08.06.2018 Views

JubileumBoek ECH_Flipsnack

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

E.C.H.

Auto’s

jongensdroom van twee kameraden uit zuidwolde

2008 - 2018


van jongensdroom tot professioneel autobedrijf

erik heuvelink & chris vording

mei 2008 - mei 2018

4


5


chris vording

Chris Vording: Zuidwolde, 2 april 1983

Na de basisschool naar Mavo Griendtsveen

in Hoogeveen en daarna naar MBO-4

Motorvoertuigtechniek (Alfa College)

Hobby’s: motorcrossen, skiën, sleutelen aan

motoren en ik vond vissen ook altijd leuk om

te doen.

Automerk: Volvo, BMW en Porsche

Favoriete vakantiebestemming: Oostenrijk

2008 2018

Eten: ik hou vooral van lekker eten, heb geen

favoriete keuken zoals bijvoorbeeld de Franse

of Italiaanse. Mijn vriendin Linda (ze komt uit

Letland), kan echt lekker koken en elke keer

wanneer we nu in een restaurant eten wordt ik

bevestigd in mijn overtuiging dat ik eigenlijk

nergens lekkerder eet dan thuis.

Drinken: een biertje vind ik wel lekker en de

Letse kruidenlikeur ‘Black Balsam’ behoort

ook tot mijn favorieten.

van ‘STIlle techneut’ tot evenwichtige ondernemer

6


Erik Heuvelink: Zuidwolde, 28 maart 1983

Na de basisschool naar de HAVO (Menso

Alting College) en bij gebrek aan

schoolprestaties naar Mavo Griendtsveen.

Daarna MBO-4 opleiding commercieel

medewerker (Alfa College)

erik heuvelink

Hobby’s: sleutelen aan bromfietsen, skiën,

zwemmen, mountainbiken, modelvliegen

Automerk: Volvo, klassieke Peugeots

Favoriete vakantiebestemming: Italië

Eten: omdat mijn favoriete vakantieland italië

is, is het denk ik niet moeilijk te raden dat de

Italiaanse keuken mijn voorkeur heeft. Vooral

pasta’s met zelfgemaakte groene pesto is

voor mij top.

Drinken: een lekkere cappuccino van

amandelmelk, bronwater.

2008 2018

Naast zijn ondernemerschap heeft Erik ook

een diepe interesse voor alles wat te maken

heeft met zelfontwikkeling.

van ‘druktemaker’ naar gepassioneerd oNDerNEMER

7


gefocust op een gezamenlijk doel

Waar kom je uit wanneer je de drive hebt om samen vorm te geven aan een jongensdroom? Je weet

ongeveer welke kant je uit wilt, maar niet hoe en waar het eindigt. Een avontuur waarbij je vertrouwt

op elkaar, op de eigen kennis en ervaring én op een automerk van wereldklasse: Volvo. En je bent voor

je ‘t weet zomaar 10 jaar verder. Maar eerst gaan we even terug. Terug naar een tijd waarin eigenlijk

niets nog vorm of richting had. De ontwikkeling van kind naar puber en naar jongvolwassene was

nauwelijks achter de rug. De echte vorming door de praktijk en door het leven moest eigenlijk nog

beginnen. Chris en Erik kennen elkaar eigenlijk al hun hele leven. Hun moeders kwamen bij hetzelfde

consultatiebureau toen de mannen nog in de luiers zaten. En ze kwamen bij elkaar in de klas op de

kleuterschool en op de basisschool. Ze werden vrienden, kameraden en gingen samen op vakantie.

Samen gingen ze sporten en beiden werden ze geïnspireerd door techniek. Gelijkgestemden en toch

ook tegenpolen. De een wat spraakzamer dan de ander, maar allebei vastberaden en gefocust. Dat

hield en houdt alles min of meer in balans. Het vormt een solide basis om samen te ondernemen.

De oorsprong van E.C.H.

Feitelijk zijn de letters E.C.H. de initialen van Erik Christiaan Heuvelink. Hoewel Erik en Chris - een

maand na de oprichting door Erik - besloten gezamenlijk de onderneming te drijven, is de naam

E.C.H. Auto’s onveranderd gebleven. In een later stadium hebben wij de handelsnaam Volvoselectie

geïntroduceerd, om duidelijk te maken hoe wij binnen onze bedrijfsvoering een selectie maken in het

aanbod van onze Volvo occasions.

8


9


obert dijkman over chris vording

Interview met Robert Dijkman, bedrijfsleider

bij Gebben Motoren in Rogat. Voordat hij met

E.C.H. Auto’s begon, werkte Chris bij Gebben.

Voor talloze motorliefhebbers uit heel Nederland

en daarbuiten een echte trekpleister. Niet

alleen omdat ze de grootste Yamaha dealer van

Nederland zijn, maar ook omdat ze de juiste

sfeer weten te creëren waardoor ‘brommers

kiek’n’ een beleving wordt.

Hoe heb jij Chris leren kennen?

,,Ik kende Chris van Ten Braake motoren in Nijeveen

en vroeg hem hier te komen werken nadat hij daar

vanwege een brand niet verder kon. André (Gebben)

had mij al eens gezegd: ‘kiek ’s eem naor dat kereltien,

liekt mij wel een geschikt ventie’. En zo ging hij

hier aan de slag.’’

Wanneer werkte hij bij jullie?

,,Dat is denk ik medio 2005 geweest en hij heeft

hier volgens mij een kleine vier jaar gewerkt

inclusief zijn tijd als freelance monteur.’’

10 Robert Dijkman en André Gebben van Gebben Motoren

Wat was hij voor jongen?

,,Schuchter, bescheiden en stil, zelfs wat verlegen

had ik het idee, maar wel een stabiele factor.

Serieus in zijn werk, maar beslist geen prater. Je

moest als het ware de woorden uit hem trekken.’’


Was hij gretig en leergierig voor het ‘motorvak’?

,,Ik denk dat hij gepassioneerd was voor het monteursvak

omdat hij zelf ook motorcrosser was en daar hoort

sleutelen standaard bij. Hij was leergierig, zei niet veel,

maar keek ondertussen wel de kat uit de boom.’’

Welke kwaliteit kwam Chris goed van pas in zijn werk?

,,Toch wel de rust die hij uitstraalde denk ik. Soms vergat

je wel eens dat hij er was, zo leek hij op te gaan in het

werk. Maar zoals gezegd, Chris groeide in zijn vak en in

zijn rol, dacht goed na over de dingen die hij deed en was

een vakman, waarvan ik echter toen al het idee had, dat

hij niet zijn leven lang wilde sleutelen. Er zat meer in, zeg

maar.’’

Wat voegde hij toe voor jullie als bedrijf?

,,Kwaliteit en een harde werker, die doorging tot

ie de klus geklaard had.’’

Was hij meer technisch dan klantgericht of beiden?

,,Ja, ik vond hem toentertijd ronduit een technicus.

En een monteur is nou niet direct communicatief

super sterk, maar op Chris was het spreekwoord ‘Stille

wateren hebben diepe gronden’ wel van toepassing.’’

Wat heeft hij bij/van jullie geleerd?

,,Chris was gewoon een heel goede monteur. Hij

had het gewoon in zich om goed werk te leveren,

dus in die zin was hij autodidact. Maar ik zei daarnet

dat hij ook leergierig was en dat bedoel ik

ook in de zin van dat ie zijn ogen en oren goed

de kost gaf, veel in zich opnam en dat daardoor

ook wel de handelsman in hem naar boven

kwam. Ik hoop dat wij daar een steentje aan

hebben bijgedragen, alhoewel ik denk dat dit

ook iets is wat er van nature in zat.’’

Hebben jullie ook wat van hem geleerd?

,,Het inzicht dat Chris had en de rust die hij uitstraalde

waren bewonderenswaardig en laat ‘m dan

geen prater zijn (alhoewel ik nu in retroperspectief

praat), hij was wel een aanpakker die zich niet

gauw van de wijs liet brengen. Of zoals wij het ook

wel zeggen: ‘je maakte hem de pis niet lauw’, zo

gedecideerd was hij in zijn werk.’’

Hoe kijk je nu naar Chris en wat wil je hem nog

meegeven?

