboodschap via internet?

Kenneth: “Wanneer iemand via internet

anderen aanspoort om een bepaalde groep

mensen te discrimineren, te haten of geweld

tegen hen te plegen, is er mogelijk sprake

van een strafbare haatboodschap. De Belgische

wet beschermt bepaalde groepen, vaak

minderheden, omdat zij in de praktijk vaak

geviseerd worden. Zo worden mensen onder

andere beschermd tegen discriminatie op

basis van hun seksuele oriëntatie, hun leeftijd,

hun politieke overtuiging, hun geloof of levensbeschouwing,

hun taal... Iemand kan op

basis van heel wat ‘gronden’ gediscrimineerd

worden en de wetgever heeft verscheidene

gronden vastgelegd in de antidiscriminatiewet.

Daarnaast is er de antiracismewet die

racisme op verscheidene gronden verbiedt.

Waarom uitte ik me zonet voorzichtig door

te spreken over ‘mogelijk strafbare feiten’? De

vrije meningsuiting is een belangrijk goed en

betekent dat mensen ook het recht hebben

om een kwetsende, verontrustende of schokkende

mening te uiten. Het onderscheid

met een strafbare boodschap is voor veel

mensen moeilijk te maken. Een haatzaaier

kan bijvoorbeeld pas veroordeeld worden

wanneer aangetoond kan worden dat hij

opzettelijk ‘actief’ aanspoort tot discriminatie,

haat, geweld of segregatie. In rechtszaken

over haatboodschappen zal de rechter alle

aangebrachte elementen in overweging

nemen en zich uitspreken over de vraag of

er sprake is van intentioneel aanzetten tot

discriminatie, haat, geweld of segregatie in

het openbaar. Bovendien moeten er altijd

meerdere ontvangers zijn of de boodschap

moet voor meerdere mensen beschikbaar

zijn. We spreken bijvoorbeeld niet van een

haatboodschap als iemand een uitlating doet

in een privébericht. Een haatboodschap heeft

per definitie een openbaar karakter.”

Moet je noodzakelijk zelf slachtoffer

zijn om melding te doen van haatboodschappen?

Kenneth: “Nee. Er is immers een groot

verschil tussen een haatmisdrijf, waarbij er

een slachtoffer of enkele getroffenen zijn,

en haatboodschappen. Hoeveel personen

iemand viseert, speelt bij haatboodschappen

minder een rol. Het volstaat dat de

dader één persoon publiekelijk viseert.

Maar hij kan zich ook tot meerdere leden

van een gemeenschap of zelfs tot de hele

gemeenschap richten. Bij haatboodschappen,

die zoals gezegd per definitie publiek

zijn, kunnen zowel individuen, verenigingen

als instellingen klacht neerleggen. Unia kan

bijvoorbeeld klacht neerleggen.”

Kan je iets ondernemen tegen een

Facebookpagina met kwetsende opmerkingen?

Kenneth: “Kwetsende meningen zijn zoals


dossier cyberspace

Uni-form

Kenneth Mills werkt voor çavaria aan

het Europees project Uni-form. Het doel

daarvan is de samenwerking tussen LGBTverenigingen

en de politie te bevorderen.

Het project wil ook een meldingsplatform

creëren dat bruikbaar is in de deelnemende

landen. ILGA Portugal neemt het voortouw

in het project.

gezegd niet zonder meer strafbaar. Je kan

niet alle vormen van holebi- en transfobie

tegen gaan met strafwetten, omdat deze

zich kunnen manifesteren in meningen,

in beledigingen, in kwetsende opinies die

onder de vrije meningsuiting vallen. Je kan

je natuurlijk richten tot een moderator, tot

de boodschapper of zelfs tot Facebook,

maar als het niet strafbaar is, kan je niet

zoveel doen.”

Kan çavaria zich direct richten tot

Facebook?

Kenneth: “Ja. Sinds kort zijn we Trusted

Partner van Facebook. Iedereen kan sowieso

haatdragende inhoud melden op Facebook,

maar die meldingen worden door algoritmen

verwerkt en niet door mensen. Doordat

we nu Trusted Partner zijn, kan çavaria

een melding sturen die door Facebookwerknemers

wordt opgevolgd. Iemand die

bijvoorbeeld zelf al een melding deed bij

Facebook, maar na twee dagen merkt dat

de haatdragende inhoud nog steeds online

staat, kan dat bij ons melden. Wij kunnen

dan aan Facebook vragen waarom die

inhoud online blijft staan.”

Is het lastig om haatdragende boodschappen

op het internet te bestrijden?

Kenneth: “Bij online haatboodschappen

hangt veel af van de betrokken bedrijven.

Facebook, Google, internet- en hostingproviders

... Ze spelen allemaal een rol in

de bestrijding van online haat. De online

wereld is niet begrensd door landsgrenzen,

maar de bedrijven die online actief zijn,

hebben wel een vestiging in een bepaald

land waar bepaalde wetten gelden. Dat

maakt het extra uitdagend! Er moet samenwerking

bestaan tussen alle autoriteiten

van de landen waar de gebruikers zitten.

De Belgische autoriteiten zullen niet altijd

in staat zijn om haatdragende sites weg te

laten halen.”

Zijn er in België al eens holebifobe en/of

transfobe sites gesloten?

Kenneth: “Ik kan me niet meteen zo’n geval

herinneren. In ons land is het niet simpel om

sites te sluiten die aanzetten tot holebi- en

transfobe haat, discriminatie of geweld. In

zo’n gevallen is er vaak sprake van een persmisdrijf.

Persmisdrijven worden, tenzij ze van

racistische aard zijn, niet berecht voor de

correctionele rechtbank maar voor het hof

van assisen, waardoor ze in de praktijk niet

vervolgd worden. Dat komt omdat er al een

antiracismewet bestond toen de wetgever

de correctionalisering invoerde, maar nog

geen antidiscriminatiewet of genderwet,

die de andere criteria bevat. Çavaria lobbyt

om dat voor die andere beschermde criteria

dus ook mogelijk te maken. Dat onderscheid

tussen persmisdrijven en andere strafbare

uitingen via de media, leidt trouwens tot

ongelijkmatige vervolging van haatboodschappen

afhankelijk van de vorm en het

gebruikte medium. Zo kan je gemakkelijker

optreden tegen YouTube-filmpjes waarin

iemand aanzet tot haat. Daarin wordt er immers

gesproken. Komt de haatboodschap in

de vorm van een tekst op een medium, zit je

weer met een persmisdrijf. Ik begrijp dat dit

complexe materie is. Dit is nu eenmaal de

huidige wettelijke realiteit. Natuurlijk kan je

wetgeving kritisch tegen het licht houden.

Dat doet çavaria ook. We verwachten van

beleidmakers dezelfde kritische houding.”

“Het meldingsplatform van Uni-form, in

feite een website en een app, zal niet alleen

dienen om haatboodschappen te melden.

Je kan er ook gevallen van holebifoob en

transfoob geweld mee signaleren.”, verduidelijkt

Mills. “Gebruikers kunnen online

melding doen aan de hand van een korte

vragenlijst. Het platform is niet bedoeld

voor dringende situaties, want op deze meldingen

kan niet onmiddellijk gereageerd

worden. Voor noodsituaties moet je nog

altijd het noodnummer bellen. De app is

eerder bedoeld voor mensen die nog geen

klacht hebben neergelegd bij de politie of

om anoniem een melding te doen. Wat we

met anonieme klachten kunnen doen, is

natuurlijk heel beperkt.”

De makers van de app zullen hoe dan ook

contact opnemen met melders. “We verplichten

je niet om aangifte te doen. Maar

als je slachtoffer werd van een haatmisdrijf

en klacht wil neerleggen, moet je meestal

nog naar de politie gaan. Çavaria kan dat

niet doen in de plaats van het slachtoffer,

maar zelfs dan kan een melding via de app

nuttig zijn. Ten eerste zijn we dan op de

hoogte en kunnen we je adviseren voor

je naar de politie gaat. Ten tweede heb je

je melding al neergeschreven. Daardoor

moet je niet alles opnieuw vertellen als dat

te moeilijk is. Je kunt de politie de melding

gewoon laten lezen. De politie kan dan nog

bijkomende vragen stellen. Wij kunnen ook

vragen hoe het contact is geweest met de

politie en de melding mee opvolgen. We

hopen op die manier alleszins een groep

te bereiken die anders nooit melding zou

doen van strafbare feiten.”

Meer info

www.uni-form.eu/nl

21


:meer dan dolle

katten!

Hoe holebi’s en transgenders via vlogs een gezicht krijgen

Gay YouTubers

22

Nee, je vindt heus niet alleen

video’s van dolle katten en stuurloze

honden op YouTube. De

laatste jaren is het aantal LGBTvloggers

op de populaire videosite

sterk toegenomen. Dat kunnen

we alleen maar toejuichen!

Hun video’s geven een gezicht

aan holebi’s en transgenders. Ze

geven vaak een duwtje in de rug

aan anderen die worstelen met

bepaalde problemen.

Tekst: Inge Turelinckx

Beeld: YouTube

Voor jonge holebi’s en/of transgenders die

in de kast zitten, is het vaak moeilijk om

een beter beeld te krijgen van een wereld

die hen nog vreemd is. Ze kunnen er met

niemand over praten en kennen niemand

die is zoals zij. Om die redenen zijn LGBT-

YouTubers vaak een reddende engel. En ook

voor wie al lang uit de kast is, zijn de video’s

leuk om naar te kijken!

Engels is de belangrijkste voertaal voor You-

Tubers, gezien het Engelstalige publiek erg

groot is in vergelijking met het Nederlandstalige

publiek. Iedereen wil natuurlijk veel

abonnees en likes op YouTube. We hebben

een poging gedaan om zoveel mogelijk

Nederlandstalige LGBT-vloggers in onze lijst

te verwerken.

TYLER OAKLEY

Met bijna 8 miljoen volgers is Tyler Oakley

een van de meest gevolgde LGBT-YouTubers.

Zijn kanaal bestaat al jaren en hij kan

rekenen op vele trouwe kijkers. Hij werkt

vaak samen met andere YouTubers en heeft

een heleboel video’s waarin hij vragen van

volgers beantwoordt. Tyler vlogt in het

Engels.

DAVEY WAVEY

Davey Wavey heeft 1 miljoen volgers op

YouTube en is dan ook een zeer populaire

homoseksuele vlogger. Ook hij vlogt in het

Engels. Davey heeft wel verre Belgische

roots: zijn grootvader langs vaderszijde komt

uit ons land. Op YouTube gaat hij geen enkel

onderwerp uit de weg. De jongeman ziet er

bovendien goed uit, wat vermoedelijk wel

bijdraagt aan zijn populariteit. Regelmatig

dartelt hij halfnaakt rond in zijn video’s. Met

glad geschoren borstspieren en luchtige

verhaaltjes weet hij de kijkers aan zich te

binden.

FURTJUH

De Nederlandse Rutger Vink is de hoofdrolspeler

van het YouTube-kanaal Furtjuh. De

populaire en knappe kerel heeft 440.000

volgers en zijn video’s zijn luchtig en grappig.

De nadruk bij dit kanaal ligt op humor.

Vooral wanneer oma Miep van stal wordt

gehaald, kan de pret niet op! Rutger vlogt in

het Nederlands.

LIFE OF LUCAS

Lucas is een Vlaamse jongen die voornamelijk

in het Engels vlogt, maar hij heeft ook

veel Nederlandstalige filmpjes. De video’s op

dit kanaal geven stof tot nadenken en zijn

grafisch heel mooi bedacht. Als holebi-icoon

geeft Lucas veel aandacht aan holebirechten

en problemen waarmee holebi’s vaak te

kampen hebben. Zijn aantal volgers weegt

nog niet op tegen sommige buitenlandse

vloggers, maar dat kan natuurlijk snel

veranderen.

GEWOON THOMAS

Thomas is een vrolijke en enthousiaste

Nederlander die iedere zondag een filmpje

op zijn YouTube-kanaal plaatst. Hij vlogt

in het Nederlands en scoorde daar al zo’n

honderdzeventienduizend volgers mee. Een

tijdje geleden deed hij samen met Rutger

Vink van het Furtjuh-kanaal mee aan de

Wander World Battle van het Nederlandse

reisplatform www.wandertravel.nl. Gratis

reisje versieren? Waar zo’n YouTube-kanaal

niet allemaal goed voor is!

ABDELL UNITED

De Gentse Abdellah Bijat deed mee aan

Mister Gay Belgium en heeft nu zijn eigen

YouTube-kanaal. Hij vlogt in het Nederlands.

Abdellah praat in zijn video’s over homo-zijn

en beantwoordt vragen van volgers. Taboes

staan niet in zijn woordenboek en je kan

hem echt alles vragen.

NICO LOVES RUTGER

De twee superschattige Vlaamse mannen

Nico en Rutger hebben een vlog op YouTube.

Nico en Rutger posten iedere vrijdag een

video. De topics gaan over de dingen des

levens. Ze bouwen een huis, zitten in een

adoptieprocedure en reizen graag. Op hun

kanaal vind je vlogs die mooi gecompileerd

zijn en je laten meekijken in hun privéleven,

of toch die stukjes die het koppel wil delen.


dossier cyberspace

Transgender YouTubers

SKYLAR KERGIL

Skylar Kergil of SkylarkEleven is een jonge

transman uit Boston. Je kan zijn hele transitie

volgen op zijn YouTube-kanaal. Skylar

neemt je mee in zijn leefwereld met onder

andere een timelapse van zijn transformatie

en diepgaande video’s over zijn visie en

transactivisme. Deze jongeman is erg welbespraakt

en een plezier om naar te luisteren.

Lesbische YouTubers

ASH HARDELL

Ashley Hardell is een jonge lesbische vlogger

die op een speelse manier verschillende

LGBT-topics aansnijdt. Ze spreekt Engels en

heeft een erg groot publiek dat graag met

haar een gesprek aangaat. Een onderwerp

waar ze vaak over praat zijn LGBT-labels en

genderlabels. Het YouTube-kanaal van Ash is

uitgebreid en interessant. Je kan er makkelijk

uren switchen tussen de tientallen vlogs.

Het kanaal heeft 300.000 volgers.

NOW THIS IS LIVING

Now this is living is het YouTube-kanaal van

Shannon Beveridge. Vroeger maakte ze filmpjes

met haar vriendin, maar ondertussen

zijn de twee uit elkaar en houdt Shannon

het project overeind. Ook deze jongedame

vlogt in het Engels en haar video’s zijn aangenaam

om naar te kijken. Het kanaal heeft

meer dan een half miljoen volgers.

MY HARTO

Deze YouTuber heeft 2,5 miljoen kijkers. Ze

is duidelijk erg populair. Op haar kanaal vind

je de reeks ‘My Drunk Kitchen’ terug, waarin

de jonge vlogster een poging doet om te

koken voor de camera. De video’s zijn grappig

en aanstekelijk. We kunnen makkelijk

begrijpen waarom deze juffrouw zoveel

volgers heeft. De video’s gaan niet altijd over

lesbisch-zijn, maar ze ontwijkt het onderwerp

zeker niet.

IK VROUW VAN JOU

Ik Vrouw Van Jou gaat over Joyce en Scarlet,

twee Nederlandse vrouwen die van elkaar

houden. Ze delen twee keer per week een

video die altijd een lesbisch onderwerp

heeft. “Het woord ‘lesbisch’ komt duidelijk

naar voren in onze vlogs”, zegt Scarlet. “Ik

zou niet weten hoe we het anders moeten

omschrijven. Waarom zou je eromheen

draaien?” Joyce en Scarlet vloggen over

seks, trouwen, exen en andere gerelateerde

onderwerpen. Het is een van de weinige

Nederlandstalige YouTube-kanalen en de

dames hebben bijna 40.000 volgers.

TEAM 2 MOMS

Deze twee Amerikaanse dames willen alle

lesbische vrouwen tonen dat er niks mis is

met twee-mama’s-gezinnen. Op hun kanaal

vind je een aantal video’s over holebigezinnen

en hun eigen leefwereld. Ze gaan geen

onderwerp uit de weg. Hun Engelstalig

kanaal heeft zo’n 130.000 volgers.

THE REAL ALEX BERTIE

Deze transjongen is een plezier om naar te

kijken. Zijn bijna 300.000 volgers beamen

dat. Je kan de jonge Brit volgen tijdens zijn

transitie. Hij bespreekt alles wat gendergerelateerd

is. Hoe hij zijn transitie beleeft, komt

volop aan bod. Alex geeft veel uitleg over de

bijzonderheden van zo’n transitie en hoe hij

de wereld beleeft als jonge transman. Een

aanrader!

PRINCESS JOULES

De Canadese Juliette Vu runt een populair

YouTube-kanaal onder de naam Princess

Joules. Ze is een transvrouw die bespreekt

hoe haar leven veranderd is en hoe ze

persoonlijke gebeurtenissen beleeft. Je kan

haar video’s bekijken over onderwerpen die

transvrouwen aanbelangen. Juliette verklapt

ook een aantal mode- en make-upgeheimpjes.

Princess Joules heeft bijna een half

miljoen volgers.

JESSIE MAYA

Jessie is een van de weinige transgenders

die in het Nederlands vlogt. Op haar

succesvolle YouTube-kanaal kan je vele

tips vinden over make-up en fashion voor

transvrouwen. Natuurlijk praat Jessie ook

over transgenderkwesties en zaken die met

de transitie te maken hebben. Het kanaal

heeft 156.000 volgers.

23


WWW.MO.BE - MO*119 - LENTE 2016 - P309696 - 5.5 EURO - KWARTAALUITGAVE

SLECHTS

€ 28

VOOR 1 JAAR

MARIANNE THYSSEN OVER ZWARTWERK, FLEXWERK EN ECHT WERK

PRECARISERING VAN ARBEID IN EUROPA

NATIONALISTEN PROFITEREN VAN MARGINALISERING IN POLEN

SPANJE: TOEKOMST MAKEN IN EEN SYSTEEM ZONDER TOEKOMST

SOLIDAIRE ECONOMIE IN GRIEKENLAND

ZWARTE TAXI’S TUSSEN BRUSSEL EN PARIJS

ARBEID IN DE 21STE EEUW:

BETER REGELEN OF ONTREGELEN?

DE AMERIKAANSE KEUZE TEGEN HET SYSTEEM

EGYPTISCHE REVOLUTIE IS NIET VOORBIJ

HONGARIJE REBELLEERT TEGEN EU

STRIJD TUSSEN DEMOCRATIE EN GLOBALISERING

TURKIJE NA DE MISLUKTE STAATSGREEP

WORDT HET LENTE IN ETHIOPIË?

WWW.MO.BE - MO*120 - ZOMER 2016 - P309696 - 5.5 EURO - KWARTAALUITGAVE

OB67829

MO*MAGAZINE,

DAT IS ELK SEIZOEN

EEN UNIEK

MAGAZINE MET:

• spraakmakende interviews

WWW.MO.BE - MO*122 - WINTER 2016 - P309696 - 5.5 EURO - KWARTAALUITGAVE

• beklijvende reportages uit Noord en Zuid

• diepgravende dossiers over mondiale thema’s

• mooie en aangrijpende beelden

• mondiale onderzoeksjournalistiek

• menselijke verhalen die u nergens anders leest

Aanbevolen

lectuur om

op de hoogte

te blijven

van onze snel

veranderende en

mondialiserende

wereld!

• recensies van belangrijke boeken

• klemtoon op inzicht en duiding

STEUN ONS EN

NEEM VANDAAG NOG EEN ABONNEMENT

ALLE INFO OP WWW.MO.BE/ABONNEREN


dossier cyberspace

Gratis kortfilms op het internet

Er zijn heel wat goede LGBTQ-films op het internet te vinden die je volledig gratis kunt bekijken.

Naar aanleiding van dit themadossier, gingen we op zoek naar die parels.

Alle kortfilms die we hier bespreken, kan je

bekijken op www.zizo-online.be in het

artikel met de titel: ‘VIDEO | Wat internet zoal

biedt aan gratis LGBTQ-kortfilms’. Typ met

behulp van de zoekfunctie (bovenaan de

homepagina) specifieke zoektermen zoals

‘Karuna’ of ‘Shimi’ in, en je vindt het artikel

meteen terug.

CITIZEN JANE

‘Citizen Jane' is een Canadese kortfilm van

regisseur Cari Green. Soldate Jane wordt

verliefd op Maryann Kirk, haar korporaal. Ze

weet al snel de aandacht van Kirk te trekken,

en niet alleen met haar militaire kwaliteiten.

De romance speelt zich af in 1987 toen

homo's en lesbiennes nog vervolgd werden

in het Canadese leger.

SHIMI

‘Shimi’ is het duistere verhaal van regisseur

Kate Maveau. Daarin wordt ballerina Keely

door Mairi weggeplukt bij haar vriendin

Sarah. Mairi is een mysterieuze verschijning,

van wie zelfs niet duidelijk is of ze wel menselijk

is. Keely laat zich gewillig meeslepen

in het nachtleven door Mairi. Die avonturen

zouden wel eens heel ver kunnen gaan.

Te ver?

1-800-273-8255

Muziekvideoclips zijn ook vaak kortfilms.

‘1-800-273-8255’ is daarvan een mooi

voorbeeld. De titel verwijst naar een

suïcidepreventielijn. Nolan Gould en Coy

Stewart spelen jongens die hun seksualiteit

volop verkennen. Hun omgeving toont niet

veel begrip voor hun situatie en dat leidt tot

hoogoplopende emoties…

GOLDEN

Duits regisseur Kai Stänicke maakte met

‘Golden’ een spitsvondige kortfilm over

anders-zijn. ‘Golden’ benadrukt dat seksualiteit

slechts een identiteitsaspect is, zonder

te verloochenen dat je seksuele identiteit

bij het opgroeien een grote impact op je

leven kan hebben. Vooral het bewustwordingsproces

van het ‘anders-zijn’ en hoe je

daarmee kunt omgaan, staan centraal.

IN A HEARTBEAT

Animatiekortfilm ‘In A Heartbeat’ van

Esteban Bravo en Beth David toont hoe

een jongen letterlijk zijn hart verliest aan een

medestudent. De opmerkelijk professionele

animatie en het homoverhaaltje dat zonder

complexen wordt verteld, maakten van deze

kortfilm een onmiddellijke YouTube-hit.

KARUNA

De Indische Navodaya Movement zette

de emotioneel confronterende kortfilm

‘Karuna’ op YouTube. Een gezin komt

doodsbenauwd aan in een ziekenhuis. Er is

iets met de moeder uit het gezin gebeurd.

In de wachtzaal komen ze in aanraking met

iemand die man noch vrouw is. Die persoon

krijgt meteen af te rekenen met afkeurende

blikken en achterklap. Wat de wachtende familie

niet beseft, is dat ze een speciale band

heeft met de geviseerde persoon…

POURQUOI MON FILS?

In ‘Pourquoi mon fils?’ lopen de spanningen

tussen een Franse jongen en zijn vader

hoog op wanneer zoonlief zijn coming-out

doet. De vader, ruwe bolster blanke pit, kan

de homoseksualiteit van zijn zoon moeilijk

vatten. Op een dag stelt hij voor om z’n

zoon met de wagen te komen afhalen aan

school. Hij broedt op een duister plan…

KUS ME ZACHTJES

In ‘Kus me zachtjes’ wordt Jasper tegen zijn

zin door zijn vader betrokken in diens carrière

als schlagerzanger. Jasper wordt gepest

op school en wanneer geopperd wordt dat

hij wel eens homo zou kunnen zijn, reageert

zijn vader niet bepaald fijnzinnig. Jasper is

gekwetst en voert iets in zijn schild.

TONGEN

Twee Nederlandse meisjes staan raar te

kijken naar een kussend heterostel. “Wat

kijken jullie nou? Ga lekker porno kijken of

zo”, krijgen ze als verwijt toegeworpen door

het kussende meisje, terwijl haar vriend onverstoord

verder kust. De meisjes surfen op

het internet naar informatie over kussen. Ze

lezen op een site ook over de ‘vijf stappen

naar verovering’. Dat blijkt in de praktijk toch

een hele klus.

ZWEI GESICHTER

Jonathan speelt bij de U19-Bundesliga. Hij is

een talentvolle middenvelder en heeft een

mooi vriendinnetje. Jonathan spreekt echter

stiekem af met een jongen. Een teamgenoot

leest in de kleedkamer een berichtje van

deze geheime vriend, maar heeft niet door

dat de tekst door een jongen is verstuurd.

Hij vermoedt dat Jonathan zijn vriendinnetje

bedriegt. Een netelige situatie…

Deze kortfilms zijn slechts een staalkaart van

wat je zoal aan LGBTQ-kortfilms op YouTube

en Vimeo vindt. Het loont de moeite om zelf

verder te verkennen wat er allemaal online

staat.

25


sexting

pikant of riskant?

Verleiding en gevaren van geile

foto’s op sociale media

26

Je kent het wel. Je ontmoet een

knappe jongeman op Facebook,

Instagram of Snapchat. Je

knoopt een gesprek aan en al

snel worden de eerste pikante

foto’s naar elkaar verzonden.

Wat verleidt ons om deze foto’s

te maken en te versturen? Welke

gevaren kan je ermee lopen? En

wat te doen als deze foto’s in de

verkeerde handen terechtkomen?

Tekst: Nicolas Todts

Beeld: iStockphoto.com

Via sociale media worden tal van seksueel

getinte foto’s uitgewisseld. Met mensen die

je goed kent, of met mensen die je net hebt

leren kennen. Snapchat is hiervoor the place

to be, omdat de foto’s na een aantal seconden

verdwijnen. Of toch niet? Om meer

inzicht te krijgen in het verleidelijke en het

gevaarlijke van het uitwisselen van pikante

foto’s, interviewden we Gregory V.D. (23 jaar)

en Jeffrey M. (18 jaar). Beiden wensen hun

anonimiteit te behouden, omwille van de

gevoelige aard van het onderwerp.

Wanneer was de laatste keer dat je

pikante foto’s uitwisselde via sociale

media?

Gregory: “Ik deed het regelmatig via Snapchat,

omdat deze foto’s na een tijd verdwijnen.

Ze zijn maar vijf seconden zichtbaar.

Via andere sociale media deed ik het nooit.

Ik leerde iemand kennen via Facebook. We

hebben lang gepraat en hoe meer we babbelden,

hoe opwindender onze gesprekken

werden. Uiteindelijk wisselden we ook onze

Snapchat-accounts uit. Hij was de eerste die

een foto stuurde. Dan deed ik het ook. Ik

kreeg meteen daarna melding van Snapchat

dat hij een screenshot genomen had.”

Jeffrey: “Ik doe het eigenlijk regelmatig. Nu

nog altijd. Ik heb mezelf nooit echt in gevaar

gevoeld. Ik doe het niet met wildvreemden.

Er is één vriend met wie ik regelmatig foto’s

uitwissel. We vertrouwen elkaar hierin.”

Wat zette je ertoe aan om zulke foto’s te

versturen?

Gregory: “Ik denk dat het een wanhopige

drang naar aandacht was. Ik had een relatie

op dat moment, maar mijn vriend woonde

ver weg en ik zag hem heel weinig. Ik

hoorde hem doorheen de week amper en

ik voelde me verwaarloosd. Dan sprak deze

jongen mij aan. Hij wist de juiste complimentjes

te geven om me uiteindelijk zover

te krijgen.”

Jeffrey: “Ik vind mijn vriend knap, en hij mij

ook blijkbaar. We willen geen relatie met elkaar.

We willen allebei daarvoor onze vriendschap

niet riskeren. En we respecteren elkaar

in onze bewuste keuze, maar dat neemt

natuurlijk niet weg dat we elkaar knap

vinden. Op een bepaald moment kwam het

gewoon vanzelf ter sprake. Het versturen

van zulke foto’s is uiteindelijk uitgedraaid op

casual seks, no strings attached.”

Ben je niet bang dat, als je ooit ruzie

met je vriend zou krijgen, hij deze foto’s

tegen je kan gebruiken?

Jeffrey: “Nee, daar sta ik niet bij stil. Uiteindelijk

heb ik evenveel foto’s van hem. Wat hij

kan doen, kan ik ook. We respecteren elkaar

genoeg om nooit zo’n stappen te ondernemen.

Ook al hebben we ruzie, we zullen

elkaars privacy koesteren. Daarbij: ik stuur

nooit pikante foto’s waarbij je kan merken

dat ik het ben. Mijn gezicht staat nooit op

zulke foto’s.”

Gregory, je verstuurde pikante foto’s

naar een jongen die deze later gebruikte

om je te chanteren. Hoe ging je hiermee

om?

Gregory: “Op het screenshot dat hij genomen

had, was duidelijk te zien dat ik het

was. Ik vroeg hem meteen waarom hij dat

screenshot genomen had. Ik eiste ook dat

hij dat direct zou verwijderen. De eerste


dossier cyberspace

uren na dat screenshot hoorde ik niets meer

van hem. Het waren wellicht de verschrikkelijkste

uren van mijn leven. Een tijdje later

sprak hij me op Facebook aan en eiste hij

meer foto’s, of hij zou dat ene screenshot

publiceren op zijn account.”

Heb je hem nog meer foto’s gestuurd?

Gregory: “Ik weet het. Achteraf bekeken

klinkt het dom, maar ja, ik stuurde hem

meer foto’s. Het enige dat in mijn hoofd

speelde op dat moment was dat ik die foto’s

absoluut niet verspreid wou zien. Ik besefte

niet goed dat ik hem steeds meer gelegenheid

gaf om mij te chanteren. Het ging van

kwaad naar erger. Hij begon ook geld te

eisen. Kleinere bedragen in het begin, maar

het werd gewoon erger en erger. Ik was ten

einde raad.”

Hoe heb je de chantage uiteindelijk

kunnen tegenhouden?

Gregory: “Ik heb eerst overlegd met een

vriend die ik vertrouwde. Hij zei me dat de

jongen in kwestie regelmatig pikante foto’s

verstuurde. Het eerste dat in me opkwam,

was om een pikante foto van hem te vinden,

zodat ik die tegen hem kon gebruiken. Fight

fire with fire, dacht ik. Dus polste ik eens

bij enkele andere homo-jongens. Ik was

dolgelukkig dat ik een foto van hem kon bemachtigen.

Ik heb hem hiermee het zwijgen

opgelegd. Als hij mijn foto zou verspreiden,

zou ik ook de zijne verspreiden.”

Heb je sindsdien nog iets van hem

vernomen?

Gregory: “Nee. Dat is intussen ongeveer

een half jaar geleden. Ik weet dat hij zijn

Facebookaccount inmiddels verwijderd

heeft. Wat er met mijn foto’s gebeurd is,

weet ik niet. Ik heb zijn foto bewaard op

de harde schijf van mijn computer. Je weet

maar nooit. Ik durf het niet te verwijderen.

Die periode van chantage heeft me echt

beangstigd. Ik heb mijn lesje wel geleerd.”

Jeffrey geeft aan dat hij en zijn vriend nog

steeds uitbundig genieten van het versturen

van foto’s naar elkaar. Ook de occasionele

vrijpartij is niet meer dan een avondje

plezier voor hen. Gregory heeft sinds het

gebeuren van zes maanden geleden de

gevaren van sexting ingezien. Sindsdien is

hij niet meer te verleiden om pikante foto’s

te versturen. De relatie met zijn toenmalige

vriend is inmiddels voorbij.

Pikante foto’s zijn niet altijd erg als je de

persoon in kwestie kunt vertrouwen. Als je

onherkenbaar blijft op de foto, hoef je minder

bang te zijn voor ongewenste lekken.

Belangrijk om te weten is dat foto’s op Snapchat

niet permanent verwijderd worden:

wie diep genoeg graaft, kan de foto’s weer

opduikelen in het telefoongeheugen.

Als je ooit te maken krijgt met chantage,

neem je best contact op met een professional.

Het is altijd beter om geld uit te geven

aan een expert dan aan een chanteur. Klacht

neerleggen bij de politie is zinvol, maar

houd er rekening mee dat politie en justitie

pas iets kunnen ondernemen als er een

gegrond vermoeden van inbreuken bestaat

of een strafbaar feit gepleegd is.

Weet dat je niet altijd een melding krijgt

wanneer iemand op Snapchat een screenshot

neemt. Er is een manier om dit te

omzeilen. Als je een snap opent, je wifi en

mobiele data uitzet en dan een screenshot

neemt, krijgt de andere persoon hier geen

melding van. Houd dit in gedachten wanneer

je foto’s verstuurt naar andere mensen.

27


wanneer wordt

sociaal te

familiair?

Privacy en (in)discretie op sociale media

Met de opkomst van sociale media

lijkt echte privacy iets uit het

verleden. Natuurlijk kan je beslissen

wat je op sociale media post

en wat niet. Toch heb je slechts

weinig vat op wat vrienden of

kennissen met je persoonlijke

informatie doen. Zijn gaan niet

telkens met jou overleggen voor

ze iets posten waarin je wordt

vermeld. Het wordt dus steeds

moeilijker om je privacy te bewaren.

We vroegen mensen naar

hun ervaringen op sociale media.

We kregen heel uiteenlopende

verhalen te horen. Misschien

klinken volgende citaten wel zeer

vertrouwd…

Tekst: Elisa Schanzer

Beeld: iStockphoto.com

“Mijn privacy is nog niet echt ‘geschonden’.

Het wordt wel lastig wanneer vrienden op

mijn verjaardag op mijn Facebookwall foto’s

posten van mannen in het leer en zwarte

dildo’s als wens. Mijn moeder is namelijk

ook actief op Facebook. Ze volgt er mijn

doen en laten. Ik schaam me niet voor mijn

fetisjverlangens, maar een gespreksonderwerp

tijdens het kerstdiner moet het ook

niet worden.”

“Ik ging eens uit met vrienden toen ik nog

niet helemaal uit de kast was. Een van

mijn vrienden nam van mij een foto en

plaatste hem op sociale media zonder mijn

toestemming. Dat vond ik helemaal niet

aangenaam.”

“Ik vind het lastig wanneer vrienden een

foto van me nemen terwijl we in een bar

zijn, en dat dan snel op sociale media posten.

Soms zo snel dat je zelfs niet doorhebt

dat het is gebeurd. Voor je het weet sta je op

Facebook en word je erover aangesproken

door anderen. Het wordt extra lastig wanneer

je een uitnodiging om uit te gaan hebt

afgeslagen, maar die mensen vervolgens via

sociale media vernemen dat je diezelfde dag

met andere vrienden hebt afgesproken. Dat

leidt tot onnodige wrevel. Je kunt natuurlijk

instellen dat mensen je niet kunnen taggen

of zaken op je tijdlijn kunnen plaatsen, maar

soms wil je dat net wel. Het is een hele

evenwichtsoefening. Mensen schatten soms

heel slecht in wat sociaal wenselijk is om op

sociale media te delen en wat niet.”

Facebookwall. Dat vond ik een schending

van mijn privésfeer op het werk. Iemand

anders vond mijn Tumblraccount gewaagd,

en zei dat in het openbaar...”

"Ik ben polyamoureus, maar veel mensen

weten dat niet van mij. Ik vind het lastig om

op datingsites in mijn profiel te vermelden

dat ik polyamoureus ben als mijn foto er

ook op staat. Enerzijds wil ik natuurlijk dat

eventuele matches dat weten, om zo de

juiste mensen aan te trekken, anderzijds ben

ik bang dat iemand die ik ken het zou zien

en dat zou gaan rondbazuinen.”

“Een vriendin heeft mij ooit op mijn

Facebookwall geout met een grappige foto,

terwijl ik haar in vertrouwen had genomen.

Gelukkig was ik op dat moment online, en

kon ik het enkele seconden na publicatie

alweer verwijderen. Ik heb haar ook meteen

aangesproken en gezegd dat ik het helemaal

niet kon appreciëren. Ze heeft toen haar excuses

aangeboden. Blijkbaar had ze niet door

dat de hele wereld dat niet moest weten.”

“Ik ben polyamoureus en heb twee lieven,

maar veel mensen weten dat niet van mij.

Vooral omdat ik bang ben voor eventuele

reacties en voor mijn jobzekerheid. Daarom

staan er amper foto’s van mij en mijn lieven

op Facebook. Ook mijn relatiestatus is niet

ingevuld. Mensen kunnen mij niet zomaar

taggen, zodat ze geen foto’s van mij en mijn

lieven zouden kunnen posten zonder dat ik

daar toestemming voor geef.”

