Views
1 week ago

2018.02.01-PROJECT-7-BLAD-NIEUWSBRIEF-05

Als alle stukjes op de

Als alle stukjes op de juiste plaats zijn ingebed is er een harmonieuze afbeelding ontstaan. Soms zie je gelijk waar een stukje hoort. Maar meestal moet je goed naar het puzzelstukje kijken om te weten waar het ongeveer bij hoort om daarna zorgvuldig de juiste te plaats bepalen. Nemen we echter daar de tijd niet voor en dwingen we een stukje op een plaats waar het niet goed past dan vervormt het. Soms beschadigen daardoor de stukjes eromheen ook. En probeer je het puzzelstukje weer los te wrikken gaat er nog meer kapot en past het nergens meer. Zo ook beschadigen mensen als we ze nu maar even snel ongeveer op hun plaats duwen in de maatschappij. Zelf voel ik mij soms een stukje lucht dat in het gazon verwerkt is, overduidelijk dat het verkeerd verpuzzeld zit, toch? Maar dat is helemaal niet zo duidelijk, want ik probeer mij aan te passen. Ik ben fletser geworden, wat vergeeld en daardoor lijk ik al bijna groen, er moest wel wat verwringen en flink bijgeschaafd worden, dus nu lijkt het best te passen. Ik ben echt (een) stuk geworden. Hoe dat aanpassen ontstaat wil ik met een ander voorbeeld proberen te verduidelijken. Je herkent het misschien van vroeger, fotootjes van het gezin aan de muur. Vader en moeder naast elkaar, boven aan en daaronder in iets kleinere lijstjes de kinderen en de jongste onderaan. Als een foto niet goed past komt de rand van het lijstje over een deel van de foto heen en vaak wordt er een deel van de foto afgeknipt. Zo gaat het ook wanneer je je aanpast aan het beeld van het gezin of de maatschappij. Als de ouders het samen oneens zijn vormen ze hopelijk toch één lijn. Beide doen wat water bij de wijn en volgen daarna rechtlijnig de gulden middenweg. Als kind moet je die gulden middenweg ook volgen, hoewel je al ziet dat beide ouders het er niet helemaal mee eens zijn. Je past je aan, aan de groep waartoe je wil behoren en daarmee verlies je een stukje van jezelf. Er worden stukjes van je afgeknipt of zij raken verstopt achter de fotolijst. Als je later uit dat kader stapt blijkt dat je veel meer bent dan anderen altijd van je gezien hebben. Echter ontbreekt er dan wel een foto uit het rijtje want daar pas je niet meer tussen. Hoeveel gemakkelijker zou het zijn als de fotolijstjes vroeger aangepast waren aan de vorm van de persoon die er in moest? In plaats van de persoon aan te passen aan het lijstje. Het is tijd om te stoppen, te verwachten dat onze kinderen zich aanpassen aan onze vreemde, dwaze gewoontes en regels. Laat ze alsjeblieft zichzelf zijn, er zijn al anderen genoeg. Kinderen zijn nodig op hun eigen specifieke plaats om zo tot een harmonieuze samenleving te komen! Laten we daarom onze kinderen liefdevol begeleiden en leren dat ze een vrije wil hebben en daar zelf verantwoordelijk voor zijn. Zo kunnen ze hun eigen levenslessen leren. Uiteraard hoort daar toch ook een duidelijk kader omheen zodat ze veilig kunnen experimenteren. Dit kader vat ik samen als: Wat je denkt, spreekt of doet moet goed zijn voor jezelf maar ook goed zijn voor een ander en goed voor de gehele schepping. 6

Dus mijn goede voornemen voor dit jaar is om een goed voorbeeld te zijn en daarom goed voor mijzelf te zijn zoals ook voor de ander en voor moeder aarde met alles wat daar op en omheen leeft. Maar ook om ff het familiekarma op te lossen, dat wil ik niet meer opnieuw doorschuiven naar de nieuwe generatie; die hebben genoeg aan zichzelf. 2018 is een mooi jaar! Liefs, Arie Permacultuur in het dagelijks leven Ishi Crosby is al geruime tijd verbonden aan de Studiegroep Exmorra, die daar samenkomt in Centrum Wilgenhoeve. Ishi is bij Centrum Wilgenhoeve bezig met de bouw van een Aardehuis (een nul-energie en CO2- neutraal huis) en de aanleg en verdere ontwikkeling van de Permacultuurtuin. Ook geeft hij trainingen over het praktische gebruik van archetypen en mythologie voor het dagelijks leven. Hij heeft jarenlange ervaring met de ‘Open Space’-methode. Open Space is een zeer efficiënte manier om problemen in groepen op te lossen en tot besluitvorming te komen. Open Space sluit helemaal aan bij de drie ethische principes van Permacultuur: zorg voor de Aarde, zorg voor de mens en eerlijk delen. Toen hij eens in contact kwam met de deelnemers aan de Studiegroep, raakte hij zo enthousiast, dat hij niet alleen wilde meedoen, maar ook spontaan aanbood om zijn kennis over Permacultuur te delen met de aanwezigen. Inmiddels is hij uit de groep niet meer weg te denken. 7

een beter blad - St. Anna Zorggroep
Nieuwsbrief Consultant United Jan 2011.pdf
WSN Leef! 05
4Kenia Nieuwsbrief 05
september 2012 - Hac '63
november 2012 - Hac '63
Project dossier Oeganda :: Kiwangala - Livingstone