2006019011 - Gemeente Bloemendaal

N206 door Vogelenzang en over de Bartenweg
No way !
Rapport over de veiligheid, geluidsoverlast en
luchtverontreiniging in Vogelenzang en de Bartenweg
Stichting Vogelenzang Veilig
1

Voorwoord
Geacht college van Burgemeester en Wethouders en geachte leden van de Raad van de
Gemeente Bloemendaal,
Onderhavig rapport beargumenteert de ontoelaatbaarheid van het tracé van de N206 door de
gemeente Bloemendaal en over de Bartenweg.
U zult denken een oud probleem; dat is juist, maar meer dan ooit urgent.
Het steeds meer toenemende verkeer vormt een acute dreiging voor de gezondheid en
veiligheid van de bewoners.
Wij als bewoners zijn verantwoordelijk voor het welzijn en de veiligheid van onze kinderen.
Daar mag niet lichtvaardig mee worden omgegaan.
Een noodkreet kunt u wel zeggen; gemeente doe nu eindelijk iets aan de onhoudbare
verkeerssituatie.
Veel van de bewoners zijn afgestompt, zelfs cynisch: “ach het wordt toch nooit wat met die
Vogelenzangseweg en de Bartenweg”.
Het rapport is opgebouwd uit een tekstgedeelte (bestaande uit een opsomming van feiten
afgewisseld met uitingen van gevoelsbeleving) en een audiovisueel gedeelte vastgelegd op
een dvd.; lees, kijk, voel en huiver, dit is de dagelijkse praktijk in het Dorp Vogelenzang en
op de Bartenweg.
Het rapport heeft niet tot doel een diepgaande juridische analyse te bieden van wat wel en niet
mag op het gebied van verkeer en veiligheid, maar beoogt aan te geven dat de Europese Unie
door middel van wetgeving de lidstaten maant maatregelen te nemen die verkeersoverlast
terugbrengt naar een aanvaardbaar niveau. Kort gezegd “De menselijk maat”.
De N206 door Vogelenzang en over de Bartenweg schendt in hoge mate deze menselijke
maat; een ieder kan met eigen ogen aanschouwen wat de dagelijkse verkeersstroom doet.
Het is gewoon niet normaal meer.
Nogmaals: het betreft geen vrijblijvend gebeuren.
Artikel 21 van onze Grondwet formuleert een grondrecht dat de zorg van de overheid moet
zijn gericht op de bewoonbaarheid van het land en de bescherming en verbetering van het
leefmilieu.
U als vertegenwoordigers van de gemeente Bloemendaal heeft de opdracht te werken aan het
welzijn en de veiligheid van de inwoners.
Te lang heeft u zich verscholen achter excuses van wettelijk niet kunnen handhaven van
gestelde regels, provincies met tegenstrijdig beleid, aangrenzende gemeenten die geen
prioriteit geven aan de verkeersproblematiek en ga zo maar door.
U heeft als lokaal bestuur uw eigen verantwoordelijkheid; geen pappen en nathouden, maar
toon uw daadkracht en durf stappen te nemen om uiteindelijk alle betrokken partijen te
dwingen om met een oplossing te komen.
2

Waar een wil is, is een weg.
Wij stellen: Gooi de zaak op slot, bestemmingsverkeer, dan wordt iedereen gedwongen naar
een oplossing te werken.
Financiering kan worden gezocht in de extra gelden die de overheid in de
miljoenennota voor infrastructuur in met name de provincie Zuid-Holland en
Noord-Holland ter beschikking heeft gesteld.
Tot slot:de gemeente Bloemendaal heeft geen enkel belang bij deze verkeersstroom; het
betreft nagenoeg alleen doorgaand forenzenverkeer en vrachtverkeer.
3

Inleiding
Vogelenzang, een gezellig dorp in de Gemeente Bloemendaal. Prachtige natuur en
…….de N206 dwars door de dorpskern.
Stichting Vogelenzang Veilig vindt dat die weg, met de enorme hoeveelheid
vrachtverkeer en dagelijkse stroom forensen, aannemers, klusbedrijven, hoveniers,
enzovoort daar niet thuis hoort. (zie dvd)
Vrachtwagens denderden door het dorp een dikke roetspray achterlatend. De 30
kilometer snelheidsbegrenzing die er geldt wordt door 90% van het deelnemende
verkeer overtreden. Fietsers zijn er vogelvrij. Het kán zo niet langer.
Omdat het slecht is voor de gezondheid:
4

Problemen die ontstaan door het huidige systeem van verkeer en vervoer, kunnen
worden onderverdeeld in vier type problemen, te weten:
1. De gezondheidsproblemen die ontstaan door aantasting van de luchtkwaliteit,
welke voornamelijk ontstaan in dichtbevolkte stedelijke gebieden. Uit
onderzoek blijkt dat mensen die langdurig dicht bij een drukke weg wonen,
een tweemaal zo hoog risico hebben om vervroegd te overlijden aan hart- of
longaandoeningen ten opzichte van mensen die in een rustig gebied wonen
2. Een tweede probleem is de grote bijdrage die verkeer en vervoer door de
uitstoot van luchtverontreinigende stoffen leveren aan de verzuring van de
natuur. Er wordt vooral schade veroorzaakt aan landbouwgewassen en
gebouwen, de natuur wordt aangetast en de biodiversiteit vermindert.
3. Ten derde het grootschalige probleem van de klimaatverandering. Deze
verandering heeft zeer grote gevolgen voor de veiligheid en gezondheid van
mens en natuur.
4. Een laatste, zeker niet onbelangrijk probleem, is de geluidsbelasting die het
verkeer vormt. Daarbij valt te denken aan geluidshinder, slaapverstoring en
daarmee samenhangende gezondheidsproblemen.
Om deze vier grootste problemen te kunnen aanpakken is er op Europees niveau
wetgeving gemaakt. De Europese Unie heeft in deze wetgeving de overheden van de
aangesloten lidstaten verplicht hun nationale wetgeving aan te passen aan deze
wetgeving.
Voor Nederland is dit onder andere het Besluit luchtkwaliteit 2005, (van kracht op 18
juli 2001). Daarnaast is er in maart 2006 een voorstel Wet Luchtkwaliteit aangeboden,
waarvan de kern het Nationaal Samenwerkingsprogramma Luchtkwaliteit is.
5

Probleemgebied
Ondanks de Europese regelgeving en de uitwerking daarvan in nationale regels, zijn
er nog veel gebieden waar problemen op het gebied van het milieu een grote rol
spelen. Dit rapport spitst zich toe op het dorp Vogelenzang, gelegen in de gemeente
Bloemendaal en in het verlengde daarvan de Bartenweg. Door Vogelenzang loopt de
provinciale weg N206. Deze weg zorgt voor plaatselijk veel problemen, zowel op het
gebied van veiligheid, luchtverontreiniging als geluidsoverlast.
Zoals op het onderstaande kaartje te zien is, loopt de N206 dwars door Vogelenzang
heen. Ten zuiden van Vogelenzang in het dorp De Zilk stopt de N206 abrupt als
autoweg (haakse bocht) en gaat over in een locale weg dwars door Vogelenzang. Ten
noorden van de dorpskern is er een rotonde waar men via kleinere wegen o.a. kan
doorstromen naar de N208. Doordat doorgaand (sluip)verkeer veelvuldig gebruik
maakt van de N206 zijn er in Vogelenzang en op de Bartenweg structureel
problemen ontstaan door de verkeersdrukte.
Veiligheid
De maximumsnelheid van dertig kilometer in de dorpskern heeft geen enkel effect zo
blijkt onder meer uit een onderzoek van de gemeente uit 2003 1.
Auto’s die toch proberen zich aan de 30 km limiet te houden worden ingehaald door
geïrriteerde chauffeurs.
Een grote woonwijk bevindt zich aan de oostzijde van de Vogelenzangseweg. De
scholen en een winkelcentrum bevinden zich aan de westzijde van het dorp. Met
andere woorden de Vogelenzangseweg moet dagelijks door heel veel mensen,
waaronder veel kinderen, overgestoken worden.
Zelfs rood licht is niet altijd rood blijkt bij het verkeerslicht.
1 Resultaten van dit onderzoek zijn op te vragen bij de Stichting Vogelenzang Veilig
6

Een citaat uit een brief van 3VO uit 2002, die de gevaarlijke situaties in en rond de
N206 in Vogelenzang beschrijft:
“
´Komende vanuit het zuiden over de N206, bij het naderen van de nieuwe brug; is
het overzicht onvoldoende om adequaat te reageren op het (onverwachte) verkeer;
dat over de brug komt. Dit vooral, omdat de aansluiting hoog ligt en in een bocht.
Na de bocht is aan de linkerkant een benzinestation gelegen, welke veel in- en
uitvoegend verkeer geeft. Nabij de aansluiting van de Deken Zondaglaan staat pas
het bebouwde kombord van Vogelenzang. Hier begint ook direct de 30 km/zone.
Bovendien is geconstateerd; dat het rijwielpad/wandelpad langs de
N206/Bartenweg, direct voor het benzinestation ophoudt. Waar de
fietsers/wandelaars heen moeten; is geheel niet duidelijk. Doorrijden via het terrein
van de benzinepomp en vervolgens op de stoep, lijkt ons niet de bedoeling.
De oversteek bij de brug is gevaarlijk door de hoge snelheid van het gemotoriseerd
verkeer.
De fietser, komende van af de brug richting Vogelenzang, moet op een weg rijden
met een snelheidsregime van 80 km. Dit is onaanvaardbaar.
De overgang van de bebouwde kom, direct van 80 km naar 30 km is te rigoureus en
ook niet toegestaan. De wijze van aangeven van de overgang is ook niet conform de
regelgeving; de overgang dient een infrastructurele maatregel te zijn. Twee strepen
op de weg is dat niet.
De Vogelenzangseweg, binnen de bebouwde kom, wordt aangegeven als een 30
km/zone.
“
Verder blijkt uit de brief dat 3VO het verstandig acht, dat de gemeente opnieuw kijkt
naar de wettelijke status van de N206 door de bebouwde kom. Deze is nu immers
zeer onduidelijk voor de weggebruiker. Het verkeersbesluit zal vrijwel zeker niet
voldoen aan de eisen welke de WegenVerkeersWet daaraan stelt en zal daarom niet
geldig zijn. In de brief van 3VO wordt een lijst met te verbeterende punten
opgenoemd. Enkele voorbeelden met daarbij de wettelijke status: Het BABW (Besluit
Administratieve Bepalingen inzake het Wegverkeer) Uitvoeringsvoorschriften geeft
al voorschrift (§4) aan, dat de in te stellen maximumsnelheid in overeenstemming
dient te zijn let het wegbeeld ter plaatse en specifiek voor de infrastructurele
constructie, namelijk dat
• De maximumsnelheid van 30 km/per uur redelijker wijs moet voortvloeien
uit de aard en de gesteldheid van de betrokken weg of uit de aangebrachte
snelheidsbeperkende voorzieningen;
• De weg mag slechts een functie hebben voor het verkeer dat zijn bestemming
of herkomst heeft op die zeg dan wel een weg gelegen in de directe omgeving
( De Vogelenzangseweg voldoet geheel niet aan deze voorwaarden!!!)
7