28

“Een kennis met wie ik ooit nog heb geflirt,

sprak me op het werk aan over iets op mijn

“Ik ben biseksueel. De meesten van mijn

vrienden weten het, maar ik heb het nog niet


dossier cyberspace

in mijn familie besproken, omdat ik tot nu toe

enkel thuis ben gekomen met lieven van het

andere geslacht. Op een dag postte iemand

iets op mijn Facebookwall dat op mijn biseksualiteit

hintte, wat ik niet echt grappig vond.”

“Eigenlijk gaat het niet over privacyschending,

maar net over het beschermen van

privacy. Ik heb één vriendengroep waarin

iedereen altijd duidelijk toestemming vraagt

aan alle mensen die op foto’s worden afgebeeld

voordat ze die op de sociale media

smijten, wat ik zeer aangenaam vind. Meer

mensen zouden dat moeten doen.”

“Op een bepaald moment postte ik veel

LGBT-artikels en aanverwante zaken op

Facebook. Ik had er geen rekening mee

gehouden dat ik nog niet uit de kast was bij

de meesten van mijn studiegenoten. Uiteindelijk

hadden er een paar het wel door. Dat

bleek handig, want ik had geen zin in het

hele coming-outgedoe.”

“Dit is niet echt een persoonlijk verhaal,

maar iets dat ik opgemerkt heb. Soms kan

je van een persoon afleiden of die holebi is

door naar de gemeenschappelijke vrienden

te kijken en wat ze liken op Facebook, of

door te zien wie ze volgen op Twitter. Het

is verbazingwekkend hoe je op zo’n manier

onrechtstreeks informatie geeft aan de

buitenwereld.”

“Ik ben biseksueel, maar ik heb tot nu toe

geluk gehad. Mensen hebben tot op heden

mijn privacy op sociale media nog niet

‘geschonden’.”

TIPS AND TRICKS PRIVACY OP SOCIALE MEDIA

• Denk eerst even na voordat je iets over

iemand anders post. Vergeet niet dat

hun ouders, collega’s of misschien zelfs

hun baas mogelijk kunnen meelezen.

• Het is altijd hoffelijk om toestemming

te vragen voordat je een foto van

iemand op de sociale media post.

Vooral als het geen flatterende foto

is, of mogelijk informatie bevat die de

betrokken persoon niet openbaar wil

maken.

• Pas op dat je mensen niet per ongeluk

out op sociale media!

• Indien je iets op sociale media over

een persoon ziet dat in een gesloten

groep staat, of wanneer je weet dat de

persoon onder een schuilnaam post,

is het niet tof om dat in het openbaar

met die persoon te bespreken of om

het door te vertellen.

• Koester een gezond wantrouwen over

het sociale mediagedrag van anderen.

Wist je dat je op Facebook in het menu

instellingen onder ‘tijdlijn en taggen’

kunt instellen wie zaken op je tijdlijn

mag toevoegen of informatie op jouw

tijdlijn kan zien? Je kunt instellen dat

mensen je nog wel in foto’s mogen

taggen, maar dat je die naamsvermelding

eerst moet goedkeuren.

• Stel je wat vaker de vraag op de sociale

media: zou ik dit ook zeggen als ze

een megafoon voor m’n mond zouden

houden? Vaak volgen immers meer

mensen dan je denkt wat er online

staat. Berichten wissen is simpel, maar

ze blijven vaak jarenlang ergens op een

server opgeslagen.

• Bij ergernissen: tel tot twintig voor je

reageert. Je kan ook een nieuw bericht

openen en een vlammende tekst naar

je eigen e-mailadres sturen waarin je

alles schrijft dat je dwars zit, maar wat

niet gepast zou zijn als feitelijke reactie

te plaatsen. Geef het een ferme titel

zoals: ‘Dit ga ik nu eens niet sturen, want

ik laat me niet kennen!’ Zorg er wel voor

dat je het bericht zeker naar jezelf stuurt

en niet alsnog naar de persoon die op

dat moment je irritatie opwekt! Een

kleine pauze doet soms ook wonderen.

• Durf mensen aanspreken als ze iets

delen dat je niet bevalt en leg eventueel

uit waarom je het niet gedeeld wilt

hebben. Vraag hen vriendelijk om de

tag of share te verwijderen. De meeste

mensen zullen je privacy respecteren

en er meteen gehoor aan geven.

• Geef op feestjes proactief aan dat je

niet gefotografeerd wil worden. Mensen

hebben je wensen te respecteren.

• Portretrecht en privacywetgeving

zijn heel streng geregeld in België. Bij

kwaadwillige privacyschending kan je

klacht neerleggen.

Op www.privacycommission.be vind

je meer info over je rechten en kan je

aangifte doen.

29


Online visitekaartje van verenigingen

Tien tips om snel een succesvolle website te bouwen

Voor LGBT-verenigingen is online zichtbaarheid cruciaal, onder andere om nieuwe leden aan te trekken

of je werking kenbaar te maken aan het breder publiek. Sommige verenigingen doen dit via Facebook.

Wie online gevonden wil worden en professioneel wenst over te komen, profileert zich echter best door

middel van een website. Hoe begin je eraan? Waar zitten de valkuilen? Met deze tien tips geraak je niet

verstrikt in het wereldwijde web.

Tekst en beeld: Peter De Vos

Lucas Poignonnec is al vijf jaar actief bij de Antwerpse LGBTjongerenvereniging

Enig Verschil. Met twee bachelordiploma’s

op zak, eentje in ‘communicatiemanagement’ en een

andere in ‘interactief multimediadesign’, heeft Enig Verschil

alvast de juiste man aangesteld als onlineverantwoordelijke.

Enkele jaren geleden werd de website van Enig Verschil volledig

vernieuwd en het resultaat mag er zeker wezen! Tevens

was dit een prima leerschool voor Lucas die, zoals het een

echte webgoeroe betaamt, bruist van de tips.

TIP 1 WEES ONAFHANKELIJK

“Kies een website waarin je zelf jouw content kan toevoegen en je

niet afhankelijk bent van een programmeur”, adviseert Lucas. “Zoiets

heet een CMS-systeem. Wordpress is de bekendste. Bij Enig Verschil

maken we daar gebruik van. We hebben zo’n drietal vrijwilligers die zelf

activiteiten aan de website kunnen toevoegen.”

TIP 2 MAAK JOUW WEBSITE MOBILE FRIENDLY

“Vermeld zeker aan jouw webmaster dat de website ook geschikt

dient te zijn voor smartphones en tablets. Wij hebben dit over het

hoofd gezien en het is niet eenvoudig om dit nu nog aan te passen.

Onze doelgroep zijn jongeren. We merken dat zij vooral informatie via

hun gsm opzoeken. Een website is daarom best geschikt voor allerlei

toestellen.”

TIP 3 RICHT EEN WERKGROEP OP

“Onze vorige coördinator had de ontwikkeling van de website op zich

genomen” herinnert Lucas zich. “Hij had zelf geen IT-achtergrond en

was daardoor sterk afhankelijk van de webontwikkelaar. Door feedback

te vragen of met een werkgroep te werken, voorkom je dat je zaken

over het hoofd ziet. Zo hou je met meer dingen rekening.”

TIP 4 DENK NA OVER HET BEELDMATERIAAL

“Wanneer je mensen fotografeert, informeer hen dan dat je de

foto’s wil gebruiken voor je website. Vraag hun toestemming

voor publicatie. Zo kan je mensen die op hun privacy staan uit

beeld laten. We willen ons in de toekomst meer concentreren

op beelden in plaats van tekst. Op de pagina van onze fuif zal

er bijvoorbeeld meteen een video van de fuif te zien zijn. Het is

steeds een uitdaging om de muur van tekst te verminderen. Je

wilt de juiste informatie meegeven waardoor het moeilijk wordt

om de tekst beknopt te houden. Een beeld zegt echter meer

dan duizend woorden. De beelden van leuke momenten die we

samen beleven, vertellen hun eigen verhaal.”

TIP 5 ONTWERP EEN LOGO DAT OVERAL OP PAST

“We hebben enkele jaren geleden een professioneel bureau onder

de arm genomen dat onze huisstijl heeft bepaald”, zegt de Enig

Verschil-vrijwilliger. “Dat was wel prijzig, maar uiteindelijk z’n geld

waard. We wilden een logo dat overal op paste. Het voordeel van

wit was dat je goede kleuraccenten kan zetten. Het logo moest

echter ook goed uitkomen op bijvoorbeeld een zwarte T-shirt of

een grote vlag. Dat is bij ons nu minder het geval. Laat een designer

dus meteen ook promomateriaal ontwerpen, zodat je zeker

bent dat het allemaal goed bij elkaar past.”

30


dossier cyberspace

TIP 6 SPREEK JE NETWERK AAN!

“Nu werken we met freelancers. Op die manier kan je voor een goede prijs

iemand vinden die je bevalt. We vragen daarbij eerst om een portfolio of

een proefontwerp. Op basis van wat we doorgestuurd krijgen, kunnen we

snel beslissen met wie we verder willen gaan. Niet iedereen kan beoordelen

wat goed of slecht is. Betrek daarom mensen uit jouw netwerk

erbij, mensen van wie je weet dat ze met design bezig zijn. Zo weet je op

enkele minuten tijd met zekerheid of iets kwaliteitsvol is.”

TIP 7 WORD GEVONDEN!

TIP 8 EEN WEBSITE BRENGT OP

“We hebben een shopgedeelte op onze website waarop

mensen lid kunnen worden en een çavariapas kunnen aankopen”,

licht Lucas toe. “Verder hebben we geen rechtstreekse

inkomsten van onze website. Onze twee grootste bronnen van

inkomsten zijn onze scholenwerking en de fuiven. Scholen zullen

vooral contact opnemen via de website en langs die weg

zien ze al wat informatie. Op die manier heeft onze website

zeker een economische waarde gekregen.”

TIP 9 HOU JE VRIJWILLIGERS GEMOTIVEERD!

“Bij Enig Verschil denken we na over hoe we onze groep kunnen promoten.

We besteedden vorig jaar een vrij groot budget aan Facebook advertising.

Bij Facebook kan je nauwkeurig instellen hoe je jouw doelgroep

wilt filteren, maar qua likes merkten we dat dit veel buitenlandse profielen

aantrok. We kijken nu naar Google AdWords, waarmee je advertenties op

de Google-websites kunt plaatsen die gebaseerd zijn op zoekwoorden die

je als adverteerder zelf bepaalt. Ik heb daarvoor een onlinecursus gevolgd.

We willen inspelen op sleutelwoorden zoals ‘holebi’ en ‘Antwerpen’. De

kost van een klik is relatief laag, maar jouw budget zal Google er wel doorjagen,

ongeacht hoe hoog dit is. We zijn hier nog niet mee gestart, omdat

we goed voorbereid willen zijn, zodat onze advertentie wordt getoond bij

sleutelwoorden die ertoe doen. Daarnaast houdt Google rekening met de

kwaliteit van jouw website. Hoe beter de kwaliteit, hoe hoger je website

in de ranglijst belandt. Je kan als groep enkel blijven bestaan als mensen

je vinden.”

Een website bouwen en onderhouden vergt veel werk dat

vaak door vrijwilligers wordt uitgevoerd. “We willen onze

vrijwilligers verwennen. Twee keer per jaar geven we een soort

personeelsfeest. Dit kan een stadsspel met een etentje zijn

of een weekendje waarop we werken en leuke momenten

beleven. Het belangrijkste is om een groepsgevoel te hebben”,

benadrukt Lucas. “Wanneer mensen voelen dat ze erbij horen,

zullen ze meer geneigd zijn om hun vrije tijd in je vereniging

te investeren.”

TIP 10 BRENG LEVEN IN JE WEBSITE

“Naast onze eigen info delen we via onze site ook informatie

over feestjes van andere groepen. Op die manier houden we

de website levendig en bieden we anderen een leuke dienst

aan. Een site die nooit verandert, is niet aantrekkelijk. Je kan

bijvoorbeeld artikels van www.zizo-online.be delen die aansluiten

bij de interesses van je leden.”

Even technisch worden

Je kent nu de belangrijkste principes voor een succesvolle site. Nu moet je de site

technisch verwezenlijken. Hierbij volgt een toelichting bij enkele belangrijke technische

aspecten.

HOE STEL JE DE STRUCTUUR

VAN EEN SITE OP?

De ontwikkeling van een website start je

best door de verschillende pijlers binnen

jouw vereniging in kaart te brengen. Waar

ben je allemaal mee bezig? Scholenwerking,

activiteiten, onthaal, fuiven? Stel

jezelf de vraag welke onderdelen op je

site ‘statische informatie’ zullen bevatten

(die amper verandert) en welke delen

‘dynamischer’ (gemakkelijk te veranderen)

moeten zijn. Daarnaast wil je misschien

interactieve delen voorzien die bezoekers

toelaten zelf iets te doen. Voorbeelden

daarvan zijn de mogelijkheid een reactie

te plaatsen, een inschrijvingspagina voor

een activiteit, een pagina waar je iets kan

kopen/bestellen, een contactformulier

of zelfs een interactieve kalender waarbij

activiteiten automatisch van de website

verdwijnen zodra ze voorbij zijn.

WAT BETEKENT CMS?

CMS is de afkorting van Content Management

System. CMS is een soort kant-enklare

website waarin je op korte tijd en

zonder kennis van programmeertaal een

gepersonaliseerde website kan maken.

Door in te loggen in een CMS en enkele

opties in te stellen, kan de structuur, de

inhoud en de vormgeving van de site

relatief eenvoudig aangepast worden. De

meest gekende CMS’en zijn gratis.

Surf zeker naar volgende sites:

www.wordpress.com

www.drupal.org

www.joomla.com

HOE BRENG JE EEN WEBSITE

NAAR HET INTERNET?

De bestanden van een website plaats je

op de webserver van een webhost. Een

webserver is een computer die permanent

met het internet verbonden is en uitgerust

werd met software die de CMS en

databank laten werken. Een website heeft

een domeinnaam nodig. Dit is een uniek

adres waardoor de website op het internet

gevonden kan worden, bijvoorbeeld

www.zizo-online.be. Via www.dns.be kan

je nagaan of het adres reeds bestaat. De

registratie van de domeinnaam zit vaak

inbegrepen in het hostingpakket van de

webhost.

31


32

Manipulatie en oplichting zijn

van alle tijden. Vaak wordt er

vanaf de zijlijn geroepen en

gedacht ‘Hoe naïef kan je zijn’ bij

mediaberichtgeving over oplichting.

Maar is het allemaal wel zo

zwart-wit als velen denken? Ik

heb een gesprek met Olivier die

werd opgelicht. Er blijken heel

wat grijstinten en zelfs kleur in

zijn verhaal te zitten. Olivier is

niet zijn echte naam, maar een

schuilnaam. Niet zozeer omdat

hij zich schaamt voor zijn verhaal,

maar omdat hij dit hoofdstuk

heeft afgesloten en geen

zin heeft om er voor de zoveelste

keer allerlei vragen over te beantwoorden.

Voor ZiZo maakt hij

graag een uitzondering.

Tekst: Thierry Hanan Scheers

Beeld: iStockphoto.com

Olivier had al een tijd een profiel op Planet-

Romeo, dat toen nog GayRomeo heette.

Met wisselend succes sprak hij via deze datingsite

weleens met iemand af. Het waren

niet zozeer seksdates die hij zocht.

Olivier: “Dat waren ‘dates’. Ik was 22 jaar

en nog niet zo ‘seksgericht’ als nu (lacht).

En heel onzeker over wat ik op seksueel

gebied wou. Ik was vooral gefrustreerd. Ik

had een nichtje, een neef en een zus met

wie ik veel contact had. Ze hadden allemaal

al meerdere jaren een vast liefje. Naar mijn

gevoel behandelde mijn moeder me vaak

als het ‘dutske’ van de familie. Dat was heel

vervelend. Soms was ze beschermend en

daar reageerde ik dan heel fel tegen. Ik wou

vooral graag een relatie om van dat gezever

‘wanneer kom jij eens thuis met een vriend?’

verlost te zijn. Bovendien had ik op dat moment

een heel laag zelfbeeld. Nu niet meer,

gelukkig. Tevens had ik de indruk dat als ik

een vriend zou hebben, ik ook een betere

indruk op anderen zou maken. Ondertussen

heb ik door heel die affaire van die gedachte

afstand kunnen nemen. Ik vind nog altijd dat

er in de samenleving een veel te grote druk

is om in een relatie te zitten. En dat mensen

ook sociale oordelen vellen over mensen

die geen relatie hebben. Alsof die niet sterk

genoeg zijn om een relatie te beginnen, of

niet mooi genoeg zijn, of te lastig zijn als

persoonlijkheid, of … Single-zijn levert je

waardeoordelen op.”

Bij Olivier werd ook nog eens een ontwikkelingsstoornis

vastgesteld. Uiteindelijk

waren er allerlei redenen waarom hij niet

goed in zijn vel zat en per se een lief wou.

En toen kwam Olivier via GayRomeo in

contact met een man uit Anderlecht met

Afrikaanse roots. De man die hem zou

oplichten.

Olivier: “Ik wil het ook niet verbloemen.

Ik was op dat moment heel gericht op

mannen met een andere huidskleur. Vooral

zwarte en Arabische mannen konden op

mijn aandacht rekenen. Een soort exotisme

speelde zeker een rol. De eerste keer spraken

wij af in het station Brussel-Zuid. We gingen

in de buurt iets eten en hij gaf al meteen

aan dat hij mij wel zag zitten en mij lief vond.

Kort nadien spraken we terug af en kwam

ik bij hem thuis. Ik wist toen nog niet dat hij

getrouwd was en samenwoonde met zijn

partner. Nadien besefte ik pas hoe dwaas ik

was dat ik niet doorhad dat hij een partner

had. Op dat moment was ik ook zo blind,

want hij had keihard op mij liggen inpraten.”

Olivier woonde nog thuis. Hij had nog

nooit een vaste relatie of zelfs een jeugdliefde

gehad. Olivier werd overstelpt met

liefdesbetuigingen. Hij kreeg alle aandacht.

En dacht dat hij de liefde van zijn leven had

gevonden.

Olivier: “Ik dacht dat ik met mijn gat in de

boter was gevallen en dat er echt ‘iets was’


Geld voor

de

illusie van liefde

Gelokt via het internet en live opgelicht

tussen ons. Ook tegen mijn ouders heb ik

gezegd dat ik aan het daten was. Wat ook

speelde, was dat mijn ouders soms vrij racistisch

reageerden als er in het nieuws iets

verscheen over criminaliteit waar Arabische

of zwarte mannen bij betrokken waren. Ik

reageerde daar dan ook altijd heel fel op en

wou dus vooral aan mijn ouders bewijzen

dat die persoon wel betrouwbaar was.”

Op een gegeven moment begon de man

medelijden op te wekken bij Olivier en zei

hij dat hij het moeilijk had en geld moest

verdienen. Hij vroeg aan Olivier of hij geld

van hem zou kunnen lenen.

Olivier: “Ik heb toen enkele keren een kleine

som geld gegeven. Later vroeg hij grotere

bedragen. Hij vertelde me dat hij tweedehandswagens

opkocht en deze doorsluisde

naar Afrika waar hij deze tegen winst

verkocht. Hij had dringend twee wagens

nodig om te verkopen en zei dat hij wagens

had zien staan. Ik moest maar eens een kijkje

komen nemen. Hij verzon daar een heel verhaaltje

rond. Op een gegeven punt kwam

dan ook de vraag of ik die wagens wou

kopen. Dat ging over een groter bedrag. Ik

heb dat geld dan cash afgehaald en ben

letterlijk met een enveloppe bomvol geld

naar hem thuis gegaan. Dan hebben we

die autodealer opgezocht en hebben een

kleine Volkswagen Golf en een oude Jaguar

gekocht. Hij bleef mij al die tijd voorliegen

dat hij single was.”

De man bleef Olivier dan ook bevestigen dat

ze een echte relatie met echte liefde hadden.

Olivier bleef in hem geloven. De man

hield vast aan het verhaal dat hij naar Afrika

ging om die auto’s te verkopen.

Olivier: “Hij bleef me sms’jes sturen om mij op

de hoogte te houden vanuit Afrika over hoe

de verkoop liep en dergelijke. Nadien bleek

uit de telefoongegevens die werden onderzocht

tijdens het gerechtelijk onderzoek dat

hij in de Caraïben zat. Zijn verhaal klopte van

geen kanten. Na verloop van tijd begon bij

mij de paniek toe te slaan en begon ik mij af

te vragen of ik dat geld ooit nog wel zou terugzien.

Ik ging beseffen dat ik in een pijnlijke

situatie was beland.”

Ondertussen had Olivier zijn ouders voorgelogen

en zijn bankuittreksels weggehaald zodat

ze niet zouden merken dat zijn spaarcenten

verminderden. Want Olivier was er blijven

in geloven dat het wel in orde zou komen.

Olivier: “Nadien was dat de grootste

schaamte. Dat ik die bankuittreksels uit de

boekjes heb gehaald. In totaal heeft hij mij

17.980 euro afgetroggeld. We hebben het

over een klein jaarloon. Dat is heel veel. Als

je daarbij stilstaat, is het krankzinnig dat

je iemand dermate vertrouwt of dat je zo

wordt gemanipuleerd.”

Op een gegeven moment kon Olivier zijn

ouders niet langer voorliegen en besefte hij

wel degelijk dat hij was opgelicht.

Olivier: “Mijn ouders waren serieus teleurgesteld.

Terecht. Voor een deel was het geld

dat ik zelf al had verdiend, maar voor een

deel was het ook geld dat mijn ouders voor

mij hadden gespaard toen ik jonger was.”

Omdat Olivier de relatie had ervaren als

een echte relatie ging hij eerst door een

rouwproces. Ook al besefte hij dat hij was

opgelicht en gemanipuleerd om geld los te

krijgen.

Olivier: “Ik moest afstand nemen van het

idee dat die persoon mij graag zag. Dat

hebben mijn ouders mij echt wel moeten

inprenten. ‘Die persoon houdt niet van jou.

Word toch eens wakker!’ Toen kwam bij mij

ook het besef dat ik anders met geld moest

leren omgaan.”

In tweede instantie was Olivier vooral boos

op zichzelf, omdat hij besefte dat hij zijn

ouders had voorgelogen.

Olivier: “Ik was beschaamd over hoe naïef ik

kon zijn. Ik had nochtans al verhalen gelezen

in magazines over mensen die waren opgelicht.

Je leest dat en op dat moment denk je

‘Goh, wat een naïeve mensen’. Tot ik er zelf

in zat en dan was het ‘Oei, dat overkomt mij

hier ook’ en voor een groot bedrag. Mijn

ouders hebben toen tijdelijk de financiële

voogdij van mij overgenomen. Op een vrij

snelle periode heb ik dat geld dan op eigen

krachten terugverdiend. Ik wou dat geld

absoluut zo snel mogelijk terugverdienen.

33


Deels uit schuldgevoel, deels om mijn eergevoel

te herstellen.”

Pas nadien drong het tot Olivier door hoe

bedreven een oplichter kan zijn en hoe de

man dingen had opgepikt in gesprekken. De

man had geanalyseerd waar Olivier behoefte

aan had, en speelde daar handig op in.

Olivier: “Ik ben heel lang boos op mezelf

geweest. Pas in laatste instantie kwam ik op

het punt dat ik boos werd op de persoon

die mij dat had aangedaan. Eerst had ik de

schuld volledig bij mijzelf gelegd, pas later

besefte ik dat die persoon eigenlijk niet oké

was.”

Toen heeft Olivier zich laten coachen om

mensen beter te kunnen lezen en in te

schatten. Hij is daar door de jaren heen ook

beter in geworden.

Olivier: “Door die coaching kijk ik nu op een

andere manier naar relaties. Ik besef dat ik

voordien te krampachtig op zoek was naar

een relatie. Met behulp van die coach heb

ik ook vriendschappen uitgebouwd en ben

ik uiteindelijk uit dat zwarte gat gekropen.

Ik ben mezelf ook voorop gaan stellen.

Daardoor heb ik niet meer noodzakelijk een

lief nodig om me goed te voelen.”

Het is ondertussen negen jaar geleden en

in Oliviers dagelijkse leven duikt de herinnering

niet meer op, maar wanneer hij met

iemand begint te daten of iemand voor het

eerst leert kennen, maakt hij wel wat meer

de afweging dan voorheen of het wel een

echte vriendschap is of dat die persoon iets

van hem wil.

Olivier: “Ook bij vriendschappen stel ik mij

soms deze vraag. Maar ik heb uit dit alles

mijn lessen getrokken. Ik treed nu gezond

wantrouwig met mensen in contact. Het

enige wat ik eraan heb overgehouden is

een klein beetje sociale angst dat dit ooit

opnieuw zou gebeuren. Dat ik niet op mijn

instinct kan vertrouwen. Dat is het enige

dat blijft sluimeren op de achtergrond. Per

slot van rekening heb ik nu een aantal zeer

goede vrienden van wie ik weet dat ze er

voor mij zijn, ook als ik goesting heb om

mijn beklag te doen als er eens iets tegenzit.

Vrienden die geen echte vrienden zijn, hebben

geen goesting om naar geklaag te luisteren.

En vrienden die wel echte vrienden

zijn, die willen dat verhaal wel twee à drie

keer aanhoren. En misschien zelfs tien keer.

(lacht) Net zoals ik soms hun kopzorgen

aanhoor, want je bent een vriend en je bent

er dan voor die mensen.”

Ondertussen heeft Olivier alleen en op eigen

kracht een appartement kunnen kopen

en staat hij volledig op eigen benen. Hij

heeft ook twee vaste relaties gehad die ook

échte liefdesrelaties waren.

Olivier: “En die heb ik ook via datingsites

leren kennen. Ik heb mij toentertijd afgevraagd

of ik niet beter zou stoppen met

daten via internet, want mijn vertrouwen

was danig geschonden. Uiteindelijk heb ik

beslist om toch te blijven daten, want het

homo-uitgaansleven is een klein milieu. Het

was niet altijd simpel om mensen zomaar te

leren kennen, zeker omdat ik wat verlegen

was. Die verlegenheid heb ik ondertussen

wel van mij afgelegd en nu durf ik al eens

iemand te versieren. (lacht) En soms lukt dat

nog verdomd goed ook! (lacht nog meer)

Maar dat heeft dan ook met mijn eigenwaarde

te maken. Dus is het echt wel mogelijk

om aan het feit dat je opgelicht bent een

positieve draai te geven. Ik heb er alleszins

meer zelfkennis door verworven.”

34


· Loopbaanbegeleiding

· Erkend loopbaancentrum

· Vraag jouw gratis intake aan

Hebt U de wens...

Uniek te zijn

DE IDEALE JOB VINDEN IS SOMS EVEN

MOEILIJK ALS UITKOMEN VOOR WIE JE BENT.

SAMEN ZOEKEN WE HET UIT.

www.wingr.be - werner@wingr.be - 2600 Berchem (Antwerpen)

Vormgeven in edele metalen

DE DE PINTE PINTE

Kerkplein 7 7 +32 099282 28242421414 www.edelgedacht.be

info@edelgedacht.be

GENT Koestraat 2 +32 9 233 66 10 www.edelgedacht.be

GENT Koestraat 2 09 233 66 10 www.edelgedacht.be


column 3gender, the grassroots t-movement

WIJ, ONSZELF

EN DE ANDEREN

Tekst: Piya Deseure

Eenzaamheid is onzichtbaar zijn voor anderen

en anderen onzichtbaar voor mij.

Enkel hun stemmen horen en zelf voor anderen

onhoorbaar zijn.

Zelfs al zie en hoor ik te allen tijde anderen

rondom mij, soms zou ik onzichtbaar willen zijn.

Om onhoorbaar voor anderen minder eenzaam

te zijn.

Maar ik blijf zichtbaar en hoorbaar duidelijk

anders dan de anderen.

Enkel om hun stemmen niet te hoeven horen,

sluit ik mij op in mijn zelfgekozen eenzaamheid.

Want in mijn gedachten meen ik te horen wat ze

vertellen over mij.

Daarom durf ik mijn stem die hoorbaar anders

klinkt, niet te laten horen.

Zelfs al verlang ik niets zo vurig dan aangehoord

en aanvaard te worden door de anderen

rondom mij.

Aanvaarden wij zelf ons anders-zijn? Aanvaarden anderen dat

wij onszelf willen zijn? Zolang anderen ons als anders zien

en wij onszelf niet als gelijk aan de anderen, zolang zullen

wij onszelf moeten blijven verzetten tegen de gedachte dat

we minderwaardig zouden zijn. Een gedachte die als een

sluipend vergif ons zintuiglijk waarnemingsvermogen aantast,

ons oordeelsvermogen vermindert, ons tegen onze wil in

gevoelsmatig afsluit en ons laat verlangen naar de veilige

beschutting van een zelf gekoesterde afzondering.

Maar de eenzaamheid opzoeken brengt geen oplossing. Ons

‘wel zijn’, beste vrienden, is een werkwoord. Jawel een werkwoord

in meervoudsvorm. Dat niet enkel afhangt van hoe de

anderen ons zien, maar ook van hoe wij onszelf zien. Voelen

wij ons goed in ons vel? Hebben wij het gevoel te behoren tot

een grotere groep? Een ‘groter wij’ dat niet enkel onszelf maar

ook de anderen omvat. Voelen wij ons ‘wel’ genoeg voor de

anderen en niet de ‘mindere’ van de anderen? Of hebben we

het gevoel er ‘niet helemaal bij te horen’?

Het onbehaaglijk gevoel ervaren anders te zijn dan de anderen,

is absoluut niet fijn. Voelen wij ons gedragen door familie

en vrienden, ondersteund door collega’s?

Piya Deseure is geboren

in Ieper. Ze studeerde

geografie en werkte in

de industrie. Piya is actief

lid van verscheidene

transgenderorganisaties

en schrijft ook regelmatig

gedichten.

Een keuze hebben we niet. We zullen onszelf zijn, of niet zijn.

We zullen met beide benen, ons hoofd, onze handen, met

al onze gedachten, en al wat we in ons lijf hebben, IN de

samenleving staan. We zullen lief hebben en verdrietig zijn,

pijn lijden en vreugde voelen. We zullen getuigenis afleggen,

in het openbaar spreken en fier zijn op de dingen die we

verwezenlijkt hebben. We zullen hoorbaar en zichtbaar onszelf

zijn. Ondanks de anderen. Maar ook dankzij de anderen. Want

eenzaamheid, zelfs als we die zelf opgezocht hebben, mag

enkel een vertrekpunt zijn. Een kort moment van bezinning.

De taak die op ons wacht is om er te zijn voor de anderen.

Samen te zijn met de anderen. Hen te tonen, hen te blijven

voorhouden, dat ‘wij’ samen horen. Dat wij allemaal ons eigen

unieke zelf kunnen en mogen zijn. Een andere optie hebben

we niet. Want zonder andere mensen om ons heen slagen

we er niet in om onszelf te zijn. Een mens is niet gemaakt om

eenzaam te zijn.

Ons ‘wel zijn’, daar moeten we elke dag aan werken, samen

met de andere mensen om ons heen.

37


snel bezorgd

NIEUWS UIT DE BEWEGING

SNEL BEZORGD

38

T-DAY 2017 VOOR TRANS*PERSONEN EN HUN

OMGEVING

Het is herfst! Lou draagt laarsjes en een regenjas: hij gaat met de klas naar het bos.

Samen met meester Pablo maken Lou en zijn vriendjes een wandeling.

Ze zien een egel, een konijn, spinnen, een duizendpoot …

En dan ziet Lou opeens een rode puntmuts.

Wonen er ook kabouters in het bos?

Op zondag 19 november 2017 vindt de T-Day plaats, een

ontmoetingsdag voor trans*personen en hun omgeving.

Iedereen is anders. Zo ook in dit grappige en herkenbare verhaal

Afspraak vanaf 9 uur in over De een herfstwandeling Studio aan in het bos. de Maarschalk

Lou toont hoe mooi en divers onze samenleving is.

Gerardstraat 4 in Antwerpen. Voor iedereen Je vanaf kan 4 jaar. je inschrijven via

www.cavaria.be/t-day.

Het thema van T-Day 2017 is ‘mentaal welbevinden’.

Het doel is om nog meer te focussen op zelfzorg,

aanvaarding en mentaal zelfbewustzijn. Je kunt kiezen

uit meer dan vijftien workshops. De workshops gaan

onder andere over nazorg, weerbaarheid en veerkracht,

het kruispunt tussen trans* en autisme en de connectie

tussen lichaam en geest. Vanzelfsprekend zijn de

www.clavisbooks.com

ISBN: 978-9044831481

9 7 8 9 0 4 4 8 3 1 4 8 1

partners, familie en vrienden van trans*personen van

harte welkom!

Doorheen de dag kan je je licht opsteken bij informatiestandjes

en experts uit verschillende vakgebieden. Je

vindt er info over alles, gaande van literatuur, gezondheid

en veiligheid, tot waar je de dichtstbijzijnde

trans*vereniging in jouw buurt vindt.

De organisatie neemt heel wat maatregelen om de

deelname van zoveel mogelijk mensen te vergemakkelijken.

Zo is de inkom gratis. Er wordt ook drank en een

broodjeslunch voorzien. De Studio is volledig rolstoeltoegankelijk.

De toiletten op de T-Day zijn volledig

genderinclusief. Er is een kleedruimte voorzien voor

mensen die zich bij aankomst nog graag willen omkleden.

Kom zeker op tijd en vraag naar de kleedruimte

aan het onthaal. De organisatie voorziet ook een stille

ruimte waar mensen zich even kunnen terugtrekken uit

de massa. Een buddysysteem zorgt ervoor dat niemand

alleen naar de T-Day hoeft te komen.

LOU IN HET HERFSTBOS

Ook voor jongeren en hun ouders is er dit jaar een ruim

aanbod voorzien. Ben je jong en zit je met vragen rond

je genderidentiteit? Weet je niet of je (helemaal) een

jongen of meisje bent vanbinnen? En hoe vertel je dit

tegen je familie? Er staan verscheidene workshops op

het programma die jongeren extra zullen aanspreken,

onder andere een filosofeersessie met jongeren over

genderidentiteit, een workshop waarin je kennismaakt

met een aantal technieken uit het NLP (Neuro Linguïstisch

Programmeren) en een creatieve workshop onder

begeleiding van Daan Schrauwen.

Heb je een kind dat zich niet lekker voelt als jongen of

meisje en zit je met vragen? Wil je andere ouders leren

kennen in dezelfde situatie? Of misschien hebben jouw

kinderen wel vragen over hun genderidentiteit? Ook

dan biedt de T-Day heel wat mogelijkheden.

De T-Day wordt om 17 uur afgesloten met een ‘All Bodies

Welcome’-modeshow en een receptie.

Ontdek het volledige programma op www.cavaria.be/tday.

Voor meer info over de T-day voor jongeren bij Het

Roze Huis kan je ook mailen naar info@hetrozehuis.be of

bellen naar 03 288 00 84.

LOU

IN HET HERFSTBOS

Clavis

LOU OP STAP IN HET HERFSTBOS

Het derde Lou-boek van Kathleen Amant ligt in de

wikkelrekken: ‘Lou in het herfstbos’. De Lou-reeks zijn

geen boekjes over diversiteit maar diversiteit zit er als

vanzelfsprekend in verweven. Het derde boekje in de

reeks focust op het herfstbos.

Çavaria ontwikkelde samen met BOS+ een educatief

pakket bij dit nieuwe kleuterboek waarmee kleuterleerkrachten

meteen aan de slag kunnen.

De kleuterboekenreeks Lou geeft de diverse realiteit

weer zoals ze is, zonder er een boom over op te zetten.

Het educatief pakket bij dit derde boek in de reeks

biedt kleuterleerkrachten allerhande methodieken en

activiteiten om met de kleuters over het bos te praten.

Perfect om te combineren met een boswandeling.

Wie graag rond het thema diversiteit werkt in de klas zal

heel wat hebben aan het educatieve pakket bij dit boek.

