05.03.2018 Views

Pro Shots Magazine Q1 18

Quarterly Magazine of Holland's leading photo press agency

Quarterly Magazine of Holland's leading photo press agency

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

Q1 | 18

KWARTAALTIJDSCHRIFT

NR 1 • DERDE JAARGANG

MAGAZINE

UITGELICHT

ROY MAKAAY

VOETBALSHOP.NL•

MARCEL PEEPER

EN VERDER

AGENDA •

BLIKVANGER


COLUMN

INHOUD

3 Column

4 Mediapartners: Voebalshop.nl - Ron van den Tempel

10 In de media

12 Blikvanger

16 De keuze van: Roy Makaay

24 Achter de schermen: Jasper Ruhe

30 Langs de lijn met: Marcel Peeper

34 De voorlichter: Koen ter Riele - PEC Zwolle

36 Andre Onana

38 Olympische Winterspelen met Henk Jan Dijks

42 10 jaar geleden

45 Sportboek 'Moments' Pim Ras

46 Wij zijn verhuisd

4 12 16 24

Connect with us: www.facebook.com/ProShots

https://twitter.com/ProShotsNL

www.instagram.com/proshots.nl

Verantwoordelijke uitgever: Pro Shots Photo Agency BV, MediArena 2 , 1114 BC Amsterdam

Tel. 020-3379654 , e-mail: info@proshots.nl

Ontwerp & Lay Out:

Idee-Fix, België

SEO optimalisatie:

Microdesign, Scheveningen

Vormgeving:

Martijn Buskermolen, Jasper Ruhé

Vaste medewerkers:

Nicky van Achthoven, Clifford William, Diana van der Meer,

Remko Kool, Nathalie Nuiten

Social Media:

Hasnae Beuker

Eindredactie:

Nico Brekelmans

Hoofdredacteur:

Stanley Gontha

Fotografie:

Pro Shots

Verspreiding:

25.000 e-mail & social media

Het Pro Shots Magazine is bedoeld voor

medewerkers in de mediawereld die

dagelijks gebruik maken van sportfoto’s

uit de database van Pro Shots . Het blad

is uitsluitend als een digitaal bladerbare

PDF te lezen en dus niet in hardcopy

verkrijgbaar. Een kwartaaleditie

heeft tussen de 7 miljoen en 9 miljoen

pageviews (!)

Op 25 juni 1978 speelde het Nederlands elftal de WKfinale

tegen Argentinië. Vlak voor het laatste fluitsignaal

van de reguliere tijd en bij een stand van 1-1, slalomde Rob

Rensenbrink zich door de Argentijnse verdediging. Hij schoot

op de paal. Een paar centimeter naar rechts en Oranje was

wereldkampioen geworden.

Dit Rob Rensenbrink-gevoel overkwam mij op zaterdag 3

februari. Op die avond werd de Zilveren Camera uitgereikt in

het Museum van Hilversum. Voor het eerst in jaren besloot

ik mee te doen aan deze wedstrijd en wel in de categorie

Nieuws Binnenland. Het ging hier om de foto die ik op 14 juli

maakte in Amsterdam Geuzenveld toen een grote menigte

zich verzamelde voor het huis van de familie Nouri. U weet

wel, de foto waarop vader Mohammed Nouri zich uit het

dakraam van een witte Mercedes zich aan de mensen toonde

met zijn handen op zijn borst en zijn hoofd naar de hemel

gericht. De foto ging die avond viraal en is zonder overdrijven

wellicht de meest gepubliceerde nieuwsfoto van 2017

geweest. Nu ben ik niet zo van fotowedstrijdjes, zeker niet

wanneer je wordt aangespoord om vooral mee te doen om

het meedoen.

Toch heb ik besloten het dit keer wel te doen. Immers, hoe

vaak komt het in je werkbare leven als fotojournalist voor, dat

je verslag hebt kunnen doen van een iconisch moment. Is dat

niet de essentie van mijn beroep als journalist? Welnu………….

toen ik die 3e februari de eerste prijs in de categorie Nieuws

Binnenland kreeg toegekend, tikte de hartslag met gemak de

120 aan. Niet zo zeer vanwege deze prijs, wel van wat daarna

nog zou komen. Als je namelijk in de finale zit, wil je ook voor

de ultieme hoofdprijs gaan: de Zilveren Camera.

Ik moest het opnemen tegen de 8 winnaars van de andere

categorieën. Helaas mocht het niet zo zijn. Vlak voor de klok

van 11 uur, werd met een Idols-achtig gevoel voor drama,

de winnaar bekend gemaakt. Het werd Chris Keulen die een

fotoreportage maakte over dementie, geschoten in zwart wit

en gemaakt in de jaren 2015, 2016 en 2017. Ik had best wel willen

verliezen van een omgevallen palmboom in Sint Maarten, of

een Turkse minister in Rotterdam die door de politie wordt

tegen gehouden. Foto’s die het nieuws veelvuldig haalden en

tenminste iets vertellen over het jaar 2017. Het werd dus een

serie die nergens eerder was gepubliceerd en dat voelde raar.

Heel raar.

Daarom had ik ook zo’n dubbel gevoel, met een prijs die niet

voelde als een prijs. Hoe goed de complimenten ook bedoeld

zijn, het verandert niks aan dit gevoel. Wat dat betreft hoop

ik dat alle vergelijkingen met Rob Rensenbrink hier stoppen.

Hij moet immers al 40 jaar uitleggen waarom hij het NIET is

geworden.

Stanley Gontha

2

3


MEDIAPARTNERS

VOETBALSHOP.NL

RON VAN DEN TEMPEL

Voetbalshop (onderdeel van The Badge

Company in Woerden) is uitgegroeid tot de

grootste online voetbalretailer in de Benelux.

Het bedrijf met 50 werknemers speelde tijdig

in op de veranderende markt en lanceerde

een succesvolle webshop onder de naam

voetbalshop.nl. Essentieel voor het vergroten

van de naamsbekendheid is het inzetten van

social media.

Logisch dat hiervoor de samenwerking wordt

gezocht met de grote merken Adidas en Nike.