,,Ik vind het knap dat hij in 2008 de stap heeft gezet

naar het zelfstandig ondernemerschap en de verkoop

van Volvo’s. En de mannen van E.C.H. doen het super

leuk heb ik begrepen. Af en toe kom ik Chris nog

weleens tegen, hier op de zaak of elders. En als ik

hem dan vraag hoe ’t gaat dan is het antwoord

steevast; ‘ja, het gaat wel goed’. Aan zijn ogen zie

ik dan dat hij de waarheid spreekt en dat ie in zijn

element is. Ik wens hem veel geluk en succes

samen met zijn kompaan Erik.’’

11


Henno remijn over erik heuvelink

Interview met Henno Remijn, divisiedirecteur

bij de Broekhuis Holding in

Harderwijk. Hij begeleidde Erik en

probeerde hem te kneden in het vak van

autoverkoper en legde hem langs de lat

conform de door Broekhuis gestelde eisen.

Met een glimlach kijkt hij terug op die tijd.

Wie en hoe was Erik toen hij bij jullie begon?

,,Toen Erik bij ons in Hoogeveen begon als

junior verkoper, was het iemand die heeeeel

veel energie had en door de showroom

heen stuiterde. Overigens was het ook altijd

erg gezellig met Erik en had hij altijd veel

verhalen. Hij was zeker geen grijze muis.’’

Had ie het in zich? Was hij leergierig en

misschien ook eigenwijs?

12 Henno Remijn van Broekhuis Holding

,,Hij kreeg bij ons een kans om het vak te leren.

Alleen na diverse coachingsgesprekken wilde

ik er toch mee stoppen. Erik was ontzettend

eigenwijs en bijna niet te sturen. Toen ik hem

daarmee confronteerde, kwam bij Erik het echte

verhaal eruit, en bleek hij wel het een en ander


‘in z’n rugzak’ te hebben. Dit gesprek bleek

achteraf cruciaal voor onze samenwerking. We

besloten samen door te gaan, en vanaf toen is het

alleen maar beter gegaan.’’

Welke eigenschap in hem kwam hem goed

van pas?

,,Zijn enthousiasme en zijn open en onbevangen

houding naar de klant. Erik zei alles tegen de

klant, soms wel eens iets teveel of iets te lomp.

Maar gelukkig konden de meeste klanten dat wel

van ‘m hebben.’’

Hadden jullie daar ook wat aan?

,,Jazeker, want dat leverde orders op. Erik was

nergens bang voor, was open en vroeg alles aan

de klant. Gelukkig vroeg hij ook om de order!’’

,,Het mooie van Erik is, is dat hij altijd zichzelf

blijft. ‘What you see is what you get’. Geen mooie

praatjes maar gewoon zoals het is, altijd eerlijk.‘’

Hoe kijk je nu naar Erik?

,,Ik vind het ongelofelijk knap hoe hij, nu samen

met Chris, een goed lopend bedrijf heeft

opgebouwd. Zonder veel stress en met minder

dan 40 uur in de week een goede boterham

verdienen, is volgens mij iets wat veel mensen

zouden willen. Erik doet het gewoon.’’

Wat wil je hem nog meegeven?

,,Probeer de balans in werk en privé erin te

houden, geniet van deze mooie tijd en wees trots

op jezelf.’’

Wat heeft hij bij jullie of van jou geleerd?

,,Dat wanneer je een doel hebt, je dat ook kan

halen. Mits je openstaat voor feedback en ook

wat doet met de adviezen die je krijgt.’’

Hebben jullie/heb jij misschien ook iets van hem

geleerd?

leerling autoverkoper bij Broekhuis Volvo Hoogeveen

13


andré van heerde

interview met André van heerde

André van Heerde, geboren 16 april

1994 in Stedum middenin het Groningse

aardbevingsgebied.

Hoe en wanneer bij E.C.H. terecht gekomen?

,,Dan neem ik even een aanloopje. Tot mijn

18e woonde ik in Stedum. Na het voortgezet

onderwijs volgde ik de opleiding Agrarisch

Loonwerk aan het Terra College in Assen.

Dat komt vanwege het feit dat ik in een

akkerbouwgebied opgroeide, waar een trekker

een populair vervoermiddel was. Toch leerde

ik in die tijd een meisje kennen uit Hoogeveen

en daar ben ik inmiddels mee getrouwd. Zo

kwam ik dus in Hoogeveen terecht, waar ik naar

werk zocht en aan de slag kon bij een logistiek

bedrijf. Op zich wel leuk werk maar ik wilde

wat meer vastigheid en plaatste een bericht op

facebook dat degene die mij aan een baan kon

helpen een slagroomtaart van me kreeg. Op die

manier kwam ik terecht bij R2 Carcleaning, waar

de mannen van E.C.H. hun auto’s netjes lieten

maken. Zo kwam ik in contact met Erik die mij

daar in overleg met Chris al na een maand ‘weg

kaapte’. Dat zal in mei 2014 zijn geweest.’’

14


Hoe ziet je dag er uit, wat doe je allemaal?

,,Ik heb een vrije baan en weet veelal wat er van

mij verwacht wordt. Vaak ben ik er ’s morgens als

eerste, zet koffie en kijk wat er aan werk op de

planning staat. Ik neem de telefoon aan, doe deels

de verkoop, breng auto’s weg voor een beurt en

of APK en doe alles wat er moet gebeuren.’’

Wat leer je van Erik en Chris?

,,Ik wordt eigenlijk betrokken bij de totale

bedrijfsvoering en leer van zowel Erik als van Chris

wat er allemaal bij komt kijken als je een bedrijf

wilt voeren en draaiende wilt houden. Daarnaast

leer ik ook (en dat klinkt misschien filosofisch) hoe

het is om zin te geven aan je leven en je werk.

En dat heeft naast de goede leerschool en mijn

salaris een zekere meerwaarde voor mij.’’

Wat heb je met auto’s en met Volvo in het

bijzonder?

‘’Toen ik mijn auto (een VW Polo) kocht,

repareerde ik die zelf wanneer er iets aan moest

gebeuren. Dat sleutelen heb ik wel van huis uit

meegekregen. Voor Volvo heb ik nog geen geld,

maar als ‘rookie’ ben ik daar misschien ook nog

niet aan toe. Toen ik hier begon vond ik Volvo wel

wat voor mensen van stand en voor de zakenman.

Inmiddels is dat beeld wel bijgesteld. Volvo heeft

een eigentijds en stoer imago. En de betrouwbaarheid,

het kilometer vreten, dat spreekt mij steeds

meer aan.’’

Wat zijn je toekomstplannen?

,,Eerlijk gezegd ben ik een ‘man van de dag’ en

kijk ik niet zover vooruit. Maar misschien vat ik nog

een keer de moed om samen met een vriend van

me iets in de autohandel te starten.’’

Hobby’s:

,,Auto’s ombouwen, verlagen, voorzien van vette

wielen en het poetsen. Pimpen vind ik in die zin

niet het juiste woord. Dat doe ik samen met een

paar vrienden met wie ik ook altijd naar een VW

festival in Oostenrijk ga. Dan zet ik mijn VW Polo

op een trailer, dikke Volvo er voor van de zaak en

karren maar. Daarnaast maak ik graag muziek. Ik

speel orgel, piano en panfluit.’’

Favoriete vakantieland:

,,Denemarken. Daar kom ik al van jongs af aan. De

natuur, de rust en de vriendelijke mensen.’’

Eten/drinken:

‘’Ik vind eigenlijk heel veel dingen lekker als het

maar goed is klaargemaakt, met een lekker stuk

vlees erbij. Ik neem daar graag een goed glas

rode wijn bij. Een Burgenlander Big John heeft

mijn voorkeur. Prijzig, maar o zo lekker.’’

15


Wietse van Eeks over de mannen en

de plannen van E.C.H. Auto’s

Wietse van Eeks van Auto- en Schadeherstelbedrijf

Van Eeks kijkt met bewondering naar wat Erik en

Chris van E.C.H. Auto’s hebben neergezet in de

afgelopen 10 jaar. Het avontuur van E.C.H. startte

tussen de oren van beide ondernemers en kreeg

fysiek gestalte aan de Buitenvaart 1212, op het

terrein van de broers Wietse, Rikus en Henri van Eeks.

Hoe heb jij Erik en Chris leren kennen?

,,Het eerste contact was met Erik Heuvelink, die

indertijd nog bij Broekhuis werkte en voor een

APK-keuring van zijn Peugeot 205 bij ons kwam.