(WegenVerkeersWet, boek BABW-uitvoeringsvoorschriften hoofdstuk2, paragraaf 4
lid 4)
De Hoge Raad heeft in diverse uitspraken in de BABW-uitvoeringsvoorschriften
gestelde eisen met betrekking tot een verblijfsgebied (30 km/u zone) bekrachtigd en
de wegbeheerders gewezen op hun verplichtingen welke in de wet aan hen worden
gesteld.
8

Geluidshinder
Omdat het zoveel herrie maakt, de hele dag door
Enorme zware vrachtauto’s denderen door het dorp. Met veel te hoge snelheid
passeren zij de verkeersdrempels. Dit heeft tot gevolg dat er diverse ladingen
verloren worden (de bollen, emmers en wieldoppen vliegen om je oren) of dat de
lading een “sprong”maakt en met een klap weer in de wagen terecht komt. Denk
even aan de kruiwagen in een aanhanger van de hovenier. Gepimpte auto’s, vooral
op zaterdag en vrijdag avond wanneer het testosterongehalte weer even aan het
pieken is… Net te laat opgestaan en flink doortrekken om op tijd bij de baas te
komen. Of het zoveelste toertochtjes Harleys…
9

Naast het probleem van de veiligheid, is er ook het probleem van geluidshinder. In
dit verband is van groot belang dat medio dit jaar het Besluit Omgevingslawaai in
werking is getreden. Op basis van dit besluit zijn normeringen gesteld voor onder
andere openbare wegen. In dit besluit staan maatregelen en regels voor maximale
geluidbelasting. De normeringen zien op maximale geluidbelasting, gemeten in
decibel en emissie van uitlaatgassen. Het Besluit omgevingslawaai berust met name
op hoofdstuk IX van de Wet geluidhinder. in dit besluit nadere regels gesteld ten
aanzien van: de inhoud, vormgeving en inrichting van de geluidsbelastingkaarten;
de te verschaffen inlichtingen en gegevens ten behoeve van het opstellen van een
geluidsbelastingkaart en de inhoud, vormgeving en inrichting van de actieplannen.
Elders in het land zijn er reeds aanpassingen doorgevoerdop basis van dit besluit.
Het is zeer waarschijnlijk dat de huidige geluidbelasting en emissie van uitlaatgassen
in Vogelenzang en op de Bartenweg de wettelijke normering overtreffen. Met name
in de dorpskern waar uitlaatgassen vanwege geringe luchtcirculatie ”opgesloten”
blijven tussen de huizen en de bomen.
Luchtverontreiniging
Omdat het zo stinkt en je keel zo´n pijn gaat doen
Ook het Besluit Luchtkwaliteit (sinds 5 augustus 2005 van kracht) is van belang. Veel
bouwprojecten en bestemmingsplannen zijn stilgelegd na uitspraken van de Raad
van State. Emissie van uitlaatgassen is schadelijk voor de gezondheid van de mens;
in Nederland betekent dit dat enkele duizenden mensen per jaar vervroegd
overlijden als gevolg van de slechte kwaliteit van de lucht.
Ondanks de ontwikkeling dat nieuwe auto’s en vrachtwagens “schoner” worden,
wordt dit effect weer ongedaan gemaakt door de toename van het verkeer.
In het Besluit Luchtkwaliteit is niet bepalend de vraag of er sprake is van een
vermindering van emissies en dus een verbetering van de gezondheid, maar is
bepalend of er tijdig wordt voldaan aan de afspraken die er in Eurpees verband zijn
gemaakt.
De conclusie is dat in Nederland op veel plaatsen de grenswaarden voor
luchtkwaliteit niet tijdig worden gehaald; de emissiereductie gaat niet snel genoeg.
Volgens internationale afspraken en de Kyoto afspraken zijn de grenswaarden voor
CO2-uitstoot van verkeer en vervoer gegeven die voor de langere termijn een
zodanig reductiepercentage van CO2 voorschrijven, waarmee de gemiddelde
temperatuurstijging van 2 graden celcius in het jaar2050 niet wordt overschreden.
Naast de internationale afspraken die zijn gemaakt om de emissies terug te dringen
en om aan de (toekomstige) Europse eisen te kunnen voldoen, zijn extra nationale en
10

lokale maatregelen noodzakelijk. Het kabinet heeft op 17 juni jongstleden besloten
om in de periode tot 2010 driehonderd miljoen euro beschikbaar te stellen voor
maatregelen om de luchtkwaliteit te verbeteren. Het Besluit Luchtkwaliteit geeft aan
op welke termijn de normen gelden en gehaald moeten worden en welke
bestuursorganen verantwoordelijk zijn voor het halen van die normen. Het besluit
stelt ook eisen aan de controle van de luchtkwaliteit (meten en berekenen), het
rapporteren daarover (rapportage luchtkwaliteit) en het nemen van maatregelen bij
overschrijding van normen (actieplan luchtkwaliteit).
Het besluit maakt het verder mogelijk om ruimtelijke plannen uit te voeren in
gebieden waar te veel fijn stof en stikstofdioxide in de lucht zit. Het gaat om plannen
die de luchtkwaliteit niet verslechteren of juist verbeteren. Het besluit maakt het ook
mogelijk om ruimtelijke plannen uit te voeren die de luchtkwaliteit iets
verslechteren. In dat geval moet de luchtkwaliteit in een ander gebied (binnen of
deels buiten een gemeente) wel aanzienlijk worden verbeterd. Per saldo vermindert
dan de luchtvervuiling.
De afgelopen jaren zijn tal van overheidsbesluiten na toetsing aan de
luchtkwaliteitsnormen afgekeurd door de hoogste bestuursrechter. De uitspraken
maken duidelijk dat de Raad van State de Europese luchtkwaliteitsnormen heel
serieus neemt en moet nemen. Overheidsorganen mogen enkel hun goedkeuring aan
(bestemmings)plannen geven als daarmee het behalen van de Europese normen
dichterbij komt. Als toereikend en deugdelijk onderzoek ontbreekt, zal de Raad van
State de besluiten in kwestie zonder pardon vernietigen of schorsen. Zo lag de
Spoedwet Wegverbreding onder vuur: er werden onder meer twee spitsstroken
afgekeurd, bij Barneveld (A1) en bij Den Bosch (A2). De vergunning voor een nieuw
bedrijvenpark in Hendrik-Ido-Ambacht werd vernietigd omdat gemeente en
provincie onvoldoende aandacht hadden besteed aan de vraag wat het bedrijvenpark
met de kwaliteit van het lucht zou doen.
Op 3 november 2004 vernietigde de Afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van
State de wijziging van het streekplan Gelderland 1996, waartoe de provincie had
besloten om een omlegging van de drukke N831 bij Hedel mogelijk te maken 2. Op
dezelfde datum schorste de Afdeling het bestemmingsplan Oostvlietpolder van de
gemeente Leiden, waarbij het ging om de aanleg van een bedrijventerrein. In beide
gevallen werd onvoldoende aannemelijk geacht dat was voldaan aan het Besluit
Luchtkwaliteit 3.
Zie ook (tevens op internet te vinden)
..\200508_meetvoorschriftluchtkwaliteit2005[1].pdf
..\besluit luchtkwaliteit.doc
2 Zie bijlagen
3 Zie bijlagen
11

Conclusie en oplossing om Vogelenzang en de Bartenweg te ontzien
Onze conclusie: “de maat is vol”.
Het toekomstbeeld op basis van de huidige verkeersontwikkelingen is weinig
rooskleurig. De provincie Zuid Holland wil de N206 gaan verbreden, meer
toegangswegen naar de N206 en de verkeerslichten zo afstemmen dat al het verkeer
vlot doorstroomt naar de N206.
Google maar eens wat trefwoorden N206, verbreden, De Zilk, Noordwijk
(zie de links onderaan de pagina)
Er komen duizenden woningen bij in de Haarlemmermeer en Hillegom met (factor
twee) duizenden auto´s.
Kortom een nog grotere verkeerstroom door Vogelenzang en over de Bartenweg.
Stichting Vogelenzang Veilig meent: het is genoeg geweest !
Ons doel: bestemmingsverkeer voor heel Vogelenzang!!!!
Het dorp gaat op slot voor de rest.
Gemeente Bloemendaal neem uw verantwoordelijkheid.
12

Links/ bronnen
Rare namen, maar zo te traceren op internet
126_116221.doc
reikwijdtenotitie SMB GHBvs08.doc
Bouwstenen30junilight.pdf
Aan de leden van het portefeuillehoudersoverleg Verkeer en Vervoer.doc
BrieextraagendapuntphoVV131103.doc
Synergie in Economie def versie 31-10-2001[1].doc
http://www.rivm.nl/persberichten/2005/mnp/PB_Milieubalans2005.jsp
anwb gids september
13

