13.12.2018 Views

LEIDEN_0418

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Winter 2018

Keeping families close

Fieke

Toen een van de

eerste baby’s met

stamceltherapie

25 jaar lang

is de warme sfeer

gebleven

Spoorzoeken

in de nieuwe

Daktuin

15 25

Huiskamer Huis Leiden

jaar

Ronald McDonald

Huis Leiden

jaar

25 jaar Huis Leiden

en 15 jaar Huiskamer


Ernst van Win

Achter de schermen Even lekker spelen

- ziek of niet - in de geheel vernieuwde Ronald

McDonald Daktuin in het LUMC in Leiden.

Zilver en kristal

Keeping families close. Daarvoor zet het Huis zich al

25 jaar in. En binnen de muren van het LUMC gebeurt dit

inmiddels al 15 jaar in de Huiskamer met de Daktuin en

de Ouderzitkamers. Het is de kern waarvoor de Ronald

McDonald Huizen staan.

Met eigen ogen zag ik ouders met een laptop op schoot in

een Ouderzitkamer aan het werk, terwijl op de gang de arts

en zijn team met grote spoed hun kind naar de operatiekamer

reden. Af en toe een beetje afstand kunnen nemen in

een andere sfeer, maar wel dicht bij je kind zijn. Het betekent

zoveel. Om Huis Leiden te bereiken, hoef je alleen maar de

weg over te steken. Een groot oud herenhuis met een

prachtige tuin.

De Huizen zijn er niet voor onszelf, maar voor het gezin. Dus

volgen we met onze dienstverlening de ontwikkelingen in

de zorg. En werken we in een landelijk netwerk samen met

de andere Huizen en het Kinderfonds. Met veel plezier,

passie en vooral ons hart.

Op deze plek spreek ik ook graag mijn grote waardering uit

voor de inzet van onze staf. Manager Nancy en assistentmanagers

Margrietta en Jennifer zíjn het Ronald McDonald

Huis. Daarnaast dank ik alle 170 vrijwilligers die vaak al zo

lang aan het Huis verbonden zijn. Alleen op die manier

kunnen wij met zijn allen dit mooie werk blijven doen, zonder

subsidie van de overheid. En dat is goud waard.

Greep uit de

INHOUD

Fieke

21 jaar geleden

vocht Fieke

voor haar

leven.

Momentopname Tijdens het jubileumfeest

zijn acht vrijwilligers in het zonnetje gezet.

Ernst van Win

voorzitter Ronald McDonald Huis Leiden

2 [t]Huis


5 vragen aan...

In gesprek

ARNO ROEST

kindercardioloog, plaatsvervangend afdelingshoofd Willem-Alexander Kinderziekenhuis

“Als je kind ziek is, geeft dat zoveel emoties, onzekerheid en angst. Dan heb je een plek nodig waar je met

anderen kunt praten, maar soms ook even alleen kunt zijn zonder zorgen over een lange reis naar huis”.

Tekst: Margrietta Zwaan

1. Wat is er de afgelopen 25 jaar

veranderd in de zorg voor zieke kinderen?

“Er is meer inzicht gekomen in hoe belangrijk het is om

naar ieder kind te kijken en te luisteren, hoe klein het

ook is. Er is meer aandacht voor pijn bij kinderen, uitleg

rondom operaties en het belang van de nabijheid van

ouders. Dit stimuleert me om verder te bouwen aan een

zo kind- en gezinsgericht mogelijke zorg.”

2. Wat is de stand van de

nieuwbouw van het Willem-Alexander

Kinderziekenhuis?

“De verpleegafdelingen Bos en Strand, het

Geboortehuis, Neonatologie en de afdeling Duin voor

psychosociale zorg zijn klaar. Nu volgt de laatste

bouwfase van de polikliniek en dagbehandeling, met

het thema Stad, vanwege de dynamiek met jaarlijks

ruim 15.000 bezoeken. De twee verpleegafdelingen

hebben prachtige eenpersoonskamers met goede

faciliteiten voor ouders. Ook Stad wordt kind- en

gezinsvriendelijk ingericht. Op het gebied van family

centered care doen we het opnameonderzoek en de

planbespreking sinds kort op de kamer van het kind in

bijzijn van de ouders. En we hebben een speciale

opvangtafel waar een te vroeg geboren kind wordt

gestabiliseerd vlak bij de moeder, nog verbonden met

de navelstreng. Zo hebben moeder en kind direct

contact.”

3. Hoe dragen het Leidse

Huis en de Huiskamer bij aan

gezinsgerichte zorg?

“Onze patiënten komen vanuit het

hele land, soms zelfs uit het

buitenland. De missie ‘Keeping

families close’ is dan heel actueel. Je

wilt als ouder zo dicht mogelijk bij je

kind zijn. Daarnaast is het fijn dat er

met de Daktuin een plek is waar

broertjes en zusjes aandacht krijgen

en dat gezinnen ook in het

ziekenhuis even uit de ziekenhuissfeer kunnen stappen, terwijl ze

toch dicht bij hun zieke kind zijn.”

