Views
9 months ago

Aquariumwereld April 2018 (preview)

Maandblad voor de Aquarium-, Terrarium- en Vijverliefhebber Jaargang 71 - 2018 - nr. 04 - April (preview)

Tekst en foto’s: Eddy

Tekst en foto’s: Eddy Vanvoorden - Guppyclub Belgium Sensatie in de Europese guppyscene Halfmoon guppy wordt erkend als 13 de officiële IKGH standaard Anno 1908 kwamen de eerste levende guppy’s naar Europa via de firma C. Siggelkow in Hamburg. De daaropvolgende jaren ontdekten de Europese aquariumliefhebbers dat deze visjes zich probleemloos vermeerderen. Niet enkel dat: de visjes bleken ook zeer kleurrijk en zeer vormrijk te zijn. De guppyliefhebbers spraken spoedig in lyrische termen over deze juweeltjes. Al snel pronkten de kwekers op tentoonstellingen met hun mooiste en soms ook meest bizarre kweekvormen. De guppyclubs schoten als paddenstoelen uit de grond en op aquariumshows wedijverden de guppykwekers om de mooiste exemplaren. De guppywedstrijden waren geboren. 128 71/04 aquarium wereld

Tekening rechts: dit is de originele tekening uit de standaard-omschrijving en zo zou dus de ideale halfmoon guppy eruit moeten zien. Links: halfmoon guppymannetje, de nieuwe en 13 de keuringsstandaard voor guppy wedstrijden. Naar Europese kweekstandaards Tijdens het interbellum kenden deze guppywedstrijden hun eerste hoogdagen. Dat is natuurlijk allemaal mooi, maar in die begindagen had elke club zowat zijn eigen keuringsregels voor zulke wedstrijden opgesteld. Het ligt voor de hand dat er problemen opdoken, wanneer men van een regionale naar een nationale of zelfs internationale guppyshow trok. Men kan immers geen appelen met citroenen vergelijken. Dus drongen zich internationaal erkende keuringsstandaards op, zodat de prachtguppen – zoals ze toen al genoemd werden – op gelijke basis beoordeeld konden worden. De Oostenrijkse guppyclub ÖGG (Österreichische Guppy Gesellschaft) greep de koe bij de horens en stelde in 1981 de eerste internationale guppykeuringsregels samen: de zogenaamde IHS’81 (Inter-Hochzucht- Standards ’81). Tegelijkertijd werd, samen met een aantal Duitse verenigingen en één Belgische guppyclub (Belgische Guppy Vrienden), de IKGH opgericht, Internationales Kuratorium Guppy-Hochzucht. Dit orgaan moest de toepassing van de IHS-standaardregels bewaken. Evolutie van de IHS-standaardregels Er werd bepaald dat de leden van de IKGH om de vijf jaar zouden samenkomen om de IHS-standaardregels eventueel te corrigeren of aan te passen aan de evoluties binnen de guppykweek. Dat is tot op heden consequent volgehouden en leidde in de loop der jaren tot een uitbreiding van vele dekkleuren en recessieve lichaamskleuren. Edoch, op het vlak van vinvormen veranderde niets, terwijl er wereldwijd binnen de guppykweek toch allerlei adembenemende dingen gebeurden – en nog steeds gebeuren. De oorzaak daarvan ligt bij die eerste Oostenrijkers, welke de standaardvormen hebben vastgelegd. De IHS’81 bevat namelijk twaalf standaardvormen: vier grootstaarten (waaierstaart, triangelstaart, sluierstaart en vaandelstaart), vier zwaardstaarten (dubbelzwaard, bovenzwaard, onderzwaard en lierstaart) en vier kortstaarten (spadestaart, speerstaart, rondstaart en naaldstaart). Mooi en homogeen verdeeld. Geniaal, maar onnoemelijk rigide tegelijkertijd! Elke nieuwe standaard zou deze mooie homogeniteit immers verbreken. Daarom ook dat de meeste guppyclubs huiveren om iets te wijzigen aan de standaardvormen, want dan is dat mooie patroon om zeep. Volgens de regels moet men een twee derde meerderheid hebben om wijzigingen aan de IHS aan te brengen, dus nieuwe vinvormen stootten tot op heden steeds op een onafbreekbare muur. Guppyclub Belgium doorbreekt de muur Toch voorziet de IHS de aanvaarding van nieuwe standaards. De nieuwe vorm moet twee opeenvolgende jaren, op minstens drie officiële guppyshows, te zien zijn geweest. Daarna kan een club een motie tot aanvaarding indienen. Als die motie met twee derde meerderheid wordt aangenomen, dan is die nieuwe standaardvorm een feit. aquarium wereld 71/04 129