Bijlagen
UITSPRAAK
200308644/1
Datum uitspraak: 3 november 2004
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak in het geding tussen:
1. [appellante sub 1], waarvan de vennoten zijn [vennoot A] en [vennoot B],
gevestigd te [plaats],
2. de vereniging "De Kampen Hedel", gevestigd te Hedel, en anderen,
3. [appellanten sub 3], wonend te [woonplaats],
4. [appellanten sub 4], wonend te [woonplaats],
en
provinciale staten van Gelderland,
verweerders.
1. Procesverloop
Bij besluit van 12 november 2003, kenmerk PS2003-165, hebben verweerders, op
voorstel van het college van gedeputeerde staten van Gelderland van 2 september
2003, vastgesteld het “Streekplan Gelderland 1996, partiële herziening inzake
omlegging n831 Hedel (oostelijk deel)” (hierna: de partiële herziening).
Tegen dit besluit hebben appellante sub 1 bij brief van 17 december 2003, bij de Raad
van State ingekomen op 19 december 2003, appellanten sub 2 bij faxbericht van 5
januari 2004, bij de Raad van State ingekomen op 5 januari 2004, appellanten sub 3 bij
faxbericht van 6 januari 2004, bij de Raad van State ingekomen op 6 januari 2004, en
appellanten sub 4 bij brief van 6 januari 2004, bij de Raad van State ingekomen op 7
januari 2004, beroep ingesteld. Appellanten sub 2 hebben hun beroep aangevuld bij
faxbericht van 2 februari 2004. Appellanten sub 4 hebben hun beroep aangevuld bij
brief van 26 januari 2004.
Bij brief van 3 maart 2004 hebben verweerders een verweerschrift ingediend.
De Stichting Advisering Bestuursrechtspraak voor Milieu en Ruimtelijke Ordening
heeft een deskundigenbericht uitgebracht, gedateerd 14 juni 2004. Partijen zijn in de
gelegenheid gesteld daarop te reageren.
14

Na afloop van het vooronderzoek zijn nadere stukken ontvangen van appellante sub
1 en appellanten sub 2. Deze zijn aan de andere partijen toegezonden.
De Afdeling heeft de zaak ter zitting behandeld op 5 oktober 2004, waar appellante
sub 1, vertegenwoordigd door mr. J.J. Paalman, advocaat te Almelo, appellanten sub
2, vertegenwoordigd door mr. D.A.J.M. Melchers, advocaat te Arnhem,
[gemachtigde] en [gemachtigde], appellanten sub 3, vertegenwoordigd door
[gemachtigde] en [gemachtigde], appellanten sub 4 in persoon en bijgestaan door mr.
J.J.J. de Rooij, advocaat te Tilburg, en verweerders, vertegenwoordigd door H.
Kimmels, ing. E.T.M. Vermeulen en ing. A. Henselmans, ambtenaren van de
provincie, zijn verschenen.
2. Overwegingen
Algemeen
2.1. Op 1 februari 2004 is in werking getreden de Wet tot wijziging van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening in verband met de invoering van een rijksprojectenprocedure
van 20 november 2003 (Stb. 519). Bij deze wet is onder meer artikel 56, eerste lid, van
de Wet op de Ruimtelijke Ordening gewijzigd.
Nu het ontwerp van de partiële herziening ter inzage is gelegd vóór 1 februari 2004
volgt uit artikel V van deze wet dat op dit geschil artikel 56, eerste lid, van de Wet op
de Ruimtelijke Ordening, zoals dat voor dit tijdstip luidde, van toepassing is.
2.1.1. Ingevolge artikel 4a, eerste lid, van de Wet op de Ruimtelijke Ordening (verder
te noemen: WRO), voorzover hier van belang, kunnen provinciale staten voor één of
meer gedeelten of voor het gehele gebied der provincie een streekplan vaststellen,
waarin de toekomstige ontwikkeling van het in het plan begrepen gebied in
hoofdlijnen wordt aangegeven, alsmede een vastgesteld streekplan herzien.
Ingevolge artikel 54, tweede lid, aanhef en onder a, voorzover hier van belang,
gelezen in samenhang met artikel 56, eerste lid, van de WRO kan door een ieder
beroep bij de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State worden ingesteld
tegen een concrete beleidsbeslissing, een herziening of een intrekking daarvan,
opgenomen in een streekplan.
Ingevolge artikel 1 van de WRO wordt onder een concrete beleidsbeslissing verstaan
een als zodanig door het bestuursorgaan aangegeven besluit in een planologische
kernbeslissing, een streekplan of een regionaal structuurplan.
Ingevolge artikel 7, derde lid, van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985 wordt
in een streekplan een concrete beleidsbeslissing als zodanig in de tekst of op de kaart
benoemd en herkenbaar aangegeven.
Uit deze bepalingen volgt dat de Afdeling met betrekking tot een vastgesteld of
15

herzien streekplan slechts bevoegd is te oordelen over beroepen die zijn gericht tegen
daarin vervatte concrete beleidsbeslissingen. Indien een beroep is gericht tegen een
niet door het bestuursorgaan als concrete beleidsbeslissing aangegeven onderdeel
van een streekplan, is het niet gericht tegen een concrete beleidsbeslissing in de zin
van artikel 1 van de WRO en is de Afdeling onbevoegd van zo’n beroep kennis te
nemen.
Indien een beroep ertoe strekt dat een beleidsuitspraak van het bestuursorgaan dat
een streekplan kan vaststellen als een concrete beleidsbeslissing in een streekplan
had moeten worden opgenomen, moet dit beroep worden opgevat als een beroep
tegen een weigering om een concrete beleidsbeslissing te nemen. Zoals de Afdeling
heeft overwogen in de uitspraak van 11 december 2002, no. 200100097/1 (AB 2003,
65) acht zij zich, gelet op de ontstaansgeschiedenis van artikel 1 van de WRO,
onbevoegd van zo’n beroep kennis te nemen.
2.1.2. De partiële herziening voorziet in de omlegging van de provinciale weg N831
in en nabij de kern Hedel. Hoofdstuk 2 (Beleidstekst + kaarten) van de partiële
herziening bepaalt in dit verband dat een deel van de beleidstekst uit het Streekplan
Gelderland 1996 wordt vervangen door een nieuwe tekst. Voorts is in de partiële
herziening een concrete beleidsbeslissing opgenomen die luidt als volgt:
“Het oostelijk deel van deze omlegging is geprojecteerd vanaf de Drielseweg naar de
Oude Rijksweg ter hoogte van de aansluiting met de Baronieweg (door middel van
een rotonde). De spoorlijn Utrecht - ’s-Hertogenbosch zal worden gekruist door
middel van een tunnel.
Het tracé is op de streekplankaart ingetekend met een dubbele rode lijn (zie kaart 1).
Het exacte beloop en de aansluiting op het bestaande wegennet is als concrete
beleidsbeslissing aangegeven op kaart 2 bij deze herziening.”
Bevoegdheid van de Afdeling
2.2. Appellanten sub 2 en appellanten sub 3 hebben aangevoerd dat de omlegging
van het westelijke tracé van de N831 bij Hedel ten onrechte niet in de partiële
herziening is opgenomen.
2.2.1. De beroepen zijn in zoverre gericht tegen een weigering om een concrete
beleidsbeslissing te nemen. Daarmee is het niet gericht tegen de concrete
beleidsbeslissing in de partiële herziening, zoals verwoord in overweging 2.1.2. Gelet
op hetgeen is overwogen onder 2.1.1. is de Afdeling in zoverre onbevoegd van de
beroepen kennis te nemen.
2.2.2. Het beroep van appellanten sub 4 is onder meer gericht tegen de aanleg van
een rotonde op de kruising van de Veldweg en de Baronieweg.
2.2.2.1. De aan te leggen rotonde op de kruising van de Veldweg en de Baronieweg is
16

door verweerders niet aangeduid als concrete beleidsbeslissing. Gelet op hetgeen is
overwogen onder 2.1.1. is de Afdeling in zoverre onbevoegd van het beroep kennis te
nemen.
2.2.2.2. De Afdeling is in zoverre onbevoegd van het beroep van appellanten sub 4
kennis te nemen.
2.2.3. De Afdeling stelt vast dat de voorliggende beroepen voor het overige zijn
gericht tegen de concrete beleidsbeslissing. Gelet hierop is de Afdeling op grond van
artikel 54 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening in zoverre bevoegd van de
beroepen kennis te nemen.
Bezwaren over de inhoud van het MER
2.3. Appellanten sub 2, appellanten sub 3 en appellanten sub 4 hebben bezwaren
aangevoerd tegen het MER dat verweerders aan het bestreden besluit ten grondslag
hebben gelegd.
2.3.1. Appellanten sub 2 en appellanten sub 4 stellen dat, nu in de partiële herziening
is gekozen voor de vastlegging van het oostelijke tracé in een concrete
beleidsbeslissing zoals op de kaarten is weergegeven, in feite de keuze voor de
Baronieweg als westelijk tracé daarmee logischerwijs gegeven is. Zij kunnen zich
daarmee niet verenigen. Appellanten zijn voorstander van een tracé van het
westelijke deel van de N831 dat om het bedrijventerrein De Kampen heengaat in
plaats van de Baronieweg die het bedrijventerrein doorsnijdt. Appellanten betogen
daarom dat voor het westelijke deel een noordelijker variant, te weten een omlegging
via de Broekheuvelsestraat had moeten worden onderzocht. Vanwege de samenhang
tussen het westelijke en het oostelijke deel van het tracé van de N831 stellen
appellanten sub 2 dat voor het oostelijke deel eveneens een noordelijker variant voor
de te verleggen Drielseweg had moeten worden onderzocht. Die variant zou volgens
appellanten dan moeten aansluiten op de Broekheuvelsestraatvariant of de – wel in
het MER onderzochte – Kampenvariant.
2.3.2. Appellanten sub 3 stellen dat in het MER ten onrechte een toetsing aan de
Vogelrichtlijn en de Habitatrichtlijn ontbreekt. Voorts wordt in het MER naar de
mening van appellanten ten onrechte voorbijgegaan aan de Flora- en faunawet.
Appellanten voeren daarnaast aan dat in het MER de onjuiste indruk wordt gewekt
dat het betrokken gebied een grotendeels volgebouwd gebied betreft. Het MER wekt
volgens hen de suggestie dat het gebied tussen de Oude Rijksweg en de spoorlijn een
bedrijventerrein zou zijn.
Appellanten betogen voorts dat de gegevens in het MER over de
verkeersintensiteiten niet representatief zijn. Naar hun mening is het aandeel van het
vrachtverkeer te laag ingeschat.
17

