18.06.2019 Views

Veerkracht special Medisch specialisten

Arbeidsongeschiktheidsverzekeraar Movir ondersteunt haar verzekerden om gezond en met plezier te werken. In dit magazine voor medisch specialisten leest u hoe u zich als professional door professionals kunt laten ondersteunen.

Arbeidsongeschiktheidsverzekeraar Movir ondersteunt haar verzekerden om gezond en met plezier te werken. In dit magazine voor medisch specialisten leest u hoe u zich als professional door professionals kunt laten ondersteunen.

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

veer<br />

ALTIJD OP DE TOPPEN VAN JE KUNNEN?<br />

KRACHT<br />

<br />

‘Ik vertrouw nu<br />

meer op mijn<br />

intuïtie’<br />

Internist-nefroloog Tom Tobé leerde ook de<br />

zachte waarden van zijn vak te erkennen<br />

Verschijnen voor het tuchtcollege<br />

‘Als je niet goed ondersteund<br />

wordt, raak je beschadigd’<br />

Uroloog Dries Sonneveld:<br />

‘Laten we wat meer naar<br />

elkaar omkijken’


Laat u zich<br />

inspireren door<br />

collega’s?<br />

Als contactpersoon voor MSB’s namens<br />

Movir kom ik veel in ziekenhuizen. Steeds<br />

weer wordt me daar duidelijk dat u als<br />

medisch <strong>special</strong>ist topprestaties levert.<br />

Dat lijkt helaas niet los te staan van een<br />

ontwikkeling die we bij Movir zien: steeds<br />

meer medisch <strong>special</strong>isten kunnen vanwege<br />

psychische klachten voor langere<br />

tijd niet werken. Als grootste arbeidsongeschiktheidsverzekeraar<br />

voor<br />

medici – en als menselijke partij<br />

– baart deze ontwikkeling ons<br />

zorgen.<br />

Al meer dan 100 jaar ondersteunt<br />

Movir artsen om gezond<br />

en met plezier aan het werk te<br />

blijven. Zeker nu uw beroepsgroep<br />

onder druk staat, zoeken<br />

we ook naar nieuwe manieren om<br />

u zo goed mogelijk te ondersteunen. Zo<br />

rondden we onlangs een pilot af waarin we een<br />

2 3<br />

bedrijfsarts inzetten in een MSB. Verderop in<br />

veerKRACHT column<br />

dit magazine leest u wat dit de vakgroep en het<br />

MSB oplevert, en hoe het artsen helpt om nóg<br />

efficiënter snel en duurzaam terug te keren als<br />

zij onverhoopt uitvallen.<br />

Aan u willen we vragen om oog te hebben<br />

voor uzelf en voor uw collega’s. U kunt zich<br />

voorstellen dat de medisch <strong>special</strong>isten in dit<br />

magazine zich enorm kwetsbaar opstellen<br />

door hun ervaringen te delen. Heel stoer, als u<br />

het mij vraagt. Ik hoop dat u zich door hen laat<br />

inspireren, zodat u topprestaties kunt blijven<br />

leveren in een veilige omgeving.<br />

Veel lees- en werkplezier gewenst!<br />

MARCEL DE WAAL / Contactpersoon<br />

voor medisch <strong>special</strong>istische bedrijven<br />

namens Movir<br />

BEHOEFTE AAN STEUN EN<br />

VERZEKERD BIJ MOVIR?<br />

Juist als u niet te lang wacht, kan coaching er<br />

snel voor zorgen dat dingen weer makkelijker<br />

gaan. Zo voorkomt u dat u lang uitvalt. Bel<br />

Elestia voor deskundige en vertrouwelijke<br />

coaching: 0800 22 44 228.<br />

PROFIEL<br />

NAAM:<br />

Edin Hajder<br />

BEROEP:<br />

Plastisch chirurg in opleiding<br />

Amsterdam UMC; Voorzitter<br />

De Jonge Specialist<br />

LEEFTIJD:<br />

32 jaar<br />

In 2018 kampte één op de vijf artsen in<br />

opleiding met stressgerelateerde klachten.<br />

Dat kwam naar voren uit een enquête van<br />