Je vindt het pakket gemakkelijk terug en je kan het

downloaden via het luik voor leerkrachten kleuteronderwijs

op www.schooluitdekast.be. Bekijk zeker ook de

methodieken bij de eerder verschenen boeken!

Heb je nog vragen over Lou of de educatieve pakketten?

Neem dan contact op met het onderwijsteam van

çavaria via onderwijs@cavaria.be.


TRANS@SCHOOL ONDERSTEUNT SCHOLEN MET

TRANS*JONGEREN

Çavaria, de koepel van LGBT-verenigingen, heeft ‘Trans@

school’ voorgesteld. Deze brochure ondersteunt scholen

in de omgang met trans*leerlingen.

Scholen vinden in ‘Trans@school’ praktische tips en antwoorden

op hun vragen over gendervariante kinderen

en jongeren. Het doel is scholen transgendervriendelijk

te maken, zodat jongeren de ruimte krijgen zichzelf te

ontdekken en te ontwikkelen.

Wanneer een school voor het eerst geconfronteerd

wordt met een trans*leerling, zorgt dit voor nieuwe uitdagingen.

“De meeste scholen staan positief tegenover

trans*leerlingen, maar weten vaak niet wat er van hen

verwacht wordt om de leerling in kwestie te ondersteunen”,

legt çavaria-woordvoerder Jeroen Borghs uit.

‘Trans@school’ biedt antwoorden op de eerste vragen

die bij het schoolpersoneel opkomen.

Çavaria benadrukt dat de brochure geen handleiding

of stappenplan is. “Elke jongere is anders. Dat geldt ook

voor elke trans*jongere. Er is dus geen standaardprocedure

die je kan volgen", zegt Borghs. De brochure geeft

wel achtergrondinformatie over wat je kan verwachten

bij een (medische) transitie, over specifieke noden van

trans*leerlingen en waar je meer gespecialiseerde info

kan verkrijgen.

VERBOUWINGEN CASA ROSA VOLTOOID

Casa Rosa, het gebouw in de Kammerstraat 22 in Gent,

is afgelopen zomer stevig onder handen genomen om

te verruimen. Het gebouw huisvest çavaria, de Vlaamse

koepel van meer dan 120 aangesloten LGBTQ-verenigingen,

Casa Rosa, het regenbooghuis van Oost-Vlaanderen,

en Wel Jong Niet Hetero.

“Die zolder van Casa Rosa was nog nooit echt afgeraakt”,

vertelt Jana Van Acker, die voor çavaria de werken

opvolgde. “Zowel çavaria als Casa Rosa en Wel Jong Niet

Hetero zijn gegroeid en kunnen extra ruimte gebruiken.”

Gents schepen van Welzijn, Gelijke kansen, Gezondheid

en Sport Resul Tapmaz (sp.a) maakte middelen vrij voor

de verbouwing.

“Op de tweede en derde verdieping zijn er bureaus voor

de organisaties die in Casa Rosa werken. De benedenverdieping

en de eerste verdieping staan open voor

andere groepen en verenigingen. We voorzien zalen. Er

is een keuken, een koffieruimte…”, licht Van Acker toe.

"Het huis wordt op deze manier optimaal benut.”

De nieuwe vergaderruimtes kunnen gehuurd worden.

Wie geïnteresseerd is in een zaal in het centrum van

Gent, stuurt een e-mailbericht naar zalen@casarosa.be

of belt naar 09 269 28 12. Wat de huur opbrengt, moet

de werken deels terugbetalen.

De praktische tips gaan over naamsverandering, toiletgebruik,

kleedkamers… “De gouden tip is praten. Ga het

gesprek aan met de leerling, de ouder(s) of voogd(en)

en eventuele andere betrokkenen. Als je twijfelt over je

aanpak, neem je best contact met specialisten bij çavaria

of het Trangender Infopunt”, besluit Borghs.

Je kan de brochure op shop.cavaria.be downloaden en

bestellen. Scholen die op een duurzame manier hun

dagelijkse praktijk transgenderinclusief willen maken,

kunnen terecht bij çavaria voor vormingen en trajectbegeleiding.

Stel gerust vragen via onderwijs@cavaria.be.

‘Trans@school’ kwam tot stand met de steun van Vlaams

minister van Onderwijs Hilde Crevits (CD&V).

39


column meer man

SEXY AS HEAVEN

Tekst: David Schoenmaekers

Vannacht ging het er weer hevig aan toe in mijn slaapkamer.

Dat had voor een groot deel te maken met het

onverwachte gezelschap van een engel. “Fijn voor jou,”

denk je wellicht, “beter dan een mug.” En gelijk heb je! Ik ga

je niet met alle details lastigvallen, maar ik wil er toch een

paar woorden over kwijt.

Ten eerste zal wie me kent er niet aan twijfelen dat het om

een meerderjarige manspersoon ging. Velen associëren

engelen met de zeemzoete kinderfiguurtjes die op

wolken zweven en supporteren voor een van de groten

uit de christelijke traditie. Nee, ik heb het niet over zo’n

poeslief engeltje dat net is weggeplukt uit de kerststal en

nog zo rein als sneeuw is. De meer artistiek geschoolden

onder jullie – bij ZiZo onderschatten we onze lezers niet,

liever deze column als bedlectuur dan de kutromans van

Herman Brusselmans – denken

misschien aan cherubijnen en

serafijnen. Met hun rode en

blauwe huidskleur springen ze

meer in het oog en daar zijn

homo’s niet ongevoelig voor.

De artiesten onder jullie – ik

durf niet te hopen dat je mij

in bed leest, maar liever deze

column als wc-lectuur dan een

flauwemoppenkalender – zitten

nu te fantaseren over hoe deze

engeltjes in popartstijl zich een

knalroze jasje aanmeten. Zonder jas dan wel, want ook

deze gekleurde varianten kijken ons toe in al hun ongeschonden

naaktheid. Veel ouder dan hun bleke soortgenoten

zijn ze niet.

Ik ga in ieder

geval liever snel

naar de hemel

dan traag in de

hel te branden

De uitdrukking dat er niet te discussiëren valt over het geslacht

der engelen, heeft op deze schepselen betrekking:

ze zijn jongen of meisje, het valt er niet aan te zien. Misschien

zijn ze wel geslachtsloos. Nu doe ik aan zelfcensuur

door, nog voor de hoofdredacteur (zelf een volle-tweemeter-homo)

enige opmerking heeft kunnen maken, te

vermelden dat ze ook interseksueel kunnen zijn. Daarover

gaan we dus niét discussiëren.

Dat brengt me naadloos bij mijn tweede punt: ook van

volwassen engelen zag ik nog nooit hun geslacht. Sommigen

zijn gekleed, anderen enkel getooid met een doek

gedrapeerd op strategische plaatsen. Wie wil, kan zonder

veel moeite besluiten dat het mans- of vrouwspersonen

zijn. Het is waarschijnlijk louter toeval dat ik

bijna altijd manspersonen zie. En of ze een

mannelijk lichaam hebben. Ze hebben kathedralen van

lichamen, met een prachtig, blakend gezicht, en mooie

en dus niet overdreven gespierde torso en biceps, net

weggeplukt uit TwinkFarm. Vooral de barokschilders hebben

hun best gedaan om ze met verve te vereeuwigen.

De engel die me vannacht een bezoekje bracht, komt

uit het atelier van Rubens. Minstens een kwartier lang

heb ik hem gadegeslagen, van alle hoeken begluurd en

bewonderd. Ik ben er zelfs voor gaan knielen. Toen vond

de suppoost van de tentoonstelling het wat verdacht. Of

kon hij de homo-erotische lading niet meer aan? Dat kan

ook. In ieder geval heb ik het beeld opgeslagen zodat ik

die magnifieke engel om het even waar en wanneer terug

kan opdiepen. Toch was het schrikken toen hij in mijn

droom opdook. Hij is aan mijn

controle ontsnapt. In plaats van

hem op te roepen wanneer ik er

zin in heb, komt hij nu uit zichzelf

mijn slaap verstoren.

Als die engelen er zo aanlokkelijk

uitzien, wat staat ons dan

te wachten als ooit, op het einde

van dit leven, één van hen zijn

arm uitstrekt en zo de toegang

tot de hemel aanwijst?

Daarom begrijp ik niet goed waar de adoratie voor de duivel

vandaan komt. Het gedrocht met zijn twee onnozele

horentjes en zijn belachelijk staartje is nochtans trendy.

Daarvan bereiken mij toch signalen uit de minder schone

kunsten. Wat heeft dat schreeuwlelijke kind van de duivel?

Waarom zie je er ‘sexy as hell’ uit als je een moordlichaam

hebt? Ongetwijfeld een gevolg van de afbrokkelende

kennis van de christelijke leer. Ja, het is heet in de hel,

maar dat komt door het vuur dat eeuwig brandt voor

De Slechte Mens. Niet omdat het er in de duivelsbedjes

stomend heet aan toegaat.

Ik ga in ieder geval liever snel naar de hemel dan traag in

de hel te branden. Nu moet het ook niet te snel. Het Rubenshuis

plant weer een mooie tentoonstelling en zolang

de suppoost me toelaat, wil ik daar opnieuw een hemels

moment beleven.

Davids zoektocht naar

het schone en het

goede mondt uit in de

kunsten, de natuur en

natuurlijk in mensen,

van de onbekende tot

de meest nabije.

40


16 th Brussels

Queer film

festival

9-18 NOv.

2017

NOva

aveNture / ciNematek

galeries / la BOdega

piNkscreeNs.Org


GEZELLIG ONDER VROUWEN

Nancy Verbrugghe blikt vooruit op L-day 2017

L-day is een dag voor vrouwen die (ook) van vrouwen houden, een

samenwerkingsverband van çavaria, Het Roze Huis-çavaria Antwerpen,

Folia, Wij en Genderflux. Nancy Verbrugghe is vrijwilligster voor

L-day. In haar functie voor L-day houdt ze zich voornamelijk bezig

met de communicatie. L-day vindt plaats op 21 oktober. We vroegen

Nancy uiteraard waar we ons dit jaar aan mogen verwachten. En dat

is veel! Genoeg voor een interview.

Vanwaar de naam L-day?

Nancy: “Day staat natuurlijk voor dag en de

L staat gewoon voor lesbienne. Ooit heette

het evenement Lesbiennedag, maar dat is

gewijzigd naar L-day. Het is een knipoog

naar de populaire reeks ‘The L Word’ en tevens

bruikbaar voor niet-Nederlandstaligen.”

42

Tekst: Cristina Vanlook

Beeld: iStockphoto.com

Nancy Verbrugghe

Hoe is L-day ontstaan?

Nancy: “Folia vzw is opgericht in 2006 als

opvolger van LinC. De missie van de vzw is

lesbische vrouwen in al hun verscheidenheid

op een positieve manier zichtbaarder

maken binnen de samenleving. Hen ook

zichtbaarder maken binnen de bredere

holebi- en transgenderbeweging en binnen

de vrouwenbeweging. In 2015 is de vzw

overgenomen door een nieuwe ploeg die

L-day graag nieuw leven wilde inblazen.

Het idee zit in onze vaste slogan: ontmoetontdek-geniet.”

Schept dat niet een te klein kader?

Nancy: “Zeker. We zijn vandaag meer dan

een dag voor lesbiennes, maar zo is het wel

begonnen. L-day is een dag voor lesbiennes,

biseksuele en transgender vrouwen. De

naam veranderen vonden we niet nodig.

Het is immers uitgegroeid tot een merknaam.”

Brengen jullie deze groepen ook bij

elkaar?

Nancy: “Niet noodzakelijk. Er zijn een aantal

activiteiten die voor een bepaalde groep

minder interessant zijn dan voor een andere

groep. Daarnaast zijn er ook wel activiteiten

die voor alle groepen belangrijk zijn,


ijvoorbeeld de workshop over geweldloos

communiceren. Zo’n activiteit kan dan weer

al deze groepen samenbrengen. Het is niet

ons hoofddoel, wel een leuke extra.”

Hoe belangrijk is die workshop ‘geweldloos

communiceren’?

Nancy: “Dit is een interessante workshop

voor iedereen. Iedereen heeft er belang bij

geweldloos te leren communiceren. Als je

te maken krijgt met intolerantie en je gaat

hier agressief op in, bereik je veel minder.

De workshop is gebaseerd op het model

‘Geweldloze communicatie’ van Marshall

Rosenberg en reikt je een concrete manier

aan om te communiceren vanuit verbinding

met jezelf en de ander. Je leert een

vierstappenplan aan de hand van praktische

oefeningen, zodat je kan ervaren wat

geweldloos communiceren inhoudt.”

Waarom een L-day?

Nancy: “L-day is een dag met workshops, lezingen

en uiteraard een feest. Het volledige

programma is gericht op vrouwen die van

vrouwen houden. Waarom? Gewoon om

bijvoorbeeld yoga te doen met vrouwen die

qua seksuele geaardheid ook zijn zoals jij.”

Net zoals bij prides en LGBT-verenigingen

krijg je dan de vraag: ‘Is dit nog

nodig?’

Nancy: “Het is niet alleen nog nodig, het is

terug nodig! We hebben de voorbije jaren

veel rechten verworven en dat is goed. Toch

hoor je nog veel over intolerantie en zelfs

haat tegenover homoseksuelen. Dus is het

terug nodig om die verworven rechten te

blijven verdedigen. We mogen die rechten

niet kwijtraken. Nu is het moment om ze

vast te houden! Kijk naar de VS waar het

Kabinet-Trump verworven rechten intrekt.

Kijk naar de wanpraktijken in Tsjetsjenië. Is

het dan nog nodig om ons te verenigen?

Jazeker!”

Hoe voelt het om al die bezoekers te zien

langskomen op een festival waar jijzelf

aan hebt meegewerkt?

Nancy: “Je voelt dan wel een zekere trots.

Zoveel mensen hebben hier aan meegewerkt

en zich ingezet. Organisatorisch komt

er echt veel bij kijken. Ik denk dat al die

mensen wel een zekere trots voelen als die

dag er dan eindelijk is. Natuurlijk stopt de

inzet op dat moment niet, want de dag zelf

is er qua organisatie ook nog veel te doen.”

Het festival groeit elk jaar. Dit jaar strikten

jullie Ilse Liebens voor het feest…

Nancy: “Voor het team communicatie is dat

een geschenk, want zo’n naam is wel een

binnenkomer. Het voelt fijn dat we kunnen

verkondigen dat zij op ons feest draait en

het maakt ons wel trots dat we haar hebben

kunnen strikken. Maar dat gevoel hebben

wij bij alle mensen die op deze dag wat voor

ons doen.”

Hoe selecteren jullie de activiteiten van

het programma?

Nancy: “Door veel te vergaderen en te

brainstormen. Iemand komt met een idee

en er wordt over gesproken. We bekijken

of het kan. Is het leuk? Past het bij ons? Dan

komt het op het schema. Zo komen er vele

ideeën op tafel. Soms is er een leuk idee,

willen we het inplannen maar lukt het niet

voor de persoon die de workshop wil geven.

Er wordt al eens iets naar de volgende editie

verschoven.”

Hoe lokken jullie mensen naar L-day?

Nancy: “Deels op de ouderwetse manier met

mond-tot-mondreclame, het uitdelen van

flyers en het ophangen van posters. Veel

promotie gebeurt tegenwoordig ook via

mailing. Mensen die er de vorige editie bij

waren, krijgen een mail. Natuurlijk maken

we ook veel gebruik van de sociale media.

Zo is Facebook een belangrijke tool geworden

om reclame te maken.”

Wat staat er op het programma dit jaar?

Nancy: “Dit jaar staat L-day in het teken

van verbondenheid. Met workshops zoals

‘Aangenamer aanraken’ waar het letterlijk

gaat over verbonden zijn met elkaar via aanraking.

Of ‘Tango voor en door vrouwen’,

waar je op een totaal andere manier een

verbinding met elkaar maakt. De workshop

‘Selfcare is sexy’ leert je over eigenheid

en verbondenheid. Over hoe je blijvend

aandacht en liefde aan jezelf kan schenken.

Er zijn ook totaal andere activiteiten,

bijvoorbeeld de workshop ‘Lachyoga’ waar

je de verbondenheid met je eigen lichaam

leert leggen. Het is leuk om een keer yoga te

doen met vrouwen die meer zijn zoals jij. Er

is de hele dag een theesalon waar je gezellig

verse muntthee kan drinken en versnaperingen

eten. Er treden singer-songwriters

en slam poets op in het theesalon. Op het

einde houden we zoals elk jaar een panelgesprek.

Meteen daarop volgt een vet feestje.”

Wat is volgens jou de aanrader dit jaar?

Nancy: “Dat is natuurlijk persoonlijk, maar

ik heb interesse in fotografie. Ik wil de

tentoonstelling ‘Butch’ zeker niet missen.

Afgaand op wat ik erover gehoord heb, zal

die fototentoonstelling echt de moeite zijn.”

Er is ook een vragenspel voor koppels.

Wat moeten we ons hierbij voorstellen?

Nancy: “De bedoeling is om bevriend te

geraken met andere koppels. Het is vaak

fijn om als koppel met een ander stel om

te gaan. Toch is het moeilijk om dit soort

contacten te leggen. Het vragenspel voor

koppels is een spel met opdrachten om

elkaar beter te leren kennen en hopelijk

vriendschappen op te bouwen.”

Waarom in de vorm van een spel?

Nancy: “Je zou ook twee koppels bij elkaar

aan tafel kunnen zetten en hen zeggen dat

ze tien minuten met elkaar mogen praten

om te zien of ze overeenkomen. De ervaring

leert dat mensen dan standaardvragen

gaan stellen en dat kan zelfs ongemakkelijk

aanvoelen. Bij het vragenspel word je door

de spelsituatie wat losser, waardoor je meer

jezelf kan zijn. Op deze manier kan je beter

mensen leren kennen, want de onzekerheid

en de façade vallen even weg.”

Kortom, waarom moeten we erbij zijn?

Nancy: “De workshops zijn erg gevarieerd

waardoor er voor ieder wat wils is. Op het

einde van de dag is er een knallend feest.

Stel dus eerder de vraag: ‘Waarom niet?’

Vergeet niet je in te schrijven via l-day.be.”

43


Pride Barcelona

Kleurrijk feest met poeders, schuim en mensenzeeën

44

Als er een stad op de LGBTkaart

zeker met stip mag

worden aangeduid, is het wel

Barcelona. De stad verwelkomt

het ganse jaar door een diversiteit

aan mensen. Barcelona

is de tweede grootste stad van

Spanje en de hoofdstad van

de autonome regio Catalonië.

Barcelona krijgt meer toeristen

over de vloer dan eender welke

andere Spaanse stad. Begin juni

vond er voor de tiende keer Pride

Barcelona plaats. Ik mengde

me er in het feestgedruis onder

de tropische palmbomen, maar

was vastberaden om naast de

gay scene ook andere plekken

te verkennen die de ZiZo-lezers

zullen kunnen bekoren.

Tekst en beeld: Thierry Hanan Scheers

Pride Barcelona bestaat uit 12 dagen vol

activiteiten. Het meerdaags evenement is

zonder overdrijven een groot LGBT-feest.

Holebi’s en transgenders van over heel

Europa zakken af naar de Spaanse poort tot

de Middellandse Zee.

Vrijdag in de namiddag kom ik aan in Catalonië,

vlak voor het laatste prideweekend.

In de late namiddag ontmoet ik Jaume

Vidal Crespo van de toeristische dienst van

Barcelona. Hij zal mij en een internationaal

LGBT-gezelschap op sleeptouw nemen

doorheen Barcelona. “Hola, buenos dias.

Hello, where you come from?” Mijn collega’s

blijken uit Brazilië, Colombia, Frankrijk en het

Spaanse Madrid te komen. Onze voertaal

blijkt wat later een mix van Spaans en Engels

te worden. De meeste activiteiten van het

prideweekend vinden plaats op de Moll de

la Fusta, een plein aan de kade van Port Vell

‘Oude haven’, het oudste gedeelte van de

haven van Barcelona. Tot in de jaren negentig

van de vorige eeuw was dit een vervallen

gebied met lege pakhuizen en fabrieken,

maar naar aanleiding van de Olympische

Zomerspelen van 1992 in Barcelona werd

deze haven volledig vernieuwd en gerestaureerd.

De hotspot van Port Vell is het enorm

grote winkelcentrum met onder andere

een heleboel bars en restaurants. Later die

avond genieten wij van een tapasdiner

onder maanlicht aan een van de kades van

Port Vell.

Die avond wordt het prideweekend op de

Moll de la Fusta ingezet met een heleboel

optredens van Spaanse artiesten, van wie

de namen mij onbekend in de oren klinken.

Veel Spaanse holebi’s en transgenders, en

ook internationale LGBT-toeristen, gaan

ervoor uit de bol. Ik vermoed dat er zich

tussen de mensenmassa ook een heleboel

hetero’s begeven om te proeven van het

LGBT-feestje. De Carrera de Tacones, een

race van dragqueens op hoge hakken

brengt veel mensen op de been. Ik zie alle

mogelijke genderidentiteiten en leeftijden

rondom mij. Naast het grote feest, zorgt de

grootste schuimparty van Europa voor de

afsluiter van die avond. Dit is intussen een

welbekende traditie in deze stad onder

de mediterrane zon. Als je zin hebt in een

feestje, wees er dan volgend jaar zeker bij!


KLEURRIJK POEDER

AANSLAG

VOETBALBEDEVAARTSOORD

Zaterdag zetten we de dag in met de HOLI

Pride, een event voor de ganse familie en

vrienden. Dit is zeker en vast een van de

kleurrijkste activiteiten op de pridekalender.

Ook de HOLI Pride is ondertussen een van

de vaste tradities tijdens Pride Barcelona.

Bij de start van de muziek op de Moll de la

Fusta gaat iedereen uit de bol en vliegen

poeders in alle kleuren van de regenboog

in het rond. Ik zie kinderen en volwassenen,

die zich voor heel even terug kind mogen

voelen, dansen en plezier maken terwijl

iedereen van kop tot teen kleurrijker wordt.

Zelfs mijn zwarte camera blijkt na een tijdje

gecamoufleerd te zijn in alle mogelijke

kleuren.

Het event van het weekend waar we allen

naar uitkijken is toch wel de Pride Parade

op zaterdagnamiddag over een traject van

bijna 3 kilometer. De Parade vertrekt op de

Plaza España in de binnenstad en loopt tot

aan de Moll de la Fusta en het einde van Las

Ramblas, de beroemdste straat van Spanje

met levende standbeelden, kiosken, terrassen,

bloemenstalletjes en schildersezels.

Samen met mijn internationale gezelschap

heb ik het voorrecht om mee te rijden op

kop van de pride op de wagen van Pride

Barcelona. Overal waar wij passeren, lijkt het

wel een groot feest. De ‘closing party’ die

avond is zo mogelijk een nog groter feest

en gaat door tot in de vroege uurtjes.

Wanneer ik langs Las Ramblas wandel, heb

ik er nog geen flauw benul van dat hier een

maand later een terroristische aanslag zal

plaatsvinden waarbij meerdere mensen het

leven zullen laten. De zoveelste daad van

zinloos geweld ingegeven door radicalisme.

Na de Promenade des Anglais in Nice, de

luchthaven van Zaventem en de omgeving

van Borough Market in Londen kiezen terroristen

opnieuw een toeristische trekpleister

uit om mensen van zoveel mogelijk

verschillende nationaliteiten te treffen. De

Barcelonezen lijken vastberaden om hun

ontspannen manier van leven en het internationale

toerisme niet te laten kapotmaken

door de aanslagen. De stad staat bekend om

zijn feestjes en dat zal wellicht zo blijven.

Barcelona heeft het ganse jaar door een

bloeiend en uitgebreid nachtleven. De

gayscene bestaat er uit bars voor bears, voor

twinks, voor de trendy homo’s en alle andere

holebi’s en transgenders. In Barcelona vind

je zeker en vast altijd wel een uitgaansgelegenheid

die bij je past. Ontdek in

Barcelona ook de levendigste lesbische bars

en vele andere plaatsen waar de lesbische

gemeenschap samenkomt. Bovendien heeft

Barcelona een uitgebreide fetisjscene waar

je je fantasieën en fetisjen kunt beleven.

Hou je van commerciële muziek, techno of

house … Barcelona huisvest verscheidene

gay clubs zodat iedereen wel iets naar zijn

smaak vindt.

Barcelona is echter veel meer dan dit alles.

Het is ook de thuishaven van Antoni Gaudí

i Cornet en het modernisme. Je vindt er

witte zandstranden en mooie shops. Het is

een stad vol met gastronomische heerlijkheden.

De straten van Barcelona bruisen dag

en nacht.

Ben je een voetbalfanaat? De club FC Barcelona

behoort tot de Europese- en wereldtop.

Bovendien heeft deze club de eerste en

grootste LGBT-fanclub van de Spaanse voetballiga.

De thuisbasis van het legendarische

FC Barcelona is Camp Nou, het grootste

Europese voetbalstadion. Camp Nou biedt

een plek aan bijna 100.000 toeschouwers. Je

kan het veld en het clubmuseum met alle

FC Barcelona-relikwieën bezoeken. Een dag

na de pride vind je mij alvast terug tussen

de muren van Camp Nou. Op de middag

lunch ik op een houten terras gemaakt op

de tribunes van het stadion.

KLEURRIJKE MOZAÏEKEN

Dezelfde dag bezoek ik tevens Parc Güell.

In 1900 kreeg Gaudí van zijn goede vriend

Eusebi Güell de opdracht om deze ‘tuinstad’

te ontwerpen. De term ‘park’ is eigenlijk

een understatement. Het is een plek om

uit te waaien in Barcelona, maar ook om de

fantasierijke erfenis van Gaudí te bewonderen.

Vanaf het grote plein in het midden van

het park heb je uitzicht over gans Barcelona

45


46

en de zee. Deze plek is een van de favoriete

plaatsjes van menig toerist en fotograaf

vanwege de golvende zitbank die bekleed is

met kleurrijke mozaïeken. Ook ik neem hier

een selfie.

Het hele park lijkt wel uit een sprookjesboek

te komen. Vanaf het park heb je tevens

uitzicht op het nog beroemdere bouwwerk

van Gaudí: de Sagrada Familia. Deze

kathedraal steekt ver uit boven de horizon

van Barcelona. De Sagrada Familia is hét

symbool van Barcelona en Gaudí’s meest

bekende bouwwerk. Aan de kathedraal

wordt al sinds 1886 gewerkt en naar verwachting

zal deze pas in 2026 voltooid zijn.

De terroristen die deze zomer de aanslagen

in Barcelona en Cambrils pleegden, hadden

eigenlijk het plan om de Sagrada Familia

en andere monumenten op te blazen. Hun

voorbereidingen liepen echter mis, waardoor

ze overgingen tot inderhaast geplande

aanslagen. De kathedraal kan je nog steeds

bezoeken en bereikt door renovaties en andere

werken stilaan zijn volwaardige vorm.

Waar je ook door Barcelona rijdt, Gaudí is

bijna overal aanwezig.

SPAANSE GEZELLIGHEID

Een andere architect die in Barcelona prominent

aanwezig is en best wel onderkend

wordt, is Lluís Domènech i Montaner die

eveneens prachtige gebouwen bezorgde aan

de stad . Zijn grootste werk is Hospital de la

Santa Creu i Santa Pau. Dit is het grootste

modernistische complex van Catalonië en

werd in 1997 op de Werelderfgoedlijst van

UNESCO geplaatst. In dit complex loop ik

met verstomming van het ene gebouw naar

het andere. Ik denk dat dit wel een van de

mooiste stukjes architectuur is dat ik ooit heb

gezien. Het hele complex bestaat uit een

hoofdgebouw en zeventwintig paviljoenen.

Ondergrondse galerijen verbinden de verschillende

ziekenzalen met elkaar.

Een heerlijke plaats om de lunchen in

Barcelona moet wel Vila Olìmpica zijn.

Dit voormalig Olympisch dorp is vanaf de

verte te onderscheiden door Barelona’s ‘twin

towers’, twee hoge wolkenkrabbers die aan

de ingang staan. In deze Miami-achtige wijk

kun je loungen op comfortabele hangbanken

in exclusieve clubs en vind je talrijke

toprestaurants met zicht op de zee en de

stranden van Barcelona. Terwijl je hier van

de vele tapas geniet of een echte Spaanse

paella deelt met je gezelschap, ontdek je

de echte Spaanse gezelligheid. Twee dagen

voor mijn vertrek uit Barcelona neem ik hier

op een van de vele terrassen na een lunch

afscheid van mijn reisgezelschap.

ENKEL ZONNEBRIL

De laatste twee dagen breng ik door op

een van de stranden van Barcelona. Het

is tenslotte zomer en ik wil mijn nieuwe

zwemoutfit en flashy zonnebril eens

showen. Al gauw blijkt dat ik mijn outfit

niet echt nodig heb op het Platja de la Mar

Bella. Op een strand als dit heb je alleen een

zonnebril nodig. Nu blijkt dit naaktstrand

ook nog een enorme aantrekkingspool voor

gay mannen te zijn. Aan de klandizie op het

strand te zien is dit inderdaad zo. Een van de

Braziliaanse lesbiennes met wie ik de dagen

voordien op stap was, zei me dat ze zich niet

zo op haar gemak voelde op dit strand. “Veel

te veel blote lullen”, zei ze al lachend. Het zal

me worst wezen.

PRAKTISCH

HOTEL

ZiZo logeerde in Hotel Barceló Sants, gebouwd

bovenop het treinstation Barcelona

Sants. In het hele hotel zijn subtiele verwijzingen

naar het thema ‘heelal’ te vinden.

www.barcelo.com

LUNCHTIP

Beam, gay-friendly tapasrestaurant en -bar.

Je kan hier reeds lunchen voor 11,90 euro.

Probeer hier zeker de Blackberry Caipirinha

uit.

Adres: C. de la Diputació, 200, tel.: +34 937

63 60 27

VISIT GAY BARCELONA

De website van de toeristische dienst van

Barcelona staat vol met LGBT-informatie.

www.visitgaybarcelona.com

GEPERSONALISEERDE LGBT-TOUR

Wil je een gepersonaliseerde LGBT-tour

door Barcelona, neem dan contact op

met deze twee dames van Estrangeira

die je met veel plezier alle LGBT-plekjes

tonen in Barcelona, in het Engels, Spaans of

Portugees.

www.estrangeira.com.br

contado@estrangeira.com.br


het document les jeannettes

In Het Document duiken we in de rijke collectie holebi- en transgenderdocumenten

van redacteur Paul Borghs. We vissen een merkwaardig

document op en onthullen de onthutsende inhoud.

Paul Borghs

Het kinderboekje ‘Histoire de jeannette’

van de Franse scouts heeft eigenlijk

niets en toch weer alles te maken met

homoseksualiteit. In de volkstaal werden

(en worden) homoseksuele mannen

– denigrerend – jeannettes genoemd.

Het woord verwijst naar de benaming

voor de Franse meisjesscouts, les jeannettes.

Een jeannet is een (enigszins verwijfde)

jongen die eigenlijk bij de meisjesscouts

thuishoort. Het pedagogisch concept van

de Franse meisjesscouts was overigens

geïnspireerd op het leven van Jeanne d’Arc,

de heldhaftige Franse krijgsvrouw. Vandaar

les jeannettes. In de jaren zeventig keerde

de linkse actiegroep Rooie Vlinder de rollen

om. Ze verwierp de toen gangbare – en

volgens haar veel te deftige – term ‘homofiel’,

en verkoos de benaming jeanetten. Zo

maakte ze van de scheld- en spotnaam een

geuzennaam.

47


48

We zijn in staat

om aids wereldwijd

uit te roeien”

Activist en Cannes-winnaar Robin Campillo


Op het Filmfestival van Cannes

regende het prijzen voor ‘120

battements par minute’, een

drama over aidsactivisten in het

Parijs van de jaren negentig. Activist

en regisseur Robin Campillo

was zelf lid van Act Up-Paris,

de drukkingsgroep waarover de

film gaat. Hoe kijkt hij terug op

die periode?

Teks:: Dennis De Roover

Beeld: Dennis De Roover / Céline Nieszawer

‘120 battements par minute’ speelt zich af

rond 1992, ongeveer tien jaar na de uitbraak

van de aidsepidemie. In die periode stierven

seropositieve mensen massaal en sloot de

regisseur zich aan bij Act Up-Paris. “Op televisie

sprak medeoprichter Didier Lestrade

over ‘la communauté sida’ (vrij vertaald: ‘de

aidsgemeenschap’). ‘Communauté’ was

op dat moment een schandelijk woord in

Frankrijk, want gemeenschappen werden

als een vorm van communitarisme gezien”,

herinnert Campillo zich. “De aidsgemeenschap

waarover Lestrade sprak bestond uit

zieken, hun naasten, dokters en anderen die

getroffen waren door aids, terwijl de rest

van de samenleving niet op de hoogte was.”

Het risico om zelf besmet te raken, joeg

homoseksuele mannen verschrikkelijke

angst aan. “In het begin van de jaren tachtig

sprak men in Frankrijk over de ‘gay kanker’.

In Paris-Match, een veelgelezen tijdschrift,

verschenen foto’s van een Amerikaans

homokoppel. Ze toonden een man die

compleet getekend was door de ziekte. Die

beelden verontrustten me. Ik had gay vrienden,

had mijn eerste liefjes gehad, maar was

nog niet volledig uit de kast. Ik stelde me

voor dat ik seropositief zou zijn en anderen

zou besmetten.”

DOODGEZWEGEN

Aids werd in Frankrijk doodgezwegen. “Er

verschenen artikels waarin gezegd werd dat

alle homo’s zouden sterven. Nadien volgde

er geen enkele publicatie meer over homo’s

en aids. Pas in de tweede helft van de jaren

tachtig kwam er een eerste preventiecampagne,

die bovendien heel abstract was.

‘Le sida. Il ne passera pas par moi’ (vrij

vertaald: Aids. Het zal niet door mij doorgegeven

worden) was de slogan. Er werd

niet gesproken over homo’s, gevangenen,

sekswerkers en drugsverslaafden. Vooral

zij waren getroffen door de ziekte, maar

men deed niets om hen te beschermen.

Er bestond geen politiek pragmatisme. De

Franse staat verspreidde geen gratis condooms

in de gayscene en gaf geen schone

naalden aan drugsverslaafden. Het heeft

een tijd geduurd vooraleer de minister van

Onderwijs besloot om condooms op middelbare

scholen toe te laten, en zelfs dan

waren er scholen die weigerden condoomautomaten

te plaatsen.”

De film toont een actie waarbij leden van

Act Up-Paris onverwacht klassen binnenstappen

en zelf condooms uitdelen. “De

Fransen hadden over het algemeen wel

vrede met homo’s en lesbiennes, maar er

was veel weerstand om hen te tonen in

publieke preventiecampagnes. Dat maakte

me vooral boos! Ik sloot me bij Act Up-Paris

aan.”

RODE RIVIER

De activisten van Act Up-Paris waren niet

vies van een beetje drama om de aandacht

te trekken. “Act Up-Paris viel op, omdat de

groep in veel opzichten heel Amerikaans

was”, benadrukt de regisseur. “Ze gingen

bijvoorbeeld naar een congres of een

farmaceutisch bedrijf en besmeurden de

boel met nepbloed. Ik toon in mijn film

hoe seropositieve mensen zich na tien jaar

epidemie verenigden in een radicale en

levendige groep.”

Act Up-Paris ondernam verscheidene spectaculaire

acties. Zo plaatsten de activisten

een gigantische condoom over de obelisk

op de Place de la Concorde, met de hulp

van Benetton. Campillo verzekert ons dat

de meeste acties in de film waarheidsgetrouw

zijn weergegeven. Van één actie geeft

hij ridderlijk toe dat ze nooit heeft plaatsgevonden.

“We wilden de Seine rood doen

kleuren, maar dat bleek te ingewikkeld om

te realiseren. Daarom bracht ik dat beeld in

mijn film. Het hoofdpersonage droomt dat

de rivier helemaal rood kleurt. Dat wordt

althans gesuggereerd.”

THEATERTJE OPVOEREN

De film draait vooral rond Sean (Nahuel

Pérez Biscayart), een heel sterk lid binnen

Act Up-Paris met een bruisende persoonlijkheid.