2.3.3. Blijkens de stukken hebben verweerders de door appellanten sub 2 en
appellanten sub 3 gewenste noordelijke variant van de omgelegde Drielseweg niet in
het MER meegenomen. Volgens verweerders zou een dergelijke variant leiden tot
een bocht in het tunneltracé onder de spoorlijn, wat uit een oogpunt van
verkeersveiligheid niet wenselijk is. Voorts hebben verweerders gewezen op de
hogere kosten en de grotere inbreuk op het landschap die de keuze voor de
noordelijkere variant tot gevolg heeft. Verder hebben verweerders in aanmerking
genomen dat de noordelijkere variant niet leidt tot een verschil in doorrijweerstand
van het doorgaande autoverkeer. Bovendien heeft deze variant ten opzichte van een
haakse aansluiting van de omgelegde Drielseweg op de Oude Rijksweg nauwelijks
andere gevolgen voor de verkeersontlasting van de kern.
2.3.4. Ingevolge artikel 7.2, eerste lid, van de Wet milieubeheer worden bij algemene
maatregel van bestuur de activiteiten aangewezen, die belangrijke nadelige gevolgen
kunnen hebben voor het milieu. Daarbij worden een of meer besluiten van
bestuursorganen terzake van die activiteiten aangewezen, bij de voorbereiding
waarvan een milieueffectrapport moet worden gemaakt.
Ingevolge artikel 2, eerste lid, van het Besluit milieueffectrapportage 1994, zoals
gewijzigd op 7 mei 1999 en in werking getreden op 6 juli 1999 worden als activiteiten
als bedoeld in artikel 7.2, eerste lid, van de Wet milieubeheer aangewezen de
activiteiten die behoren tot een categorie die in onderdeel C van de bijlage is
omschreven.
In onderdeel C van de bijlage is in categorie 1.2, voorzover hier van belang, bepaald
dat bij de vaststelling van het tracé voor de aanleg van een autoweg door het
provinciaal bestuur een MER dient te worden gemaakt.
2.3.5. Niet in geschil is dat de concrete beleidsbeslissing een m.e.r.-plichtige activiteit
betreft. Voor de vaststelling van de partiële herziening is terecht een MER gemaakt.
2.3.5.1. Wat betreft het variantenonderzoek is in het MER, gedateerd juni 2001,
onderscheid gemaakt tussen het tracé ten westen van de Oude Rijksweg en het tracé
ten oosten van die weg. Voor het oostelijke tracé zijn vijf varianten onderzocht: het
nulalternatief, het nulplusalternatief, het omleggingsalternatief met viaductvariant,
het omleggingsalternatief met tunnelvariant, en het meest milieuvriendelijke
alternatief.
2.3.5.2. De Commissie voor de milieueffectrapportage (hierna: de Commissie) komt
in haar toetsingsadvies, gedateerd 20 december 2001, tot het oordeel dat de essentiële
informatie in het MER aanwezig is om het milieu een volwaardige plaats te kunnen
geven in de besluitvorming. Uit dit advies blijkt niet dat de Commissie het ontbreken
van een beschrijving van een variant voor het oostelijke tracé die noordelijker dan de
Baronieweg op de Oude Rijksweg aansluit, als een leemte in kennis en informatie
beschouwt. Gelet hierop bestaat geen grond voor het oordeel dat het MER
onvoldoende informatie bevat over de alternatieven die redelijkerwijs in
18

eschouwing dienden te worden genomen.
2.3.5.3. Anders dan appellanten sub 3 stellen, zijn de Vogelrichtlijn en de
Habitatrichtlijn wel bij het MER betrokken. Dit volgt uit Onderdeel B:
onderbouwing, par. 2.4. Ook zijn de floristische en faunistische waarden binnen het
studiegebied bij het MER in beschouwing genomen. Gelet op het toetsingsadvies,
heeft de Commissie geen aanleiding gezien voor het oordeel dat ten aanzien van de
flora en fauna in het studiegebied leemtes in kennis en informatie bestaan. In zoverre
bestaat geen grond voor het oordeel dat het MER onvoldoende informatie bevat over
de gevolgen van de omlegging van de N831 voor de plaatselijke flora en fauna.
2.3.5.4. Gelet op de stukken, waaronder het deskundigenbericht, moet worden
vastgesteld dat het MER een onjuiste beschrijving geeft van de inrichting van het
gebied tussen de Oude Rijksweg en de spoorlijn. Dit leidt echter niet tot het oordeel
dat het bestreden besluit in zoverre onzorgvuldig is voorbereid, nu verweerders
blijkens de commentaarnota bij de bedenkingen de onjuistheid van de
gebiedsbeschrijving hebben onderkend en in de toelichting op de partiële herziening
een juiste gebiedsbeschrijving hebben opgenomen.
2.3.5.5. Uit de stukken blijkt dat gedurende de periode van 26 september 2000 tot en
met 12 oktober 2000 op zes punten mechanische verkeerstellingen zijn gehouden.
Voorts is op een middag een visuele telling gehouden. Gelet op het toetsingsadvies,
heeft de Commissie geen aanleiding gezien voor het oordeel dat ten aanzien van de
verkeersintensiteiten in het studiegebied leemtes in kennis en informatie bestaan. In
zoverre bestaat geen grond voor het oordeel dat het MER onvoldoende informatie
bevat over de verkeersgegevens die bij het bestreden besluit dienden te worden
betrokken.
2.3.6. Gelet op het vorenstaande en ook overigens, ziet de Afdeling in hetgeen
appellanten hebben aangevoerd over het MER geen aanleiding voor het oordeel dat
verweerders dit niet in redelijkheid aan het bestreden besluit ten grondslag hebben
kunnen leggen.
Noodzaak van de omlegging
2.4. Appellanten sub 3 en appellanten sub 4 hebben aangevoerd dat in de partiële
herziening de noodzaak van de omlegging van de N831 onvoldoende is
gemotiveerd. Appellanten sub 3 stellen in dit verband dat de N831 niet in
bovengemiddelde mate verkeersonveilig is. Gelet hierop had naar de mening van
appellante voor de zogeheten nulplusvariant moeten worden gekozen. Volgens
appellanten sub 4 is niet gebleken dat de verkeersintensiteit op de N831 zal
toenemen.
2.4.1. Blijkens de tekst van de partiële herziening heeft de omlegging van de N831 tot
doel de verbetering van de verkeerssituatie en de leefbaarheid in en rond Hedel. De
directe aanleiding is de opheffing van de zogenoemde halve aansluiting Hedel/De
19

Lucht op de autosnelweg A2.
De N831 doorsnijdt de kern Hedel via de Uithovensestraat, Voorstraat en
Blankensteijn en veroorzaakt overlast. Door haar breedte nodigt de weg uit tot hard
rijden. Voor voetgangers en fietsers zijn er geen veilige oversteekplaatsen. Ook is er
sprake van een vermenging van bestemmingsverkeer, langzaam verkeer en
doorgaand (vracht-)verkeer. Vooral het doorgaand verkeer zorgt ervoor dat de weg
zeer druk is. Dit leidt niet alleen tot een aantasting van de verkeersveiligheid, maar
ook van de leefbaarheid. Daarbij gaat het vooral om de geluidsoverlast en de
luchtkwaliteit.
Het tweede gedeelte van de N831 in de kern Hedel, het deel van de Oude Rijksweg
tussen de Blankensteijn en de Prinses Beatrixstraat, vormt een verbinding tussen de
afslag Hedel/De Lucht van de A2 en de afslag ’s-Hertogenbosch en wordt volgens
de partiële herziening intensief gebruikt door bestemmingsverkeer en regionaal
verkeer.
In de partiële herziening is voorts gesteld dat de verkeerssituatie op het gedeelte van
de N831 ten oosten van de Oude Rijksweg (Prinses Beatrixstraat en Drielseweg) niet
optimaal is. De weg en de spoorwegonderdoorgang zijn smal. De niet van de
hoofdbaan gescheiden fietspaden zijn evenmin bevorderlijk voor de
verkeersveiligheid. Dit gedeelte is naar de mening van verweerders ongeschikt om
meer verkeer te verwerken.
Volgens de partiële herziening brengt het besluit van de rijksoverheid om de A2 te
verbreden en de halve aansluiting Hedel/De Lucht op de A2 te laten vervallen, met
zich dat meer verkeer gebruik zal gaan maken van de Drielseweg.
In de partiële herziening is gesteld dat de huidige Drielseweg niet geschikt is om het
extra verkeer na opheffing van de aansluiting Hedel op een verantwoorde manier af
te wikkelen. Een alternatief voor een ingrijpende reconstructie is de omlegging van
de Drielseweg. Dit alternatief sluit aan bij de wens van zowel de gemeente Maasdriel
als de provincie Gelderland om het doorgaande verkeer door de kern Hedel om te
leiden via een nieuwe route ten noorden daarvan.
2.4.2. Met de partiële herziening geven verweerders uitvoering aan het convenant
“Verkeerssituatie Hedel” dat op 7 december 1998 door het Rijk, de provincie
Gelderland en de voormalige gemeente Hedel (thans: gemeente Maasdriel) is
gesloten. Met dit convenant beogen de deelnemende partijen ten eerste de
leefbaarheid en de verkeersveiligheid te verbeteren door vermindering van het
doorgaande verkeer in de kern Hedel. Voorts wordt gestreefd naar een duurzame
oplossing voor de verkeersproblematiek en de verbetering van de leefbaarheid in de
kern Hedel en vooral op de Drielseweg na de opheffing van de afslag Hedel/De
Lucht van de A2. Ten derde beogen de convenantsluitende partijen zorg te dragen
voor een goede ontsluiting van het gebied na opheffing van genoemde afslag.
20