4. Wat hoopt u dat er over 25 jaar is bereikt?

“Natuurlijk hoop ik op nog betere behandelingen, zodat er minder

kinderen overlijden. En op meer inzicht in hoe ziektes ontstaan,

zodat we ze kunnen voorkomen. Met slimme technologie kunnen

we de zorg voor kinderen nog beter organiseren. Polibezoeken via

de computer bijvoorbeeld, dan hoeven kinderen minder vaak naar

het ziekenhuis.”

5. Wat leert u van patiëntjes?

“De ongelooflijke vrolijkheid en levenslust, blijven dromen en

geloven in de toekomst, ook als je ernstig ziek bent. Dat inspireert

me om samen met heel veel anderen te werken aan de beste zorg.”

[t]Huis 3


Toen en nu

Het Huis is veranderd

MAAR DE HUISELIJKHEID BLIJFT

Mieke Crijns, de eerste manager van Ronald McDonald Huis Leiden, was vanaf de start betrokken bij

elk detail van de bouw. Boerhaavelaan 3 en 5 werden omgetoverd tot het vijfde Ronald McDonald Huis

in Nederland. Mieke profiteerde van haar ervaring in Ronald McDonald Huis AMC. 25 jaar later – Nancy

Haanappel zwaait al weer 14 jaar de scepter – kent Mieke het Huis haast niet terug. Maar de warme sfeer,

die is gebleven.

Tekst: Paula Brummelkamp

4 [t]Huis


schoenen

kunnen

uitschoppen,

wat rust

vinden.”

‘ Je schoenen uitschoppen

en lekker tot rust komen’

Hoewel er in het Huis veel is veranderd, draait zegt Nancy. “En we zijn ontzettend trots op

het nog steeds om de gasten. “Die blijven onze vrijwilligers, die vanaf dag één, 365

hetzelfde, ondanks alle individuele verschillen”,

vindt Nancy. Mieke: “De wereld van Al is de maatschappij veranderd, het Huis

dagen per jaar, voor onze gasten klaarstaan.

ouders stort in als hun kind ernstig ziek is. Ze krijgt nog steeds van alle kanten steun.”

komen in een medische molen. In het Huis

kunnen ze thuiskomen. Even de last van hun Uitbreiden en verbouwen

schouders, de troost van lotgenootschap. In de zeven jaar waarin Mieke manager was,

Maar ook doorleven met hun gezin: koken, kwam het buurpand te koop. “Zo’n kans krijg

eten, de verjaardag vieren van een broertje of je maar één keer. De bekendheid van het

zusje. Geen verplichtingen, gewoon je Ronald McDonald Huis was sterk toegenomen

en

daarmee ook

de bezetting.

Door de

uitbreiding

konden we aan

Veel gasten blijven hun bij. Nancy: “Een de groeiende vraag voldoen.” Op 1 september

moeder beviel tijdens de opname van haar 2000 was de heropening en Nancy’s eerste

zieke kindje van een gezonde baby, een werkdag. Ook onder haar leiding werd

echte Ronald McDonald-baby, en vierde haar er uitgebreid. “Op de kinderafdeling realiseerden

we de Huiskamer. Er kwam een

kraamtijd in het Huis. De vader die elk jaar op

de sterfdag van zijn zoontje terugkomt, in de lift, alle kamers kregen een nieuwe inrichting.

tuin een pijp rookt en weer vertrekt, vergeet ik We knapten de badkamers op en lieten de

ook niet snel.” Mieke herinnert zich een gezin spookzolder verbouwen tot extra kamer.

dat weinig aansluiting zocht. “Maar de

We maakten het Huis duurzaam, met

moeder kookte elke dag heerlijk en

dubbelglas en ledverlichting. En zónder

uitgebreid. Ik heb nauwelijks thuis gegeten. rookkamer. Toen ik kwam werd er nog

De vader nam huilend afscheid toen hun kind binnenshuis gerookt, dat kun je je nu

na acht maanden genezen was.”

nauwelijks meer voorstellen.”

Steun van alle kanten

Thuisgevoel bieden

Mieke zag ooit hoe een man voor de deur “We volgen de ontwikkelingen in de zorg

parkeerde en binnenstapte met de

nauwlettend”, zegt Nancy. “Kinderen blijven

boodschap dat hij iets voor het Huis wilde korter in het ziekenhuis. Er kan daar vaker een

doen. “En dat deed hij. Hij betaalde de ouder bij het kind slapen. Los daarvan blijven

begrafenis van een overleden kindje, hij we hetzelfde doen: een thuis ver van huis

nodigde ouders uit om in zijn hotel in

bieden. Dat blijft hard nodig. Geen fitnessruimte,

geen standaard maaltijdservice, die

Noordwijk tot rust te komen. Belangeloos.”