Daarom worden voetballers met regelmaat in

het licht gezet wanneer er weer een nieuwe

voetbalschoen uitkomt. Medeverantwoordelijk

hiervoor is Ron van den Tempel, hij nam twee jaar

geleden de uitdaging aan om het merk Voetbalshop

naar een hoger level te duwen.

Door: Clifford William

Foto's : Stanley Gontha

4

“WE HEBBEN MET EEN GENERATIE KIDS TE MAKEN DIE NIET

BETER WEET DAN DIT SOORT SPULLEN ONLINE TE BESTELLEN.”


MEDIAPARTNERS

INTERVIEW MET RON VAN DEN TEMPEL

Hoe lang werk je voor Voetbalshop.nl?

"Ik ben hier twee jaar geleden binnengekomen

als online marketeer, verantwoordelijk voor

het begeleiden van de campagnes. We weten

ruim van tevoren wat er is ingekocht en welke

ondersteuning wij kunnen verwachten van de

merken. Hier richt je dan je plannen op in, hoe je

het gaat vertalen naar de markt. Ik heb in deze

korte tijd best al wat nieuwe dingen kunnen

inbrengen. Bijvoorbeeld de fotografie die we

nu zelf in huis doen met mijn collega Kevin

Compeer. Samen hebben we er behoorlijk

wat tijd in gestoken om de productfotografie

naar een hogere level te krijgen, ook met

het inzetten van modellen. Kevin is speciaal

hiervoor zelfs een fotografie opleiding gaan

volgen. Hij is nu meer fotograaf dan marketing

medewerker.”

Hoe groot is jullie fanbase op social

media?

"Wij zijn in Nederland en in Belgie apart

zichtbaar met @voetbalshopnl en

@voetbalshopbe, vooral op Facebook met 75

duizend volgers in Nederland en 28 duizend in

België. Instagram komt er langzaam aan met nu

50 duizend volgers in Nederland en 3 duizend

in België. Acties die het goed doen zijn die met

gesigneerde voetbalschoenen en shirts. Met

de hieraan gekoppelde winacties die mensen

moeten delen, realiseren wij een groot bereik.

Daar maken wij toch echt het verschil. Jonge

mensen willen zich graag identificeren met een

voetballer die vaak net zo jong zijn. Zo hebben

wij blogs gemaakt met Steven Bergwijn,

Jeremiah St Juste en Justin Kluivert. Wat wij

doen is dat wij de merken waarvan wij veel

producten hebben ingekocht benaderen om

“hun spelers” in te zetten in onze campagnes.

Door het stellen van leuke vragen en de mooie

fotografie erom heen, kunnen wij de artikelen

mooi onder de aandacht brengen. Adidas

en Nike hebben een belang bij een goede

zichtbaarheid van het product. Wij willen

vooral laten zien dat deze producten bij ons

te koop zijn.”

Hoe heeft voetbalshop.nl zich

ontwikkeld?

“Ik hoor weleens verhalen van vroeger,

zendingen die binnen kwamen. Je moest alles

zelf uitpakken, spullen in een doos stoppen,

verzendsticker erop en bij wijze van spreken

ging je het pakketje nog zelf afleveren bij

de klant. De schaal is inmiddels zo vergroot

dat je dit alleen maar kunt doen met goed

geautomatiseerde processen.

Voetbalschoenen, trainingspakken en

voetbalshirts, dat zijn de voornaamste

producten. Feitelijk alles wat met voetbal te

maken heeft, dus ook scheenbeschermers,

slidingbroekje, slippers en tape. Daarnaast

beheren we ook de fanshops van een aantal

voetbalclubs zoals PSV, NEC, NAC en de

Graafschap. Je bestelt producten via hun

website maar de opslag en verzending gebeurt

hier vanuit het magazijn in Woerden. Op een

drukke dag kunnen er zo maar 1.500 pakketjes

de deur uit gaan.”

Hoe gebruiken jullie de foto’s van de Pro

Shots website?

"Wij zoeken vaak op speler als we weten dat hij

op het nieuwste model schoen heeft gespeeld.

Die foto’s gebruiken we in een e-mail of een

uiting naar onze klanten. We hoeven Pro Shots

er ook nooit om te vragen, we loggen in op de

database en meestal vinden we wel wat we

zoeken.”

Vertel eens iets over teamsports.

“Voetbal teamwear is een concept om

verenigingen te voorzien van complete tenues.

Shirts, broekjes, kousen en trainingspakken etc.

Wij ontzorgen de clubs als het ware. Als je als

lid van een vereniging je tenue bij ons bestelt,

dan heb je het de volgende dag in huis. Ook

hier geldt weer dat wij de voorraad, de opslag

en de verzending regelen. Dit soort deals

maken wij exclusief met verenigingen, je kan als

voetballend lid van de club je eigen shirt niet

meer bij de lokale sportzaak kopen. Maar weet

je….. we hebben met een nieuwe generatie

‘kids’ te maken, die niet beter weet dan dat je

dit soort spullen online koopt. Bovendien kan

je bij ons twee maten bestellen met het gratis

retourrecht van de maat die je niet past. Clubs

waaraan wij leveren zijn o.a. Leonidas, Kampong,

SV Houten en AFC Amsterdam. De teller staat

nu op 22 verenigingen met de ambitie om in

drie jaar 70 verenigingen als vaste partner te

mogen begroeten. Consumenten denken vaak

dat Nike en adidas de dure merken zijn, maar als

je kijkt naar de andere merken voor teamwear,

dan is het prijsverschil er vrijwel niet. Qua

uitstraling en imago is het super professioneel

en voor de spelers is het natuurlijk geweldig

om in Adidas of Nike teamkleding te spelen.

Ook kunnen wij shirts voorzien van namen en

rugnummers, dat doen we allemaal zelf in huis.”

7


8

9


IN DE MEDIA

10

11


BLIKVANGER

AIDA ! Un nombre muy bonito…..

De naam doet denken aan een groot gevaarte, een

cruiseschip die de Rotterdamse haven aan doet. Niet aan

een elegante Spaanse schone, zoals de vrouw van WillemII

speler Fran Sol. Weet iemand het Spaanse woord voor

‘bofkont’ ? De sympathieke aanvaller heeft bij uitstek de

ideale provincie uitgekozen. Brabantse nachten zijn immers

lang.