beroepsvereniging De Jonge Specialist.<br />

Oorzaken van die klachten zijn onder meer<br />

een verstoorde werk-privébalans, gebrek aan<br />

autonomie en een te hoge werkdruk. Edin<br />

Hajder, voorzitter van De Jonge Specialist,<br />

is strijdbaar in het aanpakken van de<br />

problematiek.<br />

Edin: ‘Bijna duizend aio’s en anio’s hebben onze<br />

enquête ingevuld. Daaruit komt naar voren<br />

dat vrijwel iedereen trots is op het vak en dat<br />

ze bevlogen werken. Helaas blijkt ook dat het<br />

aantal jonge artsen met stressgerelateerde<br />

klachten fors toeneemt. Die groei hangt<br />

Jonge artsen ervaren veel stress<br />

Binnen de gezondheidszorg<br />

is coaching nog taboe<br />

voor een belangrijk deel samen met het<br />

krimpend aantal aio’s. Bij uitval door ziekte of<br />

zwangerschap worden artsen niet vervangen<br />

en dezelfde hoeveelheid werk moet worden<br />

gedaan door minder mensen. Al met al blijkt<br />

dat jonge artsen gemiddeld acht uur per week<br />

overwerken, op een toch al lange werkweek<br />

van 46-48 uur, zonder dat de werkgevers dat<br />

compenseren.’<br />

Niets willen missen<br />

‘Veel jonge artsen geven aan dat hun werkprivébalans<br />

verstoord is. Deels heeft dat te<br />

maken met de turbulente levensfase waarin<br />

ze zich bevinden. Ze stichten bijvoorbeeld een<br />

gezin of kopen een huis. Daar komt bij dat veel<br />

mensen ontzettend ambitieus en veeleisend<br />

naar zichzelf zijn. Ze willen niks missen en zijn


niet snel tevreden. Dat lijkt iets van deze tijd te<br />

zijn. Daarin zit een gevaar.’<br />

Verontrust<br />

‘Uit ons onderzoek kwam nog een andere<br />

Laten we wat meer<br />

naar elkaar omkijken<br />

dreiging naar voren: veel aio’s verliezen energie<br />

aan de inhoud van het werk. Dat verontrust me.<br />

Ze zijn geneeskunde gaan studeren omdat ze<br />

zieke mensen beter willen maken. Maar de vele<br />

Je betaalt de prijs als je alleen voor productie gaat<br />

en onregelmatige uren die ze maken – en die<br />

zo’n impact hebben op hun sociale leven – zijn<br />

voor een groot deel gevuld met het doen van<br />

4<br />

veerKRACHT in de praktijk<br />

administratie. Er blijft minder tijd over voor<br />

patiëntenzorg en voor het leren van het vak.<br />

Dat vreet op alle mogelijke manieren energie.’<br />

Meer mensen<br />

‘Als vertegenwoordiger van jonge artsen vraag<br />

ik aandacht voor verbeterpunten. Ik denk<br />

dat ziekenhuizen een belangrijke sleutel tot<br />

verandering in handen hebben. Die krijgen<br />

als werkgever budget van de Nederlandse<br />

Zorgautoriteit om aio’s op te leiden. Dat geld is<br />

bedoeld om aio’s op te leiden tot hoogwaardige<br />

medisch <strong>special</strong>isten, en dus niet om de<br />

bedrijfsvoering van het ziekenhuis kloppend<br />

te krijgen. Ziekenhuizen moeten meer mensen<br />

aannemen, zodat de aio’s zich kan toespitsen op<br />

de taken waar hij voor is aangesteld.’<br />

Taboe<br />

‘Een andere oplossing zie ik in coaching. Er is<br />

‘Ik heb zelf<br />

ervaren dat<br />

goede coaching<br />

je kan helpen’<br />

Jarenlang was Dries Sonneveld voorzitter van een regionale vakgroep die<br />

zich inzette voor samenwerking tussen ziekenhuizen. Deze rol vervulde<br />

hij in zijn vrije tijd naast zijn werk als uroloog. Al zijn tijd en energie gingen<br />