Zo zijn er velen die bijdragen. “Sommige heb je thuis ook niet. De essentie van wat wij

ondernemers steunen ons al bijna 25 jaar via hier bieden, is en blijft het thuisgevoel.”

het Ronald McDonald Business Breakfast”,

1 oktober 1993

opening Ronald McDonald

Huis Leiden

8 januari 1997

pand Boerhaavelaan 7 wordt

bij het Huis getrokken

1 september 2000

heropening van het

Ronald McDonald Huis

na verbouwing

28 november 2002

opening Ronald McDonald

Huiskamer op de

kinderafdeling

2009

start ingrijpende verbouwing

Ronald McDonald Huis

26 september 2011

verbouwing is klaar,

officiële heropening

28 november 2017

Ronald McDonald Huiskamer

bestaat 15 jaar

19 september 2018

opening nieuwbouw

Ronald McDonald Huiskamer

1 oktober 2018

Ronald McDonald Huis

bestaat 25 jaar

[t]Huis 5


Achter

de schermen

RONALD

MCDONALD

DAKTUIN

LEIDS

UNIVERSITAIR

MEDISCH

CENTRUM

Even weg van hun kamer in het

ziekenhuis om lekker te spelen

met broertjes, zusjes, vriendjes

of vriendinnetjes. Dat kan in

de geheel vernieuwde Ronald

McDonald Daktuin in het

LUMC in Leiden. Hier kunnen

kinderen ravotten, wegkruipen,

klauteren, glijden, schommelen,

knutselen, snoezelen en gamen.

Kortom: een gezellige speelruimte voor

alle leeftijden.

De experts van BIS

leverden en

programmeerden alle

audiovisuele middelen.

Van plafondspeakers voor

muziek en de monitor voor

de PlayStation tot de

televisie en het infoscherm

bij de entree. En dat op hun

vrije zaterdag.

Dankzij Stark in

Blumen staat er

iedere week een verse bos bloemen in

de Daktuin en in de Ouderkamers.

Ruim 70 vrijwilligers

zorgen ervoor dat kinderen en hun ouders

365 dagen per jaar gebruik kunnen maken

van de Daktuin.

6 [t]Huis


Op initiatief van oud-gasten organiseerden

de Vrienden van Driene

een veiling. De opbrengst werd gebruikt voor de

verhalenboom en de grote blokkenkast.

Luxaflex

leverde de

raambekleding tegen

een zeer vriendelijke

prijs.

Met een gift van

C&A

Foundation

werden de

glijbaan en

schommels

gerealiseerd.

Foto: John van Hamond

[t]Huis 7


In actie

Virtueel rondkijken

in Huis en Huiskamer

Na veertien jaar was Pascal terug in het Ronald McDonald Huis. Terwijl

hij opnames maakte met zijn speciale 360-gradencamera, zocht hij naar

de kamer waar hij en zijn vrouw Kristel verbleven toen hun dochter Levy

onverwacht geboren werd.

“Kristel kreeg buikpijn toen ze 28 weken

zwanger was”, vertelt Pascal. “Ik was bij een

concert, zag pas na afloop haar berichtjes.

De verloskundige had haar naar het

ziekenhuis gestuurd. Natuurlijk scheurde ik

daar meteen naartoe, maar bang was ik

niet. Wel blij en trots, onze dochter werd

geboren!”

Angstaanjagende piepjes

Levy was heel klein, maar deed het goed.

Pascal ging weer halve dagen aan het

werk, Kristel was dagelijks op de afdeling

Neonatologie. “Zij was zich veel meer dan

ik bewust van wat er fout zou kunnen gaan.

Ik zag vooral de vooruitgang: apparatuur

die eraf mocht, de eerste keer buidelen.

Wel herinner ik me die angstaanjagende

piepjes, die konden betekenen dat er iets

misging.”

Levensecht

Pascal werkte destijds in de reclamewereld.

Inmiddels maakt hij virtualrealitytours

(VR) voor organisaties. “Klanten,

medewerkers of bezoekers krijgen zo een

levensechte rondleiding via hun scherm,

smartphone, tablet of VR-bril. Als jubileumcadeautje

heb ik VR-tours gemaakt van het

Huis, de nieuwe Daktuin en Ouderkamer.

Zo kunnen gasten thuis of aan hun zieke

kind laten zien waar ze verblijven, of voor

de opname zelf alvast rondkijken. Er is al

zoveel onzeker in zo’n periode. Ook hoop ik

dat de VR-tours bijdragen aan meer

bekendheid van het Huis.”

Welke kamer het nou was destijds? “Ik weet

het niet, het Huis is veranderd. Maar het was

heel gaaf om daar met mijn gezonde

veertienjarige dochter rond te lopen.”

Zowel Pascal als Kristel had nog nooit van

het Ronald McDonald Huis gehoord. “Maar

wat waren we blij dat we er terechtkonden.

Drie weken lang stonden de

vrijwilligers voor ons klaar. Met piepkleine

kleertjes, een gesprekje, thuisgevoel in een

wereld die ineens vooral uit ziekenhuis

bestond.”