Foto: Toin Damen

12

Foto: Stanley Gontha

13


14

15


DE KEUZE VAN

ROY MAKAAY

Roy Makaay speelde voor Vitesse, Tenerife, Deportivo la Coruna en

Feyenoord. Hij droeg 43 keer het shirt van Oranje. Absoluut hoogtepunt zijn

de 4 jaar bij Bayern Munchen. Hij werd er twee keer kampioen. Toch was

het kampioensschap van Spanje met Deportivo la Coruna in 2000 van een

grotere orde. Om met die club de suprematie van Madrid en Barcelona te

onderbreken, was ook al in die tijd heel bijzonder.

We nemen kort een aantal foto’s door uit de loopbaan van de openhartige

Wijchenaar. Of hij het moeilijk vond om zijn profloopbaan niet bij NEC maar

bij aartsvijand Vitesse te beginnen? “Nee joh, ZIJ vonden mij toch niet goed

genoeg.”

Door: Clifford William

Foto: Stanley Gontha

16

17


ROY MAKAAY

DE KEUZE VAN

Vitesse

“Ik was 14 toen ik bij Vitesse kwam. Bert Jacobs

had me zien spelen in een stagewedstrijd. Ik

kon al naar VVV maar zag het niet zo zitten om

op die leeftijd op een neer te reizen naar Venlo.

Nu kom ik uit Wijchen en het had dus voor de

hand gelegen dat ik voor NEC zou spelen, alleen

vond NEC mij niet goed genoeg. Daarom heb

ik er ook nooit moeite mee gehad dat ik voor

de aartsrivaal in Arnhem ging spelen. ZIJ vonden

mij toch niet goed genoeg, ja toch? Je kan het

je niet meer voorstellen, maar Bert Jacobs gaf

als hoofdtrainer van het eerste elftal ons op

zaterdag veldtraining. De B1 deed hij er even

bij. Bij Vitesse heb ik in het eerste gespeeld met

o.a. en Theo Bos en Philip Cocu. In Arnhem heb

ik ook veel getraind om tweebenig te zijn. Ik

weet niet of je tweebenigheid nou in je moet

hebben of niet, maar je kunt er wel veel op

trainen. Wat je in ieder geval niet kunt leren is

om op het goeie moment op de juiste plaats

te staan, dat moet in je zitten."

Tenerife

“Ik was 22 toen ik naar het buitenland ging. Dat

vond men toen al jong, maar kijk eens hoe jong

ze nu al gaan. Ik had zelfs al een jaartje eerder

kunnen vertrekken, maar toen Leo Beenhakker

als trainer werd aangesteld drong hij bij mij aan

om nog een jaartje te blijven. Het was prettig

dat ik samen met Ferdie Vierklau de stap naar

Spanje maakte. Tenerife had net een goed

seizoen gedraaid en zat vol ambities. Helaas is

het anders gelopen. Het eerste jaar bleven we

er nog net in, het seizoen daarna degradeerden

we.”

Deportivo la Coruna

“Tenerife had het geld hard nodig, dus werkten

ze graag mee aan mijn transfer naar Deportivo.

Er ging een teammaatje met mij mee naar

Noord-Spanje, Jokanovic, een Serviër. Aan het

einde van het seizoen keken we elkaar aan.

Raar dat we een jaar geleden degradeerden

met Tenerife en nu samen kampioen zijn

met Deportivo. Het was een ontlading,

iedereen weet dat ze in 1995 het Spaanse

kampioenschap verspeelden door een gemiste

penalty in de laatste wedstrijd. Werd het

alsnog het Barcelona van Cruyff, Koeman en

Romario. Ik heb er uiteindelijk 4 jaar gespeeld

met o.a. een goede uitwedstrijd in mijn laatste

seizoen tegen Bayern Munchen. Dat heeft mij

denk ik de transfer opgeleverd naar Beieren.”

Bayern Munchen

“Vanaf dag één krijg je al mee dat je niet mag

winnen, maar dat je MOET winnen. Ze hebben

de bekende Mia san mia. Wij zijn wij. Eens

een Bayern speler, altijd een Bayern speler. Ik

word nog steeds uitgenodigd om met een

elftal oud-spelers mee te doen aan allerlei

liefdadigheidswedstrijden. Binnenkort tegen

Liverpool. Dat de Bundesliga aan spanning

inboet omdat Bayern steeds kampioen wordt,

tsja daar kunnen zij toch niets aan doen. In

mijn tijd lag het iets dichter bij elkaar. In mijn

eerste jaar werd Werder Bremen kampioen,

in mijn laatste jaar Vfb Stuttgart. Bayern is een

hele grote en hele warme club. Dat merk je

vooral bij de jaarlijkse Oktoberfesten. Soms

lijkt het alsof spelers twee weken achter elkaar

feestvieren, maar in feite is het maar één

zondag na een wedstrijd en vanuit de club

georganiseerd. Fotografen hadden 10 minuten

de tijd om hun plaatje te schieten. Het publiek

ziet twee weken lang dezelfde foto’s."

Feyenoord

“De keuze om naar Nederland terug te gaan

was een hele bewuste. Ik kon namelijk nog naar

een andere buitenlandse club, maar ik wilde

perse naar huis. Ik was inmiddels 32. Giovanni

van Bronkhorst en ik hadden mede de rol om

de ‘Wijnaldums en de Fers’ van deze club te

begeleiden in hun ontwikkeling. Als Gio hier

niet was gekomen was ik ook niet gekomen,

andersom volgens mij ook niet. Ik werk nu 8

seizoenen als trainer bij Feyenoord, waarvan

de laatste 3 als spitsen-trainer. Hartstikke leuk

om te doen, vooral de focus om spitsen beter

te maken. Dylan Vente bijvoorbeeld, die ik als

trainer van de D1 in mijn elftal had. Of ik hogere

ambities heb als trainer ? Nee hoor, voorlopig

niet.”