Een paar maanden later (dat zal eind 2007 zijn

geweest) moesten we wat doen aan een Volvo

850 die hij had gekocht en toen kwam ter sprake,

dat hij met zijn maat en compagnon Chris wilde

beginnen in de autohandel met het merk Volvo.

Wij deden naast ons schadeherstel en spuitwerk

ook reparatie en verkoop van diverse automerken.

En van origine zijn wij gespecialiseerd in Ford,

dus onze handel beet elkaar niet. Op ons net in

gebruik genomen terrein op Buitenvaart hadden

wij wel wat ruimte voor hen beschikbaar. En zo

begonnen ze hier in mei 2008.’’

16

v.l.n.r. Wietse, Rikus en Henri van Eeks


Verliep die start zoals verwacht?

,,Nou eigenlijk boven verwachting. Erik gaf aan

dat hij en zijn compagnon Chris wat auto’s bij ons

op het terrein wilden stallen en dat begon met

vijf of zes auto’s. Maar binnen no-time zagen we

dat aantal groeien. Ze konden met hun klanten

gebruik maken van onze kantine, waar ze hun

laptops openklapten en waar het soms een gezellig

drukke boel was. Maar op die manier konden zij

toch op een redelijk representatieve manier hun

klanten ontvangen en zaken doen en dat komt toch

anders over dan wanneer je kantoor houdt in één of

andere container.’’

Was er verschil tussen de mannen?

,,Ja, we hadden wel in de gaten dat ze allebei

gedreven waren, al was de een anders dan de

ander. Ze hielden en houden elkaar in balans.

Chris kun je wat meer typeren als de analyticus,

wat zakelijker en misschien zelfs wat koppiger en

Erik wat meer de gevoelsman denk ik, maar puur

in de goede zin van het woord hoor. Ik zie het

zo, dat Chris beter geschikt is om zaken te doen

met een ‘handelaar’ terwijl Erik de klant die

(onbewust) wat meer aandacht nodig had, prima

kon/kan bedienen.’’

Hoe uitte zich dat verschil?

,,We hebben wel hele leuke en gezonde discussies

voorbij zien komen tussen beide kameraden,

waarin Erik meer de man van de emotie was en

een bepaalde auto wilde inkopen, terwijl Chris

dan de wat meer nuchtere partij was en hem op

andere gedachten probeerde te brengen en daar

volgens mij ook wel vaak in slaagde.’’

Hoe keek je aan tegen hun ambities om wat

auto’s te verkopen? ,,Wat ik probeer aan te

geven; de mannen hadden iets waardoor ze

klanten aan zich wisten te binden en de één

was dan vaak de aangever, terwijl de ander ‘m

inkopte zeg maar. De sfeer waarin de klant werd

ontvangen was wel belangrijk voor ze (en is dat

nog steeds).‘’

Hoe was jullie samenwerking met hen?

,,Die was vanaf het begin goed. Afspraak is

afspraak, zo hebben we ze altijd gekend. We

kregen via hen ook wel schade- en spuitwerk en

reparatiewerk of een APK-keuring binnen, dus er

was sprake van een goede wisselwerking. Maar

na 2 á 3 jaar begonnen er zich wat logistieke

problemen af te tekenen. Er kwamen steeds meer

Volvo’s op ons terrein en op een gegeven moment

gaat dat wringen. Absoluut niet op het

persoonlijke vlak, want we werkten altijd prima

samen (daarvan is nog steeds sprake, al zitten ze

nu wat verder weg en hebben we minder zicht

op wat er bij hen gebeurt). Maar de onderlinge

verstandhouding is goed.’’

Wanneer vertrokken ze hier?

,,Dat moet in 2011 zijn geweest. Toen zijn ze

verhuisd naar het pand aan de Lindberghstraat,

waar ze nu nog zitten en volgens mij ook al tegen

de grenzen van het bedrijfsoppervlak aan lopen.’’

Hoe kijk je naar de manier waarop ze het nu

doen?

,,De jongens doen het volgens mij heel goed en

dat gunnen we ze van harte. Ze verkopen meer

dan vijfhonderd auto’s per jaar. Desondanks zijn

ze wel zichzelf gebleven. Geen poeha, maar

gewoon een stel aan elkaar gewaagde kerels

die samen lol hebben aan de in- en verkoop

van auto’s. En omdat het vrienden zijn of elkaar

in balans houdende kerels die lol hebben in

het verkopen van auto’s. We wensen hen veel

succes voor de toekomst!’’

17


erik over zichzelf en over chris

erik heuvelink

Als kind groeide ik op in Zuidwolde, 500 meter bij Chris

vandaan. We zijn 4 dagen na elkaar geboren in hetzelfde

jaar. Onze ouders gingen naar dezelfde kerk en we

werden allebei gedoopt tijdens dezelfde doopdienst. Niet

dat we (later) veel met het geloof hadden, maar toch. We

gingen naar dezelfde peuterspeelzaal. De eerste herinnering

die ik heb aan die tijd, was dat ik bij Chris aan het

spelen was en ik voor hun huis languit in de modder viel.

Ik kreeg van zijn moeder een joggingpak van Chris te leen

toen ik naar huis ging. Ook op kleuter- en basisschool

‘De Zaaier’ in Zuidwolde zaten we bij elkaar in de klas. Als

kind was Chris neutraal. Bepaald geen branieschopper die

ruzie maakte, waardoor hij voor mij behoorde tot de jongens

die er toe deden. Hij was een blij ventje. Ik was een

buitenbeentje en werd veel gepest, mijn hele schooltijd

lang. Chris niet, die kon met iedereen wel overweg.

Op de basisschool speelden we vaak samen en kwam ik

veel bij hem thuis. Legertje spelen, computerspelletjes

doen en samen met zijn broer racen met radiografische

bestuurbare auto’s. Ook visten we veel in de stuw bij

Zuidwolde. Ik herinner mij Chris als een lenig jongetje. Hij

had een mooie metaalkleurige crossfiets (BMX) en kon

hiermee al vroeg enkel op z’n achterwiel rijden. Ik geloof

stellig dat zijn talent voor motorcross er toen al in zat.

Crossfietsen, mountainbikes, crossmotoren, Chris was er

altijd mee bezig. In groep 8 van de basisschool moest er

een schoolkeuze gemaakt worden. Mede door de toenmalige

citotoets bepaalde het lot, dat ik naar de HAVO

ging op het Menso Alting College en Chris naar MAVO

18

Griendtsveen in Hoogeveen. Ondanks het feit dat we niet

bij elkaar op school zaten, spraken we elkaar regelmatig

omdat we vlak bij elkaar woonden. Hij woonde op de

route naar de doe-het-zelf zaak PLUS KLUS. Ik was altijd

aan het sleutelen, uitvinden, klooien en had daarvoor vaak

een schroefje, boutje of iets dergelijks nodig, waardoor

ik toch langs zijn huis kwam. Daar sleutelde Chris met zijn

vader aan brommers en volgens mij moet het ergens in de

2e klas zijn geweest, dat hij begon met crossen met een

bromfiets op een bouwland. We waren toen een jaar of 13,

14 hooguit. Op de HAVO was ik niet zo succesvol en na

een 4 op Engels, 2 op Frans en een 5 op godsdienst ging

ik ook naar Mavo Griendtsveen en belandden we weer

bij elkaar in de klas. Op de MAVO fietsten we iedere dag

samen met onze gezamenlijke vrienden, Philip en Jeroen,

naar school. We hadden nagenoeg dezelfde vakken en

zagen elkaar ook buiten school regelmatig.

Ik zwom bijna iedere avond maar toch hadden we ook tijd

om andere leuke dingen te doen. Naar een schoolfeest

en natuurlijk de eerste biertjes die werden gedronken. We

gingen stappen, eerst naar de Alke in Alteveer, later naar

Takens, de Mauritshof of Hollywood. De eerste keer dat ik

dronken thuis kwam was op mijn 14e tijdens een concert

van Normaal in Fort. Ik had een speciale fiets gemaakt

om ermee naar het concert te gaan. Wat ik niet wist, was

dat je hiermee in een dronken bui natuurlijk niet overeind

bleef. Samen met Chris fietste ik ‘s nachts weer terug nadat

ik uren in de bosjes had staan overgeven. Chris was wat

rustiger met de drank, hij kon goed maat houden en werd

volgens mij nooit dronken.