Wilt u zelf (nog eens) rondlopen

in het Ronald McDonald Huis of

een kijkje nemen in de nieuwe

Daktuin? Dat kan. Op

ronaldmcdonaldhuisleiden.nl

vindt u de link naar de virtuele

tours die Pascals bedrijf White

Paper heeft gemaakt.

Tekst: Paula Brummelkamp

8 [t]Huis


Feiten op een rij

[t]Huis 9


Gastenverhaal

‘WE

MOESTEN

ONZE WEG

TERUGVINDEN,

LEREN LOSLATEN EN

DE RICHTING VAN

ONS HART

VOLGEN’

10 [t]Huis


Als baby lag Fieke

acht maanden in het ziekenhuis

“Ons verleden zit in een schuifkast die af en toe opengaat”, zegt Marjo, moeder van Fieke. “Als jong gezin

maakten wij langdurig heftige tijden mee. Alsof we van de snelweg raakten, naar beneden tuimelden en

door een diep dal gingen. Daarna moesten we onze weg terugvinden, leren loslaten en de richting van ons

hart volgen.”

Ondanks alles is Marjo dankbaar en gelukkig voor de mooie

momenten die ze met elkaar beleven en voor alles wat wel

kan. Ze vertelt over de eerste jaren na de geboorte van

dochter Fieke en over haar herinneringen aan hun verblijf in

Ronald McDonald Huis Leiden, nu al weer twintig jaar

geleden. Een andere tijd, een ander Huis…

Zeer zeldzame bloedziekte

In oktober 1997 wordt Fieke geboren, zusje van Bram en

dochter van Leon en Marjo uit Limburg. Drie maanden na

haar geboorte blijkt Fieke ernstig ziek te zijn. De artsen

constateren dat het om een zeer zeldzame bloedziekte gaat,

die gemiddeld eens in de vijf jaar bij één kind in Europa

voorkomt. Als baby van drieënhalve maand start Fieke

daarom met een behandelprotocol en chemokuren in het

ziekenhuis van Nijmegen.

verscheurd, omdat we ook onze Bram moesten achterlaten.

Regelmatig kwam hij met mijn ouders op bezoek. Dan konden

Leon en ik afwisselend naar het ziekenhuis en met Bram

optrekken.”

Tekening per fax

In de acht maanden dat het gezin in Leiden verblijft, maken

zij gebruik van het Ronald McDonald Huis. Marjo: “De

Ouderkamers en de Daktuin op de kinderafdelingen waren er

toen nog niet helaas. Net als sommige zorgvoorzieningen thuis. >>

>>

De enige kans om te overleven is een ouderstamceltransplantatie.

Fieke is een van de eerste kinderen in

Nederland bij wie die is uitgevoerd. In de zomer van 1998

wordt het bloed van Fiekes vader Leon zo optimaal mogelijk

geprepareerd en vinden alle benodigde voorbereidingen

plaats. In oktober vertrekken Leon, Marjo en Fieke naar

Leiden. Bram, destijds vier jaar, blijft in Limburg om daar naar

school te gaan en logeert bij de ouders van Marjo. Door

allerlei complicaties moet Fieke niet drie maar acht maanden

in Leiden verblijven. “Een loodzware tijd, waarin ons meisje

drie keer op sterven lag”, vertelt Marjo. “Als gezin waren we

[t]Huis 11


Fieke kreeg haar voeding via een infuus en een sonde. Iets door donerende moeders uit de eigen regio. Na van alles

wat wij als ouders zonder medische achtergrond zelf

geprobeerd te hebben, blijkt moedermelk echt de enige

verzorgden, omdat hiervoor destijds geen hulp mogelijk was. voeding te zijn die Fieke verdraagt. Tot bijna haar vierde jaar

Ook de manier van communiceren was twintig jaar geleden leeft Fieke hier volledig op. Pas daarna lukt het om langzaam

anders. Contact met Bram,

familie en vrienden in Limburg

verliep hoofdzakelijk via de

telefoon en fax. Bram faxte

bijvoorbeeld tekeningen naar

zijn zusje. Het was fijn om in het

Huis te logeren en zo dicht bij

Fieke te kunnen zijn. Het was

‘ Acht maanden gaf

het Huis ons rust na

weer een dag ziekenhuis’

over te stappen op stukjes

brood, zuivel of een ander

hapje. Na terugkeer in Limburg

eind juni 1999 reist het gezin

iedere twee weken op en neer

naar Leiden voor een controlebezoek

aan de arts. Gelukkig

accepteert deze arts na een

weliswaar niet ons eigen thuis, maar we hadden er die aantal maanden een functie in Nijmegen, zodat de controles

maanden wel een eigen plek. De contacten met de

daar kunnen plaatsvinden. Marjo: “De eerste jaren met Fieke

medewerkers en vrijwilligers waren warm. We waren er vooral hebben een enorme impact gehad op ons gezin en dit