Nederlands elftal

“Ik debuteerde in 1995 onder Guus Hiddink

in een uitwedstrijd tegen Wales. Ik heb twee

eindtoernooien mogen meemaken, het EK

2000 en het EK 2004. In 2000 scheurde ik een

dag voor de halve finale mijn enkelbanden af.

Een paar uur na de operatie in het AMC vroeg

ik aan de arts of ik de wedstrijd tegen Italië in

het stadion mocht gaan kijken. Vond hij niet

zo’n goed idee. Het was de wedstrijd van de

gemiste penalty’s. Gelukkig speelden we het

penalty-syndroom in 2004 van ons af in de

kwartfinale tegen Zweden. Ik benutte daar

in Portugal de vijfde penalty. Arjen Robben

maakte het af.”

18

19


DE KEUZE VAN

ROY MAKAAY

BAYERN MUNCHEN

“De jaarlijkse Oktoberfesten. Soms lijkt het alsof spelers twee weken

achter elkaar aan het bier zitten, maar in feite is het maar een zondag na

een wedstrijd. Fotografen hadden 10 minuten de tijd om hun plaatje te

schieten. Het publiek ziet twee weken lang dezelfde foto’s.”

NEDERLANDS ELFTAL

“Gelukkig speelden we het penalty-syndroom in 2004 van ons af

in de kwartfinale tegen Zweden. Ik benutte daar in Portugal de

vijfde penalty. Arjen Robben maakte het af.”

VITESSE

20

DEPORTIVO LA CORUNA

“Er ging een teammaatje met mij mee van Tenerife naar Deportivo

la Coruna, Jokanovic, een Serviër. Aan het einde van het seizoen

keken we elkaar aan. Raar dat we een jaar geleden degradeerden met

Tenerife en nu samen kampioen zijn met Deportivo.”

“Ik kom uit Wijchen en het had dus voor de hand gelegen dat ik voor

NEC zou spelen, alleen vond NEC mij niet goed genoeg. Daarom heb

ik er ook nooit moeite mee gehad dat ik voor de aartsrivaal in Arnhem

ging spelen.”

FEYENOORD

“Ik kon nog naar andere buitenlandse clubs, maar ik wilde perse naar huis.

Ik was inmiddels 32. Giovanni van Bronckhorst en ik hadden een beetje

de rol om de ‘Wijnaldums en de Fers’ van deze club te begeleiden in hun

ontwikkeling.”

21


22

23


ACHTER DE SCHERMEN

Jasper Ruhe

Jasper Ruhe wordt intern alom geprezen

door zijn collega-fotografen. Niet alleen

is hij een ervaren fotograaf die het

klappen van de zweep kent, maar hij is

binnen het bedrijf ook verantwoordelijk

voor de techniek en de database. Voor

elke vraag moet hij een antwoord zien

te vinden.

Iedere maandag wordt er op kantoor

met 5 man gewerkt aan het opschonen

en aanpassen van het binnengekomen

Europese beeldaanbod. Foto’s die in het

weekend geautomatiseerd door buitenlandse

persbureaus naar de database van Pro Shots

zijn verstuurd zodat klanten snel aan hun foto’s

kunnen komen. Deze werkzaamheden liggen

onder de verantwoordelijkheid van Jasper

Ruhe.

Door: Clifford William

24

25


ACHTER DE SCHERMEN

INTERVIEW MET

Jasper Ruhe van PRO SHOTS

“ACHTERAF VRAAG IK ME NOG WEL EENS AF WAAROM IK ZONDAGAVOND OP EEN

DONKER INDSUTRIETERREIN FOTO’S ZAT TE BEWERKEN.”

26

20 jaar alweer bij Pro Shots?

“Niet helemaal waar natuurlijk, we bestaan

pas 17 jaar. Ik liep als student van de MTSfotovakschool

Ede stage bij fotopersbureau

Cor Mooy en even later kwam ik terecht bij

Stanley Gontha en zijn bedrijf BS Promotions,

ook een fotopersbureau. Dus ja, ik ken Stanley

Gontha al 20 jaar. Ondertussen had ik ook een

deeltijdbaan bij Illustrious Images in Amsterdam

waar ik voor het eerst te maken kreeg met

foto databases. Dit bedrijf was zijn tijd ver

vooruit met verbindingen die via de satelliet

en later ISDN liepen. Snel internet was er nog

niet. Toch hebben ze het niet gered, ik denk

omdat de twee eigenaren elk toch een andere

weg in wilden slaan.”

Inmiddels had je de smaak te pakken.

“Ik kreeg een baan aangeboden bij ABC Press,

toen een gerenommeerd persbureau in

Amsterdam met mooie collecties uit Amerika.

O.a. Magnum, Time and Sports Illustrated

werden door ABC Press vertegenwoordigd,

niet de minste namen natuurlijk. Het was nog

een beetje ouderwets eigenlijk. Al het binnen

gekomen beeld -zo’n tienduizend per dagmoest

ik sorteren en ik moest ervoor zorgen

dat de juiste selecties werden klaargezet voor

de afdeling verkoop. Er was toen nog geen

database zoals we dat nu kennen. Ik werd

gevraagd om dat daar juist te helpen opzetten.

We zaten met 10 man op kantoor, die kosten

waren gewoon te hoog denk ik. ABC Press

heeft het uiteindelijk niet gered en ze trokken

de stekker eruit voordat het failliet zou gaan.

De bedrijven Sunshine, Hollandse Hoogte en

RBP hadden een concurrent minder”.

Jammer?

“Zeker. ABC zat op de Oudezijds Voorburgwal,

hartje Amsterdam. Ik vond het werk gewoon

erg leuk. Ondertussen was de digitalisering

in volle gang en toen de eigenaar van BS

Promotions mij vroeg of wij niet samen ook

een persbureau konden starten met een

eigen beeldbank, heb ik gezegd dat ik dat wel

wilde gaan uitzoeken. Met twee man was

het een beetje mager en dus zochten we er

nog iemand bij uit het zuiden. Dat werd Paul

Roling uit Maastricht en zo zijn we Pro Shots

begonnen.”

Geloofde je in het concept van een

Sportfotopersbureau?