in het werk zitten. Het onvermijdelijke gebeurde: Dries kon niet meer<br />

loskomen van zijn werk en viel uit. Maanden later heeft de uroloog zijn<br />

rust hervonden en heeft hij weer plezier in wat hij doet.<br />

‘Ruim 21 jaar ben ik uroloog. Ik houd enorm<br />

van dit vak. Vooral omdat je een nauw en<br />

langdurig contact hebt met patiënten. Je<br />

kunt echt iets voor hen betekenen. Mijn<br />

liefde voor het werk werd me heel erg<br />

duidelijk toen ik niet kon werken. Ik miste<br />

het ontzettend. Dat motiveerde me om<br />

terug te komen. Het moest alleen anders.<br />

PROFIEL<br />

zich niet veilig voelden om zich kwetsbaar op<br />

te stellen. Dat is natuurlijk niet goed. Ik kan<br />

niemand de schuld geven van die cultuur want<br />

ik maakte er zelf deel van uit.’<br />

Signalen<br />

‘Het probleem is dat zo’n proces heel sluipend<br />

gaat. Op een gegeven moment kom je op een<br />

5<br />

bewijs dat het kosteneffectief is om daar in<br />

Te lang bestond mijn leven uit te hard<br />

punt dat je het zelf niet meer ziet. Je sluit je<br />

te investeren. Binnen de gezondheidszorg is<br />

werken. Te veel van mijn energie ging op aan<br />

steeds meer af van je omgeving en je offert<br />

coaching echter nog een taboe. Ook onder jonge<br />

wat er buiten mijn ziekenhuis gebeurde. Daarin<br />

steeds meer privétijd op aan je werk. Op zondag<br />

artsen. Dat is jammer, want ik heb zelf ervaren<br />

dat een goede coach je kan helpen om met<br />

bepaalde situaties om te gaan. Het is daarom<br />

geweldig dat verzekerden van Movir anoniem<br />

om toe te geven als het wat minder goed gaat.<br />

Natuurlijk heb je het gevoel dat je faalt als je<br />

collega’s harder moeten werken omdat jij even<br />

ben ik onbegrensd geweest.’<br />

Wegdrijven van jezelf<br />

‘Mijn gedrevenheid kwam voort uit het feit dat<br />

NAAM:<br />

Dries<br />

Sonneveld<br />

ging ik vergaderingen voorbereiden, op zaterdag<br />

beantwoordde ik e-mails. In die periode heb ik<br />

een heleboel zaken verwaarloosd. Mijn kinderen<br />

gingen studeren, maar van die tijd heb ik weinig<br />

kunnen aankloppen bij coaches van Elestia.<br />

Maar ik vind dat een-op-eencoaching, waarin je<br />

wat minder werkt. Maar als het alternatief<br />

is dat je straks een jaar uitvalt, kun je het<br />

ik me betrokken en verantwoordelijk voel voor<br />

de zorg. Daarbij vond ik het heel belangrijk om<br />

BEROEP:<br />

Uroloog<br />

meegemaakt. Dat is heel jammer. Misschien<br />

hebben mensen me wel signalen gegeven dat<br />

ook dingen uit je privésfeer kunt bespreken, voor<br />

misschien beter nu iets rustiger aan doen. Ik<br />

als groep te werken. Dit soort waarden worden<br />

het niet goed ging. Het is echter de vraag of je<br />

iedereen beschikbaar moet zijn. De werkgever<br />

vind het onbegrijpelijk dat in een wereld van<br />

echter steeds minder belangrijk als je te lang<br />

dat hoort op zo’n moment.’<br />

moet dat bekostigen.’<br />

Cultuur<br />

‘Een deel van het probleem is de cultuur in veel<br />