Toen we allebei 16 werden moesten er (hoe kan het

anders), brommers komen. Al ver daarvoor handelden we

daar ook in. Chris kocht een Honda MB die hij opknapte.

Ik was meer van de Puch brommers, knapte die op en

verkocht ze. De handel zat er toen al in, en wij vonden dit

een makkelijkere manier om geld te verdienen, dan werken.

Toen we officieel ‘de weg op mochten’, begon ik met een

Kreidler. Chris volgens mij met een Honda MTX en later

met een self-made Repsol Honda NSR. Geheel bestickerd

in de originele racemotor-uitvoering. Ik weet nog dat Chris

een paar keer onderuit ging als hij weer eens een kleine

stunt of iets aan het uithalen was. Later kocht ik een scooter.

Ik was op een gegeven moment het sleutelen wel zat.

We behaalden allebei ons MAVO4 diploma en gingen naar

het MBO. Ik dwarrelde een paar jaar tussen wat verschillende

opleidingen, Chris haalde gewoon netjes in 4 jaar zijn

MBO-niveau 4 motorvoertuigtechniek. Hoewel we niet meer

bij elkaar op school zaten, zagen we elkaar nog regelmatig,

vooral in het weekend. Op mijn 17e begon ik een computerbedrijfje

omdat mijn ouders helemaal klaar waren met

al dat gesmeer en gedoe met die brommers in de garage.

Chris werkte zo hier en daar en handelde er ook nog een

beetje bij. Toen we 18 jaar waren, haalden we vlak na elkaar

ons rijbewijs. Volgens mij beiden na zo’n 17 lessen. Hoewel

we toen nog niet direct dachten aan autohandel, hadden

we wel een bovengemiddelde interesse voor auto’s. Van

mijn laatste geld en een dikke lening verstrekt door Pa Heuvelink,

kocht ik een Peugeot 205 Gti Griffe, nog steeds een

bijzondere auto. Hier moet de liefde voor auto’s zijn begonnen.

Iedere maand ging het geld op, vooral aan dozen met

onderdelen, verlagingssets, banden, remmen, uitlaten,


speakers, radio’s, hoedenplanken, was en leerpoets. Chris

had volgens mij iets later een auto en begon met een oude

VW Golf GTi. Het zat er toen al in, Chris iets zuiniger en

degelijker, ik iets meer extravert en een geldverbrasser.

Op mijn 20 e kwam ik bij Broekhuis Volvo om stage te lopen

op de afdeling verkoop. Ik deed de opleiding commercieel

binnendienst medewerker aan het Alfa College. Dat

betekende vier dagen in de week stage en een dag in de

week naar school. Chris werkte toen bij Ten Brake motoren.

Later ging hij aan de slag bij Gebben. We liepen in die tijd

samen hard, gingen nog regelmatig stappen en ook met

vrienden op vakantie. Ik leerde het verkopen van Volvo’s en

de fijne kneepjes van de commerciële kant van het autovak

in de 3 jaar dat ik bij Broekhuis werkte. Van stagiaire werd ik

junior verkoper. Ik was bovengemiddeld goed met

gebruikte auto’s. Nieuwe interesseerden me niet zo. Daar

zag ik persoonlijk de handel niet in.

In die tijd begon ik met de opleiding Mind en Body

Coaching, waar ik veel leerde over leven vanuit je hart,

de kracht van visualisatie en het individueel coachen van

mensen op het gebied van zelfontwikkeling. Eind 2005 nam

ik ontslag bij Broekhuis omdat ik vrij wilde zijn en totaal iets

anders wilde. Chris werkte volgens mij toen bij Gebben

motoren en volgens mij begon hij het jaar daarna ook voor

zichzelf als technisch freelancer voor een detacheringsbureau.

In 2006 ging ik alleen op reis. Naar Mexico, Guatemala

en Honduras. Ik hield een online reisverslag bij en

we spraken elkaar af en toe. Ik weet nog dat ik een zakmes

van mijn vrienden kreeg voor ik wegging. Die heb ik nog

steeds. Toen ik terugkwam kocht ik een oude Peugeot 205

en liet deze na een paar maanden keuren bij garage

van Eeks. Daar en op dat moment is (misschien onbewust)

het fundament gelegd voor E.C.H. Auto’s. Eind 2006

belandde ik bij Auto Potgieter Stadskanaal, toentertijd

een Volvo specialist en voormalig dealer. Na een brand

was het daar nogal chaotisch en een half jaar lang werkte

ik daar als freelancer om de verkoop weer op te zetten.

In 2007 ging ik nog een keer op reis, dit keer naar India.

Chris was als technisch specialist nog freelancer volgens

mij. Ik kwam terug en wilde een praktijk voor training en

coaching beginnen.

Dit deed ik en in oktober 2007 gaf ik mijn eerste, zelfstandig

ontwikkelde training om mensen meer te leren leven

vanuit hun hart. Dit leverde niet direct genoeg geld op

en ik was eigenlijk te jong. Toen dacht ik dat ik een boel

levenservaring had, maar ik wist natuurlijk nog weinig van

het echte leven.

Tijdens mijn avontuurlijke reizen heb ik vooral geleerd om

op eigen benen te staan. Het heeft me gemaakt wie ik

ben en mij bevestigd, dat wanneer je focust op het

positieve en daarop blijft vertrouwen, het uiteindelijk goed

komt. Omdat ik best beschermd ben opgevoed, wilde ik

toch eigen keuzes maken en op een dieper niveau zelfredzaamheid

ontwikkelen. Hoewel het soms best moeilijk was

(ik was immers toch op mezelf aangewezen), wilde ik mijn

innerlijke gids aanboren. Toen ik terug kwam, gaf ik nog

meer trainingen, maar de handel in auto’s drong zich ook

steeds meer naar de voorgrond.

Op mijn verjaardag in 2008 (28 maart), was Chris er ook en

die gaf mij geheel onbewust en voor de grap een sleutel

hanger met een oud Volvo logo dat zijn vader ergens had

gevonden. Die heb ik nog altijd. En in april 2008 bracht

ik het idee om een autohandel te beginnen concreet tot

uitvoering. Met Chris overlegde ik om hiermee eerst zelf

te beginnen en vroeg hem of hij wilde participeren door

het idee financieel te ondersteunen. Ik kocht een paar

auto’s, zette deze eerst nog gewoon op eigen naam en zo

begon ik met een oude Ford Mondeo en een oude Volvo

850 met LPG G3-installatie.

Het moet in mei 2008 geweest zijn, dat we op die manier

op beider naam onze handel konden opzetten. Ik gooide

een balletje op bij garage van Eeks, of we daar niet een

stukje van het plein konden gebruiken en zo kwam alles in

een stroomversnelling terecht. Vanaf dat moment begon

het echte verhaal van ECH!

Erik op z’n Kreidler waaraan genoeg te sleutelen viel

19


chris over zichzelf en over erik

chris vording

Van Chris wordt nogal eens beweerd dat hij een

wat introverte persoon is. Iemand die niet op de

voorgrond treedt. Een eigenschap die hem zelf

niet in de weg lijkt te zitten en die hem in zijn functioneren

binnen E.C.H. ook geen parten speelt.

Toch is hij diep in zijn hart ook meer een denker

en doener, dan een prater. Stille wateren hebben

diepe gronden en Chris kan genieten van zijn werk

en vooral ook van techniek. Tijdens de totstandkoming

van dit jubileumboek is hij druk bezig met

de bouw van zijn eigen huis. Hij doet (techneut

als hij is) veel dingen zelf of samen met zijn vader.

‘Natuurlijk doen we niet álles zelf, maar we komen

een eind. Dat vind ik een boeiend proces waar ik

helemaal in op ga’.

Korte schets van jouw jeugdjaren:

Als kind was ik een jochie dat veel buiten speelde,

een doener en onderzoeker. Ik was ook een denker,

in die zin dat ik nooit zo heel spraakzaam was, maar

wel een brede interesse had. Maar het klopt wel, dat

mensen van mij zeggen dat ik geen extravert type

was (en nog steeds ben ik niet degene die mensen

de oren van het hoofd praat). Ik had eigenlijk een vrij

onbezorgde jeugd. Mijn vader was politieagent. Die

kon daar na zijn LTS-opleiding aan het werk. Hij was

en is een techneut, een man door wie ik denk dat ik

ook interesse voor techniek heb ontwikkeld. Met hem

sleutelde ik vaak aan bromfietsen die we opknapten.