“Ja, het was er eigenlijk nog niet. Er was 5

maanden eerder een bedrijf gestart met

voetbalfoto’s en dat was Pics United. Pro

Shots vond die basis veel te smal en wilde alle

sporten die ertoe deden voor de Nederlandse

markt gaan volgen. Pics United heeft het niet

gered, die bestaan niet meer.”

Werd eerst alles van huis uit gedaan?

“We hadden al vrij snel besloten om vanuit

kantoor te gaan werken, in eerste instantie

een pand op een industrieterrein in Almere.

Achteraf vraag ik me nog wel eens af

waarom ik daar zondagavond op een donker

industrieterrein foto’s zat te bewerken. Wij

wilden in het begin controle hebben over wat

er binnenkwam van onze nieuwe fotografen

voordat het online ging. Maar dat had ook

toen al best via de laptop thuis gekund. Het

gangbare model van Apple was de Mac8400

, een loeizwaar desktop model. Browsen op

het internet deed je nog met Altavista en

Netscape. Google bestond nog niet.”

Wat was het leukste van die beginjaren?

“Ik beleefde vooral plezier aan het fotograferen

zelf. In die tijd was de standaard dat wij bij

elke wedstrijd in de Eredivisie 5 foto's na de

wedstrijd online zetten in een formaat van 10 x

15 cm. Nu zitten wij altijd met twee fotografen

langs de lijn en staan er al 5 foto's online voordat

de wedstrijd begint.”

Je bent zelf eigenlijk meer dan een

voetbalman?

“Ik vind hockey leuk en vooral American

Football. Vanaf 1997 was ik de huisfotograaf

van de Amsterdam Admirals. Deed dus ook de

uitwedstrijden in Europa en ik mocht elk jaar

mee voor het trainingskamp in Florida. Zoals

met alle sporten moet je een gevoel hebben

voor het spelletje. Wil je idee hebben of ze

een ‘running game’ of een ‘passing game’ gaan

spelen, dan moet je bij wijze van spreken van

kleins af aan betrokken zijn bij het spelletje.

Ik koos er altijd voor om heel gericht op de

aanvallers, de verdedigers of de quarterback te

focussen.”

27


28

29


LANGS DE LIJN MET

MARCEL PEEPER

“IK HAD GEEN IDEE DAT ER

ZO VEEL BIJ KWAM KIJKEN.”

Er zijn fotografen die een aardig balletje kunnen trappen

maar nooit op Eredivisie-niveau hebben gespeeld. Maar

hoe zit dat andersom? We namen een proef op de som en

nodigden Marcel Peeper uit om naast onze fotografen de

wedstrijd Ajax - ADO in beeld te brengen. Met apparatuur

van Pro Shots, dat dan weer wel. “Ik ben vaak in Spanje,

daar maak ik veel foto’s maar voor de rest doe ik er niet

zo veel mee. Wel leuk hoor om dit eens een keer te doen,

alleen jammer dat we zo’n ijskoude dag hebben uitgekozen,

hahaha.”

Foto: Stanley Gontha

30

31


Ben wel een beetje trots op deze

foto, Justin Kluivert probeert met

een omhaal te scoren. Dat lukte niet,

maar mijn foto wel. Hij hangt echt in

de lucht.

Trainer Erik ten Hag kwam naar mij toe in de

perskamer. Hij dacht echt dat ik nu in de media

werkzaam was. We hebben begin jaren 90 nog

samen gespeeld bij FC Twente. Mooie tijd, Erik

was altijd heel serieus met zijn vak bezig. Toen al.

Er was me verteld dat je alles

moet proberen vast te leggen,

fans op de tribune en zo. Dit is

ook een fan, toch?

“De perskamer van de Arena is geen

onbekend terrein voor me. Ik ben

rapporteur van de Telegraaf en geef

cijfers aan de spelers voor de krant

van maandag. Maar ja, dan zit je hoog

op de tweede ring, achter een tafeltje

op de perstribune. Dit is toch wel

anders zo met je neus op het veld.”

"Als voetballer heb ik me nooit

beziggehouden met fotografie. Ik

ben natuurlijk vaak geinterviewed

als speler en dan werd er een foto van je

Hakim Ziyech, zo’n goeie voetballer

en zo veel balverlies, ik las later dat het een record

was. 47x verloor hij de bal, was sinds 2010 niet meer gebeurd.

gemaakt. Maar ik heb dan ook veel clubs gehad. Ajax,

Haarlem, Twente, FC Groningen plus een buitenlands

avontuur bij Lokeren en SV Wuppertal.

Natuurlijk word ik nog steeds herinnerd

aan mijn kortstondige optreden in

het Nederlands elftal. Dat was in 1990.

Na 10 minuten werd ik bij een tackle

zo zwaar geraakt dat ik een dubbele

beenbreuk opliep. Dat was dus mijn

interlandcarriere.

Tegenwoordig doe ik veel aan Foot-golf,

een voetbalvariant van het gewone Golf

op echte 18-holes banen met een put

die uiteraard een veel groter gat heeft

dan normaal. Ik behoor tot de top van

Nederland als ik zo eerlijk mag zijn.

Maar vergis je niet hoor, als je drie

dagen achter elkaar op een 18-holes

baan hebt getrapt, dan voel je dat

in je benen. Maar het is heerlijk man,

vaak spelen we op banen in Spanje.

Een beetje mijn tweede land, mijn

familie heeft daar al jaren een huis aan

de Costa Blanca. Ben daar dus ook

een paar weken per jaar.

Na de wedstrijd zoekt ADO-speler

Wilfried Kanon Ajacied Andre Onana op.

Om te troosten denk ik, het kampioenschap

is nu wel zo’n beetje gespeeld. Ze

komen allebei uit Kameroen.

Echt lastig, ik moest me concentreren

op een rood puntje in de zoeker van

de camera. Dat is waar je op scherp

stelt als er een speler in beeld is. David

Neres haalt uit maar ik zie nu dat de

achtergrond scherp is, hij niet..