zorgverleners 1 op de 3 aio’s vindt dat hij niet<br />

goed werd opgevangen nadat hij uitviel. Dat<br />

moet echt anders. Laten we niet alleen voor<br />

onze patiënten goed zorgen, maar ook voor<br />

te hard werkt. De zorg voor patiënten wil je nog<br />

goed doen, al het andere stoot je af. Je raakt de<br />

verbinding met het personeel kwijt en wordt<br />

minder prettig in de omgang. Waarschijnlijk<br />

Uitval<br />

‘Doordat ik te lang te veel had gewerkt, was<br />

mijn veerkracht verdwenen. Ik zorgde nog prima<br />

ziekenhuizen. Mensen voelen niet de ruimte<br />

onszelf en elkaar.’<br />

droeg ik zo zelf bij aan een sfeer waarin collega’s<br />

voor de patiënten. Maar verder was het geen


‘Die extra push<br />

die zorgt dat<br />

we zo ver gaan,<br />

heeft ook met<br />

onze ego’s te<br />

maken’<br />

feest meer. Op een gegeven moment zat het<br />

werk totaal in me. Het ging maar door in mijn<br />

hoofd. Mijn vrouw vond dat ik toch eens naar<br />

een huisarts moest. Het was duidelijk dat ik even<br />

6<br />

veerKRACHT back on track<br />

niet meer moest werken. Op dat moment ben ik<br />

op allerlei manieren naar ondersteuning gaan<br />

zoeken, met het idee: nu ga ik eens aandacht<br />

aan mezelf geven in plaats van aan mijn werk.<br />

Achteraf had ik dat vijftien jaar eerder moeten<br />

doen. Dat had me veel ellende bespaard.’<br />

Ondersteuning<br />

‘Een coach heeft me op sleeptouw genomen.<br />

Daarnaast heb ik erg veel gehad aan het begrip<br />

en de ondersteuning van Jacques Jansen,<br />

arbeidsdeskundige van Movir. Zo werkte ik met<br />

verschillende partijen aan mijn herstel en was<br />

ik bezig met mijn terugkeer. We hebben een reintegratieplan<br />

gemaakt en dat heb ik besproken<br />

met mijn team en met het management. Daarin<br />

benoemde ik mijn valkuil: te hard werken –<br />

waardoor ik onvoldoende aandacht had voor<br />

goede communicatie met de mensen in mijn<br />

team – en geen grenzen stellen. Ik wilde mijn<br />

leven terug. Die wens heeft me geholpen om<br />

dingen los te laten en om veel duidelijker en<br />

rustiger mijn grenzen aan te geven. Tot hier en<br />

niet verder. Daar werd goed op gereageerd.’<br />

Verbinding<br />

‘Ons team is versterkt met een fijne nieuwe<br />

collega. Zij zorgt voor verbinding en neemt werk<br />

weg. Als team zijn we ons gaan realiseren dat<br />

we anders moeten werken. Ons werk is hectisch. Daarom is het<br />

belangrijk om rustpunten in te brengen. We proberen nu tussen<br />

de middag pauze te nemen en met elkaar te eten. Als je dat niet<br />

doet en de dagen alleen maar volplant, dan heb je geen verbinding<br />

meer met elkaar. Dan kun je er ook niet over praten, rust je niet uit<br />

en put je jezelf uit.’<br />

Productie-gedreven<br />

‘Het werk van medisch <strong>special</strong>isten is van oudsher erg productiegedreven.<br />

Als je merkt dat daardoor de druk te groot wordt moet<br />

je dat als vakgroep bespreekbaar maken. Als medisch <strong>special</strong>ist<br />