Als Nathan (Arnaud Valois) zich bij

de politieke actiegroep aansluit, is hij niet

blind voor Seans charmes en ze worden een

koppel. Sean heeft aids in een vergevorderd

stadium. Nathan heeft geen hiv, maar wel

een persoonlijke motivatie om de strijd aan

te gaan.

“Ik wou een film over het collectief maken,

over hoe men samen tot een politieke

beweging kwam”, motiveert Campillo. “Een

van de sterkste personages wordt ernstig

ziek en hult zich opnieuw in de eenzaamheid,

samen met zijn partner. De film toont

hoe het verschil tussen het collectief en het

individu werkt. Op een bepaald punt begint

Act Up-Paris de ziekte theaterachtig op te

voeren. Tegelijk bleef die opvoering heel authentiek.

Het was geen vrijblijvend theater.

Sean speelt dat spel mee, maar het theater

blijft sterk verbonden met zijn leven en zijn

ziekte. Hij kan zich in zekere zin veroorloven

om afstand te nemen van z’n ziekte, tot het

te ernstig wordt.”

49


50

GEEN HELDEN, WEL MOEDIG

Je kan jezelf de kritische vraag stellen of

Robin Campillo niet te veel partij kiest voor

Act Up-Paris in zijn film. Hij was er immers

lid van. De regisseur vindt alleszins niet dat

hij de activisten van toen tot heldenfiguren

heeft verheven. “Ik vond de leden van Act

Up-Paris zeker niet heroïsch. Ik denk wel

dat ze moedig omgingen met hun eigen

ziekte.” De regisseur zegt dat hij er bewust

voor koos om ook de interne twisten bij

Act Up-Paris in zijn film te tonen. “In de film

ontstaat er een geschil tussen Sean en de

voorzitter van de vereniging. De snelheid

waarmee de ziekte zich ontwikkelt bij de

individuele leden, is bepalend voor hun

reacties. Je merkt dat de voorzitter van de

vereniging seropositief is, maar nog niet

in het stadium waarbij je van aids kunt

spreken. Hij heeft de luxe dat hij nog meer

tijd voor zich heeft. Hij kan het zich veroorloven

de ziekte vanop een zekere afstand

te bekijken. Sean heeft het er moeilijk

mee dat de voorzitter het idee oppert om

mensen in rolstoelen te plaatsen voor een

manifestatie. Voor de voorzitter is dat een

goed mediabeeld, maar voor wie echt ziek

is, is dat idee onuitstaanbaar. Ik wou de

spanning tussen de personages tonen. Act

Up-Paris was een heel sterke vereniging op

dat moment, tegelijk waren

we met niet zoveel mensen, zo’n 150 leden.”

VERSCHILLENDE RITMES

De activisten ruzieden met de farmaceutische

industrie. “Sommige labo’s waren

zeer slecht in hun communicatie. Er waren

laboratoria die tot de volgende wereldconferentie

wachtten om hun onderzoeksresultaten

te delen. Dat gebeurde heel vaak. Voor

seropositieve mensen en hun sympathisanten

was dat ondragelijk. We hadden de indruk

dat we niet in hetzelfde ritme leefden.

Sommige laboratoria wilden zelfs een loting

organiseren om te bepalen wie een nieuwe

aidsbehandeling mocht ondergaan. Zoiets

was onaanvaardbaar, maar zette mensen

aan om over hun behandeling te praten.

Een marketingtruck dus.”

“Het zogeheten ‘protocole compassionnel’

vormde ook een groot probleem. Patiënten

bij wie de bestaande behandelingen niet

aansloegen en die zich in een min of meer

terminaal stadium van de ziekte bevonden,

kregen toegang tot medicijnen waarvan de

werking bewezen was, maar die nog niet de

toestemming hadden om vrij verkocht te

worden. De criteria om te voldoen aan dat

protocol waren veel te strikt. Velen haalden

dat stadium niet.”

AIDS UITROEIEN

Ook de betaalbaarheid van medicijnen was

een issue. Daardoor is de link met de actualiteit

snel gelegd. Act Up-Paris bestaat nog

en betoogde dit jaar tijdens de gaypride in

Parijs tegen Gilead Sciences, de producent

van Truvada, een vorm van PrEP. “Van PrEP

komen er generische geneesmiddelen,

wat PrEP betaalbaarder zal maken. Gilead

Sciences probeert dat tot elke prijs tegen te

houden. We zijn vandaag in staat om aids

wereldwijd uit te roeien. Bovendien is het

merendeel van seropositieve mensen in

behandeling niet meer besmettelijk. Dat is

fantastisch nieuws! Nu is er de politieke wil

nodig. Azië, het Midden-Oosten en Afrika

hebben behoefte aan PrEP. Die grootschalige

introductie is enkel haalbaar als laboratoria

bereid zijn hun prijzen te temperen.

Gilead Sciences is wel bereid om haar

prijzen wat te laten zakken, maar nooit naar

het niveau van generische geneesmiddelen.

De patiënten en de sociale zekerheid

betalen daarvan de prijs.”

Toch staat de film grotendeels los van de

actualiteit. Kunnen jongeren die naar ‘120

battements par minute’ gaan kijken zich

nog wel een tijdperk voorstellen waarin

het internet nog niet was doorgebroken

en leden van actiegroepen verplicht waren

regelmatig fysiek samen te komen? “Ik heb

geen lessen te spellen aan jonge holebi’s en

transgenders”, vindt de 55-jarige regisseur.

“Toch merk ik vandaag een radicaliteit op

de sociale media op. Die radicaliteit zet

zich echter niet voort op straat. Ze hangt

in de lucht, maar blijft beperkt tot de eigen

woonst. In het tijdperk waarin de film zich

afspeelt waren we wel verplicht om naar

de laboratoria, verenigingen en politieke

instellingen te gaan voor een persoonlijke

confrontatie. Als je iemand voor je hebt, kan

je niet zo’n verschrikkelijke dingen tegen

hem zeggen zoals nu op het internet gebeurt.

Onze acties getuigden van burgerlijke

ongehoorzaamheid. Toch vind ik ze minder

gewelddadig dan wat er zich vandaag op

het internet afspeelt.”

GEÏNCARNEERDE ACTIES

Campillo ziet niet meteen een terugkeer van

het radicale activisme op straat door holebi’s

en transgenders in het verschiet. “Over

holebi- en transgenderkwesties zie ik zo’n

felle acties als toen niet meteen opnieuw

gebeuren in Frankrijk”, meent de activist. “De

Manif pour tous tegen het homohuwelijk

heeft enkele jaren terug de publieke actie

even nieuw leven ingeblazen. Die beweging

stelt volgens mij vandaag niet veel meer

voor. Ik hoop dat holebi’s en transgenders

nooit meer zo hopeloos moeten zijn als

toen om over te gaan tot dergelijke acties.

Acties moeten geïncarneerd zijn, samenhangen

met je persoonlijke situatie.”

Toch waarschuwt de artiest voor de situatie

in Frankrijk. Het homohuwelijk is er, maar

de populistische bewegingen zijn gebleven.

Er lonken andere gevaren. “Vooral

islamofobie is sterk aanwezig in ons land”,

merkt Campillo op. “We bevinden ons in

een explosieve situatie. Er kan elk moment

oproer ontstaan.”


Op de brandstapel ermee!

Die sodomieten!

Geschiedenis die nasmeult

De zomer met zijn prides ligt

weer ver achter ons: in hartje

Antwerpen, Brussel of Gent

zette menig ontbloot bovenlijf

de harten in vuur en vlam.

Vijfhonderd jaar geleden zouden

homoseksuelen diezelfde plekken

op een geheel andere wijze

in lichterlaaie hebben gezet:

op de brandstapel. Drie jonge

onderzoekers weten er alles van:

Wannes Dupont, Jonas Roelens

en Elwin Hofman brachten begin

dit jaar een boek uit over de geschiedenis

van homoseksualiteit

in België.

52

OVER DE AUTEURS

Wannes Dupont verdedigde zijn proefschrift

over de geschiedenis van homoseksualiteit

in negentiende- en twintigste-eeuws België

in 2015 aan de Universiteit Antwerpen. Hij

werkt aan de Amerikaanse universiteit Yale

aan een nieuw project over homofobie en

morele restauratie in het West-Europa van

de vroege Koude Oorlog (1945-1965).

Elwin Hofman bereidt aan de onderzoeksgroep

Cultuurgeschiedenis van de KU

Leuven een proefschrift voor over de veranderende

zelfopvattingen bij moordenaars,

prostituees en sodomieten in de Zuidelijke

Nederlanden tussen 1750 en 1830.

Jonas Roelens is sinds 2012 verbonden aan

de vakgroep geschiedenis van de Universiteit

Gent. Hij werkt aan een proefschrift over

het stedelijke discours rond sodomie in de

vroegmoderne Zuidelijke Nederlanden.

v.l.n.r.: Elwin, Jonas en Wannes

Tekst: Peter Schoenaerts

Beeld: Johan Swinnen

Waarom besluiten drie gezonde jongemannen

om onderzoek te gaan doen

naar de geschiedenis van homoseksualiteit?

Elwin (27, KU Leuven): “Wannes was als

eerste met dit thema bezig. Hij verdiepte

zich sinds 2007 in het leven van Brusselse

homoseksuelen in de negentiende eeuw.

Niet lang daarna begon Jonas de late middeleeuwen

te onderzoeken, en net na hem

startte ik met de achttiende en negentiende

eeuw. Dat gebeurde allemaal redelijk onafhankelijk

van elkaar.”

Jonas (27, Universiteit Gent): “Ja, we kenden

elkaar niet eens. Op een congres over

gender raakten we aan de praat. Er bleek

frustratie te zijn omdat er in ons land nog

geen boek over de geschiedenis van

homoseksualiteit bestond. Het onderzoek

staat nog in zijn kinderschoenen, terwijl dat

in onze buurlanden al in de jaren tachtig is

gebeurd.”


Eigenlijk had je vroeger veel

meer samenlevingsvormen dan

tegenwoordig- Jonas

Wannes (33, Universiteit Antwerpen): “Er

bestond al zo’n boek in het Verenigd Koninkrijk,

in Nederland, in Frankrijk, maar niet bij

ons. Elwin heeft het initiatief genomen om

op basis van onze onderzoeken een boek

samen te stellen.”

Elwin: “Het leek me wel leuk om een soort

overzichtswerk te maken, want we bestudeerden

allemaal een andere periode. Voor

de tweede helft van de twintigste eeuw

- waar we zelf weinig over wisten - hebben

we een beroep kunnen doen op de expertise

van Paul Borghs en Bart Eeckhout,

zodat we de hele geschiedenis van 1400 tot

vandaag konden behandelen.”

ACADEMISCH DEDAIN

Mag ik ervan uitgaan dat dit soort onderzoek

jullie interesseert omdat jullie zelf

homo zijn?

Wannes: “Nee, want ik ben hetero! (lacht)

Ik ben er een beetje ingerold. Via mijn promotor

Henk de Smaele kwam ik in contact

met de thematiek die ik erg interessant

vond. Ik heb nooit negatieve reacties gehad,

hoor.”

Jonas: “Bij mij was het ook toeval. Ik schreef

eens een bachelorpaper over homoseksualiteit,

en van het één kwam het ander.

Maar toen ik mijn vriend vertelde over het

idee om voor mijn doctoraat onderzoek te

doen naar sodomie zei hij wel: ‘Meen je dat

nu?’ (lacht) Vanuit academische hoek voel

je soms wel een licht dedain, omdat je niet

met zogenaamd belangrijke economische

of politieke zaken bezig bent. Maar dat was

een stimulans voor mij om hier net wel voor

te kiezen.”

Elwin: “In mijn omgeving keken ze er niet

van op. Wat misschien meer zegt over mijn

omgeving dan over het thema (lacht).

Maar als je het op de juiste manier uitlegt,

begrijpen mensen het wel. Mijn onderzoek

is eigenlijk heel breed: ik bestudeer veranderende

zelfopvattingen bij criminelen in de

achttiende en vroege negentiende eeuw.

Ik ga op zoek naar hoe mensen zich voor

de rechtbank verantwoordden, hoe ze hun

innerlijk, hun ware aard beschreven. Dus

verdiep ik me onder andere in prostitutie en

sodomie. Ik spreek liever over sodomieten

dan over homo’s, want de term ‘geaardheid’

is eigenlijk iets van deze tijd. Ik wil uitzoeken

of mensen in vroegere tijden ook al naar een

bepaalde soort identiteit verwezen.”

Is het niet jammer dat jullie onderzoek

naar identiteit hoofdzakelijk gereduceerd

wordt tot seksuele handelingen?

Wannes: “Je moet natuurlijk historische

bronnen consulteren en dat zijn nu eenmaal

vaak gerechtelijke bronnen. Die worden opgesteld

naar aanleiding van ‘niet-normatieve’

seksuele praktijken - vanaf de negentiende

eeuw trouwens met veel oog voor detail

beschreven in politierapporten. Maar hoe

verder je teruggaat in de tijd, hoe moeilijker

je daar iets van terugvindt.”

Jonas: “Uiteraard gaat het in zulke bronnen

nooit over verliefdheden of relaties, maar

je mag daar niet met ogen van nu naar

kijken. Het bronnenmateriaal is wat het is.

Bovendien gaan mensen in onze bronnen

vaker hun homoseksuele daden ontkennen

dan bevestigen: ze kunnen de brandstapel

al ruiken, bij wijze van spreken. Vergeet

ook niet dat onze bronnen het topje van

de ijsberg zijn. Veel mensen zijn nooit in

contact gekomen met het gerecht, maar

hebben toch stiekem van alles gedaan wat

niet mocht, hè.”

Elwin: “Ondanks het gebrek aan uitgebreide

dagboekfragmenten of liefdesbrieven, kun

je in die gerechtelijke dossiers wel sporen

van liefde vinden, hoor. Zeggen dat we

helemaal niets weten naast ‘het verbodene’

is ook niet helemaal waar.”

Wannes: “Het is natuurlijk jammer dat er niet

meer bronnen beschikbaar zijn. Maar als

historicus moet je roeien met de riemen die

je hebt. Je kan geen bronnen uitvinden die

er niet zijn. (lacht)”

ONNOEMELIJKE ZONDE

Jezelf identificeren als homo is iets heel

moderns. Hoe bekeek men vroeger

iemand die seks had met iemand van

hetzelfde geslacht?

Elwin: “Vroeger noemde niemand zich

homo. Sommigen gingen zich in de achttiende

eeuw wel als sodomiet of pederast

identificeren, maar dat was voor hen niet

problematisch, al wisten ze dat het illegaal

was. Niet veel mannen leken de nood te

voelen hun gedrag te verklaren. Ze deden

het gewoon. Velen waren uiteraard ook

getrouwd, terwijl ze mannelijke partners

hadden. Het problematiseren van dat soort

gedrag past natuurlijk in een christelijke traditie,

maar tegelijk werd er door de kerkelijke

overheid heel weinig over gepraat, omdat

het zo’n onnoemelijke zonde was.”

Jonas: “We hebben nu een beetje een

stereotiep beeld over relatievorming in

het verleden, door de allesoverheersende

kerk. Eigenlijk had je vroeger veel meer

samenlevingsvormen dan tegenwoordig.

Bijvoorbeeld: twee boeren woonden naast

elkaar en gingen samenwonen vanwege de

schaalvergroting. Wat ze verder nog uitvraten?

Wie zal het zeggen. Pas in de zeventiende

eeuw kwamen er regels over hoe een

huwelijk voltrokken moest worden, met een

priester en met getuigen. Voor die tijd ging

je samenwonen met wie en zoals je wilde.”

Wannes: “Dat mensen zich identificeren als

homoseksueel is inderdaad heel recent. En

drijfveren in het verleden reconstrueren is

heel moeilijk. Nog niet zolang geleden werd

homoseksualiteit beschouwd als een zonde,

later als een seksuele aandoening, als iets

pervers. Er was ook geen gemeenschap:

het was niet makkelijk om samen te komen

rond zo’n identiteit. Pas eind twintigste

eeuw is homo-zijn genormaliseerd.”

Zijn jullie ontroerende of choquerende

dingen tegengekomen in jullie bronnen?

Jonas: “Ik zat natuurlijk wekenlang oude

53


Dat mensen zich identificeren als

homoseksueel is iets heel recents

- Wannes

54

manuscripten te doorbladeren, op zoek naar

sodomie. Als je dan bijvoorbeeld plots iets

tegenkomt over iemand die op de brandstapel

is gezet, en je leest over al dat menselijk

leed, in die bijzonder ambtelijke taal van 500

jaar geleden… Hm, dat deed me wel iets.

Ze beschreven dan hoeveel de paal kostte

waar het slachtoffer aan werd vastgebonden,

hoeveel stro er nodig was om vuur te

maken, waar paard en kar werden gehaald,

en dat er een fles wijn werd geschonken

aan de schepenen… Soms lees je letterlijke

folteringsverslagen: hoe harder de duimschroeven

werden aangedraaid, hoe meer

er werd toegegeven. Het is confronterend

om zoiets te lezen. Maar soms was ik ook

positief ontroerd: als ik las over een vrouw

die nooit meer een man wilde, bijvoorbeeld,

en daar ook openlijk voor uitkwam.”

Wannes: “Ik ben om verschillende redenen

verrast geweest. Er is blijkbaar een soort mythe

ontstaan over de aanvaarding van homoseksualiteit,

beginnend bij de Stonewallrellen

eind jaren zestig, waaruit gayprides

zijn ontstaan. Alsof het de donkere middeleeuwen

waren tot op dat moment. Maar in

de achttiende en negentiende eeuw waren

de autoriteiten niet zo met homoseksualiteit

bezig. Daar hadden ze de capaciteit niet

voor. Mensen die een voorkeur hadden voor

partners van hetzelfde geslacht ontmoetten

elkaar al geregeld in parken en cafés. Ik

ben ervan geschrokken dat er veel Engelsen

en Duitsers in mijn bronnen voorkwamen.

Brussel was blijkbaar erg aantrekkelijk voor

buitenlandse homo’s, omdat wij hier geen

sodomiewetten hadden.”

Elwin: “Ik vond het verrassend hoe expliciet

en gedetailleerd sommige dossiers waren.

Zo is er het voorbeeld van de achttiendeeeuwse

schoenmaker Peter Stocker in

Antwerpen. In het strafdossier werd heel

duidelijk beschreven hoe hij jongens

verleidde, welke seksuele daden ze hadden

verricht, hoe diep de penetratie was… Dat

verbaasde mij. Nu, in die juridische dossiers

gaat het ook vaak over oudere mannen die

seks hadden met jongens, dus meeleven

met de zaak was wel moeilijk. Vergeet niet

dat in die tijd sodomie, bestialiteit of kindermisbruik

allemaal op één hoop werden

gegooid. Het is moeilijk om daar met ogen

van deze tijd naar te kijken zonder een

moreel oordeel te vellen.”

SODOMIE VERSPREIDEN

Wat zijn jullie favoriete anekdotes uit al

die eeuwen aan bronnenmateriaal?

Jonas: “Ik vond in de late middeleeuwen iets

over twee vrouwen die het aftrapten bij hun

man en dan een jaar lang samen gingen

rondtrekken. Dan denk ik: yes, niet clichébevestigend!

(lacht) In Gent en Brugge bleken

er kloosters te bestaan waar monniken

het jarenlang met jongere novicen deden.

Helaas bestaat daar weinig materiaal over,

want de kerk was redelijk afgeschermd: ze

had haar eigen rechtssysteem. In zekere zin

was de kerk erg veroordelend, maar in eigen

rangen was ze laks. Nu, als je over bepaalde

zaken niet sprak, dan bestond het ook niet,

hè?”

Elwin: “Het uiteindelijke vonnis in de zaak

Peter Stocker was: schuldig. Maar… de

normale straf - de dood door verbranding -

werd niet uitgesproken, want dan moest er

aan de bevolking uitgelegd worden waarom

hij die straf had gekregen, en dat zou te

veel mensen inspireren om soortgelijke

daden te plegen. Toen werd er voorgesteld

om hem op te hangen in de gevangenis,

in aanwezigheid van al zijn jonge partners.

Dat ging evenmin door, want het zou die

jongens te zeer doen schrikken. Uiteindelijk

greep de vertegenwoordiger van de keizer

in en hij besliste dat Stocker het land moest

worden uitgezet. De jongemannen moesten

streng worden toegesproken en mochten

er verder met niemand over spreken, want

men was bang dat sodomie zich anders zou

verspreiden in de samenleving. Ik blijf dat

allemaal intrigerend vinden.”

Wannes: “In het negentiende-eeuwse Brussel

heeft de politie eens dagen aan een stuk

een priester in de gaten gehouden. Hij liep

voortdurend van de Sint-Hubertusgalerijen

naar het Koningsplein, vervolgens naar het

Warandepark en het urinoir, en dan weer

terug. Je moet weten: dat waren belangrijke

cruisingplekken. In haar verslag schreef de

politie: ‘Hij bekijkt mannen zoals mannen

vrouwen bekijken.’ Ze verdachten hem ervan

een pederast te zijn, maar grepen niet in.

Zolang men openlijk niets verkeerds deed,

kon het dus.”

Is er een tijd waarin je zeker niet geleefd

zou willen hebben, of net wel?

Jonas: “Moeilijke vraag. Het hing ook af van

je maatschappelijke positie, hè. De broer

van Lodewijk XIV - een praktiserende

homoseksueel - kon en mocht doen wat hij

wou. Heel het zeventiende-eeuwse hof wist

ervan en dat was geen probleem. De middeleeuwen

lijken wel de ergste periode voor

wie homoseksueel was en niet hoog op de

sociale ladder stond.”

Elwin: “Ja, de brandstapel was nooit veraf.”

Jonas: “Is dit een ideale tijd? Ik ben opgegroeid

post-jaren tachtig, met de hele

aidsproblematiek. Seks was iets gevaarlijks.

Misschien zouden de jaren zestig in San

Francisco interessanter zijn geweest, maar

ja, dan moet je al die snorren erbij pakken

(lacht).”

Elwin: “Ik denk dat, behalve nu, het fin de

siècle in België wel iets had, zo rond 1900. Er

was een heel bruisende ondergrondse cultuur,

waar niet echt tegen opgetreden werd

door de overheid. Vrijheid, blijheid. Nu, de

periode daarna was wel weer heel repressief.

De jaren vijftig en vroege jaren zestig zagen

homoseksualiteit als een zeer negatieve

identiteit, dus dat lag moeilijk.”

Wannes: “We maken tegenwoordig een

vrij scherp onderscheid tussen homo’s en

hetero’s, maar dat was veel minder het geval

van de jaren 1890 tot de jaren vijftig. Zo was


Vergeet niet dat

vroeger sodomie,

bestialiteit of

kindermisbruik

allemaal op één

hoop werden

gegooid - Elwin

er eind negentiende eeuw een volksbar in

de Marollen die openstond voor iedereen.

Er is het verhaal van een jonge soldaat die

zich prostitueerde met andere mannen

omdat hij zo zijn huwelijk kon financieren. Er

heerste een zekere seksuele fluïditeit.”

ERG MIDDELEEUWS

Wat zou iemand uit deze tijd moeten

weten over homoseksualiteit doorheen

de geschiedenis?

Jonas: “Ik verbaas me erover dat veel mensen

niet beter weten dan dat homoseksualiteit

algemeen aanvaard is in de samenleving.

Als ik vertel dat homo’s vroeger op de

brandstapel werden gezet, vinden ze dat

bizar. Ik wil dat ze beseffen dat we van ver

komen, dat het ooit strafbaar was.”

meteen staat er een orthodoxe bisschop te

roepen dat dat een straf van God is omdat

Wurst het Songfestival heeft gewonnen! Dat

vind ik angstaanjagend.”

Om op een wat vrolijkere noot af te

sluiten: als je kon kiezen, wiens seksleven

zou je dan eens van naderbij willen

bestuderen?

Wannes: “Leopold II misschien? Die had een

onbedwingbare voorkeur voor erg jonge

vrouwen. Zijn liefdesleven voedde destijds

al een hele geruchtenmolen in een periode

waarin de trafiek in jonge meisjes voor het

eerst aanleiding gaf tot een internationale

campagne tegen seksuele uitbuiting.”

Jonas: “Ook niet om vrolijk van te worden,

hè. (lacht)”

‘Verzwegen verlangen, een geschiedenis van

homoseksualiteit in België’, Wannes Dupont,

Elwin Hofman, Jonas Roelens (red.) met

medewerking van Paul Borghs en

Bart Eeckhout, Uitgeverij Vrijdag

Wannes: “Onze belangrijkste boodschap is:

er is geen rechtlijnige geschiedenis. Het was

vroeger niet per se slechter, periodes van

vervolging en relatieve tolerantie wisselden

elkaar af. Enorm veel van die echte geschiedenis

is vergeten, en die proberen wij boven

water te halen.”

Jonas: “Er zijn vanuit onze bronnen veel

links te leggen met vandaag. Dat is confronterend.

Het hele discours van sommige

politieke leiders is tegenwoordig erg

middeleeuws. Wat je allemaal niet hoort in

Afrika, Rusland, Tsjetsjenië… Een voorbeeld:

Conchita Wurst wint het Eurovisiesongfestival.

Een week later regent het wat te hard

in de Balkan en stroomt er een rivier over. En

Elwin: “Ik denk aan Frederik de Grote,

koning van Pruisen in de achttiende eeuw.

Over hem deden heel wat geruchten de

ronde. Maar meer nog dan zijn seksuele

praktijken te bestuderen, lijkt het mij

interessant om na te gaan hoe Frederik

over zichzelf dacht. Hij was bijvoorbeeld

ook verantwoordelijk voor het afschaffen

van de doodstraf voor sodomie in Pruisen.

Speelde daar een soort identificatie met de

sodomieten onder het gewone volk mee?

Maar ik vrees dat er geen bronnen zullen zijn

om dat met zekerheid te achterhalen.”

En jij, Jonas?

Jonas: “Goh. Te veel om op te noemen.”

(hilariteit)

55


In deze rubriek bespreken we

films uit het heden, het verleden

en de toekomst. Er staat steeds

een ‘Classic Motion Picture’ in de

spotlights: een klassieker die zich

op een of ander vlak wist te onderscheiden

én die ook zonder

zijn LGBT-thema overeind blijft

als deel van het betere filmwerk.

Gedaan met waardeloze recensies,

amateuristische projecten

en het uitmelken van meesterwerken

die we al allemaal hebben

gezien. Welkom in de LGBT

Movie Hall of Fame!

Tekst: Hannelore Goossens

LGBT MOVIE HALL OF FAME

Wanneer een film uit 2011 reeds in 2012

door de geschiedenis is ingehaald, dan

weet je dat de weg naar een rooskleurige

toekomst voor de LGBT-gemeenschap open

ligt. In 2012 werd het homohuwelijk in

Maine, de Amerikaanse staat waar een deel

van het verhaal in ‘Cloudburst’ zich afspeelt,

namelijk goedgekeurd. Mocht dit al in 2011

het geval zijn geweest, dan had Thom Fitzgerald

een andere setting voor zijn roadmovie

moeten verzinnen. Het échte thema van

‘Cloudburst’ is echter zo universeel, dat het

zich, ondanks de wisselende tijden, gemakkelijk

ergens anders had kunnen afspelen of

ons met een andere MacGuffin had kunnen

meeslepen. Deze film over een onderbelicht

segment van de LGBT-gemeenschap, met

name de oudere generatie die opgroeide in

een vijandige maatschappij, is dan ook meer

dan welkom in onze Hall of Fame.

CLOUDBURST(2011)

De premisse is simpel: een koppel tachtigers

wijkt al 31 jaar niet van elkaars zijde.

De gelukkige tortelduifjes wonen in een

huisje aan zee. Hoewel Dot (Brenda Fricker)

blind is geworden en niet zonder Stella’s

liefdevolle zorgen zou kunnen, behandelt

Stella (Olympia Dukakis) haar als een

gelijke. Het koppel tortelt (vermoedelijk) nog

even veel als vroeger. Na een speels ‘ongeval’

waarbij Dot gekwetst raakt, lokt haar naïeve

kleindochter (Kristin Booth) haar mee naar

een verzorgingstehuis. Dot en Stella worden

hierdoor van elkaar gescheiden, wat Stella


zelfs met hevig protest niet kan tegenhouden.

Cowgirl Stella, die even stoer als grofgebekt

is, laat echter niet zomaar over zich

heen lopen. Ze besluit Dot te ‘bevrijden’ en

gewillig te kidnappen naar Canada om daar

te trouwen. In Maine was dit namelijk nog

niet toegelaten, waardoor alleen de naaste

familie rechtsgeldige zeggenschap over de

goedgelovige, zachte Dot heeft. Er volgt een

hartverwarmende scène die doet denken

aan ‘Thelma & Louise’ (1991, Ridley Scott).

Eén clichéthema vervoert de pick-up alleszins

over alle grenzen heen: liefde kent geen

regels of beperkingen. Liefde is allesbehalve

heteronormatief.

U leest het al: ‘Cloudburst’ zou een doorsneefilm

voor televisiezender Vijf kunnen

zijn, maar door de humor, de uitmuntende

acteerprestaties, de harmonieuze beelden

en de genuanceerd uitgewerkte hoofdpersonages,

wordt hij naar een hoger niveau

getild. Hoewel er een aantal kinken in de

filmische kabel zitten, valt er op de totaliteit

van de chemie tussen de drie hoofdpersonages

niets aan te merken. Onder de ruwe

bolster, heeft Stella duidelijk een warm hart.

Dot lijkt zich gemakkelijk te schikken naar

haar bekrompen kleindochter, maar toont

rotsvast doorzettingsvermogen als het erop

aankomt. Prentice (Ryan Doucette) maakt

de cirkel rond. Tijdens hun huwelijkstrip

neemt het duo namelijk een jonge lifter

mee die op weg is naar zijn doodzieke moeder.

Hoewel het contrast tussen hem en de

twee vrouwen niet groter kan zijn, vormt er

zich van in het begin een fijne, maar sterke

band. Er ontstaat een vanzelfsprekend vertrouwen

tussen de drie. De bijrollen zijn dan

weer iets minder geslaagd en lijken alleen te

bestaan om de nodige wendingen aan het

verhaal te geven. Gelukkig brengen zij het

geheel niet uit balans. De kleindochter en

haar man lijken wel recht uit een minderwaardige

soap te komen. De relatie tussen

en met de ouders van Prentice zou een interessant

zijspoor geweest kunnen zijn, maar

wordt helaas niet uitgewerkt. Daardoor verdwijnt

de idee van universele liefde jammer

genoeg een beetje naar de achtergrond.

De heteroseksuele personages zijn bijna allemaal

een karikatuur van een bepaald type

mens, waardoor de boodschap van eeuwige

en tijdloze verbondenheid tussen Stella en

Dot lichtjes aan geloofwaardigheid inboet.

Er is de onzekere politieman, de truttige

kleindochter, de bullebak van een vader

en de onderdrukte moeder, die stuk voor

stuk geen flauw benul van de werkelijke

buitenwereld lijken te hebben, alsof ze deel

uitmaken van The Truman Show.

Hoewel er met andere woorden inzake vorm

en plot een aantal nuanceringen in het

script hadden mogen plaatsvinden, bestaat

er geen twijfel over Thom Fitzgeralds talent

om pure liefde in een vrolijke en tegelijk ontroerende

film over de strijd voor gelijkheid

te gieten. ‘Cloudburst’ is immers gebaseerd

op zijn eigen, gelijknamige theaterstuk dat

hij in 2010 in Nova Scotia, de bestemming

van Stella en Dot, met succes gedurende vijf

weken opvoerde. Ryan Doucette hernam in

de film zijn theaterrol van lifter Prentice.

Voor de twee hoofdrollen wist Fitzgerald de

Oscar-winnaressen Brenda Fricker en Olympia

Dukakis aan te trekken, die hun reputatie

meer dan waar maakten. Zowel het stuk als

de film werden gemaakt in het homohuwelijk-vacuüm

van Maine. Tussen 2009 en 2012

werd het homohuwelijk er eerst politiek

goedgekeurd, maar publiekelijk afgekeurd,

om uiteindelijk via stemming door de bevolking

gelegaliseerd te worden. Maine was

daarmee, samen met Washington en Maryland,

een van de eerste Amerikaanse staten

die met een democratische stemming het

homohuwelijk wist in te voeren.

Fitzgerald heeft in ‘Cloudburst’ klaarblijkelijk

de smaak voor panorama’s te pakken,

een plezier dat hij in zijn theaterstukken

uiteraard niet kon botvieren. De prachtige

beelden van het rustieke Maine en het

natuurrijke Canada missen hun effect in

‘Cloudburst’ niet. De filmmaker speelt keer

op keer met alle mogelijke kleuren van het

licht om de personages bij te staan in hun

zoektocht naar ultiem geluk.

Hoezeer het schattige, knuffelende stel de

filmfestivals wereldwijd wist te veroveren,

het vond nooit zijn weg naar het grote

publiek. Naar onze LGBT Movie Hall of

Fame heeft het die gelukkig wel gevonden.

‘Cloudburst’ zorgt hierin voor een luchtige

noot tussen de vaak zwaardere soortgenootjes

die erin aan bod komen. Stella en

Dot zijn niet alleen het toekomstbeeld

waar elk gelukkig koppel, hetero of homo,

van droomt, maar tonen ons ook dat al die

inspanningen voor gelijke rechten voor de

holebi -en transgemeenschap het meer dan

waard zijn. De film werd bovendien gemaakt

zonder enige politieke motivatie aangezien

de filmmaker, noch zijn crew een LGBT-achtergrond

lijken te hebben. Daardoor spreekt

‘Cloudburst’ nog meer tot de verbeelding

van iedereen. Dat het homohuwelijk een

jaar later in Maine werd ingevoerd, maakt

dat deze film een niet te missen stukje

geschiedenis is.

57


LGBT SERIES HALL OF FAME

Na talloze decennia onder de dictatuur van de ‘hogere’ filmcultuur geleefd te hebben, zijn kwaliteitsvolle

tv-series niet langer uit onze audiovisuele leefwereld weg te denken. Het is dan ook zonder twijfel dankzij

de evolutie van niche naar mainstream, dat ook het LGBT-thema aan zijn opmars binnen het genre kon

beginnen. Van full focus tot beduidende bijrollen, geen enkele sexy serie zal in deze rubriek gespaard

blijven van onze roze spotlights. Welkom in de LGBT Series Hall of Fame!

58

Tekst: Hannelore Goossens

THE GOOD WIFE (2009 - 2016)

Wie notie heeft van het verhaal van ‘The

Good Wife’, ziet wellicht niet meer dan

een serie waarin mogelijk een aantal

LGBT-personages voorkomen. Aangezien

dat laatste een trend geworden is bij de

meeste, kwalitatieve series van de laatste

jaren, wordt er voorlopig ook niet meer

verwacht. Series als ‘Orange Is The New

Black’, ‘Glee’ en ‘Transparent’ focussen dan

weer met succes op LGBT-thema’s. Samen

met de eerstgenoemde trend, kunnen we

dit alleen maar toejuichen. ‘The Good Wife’

gaat echter verder dan beide trends. Het

gaat zelfs zo ver dat het in bepaalde artikels

geroemd en gelauwerd wordt als een soort

post-LGBT-serie: een serie die de eerste stap

heeft genomen naar een ware integratie

en gelijkheid van de LGBT-gemeenschap in

zijn rangen. Geen omgeving waarin de strijd

reeds gestreden is, maar wel eentje die de

strijd in het dagelijkse leven van de perso-

nages opneemt als vanzelfsprekend, alom

aanwezig en noodzakelijk. De weinige gay

personages zijn min of meer detecteerbaar

door de betere gaydar, maar niet opvallender

dan hun heteroseksuele tegenspelers

die evengoed op diezelfde gaydar zouden

kunnen verschijnen. Een mengelmoes van

mens en thema is het uitgangspunt. Bovendien

ligt de grootste LGBT-kracht van de serie

niet eens in zijn personages en dat alleen

is al een mijlpaal. Kortom: ‘The Good Wife’ is

een ontegensprekelijke LGBT-mijlpaal.