32

33


DE VOORLICHTER

KOEN TER RIELE - PEC ZWOLLE:

"IK HEB TOCH MAAR MOOI IN DE

KLEEDKAMER GESTAAN NA EEN

GEWONNEN EN EEN VERLOREN

BEKERFINALE."

34

Foto: Niels Boersema

Hij woont op een paar minuten afstand

van het stadion, kan dagelijks op zijn fiets

naar zijn werk. Samen met een grotendeels

vrijwillig team heeft Koen te Riele (33 jaar)

de perszaken keurig op orde bij huidig

hoogvlieger PEC Zwolle. “Onderdeel(tje)

van de emotie van een sportteam zijn is

echt prachtig.”

PEC Zwolle heeft nooit een tekort aan foto’s

van het elftal, met drie clubfotografen (Henry

Dijkman, Martijn Kleingeerts en Peter Boitelle)

is de club ruim voorzien van mogelijkheden op

het gebied van beelden. Koen Wte Riele: ‘Wij

hechten veel waarde aan goede fotografie.

Het is elke keer weer de verpakking van je

boodschap. Berichten met mooie foto’s en

video’s vallen veel meer op en worden dus

ook meer gezien. We versturen nu haast geen

tweet meer zonder passende foto. Onze

fotografen zijn vrij om de wedstrijd naar eigen

inzicht vast te leggen, alleen geef ik links en

rechts wel wat aandachtspunten mee. Zoals

spelers van wie we extra materiaal nodig

hebben of sfeerfoto’s vanuit verschillende

hoeken van het stadion voor bijvoorbeeld

flyers of andere marketinguitingen.’

Sinds 2013 is Koen te Riele werkzaam voor

PEC Zwolle, “Als zevenjarige namen mijn opa

en oom mij mee naar een wedstrijd en toen

was ik meteen verkocht. Ondanks dat ik op

afstand woonde in Huizen en al mijn vriendjes

voor Ajax waren (jaren 90), bleef Zwolle mijn

club. Dat bouwde zich langzaamaan steeds

meer uit, zo werd ik seizoenkaarthouder en

ging steeds vaker uitwedstrijden bezoeken.

Op een gegeven moment ben ik een column

gaan schrijven voor een supporterswebsite.

Die verhalen werden ook door de club gelezen

en ze vroegen toen of ik in het vrijwillige

redactieteam wilde plaatsnemen voor het

houden van interviews in de magazines. Na mijn

studie Management, Economie & Recht en mijn

bachelor communicatiewetenschappen aan

de UvA ben ik een eigen tekstbureau gestart

genaamd De Schrijfmachine en werkte ik een

jaar op de communicatie-afdeling van SITA. Na

het kampioenschap van de Jupiler League van

PEC Zwolle werd ik gevraagd om bij de club te

komen als full time redactielid, verantwoordelijk

voor de berichtgeving op de website en in de

magazines en programmaboekjes. Een jaar later

werd ik persvoorlichter.”

Koens officiële titel is Perschef en Manager

Communicatie & Media, een aardig

veelomvattende job. Is dat bij een groeiende

club als PEC Zwolle nog wel te doen? ‘Het is een

prachtjob! Meer dan fulltime, dat logischerwijs

wel, maar als sportgek is het mooi om voor

je werk met topsporters te werken. Ondanks

mijn eigen beperkingen als voetballer, heb ik

toch maar mooi in de kleedkamer gestaan.

Door: Natalie Nuiten

na een gewonnen en een verloren bekerfinale.

Die emotie en daar een onderdeel(tje) van uit

mogen maken, is echt prachtig. Gelukkig heb ik

in de persoon van Paul Schrijver een hele fijne

collega op de afdeling met wie ik kan lezen

en schrijven. Ook hebben we een vrijwillig

redactieteam dat ons ondersteunt met de

hardcopy uitingen van de club en werken we

veel met stagiairs. Zeker gezien de digitaleontwikkelingen

in het communicatielandschap,

heb je simpelweg steeds meer handjes nodig

om bijvoorbeeld alle social media kanalen in

beweging te houden.

“Bij een relatief kleinere club lopen nu eenmaal

minder werknemers, dus wordt er van de

medewerkers die er zijn een echte handson

mentaliteit gevraagd. Op het gebied

van communicatie vind ik dat persoonlijk

erg prettig, want zo heb je feeling met het

vakgebied. Social media is heden ten dage

van onschatbare waarde, zo bepalend voor

het beeld dat de buitenwereld heeft van de

club. Dit kun je mede door je eigen manier

van communiceren beïnvloeden. Een ideale

manier om de achterban te informeren en

te entertainen over alles wat er bij de club

plaatsvindt. Zo vind ik het bijvoorbeeld sterk

dat onze voorzitter Adriaan Visser elke maand

een column schrijft (op website en social media

te lezen) voor de achterban. Consequent

elke maand, dus niet enkel wanneer het een

goednieuwsshow is of als de club ‘in brand

staat’, onze aanhang wordt meegenomen in

de dagelijkse gang van zaken. ’

PEC Zwolle ontwikkelt zich geweldig, al jarenlang

natuurlijk maar dit jaar valt de ploeg wel heel erg

vaak op door het goed verzorgde aanvallende

spel. Een organisatie moet achter de schermen

vaak mee in de ups-and-downs, soms lastig,

vaak heel mooi. Te Riele: ‘Het is prachtig om

te zien hoe snel de club stappen zet en hoe

PEC Zwolle leeft in stad en regio. Een paar jaar

geleden zag je zelfs op de wedstrijddag amper

mensen met sjaals en shirtjes, terwijl je nu ook

op niet-wedstrijddagen werkelijk waar overal

in stad en regio mensen ziet die het logo met

trots dragen.’

De media wil in hoogtijdagen ook ineens veel

meer. Een goede relatie met de journalisten is

dan hard nodig om dit in goede banen te leiden.

‘Je hebt elkaar nodig en dus hecht ik altijd veel

waarde aan de band met onze vaste volgers.

Ze zijn altijd welkom bij PEC Zwolle. Je merkt

wel dat nieuws steeds sneller gebracht wordt.