moet je ook naar jezelf kijken. Die extra push die zorgt dat je zo ver<br />

gaat heeft ook met ego, status en financiële beloning te maken. Je<br />

hoort weleens dat latere generaties dat beter doen. Ik zie echter<br />

veel jonge collega’s dezelfde fouten maken als ik. We zouden als<br />

artsen meer oog moeten hebben voor elkaar en voor een goede<br />

balans. Als je alleen maar gaat voor productie, dan betaal je daar<br />

uiteindelijk de prijs voor.’<br />

Rust hervonden<br />

‘Door het harde werken was ik mezelf een beetje kwijtgeraakt.<br />

De gezelligheid verdween steeds meer. Tijdens mijn reintegratieproces<br />

was het de insteek om zonnig terug te komen.<br />

Dat is namelijk hoe ik eigenlijk ben. Het is heel fijn dat dat gelukt<br />

is. Ik kan weer mezelf zijn en ik merk dat mijn collega’s dat ook fijn<br />

vinden. Het helpt ook dat ik weer oog heb voor andere dingen dan<br />

werk. Het ontmoeten van mensen neemt weer een centrale plaats<br />

in mijn leven in. Toen ik was uitgevallen, heb ik mogen ervaren<br />

hoe belangrijk dat is. Ik ben blij dat ik daar weer de ruimte voor<br />

neem. Want het leven gaat gewoon verder. Zorg daarom maar dat<br />

je stilstaat bij de dag, bij je kinderen, bij je gezin, bij wat er om je<br />

heen gebeurt.’<br />

SPAR EENS MET EEN<br />

PROFESSIONAL<br />

Wilt u met een onafhankelijk<br />

persoon klankborden over de<br />

vraag hoe u zorgt voor balans<br />

tussen werk en privé? Als<br />

verzekerde van Movir kunt u<br />

24/7 terecht bij de coaches van<br />

Elestia. Dat is kosteloos (tot zes<br />

face-to-face gesprekken per jaar)<br />

en vertrouwelijk.<br />

Bel 0800 22 44 228<br />

7


8<br />

veerKRACHT Elestia<br />

Dit bespreken collega’s<br />

met Elestia<br />

Onafhankelijk<br />

klankbord<br />

gewaardeerd<br />

met een<br />

8,7<br />

Als verzekerde van Movir kunt u voor een onafhankelijk klankbord<br />

terecht bij Elestia. Ieder jaar kloppen honderden medisch <strong>special</strong>isten<br />

daar aan om te sparren over uiteenlopende onderwerpen. Zij en andere<br />

Movir-verzekerden waarderen deze dienstverlening met een 8,7.<br />

Deze 10 onderwerpen bespreken<br />

medisch <strong>special</strong>isten het meest met Elestia<br />

Hoe maak ik tijd voor<br />

leuke en ontspannende<br />

dingen? Hoe voorkom ik dat<br />

ik vroegtijdig opbrand?<br />

Er spelen conflicten binnen de<br />

maatschap, waar ik me zorgen om<br />

maak. Hoe ga ik hier op een goede<br />

manier mee om?<br />

Ik erger me aan het<br />

toenemende papierwerk,<br />

met name de steeds zwaardere<br />

registratielast. Hoe zorg ik dat ik<br />

desondanks plezier houd in mijn<br />

werk?<br />

Er is een nieuwe<br />

generatie<br />

gekomen met andere<br />

waarden en werkethiek.<br />

Hoe ga ik daarmee om?<br />

Ik ben nog lang<br />

niet klaar voor mijn<br />

pensioen, maar ik<br />

vraag me af hoe<br />

ik mijn werk nog<br />

twintig jaar met<br />

energie en<br />

voldoening kan<br />

blijven doen.<br />

Ik zit ziek thuis, maar ik ervaar<br />

vrijwel geen belangstelling<br />

van mijn collega’s. Ik ben<br />

hierin teleurgesteld, maar voel me<br />

Ik krijg steeds meer<br />

last van de eisende<br />

omgeving binnen<br />

het ziekenhuis en<br />

van de mondige<br />

patiënt. Hoe houd<br />

ik me staande?<br />

ook schuldig. Hoe ga ik<br />

straks verder?<br />

Ik merk dat ik fysiek<br />

minder aankan<br />

dan tien jaar geleden.<br />

Ik heb steeds meer<br />

moeite met ANWdiensten<br />

en ik merk dat<br />

ik soms kleine foutjes<br />

maak die me onzeker<br />

maken.<br />

Het draait steeds meer om ‘productie<br />

draaien’ in plaats van goede zorg leveren.<br />

Dit zijn niet de waarden waaruit ik mijn werk<br />

wil doen. Hoe krijg ik hier verandering in?<br />

Ik twijfel of<br />

deze baan wel<br />

echt bij mij past.<br />

Met plezier blijven werken<br />

Fotografie: Eline Hensen<br />

Anniek Bello van Elestia: ‘Als u contact met<br />

ons opneemt, gaan wij in ons uitgebreide<br />

netwerk op zoek naar een expert of coach die<br />

past bij wat u wilt bespreken. In dat netwerk<br />

zitten bijvoorbeeld ook mensen die zelf als<br />

medisch <strong>special</strong>ist hebben gewerkt. We zien<br />

dat deze vorm van maatwerk goed werkt.<br />

Maar liefst 99% procent van de mensen die in<br />

2018 aanklopten, voelde zich begrepen en 94%<br />

zat na gesprekken met iemand van Elestia<br />

lekkerder in zijn of haar vel. Als je ook in de<br />

toekomst met plezier wilt kunnen werken, heb<br />

je meer nodig dan alleen medische kennis en<br />

vaardigheden. Ik ben daarom blij dat steeds<br />

meer medisch <strong>special</strong>isten zien dat het een<br />

teken van kracht is om aan jezelf te werken.’<br />

MAAK GEBRUIK VAN<br />

EEN ONAFHANKELIJK<br />

KLANKBORD<br />

Wilt u ook eens een goed<br />

gesprek met een onafhankelijk<br />

professional die snapt wat uw<br />

beroep met zich meebrengt?<br />

Elestia staat voor u klaar om u in<br />

een kortdurend traject verder te<br />

helpen.<br />

De dienstverlening van Elestia is<br />

strikt vertrouwelijk en voor u als<br />

verzekerde kosteloos (tot 6 faceto-face<br />

gesprekken per jaar).<br />

Bel 0800 22 44 228.<br />

9<br />

Bedankt voor uw<br />

vertrouwen in Elestia!