’s avonds en ’s nachts. En hoewel ons hoofd niet altijd naar verleden achtervolgt ons nog regelmatig.”

koken stond, was die mogelijkheid er wel. Of om een was te

draaien. Het Huis gaf ons rust na een dag in het ziekenhuis. In de armen sluiten

Tegelijkertijd was het confronterend als andere ouders na een Inmiddels is Fieke 21 jaar oud. Ze doorliep met enige extra

paar weken weer naar huis mochten en wij nog moesten hulp de reguliere basisschool. Daarna volgde ze een

blijven.”

opleiding praktijkonderwijs en sinds kort heeft ze een baan in

de horeca, waar ze erg van geniet. “Fieke is een doorzetter en

Leven op moedermelk

wil altijd zo veel mogelijk gewoon behandeld worden,

Met de toenmalige manager Ellen ontwikkelen Marjo en Leon ondanks de beperking die ze overhield aan de behandeling”,

een speciale band. Vooral ook omdat Ellen zich inspant om vertelt Marjo. “Wij zijn enorm trots op haar en op ons gezin.”

vriesruimte in het Huis te regelen voor vele liters moedermelk. Nog ieder jaar heeft eerste kerstdag voor het gezin een extra

Vanaf drieënhalve maand tot aan haar eerste verjaardag leeft betekenis. “Toen konden wij na de transplantatie eindelijk

Fieke op moedermelk van Marjo’s vriendin, later aangevuld onze kleine meid van één jaar weer in onze armen sluiten.”

Tekst: May-lisa de Laat

12 [t]Huis


Kort nieuws

uit Huis Leiden

BIJZONDER BELANGRIJK

Het was een bijzonder jaar voor het Leidse Huis en de Leidse Huiskamer. Met veel

bijzondere momenten en veel bijzondere extra evenementen voor alle bijzondere

mensen die zo bijzonder belangrijk zijn voor het Huis en de Huiskamer.

Een overzicht:

DAG LIEVE OUDE DAKTUIN

Op 10 februari was het feest op de Daktuin

vanwege de vijftiende verjaardag van de

Huiskamer. Het was ook meteen een

uitzwaaifeest voor de oude Daktuin. Heel

veel oud-bezoekertjes kwamen nog een

keer langs en genoten met hun ouders van

workshops, theater en allerlei lekkers.

Opening Huiskamer

Na tweeënhalf jaar bouwen, werd

op 19 september gevierd dat de

nieuwe Ronald McDonald Huiskamer

helemaal klaar was. Sponsoren,

donateurs en alle anderen die zich

hebben ingezet om de nieuwe

Daktuin, nieuwe Ouderkamer en

nieuwe Familiekamer tot stand te

brengen, brachten een toost uit

terwijl de kinderen de nieuwbouw

open bliezen.

Open Huis

Op 16 juni veranderde het

terrein voor het Huis in een

festivalterrein, compleet met

foodtrucks. Oud-gasten, buurtbewoners

en medewerkers uit

het LUMC kwamen langs,

maakten (opnieuw) kennis met

het Huis en ontmoetten elkaar.

ONTBIJT XL

De Ronald McDonald Business Breakfast Clubs in Leiden

en Alphen aan den Rijn steunen het Huis al jarenlang op

structurele wijze. Normaal gesproken ontbijten ze ieder

apart, maar op 20 september kwamen ze samen tijdens

één groot netwerkontbijt in de nieuwe Daktuin.

[t]Huis 13


Momentopname

Jubileumfeest

Zonder vrijwilligers geen Ronald McDonald Huis en Huiskamer. Het 25-jarig

bestaan van het Leidse Huis werd met vrijwilligers en oud-vrijwilligers gevierd

tijdens een spetterende feestavond in Grand Café de Burcht. Iedereen genoot

van de hapjes, de muziek en het entertainment. De acht vrijwilligers die zich al

25 jaar inzetten voor Huis Leiden werden speciaal in het zonnetje gezet door

Henri Lenferink, burgemeester van Leiden.

VRIJWILLIGERS

IN HET ZONNETJE

TIJDENS

FEESTAVOND

2 november 2018

Foto: Nikki Beukeboom

14 [t]Huis


Voor vrijwilligers een kleine moeite

VOOR OUDERS EEN GROOT GEBAAR

Geen Ronald McDonald Huis en geen Ronald McDonald Huiskamer zonder vrijwilligers. Marie-Anne zet

zich al 25 jaar in voor het Huis en Jet al 15 jaar voor de Huiskamer. Allebei zijn ze er vanaf het prille begin bij

betrokken en nog steeds werken ze er met veel plezier.

Tekst: Margrietta Zwaan

Marie-Anne heeft schilderles, past op vier kleinkinderen en is lid

van een leesclub. Op dinsdagmiddag is ze in het Ronald

McDonald Huis. “Tijdens mijn dienst van half vier tot half zeven

schrijven zich vaak nieuwe gasten in als alle onderzoeken in het

ziekenhuis zijn gedaan en alle artsen zijn langs geweest. Zeker

als het een spoedopname betreft, kan ik er dan zijn voor ouders.