De serie volgt de brave huisvrouw Alicia

Florrick (Julianna Margulies) die haar leven

terug probeert op te bouwen na het schandaal

waar haar man Peter Florrick (Chris

Noth), een openbare aanklager, in betrokken

is geraakt. Peter is in de cel beland nadat

bekend raakte dat hij geld van de Staat

gebruikt zou hebben voor prostituees. Alicia

weet zich echter sterk te houden en begint

opnieuw te werken als advocate voor een

gerenommeerde firma.

Om te beginnen zijn er twee personages,

een hoofdrol en een bijrol, waarvan we

zeker weten dat ze niet hetero zijn. Kalinda

Sharma (Archie Panjabi), onderzoekster bij

de advocatenfirma waar Alicia werkt, heeft

seksuele betrekkingen met zowel mannen

als vrouwen en behoudt doorheen de serie

ook steeds een mysterie rond haar seksuele

geaardheid. Ze is er namelijk niet volledig

open over, maar dat is ze over geen enkel

aspect van haar leven, waardoor ze niet echt

als ‘in de kast’ of ‘biseksueel’ kan worden bestempeld.

Ze benadrukt zelf regelmatig dat

ze geen voorkeur heeft en het publiek merkt

al snel dat ze mensen vooral gebruikt voor

eigen gewin, ongeacht hun geslacht. Aan

labels doet ‘The Good Wife’ niet echt mee.

De broer van Alicia, Owen (Dallas Roberts,

bekend van ‘The L-Word’), is dan weer wel

nadrukkelijk homoseksueel. Zijn seksuele geaardheid

komt af en toe ter sprake wanneer

het over Peters politieke carrière gaat. Dat is

echter niet meer dan een realistische voorstelling

van de manier waarop verkiezingen

verlopen.

Het begint pas echt interessant te worden

wanneer we gaan kijken naar het aantal

LGBT-acteurs dat in de serie speelt zonder

gestalte te geven aan een LGBT-personage.

De lijst lijkt wel eindeloos, maar de belangrijkste

zijn wellicht Nathan Lane, John Benjamin

Hickey, T.R. Knight, Denis O’Hare,

Michael Urie, Mo Rocca, Jonathan Groff,

David Hyde Pierce en niet in het minst

Alan Cumming, die zelfs een hoofdrol vertolkt.

Nog opvallender is dat niet alleen de

queer acteurs geen queer rol hebben, maar

dat de queer rollen door heteroseksuele

acteurs worden gespeeld. Van typecasting is

geen sprake en de seksuele geaardheid van

een persoon, acteur of personage is volledig

ondergeschikt aan de kwaliteit van de serie.

De allerbelangrijkste verdienste van de televisieserie

is echter de integratie van de LGBTmaterie

doorheen haar zeven seizoenen.

Er gaat geen enkel seizoen voorbij waarin

geen, letterlijk en/of figuurlijk, pleidooi is

gevoerd voor een LGBT-gerelateerde zaak

zoals haatmisdrijven, openheid, gelijkheid

of het homohuwelijk. Zo is er een boeiende

aflevering die de strijd aanhaalt die tot de

vernietiging van DOMA heeft geleid, een

wet die het huwelijk in de VS federaal wou

beperken tot de verbintenis tussen een man

en een vrouw.

In dat laatste, samen met de integratie van

niet eng gedefinieerde LGBT-personages

en acteurs, schuilt de kracht van een van

de sterkste LGBT-series die recent op het

kleine scherm te zien waren. Gespeeld door

topacteurs, geschreven door Robert en

Michelle King en geproducet door filmreuzen

Ridley en Tony Scott maakten dat de

serie haast niet kon floppen. Ook vanuit het

LGBT-standpunt is de serie een schot in de

roos. Neem daar ook nog eens bij dat bijna

álle personages aansluiting vinden bij het

publiek, homo of hetero, en je weet dat de

deur geopend is naar een post-LGBT-tijdperk

waarin die vier letters feestelijk verdwijnen

in het grotere geheel waar het écht om zou

moeten draaien: kwaliteit in gelijkheid.


Heb je een vraag voor Unia? Wil je

discriminatie melden? Dan kun je

gratis en in alle vertrouwelijkheid

contact met ons opnemen. Elke stap

gebeurt met jouw instemming.

Gratis antidiscriminatielijn

www.unia.be


Torenhoge gebouwen en druk

verkeer, maar ook veel sfeer en

enkele onverwachte groene

longen. Canada’s grootste

stad, en tevens het financiële

en economische epicentrum,

heeft enkele verrassingen in

petto. Net als mijn gids, die

voor een keer geheel terecht

de hoofdrol mag spelen.

Tekst en beeld: Geert De Weyer

Bruce Bell

TORONTO

Canada’s grootste LGBTTIQQ2SA-stad

60


de weyde wereld

Plat achteruit gekamd haar, designerbaardje,

vervaarlijk dikke wenkbrauwen die in de

loop van de dag naar alle windrichtingen

kunnen en zullen bewegen, lichtelijk gedistingeerde

trekjes en een blik die zegt: met

mijn kloten wordt niet gerammeld. Het klikt

meteen met mijn gids Bruce Bell.

Wat een heerlijke no-nonsensekerel. We

zijn amper een straat verder of ik word al

op mijn plaats gezet. Een billboard kopt

‘24 graden’, maar het voelt zoveel graden

warmer. Ik heb zonnecrème nodig. Dat wil

zeggen: ik moèt zonnecrème hebben. Bells

idee. ’s Mans wenkbrauwen veranderen die

dag een eerste keer van positie. Hij neemt

duidelijk geen genoegen met een “later”.

Drie argumenten. “Eén: het is verschrikkelijk

heet. Twee: jij bent bleek en roodharig.

Drie: ik wil je morgen niet in het ziekenhuis.

Punt.” Torontians zijn uitermate voorzichtig

wat hun continentaal klimaat betreft.

Met reden. “Toronto kent het koudste en

warmste klimaat: van 50 graden Celsius naar

min 50 graden Celsius. Zoals je merkt, is de

vochtigheidsgraad hier torenhoog.” In de

zomer treedt niet zelden het Heat Alert in.

Wanneer 38 graden wordt overschreden, is

het alle hens aan dek. Daklozen worden dan

van straat geplukt om hen onder te brengen

in zogenaamde cooling shelters waar water

en airconditioning ter beschikking staan. Dat

zijn meestal dezelfde openbare gebouwen

als degene die worden opengesteld in de

gure wintermaanden, zoals het stadhuis

en andere gebouwen van de stad. “Voor

een buitenstaander lijkt dat misschien wat

overdreven, maar de combinatie van hitte

en vochtigheid is hier dodelijk. Enkele jaren

geleden ben ik in die weersomstandigheden

bijna midden op straat flauwgevallen.

Het gebeurt voor je er erg in hebt.”

En op die manier start ’s mans rondleiding,

dus in een drogisterij in het Easton Centre,

Canada’s grootste indoor shoppingcenter.

“Factor 50, mevrouw.”

“Alsjeblieft, meneer.”

“Dank u wel.”

Wanneer ik een foto wil nemen van de

immense hal van de shopping mall, drukt

Bell mijn toestel resoluut naar beneden. Kan

niet, zegt hij, wijzend naar een moeder met

kind die uitgerekend op dat moment de

roltrap afdalen.

“Ze stonden in beeld.”

“Euhm, ze stonden bovenaan de roltrap.

Amper te zien.”

“Neem in Toronto een foto van een kind en

je wordt gearresteerd.”

Het is hem bittere ernst. Toronto, zo weet

mijn gids, is kraaknet, de criminaliteitscijfers

zijn zeer laag en iedereen houdt zich aan de

voorgeschreven wetten. Eentje daarvan is

het niet fotograferen van kinderen.

“Spuw een kauwgom uit en Torontorianen

bellen onmiddellijk de politie en achtervolgen

je tot ze je hebben opgepakt.” Dan zie ik

het: of de reinigingsdienst van de stad klopt

serieus wat overuren, of de trottoirs zijn al

die tijd kauwgumvrij gebleven. Nog zoiets:

wanneer ik op een leeg kruispunt de straat

wil oversteken, volgt onmiddellijk een droge

berisping. “Hier wachten we op het groen

voetgangerslicht.” Dat er nergens een wagen

te bespeuren is en oversteken compleet

veilig is, volstaat niet voor Bell. Hij wijst naar

de overkant. Bewijsstuk nummer 1. Meer

dan dertig mensen troepen er samen op het

trottoir. Niet één die ook maar aanstalten

maakt om over te steken. Case closed.

“Chicago, niet eens zo gek ver van hier, telt

zo’n duizend moorden per jaar. Wij hebben

er twintig,” luidt het nog terloops bij monde

van Toronto’s pleitbezorger. Er is iemand

apetrots op zijn stad.

En hij niet alleen. In 2015 riep The Economist

Toronto uit 50 andere steden uit tot ’s

werelds beste stad om in te wonen. In 2017

stond de stad op plaats vier. Op een ander

lijstje van hetzelfde blad kaapte Toronto

de achtste plaats weg als veiligste stad ter

wereld.

AMERIKA IN CANADA

Geen idee of en hoe Bell elke morgen zijn

wenkbrauwen africht, en of die dingen een

eigen leven leiden, maar ze nemen opnieuw

een indrukwekkende, zelfs intimiderende

pose aan wanneer ik een van mijn felste

vooroordelen opwerp: Toronto is de meest

Amerikaanse stad van dit land en van alle

Canadezen lijken de Torontonianen het

meest op Amerikanen. “Je kan een Canadees

een Noord-Amerikaan noemen, maar noem

hem nooit Amerikaan. Dat zijn drie bruggen

te ver”, klinkt het.

Wat volgt is een uiteenzetting over hoe

zowel de VS als Europa van invloed waren

op de stad. “Ooit was dit een erg Europese

stad qua stijl en aankleding, maar met

een Britse mentaliteit. Dat wil zeggen: tot

begin jaren vijftig. Toen werd ook bij ons de

Urban Renewal Act in het leven geroepen.

Zakenlui en politici lobbyden toen om de

stedelijke centra van onze grootste steden

als Montreal, Vancouver en Toronto tegen de

vlakte te gooien en te vervangen door moderne

structuren, zoals conferentiecentra en

shopping malls van staal, beton en glas. Dat

proces vond plaats tot begin jaren zeventig.

In Toronto werden in die tijdspanne zowat

25.000 gebouwen tegen de vlakte gegooid

61


Het Easton Centre, Canada’s grootste indoor

shoppingcenter

Netflix maakt promotie voor Pride Toronto

Het aidsmonument in homewijk Church

62

ten voordele van een stijl die overeen kwam

met die van Chicago en New York City.” Bell

betreurt die woeste vernielingen. “Men ging

veel te driest te keer. Ja, we waren eindelijk

verlost van de sloppenwijken, maar evenzeer

ging veel prachtige architectuur uit de

negentiende eeuw onherroepelijk verloren,

zoals wolkenkrabbers uit de jaren twintig.”

Drie metrohaltes verder zijn de straten

beduidend netter. Chiquer zelfs. Kom uit de

underground in Bloor Station en je begrijpt

meteen waarom een specifiek gedeelte

van Bloor-Yorkville wordt gezien als ’s lands

exclusiefste winkelbuurt. Van heel Noord-

Amerika is dit de derde duurste winkelruimte.

In Canada is het de duurste: 310

Canadese dollar per 0,0929 vierkante meter.

Internationale luxueuze retailers lopen er

elkaar onder de voet om de meest gegeerde

producten aan de man te brengen in de

grootste winkel, achter de opvallendste

gevel. Louis Vuitton, Chanel, Prada, Gucci,

Dolce & Gabbana … In Toronto zelf wordt

de vergelijking met Fifth Avenue in New

York gemaakt. “Het shoppinggedeelte is een

ongeveer een mijl lang. Wij noemen het de

‘Mink Mile’, omdat alles hier zo duur is”, zegt

Bell.

CHURCH

Op amper tien minuten stappen bevindt

zich Church, dé homowijk van Toronto

en -zo zeggen ze hier- van Canada. Je

kan er niet naast kijken, zeker niet in juni.

De gaypride duurt hier zo’n vier weken.

Men spreekt hier van ‘The biggest party of

the year’. In 1981 noteerde de stad 1500

toeschouwers voor het event, nu zijn dat er

twee miljoen.

Overal wapperen regenboogvlaggen,

vitrines zijn opgemaakt in de kleuren van

de regenboog en Netflix domineert aan

het begin van deze wijk met vier grote

billboards waarop in regenboogkleuren

promotie wordt gemaakt voor de tv-serie

‘Orange Is The New Black’. ‘Stand up’ staat

er in grote letters op te lezen. Zij zijn van

tijdelijke aard, maar er zijn ook enkele blijvertjes,

zoals de zebrapaden of straatnaamborden,

beide in regenboogkleuren. “Gay Pride

is niet langer een exclusief voor homo’s

bedoeld feestje”, meent Bell. “Het staat voor

vrijheid en mensenrechten. En het breidt uit.

Twintig jaar geleden hielden we onze eerste

Dyke March, acht jaar geleden de eerste

Trans March.” De stad zelf laat zich daarbij

ook van haar beste kant zien: gedurende de

hele maand juni hangen aan het stadhuis

twee regenboogvlaggen. Eentje vertegenwoordigt

de algemene pride, de andere de

Trans Pride.

Politieke correctheid is in deze stad steeds

vaker een issue, meent Bell. Terwijl in West-

Europa de term LGTBQ+ wordt gebezigd,

hanteert men hier een term die werkelijk

geen enkel individu meer uitsluit. LGBT-

TIQQ2SA staat voor Lesbian, Gay, Bisexual,

Transsexual, Transgender, Intersex, Queer/

Questioning, 2 spirited en Allies. Niemand

die het kan uitspreken, en het leest zelfs niet

lekker, maar toch.

AIDS

En plots stopt, voor een klein moment,

de wereld. Barbara Hall Park is een parkje

middenin de wijk Church, genoemd naar

Toronto’s eenenzestigste gewezen burgemeester.

Midden jaren negentig liep ze als

eerste burgemeester van een Canadese

grootstad mee in een gayparade en liet ze

zich opmerken als een voorvechtster van

LGBTQ- en mensenrechten.

Het park herbergt een van de oudste

aidsmonumenten: een rij van dertien, door

de art-decostijl geïnspireerde zuilen, met

metalen plaatjes per jaartal waarop de namen

werden gegraveerd van alle aidsslachtoffers

sinds het begin van de epidemie. Rev.

Sieter en Lelan Richards zijn de enige twee

namen op de bordjes van respectievelijk het

jaar 1981 en 1982. Tot rond de eeuwwisseling

wordt de namenlijst bij elke zuil echter

langer en langer.

Bell zegt aanvankelijk geen woord, lijkt even

te aarzelen, wijst dan snel naar een enkele

gegraveerde naam ergens in het midden

van de opstelling.

Mark Bell (1960-1997). Zijn broer. In 1997

overleed hij op zevenendertigjarige leeftijd.

“Al op vrij jonge leeftijd weet je dat je je

ouders ooit zult verliezen. Op het verlies

van je broer bereidt niemand je voor.” Seks

was mogelijk niet eens de oorzaak, meent

Bell. Een geïnfecteerde tattoonaald of een

bloedtransfusie zijn in zijn geval plausibeler.

Althans, daar ging men vanuit. Hij heeft het

zijn broer nooit gevraagd. “De kans is klein

dat hij het zelf wist. Het waren andere tijden.”

Soms passeert hij hier. Zomaar. Om bij zijn

broer te zijn. “Mooie herinneringen ophalen.”

Soms, heel soms, brengt hij er zijn cliënten

mee naartoe. “Om toch weer wat bewustzijn

te scheppen. Want we zijn er nog niet. Elke

zomer moet de stadsdienst nieuwe namen

graveren, dus tja…”

Jonge hipsters en zwervers troepen samen

aan het begin van het park, maar in dit

gedeelte blijft het muisstil. Een immens


de weyde wereld

De gevel van Buddies in Bad Times Theatre

gespierde vijftiger met een golden retriever

arriveert. Hij kust zachtjes een van de namen

op een pilaar en zet zich neer. Hij ziet me in

mijn notitieblok schrijven.

“Journalist?”

“Ja.”

“Van waar?”

“België”

“Noteer maar: dit is geen AIDS memorial,

maar een WAR memorial. Dit was oorlog,

maat. In de jaren tachtig en begin jaren

negentig vielen we als vliegen en werd de

homogemeenschap omwille van het stigma

rond aids nog meer geviseerd. Oorlog, was

het. Oorlog!”

Hij stuurt zijn kin in de richting van de pilaar

die hij net kuste.

“Mijn partner. Mijn beste vriend. Maar ik leef

nog.”

Tranen springen in mijn ogen. Net Bell met

zijn verhaal, en dan nu deze man wiens houding,

zachtheid en woorden me ontroeren.

Hij merkt het op. Staat op. Grijpt me bij mijn

schouder.

“Laten we vooral van de mooie dingen profiteren

die elke dag ons pad kruisen, toch?”

“Uhu.”

“Good luck, mate.”

“You too”, mompel ik.

En weg is man en hond.

Bell, die al die tijd gesticulerend in zijn

mobieltje aan het spreken was, heeft het tafereel

zijdelings gadegeslagen. “Ik weet niet

precies wat deze plek met mensen doet,

maar het valt me op dat iedereen hier spontaan

tegen elkaar spreekt. Alsof alle angsten

die we als mens hebben, alle camouflages

die we hanteren, stante pede wegvallen.”

De dood van zijn broer heeft bij hem een

gevoelige snaar geraakt. Hij is na diens

dood danig veranderd, zegt hij. “Toen pas

realiseerde ik me wat ik wilde, waar mijn

prioriteiten lagen en hoe ik terug controle

over mijn leven kon krijgen. Ik moest doen

wat ik voelde. Ik toon het je zo.”

Drie straten verder wijst hij niet weinig fier

op de gevel van Buddies in Bad Times

Theatre, ’s wereld langst lopende en grootste

zogenaamde queer theatre. Er worden

naar eigen zeggen seksuele en culturele

normen in vraag gesteld. Bell kreeg van hen

niet alleen een subsidie om een theaterstuk

over zijn broer te schrijven, het werd er ook

opgevoerd. De Canadese actrice en activiste

Shirley Douglas, de moeder van Kiefer

Sutherland, speelde zijn moeder. “Hoewel

het een succes werd, begreep ik snel dat ik

nooit ’s werelds beste schrijver zal worden”,

mijmert Bell. Om er grijnzend aan toe te

voegen: “Maar wel ’s werelds beste gids.”

ZWERVERS

Uit Toronto wil hij niet meer weg. De voorzichtige

en empathische manier waarop

hier met mensen wordt omgesprongen,

is bijna uniek, meent hij. Hij maant me aan

eens te gaan kijken naar het standbeeld op

The McMurtry Gardens of Justice, recht

tegenover het gerechtsgebouw.

Een klein lammetje en een grote leeuw in

roestvrij staal balanceren er zo’n twee meter

boven de grond op een balk. De ene zijn

onschuld en puurheid uitschreeuwend, de

ander zijn statigheid en kracht etalerend. De

kleinste beweging van een van beide doet

de balk onder hen instorten. “Het is de kunst

elkaar in evenwicht te houden”, zei beeldhouwer

Eldon Garnet bij de inhuldiging

ervan in 2011. Onderaan het beeld staat

een paragraaf uit de Canadese Constitution

Act: “Every individual is equal before and

under the law and has the right to the equal

protection and equal benefit of the law

without discrimination.” Qua symboliek kan

het tellen. Wat een mooie sculptuur.

Toronto heeft zijn problemen, maar probeert

tenminste de daad bij het woord te

voegen, zegt Bell. Ik haal de vele zwervers

aan die ik de voorbije dagen her en der in

het straatbeeld opmerkte. “Homeless people”,

zeg ik, maar die term hanteren ze niet langer,

corrigeert Bell me. “Want de straat is hun

huis.” Hij geeft toe dat er veel zwervers in het

straatbeeld te zien zijn, maar wijst ook op de

vele sociale voorzieningen voor hen.

Ook op integratievlak bewierookt hij zijn

stad. “Ik weet dat het bij jullie in West-Europa

moeizaam verloopt, maar hier is dat anders”,

zegt Bell. De door de stadsdienst geleverde

cijfers liegen er niet om: 51 procent van de

zowat 2,8 miljoen inwoners van Toronto

zijn buiten Canada geboren, terwijl de stad

230 nationaliteiten herbergt en er meer dan

honderdveertig talen en dialecten worden

gesproken. Wie in de straten rondwandelt,

ziet het meteen: heel wat mensen zijn van

Aziatische origine. Volgens de bevolkingsdienst

vormen de Chinezen met 420.000

personen de grootste groep, gevolgd door

de Italianen (195.000). BBC Radio riep in

februari 2017 Toronto uit tot ‘the world’s

most diverse city’, een slogan die deze stad

met open armen onthaalde.

In Bond Street wijst Bell naar een protestantse,

lutherse en katholieke kerk en een

moskee die alle hun onderkomen hebben

in diezelfde straat, op een boogscheut van

elkaar. “Zeker in het stadscentrum leven de

verschillende religies dicht op elkaar. Daar

hou ik erg van. We hebben onderling amper

problemen, we passen ons aan elkaar aan.”

Al valt daar nog wel een kanttekening bij

te maken. “Zo’n tweehonderd jaar geleden

zijn we de First Nations onheus beginnen

te behandelen. We namen hun land, hun

cultuur en hun gewoontes af. Tegelijkertijd

kregen vrouwen en Aziaten lange tijd geen

stemrecht. Misselijkmakend. Maar goed,

wij zijn van een racistisch volk geëvolueerd

naar een multicultureel land waar mensenrechten

hoog aangeschreven staan. We

doen ons best om klaarheid te scheppen

over fouten uit ons verleden en/of ze op

te lossen. Ieder land heeft wel zo’n wrede

geschiedenis, denk ik?” Nog voor ik mijn

lippen in beweging kan brengen, dropt hij

het bommetje. “Jullie Leopold II was ook

geen doetje.”

“Uhu”, mompel ik. Schaakmat.

THE ISLAND(S)

Toronto is met zo’n 2,8 miljoen inwoners

de meest bevolkte stad van Canada, en de

vierde dichtstbevolkte stad van Noord-Amerika.

De drie nog grotere steden zijn New

York City, Los Angeles en Mexico-Stad. Ze is

tevens hét economische en financiële hart

van het land. De industrie boomt er.

Toen de Canadese nationale spoorwegmaatschappij

Canadian National, kortweg

CN, in 1976 de 553 meter hoge CN Tower

oprichtte, had dat een symbolische waarde.

De constructeurs vertelden aan al wie het

wilde horen dat het op dat moment hoogste

vrijstaande bouwwerk van de noordelijke

hemisfeer een symbool was van de sterke

Canadese industrie. Later kwam de toren

in handen van de staat, die besliste er een

toeristenattractie van te maken.

Wie van daaruit naar de skyline van deze

63


stad kijkt, ziet ze meteen liggen: de Toronto

Islands in Lake Ontario. Of kortweg: ‘The

Island’, want in feite gaat het om een groep

van 15 eilanden van in totaal 5 kilometer

lang, alle met elkaar verbonden via (rivier)

wegen en bruggen. Mooi, maar ze staan

voor de tweede opeenvolgende keer onder

water. Niemand mag er naartoe varen.

Toronto heeft echter een next best thing

als het op groene longen aankomt. De

miljoenenstad pakt graag uit met de slogan

‘The city within a park’. Dat heeft te maken

met ‘the ravines’ of kloven. Over de hele stad

lopen diepe ravijnen waarin zich een stedelijk

bos heeft gevormd. Ooit, zo’n twaalfduizend

jaar geleden, tijdens de laatste ijstijd,

gaven gletsjers gestalte aan wat Toronto’s

distinctiefste geografische eigenschap zou

worden. Hun overleving is te danken aan

het overstromingsgevaar. Ik zie tijdens het

fietsen enkel kleine, onschuldige riviertjes.

Schijnt bedriegt. Sommige ervan verdwijnen

tegen het einde van de zomer ondergronds

om later, zeker tijdens grote stormen, plots

aan te zwellen en ver buiten hun oevers te

treden. Politici weten wel beter dan daar te

bouwen. In 1954 vulde de orkaan Hazel de

ravijnen met zoveel regenwater, dat enkele

kleine bebouwingen wegspoelden. Daarbij

lieten 81 mensen het leven. De ravijnen

bleven sindsdien grotendeels onontwikkeld,

op enkele industriële terreinen op hoger

gelegen gebieden na.

Vandaag domineert de stilte. Fiets- en

wandelpaden vormden er zich van nature,

hier en daar werden enkele wegwijzers

aangebracht. Alle riviertjes volgen er hun

natuurlijke stroming en zijn best charmant.

Een bron van leven, zo blijkt. In een grote

kale boom troepen reigers samen, op een

laaghangende tak boven het water zit een

ijsvogeltje en op het fietspad naast de rivier

loopt een vos voor ons uit. Veel stadsbewoners

komen hier uitblazen.

QUEEN STREET WEST

Het moment breekt aan om afscheid van

deze stad te nemen. Mijn laatste dag wordt

afgesloten met een tip van Bruce Bell. “Ik

heb gemiddeld tien minuten met een cliënt

nodig en ik weet welke stadswijk hem of

haar het beste ligt”, liet hij eerder op een

quasi-verwaand toontje weten. Ik zou een

Queen Street West zijn. Zo wandel ik op

mijn laatste dag door Queen Street West.

Overal laagbouw, bomen langs de kant van

de weg, brede trottoirs met kleine, trendy

of net heel sjofele eethuisjes en alternatieve

shops. Ruilwinkeltjes (Cash for clothes), vele

platenzaken en tattooshops, enkele jazz- en

bluescafe’s, walk in clinics en een eigenaardige

virtual reality gameshop. Hoewel de

straat ver verwijderd van Church ligt, zijn

ook hier heel wat vitrines gedrapeerd met

regenboogvlaggen.

Een bende creatievelingen heeft zich er

losgelaten op een aantal indrukwekkende

gevels. Stencil graffiti en mural art domineren.

In deze buurt is vooral Graffiti Alley

bekend, waar je zowat een kilometer langs

de meest opzienbarende, kleurrijke graffiti

kan wandelen. Bell moet later die dag maar

even naar mijn kop kijken of hij weet het al.

“En?”

“Ja, ik ben een Queen Street West.”

“Zie je wel.”

“Zolang ik me kan herinneren vechten we

in Canada tegen de Amerikaanse identiteit.

Queen Street West is voor mij een plaats

met een echte Canadese identiteit: niet te

commercieel, een beetje hip en vrij. Het

toont me dat jonge Torontians er graag

wonen of willen wonen, en er hun eigen

stek van maken, wars van alle mogelijke

invloeden. Je voelt dat die straat en wijk, hoe

vreemd soms ook, authentiek is. Heerlijk hé,

mijn Toronto?”

Een graffitimuur in Barbara Hall Park, aangebracht in 2014

PRAKTISCH

VLUCHT

Brussels Airlines vliegt wekelijks vier tot vijf

keer (afhankelijk van het seizoen) rechtstreeks

vanuit Brussel naar Toronto (Pearson

Airport). Duurtijd: 8 uur en 10 minuten (de

terugvlucht duurt 7 uur en 30 minuten).

Info: www.brusselsairlines.com

Via Air Canada kan je vanuit Brussel vliegen

naar Montreal (7 uur en 30 minuten) en van

daaruit vliegen naar Toronto, naar zowel

Pearson Airport als City Centre Airport (vlak

in de stad).

Prijzen vanaf 679 euro. Promoties volgen

kan nuttig zijn. Prijzen kunnen dan rond de

500 euro bedragen.

Info: www.aircanada.com

TREIN

Een alternatief waarbij je op een makkelijke

manier twee vliegen in één klap slaat (lees:

Montreal en Toronto bezoeken) is vliegen

naar Montreal om van daaruit een VIA Railtrein

te nemen naar Toronto. De vergelijking

met een Thalys-trein is niet vergezocht. De

duurtijd bedraagt zo’n vier uur. Een enkel

ticket vanuit de luchthaven of het centrum

van de stad kost zo’n 80 euro.

www.viarail.ca

OFFICIËLE WEBSITE VAN TORONTO

www.seetorontonow.com

64


“Het is oké als

mijn partner een

open relatie wil.”

Sven - 29

bekijk zijn clip op Ikweetwatikdoe.be


66

ZiZo ging afgelopen zomer op

de koffie in het Regenbooghuis

Limburg. We spraken er met de

nieuwe voorzitter Davide en

zijn beide voorgangsters Ellen

en Eliane, want het Regenbooghuis

Limburg is jarig. Het Huis in

Hasselt is nog zeer jong: exact

vijf jaar jong. Toch werd er in die

vijf jaar al heel wat gerealiseerd

en zijn er uiteraard nog steeds

toekomstdromen.

Tekst: Thierry Hanan Scheers

Foto’s: Tom Vaes

Vijf jaar Regenbooghuis Limburg. Gaan

jullie dat vieren?

Davide: “We gaan dat inderdaad vieren.

We geven een grote receptie waarop alle

verenigingen aanwezig zullen zijn. Daar

kunnen ze dan ook hun zegje doen. Onze

partners van de afgelopen vijf jaar nodigen

we ook uit zodat we kunnen tonen wat we

de afgelopen vijf hebben bereikt en waar we

naartoe willen.”

Wat hebben jullie bereikt de afgelopen

vijf jaar?

Ellen: “Wat heel belangrijk is, is het feit dat

we een Regenbooghuis hebben. Dat er een

koepel is waaronder al de Limburgse verenigingen

werken.”

Eliane: “Dat is inderdaad een belangrijke realisatie

geweest. Vele vrijwilligers zorgden

ervoor dat we een mooi pand hadden. Door

een brand die het pand bijna volledig verwoestte,

moesten we alles opnieuw opstarten.”

Ellen: “Het is ongelooflijk wat al die vrijwilligers

hebben gepresteerd. Zij hebben zich

allen geëngageerd om alles opnieuw op te

bouwen.”

Eliane: “Het Regenbooghuis Limburg organiseerde

ook verschillende acties. Toen

‘het Huis’ werd opgestart, hadden we het

levende rode lintje in het kader van de hivaids-campagne.

Het Regenbooghuis bracht

mensen in het rood samen op een plein

in Hasselt. Die mensen gingen staan in de

vorm van het hiv-aids-lintje.”

Ellen: “Ook de Regenboogtour die we

deden om alle Limburgse schepenen van

Gelijke Kansen en Welzijn te bereiken om

ons Huis bij hen kenbaar te maken. We wonnen

daarmee de Prijs van het Hart van

çavaria. We hadden toen een grote mobilhome

in regenboogkleuren.”

Davide: “En dit jaar deden we voor de

IDAHOT-actie een zes uur durende radio-uitzending

waarbij alle verenigingen

een halfuur zendtijd kregen. Het was leuk

om alle verenigingen eens op een casuele

manier samen te zien en niet op een officiële

manier zoals tijdens een algemene

vergadering.”

Werkt het Regenbooghuis Limburg volledig

met vrijwilligers?

Ellen: “Het is onze ambitie om op termijn iemand

professioneel aan te werven, maar het

blijft belangrijk om de vrijwilligerswerking op

de kaart te zetten. Als we ooit een professionele

werkkracht hebben, is het de bedoeling

dat deze extra taken uitvoert en geen taken

van vrijwilligers overneemt. Zo’n werkkracht

zou inhoudelijk kunnen werken. De vrijwilligersbasis

waarop onze werking is gestoeld,

moeten we altijd blijven erkennen en herkennen.

Dat is altijd onze focus geweest.”


VIJF JAAR REGENBOOGHUIS LIMBURG!

Davide, je bent de nieuwe voorzitter. Hoe

zie je de toekomst van het Regenbooghuis?

Davide: “Een bepaalde doelstelling die ik wil

bereiken is het huidige vrijwilligersbeleid

sterker toepassen en uitvoeren, want we

hebben al een heel goed beleid. Verder

moet ons Huis een plek blijven voor iedereen,

maar dit moet nog kenbaarder worden

gemaakt aan de brede maatschappij. Heel

wat mensen kennen nog steeds niet het Regenbooghuis

Limburg. Dat zijn momenteel

de voornaamste doelstellingen voor dit jaar,

het komende en eventueel het daaropvolgende

jaar. Dan zullen we opnieuw bekijken

wat nodig is, want het is zeer moeilijk om

veel verder vooruit te kijken.”

Is dat omdat Regenbooghuis Limburg

subsidieafhankelijk is?

Ellen: “Absoluut, we kregen de voorbije jaren

van de provincie financiering vanuit welzijn

en na een tijdje ook vanuit cultuur. Dat laatste

is niet altijd van een leien dakje gelopen.

We zijn dus teruggekeerd naar de financiering

vanuit enkel welzijn. Die samenwerking

is altijd goed verlopen.”

Eliane: “De samenwerking met de stad

Hasselt is eigenlijk vanaf het begin van de

huidige legislatuur altijd goed gelopen. We

konden meteen een overeenkomst voor zes

jaar sluiten met de huidige burgemeester,

toen nog de schepen van Welzijn en Gelijke

Kansen.”

Ellen: “Voor de toekomst is het op dit moment

wel onduidelijk hoe de financiering er

concreet gaat uitzien. We investeerden de

voorbije twee jaar veel tijd in een samenwerking

met de andere huizen, omdat

de financiering van de provincie naar het

Vlaamse niveau wordt overgeheveld.”

Staat Limburg meer op de kaart dan vijf

jaar geleden?

Ellen: “Zeker. Maar het is natuurlijk niet zo

evident omdat Limburg aan de rand van

Vlaanderen ligt. Hetzelfde geldt trouwens

voor West-Vlaanderen. Veel activiteiten

gebeuren centraal in Vlaanderen, wat deels

begrijpelijk is, maar wel tot gevolg heeft dat

het moeilijk is om de Limburgse regenbooggemeenschap

te bereiken met de activiteiten

die op Vlaams niveau gebeuren.”

Davide: “Het is ook zeer moeilijk om volk tot

hier te krijgen. Het ironische is wel dat als ze

uiteindelijk naar Limburg afzakken en in ‘ons

Huis’ zijn, ze dan zeggen dat dit het gezelligste

huis van Vlaanderen is. Dat is natuurlijk

fijn om te horen.”

Kunnen jullie heel de provincie bereiken?

Van Tongeren tot Lommel en Bree,

dat is echt wel een hele afstand.

Davide: “Dat is heel moeilijk, want we

hebben bijvoorbeeld ook de Limburgse

gemeente Voeren, die omringd is door

Nederland en Wallonië. Afgelopen IDAHOT

belde ik naar alle gemeentes om hen te

vragen de regenboogvlag uit te hangen en

merkte dat ze bijna allemaal onze werking

kennen. Dat is alvast een begin.”

Eliane: “Dat heeft natuurlijk ook te maken

met de Regenboogtour van indertijd. Die

had een grote impact omdat we toen overal

persoonlijk zijn langsgekomen.”

Davide: “We hebben ook drie verenigingen

die buiten Hasselt gevestigd zijn. Dat zorgt

natuurlijk voor de juiste contactpersonen.

We hebben ook een samenwerkingssysteem

met alle Huizen van de Mens in

Limburg. In Limburg zijn dat er heel wat.

Tijdens de voorbije editie van IDAHOT hebben

zij bijvoorbeeld ook de regenboogvlag

uitgehangen. Een van onze verenigingen,

BiHomLes, organiseert haar activiteiten

trouwens in het Huis van de Mens in Leopoldsburg.”

Eliane: “We leggen trouwens altijd de

nadruk op onze vrijwilligers en de vrijwilligerswerking.

Onze verenigingen hebben

zitting in onze raad van bestuur. We hebben

een heel sterke feeling met onze basis. Dat

is ook het voordeel van een vrijwilligersorganisatie

te zijn.”

Houden de verenigingen het café van Regenbooghuis

Limburg in Hasselt open?

Davide: “Dat klopt, dat draait volledig op de

verenigingen en de vrijwilligers van het Huis.

Op de avonden van de verenigingen staan

zij er zelf voor in dat de toog openblijft. Op

andere dagen zorgen vrijwilligers van het

Regenbooghuis daarvoor. Maar iedereen is

altijd welkom. Er is geen exclusiviteit voor

de vereniging die het café openhoudt. We

hebben een open beleid. Enkel Inderdaad

organiseert een gesloten avond. Zij heeft

immers een werking voor mensen tot maximum

dertig jaar en wil aan jongeren een

veilige ontmoetingsplaats bieden.”