Om deze doelstellingen te bereiken is in het convenant voorzien in de aanleg van een
omlegging van de N831, de herinrichting van de huidige provinciale weg door
Hedel, de overdracht van de huidige N831 aan de gemeente en de overdracht van de
nieuwe N831 aan de provincie.
2.4.3. In het MER, Onderdeel B: onderbouwing, par. 1.3.3, is vermeld dat, indien de
A2-aansluiting Hedel/De Lucht zal vervallen en de N831 niet zal worden omgelegd
(het zogeheten nulalternatief), de verkeersintensiteit op de Prinses Beatrixstraat en de
Drielseweg in 2015 ongeveer 17.200 voertuigen per etmaal zal bedragen. Ten
opzichte van de situatie in 2000 komt dit neer op een stijging met 8.000 voertuigen
per etmaal. Blijkens het MER valt te verwachten dat de verkeersafwikkeling van het
doorgaande verkeer op de Prinses Beatrixstraat zal worden verstoord door afslaand
en oprijdend verkeer bij in- en uitritten en zijwegen.
Uit de stukken blijkt dat de verkeersveiligheid op de N831 overeenkomt met, dan
wel enigszins lager is dan het landelijke gemiddelde. Blijkens het MER is vastgesteld
dat op de N831 sprake is van subjectieve verkeersonveiligheid (gevoel van
verkeersdreiging). Het oversteken en het fietsen op de rijbaan op het oostelijke deel
van de Prinses Beatrixstraat en de Drielseweg zijn als gemiddelde conflictsituaties
beoordeeld.
2.4.4. Gelet op het MER en het deskundigenbericht ziet de Afdeling geen aanleiding
het standpunt van verweerders dat de Prinses Beatrixstraat en de Drielseweg niet
zijn berekend op een toeneming van het verkeer met ongeveer 8.000 voertuigen per
etmaal, onjuist te achten.
Wat betreft de verkeersveiligheid is weliswaar gebleken dat de huidige N831 naar
objectieve maatstaven niet bovengemiddeld onveilig is, maar dat zich wel gevoelens
van verkeersdreiging voordoen.
Gelet op deze omstandigheden en in aanmerking genomen dat het provinciale beleid
is gericht op de verbetering van de leefbaarheid en de verkeersveiligheid in de kern
Hedel, hebben verweerders zich naar het oordeel van de Afdeling in redelijkheid op
het standpunt kunnen stellen dat een omlegging van de N831 te verkiezen is boven
het nulalternatief.
Leemtes in kennis
2.5. Appellanten sub 3 hebben aangevoerd dat verweerders ten onrechte niet zijn
ingegaan op de leemtes in kennis die zijn genoemd in het MER. Daarbij wijzen zij op
onduidelijkheden over de hinder die kan ontstaan als gevolg van de
aanlegwerkzaamheden, waaronder de aanleg van de tunnelbak. Verder ontbreken
gegevens over zeldzame flora en fauna.
2.5.1. Blijkens het MER bestond ten tijde van het maken van het MER geen inzicht in
de methode van aanleg van de tunnelbak onder de spoorlijn, zodat de tijdelijke
21

effecten van de aanleg in de bouwfase niet goed waren in te schatten. In het MER
worden voorts geen uitspraken gedaan over trillingshinder die kan ontstaan als
gevolg van een aangelegde weg omdat hiervoor geen goede voorspellingsmethodiek
bestaat.
2.5.2. Verweerders hebben ten aanzien van de schade als gevolg van de
aanlegwerkzaamheden gesteld dat een beroep kan worden gedaan op
compensatieregelingen voor schadevergoeding.
2.5.3. Anders dan appellanten kennelijk menen, bestaat blijkens het MER geen
onduidelijkheid over de trillingshinder ten gevolge van de aanlegwerkzaamheden
van de weg, maar over de trillingshinder van de aangelegde weg zelf. Gelet op het
deskundigenbericht, ziet de Afdeling geen aanleiding voor het oordeel dat het
verkeer op de nieuw aan te leggen weg zodanige trillingshinder zal veroorzaken dat
reeds daarom niet tot aanleg had kunnen worden besloten. Ten aanzien van de
aanlegwerkzaamheden ziet de Afdeling evenmin grond voor het oordeel dat deze
zodanig grote schade aan omliggende woningen en andere gebouwen zullen
veroorzaken dat om die reden van de aanleg van de weg zou moeten worden
afgezien.
2.5.4. Wat betreft de eventuele aanwezigheid van zeldzame flora en fauna vermeldt
het MER dat geen actuele inventarisatiegegevens voorhanden zijn en dat de
beschrijving van het gebied en de ecologische gegevens is gebaseerd op bestaande
gegevens.
Het college van gedeputeerde staten van Gelderland heeft het bureau DHV Milieu en
Infrastructuur BV nader onderzoek laten verrichten naar de aanwezigheid van
beschermde planten- en diersoorten in het studiegebied. Dit heeft geresulteerd in het
op 25 september 2003 verschenen rapport “Ecoscan omlegging N831 te Hedel”. Bij
dit aanvullend onderzoek is uitgegaan van de Baronievariant voor het westelijke
tracé van de N831 en van het omleggingsalternatief met tunnelvariant voor het
oostelijke tracé. Net als uit het MER blijkt ook uit dit rapport dat ter plaatse van het
oostelijke tracé geen te beschermen floristische en faunistische waarden voorkomen.
Blijkens de stukken en het verhandelde ter zitting hebben verweerders dit onderzoek
mede aan het bestreden besluit ten grondslag gelegd.
2.5.5. Overigens blijkt uit Onderdeel B: onderbouwing, hoofdstuk 6, van het MER
niet dat de daar genoemde leemtes in kennis van zodanige aard zijn dat reeds
daarom niet kon worden besloten tot vaststelling van het bestreden besluit. Gelet op
het toetsingsadvies, heeft de Commissie geen aanleiding gezien voor het oordeel dat
essentiële informatie om het milieu een volwaardige plaats in de besluitvorming te
geven, in het MER ontbreekt. In hetgeen appellanten hebben aangevoerd ziet de
Afdeling geen grond om tot een ander oordeel te komen.
Bezwaren over de inhoud van de partiële herziening
22

2.6. Appellante sub 1 exploiteert een cafetaria aan de Prinses Beatrixstraat 22 en kan
zich niet verenigen met de partiële herziening in verband met de gevolgen voor haar
bedrijfsvoering.
Appellante wil dat het huidige tracé over de Prinses Beatrixstraat en de Drielseweg
gehandhaafd blijft, omdat de verkeersintensiteit anders in de Prinses Beatrixstraat in
hoge mate zal afnemen. Dit brengt volgens appellante voor haar een aanzienlijke
omzetdaling mee. Voorts stelt zij dat de waarde van het bedrijfspand zal dalen en dat
het pand als horecapand onverkoopbaar zal blijken te zijn.
2.6.1. Verweerders erkennen dat het doorgaande verkeer na de omlegging niet meer
door de Prinses Beatrixstraat zal gaan en dat dit nadelige gevolgen kan hebben voor
de omzet van appellante. Zij hebben zich op het standpunt gesteld dat bij de
afweging van belangen een groter gewicht moet worden toegekend aan het belang
dat is gediend met een goede en veilige afwikkeling van het verkeer dan aan het
bedrijfsbelang van appellante.
2.6.2. De Prinses Beatrixstraat maakt deel uit van het huidige tracé van de N831. Als
gevolg van de partiële herziening zal het karakter van de Prinses Beatrixstraat door
de omlegging van de N831 veranderen van een doorgaande provinciale weg in een
gemeentelijke weg die dient ter ontsluiting van de aanliggende percelen. Blijkens het
MER en het deskundigenbericht heeft de omlegging van de N831, met bijbehorende
verkeerskundige aanpassingen van de Prinses Beatrixstraat tot een verkeersluwe
weg, tot gevolg dat de verkeersintensiteit op de Drielseweg zal dalen van ongeveer
9.100 motorvoertuigen per etmaal in het jaar 2000 tot ongeveer 250 motorvoertuigen
per etmaal in het jaar 2015. De Afdeling acht het aannemelijk dat zich op de Prinses
Beatrixstraat, die in het verlengde van de Drielseweg ligt, een overeenkomstige
daling van de verkeersintensiteit zal voordoen.
Uit de stukken en het verhandelde ter zitting is aannemelijk geworden dat de omzet
van appellante voor ongeveer 90%, althans een zeer groot deel, afkomstig is van het
doorgaande verkeer van de N831. Gelet op de ligging van de cafetaria van appellante
ten opzichte van het centrum van Hedel en het feit dat in het centrum twee andere
cafetaria’s gevestigd zijn, moet worden betwijfeld of de te verwachten omzetdaling
ten gevolge van de omlegging van de N831 in voldoende mate kan worden
gecompenseerd door klandizie anders dan van het doorgaande verkeer.
2.6.3. De Afdeling stelt voorop dat verweerders bij afweging van de betrokken
belangen bij de vaststelling van de partiële herziening dienden te betrekken of het
bedrijf van appellante als gevolg van de omlegging van de N831 nog exploitabel zou
zijn. Vastgesteld moet worden dat verweerders voor de vaststelling van de partiële
herziening geen onderzoek hebben gedaan of de exploitatie van het bedrijf van
appellante na de omlegging zou kunnen worden voortgezet.
Verweerders hebben gesteld dat de omlegging en de ruimtelijke gevolgen daarvan
voor het gemeentelijke wegennet nog in een door de gemeenteraad van Maasdriel
23