Die zijn vaak geschrokken en in de war. Ik laat hen hun verhaal

doen, laat hen voelen dat ze welkom zijn.”

Zonder zorgen een ander mens

Marie-Annes eerste kennismaking

met het Huis was een

introductiebijeenkomst voor de

eerste groep vrijwilligers, nog

voordat het Huis zijn deuren

opende. “Er waren vrijwilligers

uit Huis Amsterdam, die

vertelden over hun werk. Een

van hen zette zich al tien jaar in

en ik dacht: dat is wel erg lang.

Nu ben ik er zelf al 25 jaar! Ik heb veel gasten zien komen en

gaan, en vaak ook weer terugkomen. Soms denk ik nog aan

een vader die totaal geen contact maakte en erg op zichzelf

was. Tot zijn dochtertje was opgeknapt en mocht komen kijken

waar haar ouders verbleven. Hij lag op de grond met haar te

spelen, zó lief en betrokken. Zonder zijn zorgen zag ik een

ander mens. Ik werk al 17 jaar samen met mijn collegavrijwilliger

Lumine en wij zijn goed op elkaar ingespeeld. Ik vind

het leuk dat er meer jonge vrijwilligers bij komen, studenten

bijvoorbeeld. Dat er zich voldoende vrijwilligers blijven

aanmelden, dát wens ik het Huis toe. En eigenlijk zo min

mogelijk gasten, maar zolang het nodig is en ik het kan, zet ik

me voor hen in.”

Jet werkt als manager Kwaliteit in de kinderopvang en past

wekelijks op haar twee kleinkinderen.

Maar om de week is

haar zaterdagavond voor de

Daktuin en Ouderkamers van

de Huiskamer Leiden. “De

eerste keer dat ik de Daktuin

binnenkwam, was nog voordat

het project startte. Er was een

kennismakingsbijeenkomst

voor de vrijwilligers met

een speurtocht om de

Ouderkamers te vinden.

Die lagen ook toen al verspreid over de kinderafdelingen. ‘Wat

een doolhof, ik vind ze nooit meer terug’, dacht ik.”

Versieren van de kerstboom

De Huiskamer opende in november, Jets eerste klus was het

versieren van de kerstboom. “De zaterdag komt mij goed uit,

omdat mijn man dan werkt. Ik heb het goed met mijn vaste

maatje Leonore en ervaar nog steeds voldoening.

Schommelen met een kind zodat de moeder even rustig kan

zitten, een kopje afwassen omdat ouders terug worden

geroepen naar de afdeling. Sommige kinderen blijven me

bij, zoals een jongetje dat grote broer werd. Hij was trots,

maar ook in verwarring. Door met hem te spelen, hem gerust te

stellen, zag ik hem zekerder worden.” Jet is blij met de nieuwe

Daktuin, zowel met de locatie – dichter bij de kinderafdelingen

– als met de inrichting. “Hij sluit aan bij de mogelijkheden

en behoeftes van nu. Dat we kunnen blijven meebewegen

met nieuwe ontwikkelingen, dat wens ik de Huiskamer toe.

En voorlopig blijf ik daar deel van uitmaken, op mijn

zaterdagavond.”

[t]Huis 15


Daktuin

‘SPOREN VAN

DE MOL, BEVER,

EEKHOORN, UIL

EN KONIJN LOPEN

NAAR DE SPEEL- EN

ONTDEKPLEKKEN’

16 [t]Huis


Spoorzoeken in de

Daktuin

Breng buiten naar binnen, creëer een ruimte waar zowel gezonde als zieke kinderen kunnen

spelen en even vergeten dat ze in het ziekenhuis zijn. Waar ze zich veilig en geborgen voelen,

hun energie kwijt kunnen, nieuwe ervaringen opdoen, waar het gezin samen kan zijn, en

gebruik hierbij het thema tuin. Zo luidde de opdracht aan het team Van Schie Architecten,

Mirato Interieurprojecten en INTOS Interior Solutions voor de nieuwe Daktuin in het LUMC.

Tekst: May-lisa de Laat, foto groot: John van Hamond

“We wilden de harde, rechte lijnen van het ziekenhuis

doorbreken”, vertelt Maartje Wessels van Mirato over

het ontwerp. “Een Alice in Wonderland-achtige wereld,

gebaseerd op drie pijlers: speelsheid, geborgenheid en

wijsheid. Met gebruik van natuurlijke materialen en

rustige kleuren. Een heuse boom op een prominente

plek met een lichtkoepel zorgt voor een ruimtelijk

effect en versterkt het gevoel van verbinding met

buiten. De boom wordt gebruikt als verhalenboom.”