Een vaag gerucht wordt daardoor nu veel

eerder als nieuws gebracht dan enkele jaren

geleden. Hoe raar het wellicht ook klinkt, maar

ik kan daar wel van genieten. Het hoort immers

bij de hectische wereld van de voetballerij en

het versterkt zelfs onze eigen kanalen. Je merkt

namelijk dat de achterban steeds meer waarde

hecht aan onze eigen platformen onder de

noemer: ‘als het daar staat, weten we dat het

echt voor de volle 100% rond is’.”

35


ANDRE ONANA:

DE ONTEMBARE DOELMAN

Kalmeren

Carlo & Peter

We helpen hem nog even herinneren aan de

weken dat hij zijn zinnen had gezet op een

transfer. Weg uit Amsterdam, terug naar Spanje.

Onana (“Yes, I remember…”) was het spelen in

Jong Ajax op gure maandagavonden spuugzat.

Hij wilde in de spotlights staan. Hoe groter het

stadion, hoe beter zeg maar. Het was Ajaxdirecteur

en oud-keeper Edwin van der Sar

die de jonge goalie kalmeerde. De Afrikaanse

tiener moest geduld hebben en rustig blijven.

Zijn tijd kwam nog wel. Van der Sar sprak uit

eigen ervaring.

Champions League

Om eerlijk te zijn spreekt André Onana liever

over een geweldig seizoen dan over een

geweldig jaar. Na het succes volgde immers

de deceptie. Of zoals hij het zelf noemt: the

fall down. “De uitschakeling in de Champions

League, zonder een wedstrijd te verliezen. De

dubbele nederlaag tegen Rosenborg, waardoor

we niet eens aan de Europa League mochten

deelnemen. Nota bene drie maanden na de

finale in Stockholm! Het was een klap in het

gezicht, alsof alles voor niets was geweest.

Niemand herinnerde zich nog de glorieuze

wedstrijden tegen Schalke en Lyon.” Het heeft

hem zichtbaar geraakt. Na een korte stilte:

“Maar dat is het leven hè. Je moet nooit denken

dat je er al bent. Je moet altijd scherp blijven.

Zeker als voetballer.”

Schalke - Uit

Aan welke wedstrijd hij de beste herinneringen

bewaart? Zonder aarzeling: “Schalke away! De

return van de kwartfinale. Het was niet onze

beste wedstrijd van het seizoen. Bij lange na

niet zelfs! Maar de manier waarop we ons

kwalificeerden, de euforie die na het laatste

fluitsignaal losbarstte op het veld, dat was iets

ongelooflijks. Zoveel vreugde had ik na een

voetbalwedstrijd nog niet eerder meegemaakt.

We stonden met 3-0 achter, speelden al een

half uur met zijn tienen. De krachten ebden

langzaam uit onze lijven. Natuurlijk zeiden

we na afloop dat we er altijd in waren blijven

geloven. Maar ik zeg je eerlijk met de hand op

mijn hart: niemand geloofde er nog in.”

Davinson & Davy

Zijn mooiste moment dan. Dat waren er wel een

paar, zegt de doelman. “Maar dan ga ik toch voor

dat moment gelijk na afloop van de wedstrijd

in Lyon. Ik pakte mijn handdoek en werd

besprongen door Davinson Sánchez, waarna

Davy Klaassen op ons afrende. We keken elkaar

aan en wisten gewoon wat de ander voelde.

Dat we iets groots hadden gepresteerd. We

hadden een Europese finale bereikt, met zo’n

jonge ploeg. We waren uitzinnig van vreugde.”

36

André Onana: “Trainer Peter Bosz en

keeperstrainer Carlo l’Ami vormden de sleutel

van mijn succes. Met Carlo heb ik inmiddels een

speciale band opgebouwd. In de uitwedstrijd

tegen Schalke raakte ik vlak voor rust in een

scrimmage geblesseerd. Het gekke is dat ik

achteraf niet meer wist wat er nu precies

was gebeurd. Maar ik kan je wel vertellen

dat ik stierf van de pijn. Dus ik zei tegen de

trainer dat ik gewisseld wilde worden. Op dat

soort momenten schoot Carlo altijd te hulp.

Voor uitwedstrijden was ik in het begin ook

nerveus. Nu kun je me wakker maken voor

een uitwedstrijd. Feyenoord away? I lóóóve

it! Maar de eerste keer zag ik als een berg op

tegen die wedstrijd. Maar zoals altijd wist Carlo

de zenuwen uit mijn lijf te praten. Hij is echt

heel belangrijk voor mij geweest.”

Cruciale safe

Geen redding was in de ogen van Onana zo

belangrijk als een redding in de thuiswedstrijd

tegen Olympique Lyon. Ajax leidde na rust

riant met 3-0, maar raakte na de tegentreffer

van Valbuena het momentum kwijt. Een paar

minuten later kwam ik oog in oog te staan met

Fekir. Hij heeft de hoek voor het uitkiezen,

kan de Ajax-doelman wellicht met een

schijnbeweging het bos insturen. Een boogbal

behoort eveneens tot de mogelijkheden. De

kalmte die Onana uitstraalt, brengt de Franse

Algerijn echter van zijn stuk. Hij verkleint zijn

hoek door licht uit te komen. Onana: “Hij

probeerde mij door mijn benen te spelen,

maar ik hield mijn benen gesloten. Echt, ik kan

me betere safes herinneren. Maar geen was

zo belangrijk als deze. Een paar minuten later

maakte Traoré de 4-1 en was de wedstrijd

beslist.”

Transfers

Hij herinnert het zich nog goed, het gesprek

dat hij na afloop van het seizoen had met Peter

Bosz. “De trainer zei: 'André, er gaat niemand

weg. We willen de ploeg bij elkaar houden en

mogelijk zelfs verbeteren.' Zowel binnen als

buiten het veld stak de ploeg goed in elkaar. In

Rusland, waar Onana met Kameroen meedeed

aan de Confederations Cup, viel hij nog net niet

van zijn stoel toen hij hoorde dat uitgerekend

Peter Bosz de club via de achterdeur had

verlaten. Diplomatiek: “Yeah, that’s football. Ik

heb een contract tot 2021. Natuurlijk heb ik mijn

ambities. De absolute top halen bijvoorbeeld.