vast te stellen bestemmingsplan dienen te worden geregeld en dat, wanneer mocht
blijken dat appellante ten gevolge van dat plan schade lijdt, zij een beroep kan doen
op het bepaalde in artikel 49 van de Wet op de Ruimtelijke Ordening.
Naar het oordeel van de Afdeling miskennen verweerders hiermee evenwel de plaats
en de functie van een concrete beleidsbeslissing in het stelsel van de Wet op de
Ruimtelijke Ordening. In de in geding zijnde concrete beleidsbeslissing is een
definitieve planologische keuze vervat met betrekking tot de omlegging van het
oostelijke deel van de N831 bij de kern Hedel, die bij de vaststelling van het
bestemmingsplan in acht genomen dient te worden. Mitsdien dient juist op dit punt
in het proces van de planologische besluitvorming blijk te worden gegeven van een
zorgvuldig onderzoek naar de gevolgen voor het betrokken gebied en dienen in het
voorliggende geval de belangen van het bedrijf van appellante in de besluitvorming
te worden betrokken. Verweerders hebben ten onrechte een zodanig onderzoek, op
basis waarvan een belangenafweging dient plaats te vinden, doorgeschoven naar de
bestemmingsplanprocedure.
Nu verweerders hebben nagelaten bij de vaststelling van de partiële herziening te
onderzoeken of de exploitatie van het bedrijf van appellante ter plaatse kon worden
voortgezet, is de Afdeling van oordeel dat verweerders bij de voorbereiding van de
partiële herziening onvoldoende kennis hebben vergaard omtrent de af te wegen
belangen.
2.7. Appellanten sub 3 zijn eigenaar van het perceel [locatie]. Op het perceel staan een
woning en de opstallen van een voormalig tuinbouwbedrijf. Appellanten zijn
voornemens de agrarische bedrijfsactiviteiten ter plaatse te hervatten.
Zij hebben aangevoerd dat de omlegging van het oostelijke deel van N831 ten
onrechte als concrete beleidsbeslissing is aangemerkt. Appellanten betogen dat de
plaats van de omlegging onvoldoende concreet is weergegeven. Voorts menen
appellanten dat de vorm van de omlegging onvoldoende concreet is bepaald. Zij
stellen dat niet duidelijk is welke zogeheten tunnelvariant is gekozen.
2.7.1. In paragraaf 1.6 van de partiële herziening is vermeld dat de concrete
beleidsbeslissing bindend is wat betreft de keuze voor het tracé. Blijkens deze
paragraaf beogen verweerders een finale beslissing te nemen inzake het nut, de
noodzaak en het beloop van het tracé. Op kaart 2 behorende bij de partiële
herziening is het beloop van het tracé op perceelsniveau aangegeven. Gelet op het
voorgaande is de Afdeling van oordeel dat de rechtsgevolgen van de concrete
beleidsbeslissing inzake het oostelijke tracé van de N831 voldoende duidelijk zijn. In
hetgeen appellanten hebben aangevoerd bestaat geen aanleiding voor het oordeel dat
de concrete beleidsbeslissing te vaag of onvoldoende duidelijk is geformuleerd.
Dat uit de partiële herziening niet blijkt of de zogeheten zuidroute (via de
Uithovensestraat, Voorstraat en Blankensteijn) al dan niet zal worden afgesloten,
maakt het voorgaande niet anders, omdat de zuidroute geen deel uitmaakt van de
24

concrete beleidsbeslissing.
2.8. Appellanten sub 3 hebben voorts aangevoerd dat blijkens het MER de zogeheten
nulplusvariant de minste milieueffecten met zich brengt. Zij menen daarom dat de
keuze voor het omleggingsalternatief met tunnelvariant op oneigenlijke gronden is
gebaseerd.
2.8.1. De Afdeling overweegt hierover dat uit het maken van een MER niet
voortvloeit dat in de daarop volgende besluitvorming slechts milieueffecten een rol
kunnen spelen, dan wel dat zonder meer voor het in dat MER aangewezen alternatief
met de minste milieueffecten dient te worden gekozen. Verweerders dienden bij hun
besluitvorming over de tracékeuze voor het oostelijke deel van de N831 een
afweging te maken van alle bij dat besluit betrokken belangen. Gelet hierop hebben
verweerders in hun besluit dan ook belang kunnen toekennen aan de aspecten van
verkeersveiligheid en leefbaarheid die bij de tracékeuze betrokken zijn.
2.9. Appellanten sub 3 hebben aangevoerd dat onvoldoende aandacht is besteed aan
de lokale luchtkwaliteit. Volgens hen zal de omlegging van het oostelijke deel van de
N831 nadelige invloed hebben op het woon- en leefklimaat en de gezondheid in de
omgeving wat betreft de concentratie fijn stof (hierna ook: zwevende deeltjes /
PM10). Appellanten stellen dat verweerders geen moeite hebben gedaan de
mogelijkheden tot reductie van fijn stof voor de omgeving te onderzoeken.
2.9.1. De Commissie heeft in haar toetsingsadvies overwogen dat de in het Besluit
luchtkwaliteit gestelde eisen voor NO2 en fijn stof van belang kunnen zijn, vooral in
het geval dat in het westelijke deelgebied de zuidroute door de kom van Hedel niet
wordt opgeheven, dan wel er geen verkeersbeperkende maatregelen worden
getroffen. Iets soortgelijks kan mogelijk spelen voor de nieuwe woonwijken langs de
Baronieweg-Zuid. Hier kunnen alleen nadere berekeningen uitsluitsel geven, aldus
de Commissie.
Gezien de maximaal te verwachten etmaalintensiteiten van het verkeer, ziet de
Commissie onvoldoende aanleiding om een aanvulling van het MER op dit punt te
vragen.
In het toetsingsadvies beveelt de Commissie aan de gevolgen van het Besluit
luchtkwaliteit alsnog te bepalen en de resultaten daarvan in de besluitvorming te
betrekken.
2.9.2. Naar aanleiding van de aanbeveling van de Commissie heeft het college van
gedeputeerde staten van Gelderland in september 2002 de gevolgen van de
omlegging van de N831 voor de luchtkwaliteit laten berekenen.
Wat betreft de concentratie fijn stof blijkt uit het onderzoek dat in 2001 een aantal
dagen de grenswaarde is overschreden. Volgens het onderzoeksverslag is dit te
wijten aan de achtergrondconcentratie voor PM10. Op de concentratie PM10 is op
25

lokaal niveau weinig tot geen invloed uit te oefenen, aldus het onderzoeksverslag.
Ten aanzien van de luchtkwaliteit in 2010 vallen blijkens het onderzoeksverslag
overschrijdingen van het jaargemiddelde voor PM10 te verwachten. Deze hoge
concentraties worden veroorzaakt door de hoge achtergrondconcentratie, die door
de landelijke activiteiten en door de omringende landen en hun activiteiten wordt
bepaald. De bijdrage van het lokale verkeer vormt geen oorzaak van de
overschrijdingen, aldus het onderzoeksverslag.
2.9.3. Ingevolge het Besluit luchtkwaliteit (hierna: het Besluit), voorzover hier van
belang, dienen bestuursorganen bij de uitoefening van bevoegdheden die gevolgen
hebben voor de luchtkwaliteit, behoudens voorzover de betrokken wettelijke
regeling zich daartegen verzet, de in het Besluit gestelde grenswaarden met
betrekking tot stikstofdioxide en zwevende deeltjes in acht te nemen.
De vaststelling van de onderhavige partiële herziening die een concrete
beleidsbeslissing bevat, dient te worden aangemerkt als de uitoefening van een
bevoegdheid die gevolgen heeft voor de luchtkwaliteit.
2.9.4. Het Besluit heeft als uitgangspunt dat de daarin gestelde grenswaarden gelden
voor de buitenlucht in zijn algemeenheid. Dit uitgangspunt lijdt ingevolge artikel 1,
tweede lid, van het Besluit, slechts uitzondering voor een arbeidsplaats als bedoeld
in artikel 1, derde lid, onder g, van de Arbeidsomstandighedenwet 1998. Het aan het
Besluit ten grondslag liggende uitgangspunt kan tevens worden afgeleid uit de nota
van toelichting op het Besluit. Volgens deze toelichting worden in het Besluit
grenswaarden gesteld omtrent het kwaliteitsniveau van de buitenlucht dat, in het
belang van de bescherming van de gezondheid van de mens en van het milieu in zijn
geheel, binnen een bepaalde termijn moet worden bereikt. Deze grenswaarden
gelden voor de buitenlucht van het Nederlandse grondgebied, met uitzondering van
de werkplek.
Voor PM10 gelden ingevolge artikel 13, aanhef en onder c en d, uiterlijk met ingang
van 1 januari 2005 als grenswaarden 40 microgram per m3 als jaargemiddelde
concentratie en 50 microgram per m3 als 24-uurgemiddelde concentratie, waarbij
voor laatstgenoemde concentratie geldt dat deze maximaal 35 maal per kalenderjaar
mag worden overschreden.
2.9.5. Verweerders hebben blijkens het bestreden besluit onderkend dat de
luchtkwaliteitsnormen van het Besluit in acht dienen te worden genomen. Zij hebben
evenwel miskend dat het onderzoek dat zij mede aan het bestreden besluit ten
grondslag hebben gelegd, uitsluitend was gericht op de luchtkwaliteit ter plaatse van
een verspreid aantal woningen in de kern Hedel. De luchtkwaliteitsnormen zijn
echter gesteld ter bescherming van de kwaliteit van de buitenlucht in zijn
algemeenheid.
Voorts blijkt uit het onderzoeksverslag niet in hoeverre de ingebruikneming van het
26