Voor jong en oud

Omdat er veel opbergruimte moest komen,

ontwikkelde het ontwerpteam een golvende

voorzetwand. Dit om de gelaagdheid van een tuin uit te

drukken. Maartje: “In de Daktuin kunnen kinderen

spelen, liggen en chillen. Net als bij dieren in de natuur

gebeurt dat boven, op en onder de grond. Of kinderen

nu fietsen, schommelen, glijden, rennen, basketballen

of poolen: jong en oud spelen samen zonder dat ze

elkaar onder de voet lopen.” Onder de snoezelplek met

grote kussens wonen de mol, bever, eekhoorn, uil en

konijn in ronde kastjes. Vanuit die kastjes lopen sporen

in een bijpassende kleur naar de diverse speel- en

ontdekplekken, zoals de grote buitenruimte, de

gamehoek, het keyboard en een levensgroot

schaakspel. Ouders schuiven aan bij de koffietafel, waar

bijna vanzelf gesprekken ontstaan.

Met de hand

INTOS maakte proeven om te zien of alles wat bedacht

was ook zou werken. Projectleider Arjan Andriessen: “Het

totale interieur is door meubelmakers met de hand in de

werkplaats gemaakt, vervolgens uit elkaar gehaald en

op locatie weer heel precies opgebouwd. Ook onze

stagiairs waren hierbij betrokken. Zo schilderden zij het

speelkeukentje dat door de meubelmakers op maat

was gemaakt.” Er was structureel overleg met keuringsinstanties

om te voldoen aan de veiligheidseisen. Vanwege de

veiligheid mocht het niet mogelijk zijn om op de gelaagde structuur

te klimmen en er zijn speciale zachte materialen gebruikt om

scherpe, harde afwerkingen te voorkomen.

Harder lopen

De betrokkenen zijn het erover eens: “Het was een bijzonder project

om te mogen doen.

Iedereen was enthousiast

en liep daarom net iets

harder. Dat gaf energie. Het

aantal vierkante meters in

combinatie met de wensen

en de vele ronde vormen

waren een uitdaging.

We zijn trots op het proces,

de samenwerking en het

resultaat.”

[t]Huis 17


Bedankt...

...namens

Luuk


Huis en Huiskamer Emma Amsterdam

020 696 47 46

emma@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis Arnhem

026 352 52 60

arnhem@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huiskamer Delft

070 210 73 90

denhaag@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Den Haag

070 210 73 90

denhaag@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis Groningen

050 593 33 95

groningen@ronaldmcdonaldhuis.nl

[t]Huis is het relatiemagazine van het Ronald McDonald

Kinderfonds voor vaste donateurs, sponsors en andere

betrokken relaties. [t]Huis brengt ieder kwartaal de verhalen

uit de Huizen, Huiskamers en vakantiehuizen bij u thuis. Wat

gebeurt er met uw geld? Wie zijn de gezinnen die gebruik

maken van de voorzieningen? [t]Huis verschijnt landelijk in

verschillende regio-edities, zodat u altijd op de hoogte bent

van de ontwikkelingen van het Ronald McDonald Huis bij u in

de buurt.

[t]Huis verschijnt in een totale oplage van 95.402 exemplaren.

Dankzij de sterk gereduceerde tarieven van onze toeleveranciers,

kunnen wij de kosten voor dit magazine zeer laag houden. De

kostprijs inclusief verzending bedraagt € 0,56 per exemplaar. [t]Huis

is gedrukt op FSC-papier en de basiseditie is voor verzending verpakt

in biofolie. Het Kinderfonds ontvangt geen overheidssubsidie en is

geheel afhankelijk van bijdragen van donateurs en sponsors.

Toen Luuk in het LUMC aan zijn hart

werd geopereerd, waren zijn ouders

dankzij het Ronald McDonald Huis

dichtbij. Dit gaf Luuk een veilig gevoel.

Het gezin wilde iets terugdoen.

Bij het 40-jarig jubileum van Dijksma

Koudetechniek, het bedrijf van Luuks

vader, werd om donaties gevraagd in

plaats van cadeaus. Luuk overhandigde

de prachtige opbrengst van € 5.000

aan manager Nancy Haanappel.

Ronald McDonald Huizen, Huiskamers

en vakantiehuizen

Huiskamer Heerlen

043 387 73 73

maastricht@ronaldmcdonaldhuis.nl

Hoeve

0512 38 05 55

info@ronaldmcdonaldhoeve.nl

Kindervallei

043 604 92 50

secretariaat@kindervallei.nl

Huis en Huiskamer Leiden

071 515 81 58

leiden@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Maastricht

043 387 73 73

maastricht@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis Middenwest-Brabant

013 537 26 66

tilburg@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Nijmegen

024 354 09 61

nijmegen@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Sophia Rotterdam

010 310 81 00

rotterdam@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Utrecht

030 256 33 33

utrecht@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis VUmc

020 301 3333

vumc@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Zuidoost-Brabant

040 228 59 00

zuidoostbrabant@ronaldmcdonaldhuis.nl

Huis en Huiskamer Zwolle

038 455 46 70

zwolle@ronaldmcdonaldhuis.nl

Ronald McDonald Kinderfonds

088 221 90 00

info@kinderfonds.nl

ADRESWIJZIGING

Voor het doorgeven van uw adreswijziging, nieuw e-mailadres,

telefoon- of bankrekeningnummer kunt u contact opnemen met de

donateursadministratie: 088 221 90 07 of via e-mail:

service@kinderfonds.nl. Mocht u geen prijs stellen op de gedrukte

versie van [t]Huis dan kunt u dit aangeven via service@kinderfonds.nl.