Eliane: “We willen buiten de hokjes werken.

Er zijn verenigingen die specifieke avonden

hebben waarop hun doelgroep dan meer

aanwezig is, maar iedereen is altijd welkom,

op elk moment.”

Wat moet de ZiZo-lezer absoluut nog

weten?

Davide: “Er is iets dat mij altijd gevraagd

wordt en dat mij deze keer niet is gevraagd.

Iets wat ik wel graag wil meegeven: de

hoofddoelstelling van het Regenbooghuis.

Voor mij persoonlijk is dat het ‘niet meer

bestaan van’. Want de dag dat ‘ons Huis’

niet meer moet bestaan en we niet meer

nodig zijn, denk ik dat we ons doel binnen

de maatschappij hebben bereikt. Dat geldt

voor heel veel organisaties.”

Ellen: “Recent hebben we een missie-visie-traject

gedaan samen met de

verenigingen. Daar hebben we gekozen om

specifieke terminologie te gebruiken. Zo zijn

we voor seksuele diversiteit en genderdiversiteit

gegaan in plaats van te spreken over

holebi- en transgenderverenigingen. We

praten ook consequent over de regenbooggemeenschap.

We willen een zo inclusief

mogelijke benadering.”

Meer info

www.regenbooghuislimburg.be

Regenbooghuis Limburg bevindt zich aan

de Meldertstraat 38 in Hasselt

67


Hoe vrijgevochten zijn

LGBTQ-films echt?

Duynslaegher en Verrijcken in dialoog over diversiteit

en zelfcensuur

68

Van 10 tot en met 20 oktober

vindt het Film Fest Gent plaats.

Dit filmfestival programmeert

jaarlijks heel wat films met een

holebi- en/of transgenderthema.

Hoe kijkt de filmwereld naar

deze films? Worden LGBTQfilms

nog steeds stiefmoederlijk

behandeld? Of groeit de erkenning

en artistieke vrijheid van

getalenteerde regisseurs die

LGBTQ-onderwerpen in hun

films verwerken? We vroegen

het aan artistiek directeur van

Film Fest Gent Patrick Duynslaegher

en filmjournalist Ward

Verrijcken, twee notoire cinemakenners

die te vinden zijn voor

degelijke films die getuigen van

gay sensibility.

Tekst en Beeld: Dennis De Roover

Film Fest Gent heeft al enkele jaren een

LGBTQ-parcours in het programma. “Een

parcours, geen sectie”, benadrukt Patrick

Duynslaegher meteen. “Als je er een sectie

van maakt, steek je die films in een getto.

Het getto-denken is voorbij in onze bevoorrechte,

westerse landen. Onze voorgangers

hebben een strijd gevoerd die grotendeels

gewonnen is in westerse democratieën, een

overwinning die jammer genoeg nog niet

universeel is. Film Fest Gent toont ongeveer

110 films op 11 dagen tijd. Een behoorlijke

hap! Om zoveel mogelijk mensen te informeren

over de aanwezigheid van films die

hen kunnen interesseren, werken we met

die parcours. Ik hoop uiteraard dat de films

in het LGBTQ-parcours niet uitsluitend door

een holebi- en transgenderpubliek worden

bekeken.”

ROMMEL EN KWALITEIT

Duynslaegher en zijn medewerkers vinden

elk jaar voldoende kwalitatieve LGBTQ-films.

“Voor ons is de kwaliteit van de films de

norm. Ik vind voor alle duidelijkheid dat

er veel rommel wordt gemaakt. Die films

worden dan ook niet geselecteerd. Er zullen

altijd jaren zijn dat er magistrale films tussen

zitten. Toch vinden we elk jaar zonder veel

moeite voldoende kwalitatieve films met

een LGBTQ-thema.”

De laatste jaren krijgen LGBTQ-films vaak

grote prijzen. Denk aan de zegetochten van

La Vie d’Adèle, Laurence Anyways, Dallas

Buyers Club, Carol, Moonlight… Winnen

ze aan erkenning? “De Oscar voor Beste Film

voor Moonlight was alleszins een primeur”,

bevestigt Ward Verrijcken. “Nooit eerder

won een film met een expliciet homoverhaal

die prijs. Die eer was in 2006 bijna weggelegd

voor Brokeback Mountain. Toen

won echter Crash de hoofdprijs tijdens de

Academy Awards.” De filmjournalist denkt

niet dat Moonlight de felbegeerde Oscar

kreeg als goedmaker voor de hetze van

vorig jaar over de ondervertegenwoordiging

van African American-artiesten bij de Oscarnominaties.

“Wat misschien wel speelde,

is dat iedereen het kotsbeu was dat La La

Land de gedoodverfde winnaar was. De

beste film, naar mijn mening, was Moonlight

en heeft gewonnen. Bij de Oscars wint niet

vaak de beste film de hoofdprijs, hé!”

“De Amerikaanse samenleving is de voorbije

tien jaar snel veranderd. Velen geloofden

niet dat het homohuwelijk er tijdens de

regeringstermijn van Barack Obama door

zou geraken. Toch lukte het! Hollywood ziet

dat en beseft dan ook dat ze explicieter in

dat thema kunnen zijn”, merkt Verrijcken op.

Volgens hem hangen de stijgende erken-


Zet toch gewoon een foto van twee

geweldig kussende jongens op de

affiche! - Ward

ning voor LGBTQ-films en de steeds grotere

aanvaarding van holebi’s en transgenders in

de VS samen.

ZELDZAME HOLEBI’S

Heteroseksuele personages blijven echter

de norm in Hollywood. GLAAD, een organisatie

die waakt over de vertegenwoordiging

van LGBTQ-personages in Hollywoodfilms,

brengt jaarlijks een rapport uit. De grote

filmstudio’s brachten in 2016 samen 125

films uit in de VS. Daarvan bevatten 23 films

(of 18,4% van het geheel) LGBTQ-personages.

Als er al dergelijke personages aan bod

kwamen, verschenen die in 43% van de

gevallen minder dan een minuut in beeld.

Patrick Duynslaegher vindt het goed dat er

dergelijke cijfers zijn om het debat aan te

zwengelen, maar heeft toch z’n bedenkingen.

“Cijfers mogen geen instrument worden

om die vertegenwoordiging kunstmatig

op te drijven. We moeten niet alles daarop

gaan richten. Ik vind de aanwezigheid van

positieve rolmodellen belangrijker. Liever

geen homopersonage dan een verwijfde

decorateur die voor comic relief moet zorgen.

Dat gebeurt maar al te vaak. Statistieken

zeggen iets over kwantiteit, niets over

kwaliteit.”

Duynslaegher maakt de vergelijking met het

debat over de ondervertegenwoordiging

van vrouwelijke filmmakers. “Filmfestivals

krijgen het verwijt dat ze niet genoeg

vrouwelijke regisseurs in hun jury en hun

programma hebben. In zo’n geval ben je

een rekensommetje aan het maken. Als je

kijkt naar het totaal aantal actieve regisseurs,

zijn mannen nog steeds in de meerderheid.

De creatie, daar moet je beginnen! Daar zit

de maatschappelijke uitdaging. En op dat

vlak is er al veel verbeterd de laatste jaren.”

“Becijfering kan wel aanzetten tot nadenken”,

verdedigt Ward Verrijken. “Ik zeg dat

bij iedere editie van het Filmfestival van

Cannes: er zitten weeral weinig vrouwelijke

filmmakers in de competitie! Ik weet wel dat

het niet evident is om voldoende vrouwelijke

filmmakers te vinden en te selecteren.

In bijvoorbeeld Zweden en Denemarken

bestaat echter een aanzienlijk deel van de

professionele filmmakers uit vrouwen. In die

nationale filmindustrieën wordt dan ook al

decennialang werk gemaakt om vrouwen

kansen te geven. Uiteraard hebben vrouwen

evenveel cinematografisch talent als mannen!

Ze moeten wel de kansen krijgen.”

ECONOMISCHE ZELFCENSUUR

Zowel Duynslaegher als Verrijcken zijn het

eens dat de aanwezigheid van LGBTQ-personages

geen evidentie is. Ze waarschuwen

voor economische zelfcensuur. “China is

een belangrijke filmmarkt aan het worden.

Hollywood gaat er vaak geld recupereren

van filmproducties die het niet goed doen

in de cinema’s in de VS. Dat zet soms een

domper op de feestvreugde. China aanvaardt

homoseksuele personages niet”, weet

Verrijcken. “Veel filmstudio’s zetten stapjes

terug, schrappen homoseksuele personages

uit het script. Hollywood gaat die zelfcensuur

nooit met zoveel woorden toegeven,

maar het maakt wel deel uit van de nieuwe

realiteit.”

Patrick Duynslaegher wijst erop dat economische

censuur vervelend is, maar dat

ideologische censuur nog veel erger is. “In

Hollywood is er een economische censuur,

terwijl de aanvaarding van holebi’s en

transgenders wel toeneemt onder de Amerikaanse

bevolking. In andere landen waar

LGBTQ-personages het script niet halen,

zijn er vaak morele of ideologische redenen.

Voor alle duidelijkheid: Hollywood heeft

geen moraal. Het is een amorele filmindustrie.

Net zoals kapitalisme amoreel is. Dat

systeem kan ook positieve gevolgen hebben.

Homo’s zijn mensen die geld uitgeven.”

“En tijd hebben”, vult Verrijcken aan. “Het is

een clichébeeld,” geeft Duynslaegher toe,

“maar er zit wat in. Homo’s gaan graag naar

de cinema. Ze hebben culturele interesses.

Wanneer Hollywood ontdekte dat homo’s

ook interessant zijn als markt, leidde dat tot

een boeiend, nieuw aanbod.”

MACHTIGE MANNEN

De filmkenner wijst ook op het belang van

machtige mensen in de filmwereld die het

goed voorhebben met holebi’s en transgenders.

“Ik denk daarbij aan David Geffen,

Jeffrey Katzenberg en Steven Spielberg.

Jeffrey Katzenberg heeft de animatie bij

Disney terug op de kaart gezet. Daarna is

hij er weggegaan. Samen met Spielberg en

Geffen richtte hij DreamWorks op. David

Geffen is een heel machtig man. In Hollywood

kent iedereen elkaar. Velen willen Geffen

niet tegen zich in het harnas jagen. Hij

zat een tijd in de kast, maar heeft uiteindelijk

zijn coming-out als homo gedaan. Spielberg

is ruimdenkend op ethisch vlak. Als zo’n drie

personen samen een filmstudio oprichten,

heeft dat veel grotere gevolgen dan de

productie van één enkele film. Dan volgen

de films met LGBTQ-thema’s, omdat men

weet dat er een omgeving ontstaat waarin

mensen zichzelf kunnen zijn en waarin er

artistieke vrijheid bestaat. Trouwens: Walt

Disney Pictures, toch de familiefilmstudio

bij uitstek, gaf als eerste grote filmstudio

dezelfde financiële voordelen aan medewerkers

die samen waren met iemand van

hetzelfde geslacht. Toch beschouwen velen

die filmstudio als eerder reactionair, omdat

hij voor family values staat. Er zijn zeker

69


Liever geen homopersonage dan een

verwijfde decorateur die voor comic

relief moet zorgen - Patrick

reactionaire krachten in de Amerikaanse

filmwereld actief. Als onderdeel van de Amerikaanse

samenleving is Hollywood echter

vrij progressief. Haar tendensen wijken nogal

hard af van het Mid-America dat onlangs

Donald Trump tot Amerikaans president

heeft verkozen.”

BRAVE PROMOTIE

Ook de distributie kan LGBTQ-films maken

of kraken, zoals bleek uit de knullige manier

waarop Kinepolis Film Distribution het

romantische drama Noordzee, Texas van

Bavo Defurne promootte. De film ging over

twee jongens die gaandeweg verliefd op

elkaar worden. De film deed het slecht in de

cinema en werd al na enkele weken afgevoerd.

Uit de affiche bleek zelfs niet dat het

een homofilm was. Er stond een gebouw in

de duinen op. “Zet toch gewoon een foto

van twee geweldig kussende jongens op de

affiche!”, foetert Verrijcken.

Duynslaegher beaamt: “Als een film over homoseksualiteit

of een ander heet hangijzer

gaat, stelt men vaak alles in het werk om

ervoor te zorgen dat de potentiële toeschouwer

niet weet dat het daar over gaat.

Wat natuurlijk niet goed is voor het bereik.

Had men Noordzee, Texas fijngevoeliger in

de markt gezet, dan had de film tenminste

de kans gehad om te scoren. Maar zelfs dan

weten we niet of Defurnes film het beter

zou gedaan hebben in de zalen.”

SCHERPE PROGRAMMATIE

Kunnen filmfestivals LGBTQ-films aan een

distributeur helpen? Patrick Duynslaegher

zegt dat het Film Fest Gent niet zo werkt.

“Wij tonen Belgische premières, maar meer

dan negentig procent van onze filmvertoningen

zijn geen wereldpremières.

Distributeurs maken hun selectie vaak al

op voorhand, op grotere filmfestivals in het

buitenland of door de films rechtstreeks op

te vragen bij de producenten.”

Film Fest Gent toont LGBTQ-films die de

moeite zijn om te bekijken, maar die misschien

nooit de grote filmzalen of DVDdistributie

zullen halen. “Het commercieel

potentieel van een film interesseert ons

iets minder. Wij willen gewoon de voorstellingen

op ons festival vol krijgen. Daardoor

kunnen we ons als festival permitteren onze

films wat ‘scherper’ te programmeren. Door

films te selecteren die iets gespecialiseerder

zijn of die qua filmische taal wat moeilijker

liggen bij het zogenaamde grote publiek”,

concludeert Duynslaegher. “Je kunt stellen,

al naargelang of je het op vriendelijke of

agressievere toon wilt zeggen: een filmfestival

is een aanvulling van de markt of een

correctie op de markt.”

Het volledige programma van Film Fest Gent

vind je op www.filmfestival.be

CENSUUR IN CHINA

Hollywood tolereert censuur in het buitenland

om de eigen films er te kunnen

verkopen. Bepaalde acteurs worden soms

zelfs niet meer gecast omwille van hun kritiek

op de mensenrechtensituatie in China.

Richard Gere is daarvan het bekendste

voorbeeld. Hij verdween geruime tijd uit

de grote producties omdat de Chinese

autoriteiten zijn standpunten over Tibet niet

waarderen. Ook holebi’s en transgenders

verdwijnen uit originele scripts, omdat films

nadien nog verkocht moeten worden op de

Chinese filmmarkt. Veel Hollywoodstudio’s

zullen die economische censuur echter niet

openlijk toegeven.

Is het echt zo slecht gesteld met censuur in

China? Een bloemlezing:

2017: De ‘homokus’ in de sciencefictionfilm

‘Alien: Covenant’ tussen de identieke

cyborgs David en Walter, personages die

Michael Fassbender speelt, worden

weggeknipt in China. Zes minuten film

verdwijnt uit het originele verhaal.

2016: De Chinese Vereniging van

Televisiefictieproducenten verbiedt om

homoseks en holebirelaties in televisieseries

te tonen.

De webserie ‘Addicted’ over een homoseksuele

romance in de middelbare school

wordt van het internet geweerd.

2015: Een Chinese sitcom genaamd ‘Regenboogfamilie’

wordt verboden.

2013: Er wordt gesnoeid in de film ‘Cloud

Atlas’. Intieme scènes tussen acteurs Ben

Whishaw en James D’Arcy halen de Chinese

cinemazalen niet. In de Chinese versie

van de film wordt meer dan een half uur

verhaal weggeknipt.

70


TE ZIEN OP

FILM FEST GENT 2017

Film Fest Gent stippelt ook dit

jaar een LGBTQ-parcours uit. Een

selectie van kwalitatieve films

die onderwerpen aansnijden

of invalshoeken aan bod laten

komen waarin holebi’s, transgenders

en queer personen

zich wellicht zullen herkennen.

De selectie is heel divers. Waaraan

mogen de bezoekers zich

verwachten?

Tekst: Patrick Duynslaegher

BATTLE OF THE SEXES

(JONATHAN DAYTON EN VALERIE

FARIS)

Verenigd Koninkrijk/Verenigde Staten

Een waargebeurd relaas van het heuglijke

tennistornooi uit 1973 tussen ex-kampioen/

halve oplichter Bobby Riggs (Steve Carell)

en wereldkampioene Billie Jean King

(Emma Stone) die ook niet vies blijkt te zijn

van een potje lesbische seks.

CALL ME BY YOUR NAME

(LUCA GUADAGNINO)

Italië

De regisseur van ‘Io sono l’amore’ (2009)

verfilmt André Acimans bloedmooie

roman over de onbeschroomde en allesomvattende

passie van een 17-jarige jongen

voor de Amerikaanse zomergast (Armie

Hammer) in het zonovergoten ouderlijk

huis aan de Italiaanse Riviera. Een hyperromantische

film die perfect de agonie en de

extase van de eerste liefde vat.

CHAVELA

(CATHERINE GUND EN DARESHA KYI)

Verenigde Staten/Mexico/Spanje

Een documentaire over de vrijgevochten

Mexicaanse zangeres Chavela Vargas die

met haar Ranchero songs over gewonde zielen

en tragische liefdes Pedro Almodóvar

tot tranen toe bewoog. Ze was ook een seksuele

outlaw. Alhoewel haar stormachtige

verhouding met kunstenares Frida Kahlo

een publiek geheim was en ze naar eigen

zeggen het bed deelde met Ava Gardner,

kwam ze pas op haar eenenachtigste uit de

kast.

LES GARÇONS SAUVAGES (BERTRAND

MANDICO)

Frankrijk

Een van de meest bevreemdende films die

op Film Fest Gent te zien zal zijn. Na een

tuchtigende bootreis stranden vijf gestrafte

jongens op een exotisch eiland dat ook een

tuin der lusten blijkt te zijn. Ze ondergaan er

een verbazende geslachtsverandering. Alhoewel

de referenties niet te tellen zijn (van

William Burroughs tot Jean Cocteau, van

Borowczyk tot James Bidgoods ‘Pink

Narcissus’) schept Mandico in zijn eerste

lange film een volstrekt eigen wereld die

ambachtelijk in elkaar geknutseld lijkt.

GOD’S OWN COUNTRY (FRANCIS LEE)

Verenigd Koninkrijk

Brokeback Mountain in Yorkshire, maar dan

met expliciete seks. Een onzekere jonge

herder die zijn frustraties afreageert met

drank en vluggertjes raakt in een intense

liefdesrelatie verwikkeld met een kloeke

Roemeense seizoenarbeider. Het indrukwekkend

regiedebuut van Brits acteur Francis Lee.

Deze lijst is slechts een staalkaart van enkele

films van het LGBTQ-parcours. Je vindt alle

titels en vertoningstijden op

www.filmfestival.be

PROFESSOR MARSTON AND THE

WONDER WOMEN

(ANGELA ROBINSON)

Verenigde Staten

Het waargebeurde verhaal van universiteitsdocent

William Moulton Marston (Luke

Evans) en de poly-amoureuze relatie tussen

zijn vrouw (Rebecca Hall) en zijn maîtresse

(Connie Britton), en hoe hij de leugendetector

uitvond en op zijn driehoeksrelatie uittestte.

En natuurlijk ook hoe hij de controversiële

comic strip Wonder Woman creëerde.

THELMA (JOACHIM TRIER)

Noorwegen/Zweden/Denemarken

Joachim Trier (‘Louder Than Bombs’) laat

in ‘Thelma’ (zonder Louise) een andere zijde

van zijn talent zien: hij gaat in dit lesbisch

liefdesverhaal de bovennatuurlijke toer op.

Zijn jonge heldin is een Noorse studente

die naar Oslo verkast en er verliefd wordt op

een mooie klasgenote. Tot grote ergernis

van haar vader, een religieuze fanaticus die

recht uit een geloofscrisisdrama van Ingmar

Bergman komt gekropen.

TOM OF FINLAND (DOME KARUKOSKI)

Finland/Zweden/Denemarken

Een biopic over de jonge jaren van gay

icoon Touko Laaksonen, beter bekend

als Tom of Finland. Een levensverhaal

dat loopt van Toms jeugd in zijn repressief

geboorteland tot zijn succes in een hedonistisch

Californië, waar zijn homo-erotische

tekeningen niet alleen gesmaakt worden

maar ook bijdragen tot de nagenoeg karikaturale

macho-identiteit van het seventies

flikkerdom.

71


72


Jong zijn is

een troef!

Mister Gay Belgium 2017 Jaimie Deblieck

Sinds mei is Jaimie Deblieck uit

Roeselare Mister Gay Belgium.

Zijn campagnethema was holebi

zijn op het werk. Dat viel op voor

een 18-jarige kandidaat.

Tekst: Timothy Junes

Beeld: Johan Cansse & Kaat Van Parys

“Tijdens mijn schoolcarrière heb ik verschillende

stages gedaan bij tuinaannemers”,

vertelt Jaimie Deblieck. “Ik ben altijd heel

open geweest over mijn seksuele geaardheid.

Ik vertelde er ook meteen bij dat ik

homo ben. De meeste collega’s reageerden

positief, maar er waren ook werkgenoten

die me vroegen wat ik in de tuinsector deed.

‘Waarom ga je niet voor kapper?’, kreeg ik te

horen.”

Geconfronteerd met zulke houdingen is

het niet verwonderlijk dat Jaimie koos voor

holebi’s op het werk als thema. Een op de

vijf holebi’s zegt uitgesloten te zijn van sociale

activiteiten op het werk. Meer dan een

derde van de transgenders zegt hetzelfde,

zoals blijkt uit een bevraging van de Université

Libre de Bruxelles.

KIEMEN VOOR EEN CAMPAGNE

AUTISME

Van zijn autisme maakte Jaimie nooit een

drama. “Het maakte mijn zelfaanvaarding als

homo wel moeilijker.”

Nu wil Jaimie zijn autisme gebruiken om

mensen te helpen. Het wordt een stuk van

zijn verhaal. “Eens mensen weten dat je

autisme hebt, krijg je een stempel. Je wordt

dan anders bekeken”, getuigt Jaimie. Toen hij

het vertelde aan vrienden, kreeg hij vooral

steun. Sommige kennissen zochten weliswaar

geen contact meer met hem.

Jaimie vertelde pas twee weken na zijn overwinning

bij Mister Gay Belgium in mei aan

Bram dat hij autisme heeft. “Ik wist van niets”,

vertelt Bram. “Maar hij gaf wel een zekere

uitleg. Ik weet nu dat ik stipt moet zijn met

Jaimie. Soms kan hij ongeïnteresseerd overkomen,

want wanneer je met hem spreekt,

kijkt hij rond. Maar vergis je niet, Jaimie weet

heel goed wat er gezegd is.”

De Vlaamse Vereniging Autisme (VVA)

en Autism Europe contacteerden Jaimie

al om in de toekomst samen iets te doen.

Ook privé kreeg Jaimie al veel vragen van

holebi's en transgenders met autisme. Wordt

zeker vervolgd…

IL VENAIT D’AVOIR 18 ANS

“Jaimie is een jonge kerel die nog zijn hele

leven voor zich heeft”, benadrukt de Mister

Gay Belgium-organisator.

DRUK

De druk is groot. Elk jaar krijgt Bram te horen

hoe goed de voorganger het deed en dat

de nieuwe mister het moeilijk beter zal kunnen

doen. “Jaimie is Raf Van Puymbroeck

niet zoals Raf niet Skelte Willems, Skelte

niet Willem Joris en Willem niet Tom Goris

was”, weet Bram. “Ik ben graag mezelf, er zijn

anderen genoeg”, vat Jaimie samen.

Jaimie heeft zijn middelbare school intussen

afgewerkt en heeft het geluk dat hij

een sabbatjaar kan nemen. Zo kan hij zich

concentreren op Mister Gay Belgium. “Nu

solliciteren zou bijzonder moeilijk zijn. Welke

potentiële werkgever zou iemand aannemen

wetende dat hij niet veel beschikbaar

zal zijn?”, beseft Bram.

Na zijn ambtsjaar zal Jaimie sowieso verder

studeren. “Dat hij jong is, is ook hier een

voordeel. Er gaat niets verloren. Hij is volop

bezig de wereld te ontdekken.”

Mister Gay Belgium zoekt ook al kandidaten

voor 2018. Ben je geïnteresseerd? Surf naar

www.mrgaybelgium.be.

Jaimie wil zijn komende werkjaar langs grote

bedrijven gaan om zijn thema te bespreken.

Een eerste actie wordt ‘Sow diversity’, zaai

diversiteit. Jaimie zal hierbij bloemenzaadjes

uitdelen die bedrijven en overheden

kunnen zaaien om de acceptatie en de

diversiteit te doen groeien.

“Jaimie is de man van de acties in plaats

van één grote campagne”, komt Mister Gay

Belgium-organisator Bram Bierkens tussen.

“We denken al aan andere acties.”

In augustus trok Jaimie naar Stockholm voor

Mister Gay Europe 2017. Helaas won hij

er geen prijzen. “Maar horen hoe lastig het

voor holebi's kan zijn in Polen of Bulgarije

was heel leerzaam”, vertelt Jaimie.

In Stockholm vonden de juryleden Jaimie te

jong. Die vraag krijgen hij en Bram wel vaker.

Is Jaimie niet te jong? “Hij is onze jongste

mister, ja, maar de leeftijd doet er niet toe.

Wat we wel merken, is dat we nu een ander

publiek aanspreken”, zegt Bram.

73


Er valt dit najaar heel wat te beleven voor liefhebbers van LGBTQ-films. Het Holebifilmfestival en

Pink Screens komen er weer aan! Waaraan mogen bezoekers zich verwachten?

HOLEBIFILMFESTIVAL 10-26 november

16 th Brussels

Queer film

festival

9-18 NOv.

2017

NOva

aveNture / ciNematek

galeries / la BOdega

piNkscreeNs.Org

Het Holebifilmfestival heette vorig jaar nog Holebifilmfestival

Vlaams-Brabant. De geografische verwijzing in de naam valt vanaf dit

jaar weg. Er staan deze editie immers ook voorstellingen geprogrammeerd

in Mechelen in de provincie Antwerpen en in Sint-Truiden in

de provincie Limburg.

OP HET PROGRAMMA ONDER ANDERE:

• ‘120 battements par minute’: het bekroonde drama over het

aidsactivisme van Act Up-Paris in de jaren negentig in Parijs.

Zie ook het interview met regisseur Robin Campillo op p48-50.

• ‘Below Her Mouth’: een opzwepend verhaal over de succesvolle

modejournaliste Jasmine die op het punt staat met Rile

te trouwen. En dan komt Dallas haar leven binnenwandelen.

• ‘God’s Own Country’: het opmerkelijke regiedebuut van

Francis Lee over een onzekere jonge herder die een relatie

aanknoopt met een Roemeense seizoenarbeider.

• ‘La Danseuse’: de biopic over Loie Fuller, een echte pionier op

het vlak van moderne dans en theaterbelichting. In Parijs zal ze

furore maken, maar haar ontmoeting met de betoverende

Isadora Duncan (Lily-Rose Depp) zet haar wereld op z’n kop.

• ‘Lola Pater’: een opmerkelijk familiedrama met steractrice

Fanny Ardant over Algerijnse immigranten in Parijs. Zino gaat

na het overlijden van zijn moeder op zoek naar zijn vader Farid,

die hij al twintig jaar niet meer gezien of gesproken heeft.

Hij treft zijn vader in een onverwachte gedaante aan.

• ‘Signature Move’: een liefdesverhaal over een moslima met Pakistaanse

roots die de worstelsport beoefent, de zorg voor haar

moeder op zich neemt en ook nog eens een romance begint

met de Mexicaanse Alma.

Op 10 november vindt de openingsavond van het Holebifilmfestival

plaats in het auditorium van het Provinciehuis in Leuven. Die avond

staat Holebikort 2017 op het programma, een internationale wedstrijd

die verdienstelijke LGBT-kortfilms vertoont en beloont. Er doen

dit jaar 160 regisseurs uit 38 landen een gooi naar de prijzen.

Holebifilmfestival staat trouwens niet alleen voor film. Je kan er ook

genieten van toneel, dans en documentaires. Het volledige programma

vind je op www.holebifilmfestival.be.

PINK SCREENS 9-18 november

Van 9 tot 18 november vindt voor de zestiende keer Pink Screens

plaats. Dit queer filmfestival in Brussel wordt georganiseerd door

Genres d’à côté en plaatst gender en seksuele diversiteit in de

schijnwerpers.

Er worden meer dan 60 kortfilms, langspeelfilms, documentaires en

experimentele films vertoond. Je kan ze gaan bekijken in Cinema

Nova, Cinema Aventure en Galeries. Het festival wordt in december

voortgezet in Cinematek, het centrum van het Koninklijk

Belgisch Filmarchief, met de vertoning van een vijftiental films

met als thema ‘120 battements et plus: aids op het witte doek’.

Pink Screens houdt zich niet aan enge normen en schopt gretig

tegen de heilige huisjes. Zo is er de documentaire ‘Sex and the

silver gays’ van regisseurs Charles Lum en Todd Verow over een

groep oudere mannen die seksfeestjes organiseren. In het komisch

drama ‘Grandma’ van Paul Weitz komt een jonge vrouw dan weer

aankloppen bij haar grootmoeder voor financiële hulp om haar

ongeweste zwangerschap ongedaan te maken. In ‘195 Lewis’ staat

een groep African-American vrouwen centraal die queer en polyamoureus

zijn. Sommige films zijn alleen al tegendraads door hun

lange titel. Zo ook ‘Ceux qui font la révolution à moitié n’ont fait

que se creuser un tombeau’, een Canadese film waarin Mathieu

Denis en Simon Lavoie een groep extreemlinkse activisten volgen

die, na en ondanks toegevingen door de overheid, weigeren de

strijdbijl te begraven na een studentenprotest over hoge inschrijvingsgelden.

‘They’ van Anahita Ghazvinizadeh draait dan weer

rond de jonge J, die puberremmers krijgt en de eigen genderidentiteit

verkent. Dit is slechts een greep uit het filmaanbod tijdens Pink

Screens.

Naast cinema staan er tentoonstellingen, debatten, verrassingen en

feestjes op het programma. Het hoogtepunt van Pink Screens is ongetwijfeld

Pink Night, een hommage aan de muzikale queerscene.

Pink Night vindt plaats op 18 november in La Bodega.

Het volledige programma vind je op www.pinkscreens.org.

74


HOMME

FATALE

DIE VAN

VROUWENSONGS

76

HOUDT

Sven Ratzke maakt androgynie welluidend


Duits-Nederlands zanger Sven

Ratzke heeft al heel wat internationale

tournees gedaan. In

België is hij echter relatief onbekend.

Daar bracht Antwerp Pride

deze zomer verandering in door

hem te programmeren voor het

Closing Festival. ‘Starman’, de

show met eigenzinnige versies

van David Bowie-nummers,

waarmee hij meerdere jaren

rondtoerde, loopt ten einde. Dit

najaar is Ratzke vlak over de Belgische

grens te zien in ‘HOMME

FATALE’, een voorstelling waarin

hij verschillende archetypes

‘man’ belichaamt. Het doet geen

afbreuk aan Sven Ratzke als androgyne

verschijning. M? V?

Weg met dat cliché!

Tekst: Dennis De Roover

Beeld: Erwin Olaf

Je staat bekend als iemand die bestaande

nummers compleet naar je hand zet.

Dat deed je de voorbije jaren met nummers

van David Bowie.

Sven: “Ja. Zo’n vier jaar geleden kreeg ik het

idee om iets rond David Bowie te doen. Ik

vond Bowie best intrigerend toen ik aan de

show ‘Starman’ begon. Toch wist ik maar

weinig over hem. Ik moest de artiest ook

om toestemming vragen. Ik stuurde een

heel pakket op over mezelf en mijn werk. Ik

kreeg de toestemming om z’n nummers te

gebruiken. Dat was best bijzonder! Bowie

gaf niet aan eender wie toestemming ermee

aan de slag te gaan. Zuivere covershows

mogen natuurlijk altijd, maar dat was niet

mijn betrachting. Als iets al gecreëerd is,

waarom zou je dat dan nadoen? Ik wou me

zijn nummers eigen maken. Bowies muziek

is heel erg goed geschreven. Z’n teksten

zijn uitgesproken verhalend. Het zijn net

pagina’s uit een dagboek waardoor je kunt

wandelen. Velen beweren dat je aan die

songs niets kunt vastknopen. Daar ben ik

het helemaal niet mee eens! Je moet natuurlijk

in de materie duiken, de artiest voor

ogen houden en wat hij meemaakte toen

hij die songs schreef.”

We spreken in de verleden tijd. David Bowie

stierf in 2016. Je was op dat moment

volop aan het toeren met z’n muziek.

Sven: “Het nieuws bereikte onze ploeg

de dag voor een concert. Het was totaal

Bowies teksten zijn uitgesproken

verhalend. Het zijn net

pagina’s uit een dagboek

waardoor je kunt wandelen

vreemd! Alsof je iemand verliest die je goed

kent. Ik was immers heel hard bezig met

die artiest op dat moment. We besloten de

concerten verder te zetten. Het verhoogde

wel de druk. Tot zijn overlijden had de man

zomaar doodleuk één van onze shows kunnen

binnenwandelen. Na dat overlijden krijg

je te maken met een muzieklegende die

niet meer in leven is. Er kwamen allerhande

reacties op me af. Wat durf je wel niet!? Er

waren ook mensen die zeiden: ‘wat goed

voor je carrière, dat Bowie overleden is’. Zo

zit het dus totaal niet in elkaar!”

Heb je hem ooit fysiek ontmoet?

Sven: “Nee. Ik heb wel contact gehad met

muzikanten met wie hij jarenlang getoerd

heeft. Rond David Bowie hangt er een

mysterie en ik meng dat met mijn mysterie.

Daarom is ‘Starman’ ook geen tribute show.

Er zitten ook eigen songs in. Nummers

waarvan ik dacht: die heeft hij niet geschreven,

maar ik schrijf ze voor deze gelegenheid.

De transformatie van zijn nummers

is volgens mij heel goed gelukt. Daardoor

raken mensen ook geëmotioneerd. Op dat

moment worden die nummers mijn emotie

en mijn interpretatie, maar wel met de

herinnering aan het origineel. Ik ben heel

blij met die show. Het heeft mij ook artistiek

veel opgeleverd.”

Je huidige show heet ‘HOMME FATALE’.

Nochtans bestond je oeuvre tot nu toe

vooral uit liederen die voor vrouwen

geschreven zijn.

Sven: “Hiervoor zong ik bijna uitsluitend

‘vrouwennummers’. Ik vond om een of

andere reden mannenliedjes niet zo interessant.

Het heeft zelfs niets met stembereik te

maken, want ik zette die vrouwennummers

vaak gewoon een octaaf lager of zelfs veel

lager! Ik ben mijn performances begonnen

met het werk van Kurt Weill en Bertolt

Brecht. Hun interessantste liederen zijn

voor vrouwelijke personages geschreven.

Daarna deed ik de musical ‘Hedwig and

the Angry Inch’, over een transgender

rock-‘n-rollzangeres die in Oost-Duitsland

opgroeide. Gevolgd dus door ‘Starman’ met

David Bowie-nummers.”

Heb je nieuwe muziek laten schrijven

voor ‘HOMME FATALE’?

Sven: “Ja. Zo hebben Rufus Wainwright,

Lisa Hannigan en Fay Lovsky nummers

voor de show geschreven. Gregory Frateur

van Dez Mona heeft songs voor me

gemaakt, onder andere het openingslied

‘Elegant man’. De hele show speelt zich af

op één nacht tijd. Daarin krijg ik, of beter

gezegd mijn personage, bezoek van een

Mefisto-achtige figuur. Die biedt me aan

om die nacht iedere man te kunnen zijn

die ik maar wil zijn. Hij biedt me ook aan

om overal naartoe te gaan waar ik maar

heen wil. De consequenties van ingaan op

dat aanbod zegt hij er uiteraard niet bij! De

toeschouwers komen allerlei situaties en

archetypes tegen. Ik zie die archetypes, maar

ik zou ze tegelijkertijd zelf kunnen zijn. Er zit

in ‘HOMME FATALE’ een heel mooi nummer

dat ‘Love is like a cigarette’ heet. Daarin

vraagt de zanger zich af hoe het als man zou

zijn om voor een nacht een vrouw te zijn.