omgelegde oostelijke deel van de N831 gevolgen heeft voor de jaargemiddelde
concentratie zwevende deeltjes (PM10) op het moment van ingebruikneming.
Verweerders dienden hiertoe onderzoeksgegevens te verschaffen betreffende de
jaargemiddelde concentratie voor zwevende deeltjes (PM10) voor een periode vanaf
de beoogde ingebruikneming van de omlegging tot en met in ieder geval het jaar
2010. Daarbij dient te worden uitgegaan van de grenswaarden die per 1 januari 2005
zullen gelden voor de jaargemiddelde concentratie en de 24-uur gemiddelde
concentratie. De gevolgen van ingebruikneming van de omlegging voor de 24uurgemiddelde
concentratie zwevende deeltjes (PM10) zijn evenmin genoegzaam
inzichtelijk gemaakt. Verweerders hebben in dit verband niet kunnen volstaan met
de enkele vaststelling dat de overschrijdingen worden veroorzaakt door de hoge
achtergrondconcentratie PM10.
In dit verband wijst de Afdeling erop dat, anders dan verweerders stellen, uit het
onderzoeksverslag kan worden afgeleid dat het lokale verkeer wel bijdraagt aan de
overschrijding.
Uit het vorenstaande volgt dat het bestreden besluit in zoverre niet berust op een
zorgvuldige voorbereiding en een deugdelijke motivering.
2.10. Appellanten sub 3 voeren verder aan dat onduidelijk is of de woningen die
binnen de 50 dB(A) contour van de omgelegde N831 vallen, geamoveerd moeten
worden. Appellanten achten het mogelijk dat de door verweerders genoemde
combinatie van de vaststelling van hogere grenswaarden en geluidwerende
voorzieningen niet zal leiden tot een akoestisch aanvaardbare situatie.
2.10.1. Verweerders hebben zich op het standpunt gesteld dat bij de bestrijding van
verkeerslawaai eerst wordt bezien of maatregelen bij de bron of in het tussengebied
kunnen worden getroffen, alvorens tot sloop van woningen wordt overgegaan.
2.10.2. Uit de stukken blijkt dat een beperkt aantal woningen, waaronder de woning
van appellanten, binnen de 50 dB(A) contour van de omgelegde weg zal komen te
liggen. Gelet op de stukken, in het bijzonder het MER en het deskundigenbericht, en
het verhandelde ter zitting, is niet aannemelijk geworden dat de omlegging van het
oostelijke deel van de N831 onontkoombaar tot een zeer ernstige aantasting van het
woon- en leefklimaat ter plaatse van die woningen zal leiden. In hetgeen appellanten
hebben aangevoerd ziet de Afdeling derhalve geen aanleiding voor het oordeel dat
verweerders zich niet in redelijkheid op het standpunt hebben kunnen stellen dat de
omlegging van de weg niet onverenigbaar is met de eisen die uit de Wet
geluidhinder voortvloeien.
Gelet op het deskundigenbericht en het verhandelde ter zitting bestaat overigens
geen grond voor de vrees dat er woningen moeten worden gesloopt.
2.11. Appellanten sub 3 hebben tevens aangevoerd dat de aanleg van de omlegging
van het oostelijke deel van de N831 leidt tot een verkeersonveilige situatie. Daarnaast
27

stellen zij dat onduidelijk is hoe de bewoners van de Winkelseweg de A2 kunnen
bereiken.
2.11.1. Uit het deskundigenbericht blijkt het volgende. De huidige Winkelseweg is
een parallelweg van de Oude Rijksweg. Aan de noordzijde is de Winkelseweg
ontsloten op de Hoevenseweg, in het zuiden op de Prinses Beatrixstraat. De
Winkelseweg heeft geen rechtstreekse ontsluiting op de Oude Rijksweg.
De aanleg van de omlegging van het oostelijke deel van de N831 leidt tot een
doorsnijding van de Winkelseweg die daardoor in twee doodlopende weggedeelten
zal veranderen. Het zuidelijke deel, waaraan de woning van appellanten ligt, zal
voor autoverkeer niet direct op de Oude Rijksweg worden ontsloten. Wel is voorzien
in een fietspad naar de rotonde ter hoogte van de aansluiting van de omlegging op
de Oude Rijksweg. Dit brengt mee dat gemotoriseerd verkeer het perceel [locatie]
alleen via de Prinses Beatrixstraat kan bereiken.
Blijkens het deskundigenbericht kunnen de bewoners van het zuidelijke deel van de
Winkelseweg de A2 bereiken via de Prinses Beatrixstraat en de bestaande
Drielseweg.
2.11.2. Gelet op het deskundigenbericht ziet de Afdeling in hetgeen appellanten
hebben aangevoerd geen aanleiding voor het oordeel dat de omlegging van de N831
tot een verkeersonveilige situatie zal leiden. Anders dan appellanten stellen, maakt
de omstandigheid dat het ten noorden van de omlegging van de N831 gelegen
landbouwperceel van appellanten slechts via een omweg te bereiken zal zijn, niet dat
het perceel om die reden landbouwkundig gezien onbruikbaar zou zijn.
2.12. Appellanten sub 3 betogen dat de landbouwgrond naast de omgelegde N831
ongeschikt raakt voor agrarisch gebruik doordat het grond- en oppervlaktewater
verontreinigd worden als gevolg van run-off en verwaaiing.
2.12.1. Verweerders achten het niet reëel te veronderstellen dat het agrarisch gebruik
van de landbouwgronden minder wordt vanwege run-off en verwaaiing.
2.12.2. Blijkens het MER wordt onder verwaaiing verstaan het proces waarbij door
het verkeer opgewervelde stoffen via de lucht naast de weg terecht komen. Run-off is
de benaming voor regenwater dat van het wegdek afstroomt, met daarin opgeloste
en aan het slib gebonden stoffen. Run-off beïnvloedt de wegberm voor een afstand
van enkele meters. Verwaaiing kan de verontreinigende stoffen tot enkele tientallen
meters vanaf de weg verspreiden. In het MER wordt gesteld dat het effect op de
bodem, grond- en oppervlaktewaterkwaliteit over het algemeen beperkt is, omdat
het vele tientallen jaren zal duren voordat sprake is van overschrijding van de
signaleringswaarde van elk van de verontreinigende stoffen.
In het MER wordt voorts gesteld dat de omlegging van de N831 aan de oostzijde van
de Oude Rijksweg tot gevolg heeft dat de bodem-, grondwater- en oppervlaktewater
28

enigszins zal worden aangetast. Dit gebied wordt in de autonome ontwikkeling niet
aangetast, zodat van een licht negatief effect kan worden gesproken.
2.12.3. Gelet op het MER en het deskundigenbericht, is niet aannemelijk geworden
dat het effect van run-off en verwaaiing zodanig groot zal zijn dat daardoor de
nabijgelegen landbouwgronden niet meer geschikt zullen zijn voor agrarisch
gebruik. In hetgeen appellanten hebben aangevoerd, ziet de Afdeling geen
aanleiding voor het oordeel dat verweerders bij hun belangenafweging niet in
redelijkheid meer gewicht konden toekennen aan het belang dat wordt gediend bij
de omlegging van de N831 dan aan het landbouwbelang.
Conclusie
2.13. Gelet op het voorgaande zijn de beroepen van appellante sub 1 en appellanten
sub 3 gegrond, zodat het bestreden besluit voorzover het betreft de concrete
beleidsbeslissing waarbij het tracé voor het oostelijke deel van de omlegging van de
N831 bij de kern Hedel wordt vastgelegd, wegens strijd met de artikelen 3:2 en 3:46
van de Awb dient te worden vernietigd.
Nu het besluit op grondslag van de beroepen van appellante sub 1 en appellanten
sub 3 in zijn geheel wordt vernietigd, zijn de beroepen van appellanten sub 2 en
appellanten sub 4 eveneens gegrond.
Proceskosten
2.14. Verweerders dienen op na te melden wijze te worden veroordeeld in de
proceskosten van appellanten. De Afdeling ziet geen aanleiding voor de door
appellanten sub 3 gevraagde vergoeding van kosten die gemaakt zijn voor het
opstellen van een deskundigenrapport, aangezien voor de behandeling van dit
beroep door appellanten geen stukken zijn overgelegd, die als deskundigenrapport
kunnen worden aangemerkt. Evenmin is ten aanzien van appellanten sub 3 gebleken
van kosten die zijn toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende
rechtsbijstand.
3. Beslissing
De Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State
Recht doende in naam der Koningin:
I. verklaart zich onbevoegd kennis te nemen van:
- de beroepen van appellanten sub 2 en appellanten sub 3 voorzover deze betrekking
hebben op het niet opnemen van de omlegging van het westelijke tracé van de N831
bij Hedel in de partiële herziening, en
29

- het beroep van appellanten sub 4, voorzover dit betrekking heeft op de aanleg van
een rotonde op de kruising van de Veldweg en de Baronieweg;
II. verklaart de beroepen van appellanten sub 2, appellanten sub 3 en appellanten sub
4 gedeeltelijk, en het beroep van appellante sub 1 geheel gegrond;
III. vernietigt het besluit van provinciale staten van Gelderland van 12 november
2003, kenmerk PS2003-165, voorzover het betreft de concrete beleidsbeslissing
waarbij het tracé voor het oostelijke deel van de omlegging van de N831 bij de kern
Hedel wordt vastgelegd;
IV. veroordeelt provinciale staten van Gelderland in de door hierna vermelde
appellanten in verband met de behandeling van hun beroepen gemaakte
proceskosten tot een bedrag van totaal € 1693,04;
dit bedrag dient door de provincie Gelderland als volgt te worden vergoed aan:
- appellante sub 1 € 366,47, waarvan een gedeelte groot € 322,00 is toe te rekenen aan
door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
- appellanten sub 2 € 644,00, welk bedrag geheel is toe te rekenen aan door een derde
beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
- appellanten sub 3 € 38,57;
- appellanten sub 4 € 644,00, welk bedrag geheel is toe te rekenen aan door een derde
beroepsmatig verleende rechtsbijstand;
V. gelast dat de provincie Gelderland aan appellanten het door hen voor de
behandeling van de beroepen betaalde griffierecht (€ 232,00 voor appellante sub 1, €
232,00 voor appellanten sub 2, € 116,00 voor appellanten sub 3 en € 116,00 voor
appellanten sub 4) vergoedt.
Aldus vastgesteld door mr. R. Cleton, Voorzitter, en mr. J.R. Schaafsma en dr. J.J.C.
Voorhoeve, Leden, in tegenwoordigheid van mr. P.J.A.M. Broekman, ambtenaar van
Staat.
w.g. Cleton w.g. Broekman
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2004
30