20

Hoe heb je Erik leren kennen?

We woonden dicht bij elkaar in de buurt. Dat is wat ik

me herinner. We zaten bij elkaar op de kleuterschool en

op de basisschool, maar Erik herinnert zich veel meer

van die tijd dan ik. Daar ben ik gewoon delen van kwijt

of het is niet blijven hangen. Misschien komt dat ook wel

omdat ik een paar keer een stevige hersenschudding

heb gehad (vanwege ongelukken met crossen)

Hoe was Erik als kind?

Hij was een wildebras, had vaak een grote mond,

tegen het brutale aan en ongedurig. Erik kwam regelmatig

bij ons over de vloer en toonde belangstelling

voor wat wij deden. Ik herinner me nog, dat wanneer

hij bij me kwam, hij ineens bij ons op de oprit van zijn

fiets sprong, die dan vanzelf een paar meter verder

tot stilstand kwam tegen een muur of een boom. Net

alsof dat hem niets interesseerde.

Hoe herinner jij je hem van jullie schooltijd?

Hij was een soort van Willie Wortel. Hij bouwde een

bromfietsmotor onder een skelter, maakte rare fietsen

en was nu en dan ook nogal een vreemde vogel.

Soms ook wel een lastig ventje. In die tijd hadden we

nog niet van ADHD en dergelijke zaken gehoord, dus

misschien verklaarde dat wel, waarom hij deed zoals

ie deed en was zoals hij was. Hij had niet heel veel

vriendjes op de basisschool en werd ook wel gepest,

misschien juist omdat ie zich soms zo vreemd gedroeg.

Desondanks gingen we regelmatig met

elkaar om.

Waardoor raakte je bevriend met Erik?

Onze hobby’s lagen voor een deel op hetzelfde vlak.

Erik had ook bestuurbare auto’s, wat ook de hobby

van mijn broer was, dus op die manier hadden we

ook een band. En we crossfietsten samen. Maar het

‘knooien’ met brommers vonden we allebei ook leuk.

Onafhankelijk van elkaar handelden we in bromfietsen,

die we via via van o.a. Domeinen en van jongelui

kochten, die van hun tweewieler af wilden omdat ze

net hun rijbewijs hadden gehaald. Internet was er in die

tijd nog niet, maar Handje Kontantje en andere lokale

krantjes ploos ik uit, waarna ik met mijn vader regelmatig

brommers en onderdelen links en rechts ophaalde.

Mijn moeder vroeg zich altijd af wat ik toch met ‘al die

troep moest’. Erik en ik hadden op die manier ook

contact, of een handelsconnectie zo je wilt.

Vrienden

Ik had een paar vrienden en die moesten aanvankelijk

ook wel wennen aan Erik en zijn manier van doen. Daar

zijn ook best harde woorden over gewisseld, maar het

heeft ons niet uit elkaar gedreven. We visten veel,

gingen samen uit naar Takens in Balkbrug of we gingen

samen in een heel oude auto op vakantie.

Hoe zag en zie jij Erik?

Ik denk dat ik hem heb geaccepteerd en hem neem

zoals hij is en ik zie hem als een oprecht mens. Een

mens met goede intenties. We kennen elkaar al heel

lang. Als vriend en als collega en daardoor hebben we

samen ook al heel wat beleefd.


Wat betekende/betekent hij voor jou?

Daar heb ik niet zo direct een antwoord op. Erik was

er eentje met gebruiksaanwijzing en ik zei al dat ik

hem accepteerde zoals hij was. We begrijpen elkaar of

voelen elkaar aan, en gaan al sinds onze kindertijd met

elkaar om. We zitten niet altijd op dezelfde golflengte

en dat hoeft ook niet perse. In de zin van vriendschap

ben ik denk ik wat minder sentimenteel dan de manier

waarop Erik het benadert. Ik uit me kennelijk op een

andere manier. En daarin respecteren we elkaar.

Waarin vinden we jullie raakvlakken?

Dat we samen de intentie hebben om in zakelijk opzicht

ver te komen. Dat we doen waar we ieder goed in

zijn, dat de focus helder is en dat we vanuit die visie de

dingen die er op ons pad komen, binnen E.C.H. Auto’s,

in goede banen leiden. Verder hebben we elk ons eigen

privéleven en lopen de deur niet plat bij elkaar, maar zo

nu en dan doen we samen leuke dingen.

Waarin staan jullie haaks op elkaar?

Erik is van de impuls, ik ben minder emotioneel en

meer van de rust en structuur. Ik hou van orde en Erik

is wat meer een ‘rommelkont’. We hebben allebei

onze eigen inbreng en kijk op de zaak. Maar we weten

waar we het voor doen. Soms dan knettert en schuurt

het, net als in een huwelijk. Sommige huwelijken houden

daardoor stand en sommige stranden. Dat houdt

ons denk ik scherp in onze samenwerking. We zien

het denk ik allebei wél zo, dat waar geen wrijving is, er

ook geen glans ontstaat.

Als je iets aan jezelf kon veranderen, wat zou dat zijn?

Op sommige momenten zou ik mezelf meer willen

uiten of uitspreken en ook zou ik willen dat ik me minder

stoor of erger aan het gedrag van mensen om mij

heen. Daar ben ik me overigens wel bewust van en in

die zin wordt dat ook gemakkelijker.

Auto’s of motoren?

In sportief opzicht mag ik nog steeds graag op een

motor rijden. Maar ook een sportauto laat mijn hart

sneller kloppen. In zakelijk perspectief is mijn voorkeur

toch wel meer verschoven van motoren naar auto’s.

Techniek of verkoop?

Daar ga ik dan net tussenin zitten met inkoop. Dat vind

ik eigenlijk een boeiender proces of aspect in ons werk.

De inkoopkant van ons bedrijf bepaalt natuurlijk ook

voor een groot deel, wat er bij ons uit gaat. Erik en ik

staan voor kwaliteit en voor de manier waarop we ons

werk doen in de richting van de klant. We hebben de

intentie om mooie en goede auto’s te verkopen, al kunnen

we natuurlijk nooit helemaal uitsluiten dat er eens

een ‘misser’ tussen zit.

We hebben gevoel voor het inkopen van goede auto’s

(voornamelijk Volvo’s) en onderzoeken ook de onderhoudshistorie

daarvan. Maar om al die auto’s helemaal

zodanig door te lichten (inspecteren, binnenstebuiten

keren), daar zijn wij het bedrijf niet naar en daarin ontbreekt

het ons aan mankracht. Tot nu toe is er ook de

bewuste keuze gemaakt om geen echte werkplaats in

te richten in ons bedrijf. Klanten kopen wat ze zien,

waar ze een proefrit in maken en waar zij zelf, maar ook

wij, een goed gevoel bij hebben. Op die manier

bekeken, heb ik het idee dat Erik en ik beiden op

dezelfde golflengte zitten en ieder van ons datgene

doet binnen E.C.H. waar onze kracht ligt. In die zin

willen we onszelf steeds verder ontwikkelen.

Chris met zijn collectie crossmotoren voor de verkoop

21


2008

Toen Erik en Chris groen licht kregen om bij Van Eeks auto’s te verkopen, zag in mei 2008 hun officiële samenwerking het licht. Aanvankelijk nog op de

KvK-inschrijving van Erik, maar vanaf die tijd doen ze het officieel samen. Ze kochten en verkochten dat jaar tientallen auto’s en aan het eind bleef er

een paar duizend euro over. Chris was nog steeds freelancer en was ‘s middags vaak om een uur of vier vrij, waardoor er daarna nog wel even tijd was

om te helpen. Erik was overdag beschikbaar. Hij poetste de boel en regelde iets meer. Chris had er wat meer geld in zitten, dus de balans was goed.

Daar is nooit een onvertogen woord over gevallen.

22


23


2009

Naast het ‘echte’ zakendoen, is er ook weer eens sprake van een echte winter, waarbij het grote open water van de Belterwijde bij Giethoorn ook goed

begaanbaar was voor dagtochten op de schaats. Uiteraard waren Chris en Erik hier van de partij. Ondanks het feit dat er veel wedstrijden en

marathons werden verreden, ging een zo gewenste Elfstedentocht niet door. Dan ook nog maar even de lange latten ondergebonden in Oostenrijk.

Juist ook omdat (winter)sport verbroedert.