Vermeld daarbij uw adres en e-mail.

Het Ronald McDonald Kinderfonds gaat zorgvuldig om met uw

persoonsgegevens. Wij gebruiken ze om u te informeren over onze

activiteiten. Wilt u de gegevens die wij hebben vastgelegd wijzigen

of heeft u vragen? Bel 088-221 90 07 of mail service@kinderfonds.nl.

Of lees ons privacystatement op kinderfonds.nl.

OVER HET KINDERFONDS

Het Ronald McDonald Kinderfonds zorgt dat zieke kinderen en hun

familie dicht bij elkaar zijn. In 13 Ronald McDonald Huizen logeren

ouders en broertjes en zusjes op loopafstand van het ziekenhuis, in

14 Ronald McDonald Huiskamers kunnen families in huiselijke sfeer

ontspannen en in 3 (aangepaste) vakantiehuizen komen gezinnen

met een zorgintensief kind op adem tijdens een welverdiende

vakantie. Het Ronald McDonald Kinderfonds krijgt geen subsidie en

functioneert dankzij vrijwilligers, sponsors en donaties.

#keepingfamiliesclose

COLOFON

[t]Huis is een uitgave van het Ronald McDonald Kinderfonds en de Ronald

McDonald Huizen en vakantiehuizen. Redactieadres: Postbus 1096, 3800 BB

Amersfoort, Stationsplein 1, 3818 LE Amersfoort, 088 221 90 01,

info@kinderfonds.nl, IBAN: NL27 RABO 0376 1257 99.

Hoofdredactie: Godelief Swank

Eindredactie: Maud van Gennip

Coördinatie Huizenedities: Esther van Prooijen

Redactie en tekstbijdragen: Nancy Haanappel , May-lisa de Laat,

Paula Brummelkamp, Margrietta Zwaan, e.a.

Art direction en vormgeving: Melanie Nowee

Fotografie: Nikki Beukeboom, John van Hamond, e.a.

Oplage jubileumeditie: 5.044

Drukwerkcoördinatie en afwerking: Ten Klei Print

Drukwerk: Joh. Enschedé Amsterdam

Distributie: Sandd

ISSN: 1874-4923

18 [t]Huis

Dit magazine is tot stand gekomen dankzij sponsorbijdragen

en gereduceerde tarieven van toeleveranciers.


Winterpuzzel

T P L O P P E P P E R H V L

O R E G E I T A R E P O E R

E A O E L H X R V D R O R E

V T T O C O A E K E E F B G

A E S A S T V U L T M D L I

L N R E U T L E E A A W IJ L

L K E M G E D T G I T O F L

I N D L G N N E O L U N S I

G I N S L E B I K O U D D W

H U I S K A M E R E R B U IJ

E T K A A P V T P I N G U R

D K H R A E K L E I N T R V

E A L C D E O L V N I A J N

N D T G G N I D I E L F A E

AFLEIDING

DAKTUIN

DETAIL

ERRATUM

GEBAAR

GELUK

GESTE

GEVOLG

GROOT

HAKEN

HUISKAMER

HOOFDWOND

IMPACT

INVLOED

KINDERSTOEL

KLEIN

KRACHT

NIPT

OPERATIE

OPPEPPER

PIXEL

PRATEN

PREMATUUR

TOEVALLIGHEDEN

TROOSTDEKENTJE

VALLEN

VERBLIJFSDUUR

VRIJWILLIGER

Puzzel mee en win een Panasonic Food Processor

Zoek alle woorden (horizontaal, verticaal en diagonaal) en streep ze weg. De

overgebleven letters vormen de oplossing. Let op: de woorden kunnen letters

met elkaar delen. De IJ geldt als één letter en krijgt maar één vakje. E-mail de

oplossing naar thuis@kinderfonds.nl o.v.v. ‘puzzel’ en uw naam, geboortedatum

en adresgegevens. Opsturen naar Postbus 1096, 3800 BB in Amersfoort

kan ook. Door uw gegevens te versturen, stemt u er automatisch mee in onze

digitale nieuwsbrief te ontvangen. Onder de juiste inzenders verloten we een

Panasonic MK - F800 Food Processor, aangeboden door Panasonic. Inzenden

kan tot 1 februari 2019. Alleen de winnaar krijgt bericht.

[t]Huis 19


Gastenboek

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!