Uitspraak
200406300/2
Datum uitspraak: 3 november 2004
AFDELING
BESTUURSRECHTSPRAAK
Uitspraak van de Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van
State op verzoeken om het treffen van een voorlopige voorziening (artikel 8:81 van
de Algemene wet bestuursrecht) in het geding tussen onder meer:
1. de vereniging "Vereniging Vrienden oostvlietpolder", gevestigd te Leiden,
2. de stichting "Stichting Belangenbehartiging Oostvlietpolder", gevestigd te Leiden,
3. [verzoeker sub 3], wonend te [woonplaats],
4. de vereniging "Vereniging Bewoners Vrouwenweg", gevestigd te Leiden,
en
het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland,
verweerder.
1. Procesverloop
Bij besluit van 20 januari 2004 heeft de gemeenteraad van Leiden het
bestemmingsplan “Oostvlietpolder” vastgesteld.
Bij besluit van 6 juli 2004, kenmerk DRM/ARB/04/1506A, heeft verweerder beslist
over de goedkeuring van dit plan.
Tegen dit besluit hebben onder meer de Vereniging Vrienden Oostvlietpolder per fax
van 29 juli 2004, ingekomen op dezelfde datum, de Stichting Belangenbehartiging
Oostvlietpolder bij brief van 10 augustus 2004, bij de Raad van State ingekomen op
12 augustus 2004, [verzoeker sub 3] bij brief van 10 augustus 2004, bij de Raad van
State ingekomen op 12 augustus 2004, en de Vereniging Bewoners Vrouwenweg bij
ongedateerde brief, bij de Raad van State ingekomen op 1 september 2004, beroep
ingesteld.
Per fax van 29 juli 2004, bij de Raad van State ingekomen op 12 augustus 2004, heeft
de Vereniging Vrienden Oostvlietpolder de Voorzitter verzocht een voorlopige
voorziening te treffen. Bij brief van 10 augustus 2004, bij de Raad van State
ingekomen op 12 augustus 2004, heeft de Stichting Belangenbehartiging
Oostvlietpolder de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Bij brief
van 10 augustus 2004, bij de Raad van State ingekomen op 12 augustus 2004, heeft
[verzoeker sub 3] de Voorzitter verzocht een voorlopige voorziening te treffen. Bij
ongedateerde brief, bij de Raad van State ingekomen op 1 september 2004, heeft de
Vereniging Bewoners Vrouwenweg de Voorzitter verzocht een voorlopige
31

voorziening te treffen.
De Voorzitter heeft de verzoeken ter zitting behandeld op 15 oktober 2004, waar de
Vereniging Vrienden Oostvlietpolder, vertegenwoordigd door mr. K. Ulmer,
advocaat te Dordrecht, de Stichting Belangenbehartiging Oostvlietpolder,
vertegenwoordigd door [gemachtigde], [verzoeker sub 3], in persoon, de Vereniging
Bewoners Vrouwenweg, vertegenwoordigd door [gemachtigde], en verweerder,
vertegenwoordigd door ing. E. Schepers, ambtenaar van de provincie, zijn
verschenen. Voorts zijn mr. N.S.J. Koeman, advocaat te Amsterdam, en D.A. Scholten
en A.V. de Kok, ambtenaren van de gemeente, namens de gemeenteraad van Leiden,
daar gehoord.
2. Overwegingen
2.1. Het oordeel van de Voorzitter heeft een voorlopig karakter en is niet bindend in
de bodemprocedure.
2.2. Het plangebied wordt globaal begrensd door de Vliet, de Vrouwenvaart, de A4
en het recreatiegebied Vlietlanden. Het plan voorziet onder meer in de ontwikkeling
van een bedrijventerrein en woningen.
2.3. Verzoekers stellen dat het plan niet in werking mag treden voordat in de
bodemprocedure op de beroepen is beslist, nu het plan volgens hen in strijd is met
onder meer het rijksbeleid, de Habitat- en Vogelrichtlijn en het Besluit luchtkwaliteit
(Stb. 2001, 269). Ook overigens is het plan volgens verzoekers op een groot aantal
onderdelen in strijd met een goede ruimtelijke ordening, onder meer wat betreft de
verkeersafwikkeling en de aard en hoogte van het bedrijventerrein en het
functioneren van de ecologische verbindingszone.
2.4. Verweerder stelt dat de verzoeken dienen te worden afgewezen, aangezien het
plan voorzover dit voorziet in een bedrijventerrein en woningen uitsluitend uit te
werken bestemmingen bevat.
2.5. De gemeenteraad stelt dat van groot belang is dat het plan rechtskracht verkrijgt
zodat kan worden begonnen met de eerste fase van de ontwikkeling van het
bedrijventerrein die bestaat uit de verplaatsing van volkstuinen naar andere gronden
in het plangebied. Met de overige werkzaamheden zoals het bouwrijp maken van de
gronden zal worden gewacht tot uitspraak is gedaan in de bodemprocedure zodat
volgens de gemeenteraad geen spoedeisend belang bestaat bij schorsing van het
besluit. Hij stelt zich voorts op het standpunt dat de bezwaren inzake de
luchtkwaliteit niet-ontvankelijk zijn, aangezien deze eerst in beroep zijn aangevoerd.
2.6. De Voorzitter verwacht niet dat de Afdeling in de bodemprocedure zal oordelen
dat de bezwaren inzake de luchtkwaliteit niet aan de orde kunnen komen.
Volgens de plantoelichting brengt het bedrijventerrein van 40 ha netto een
32

verkeersproductie van ongeveer 8000 motorvoertuigen/etmaal met zich. In de
plantoelichting staat voorts vermeld dat de ontsluiting van het plangebied beperkt is
en dat oplossingen voor de verkeersafwikkeling niet zonder ingrijpende
infrastructurele maatregelen kunnen worden gevonden. Mogelijke oplossingen zijn,
zo is ter zitting bevestigd, verschoven naar de fase van uitvoering van het plan
omdat maatregelen zoals doortrekking van de Churchilllaan en de aanleg van de
A11/N11 niet dan na afronding van nadere procedures kunnen worden
verwezenlijkt.
De Voorzitter betwijfelt of het op deze wijze verschuiven van mogelijke oplossingen
voor een adequate verkeersafwikkeling naar de fase van uitvoering van het plan
voldoet aan de eisen die in artikel 9 van het Besluit op de ruimtelijke ordening 1985
worden gesteld.
Voorts is ter zitting niet aannemelijk geworden dat is voldaan aan de eisen van het
Besluit luchtkwaliteit. Blijkens de in de plantoelichting opgenomen paragraaf inzake
de luchtkwaliteit is bezien in hoeverre het aspect luchtkwaliteit langs verkeerswegen
belemmeringen oplevert voor de ruimtelijke ontwikkelingen die in het plan mogelijk
worden gemaakt. In dit verband is onderzocht op welke plaatsen in het plan
gevoelige bestemmingen mogelijk worden gemaakt op gronden waar de
grenswaarden voor stikstofdioxide worden overschreden en in hoeverre een
mogelijke reconstructie van de Europaweg gevolgen heeft voor de concentratie
stikstofdioxide ter plaatse van gevoelige bestemmingen. Nog daargelaten dat deze
resultaten, anders dan waarvan in het Besluit luchtkwaliteit wordt uitgegaan,
uitsluitend betrekking hebben op de luchtkwaliteit wat betreft de stof stikstofdioxide
in 2015 ter plaatse van gevoelige bestemmingen, blijkt niet dat is onderzocht wat de
gevolgen voor de luchtkwaliteit zijn van de ruimtelijke ontwikkelingen die met het
plan worden mogelijk gemaakt ten opzichte van de autonome situatie, zoals onder
meer op het aspect van de verkeersaantrekkende werking die van deze
ontwikkelingen uitgaat.
2.7. Gelet op het voorgaande heeft de Voorzitter twijfel of het besluit in de
bodemprocedure in stand zal blijven. Gelet hierop en in aanmerking nemend de
samenhang tussen de in het plan opgenomen bestemmingen ziet de Voorzitter, alle
belangen afwegend, aanleiding de verzoeken in te willigen en de nader te melden
voorlopige voorziening te treffen. Hierbij is tevens van belang dat ter zitting niet is
gebleken dat de verplaatsing van de volkstuinen geen aantasting van de door
verzoekers genoemde natuurwaarden met zich kan brengen terwijl voorts niet
aannemelijk is geworden dat, gelet op de betrokken belangen, met de uitvoering van
het plan niet kan worden gewacht totdat de Afdeling uitspraak heeft gedaan in de
bodemprocedure.
2.8. Verweerder dient op navolgende wijze te worden veroordeeld in de
proceskosten van de Vereniging Vrienden Oostvlietpolder. Ten aanzien van de
overige appellanten is niet gebleken van proceskosten die voor vergoeding in
aanmerking komen.
33

3. Beslissing
De Voorzitter van de Afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State:
I. schorst bij wijze van voorlopige voorziening het besluit van het college van
gedeputeerde staten van Zuid-Holland van 6 juli 2004, kenmerk
DRM/ARB/04/1506A;
II. veroordeelt het college van gedeputeerde staten van Zuid-Holland in de door de
Vereniging Vrienden Oostvlietpolder in verband met de behandeling van het
verzoek gemaakte proceskosten tot een bedrag van € 644,00, welk bedrag geheel is
toe te rekenen aan door een derde beroepsmatig verleende rechtsbijstand; het bedrag
dient door de provincie Zuid-Holland te worden betaald aan verzoekster;
III. gelast dat de provincie Zuid-Holland aan verzoekers het door hen voor de
behandeling van de verzoeken betaalde griffierecht (€ 273,00 voor de Vereniging
Vrienden Oostvlietpolder, de Stichting Belangenbehartiging Oostvlietpolder, en de
vereniging Bewoners Vrouwenweg, ieder afzonderlijk, en € 136,00 voor [verzoeker
sub 3]) vergoedt.
Aldus vastgesteld door mr. R. Cleton, als Voorzitter, in tegenwoordigheid van mr. S.
Langeveld, ambtenaar van Staat.
w.g. Cleton w.g. Langeveld
Voorzitter ambtenaar van Staat
Uitgesproken in het openbaar op 3 november 2004
34

Wilt u contact met de stichting mail dan naar
stichtingvogelenzangveiig@hotmail.com
35