24


In 2009 kreeg E.C.H. Auto’s bekendheid en gestaag verkochten de mannen steeds grotere aantallen auto’s, waardoor er onder de streep ook meer over

bleef. Ze kregen er een belangrijk inkoopkanaal bij. Dit was Broekhuis Volvo en meer specifiek Broekhuis in Zeist, waar Henno Remijn, tevens huidig medeeigenaar

van de Broekhuis Holding, kantoor hield. Erik had Henno bij Broekhuis in Hoogeveen leren kennen tijdens zijn stage op het MBO en had veel aan

hem te danken. Hij had daar echt de kans gekregen om te groeien in het vak. Erik hield altijd contact met Henno en na een goed gesprek besloten we om

met hen samen te werken. In die tijd speelde Henno namens Volvo Zeist eigenlijk min of meer als bank voor ons. De tegenprestatie van E.C.H. was dat ze

echt alles afnamen, ook de moeilijkere auto’s. Daar waren ook wel eens exemplaren bij, die tegen kostprijs of zelfs met verlies werden doorverkocht. Het was

een prima samenwerking. Door meer professionalisering van Broekhuis, was het op een gegeven moment niet meer mogelijk om de handel op deze manier

voort te zetten. Erik en Chris beseffen terdege dat ze hebben geprofiteerd van het feit, dat hun de handel tot die tijd min of meer gegund werd. Tot op de

dag van vandaag is er sprake van een goede relatie met Broekhuis en is er het besef dat ze dankzij hen, de wind in de zeilen hadden. In 2009 verkocht E.C.H.

iets van 200 auto’s. Chris werkte in die tijd nog deels als freelance technisch expert.

25


2010

In 2010 stopte Chris als freelancer en richtte hij zich ook fulltime op ECH. In de afgelopen jaren hielden Erik en Chris kantoor in de kantine bij garage Van

Eeks. Letterlijk tussen de medewerkers, in de koffiepauze, waar het soms een gezellige drukte was. ‘We konden geen eigen identiteit uitstralen, omdat

we eigenlijk op het terrein en in het pand van een ander autobedrijf werkten. En toch waardeerden de klanten onze manier van werken’, vertelt Erik. ‘We

slaagden erin om in 2010 en 2011 genoeg auto’s te verkopen om naar een eigen locatie te groeien. In dat laatste jaar verkochten we een kleine 400 auto’s

en werd de ruimte op het terrein bij Van Eeks te beperkt. Nico Thalen, de eigenaar van ons huidige pand aan de Lindberghstraat 1, vroeg ons of wij dat

pand van hem wilden huren. Zij gingen met Betag, het bedrijf dat hier voor ons was gevestigd, nieuw bouwen langs de A28 bij Beilen.

26


27


2011

Chris en Erik dachten er eens goed over na om deze stap te zetten en na wat wikken en wegen besloten ze om dit te doen, waarop op 12 juli 2011 hun

bedrijf verhuisde naar de huidige locatie aan de Lindberghstraat 1 in Hoogeveen. Dat jaar was een overgangsjaar. Erik en zijn vrouw Eline werden verblijd

met de geboorte van dochter Rosalie, waardoor de focus voor Erik even wat anders kwam te liggen. Mede daardoor en door de financiële crisis kwam er

een dip in de verkopen en vroeg hij zich af of alles wel goed zou gaan. Dat zette de zaken wel even op scherp. Gas geven was het devies en niet zomaar wat

freewheelen. Schouders eronder en kop d’r veur.

28


29 27


2012

Vanaf maart 2012 hadden we de wind mee en vanaf dat moment is het alleen maar beter gegaan. Langzaam werd onze onderlinge rolverdeling duidelijker.

Eerst deden we alles met z’n tweeën. Chris is nu meer de man van de randvoorwaarden, voor de structuur en ook financieel heeft ie alles goed voor de bril.

Ook snapt hij echt wat techniek is. Erik is degene die de marketingkant van het verhaal meer aanspreekt. Hij ontwikkelde de visie van waaruit wordt gewerkt,

evenals de website en het e-mailbeheer. Erik vertelt: ,,het heeft me heel wat tijd gekost om goed duidelijk te krijgen, wat we doen en waarom we dát doen,

waar we goed in zijn en wat het beste bij ieder van ons persoonlijk past. We gaan niet maar zo over één nacht ijs, gaan er voor zitten als er belangrijke

beslissingen genomen moeten worden en proberen goed in te voelen wat het beste is. Op deze manier zijn we al heel ver gekomen.

Groeien gaat met vallen en opstaan gepaard. Soms doet dat pijn en leer je daarvan. ‘Ik hoef maar naar Chris te kijken’ vertelt Erik, ‘en ik weet hoe laat het is,

hoe hij erover denkt, wat hij ervan vindt. Ik denk dat we elkaar goed aanvoelen, ook al zijn we in sommige opzichten volledige tegenpolen. Toch weet Chris

intuïtief dat dingen kloppen. Dit is omgekeerd ook zo en dat houdt de zaken in balans.’

30


31


2013

In 2013 kwam 65 +er René Frenken de gelederen versterken. Hij hielp ons met eenvoudige technische klussen. Nadat René wat trammelant met zijn auto had

gehad en nogal eens bij ons kwam, leerden we hem beter kennen. Dat liep uit op een paar dagen per week hulp van zijn kant. Hij was onvermoeibaar. Niets

was te gek en hij bracht leven in de brouwerij. We hadden de grootste lol samen en hij was als een vriend voor ons. René kon dingen maken, had technisch

inzicht en deed de gekste dingen, zonder dat ie daarin door ons werd gehinderd. Hij was echt een bijzonder mens. Helaas werd hij geheel onverwacht

ernstig ziek. In juni 2016 werd er een hersentumor bij hem geconstateerd en in april 2017 overleed hij op slechts 70-jarige leeftijd. Veel te vroeg. We missen

hem nog iedere dag en kijken terug op een leuke periode vol plezier, chaos en ook wel hard werken. René had een heel plezierige inbreng in ons team,

waar we nog vaak met een glimlach aan terug denken.

32


33


2014

Medio 2014 is André van Heerde bij ons komen werken. In dat jaar kregen we het drukker en verkochten we meer auto’s. André was net bij de wasstraat

komen werken waar wij onze auto’s lieten schoonmaken. Erik had na een bezoek aan die wasstraat sterk het gevoel dat hij veel meer kon dan alleen auto’s

afspuiten en legde dat idee voor aan Chris, die hierin meeging. Ze namen André in dienst en in een paar jaar is hij gegroeid naar iemand die veel dingen

regelt, auto’s fotografeert voor internet, maar die ook een auto kan verkopen. André is een vaste factor binnen ons bedrijf waar we op kunnen rekenen en

die echt past bij onze manier van werken.

34


35


2015

Er wordt voortgeborduurd op het voorafgaande goede jaar en daardoor beleeft E.C.H. in 2015 een stabiel jaar, waarin ongeveer 600 auto’s worden verkocht.

De klanttevredenheid is over het algemeen bovengemiddeld en dat is waar de mannen voor gaan. Alles gaat eigenlijk wel goed. De tweede dochter van Erik

en zijn vrouw Eline wordt geboren op 7 oktober. Ze heet Julia.

36


37


2016

Ook in dit jaar wordt de positieve ontwikkeling voortgezet. Er worden ongeveer 650 auto’s verkocht. Natuurlijk is dat een mooi gegeven, maar we hebben in

dit jaar ook meer aandacht besteed aan de interne organisatie, waardoor alles nog iets gestructureerder verloopt. Die lijn hopen we door te trekken en we

zijn positief gestemd over de toekomst en onze samenwerking.

38


39


2017

We hebben weer een goed jaar beleefd, waarin stabiliteit het doel was en waarin we vooral de focus op interne processen hebben gelegd. En in die zin hebben

we ook stappen voorwaarts gemaakt. E.C.H. krijgt steeds meer de ‘vorm’ zoals we dat voor ogen hebben. Dit jaar investeerden we in kwaliteit en service

en vernieuwden we onze website: www.echautos.nl

40


41


2018

Op het moment van de totstandkoming van dit boek, maken we een professionaliseringslag naar binnen toe. Het is niet primair onze focus om nog verder te

groeien in de aantallen auto’s die we verkopen. We zien ons werk niet als dozen schuiven, maar vanzelfsprekend zijn we benieuwd naar wat er gaat komen en

zijn de toekomstverwachtingen positief.