Een nacht die lichamelijkheid en genderrol

te kunnen ervaren. Met zo’n nummer laat

je een zekere kwetsbaarheid toe. De types

‘man’ die de revue passeren zijn heel divers.

Het zijn niet alleen boeven, maar ook slachtoffers.

Het zijn niet allemaal fatale mannen.

Ze vervallen ook in de fataliteit.”

Is het fijn om nog eens een show te

doen waarin nieuwe songs de overhand

nemen?

Sven: “Het is een organisch proces geweest.

Ik wilde eerst een keiharde cut met het

verleden maken. Werken met bestaande

nummers kan ik echter niet compleet

loslaten. Bovendien geeft het voeding

aan je eigen nummers. In ‘HOMME FATALE’

zitten slechts vier covers. Ik zocht naar vier

hommes fatales uit de popmuziek. Ik koos

uiteindelijk voor één nummer van David

Bowie, één van Lou Reed, één van Iggy Pop

77


en één van Jacques Brel. Allemaal mannen

die ook best androgyn zijn. Zo’n mix is heel

fijn. Je hebt een aantal iconische nummers

en die andere songs moeten nog iconisch

worden. Het zet je aan om te streven naar

een balans.”

Ik denk dat de mensheid in haar

omgang met seksualiteit nog in een

stadium voor haar pubertijd zit

Was je verrast om uitgenodigd te worden

door Antwerp Pride en het Antwerp

Queer Arts Fesitval?

Sven: “Niet echt. Ik begeef me in een wereld

die behoorlijk queer is. In New York ben ik

heel close met mensen zoals John Cameron

Mitchell, Joey Arias, Justin Vivian

Bond… Zij zijn allemaal queer iconen en

ik beschouw hen als mijn vrienden. Daar

rijst vooral de vraag of er een klik is met

die mensen. De vraag of wat zij maken me

inspireert, me irriteert of wat dan ook. De

omgang met die mensen berust niet op de

vragen: Do you have a boyfriend? Do you

have a girlfriend? Heb je ooit meegelopen in

de pride? Dat speelt geen rol.”

Krijg je vaak vragen over je eigen seksuele

geaardheid?

Sven: “Vroeger meer dan nu. Laat ons

gewoon zeggen dat ik een heel seksueel

actief persoon ben. (plaagt) Ik denk dat de

mensheid in haar omgang met seksualiteit

nog in een stadium voor haar pubertijd

zit. Er wordt vaak gevraagd – om het even

plastisch te zeggen – of je jezelf van voren

of van achteren laat nemen. Ik vind dat een

verenging van seksualiteit. Je seksualiteit is

niet noodzakelijk je identiteit! Bovendien

denken we in te absolute termen over

seksualiteit. Iemand is hetero of homo, maar

we gaan voorbij aan alles wat ertussen of

ernaast bestaat. Een pride kan daar verandering

in brengen, door een feest voor iedereen

te zijn. Zo zie ik het toch. Prides zijn er

niet alleen voor homoseksuelen. Er zijn ook

homo’s die helemaal niet met seksualiteit

bezig zijn of zelfs geen seks hebben. Voor

mij is seksualiteit nooit een issue geweest.”

Nederlandse talkshows en spelletjesprogramma’s

gaat waar het alleen maar over je

persoontje gaat. In zo’n programma’s gaat

het over onbenulligheden, zoals de vraag

of je graag kippenfilets eet. Daar heeft het

publiek toch niets aan! (lacht)”

Hoe komt het dat we zo weinig van je te

zien krijgen in België?

Sven: “Ik vind het hartstikke leuk om in

Antwerpen op te treden, laat daar geen

twijfel over bestaan! Ik kom hier soms

op uitnodiging van Hans Focking. Hij is

producent van InTeam, de groep die in

Antwerpen de musical ‘RENT’ bracht en nu

de musical ‘Blood Brothers’ voorbereidt.

Zo herinner ik mij een heel fijne gala-avond

met Els Dottermans, Jan Decleir en tal

van andere Belgische iconen. Het publiek is

altijd zeer enthousiast. Na de show vragen

mensen dan: waarom kom je hier niet vaker?

Ik heb in België niet echt een impresario die

ermee bezig is. Ik heb ook wel eens een keer

in Hasselt opgetreden. Er bood zich iemand

aan die mij wel een tour in Vlaanderen wou

bezorgen. Ik gaf daarbij aan dat ik vooral in

Antwerpen wou optreden. Hij haakte meteen

af: maar dan kan ik toch geen geld aan

jou verdienen! Antwerpen heeft iets heel

kosmopolitisch. Tegelijk is de stad heel klein.

Antwerpen is een heel kunstzinnige omgeving,

heeft een beetje de flair van Wenen.

Ik vind de stad intrigerend en ik maak altijd

m’n eigen keuzes. Niets persoonlijks tegen

Hasselt trouwens, maar die stad staat nu

eenmaal niet bovenaan mijn verlanglijstje. Ik

moet er gewoon eens werk van maken en

een paar datums prikken voor optredens in

Antwerpen.”

78

Hecht je belang aan je privacy?

Sven: “Ik heb vragen over mijn privéleven

in interviews altijd afgehouden. Ik doe als

artiest op het podium iets dat niet volledig

met mijn privéleven samenhangt. Er hangt

een mysterie rond. Als toeschouwer is het

veel interessanter om met allerlei vragen te

zitten over mij, de performer. Waar woont

hij? Wat zou hij hebben meegemaakt?

Wat doet hij verder nog? Als je vaker naar

mijn voorstellingen komt, kom je natuurlijk

wel wat meer persoonlijkere informatie te

weten. Toch ben ik niet iemand die naar

De vertoningen van ‘HOMME FATALE’

het dichtst bij België zijn voorlopig Rotterdam

op 4 oktober, Roermond op 13

oktober, Tilburg op 14 oktober, Heerlen

op 23 november en Eindhoven op 22

december. Tickets en mogelijke extra

optreeddatums vind je op

www.sven-ratzke.com.


Kijk niet enkel naar vrouwen

die al voorrechten hebben!

80

“In mijn tijd hadden we de

discussies tussen feminisme

en racisme ook al. We hebben

het kennelijk nog niet genoeg

geïnternaliseerd.” Aan het woord

is de Nederlandse Anja Meulenbelt,

feministe en activiste. Ze is

een icoon, ook in België, en heeft

meer dan veertig boeken gepubliceerd.

Ze komt op voor de

rechten van vrouwen, holebi’s,

migranten en vluchtelingen. In

1976 schreef ze haar autobiografisch

verhaal ‘De schaamte

voorbij’, over liefde, seks en de

beginjaren van de Amsterdamse

vrouwenbeweging. Het boek

werd in elf talen vertaald, ging

meer dan een half miljoen keer

over de toonbank en joeg een

schokgolf door Vlaanderen en

Nederland. Dit jaar komt ze met

‘Feminisme, terug van nooit

weggeweest’.

Tekst: Isha Van Alsenoy

Beeld: Govert de Roos / SP

Deze zomer mocht Anja Meulenbelt de

Prijs Jaap Kruithof (ook wel Recht voor de

Jaap Prijs genoemd) in ontvangst nemen,

en ter gelegenheid daarvan kon ik haar in

Gent ontmoeten. Niet alle ideeën in haar

jongste boek zijn nieuw. Aanvankelijk dacht

ze dat haar feministisch verhaal geschreven

was. “De volgende generaties moesten zich

maar met het feminisme bezighouden,

dacht ik. Maar dat is ondertussen twee

generaties geleden. Er is ondertussen veel

bereikt, maar er is ook veel niet bereikt.” Ze

stelt vast dat we het niet kunnen hebben

over mannen en vrouwen zonder ook over

klasse of kleur te spreken. Ze weet ook dat

ze veel niet geschreven heeft. “Ook over

holebi’s schreef ik in mijn laatste boek te

weinig. Ik zou het interessant vinden mocht

er ook een analyse komen vanuit de holebibeweging.”

SPLITSINGEN IN GAY MOVEMENT

Over emancipatiebewegingen schrijft

Meulenbelt wel. Ze verwijst naar prof.

W.F. Wertheim, die in 1977 reeds stelde

dat elke emancipatiebeweging, ook de

holebibeweging, drie fases doormaakt: eerst

een ‘wij ook’-fase, daarna een ‘alleen wij’-

periode en de derde fase is de ‘wij allemaal

samen’-fase. Zelf zag ik daarin een parallel

met coming-outverhalen zoals er zovelen

zijn. Je realiseert je dat je anders bent dan

de anderen, maar toch wil je mee aan tafel

blijven zitten. Daarna denk je ‘ik heb jullie

niet nodig, bekijk het maar’, om je tenslotte

te realiseren dat je ook met anderen, met

de buitenwereld allianties moet aangaan

om stevig in het leven te staan. “Interessant”,

repliceert Meulenbelt, “maar die fases

kunnen ook anders lopen. In Nederland

zie ik dat een deel van de holebibeweging

zich vandaag afschermt en weer op zichzelf

terugplooit, uit angst voor buitenlanders,

omdat ze vrezen dat wat nu verworven is,

ook kwijtgespeeld kan worden. Economisch

gezien zijn homo’s en lesbo’s niet slechter

af dan doorsnee-Nederlanders. Ik zie dus

splitsingen in onze gay movement. Zij zeggen:

‘Wij hebben die solidariteit niet meer

nodig, er is geen verschil meer tussen links

en rechts.’ Nou, je moet wel heel rechts zijn

om te vinden dat er geen verschil is tussen

links en rechts.”

Puur statistisch kan je wel vaststellen dat

een homokoppel gemiddeld meer verdient

dan een lesbokoppel, omwille van het feit

dat vrouwen minder verdienen dan mannen,

omwille van voltijds of deeltijds werken,

of omwille van de sector waarvoor ze kiezen.

“Er zijn inderdaad economische verschillen.

In de tijd dat homo’s moesten vechten

voor hun bestaansrecht, vonden ze meer

aansluiting bij links. Nu het gevecht voorbij


is, verrechtst een deel van hen. En dat vind

ik zorgelijk. Hoe kan je nu een deel van je

eigen geschiedenis vergeten? Ook al valt

mijn persoonlijk verhaal vandaag niet meer

samen met de oorspronkelijke doelen van

mijn feministische strijd, ik blijf wel solidair.

Is het niet meer voor mijn eigen hachje, dan

toch voor dat van anderen. Als je nu een

goed opgeleid herenstel bent, je verdient

goed, betekent dat dat het je niet meer kan

schelen dat er achter je aan mensen komen,

migranten, vluchtelingen die het nog niet

redden in deze maatschappij?”

INTERSECTIONEEL DENKEN

Meulenbelt schenkt in haar boek veel

aandacht aan het idee van ‘intersectioneel

denken’. Dit is niet nieuw, het werd voor het

eerst in de jaren zeventig benoemd door

het Combahee River Collective, een groep

zwarte lesbische feministes die het hadden

over de verschillende kruispunten waarop

je als vrouw kan staan. “Intersectionaliteit

is een academisch woord, ik hou er niet

zo van, maar zo wordt het nu genoemd.

Destijds zeiden deze vrouwen: voor ons is

het niet mogelijk om het te scheiden: zwart,

vrouw en klasse. Het is in feite een oud lesbisch

idee. In mijn tijd hadden we de discussies

tussen feminisme en racisme ook al. Het

komt weer terug. We hebben het kennelijk

nog niet genoeg geïnternaliseerd.”

Dit idee staat ook centraal in de nieuwe

partij die de Nederlandse Sylvana Simons

heeft opgericht en waaraan Meulenbelt

meewerkt. “Deze partij probeert om met

het centrale idee van ‘radicale gelijkwaardigheid

en economische rechtvaardigheid’

groepen bij elkaar te krijgen. Antiracisme,

anti-islamofobie, pro-holebi’s, vrouwen.

Socialisten. Transmensen ook. Anders dan

gewone holebi’s hebben transmensen wel

last van een economische achterstand,

omdat zij die transitieperiode doormaken.

Ze ondervinden last van wantrouwen bij het

vinden van werk en door het gat in hun cv.

Zo moeten we voor iedereen een analyse

maken. Hoe verhouden wij ons tot het huidige

economische systeem? En waar kiezen

wij politiek voor?”

Politiek en economie. Het zijn twee

belangrijke thema’s in Meulenbelts boek.

Ze benoemt het neoliberalisme waarin we

vandaag allemaal functioneren, maar dat

niemand in vraag lijkt te stellen. Hoe bereik

je een homoseksuele bedrijfsleider, of een

feministe binnen de N-VA die van zichzelf

vindt dat ze goed bezig is, zoals N-VA-

Kamerlid An Capoen? “Ik weet het niet. Wat

betreft die mevrouw van de N-VA, neem ik

waar dat ze niet opkomt voor alle vrouwen.

En ik vind dat een voorwaarde voor het feminisme.

Niet enkel kijken naar de vrouwen

die al voorrechten hebben, maar ook naar

de lagen eronder. Die mevrouw zal nooit

Je moet wel erg rechts zijn

om te vinden dat er geen

verschil meer is tussen links

en rechts

naar mij luisteren, want ik heb fundamentele

kritiek op haar politieke stellingname.

Ik maak mij kwaad over het feit dat het net

lijkt of feminisme enkel een kwestie is van

vrouwen aan de top. Als je kijkt naar foto’s

van de partijleiders die de nieuwe regering

moeten vormen: op alle foto’s mannen en

één vrouw, dan denk je ‘achterlijk’. Toch zou

het niet meteen economisch beter gaan

met Nederland of met de vrouwen, als de

regering voor de helft uit vrouwen zou

bestaan. Het grootste deel van de vrouwen

komt immers nooit in de buurt van een

glazen plafond.”

INCLUSIEF EN RADICAAL

Meulenbelt staat voor een radicaal feminisme.

Om de privileges van de gevestigde

orde in vraag te durven stellen, moet je een

radicale mening durven uiten. “Dat ‘radicale’

toont gewoon aan dat we terug naar de

werkelijke oorzaak moeten. Ik wil een

radicaal feminisme dat zich inzet voor meer

dan enkel de belangen van de vrouwen aan

de top. En dat kan alleen maar een inclusief

feminisme zijn, een links feminisme. Dat

modderen en polderen in Nederland…

onze linkse partijen zijn allemaal verdwenen

in de modder… omdat ze niet durven om

radicaal te zijn, of om het systeem in vraag

te stellen. En dat vreselijke ‘waar er twee

vechten hebben er twee schuld. Je moet het

samen eens worden...’ Ik zou me moeten

verzoenen met de feministes aan de rechterkant.

Ik denk dan: nou, kom maar mijn

kant op, kom maar naar de linkerkant. Het

klinkt arrogant maar die rechterkant is nu

aan de macht en heeft er een puinhoop van

gemaakt. En dan moet ik uitleggen wat er

met mij aan de hand is, omdat ik niet meer

zo aardig ben?”

“Hoe het moet veranderen, is geen eenvoudige

vraag om te beantwoorden. De revolutie

kan ook niet enkel in eigen land. Heel

veel macht zit niet enkel bij het parlement,

maar ook in privéhanden, waar wij niets over

te zeggen hebben. We zijn verbonden met

andere landen. Het kapitaal is internationaal.

Grenzen zijn er voor vluchtelingen, maar

niet voor kapitalisten. Dat maakt het heel

erg moeilijk, maar om te beginnen moeten

we zeggen dat we het zo niet meer willen.”

GEEN POSTADRES, GEEN UITKERING

“Iedereen heeft het recht op voldoende

inkomsten om fatsoenlijk van te kunnen

leven. Punt. Ongeacht leeftijd, sekse, kleur,

geaardheid, werk of geen werk; niemand

hoeft dankjewel te zeggen voor het feit

81


dat hij in leven blijft. We komen uit een tijd

dat het sociale vangnet in orde was en de

bijstand er was wanneer je geen werk meer

had. Maar er zijn veel verborgen soorten van

armoede bijgekomen. Nu bestaat 40 % van

de daklozen uit economische armen. Verhoogde

huur, baan kwijt, echtscheiding…

en opeens kan je nergens meer heen. Ze

hebben geen postadres, dus krijgen ze geen

uitkering. In Nederland noemen we dat de

pechmannen en -vrouwen: in principe zijn

ze wel in staat om te werken en voor zichzelf

te zorgen. Met die groep gaan we heel

slecht om. Dat zijn natuurlijk mensen die

niet graag vertellen dat ze arm zijn. Het blijft

een schande, zeker in onze tijd.”

“Ik kom uit een ondernemersgezin. Daar

stond de neoliberale boodschap voorop:

iedereen die niet dom is, en wil werken, kan

iets bereiken. Maar daar leidden ze dan ook

het omgekeerde uit af: als je niets bereikt

in je leven, ligt het aan jezelf. Arme mensen

zouden ook domme mensen zijn. Dat klopt

natuurlijk niet. Ook een groot deel van de

linkse politiek laat de arbeidersbeweging

gewoon in de steek.”

Volgens de islam heeft elke vrouw het recht om

nee te zeggen tegen een partner die ze niet wil

FEMONATIONALISME

Naar aanleiding van de Rotterdamse

campagne zelfgekozen.nl, die het zelf

kiezen van je partner centraal stelt, peil ik

naar Meulenbelts mening over pinkwashing.

“Dit fenomeen loopt gelijk met wat wij het

femonationalisme noemen. Vrouwen en

holebi’s worden ingezet om te bewijzen wat

voor een geweldig progressieve samenleving

wij hebben en dat wordt gebruikt

tegen de mensen die oorspronkelijk van

buiten komen. Het schandelijke daarvan

is dat we doen alsof dit de verlichting is,

terwijl het christendom zich met hand en

tand verzet heeft tegen de emancipatie van

holebi’s. Ik vind het erg stuitend dat mensen

die een andere overtuiging hebben met

die bizarre interpretatie van de verlichting

worden geconfronteerd, alsof moslimvrouwen

pas ‘bevrijd’ zijn als ze op straat staan te

zoenen met mannen. Het is een soort westers

superioriteitsgevoel waarmee beelden

worden geschapen als ‘dit is onze vrijheid

en dit moeten jullie nu ook willen’. Dit gaat

totaal voorbij aan de moslimorganisaties die

al vele jaren bezig zijn met zaken als gearrangeerde

huwelijken tegengaan. Volgens

de islam heeft elke vrouw het recht om nee

te zeggen tegen een partner die ze niet wil.

Ondertussen zijn we bij de derde generatie

moslims van wie de ouders als migranten

naar ons land zijn gekomen. Zij laten ons

zien dat je moslim kunt zijn met of zonder

hoofddoek, en dat je met hoofddoek ook

nog hoogopgeleid én feministisch kunt zijn.”

HOOP

Meulenbelts boek was geen rustgevende

avondlectuur, geef ik toe. Toch heeft ze

hoop: “Toen president D. Trump aan de

macht kwam, heeft een clubje vrouwen

4,5 miljoen mensen op de been gekregen.

Een derde daarvan had nog nooit eerder

gedemonstreerd. We moeten die verontwaardiging

over de onrechtvaardigheid

weer activeren. En we moeten inclusief

blijven denken.”

‘Feminisme. Terug van nooit weggeweest’ is

te koop op www.epo.be en kost 19,90 euro.

82


Je erfenis goed voor elkaar.

Neem een goed doel op in je testament.

Bouw mee aan een betere wereld

en laat je erfgenamen meer na.

Alle info in de gratis gids “Goed Geregeld Goed Gegeven” te bestellen op www.goedgeven.be


VREAK KENT GEEN TABOES

IN ‘STOELENDANS’

Theatervoorstelling belicht PrEP, open relaties en hiv

VREAK, de toneelvereniging die

door middel van toneelstukken

de emancipatie van de holebi’s

en transgenders wil bevorderen,

komt in december met de voorstelling

‘Stoelendans’. Met die

productie willen ze PrEP beter

bekend maken onder homo- en

biseksuele mannen en de verschillende

meningen over PrEP

aan bod laten komen. Tegelijk

gaat de voorstelling over hiv en

open relaties.

Tekst: Dennis De Roover

Beeld: VREAK

Voor ‘Stoelendans’ werkt VREAK samen

met Sensoa, Het Roze Huis – çavaria

Antwerpen, çavaria, het Instituut voor

Tropische Geneeskunde (ITG), Leather &

Fetish Pride Belgium, het Fonds Vrijetijdsparticipatie

en Boysproject.

84

‘Stoelendans’ speelt zich af op kerstavond.

Het is feest bij Jean-Philippe en Ruben.

De sfeer is echter gespannen. Thibault, de

broer van Jean-Philippe, maakt immers zijn

opwachting met zijn nieuwe vlam, Brent.

Beide broers leven al jaren in ruzie. Ruben

hoopt hen deze kerst te kunnen verzoenen.

Wanneer ook Carlos, de jeugdliefde van

Ruben, aan tafel aanschuift, blijkt geen enkel

onderwerp nog taboe… Blijft iedereen zitten

op dezelfde stoel?

PREP

De voorstelling wil PrEP beter bekend maken.

PrEP (Pre-Exposure Prophylaxis) is een

behandeling die je beschermt tegen hivinfectie,

en dus preventief werkt. “Hiervoor

krijgt men Truvada voorgeschreven, pillen

die sedert jaren gebruikt worden voor de

behandeling van mensen met hiv”, verduidelijkt

Mark Sergeant van Sensoa. “Truvada

geeft ook uitstekende resultaten wanneer

het gebruikt wordt door hiv-negatieve

personen, als PrEP, om zich te beschermen

tegen hiv. Het virus krijgt door de medicatie

geen kans om binnen te dringen in

de lichaamscellen die het nodig heeft om

iemand te besmetten. Het is wel belangrijk

dat het correct wordt genomen.”

Sinds juni wordt PrEP in België terugbetaald

door het RIZIV. Het middel wordt enkel

voorgeschreven door artsen in aidsreferentiecentra.

PrEP wordt terugbetaald voor

personen die een verhoogd risico hebben

om geïnfecteerd te raken met hiv, zoals

sommige homo- en biseksuele mannen.

CRUCIALE FASE

“We komen nu in een fase die volgens mij

heel belangrijk is”, zegt Thijs Reyniers van

het ITG. “We weten namelijk dat PrEP werkt

in klinische studies. Of die PrEP ook echt zal

helpen om het aantal nieuwe hiv-infecties

te doen dalen, hangt voor een stuk af hoe

de homogemeenschap dit nieuwe middel

zal onthalen. Daarom vind ik het goed dat

men met een voorstelling als ‘Stoelendans’

meteen de juiste toon zet.”

Er hangt nog een zeker taboe rond PrEP.

“Mannen die PrEP nemen krijgen al snel het


label van iemand die overdreven bezig is

met seks”, weet Mark Sergeant. “Terwijl kiezen

voor PrEP gelijk staat aan een bewuste

keuze om hiv-negatief te blijven. Een gezonde

keuze, met andere woorden. Ik hoop

dat VREAK kan bijdragen aan de positieve

beeldvorming over PrEP. ‘Stoelendans’ komt

op het juiste moment. Veel mannen met

homoseksuele contacten zullen immers in

de komende jaren overwegen of PrEP iets

voor hen is.”

EROVER PRATEN

“We hebben ‘Stoelendans’ zelf geschreven”,

zegt Wim Morbée van VREAK. “We hebben

altijd al aandacht gehad voor het onderwerp

hiv in onze stukken. Je merkt meteen

op wanneer homo’s en biseksuele mannen

over bepaalde zaken nog niet volledig op

de hoogte zijn. Na onze vertoningen van

‘Altijd Positief’ in 2015 en 2016 waren

nogal wat toeschouwers verbaasd dat er

zoiets bestond als ‘ondetecteerbaar’ zijn.” Bij

hiv-positieve personen wordt er gesproken

over de virale lading, hoeveel hiv er in het

bloed zit. Iemand met een ondetecteerbare

virale lading is niet besmettelijk. In sommige

gevallen kan je daardoor in een relatie met

een hiv-negatieve partner zelfs overwegen

om het condoom weg te laten. Uiteraard

zijn daaraan zekere voorwaarden verbonden.

Zo mag je bijvoorbeeld geen andere

soa’s hebben.

Vaak praten mensen niet over zulke zaken

met hun (seks)partner of zijn ze niet op de

hoogte van de recentste ontwikkelingen

op het vlak van behandeling en preventie

van hiv. Ook bij hun huisarts komen die

onderwerpen niet altijd ter sprake. “Bij

VREAK gaan we zulke onderwerpen nooit

uit de weg, ook deze keer niet”, stelt Morbée.

“In ‘Stoelendans’ sensibiliseren we voor

onderwerpen zoals open relaties, PrEP en

veilig vrijen.”

VERSCHILLENDE MENINGEN

BELICHTEN

“PrEP is relatief nieuw en niet iedereen kent

de mogelijkheden ervan. We denken dan

ook dat elk middel dat wordt aangewend

om dit onderwerp bespreekbaar te maken

een duidelijke meerwaarde heeft. In deze

voorstelling worden homo- en biseksuele

mannen geconfronteerd met dialogen die

op hun maat geschreven zijn. Na jaren theaterstukken

te maken voor deze doelgroep

weten we hoe we hen best bereiken. We

doen dat overigens zonder te moraliseren”,

verzekert Morbée.

“We willen vooral dat deze voorstelling

aanzet tot gesprek. Daarom hebben we er

bewust voor gekozen om de verschillende

meningen omtrent PrEP aan bod te laten

komen. Tegelijk koppelen we aan het toneelstuk

een gespreksavond. In het verleden

brachten we al toneelstukken over preventie

en leven met hiv. In ‘Stoelendans’ combineren

we beide onderwerpen. VREAK ziet het

als zijn plicht om hier aandacht aan te besteden.

We streven er met deze voorstelling

ook naar om een zo breed mogelijk publiek

te bereiken. Zo kunnen we taboes doorbreken

en stereotypen bestrijden. En dan nog

wel met een vermakelijk verhaal!”

PRAKTISCH

Regie: Nico Plinke

Cast: Jochem Appermont, Glenn de Jong,

Wim Morbée, Henri Langeraert en Wietse

Belloy

De voorstelling is geschikt voor toeschouwers

vanaf 16 jaar. ‘Stoelendans’ is te zien

op 8, 9, 11, 14, 15 en 16 december in het

Fakkeltheater Antwerpen. Daar vindt ook

de gespreksavond plaats, op 12 december.

De inkom bedraagt 15 euro inkom en 2 euro

reserveringskosten. Studenten betalen iets

minder. Tickets zijn op voorhand te bestellen

via vreak.be en www.fakkeltheater.be.

85


vereniging in de kijker: active company

active company

Organisator van briljante sporttoernooien

Volleybal

Badminton

Waterpolo

Squash

Voor wie uit Antwerpen komt,

behoeft Active Company wellicht

geen introductie meer. De

Antwerpse sportvereniging voor

holebi’s en hun medestanders

heeft van alle bij Het Roze Huis

aangesloten verenigingen het

grootste aantal leden. Begin november

organiseert de sportclub

de Antwerp Brilliant Games, een

internationaal sporttoernooi

waarbij meerdere sportdisciplines

aan bod komen. Voor de gelegenheid

verzamelen sporters

uit de hele wereld in Antwerpen.

Tekst: Thierry Hanan Scheers

Beeld: Active Company

Het toernooi vindt plaats van 2 tot 4 november.

Atleten uit zes verschillende sporten

nemen eraan deel: badminton, squash, tennis,

volleybal, waterpolo en zwemmen. De wedstrijden

worden georganiseerd op verschillende

locaties, verspreid over de hele stad.

Antwerpen heeft een rijke traditie op het

vlak van internationale sporttoernooien. In

de zomer van 2007 organiseerden Active

Company en Het Roze Huis de EuroGames

met steun van de stad. Het hoogtepunt

voor LGBT-inclusieve sport waren echter de

World Outgames in 2013. Active Company

is een vaste waarde voor sportieve holebi’s

in Antwerpen. De club betekent voor zijn

honderden leden vooral elke week en het

hele jaar door sporten in een ontspannen en

aangename sfeer.

VOOR ACTIEVE EN PASSIEVE SPORTERS

86

Tennis

Ook voor de ‘passieve sporters’, die niet

noodzakelijk willen deelnemen aan het

toernooi maar wel willen supporteren en

de wervelende sfeer willen ervaren, loont

het de moeite om in november af te zakken

naar Antwerpen. Er worden het hele

weekend randactiviteiten voorzien zoals een

welkomstdrink in Bonaparte. Pink Noise, het

koor van Active Company, brengt zaterdag

een concert in het Cultureel Centrum Merksem

met als thema ‘unlimited’. En omdat het

nooit too unlimited is, nodigden ze daarvoor

zelfs de noorderburen uit om mee te komen

zingen.


Zwemmen

Koor

MEER INFO

Voor meer informatie over deze sportvereniging, surf

naar activecompany.be

Op zaterdag volgt een stevige fuif met alle

deelnemers. De fuif zal plaatsvinden op

een unieke locatie: de voormalige Noorse

Zeemanskerk, nu omgebouwd tot een

hippe fuiflocatie. De kerk werd herdoopt

tot ‘HAVN Church’. De sacrale feesttempel

bevindt zich aan de Italiëlei, met de ingang

aan Indiëstraat 61.

Omdat je na zo’n fuif uiteraard lang wil

uitslapen, is er zondagmorgen een brunch

vanaf 11 uur in TRYP Hotel Antwerp aan de

Plantin en Moretuslei 136.

TOERISME

Er is ook aandacht voor Antwerpen als toeristische

trekpleister: tijdens een begeleide

wandeling kunnen deelnemers genieten

van de mooiste plekjes van onze koekenstad.

Vooral de wijk Zurenborg met haar vele

belle époquegebouwen in art-nouveaustijl

en andere eclectische bouwstijlen krijgt de

nodige aandacht.

Wie deel wil nemen aan dit evenement,

kan zich via antwerpbrilliantgames.be

inschrijven. Ook niet-sporters kunnen genieten

van de unieke sfeer van het toernooi

door een steentje bij te dragen als vrijwilliger,

toeschouwer of host.

GASTVRIJE ANTWERPENAREN

GEZOCHT

De organisatie is nog op zoek naar gastvrije

Antwerpenaren die een slaapplek en lekker

ontbijt kunnen aanbieden aan een of

meerdere deelnemers van het toernooi. Wie

graag enkele gasten verwelkomt en hen

graag wegwijs wil maken in de stad, kan

zich inschrijven door een mailtje te sturen

naar event@antwerpbrilliantgames.be.

“Antwerp Brilliant Games wil de diversiteit,

openheid en gastvrijheid van Antwerpen

uitdragen en rekent op de steun van

iedereen die zich erin kan vinden om van

deze vier dagen een sportief feest te maken”,

zeggen de organisatoren. Alle informatie

over het toernooi staat op www.antwerpbrilliantgames.be

De club

betekent voor

zijn honderden

leden vooral

het hele jaar

door sporten in

een ontspannen

en aangename

sfeer.

87


zizo geeft weg

WIN!

DUOTICKETS VOOR ‘BEYOND

THE BINARY’

In de KVS vindt op 18 oktober de opmerkelijke

voorstelling ‘Beyond the Binary’ plaats.

Productiebedrijf Warrior Poets wil hiermee

de queerverhalen eren die doorheen de

geschiedenis de ‘normaliteit’ binnen de

koloniale, patriarchale, heteronormatieve

doctrines die in onze culturele verbeelding

ingebakken zitten, blijven verstoren

en transformeren. Warrior Poets richt de

aandacht op de onbevangen, non-conformistische

erfenissen, perspectieven en

strategieën die werktuigen voor overleving

en eigenliefde binnen en buiten de binaire

paradigma's van geslacht, gender en seksualiteit

definiëren.

DUOTICKETS VOOR MARGARET CHO

Op 6 december komt Margaret Cho naar

België met haar nieuwe show ‘Fresh Off

The Bloat’. Het wordt naar eigen zeggen

haar ‘ziekelijkste’ stand-upcomedyshow

tot nu toe. En dat wil veel zeggen, want

Cho staat erom bekend geen blad voor de

mond te houden! Ze snijdt met vlijmscherpe

humor de onderwerpen verslaving,

misbruik, activisme en Aziatisch-zijn aan.

“Mijn grootmoeder zei tegen mij: je ziet

er opgezwollen uit, alsof je dood in een

meer bent gevonden na een zoekoperatie

van meerdere dagen”, zegt Cho. Je merkt

al: Koreanen zijn niet de doetjes onder de

Aziatische volkeren. Cho’s nieuwe show

gaat over de euforie van drank en drugs.

TICKETS VOOR FILM FEST GENT

Film Fest Gent 2017 verwent de liefhebbers

van LGBTQ-films! Het grootste filmfestival

van Vlaanderen weet hoe het de bezoekers

moet bekoren. Verwacht je aan het

zonovergoten drama ‘Call Me By Your Name’

en aan veel leren jassen en pornosnorren

in ‘Tom of Finland’, nu al de meest spraakmakende

homofilms van het najaar. Er zijn

ook films waarin bovennatuurlijke liefde,

Wonder Woman, jonge herders, Billie Jean

King, een oogstrelende vrouwentango en

gestrafte jongens op een tropisch eiland

een voorname rol spelen. Je kunt genieten

van het ruime filmaanbod van 10 tot en met

20 oktober.

Meer info: kvs.be

Meer info: livecomedy.be

Meer info: filmfestival.be

16 th Brussels

Queer film

festival

9-18 NOv.

2017

NOva

aveNture / ciNematek

galeries / la BOdega

piNkscreeNs.Org

TICKETS VOOR PINK SCREENS

Ga naar Pink Screens en laat de queer

films op je netvlies dansen. Pink Screens

vertoont meer dan 60 kortfilms, langspeelfilms,

documentaires en experimentele

films. Verwacht je aan prikkelingen die je

ogen niet gewend zijn. Van een documentaire

over oudere mannen die seksfeestjes

organiseren, over extreemlinkse activisten

die van geen ophouden weten tot een film

over de jonge J, die puberremmers krijgt en

de eigen genderidentiteit verkent, zonder

dat er sprake is van de zoveelste klassiek

opgevatte film over opgroeien. ZiZo geeft

tickets weg voor dit festival dat loopt van 9

tot 18 november.

Meer info: pinkscreens.org

TICKETS VOOR HOLEBIFILMFESTIVAL

Zeg niet meer Holebifilmfestival Vlaams-

Brabant, zeg voortaan Holebifilmfestival! Van

10 tot en met 26 november kan je immers

films gaan bekijken in Aarschot, Diest, Dilbeek,

Halle, Kortenberg, Leuven, Londerzeel,

Mechelen, Sint-Pieters-Leeuw, Sint-Truiden,

Tienen, Vilvoorde en Wezembeek-Oppem.

Het Holebifilmfestival stelde een boeiend

en eigenzinnig programma samen. Laat je

meevoeren door ‘La Danseuse’, de biopic over

Loie Fuller, een echte pionier op het vlak van

moderne dans en theaterbelichting. Of voel

de elektriciteit in de lucht hangen tijdens

de vertoning van het opzwepende drama

‘120 battements par minute’. Zin in een fijne

donkere plek? We geven duotickets weg!

Meer info: holebifilmfestival.be

SOLIDARITEITSAGENDA’S

Toon je brede kijk op de wereld met de solidariteitsagenda’s

van Oxfam, een prachtige

collectie met een boodschap. Zo ben je elke

dag solidair. Zo’n bewogen leven dat je nu al

2018 begint vol te plannen? Doe dan zeker

mee aan de wedstrijd!

Meer info: solidariteitsfonds.be

WIN!