Maar ik ben nog jong, ik ga niet naar een andere

club om op de bank te zitten. Voorlopig liggen

mijn ambities hier in Amsterdam. Ik wil de

beste keeper van Nederland worden, met Ajax

de Champions League bereiken en kampioen

worden.”

Tekst: Steven / ELF Voetbal Magazine

Foto: Erwin Spek / PRO SHOTS

37


Fotograaf Henk Jan Dijks:

“Heel apart was de laatste rit op de 5.000 meter vrouwen. Esmee

Visser had haar rit al gehad. Ze staat in spanning te wachten met haar

coach Remmelt Eldering. Zou zij het goud gaan pakken? Mijn collega

fotografen staan al langs de baan te wachten bij de bankjes van de

schaatsers. Ik wil niet dezelfde foto’s maken en besluit “sneaky” de

fotografenplek te verlaten. Ik zag namelijk waar haar familie en fans

op de tribune zaten en bedacht me ineens dat ze daar weleens als

een dolle naar toe kon rennen. Veel tijd had ik niet.”

“Op de tribune aangekomen word ik gelijk door 2 stewards tegen

gehouden: no pictures, no pictures. Toen bleef ik maar op de

tribunetrap staan. En ja hoor, na een snelle knuffel met haar coach

rent Esmee direct naar haar familie, recht op mij af. Zij blij, ik blij. De

kranten kozen voor mijn foto en het Algemeen Dagblad opende zelfs

hiermee op de voorpagina.”

38

39


40

41


10 JAAR GELEDEN

Vroeger was alles beter……. Ach

ja, een beetje overdrijven kan

geen kwaad. In ieder geval werd

er nog wel eens wat gewonnen

door het Nederlands elftal, zelfs

nietszeggende oefenwedstrijden.

Zoals deze op 27 maart 2008 in het

Ernst Happelstadion van Wenen.

Beide landen - Oostenrijk en

Nederland- bereidden zich voor

op het komende EK van 2008. Het

EK dat zo hoopvol begon met

spetterende overwinningen op

Frankrijk en Italie. Hier op deze milde

lente-avond in Wenen lijken beide

teams genoegen te nemen met

een 3-3 gelijke stand. Totdat Klaas

Jan Huntelaar de Oostenrijkers een

“Weense rad” voor de ogen draait.

Hij scoort vlak voor tijd de winnende

goal. In de basis-elf die avond begint

Oranje met 4 spelers die ook nu nog

actief profvoetbal spelen: Rafael van

der Vaart, Robin van Persie, Wesley

Sneijder en Klaas Jan Huntelaar.

42

Foto: Stanley Gontha


SPORTBOEK

Het boek ‘Moments’ van Pim Ras is niet de eerste die de fotograaf uit Hoofddorp publiceert.

Eerder kwam hij al met het boek ……’Pim Ras fotograaf’. Samen met Kick Uitgevers besloot hij nu

een compilatie te maken van zijn mooiste momenten uit de meer dan 30 jaar fotografie dat hij

werkzaam is voor opdrachtgevers als het Algemeen Dagblad en Voetbal International. De 51-jarige

Ras weet dikwijls de inhoud van zijn beeld te verpakken in een betoverende afwerking kleuren en

contrast. Hij weet als geen ander dat een inhoudsloze foto in een mooie verpakking net zo weinig

zin heeft als een belangrijk moment zonder de juiste afwerking. De combinatie van beide maakt de

rasfotograaf bijna uniek in zijn beroepsgroep.

.

Verkrijgbaar: Kick Uitgevers en bol.com

Aantal pagina’s: 244

Prijs: 24,95

44

45


WIJ ZIJN VERHUISD

Sinds 1 december is het hoofdkantoor van Pro Shots gevestigd aan de MediArena 2 in Amsterdam,

letterlijk op een steenworp afstand van de Arena en Ziggodome. Met twee aparte kantoorruimtes zijn

wij nu de kleine buurman van de grote buurman Endemol Shine, producent van onder andere Foxsports.

Dat de werkomgeving voor een enorme inspiratie zorgt mag duidelijk zijn. Niet alleen Pro Shots maakt

gebruik van de voortreffelijke faciliteiten -zoals het ruime restaurant - maar zo’n 80 andere bedrijven

delen dezelfde voordeur. Kortom, of u nou leverancier bent of klant, wij heten u van harte welkom.

Pro Shots Photo Agency B.V.

MediArena 2

1114 BC Amsterdam


MAGAZINE

TARIEFKAART 2018

OMSCHRIJVING

Het Pro Shots Magazine is een digitaal

magazine dat wordt uitgegeven door het

gelijknamige fotopersbureau Pro Shots.

Het wordt elke drie maanden gepubliceerd

op de eigen website. Daarnaast ontvangen

2.100 relaties in de media- en sportwereld

het magazine via de e-mail. Door het

plaatsen van bannerposities op een 10-tal

voetbalwebsites wordt het bereik enorm

vergroot. Bezoekers klikken op de banner

met afbeelding van het laatste magazine

waardoor het blad zich meteen opent

in het scherm. Het Pro Shots Magazine

pretendeert geen sportmagazine te zijn.

Verhalen zijn kort, luchtig en makkelijk

te lezen. De achtergrond is en blijft de

fotografie waardoor het beeldaspect

duidelijk naar voren komt.

TARIEVEN

1/1 pagina in het blad € 175,-

1/1 pagina backpage € 195,-

2/1 pagina SPREAD € 250,-

INHOUD

Het blad telt 48 pagina’s met vaste

rubrieken die een inkijk geven in het leven

van voetballers, mensen in de mediawereld,

klanten en medewerkers van het bedrijf Pro

Shots.

DOELGROEP EN BEREIK

Het merendeel van de lezers zijn mannen

in de leeftijd 16 tot 55 jaar met een bovengemiddelde

interesse in sport en voetbal.

De banners op de diverse voetbalwebsites

zorgen voor een enorme traffic naar

het magazine met aantallen rond de 9

miljoen(!) pageviews per editie.

OPEN MAGAZINE

Ga naar www.proshots.nl

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!