E.C.H. Auto’s is behoorlijk gegroeid sinds 2008. In de afgelopen 10 jaar hebben we mooie dingen gerealiseerd. Het voelt goed voor nu, in de huidige vorm en

zoals het nu gaat. We willen nu de puntjes op de i zetten en meer voor kwaliteit en stroomlijn gaan. Dit lukt aardig en we bouwen hier voortdurend aan verder.

We gaan een nieuwe website www.devolvomannen.nl optuigen voor degenen die de stoere en misschien wat ‘ruwere’ kant van de Volvo lifestyle waarderen.

De komende jaren zullen we wellicht iets blijven groeien en misschien dat we gaan uitkijken naar een grotere locatie, mocht het op de huidige plek niet meer

werkbaar zijn in verband met de ruimte. Maar in principe zitten we hier goed en kunnen we hier uitstekend ‘ons ding doen’.

Het werken aan dit jubileumboek was een bijzonder plezierig project, waarmee we met een glimlach terug konden denken aan de ontwikkelingen binnen het

bedrijf waarop we trots zijn en waarin we veel hebben geïnvesteerd. Vele leuke momenten en mooie herinneringen passeerden de revue. Wij hopen dat u aan

dit boek evenveel plezier beleeft als wij.

Chris Vording en Eric Heuvelink

42


43


44


3 Generaties Volvo ‘R’. Wat ons betreft echte, stoere oer-Volvo’s. Collectors items en kilometervreters

45


Nu de 3e auto hier gekocht... Wat een super service, goed advies en

eerlijk advies!! Bij de laatste Volvo XC90 d5 die ik heb gekocht waren

wat probleempjes, dit is echt super opgelost. Nooit een verkeerd

woord gehad. Kan niet anders zeggen; Erik en Chris ga zo door! Mijn

volgende auto wordt zeker weer een Volvo bij ECH vandaan!!

mede dankzij onze klanten hebben wij de

afgelopen 10 jaar waar kunnen maken

waarvoor we staan. ondanks het feit dat

er soms eens wat mis kan gaan, hebben

we naar eer en geweten ons werk gedaan,

problemen opgelost en zaken naar tevredenheid

afgehandeld.

Een XC70 D5 bij ECH gekocht. Een goede auto. In het begin wat kleine

dingen. Zaken die ik had kunnen weten als ik voor de aankoop de

auto even had uitgelezen. ECH heeft een aantal zaken onder garantie

hersteld. Dat ging op een hele fijne manier. Een prettig bedrijf,

vriendelijke, hulpvaardige mensen. Ik denk dat als je je normaal

opstelt en geen idiote eisen stelt, je er met ze altijd uit zal komen.

De volgende auto zou zo maar daar vandaan kunnen komen....

Stefan

We zijn blij met de reviews van onze

klanten. wij zijn verheugd met een gemiddelde

waardering van een 9,5 over

een kleine vijftig reviews op de website

opiness. dat betekent niet dat er geen

verbeterpunten zijn. wij houden onszelf

continu een spiegel voor.

de tevredenheid van onze klanten is een

belangrijke graadmeter voor hoe we het

doen en hoe we nog beter invulling kunnen

geven aan onze service, klantbeleving én

ervaring

46

....Ik doe dan ook niet moeilijk om kleine dingen. Maar als er wat is,

niet schromen en naar Erik en Chris. Zij bieden gelijk een helpende

hand onder het mom van: Als het niet goed is, is het niet goed en

moet je terugkomen. Echt super!

ECH Auto’s bij het vliegveld in Hoogeveen: Aanbevelenswaardig!

B. Hallink

wij hopen dat onze klanten de mogelijkheid

blijven benutten om hun mening te

geven over ons bedrijf. wij stellen het

zeer op prijs dat wanneer bepaalde dingen

beter kunnen, wij hiervan ook persoonlijk

in kennis worden gesteld. daar stellen

wij onze navigatie op bij!

ECH Auto’s in Hoogeveen

(achter het vliegveld): we hadden er nog nooit

van gehoord. Hier terecht gekomen, omdat we

een Volvo zochten. En die is er gekomen, een

V70 D5 AWD. Een topper, evenals ECH Auto’s.

Zoals velen al hebben geschreven in de reviews:

een no-nonsens bedrijf, met eerlijke mensen. Een

volgende keer, komen we hier zeker terug!

Johan


2028

Chris en Erik leven hun jongensdroom en kijken tien jaar vooruit. Hoe voelt dat?

Erik: ,,ik zie een sterk en solide autobedrijf voor me, waar een ongedwongen klantbenadering en de humor die we nu in ons werk beleven, minstens zo sterk

naar voren komen. Dat we onszelf zijn gebleven en ons ook als mens verder hebben ontwikkeld. Het zakendoen is een belangrijke drijfveer, maar de

persoonlijke ontwikkeling staat wat mij betreft aan de basis daarvan.’’

Chris: ,,ik zie zo nog geen beeld voor me, over 10 jaar. Maar de handel is iets wat me altijd heeft geboeid, ook al zou het mijn werk niet zijn. Als je doet waar je

het liefst mee bezig bent, dan hoeft er niet perse een scheidslijn tussen werk en privé te zijn. Al is de markt volop aan het veranderen (dieselgate, elektrisch rijden

e.d.), ze biedt ook kansen. En wanneer wij onderling dienstbaar zijn aan elkaar en aan ons gezamenlijke doel, dan voelt dat goed en is het maar zo weer 2028.’’

Zitten jullie nog aan de Lindberghstraat in Hoogeveen? Erik: ,,denk het niet, maar weet het ook niet zeker.’’ Chris: ,,weet ik niet.’’

In de antwoorden op de volgende vragen is een gemeenschappelijk standpunt geformuleerd:

Is het merk Volvo in 2028 nog steeds de hoofdmoot in jullie werk? ,,Ja, net als nu, hoofdzakelijk Volvo.’’

Hoeveel auto’s worden er dan verkocht? ,,Genoeg voor een serieuze en financieel stabiele basis.

Met een goede interne en externe communicatie, kwaliteit en plezier in het werk.’’

Hoeveel mensen werken er dan bij E.C.H.? ,,Dat laten we open. Als het maar behapbaar en rendabel is.’’

Hoe zit het met de elektrisch aangedreven en zelfrijdende Volvo’s? ,,Daar kun je niet om heen, het zal sowieso beter zijn voor het milieu, maar wat gaat

er gebeuren met alle afgewerkte accu’s? Wellicht is daar tegen die tijd ook wel over nagedacht. Maar op dit moment is daar nog niet meteen een oplossing

voor. Volvo heeft vorig jaar (2017) al bekend gemaakt geen nieuwe dieselmotoren meer te maken. De weerstand vanuit de politiek en milieuorganisaties heeft

ervoor gezorgd dat de dieselmotor definitief in de verdomhoek is geplaatst. De imagoschade vanwege het sjoemelschandaal is hier mede debet aan geweest.

Maar dat er wordt gewerkt aan o.a. duurzamere manieren van autorijden, lijkt ons niet meer dan logisch.’’

47


48


49


de vrouw naast volvoman erik

Dat er ook naast twee jongens die een droom waarmaakten sterke vrouwen staan, mag wel duidelijk wezen. Zij hielden en houden ons met beide

benen op de grond. De droom is nog niet over maar wordt bepaald door de realiteit dat we nog heel wat plezier halen uit ons ondernemerschap

en dat daarin ook heus nog weleens een hobbel zal moeten worden genomen.

Eind 2008 leerde ik Eline kennen via een cursus Mind & Bodycoaching

die we beiden volgden. Het was tijdens de beginperiode

en ook de groei van E.C.H. dat onze liefdesrelatie

ontstond. Eline had naast haar belangstelling voor mij, gelukkig

ook interesse voor mijn zakelijke ambitie en ze heeft

mij ongelofelijk gesteund met het onwikkelen van mijn visie

hierop. Samen met haar zat ik soms dagen en nachten uit te

zoeken wat nou precies de goede weg was en hoe ik de visie

van ons bedrijf nou het beste kon omschrijven. Ook deed Eline

in de beginjaren onze administratie. Zij was ook regelmatig

scheidsrechter tussen mij en Chris. Want ik met mijn eigenwijsheid

en Chris met zijn koppigheid, we stonden nogal eens

lijnrecht tegenover elkaar. Dat is in de loop van de tijd stukken

beter geworden en daar heeft Eline een sleutelrol in gehad. Ik

ben dan ook tot in het diepst van mijn hart dankbaar voor de

weg die ik met haar mag lopen. Voor haar geduld en voor alle

keren dat ik te laat thuis was, een afspraak vergat, of ‘s avonds

of ‘s nachts nog met de zaak bezig was om dit in goede banen

te leiden. Het bestaan is er rijker door geworden. Nog steeds

is Eline altijd mijn steun en toeverlaat, ook nu onze liefde

bekroond is met onze 2 prachtige dochters Rosalie en Julia.