88

SURF NAAR WWW.ZIZO-ONLINE.BE


EVENEMENTEN

za 7/10/17 - GENT

PopCorn: Retropop LGBT Party @ Niche Club, 22u30-05u

za 21/10/17 – GENT

L-day van çavaria, het Roze Huis Antwerpen, Folia, WIJ en Genderflux

@ bibliotheek Permeke, 13u

vrij 27/10/17 – BRUSSEL

La Démence – 28 th Anniversary Weekend: Opening Party @ Fuse, 22u

za 28/10/17 – BRUSSEL

La Démence - 28 th Anniversary Weekend: Main Party @ Paleis 12, 22u

zo 29/10/17 – BRUSSEL

La Démence - 28 th Anniversary Weekend: More Party @ Fuse, 22u

ma 30/10/17 – BRUSSEL

La Démence - 28 th Anniversary Weekend: More & More Party @ Fuse, 22u

di 31/10/17 – BRUSSEL

La Démence - 28 th Anniversary Weekend: Closing Party @ Fuse, 22u

di 31/10/17 - ANTWERPEN

Café De Love Revival (gay women and friends) @ Cargo Club, 23u

do 9/11/17 tot za 18/11/17 – BRUSSEL

Pink Screens Filmfestival @ Cinema Nova

za 11/11/17 – ANTWERPEN

Homo Top 100 van Enig Verschil, TBC en WJNH @ Cargo Club, 22u

vrij 10/11/17 tot zo 26/11/17 – VLAAMS-BRABANT

Holebifilmfestival in Leuven, Aarschot, Diest, Dilbeek, Halle, Kortenberg,

Londerzeel, Mechelen, Sint-Pieters-Leeuw, Sint-Truiden, Tienen, Vilvoorde

en Wezembeek-Oppem

za 25/11/17 – AARSCHOT

Le Mix Black & Gold - LGBTQ+ Party van Mixed (WJNH - Aarschot)

@ Jeugdcentrum De Klinker, 21u30

vrij 08/12/17 – BRUSSEL

La Démence @ Fuse, 22u

za 23/12/17 - HASSELT

Gateway 13 Exclusive Saturdays @ Ritmo Studio’s, 22u-05u

ma 01/01/18 – BRUSSEL

La Démence – New Year’s Day @ Fuse, 21u

PLACES TO BE

Bibliotheek Permeke: De Coninckplein 26, Antwerpen

Cargo Club: Lange Schipperskapelstraat 11-13, Antwerpen

Cinema Nova: Arenbergstraat 3, Brussel

Fuse: Blaesstraat 208, Brussel

Jeugdcentrum De Klinker: Demervallei 14, Aarschot

Paleis 12: Miramarlaan, Brussel

Ritmo Studio’s: Ekkelgaarden 13, Hasselt

MEER INFO

Café De Love: www.cafedelove.be

Gateway13: www.gateway13.be

Holebifilmfestival Vlaams-Brabant: www.holebifilmfestival.be

Homo Top 100: www.enigverschil.be/homotop100

L-day: www.l-day.be

La Démence: www.lademence.com

Le Mix: www.mixedonline.be

Pink Screens Filmfestival: www.pinkscreens.org

flikkerzicht door tom bouden


zizo actief

ACTIVITEITEN OKTOBER-NOVEMBER-DECEMBER

ANTWERPEN

zaterdag 21 oktober 2017 om 20u

Gratis filmavond: Viva! van Het Roze Huis

– çavaria Antwerpen, Het Roze Huis, Draakplaats

1, 2018 Antwerpen

zaterdag 28 oktober 2017 om 14u

Ctrl-T 'Winter is Coming' Halloween Diner

van Wel Jong Niet Hetero, Het Roze Huis,

Draakplaats 1, 2000 Antwerpen

zondag 5 november 2017 om 13.30u

Holebibib Leesclub: Een klein leven – Haya

Yanagihara van Het Roze Huis – çavaria Antwerpen,

Draakplaats 1, 2018 Antwerpen

zondag 19 november 2017 om 15.30u

T-birds & T-squad Workshop op T-day van

Wel Jong Niet Hetero, DE Studio, Maarschalk

Gerardstraat 4, 2000 Antwerpen

zondag 19 november 2017 om 9u

T-day van çavaria en Het Roze Huis – çavaria

Antwerpen, De Studio, Maarschalk Gérardstraat

4, 2000 Antwerpen

LIMBURG

zaterdag 7 oktober 2017 om 19u

5 Jaar Regenbooghuis Limburg van Regenbooghuis

Limburg, Meldertstraat 38, 3500

Hasselt

zaterdag 28 oktober 2017 om 22uHalloween

Party van Regenbooghuis Limburg,

Meldertstraat 38, 3500 Hasselt

zaterdag 25 november 2017 om

16uSekswerker Lyle Muns over zijn hiv van

Regenbooghuis Limburg, Meldertstraat 38,

3500 Hasselt

vrijdag 1 december 2017

Hiv-Lintjesactie van Regenbooghuis Limburg,

Alle buurten in Hasselt

zondag 31 december 2017 om 21u

New Year Rainbow Party van Regenbooghuis

Limburg, Meldertstraat 38, 3500 Hasselt

OOST-VLAANDEREN

zondag 8 oktober 2017 om 14u

BINGO namiddag t.v.v. Holebi Spirit, Joreka,

Schoolstraat 22, 9960 Assenede

maandag 9 oktober 2017 om 20u

The Gayme - Lasertag van Verkeerd Geparkeerd

(WJNH - regio Gent), Skichalet Blaarmeersen,

Sneppenbrugstraat 50, 9000 Gent

vrijdag 13 oktober 2017 om 20.30u

Arabian Night van RAB30, Casa Rosa, Kammerstraat

22, 9000 Gent

zaterdag 14 oktober 2017 om 14u

Jaarlijkse wafelenbak met aansluitend

tombola van WOHG, Kammerstraat 20, 9000

Gent

dinsdag 17 oktober 2017 om 19u

Schachtenkonvent & Openingscantus van

Acantha, Canard Bizar, Overpoortstraat 94,

9000 Gent

zondag 22 oktober 2017 om 13u

FemiXX - Wandeling in Drongengoed samen

met Auricula van FemiXX, Drongengoedbos,

Drongengoedweg, 9910 Knesselare

vrijdag 27 oktober 2017 om 23u

LYNX van Acantha, Tijuana, Schuurkenstraat

2, 9000 Gent

Van 3 november 2017 tot 5 november

2017

Min19 Herfstweekend van Wel Jong Niet

Hetero, Casa Rosa, Kammerstraat 22, 9000

Gent

dinsdag 14 november 2017 om 16u

Doop & Doopcantus van Acantha, Canard

Bizar, Overpoortstraat 94, 9000 Gent

zondag 26 november 2017 om 14u

FemiXX - Lazy Sunday Afternoon van

FemiXX, Casa Rosa, Kammerstraat 22,

9000 Gent

zondag 26 november 2017 om 10u

Min19 najaarsactiviteit van Wel Jong Niet

Hetero, Kammerstraat 22, 9000 Gent

zaterdag 16 december 2017 om 19u

FemiXX - Poolen van FemiXX, Arena Snooker,

Zwijnaardsesteenweg 217, 9000 Gent

VLAAMS-BRABANT

zaterdag 14 oktober 2017 om 10u

Mixed @ Planckendael, Jeugdhuis De Klinker,

Demervallei 14, 3200 Aarschot

zaterdag 14 oktober 2017 om 21u

Verjaardagsfuif van Labyrint, Musicafé, Muntstraat

5, 3000 Leuven

zondag 15 oktober 2017 om 14u

ITTREwandeling met HALLElesbienne van

HALLElesbienne, Kerk Ittre, Grand Place,

1460 Ittre

donderdag 2 november 2017 om 19u

Studio 100 - café van Mixed, Jeugdhuis De

Klinker, Demervallei 14, 3200 Aarschot

zondag 3 december 2017 om 19:45u

Mixed @ het toneel, CC Het Gasthuis, Gasthuisstraat

22, 3200 Aarschot

donderdag 7 december 2017 om 19u

Sinterklaas en zwarte pieten café van Mixed,

Jeugdhuis De Klinker, Demervallei 14, 3200

Aarschot

zaterdag 9 december 2017 om 21u

Fuif van Labyrint, Musicafé, Muntstraat 5,

3000 Leuven

WEST-VLAANDEREN

zondag 15 oktober om 14:30u

B4Gay pannenkoekenbak en kwis, Lappersfortstraat

3, 8310 Assenbroek

zondag 12 november 2017 om 13:45u

Bowling met B4Gay, Koning Leopold III-laan

68, 8200 Brugge

90

dinsdag 3 oktober 2017 om 21u

Bierbowling van Acantha, Overpoort Bowl,

Overpoortstraat 38, 9000 Gent

zondag 3 december 2017 om 14u

T-jong Pannenkoekenslag van Wel Jong Niet

Hetero, Casa Rosa, Kammerstraat 22, 9000

Gent


Mechelsesteenweg 159 - 2018 Antwerpen - tel. 03 230 78 88

www.florartes.be

Voor al uw pakketten.

Geen blabla,

maar vroemvroem!!

Uw pakman,

Uw vakman


= Roze huizen

zizo actief

BRUSSEL

Rainbowhouse vzw (RO-NO)

Brusselse koepelvereniging voor LGBTQI's en

hun sympathisanten

Kolenmarkt 42

1000 Brussel

www.rainbowhouse.be

T: 02 503 59 90

woe, do, vr en za Café-avond

laatste donderdag Rainbows United

laatste zondag Hiv-café

Basta!

holebi-jongerengroep tot 26 jaar

www.bastabrussel.be

2de woensdag Bastacafé

BHS 40+

Culturele vereniging voor oudere holebi's

vanaf 40 jaar

bhs40plus@gmail.com

1ste of 2de zaterdag Cultuur-praatcafé

Brussels Gay Sports

Sportieve en culturele activiteiten voor holebi

www.bgs.org

Sacha Dilbeek

Holebiwerking voor Brussel en Vl-Brabant

www.sacha-holebi.be

2de zaterdag Kookavond

VLAAMS-BRABANT

Holebihuis Vlaams-Brabant vzw

Vlaams-Brabants open huis voor

seksuele oriëntatie en genderidentiteit

Diestsesteenweg 24

3010 Leuven

www.holebihuis.be

&of

Holebi-jongerengroep tot 30 jaar

www.enof.be

1ste dinsdag &of-café (tot 30 jaar)

3de dinsdag çeci n'est pas enough

Aarschot.link Aarschot

Socio-culturele vereniging voor 30+'ers

www.aarschot.link

1ste dinsdag Praatcafé

Break Out Leuven

Sportgroep voor mannen &

sympathisanten -

badminton en volleybal

www.break-out.be

dinsdag Volleybal

dinsdag & zondag Badminton

Cantarelli

SOGI-Mannenkoor

www.cantarelli.be

zondag Notenleer & Repetitie

De Roze Ballon

Vereniging voor holebi's met een

verstandelijke beperking in Vlaams Brabant

www.holebihuis.be/werkingen/derozeballon

Driekant

Homo's uit Leuven en omstreken

www.driekant.be

zaterdag Praatcafé

HALLElesbienne Halle-Buizingen

Groep voor lesbiennes

www.hallelesbienne.be

M: 0496/14.40.11

Holebifilmfestival Vlaams-Brabant

Vereniging die jaarlijks het filmfestival

Vlaams-Brabant organiseert.

www.holebifilmfestival.be

Homo en Geloof Vlaams-Brabant -

Gerust Geweten

Gelovige holebi's Vlaams-Brabant

www.holebihuis.be/werkingen/groep/gerust_geweten

M: 0479 82 55 72

3de zaterdag Samenkomst

Homo Toch Getrouwd

Praatgroep voor homemannen in een

heterorelatie

www.holebihuis.be/werkingen/groep/

hotog

M: 0486/751395

3de woensdag Bijeenkomst

Jola

Onderdeel van Labyrint, richt zich op

jongere lesbiennes

www.facebook.com/jola.labyrint

Kaya60+

Onderdeel van Labyrint, richt zich op

oudere lesbiennes

www.labyrint-vzw.be/Kaya_60_plus.html

1ste woensdag K.O. Kaffee

Labyrint vzw

Leuvense vereniging voor holebitra's

www.labyrint-vzw.be

M: 0487/36.21.13

dinsdag Badminton

woensdag Volleybal

3de vrijdag Vrouwen aan de toog

3de vrijdag Onthaalbox

4de zaterdag Kaartavond

Leonardo

Leonardo International LGBT

www.holebihuis.be/werkingen/groep/

leonardo_international_lgbt

T: 016/60.12.63

1ste & 3de donderdag Leo-café

Mixed Aarschot

Holebi-jongerengroep tot en met 30 jaar

www.mixedonline.be

1ste & 3de donderdag Mixedcafé

3de donderdag Instapmoment voor

Mixedcafé

1ste & 3de woensdag Facebook-onthaal

OHO

Groep voor oudere homo's

www.holebihuis.be/werkingen/oho

1ste woensdag K.O. Kaffee

Sacha Dilbeek

Holebiwerking voor Brussel en

Vlaams-Brabant

www.sacha-holebi.be

2de zaterdag Kookavond

Spot On

Amateurtoneelvereniging met focus op

holebithematiek

www.spotontoneel.be

Transgenderkring Vlaams-Brabant

Vereniging voor transgenderpersonen

www.transgenderkring-vlaams-brabant.be

1ste donderdag Transcafé

3de zaterdag Queercafé (even maanden)

Zensationeel

Toneelgroep met een roze knipoog

www.facebook.com/zensationeel

ANTWERPEN

Het Roze Huis - çavaria Antwerpen vzw

çavaria Antwerpen vzw - Antwerps roze huis

Draakplaats 1

2018 Antwerpen

www.hetrozehuis.be

T: 03/2880084

donderdag Onthaal, informatie en opvang

laatste vrijdag Spellenclub

Active Company vzw

Holebi-sportvereniging en -koor

www.activecompany.be

M: 0495221152

maandag Koor, Badminton en Zwemmen

dinsdag Active Running, Active Workout en

Volleybal

woensdag Tennis, Zwemmen

donderdag Active Running, Waterpolo en

Yoga

zondag Tennis en Badminton

2de zondag Wandelen

3de zondag Nordic Walking

laatste zondag Fietsen

Antar vzw

Vereniging voor cultuur en vrije tijd

antar.vzw@gmail.com

M: 0486 66 67 01

3de donderdag Ledenvergadering

(niet in aug)

Antwerp Pride vzw

Jaarlijks evenement in Antwerpen voor

holebi's en transgenders

www.antwerppride.be

Atthis vzw

Vereniging voor vrouwen die van vrouwen

houden

www.atthis.be

1ste vrijdag Dansavond

2de & 4de vrijdag Poolavond

3de vrijdag Oude caféspelen

Boysproject

Organisatie voor mannelijke en transgender

sekswerkers/escorts

VERENIGINGEN EN VASTE ACTIVITEITEN

93


zizo actief

www.boysproject.be

M: 0475 75 30 63

woensdag Drop in + SOAtesting

De Flamingo's

Holebi-studentenclub tot 30 jaar

www.studentenclubdeflamingos.be

De Klaproos Westerlo

Praatgroep voor holebi's

klaprooskempen@msn.com

M: 0494760302

3de vrijdag Praatgroep

De Roze Wapper

Vereniging voor holebi's met een

verstandelijke beperking

hetrozehuis.be/node/517

Diversiteitsnetwerk Lokale

Politie Antwerpen

www.politieantwerpen.be

Dubbelzinnig

Praatgroep voor bi's

www.dubbel-zinnig.be

1ste donderdag Praatgroep

El Mismo Lier

holebigroep 26+

www.elmismo.be

M: 0468179279

Enig Verschil vzw

Antwerpse holebi-jongeren

(tot 30 jaar)

www.enigverschil.be

Dinsdag EV-café

Gay Business Antwerp (GBA)

Belangengroep voor roze

ondernemers

www.gaybusinessantwerp.be

M: 0477 40 24 20

GenderFlux

Vereniging voor transgenders

www.genderflux.org

2de zaterdag Bijeenkomst

Gewoon Doorgaan

Vereniging rond genderthematiek

www.gewoon-doorgaan.com

M: 0484122138

3de vrijdag Praatavond

HijZijZo! Turnhout

Turnhoutse holebiwerking

www.hijzijzo.be

Holebi40plus

een initiatief voor holebi's ouder

dan 40

holebi40plus@gmail.com

M: 0492715708

laatste zondag

Ontmoetingsmoment

Homo en Lesbienne Werking

Mechelen

Mechelse holebiwerking

www.hlwm.be

vrijdag Babbelkroeg

Jongensdromen

Vereniging voor transmannen

www.jongensdromen.strikingly.

com

M: 0486624784

1ste zaterdag Praatcafé

Pimpernel40plus

Vereniging voor lesbische

40-plussers

www.pimpernel40plus.be

1ste zondag Bijeenkomst

QT4M (Quality Time For Me)

QT4M is een vereninging voor

HoLeBi's

www.QT4M.be

M: 0486974635

2de zondag Babbelkroeg

Shouf Shouf

multiculturele holebiorganisatie

T: 0483/41.60.84

laatste vrijdag Soirée

Stavazah

Recreatief voetbal voor

holebi's, transgenders en

sympathisanten

stavazah.wordpress.com

woensdag Training

VREAK holebitheater

Theaterwerkgroep

www.vreak.be

WAVVH

wandelgroep voor LBT-vrouwen

natuurwandelingen.wordpress.

com

M: 0495686423

Werkgroep Homofilie

Kempen Turnhout

Turnhoutse holebiwerking

www.whk.be

M: 0486882236

dagelijks Onthaal- en

informatiemogelijkheid

WIJ

Een vereniging voor alle vrouwen

die van vrouwen houden

www.wijdames.be

M: 0476346619

LIMBURG

Regenbooghuis Limburg vzw

Meldertstraat 38

3500 Hasselt

info@regenbooghuislimburg.be

Anders Gewoon

Voor transgenders en hun omgeving.

Iedereen is welkom.

www.anders-gewoon.be

M: 0486134690

2de vrijdag AG-Praatcafé

4de zaterdag AG-BIS

BiHomLes Leopoldsburg

Vereniging voor holebi's in

Leopoldsburg en omstreken

bihomles@gmail.com

M: 0474/55.93.99

De Madam vzw - vrouwen en

lesbocentrum

Vrouwen- en lesbocentrum

www.demadam.be

T: 011252294

1ste donderdag Filmavond

2de zondag Wandeling

maandag en vrijdag Onthaal

Gratis juridisch advies na

afspraak

ertussenin

Limburgse vereniging voor

biseksuelen

ertussenin.wordpress.com

2de woensdag Bijeenkomst

Hij

Vereniging voor 30+ mannen

www.hijlimburg.be

3de zondag afwisselende

activiteit

Inderdaad vzw

Voor en door holebi-jongeren in

Limburg tot 30j

www.inderdaad.be

1ste maandag Activiteit (+

instapmoment)

3de maandag Jongerencafé

Limburgs Actiecentrum voor

Holebi's (LACH vzw)

Limburgse holebiwerking

www.lachvzw.be

M: 0494413383

3de zaterdag LACH café

4de dinsdag LACH filmavond

OGWA (Ook Genks Wel Anders)

Genk

Genks holebi- en transgendernetwerk

www.facebook.com/OokGenks-

WelAnders

T: 089 65 42 44

1ste woensdag open moment

Ouders Limburg

Vereniging voor ouders van

holebi's

ouderslimburg.wordpress.com

donderdag Praatavond

Roze Bink

Limburgse vereniging voor lgbt's

met een beperking

www.facebook.com/derozebink

M: 0471626954

SPELenT

Spelletjesvereniging voor

iedereen

www.facebook.com/Spelent

M: 0474691510

1ste woensdag Spelletjesavond

3de zondag Spelletjesnamiddag

3de zondag Bestuursvergadering

3de zondag Onthaalmoment

Zij!

Limburgse vereniging voor lesbische

en biseksuele vrouwen

www.facebook.com/ZijLimburg

1ste vrijdag Zij! Café

OOST-VLAANDEREN

Casa Rosa vzw

Regenbooghuis Oost-Vl

Kammerstraat 22

9000 Gent

T: 09 2692812

www.casarosa.be

AA De Eerste

Anonieme Alcoholisten Groep

voor Holebi's

bit.ly/eerste_info

M: 0485596261

donderdag Bijeenkomst

Acantha

Gentse LGBT-studentenclub

www.acantha.be

M: 0472242775

dinsdag Clubavond

Auricula vzw

Holebisportgroep

www.auricula.be

M: 0472 72 10 04

maandag & zaterdag

Badminton

dinsdag & donderdag

Running

woensdag Zwemmen

De Roze Joker

praat - en ontmoetingsgroep

voor holebi's met een

beperking

www.derozejoker.be

T: 09/261.57.50.

derUIT! Sint-Niklaas

Holebi-jongerengroep tot 26

jaar

www.deruit.be

M: 0474/969 208

94


zizo actief

Famba

Lesbisch-feministische sambaband

www.famba.be

M: 0473 76 71 89

FemiXX

Activiteiten- en ontmoetingsgroep

voor vrouwen

www.femixx.be

Gehuwd en toch Anders

Gehuwde holebi's in heterorelatie

Gent

www.geta.be

M: 0486 61 84 98

2de vrijdag Praatavond

GenderExpress

Transgendervereniging in Gent

www.facebook.com/Gender-

Express

2de woensdag Bijeenkomst

Goed Gestemd

Vrouwenkoor

goedgestemd@hotmail.com

tweewekelijks op donderdag

Repetities

Holebi Spirit

Holebiwerking voor Assenede en

verre omstreken

www.holebi-spirit.be

Holebi Spirit

Holebiwerking voor Assenede en

verre omstreken

www.facebook.com/

groups/1591645817743304/

Holebi9100 Sint-Niklaas

holebigroep uit Sint-Niklaas

www.holebi9100.be

vrijdag Café Trouvé

HoLeMee Eeklo

vereniging voor holebi´s van

elke leeftijd

www.facebook.com/HoLe-

Mee-707448162628207

3de vrijdag Praatavond

Joen vzw

een advies, informatie- en doorverwijscentrum

voor jongeren

www.joen.be

Liever Spruitjes Aalst

Holebi-jongerengroep tot -30

jaar

www.lieverspruitjes.be

M: 0488825263

1ste vrijdag Babbelcafé

Ongehoordt De Pinte

Toneelgroep voor holebi's

www.ongehoordt.be

M: 0478292982

RoundAbout30

Gentse holebigroep voor jongeren

van 24 tot 34

www.roundabout30.be

2de vrijdag RAb30-café

SheSheBar

maandelijkse ontmoetingsplaats

voor vrouwen

www.sheshebar.be

1ste zaterdag SheSheBar (niet

in juli en aug)

Tiszo

Holebirechtenvereniging

info@tiszo.org

Toeterniettoe Ronse

LHBT-jongerenorganisatie tot

30 jaar

www.toeterniettoe.be

T: 055580155

Verkeerd Geparkeerd vzw

Holebi-jongerengroep tot 30 j

www.verkeerdgeparkeerd.be

maandag VG-Café

Werkgroep Ouders Holebi's

Gent

Werkgroep voor ouders van

holebi's

www.wohg.be

T: 0496.81.01.45

1ste woensdag Bijeenkomst

WEST-VLAANDEREN

REBUS

Regenbooghuis W-Vl

Torhoutsesteenweg 123

8400 Oostende

www.rebuswvl.be

T: 059439617

2de zaterdag Filmavond

3de vrijdag Praatcafé

B4Gay

vereniging voor homo- en bimannen

in Brugge en omstreken

www.facebook.com/

groups/971978622945547/

De Roze Maks

Vereniging voor mensen met

een (verstandelijke) beperking in

West-Vlaanderen

www.rozemaks.be

M: 0492945538

www.facebook.com/Gender.

Contact.WVL

T: 0470 / 02 94 01

4de vrijdag Praatavond

Gender.aXept

praatavonden voor transgenderpersonenen

en hun

omgeving

www.facebook.com/groups/

genderaXept

M: 0472500958

3de donderdag Praatavond

Go Out!

Vereniging voor holebi's en

transgenders van 25 tem 40 jaar

www.go-out.be

M: 0487451528

Jong & Holebi in Brugge vzw

Jongerenbeweging gespecialiseerd

in educatie over het

zelfbeeld

www.j-h.be

LezBruges

Meetingpoint voor lesbiennes

en bi-vrouwen in het hartje van

Brugge

www.lezbruges.be

M: 0497422963

2de vrijdag Ladies@the pub

3de vrijdag losse activiteit

Liever Gelijk Kortrijk

Socio-culturele holebi-vereniging

voor West-Vlaanderen.

www.lievergelijk.be

Quies

Groep voor en door jongvolwassen

homo's en bi's uit Noord

West-Vlaanderen (en daarbuiten)

sites.google.com/site/quieswvl

Sisters & Brothers

Holebi of hetero, trans- of

cisgender, jong of oud, Sisters &

Brothers brengt mensen bijeen!

www.facebook.com/

groups/1543371869059517/

Stukje Anders (praatgroep)

Brugge

Groep voor lesbische vrouwen

die in een heterohuwelijk zitten

of zaten

www.stukje-anders.be

Think Different

Holebigroep West-Vlaanderen

www.thinkdiff.be

LANDELIJK

't Kwadraat

Vereniging voor holebi-ouders

www.tkwadraat.be

Accenture BeLux LGBT

network

Lokale tak van Accenture’s

Global LGBT netwerk

careers.accenture.com/us-en/

working/overview/diversity/

diverse-workforce/Pages/gaylesbian-transgender-2010.aspx

Belgian Business Association

Holebi's met een

managementsfunctie

www.belgianbusinessassociation.be

2de dinsdag BBA Diner met

gastspreker

Belgium Bears

Belgium Bears is dé bearcommunity

in België

www.belgiumbears.be

M: 0495630896

Berdache België

Vereniging voor ouders van

jonge en oudere/volwassen

genderkinderen

www.berdache.be

BGMC Knalpijp

Holebi motorclub +500cc met

ritten in alle provincies.

www.bgmc-lgbt.be

3de zondag Motorrit

CD&V-regenboognetwerk

Netwerk binnen CD&V dat werkt

rond holebi- en transgenderthema’s

www.cdenv.be

Folia - L-day

Organiseert de jaarlijkse L-day /

lesbiennedag

www.l-day.be

Groen LGBT netwerk

Holebi- en transgenderwerkgroep

van Groen

www.groen.be

M: 0485035566

Holebi-pastores

Werkgroep voor holebipastores

www.holebipastores.be

M: 0479 82 55 72

Mali Medo

Culturele evenementen voor

LGBTQ in Gent

www.facebook.com/malimedogent

Gender Contact West-

Vlaanderen Brugge

Vereniging voor transgender

personen en eenieder met een

gezonde interesse

Trozelientje

Leesclub van boeken met een

"roze lijntje" voor lesbische,

biseksuele en transvrouwen.

leesclubtrozelientje@outlook.be

Lingam

Werkgroep rond levens- en

relatievragen

www.lingam-workshops.be

95


zizo actief

Merhaba vzw

beweging voor holebi's en transgenders uit

ECM

www.merhaba.be

M: 0483091007

laatste donderdag MerhaBar

Mikpunt

Actiegroep tegen extreem-rechts

mikpunt175.skynetblogs.be

Mix Brussel

LGBT in PVDA-PTB

mix.pvda.be

Jaarlijkse prides in Brussel en Antwerpen,

activiteit op ManiFiesta

Mr. Gay Belgium

Mister verkiezing voor homo's en transmannen.

www.mrgaybelgium.be

N-VA Holebinetwerk

Netwerk voor holebi's en transgenders actief

binnen de N-VA

www.n-va.be

Natuurlijk Holebi!

een vriendengroep voor holebi's die houden

van de natuur

users.skynet.be/natuurlijkholebi

OUT of the Blue

Werking van holebi's en transgenders binnen

Open Vld

www.openvld.be

T: 02/5524358

Planet Gender

Actiegroep rond de genderthematiek

www.planetgender.com

T: 09 231 01 58

Polyamory Belgium

Vereniging voor mensen geïnteresseerd in

ethische non-monogamie

www.facebook.com/polyamorybelgium

1ste zondag Baravond (Gent)

3de dinsdag Baravond (Brussel)

3de vrijdag en laatste maandag

Baravond (Antwerpen)

Rainbow Cops Belgium vzw

Vereniging van en voor holebi- en transgendermedewerkers

van de geïntegreerde

politie

www.rainbow-cops-belgium.be

Sensoa vzw

Vlaams expertisecentrum voor seksuele

gezondheid

www.sensoa.be

T: 03 238 68 68

Sex Positive Belgium

Activiteiten in consent, diversiteit en

exploratie voor een betere wereld zonder

veroordeling

www.meetup.com/sex-positive-belgium

Trainbow Belgium

Vereniging voor LGBT's die werkzaam zijn

binnen de Belgische spoorwegmaatschappijen

www.trainbowbelgium.be

Wel Jong Niet Hetero

Nationale jongerenvereniging voor holebi's

en transgenders

www.weljongniethetero.be

T: 09 335 41 87

Why Me

Vereniging voor holebi's en transgenders uit

Sub-Saharaans Afrika

www.why-me.be

M: 0493980962

WISH2.be (Werkgroep Internationale

Solidariteit Holebi's)

Werkgroep internationale solidariteit met

holebi's en transgenders

www.wish2.be

96


lgbt quoi?

LGBT Quoi?

GEEF DE ANTWOORDEN OP VOLGENDE VRAGEN.

WELK WOORD KRIJG JE DAN VERTICAAL?

1. De titel van de Britse serie over een groep lesbische

vrouwen die in Glasgow wonen.

2. Sciencefictionfilm uit de jaren negentig waarin een

rode en een blauwe pil een speciale betekenis hebben.

De film werd de internationale doorbraak van de gebroeders

Wachowski. Intussen de gezusters Wachowski,

want de twee kwamen uit de kast als transgender en

maakten de transitie naar vrouw.

1

2

3

3. Volk van vrouwelijke strijders uit de Griekse mythologie.

In de twintigste eeuw werd de legende van dit

vrouwelijke strijdersvolk een inspiratiebron voor een

lesbisch utopisch beeld van een gemeenschap die alleen

uit vrouwen zou bestaan.

4. De naam van de botenparade die in 1996 voor het

eerst plaatsvond en deel uitmaakt van Pride Amsterdam.

4

7

5

6

5. Land in de Atlantische Oceaan dat in 2009 voor een

wereldpremière zorgde omdat er een openlijk lesbische

vrouw premier werd.

6. De verslavende drug die bij homomannen populair

is omdat je bij inname van een kleine hoeveelheid

ervan meer zin in seks krijgt. Bij grote hoeveelheden kan

de drugs het behouden van een erectie net bemoeilijken.

De drug krijgt ook de naam special K.

9

8

10

7. De naam van de schlagerzanger die onlangs tegen

Luk Alloo zei dat hij lang gepest werd omdat hij een

Vlaamse zanger wilde worden.

8. De naam van de pil met hiv-remmers die een hivinfectie

kan voorkomen. Er wordt de laatste tijd veel

over geschreven en gedebatteerd. Sinds enkele maanden

wordt de pil ook terugbetaald door het RIZIV.

9. Al enkele jaren de slogan van Antwerp Pride. De

voorbije editie van Antwerp Pride vond er een festival met dezelfde

naam plaats waaraan verscheidene Antwerpse partyconcepten deelnamen.

10. Lady Gaga

9. Love United

8. PrEP

7. Christoff

6. Ketamine

5. IJsland

4. Canal Parade

3. Amazonen

2. The Matrix

1. Lip Service

10. Wereldster die op 28 mei 2009 bekendmaakte dat ze biseksueel

is. Naast haar wereldhits, kan ze ook op veel aandacht rekenen door

haar maffe outfits en de duizelingwekkend hoge hakken waarmee ze

optreedt. Haar looks zijn de voorbije jaren iets minder zot geworden.

Antwoorden:

Gezocht woord: VROLIJKHEID

97


column isha werpt op

ZWARTE PIET IS NIET

ERG FEMINISTISCH

Foto: Gaea Schoeters

Tekst: Isha Van Alsenoy

In 1976 verscheen het feministische cultboek

‘De schaamte voorbij’. Het was niet het eerste boek

van Anja Meulenbelt. Een jaartje eerder verscheen

‘Feminisme en Socialisme, een inleiding’. Dat boek

zorgde voor minder ophef dan ‘De schaamte voorbij’,

maar was zeker niet minder interessant. Meulenbelt

verwijst naar dat boekje bij het verschijnen van haar

meest recente roman ‘Feminisme. Terug van nooit

weggeweest’: veel van de ideeën van toen heeft ze

van onder het stof gehaald, opgefrist en herkauwd.

Eigenlijk komt de boodschap nog steeds op hetzelfde

neer: opkomen voor de rechten van vrouwen

is opkomen voor de rechten van iedereen, en zeker

voor de rechten van mensen

die minder sterk staan in de

samenleving.

“Als we de vrouwenbevrijding

als méér willen zien dan het

verbeteren van de bestaansmogelijkheden

van een

paar individuele vrouwen die

zich óf van een beter bestaan

voorzien dankzij een betere

opleiding, óf genoegen nemen

met een minimaal bestaan aan

de rand van de maatschappij,

dan kunnen we er niet omheen

dat we ook de verschillen tussen

vrouwen onderling zullen

moeten opheffen, net als de

verschillen tussen mannen”,

schrijft ze op pagina 83 van

‘Feminisme en Socialisme’.

Verrassend actueel. Het feministische

debat gaat vandaag

over verschillen tussen binnen- en buitenlanders,

tussen geloofsovertuigingen, verschillende geaardheden,

verschillen in politieke en sociale overtuiging, over

keuzevrijheid, over bevoordeeld zijn in een samenleving

en dat beseffen.

Dat vind ik sterk aan Anja Meulenbelt. Ze blijft al

decennia herhalen dat het persoonlijke politiek is.

“Iedereen vraagt om erkenning, acceptatie en eerlijkheid”,

zegt ze. De eerste stap naar een betere wereld

is erkennen dat onze maatschappij fundamenteel

oneerlijk georganiseerd is. Er is genoeg geld in omloop

De eerste stap

naar een betere

wereld is erkennen

dat onze

maatschappij

fundamenteel

oneerlijk georganiseerd

is

om iedereen die het nodig heeft van een deftige

uitkering te voorzien. De Belgische Grondwet is

stevig genoeg om radicale keuzes te maken en

op te komen voor de minderheden en hun rechten,

én voor ideologische en filosofische minderheden.

Natuurlijk hebben moslims een plaats in onze samenleving.

En als een minderheid vraagt om de figuur van

Zwarte Piet af te schaffen, dan moeten we dat gewoon

doen. Anja Meulenbelt heeft daar ook een duidelijke

mening over: “Nu is het van ‘Wij, de witte bevolking,

besluiten dat wat het clubje zwarte mensen wil, onzin

is’. Zo roep je woede op. Voor alle zwarte mensen die ik

ken, is Zwarte Piet een symbool. En zij zeggen: ‘Wij vragen

iets, wij gaan ervan uit

dat wij ook burgers zijn van

dit land en dat wij ook iets

te zeggen hebben over wat

er hier gebeurt. Wij schaffen

niet de hele cultuur af. Wij

zeggen alleen maar: ‘Doe iets

anders met die Zwarte Piet,

want voor onze kinderen is

dat beledigend. Wij willen

een sinterklaasfeest waar alle

kinderen iets aan hebben.’

Dat is een bescheiden eis.”

En toch blijkt het moeilijk

om daar een duidelijke en

expliciete mening over

te uiten. Zwarte Piet gaat

over beeldvorming, over de

boodschap die we meegeven

aan onze kinderen,

over hoe de samenleving

georganiseerd is.

Hoe hard vechten wij niet tegen stereotiepe beeldvorming?

Tegen de homo met het slappe handje en de

lesbo in tuinbroek? Binnenkort is het weer Sinterklaas.

We kunnen niet van vandaag op morgen het politiekeconomische

systeem veranderen en alle onrechtvaardigheid

bannen. We kunnen ons wel uitspreken tegen

een racistisch beeld met wortels in een onduidelijk

verleden dat vandaag kwetsend en verwarrend is

voor onze medeburgers. Afschaffen dus! Gewoon een

kwestie van respect.

Isha is een enthousiaste wereldburger

met een hardnekkige

schrijfmicrobe. Ze houdt van ontdekkingen

en uitdagingen, blijft

immer kritisch en verwonderd.

98


Niet op zoek

naar een avontuurtje,

maar naar een

serieuze relatie?

More magazines by this user
Similar magazines