Eline is iemand die mij onvoorwaardelijk steunt en soms ook

buitengewoon kritisch is naar mij en regelmatig zorgt voor een

terechte, maar soms ook pittige spiegel.

50

Lien, bedankt, je bent echt een kanjer!


de vrouw naast volvoman chris

Via de zaak heb ik Linda leren kennen toen ons bedrijf volop in

ontwikkeling was. Dat zal niet eens zo lang na onze verhuizing

naar de Lindberghstraat zijn geweest. Linda komt uit Letland

en heeft een sterke persoonlijkheid. Zij is degene die er met

een nuchtere kijk op het leven voor heeft gezorgd, dat ik bewuster

met de dingen die er op mijn pad kwamen, omging. Zij

zorgde bij mij voor meer zelfreflectie en liet me op die manier

meer de zin en ook de ‘onzin’ van bepaalde gedragingen inzien.

Iets waar je, wanneer je geen persoonlijk klankbord hebt

in de privésfeer, gewoon aan voorbij gaat. Dingen die je diep

van binnen wel weet, maar die je niet bewust doorleeft en

er dus eigenlijk met een boog omheen loopt. Het heeft met

‘oorzaak-gevolg’ en ‘keuze-resultaat’ te maken. Je oogst wat

je zaait en dat is denk ik op alle aspecten van het leven van

toepassing. Zowel privé als in je werk. Wanneer je je als een

hork gedraagt, dan zullen de reacties daarop op weinig positiefs

opleveren. Die parallel de handel die we doen. Er wordt

ons bijvoorbeeld een auto aangeboden, waarvan mijn eerste

gevoel me zegt dat het niet goed zit (technisch, qua prijs of

geschiedenis van de auto). Als mijn eerste gedachte zou zijn,

dat we er desondanks wel lekker aan kunnen verdienen, dan

zeg ik: niet doen, wordt niks. Door de jaren heen is mij toch

wel duidelijk geworden dat het zo werkt.

Mede dankzij mijn lieve Linda!

51


Colofon:

uitgegeven door e.c.h. auto’s ter gelegenheid van hUN 10-jarig bestaan

realisatie: vormgeving en redactie promótus

fotografie: eigen foto’s van e.c.h. Auto’s en

(portret)foto’s andré weima fotografie

hoogeveen, april 2018

52

Team 2018 v.l.n.r.: Chris, Erik, Lennart, André


nawoord van de samensteller

Hoe ik meehielp om een jongensdroom van twee kameraden

te verwoorden en waar mogelijk te duiden.

Ja, waar zal ik beginnen? E.C.H. Auto’s heeft een verhaal.

Een verhaal dat leest als een jongensboek over

twee jonge kerels die na hun middelbare schooltijd en

een aantal jaren werkervaring, de kriebels kregen. Dat

mondde uit in persoonlijke groei en in een plan dat leidde

naar zelfstandig ondernemerschap. Het idee om iets

te doen met in- en verkoop van auto’s, wordt vertaald

in betaalbaar rijden in een automerk met een grootse

reputatie. Het credo luidt: ‘Bij E.C.H. doen we wat we

beloven. Niet omdat dit voor de vorm zo hoort, maar

omdat dit past bij ons gevoel. Het goede gevoel dat we

eerlijke auto’s verkopen.’

Zelf rij ik al meer dan 12 jaar met genoegen in mijn Volvo.

Ik ben reclameman en tekstschrijver en ik weet welke rol

gevoel speelt in mijn vak. Volvo heeft met zijn reclamecampagnes

mijn hart gestolen. Het merk straalt naast

veiligheid en degelijkheid ook elegantie en innovatie

uit. Nou ben ik geen merkstrateeg, maar zou je dat toevallig

wel zijn bij een Duits automerk uit Wolfsburg, dan

heb je wat uit te leggen. Vreemde fratsen van de kant

van Volvo zijn mij vooralsnog niet bekend en ik geloof

dat het merk zijn degelijke imago ook fier overeind kan

houden. Eerlijke marketing, echtheid en oprechtheid, ik

denk dat het werkelijk de ingrediënten zijn die de mannen

van E.C.H. ook toepassen op hún klanten.

Toevalligerwijs kwam ik in 2015 met Erik en Chris in contact

omdat mijn broer net als ik, ook een echte auto wilde

rijden. Dus een V70 D5. Iedereen wil tenslotte dromen

verwezenlijken. We kwamen bij E.C.H. uit en wat me opviel

was de hoeveelheid V70’s die ze daar ‘op de dam’

hadden staan. We maakten kennis met Erik die met zijn

ongedwongen manier van doen al meteen ons vertrouwen

wekte en die ook interesse toonde voor andere zaken

dan alleen auto’s verkopen. We kwamen aan de praat over

ons werk en in een later stadium vroegen ze mij of ik teksten

wilde schrijven voor hun website. Die teksten heb ik

nooit ergens teruggezien, maar het intro daarvan leest u

in de eerste alinea van dit verhaal. Volgens Erik waren ze

te gelikt, te reclameachtig, terwijl ik juist het gevoel had

een magnum opus te hebben afgeleverd. Wel heb ik er

netjes mijn gage voor ontvangen, maar de eigenwijsheid

van vooral Erik, heeft ervoor gezorgd dat het nooit publiek

werk is geworden. Ik had kennelijk niet de juiste snaar

geraakt, dat zat me niet lekker maar het was wat het was.

Totdat Erik mij in 2017 weer eens belde met de vraag of

ik niet een boekje over E.C.H. wilde maken. Een boek ter

gelegenheid van hun 10-jarig bestaan. Hij gaf aan dat ie de

manier waarop ik dingen wist te verwoorden in mijn teksten

kon waarderen, dat die hem aanspraken en of ik tijd had

om te komen. Ik voelde me gerehabiliteerd en mijn zelfvertrouwen

ging met sprongen vooruit. Erik wilde eerst het

boek geheim houden voor zijn compagnon. Chris heeft erg

veel voor hem betekend in zijn eigen groei en in waar ze nu

samen staan als bedrijf. Het boek moest een verrassing zijn

aldus Erik, maar we zijn daar toch maar van afgestapt omdat

het ons goed leek om hun beider verhaal te vertellen.

Inmiddels heb ik, door juist ook met Chris dieper te gaan

dan alleen de zakelijke kant van het verhaal, een heel ander

beeld van hem gekregen, dan wat ik zo van Erik, en van

mensen die ik interviewde voor dit boek, had begrepen.

Gevoelsmatig zou Chris er anders in zitten dan Erik en ik

denk dat dit ook helemaal goed is. Ieder zijn eigen benadering

maar met een gemeenschappelijk doel voor

ogen. Waar hij mij aanvankelijk wat stug of verlegen leek,

is Chris juist een man waarbij je daar even doorheen

moet prikken. Een mens met wel net zo’n gerijpte diepgang

als zijn compagnon Erik.

Samen maken Erik & Chris dit verhaal ook compleet maar

nog niet af. Want waar dit boek ophoudt gaat E.C.H.

Auto’s immers door. Een bedrijf dat er staat, juist doordat

ieder daarin zijn eigen inbreng heeft, juist omdat er soms

behoorlijke verschillen van inzicht lijken te zijn, en juist

ook door samen te zoeken naar de beste manier om

klanten te verrassen en aan zich te binden met een

wereldmerk.

Het occasioncircuit van dat wereldmerk krijgt een geweldige

impuls door twee mannen van wie de wieg ergens

in een stip op de kaart van Drenthe stond. Daar kiemde

het zaad voor een prachtige jongensdroom. U allen bent

op een of andere manier in die droom verschenen en

droeg daaraan bij, in welke vorm ook. Is het niet mooi om

daarvan deelgenoot te zijn…?

Pieter Mulderij www.promotus.nl

53


E.C.H.

Auto’s

2008 - 2018

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!