Nadenken over de zachte waarden van het werk<br />

Waarom vertrouw ik niet<br />

méér op mijn intuïtie?<br />

Als verzekerde van Movir kunt u aankloppen bij Elestia voor een<br />

vertrouwelijk en deskundig klankbord. Internist-nefroloog Tom<br />

Tobé moest een drempel over voordat hij gebruikmaakte van deze<br />

dienstverlening. Daarna brachten gesprekken met een Elestia-coach<br />

hem inzichten die hem helpen om meer ontspannen te werken.<br />

10<br />

veerKRACHT casus<br />

Tom Tobé: ‘Als hulpverlener ben ik niet snel<br />

geneigd om ondersteuning te vragen. Ik zag<br />

het altijd als een teken van zwakte om<br />

hulp te vragen. Nu ik heb ervaren hoe<br />

prettig coaching kan zijn, lijkt het me<br />

goed dat ik die ervaring deel. Ik denk dat<br />

in een IFMS (Individueel Functioneren <strong>Medisch</strong><br />

Specialist) drukte me extra met mijn neus<br />

op de feiten. Daaruit kwam naar voren dat ik<br />

inhoudelijk prima functioneer, maar ook dat ik<br />

soms kortaf kan zijn en niet altijd plezierig in de<br />

omgang ben. Zeker als ik moe ben of als ik veel<br />

11<br />

PROFIEL<br />

het sommige collega’s verbaast dat ik<br />

dingen tegelijk moet doen. Uit de anonieme<br />

me kwetsbaar opstel door openlijk over<br />

beoordeling EFFECT (Evaluation and Feedback<br />

mijn zwaktes te praten. Er zit namelijk een<br />

For Effective Clinical Teaching) kwam zelfs naar<br />

harde en veeleisende kant aan mij, die op<br />

voren dat sommige arts-assistenten wel eens<br />

het eerste gezicht niet door één deur gaat met<br />

bang voor me zijn geweest. Toen ik dat las, vond<br />

kwetsbaarheid.’<br />

Toch coaching<br />

‘Dankzij mijn partner heb ik me toch<br />

opengesteld voor coaching. Ik ben gaan inzien<br />

dat we allemaal dingen meemaken die van<br />

invloed zijn op de manier waarop we met<br />

NAAM:<br />

Tom Tobé<br />

BEROEP:<br />

Internist-nefroloog in het<br />

Diakonessenhuis en bij<br />

Dianet in Utrecht<br />

ik dat confronterend en niet leuk. Daar moest ik<br />

iets mee en daar kon ik hulp bij gebruiken.’<br />

Harde waarden<br />

‘Met een coach van Elestia keek ik naar het<br />

commentaar dat ik van collega’s kreeg. We<br />

bespraken het feit dat ik geneigd ben me op<br />

bepaalde situaties omgaan. We hebben ook<br />

allemaal sterke en minder sterke kanten. Mijn<br />

LEEFTIJD:<br />

55 jaar<br />

de inhoud te richten en in mindere mate op de<br />

mens. De neiging om die inhoud te controleren<br />

leven en carrière bouwde ik op dankzij mijn<br />

zit in mijn karakter, maar is ook een gevolg<br />

goede eigenschappen. Daar zat weinig groei<br />

van het werk. Als artsen worden we er op<br />

meer in. Het werd tijd om met mijn zwakke<br />

allerlei manieren aan herinnerd dat we ons<br />

punten aan de slag te gaan en via die route<br />

aan de richtlijnen moeten houden. Met name<br />

verder te groeien.’<br />

bij de supervisie van arts-assistenten – dan<br />

Zwakke plek<br />

zie ik zelf niet alle patiënten, maar ben ik wel<br />

eindverantwoordelijk voor de kwaliteit van zorg –<br />

‘De manier waarop collega’s mij beoordeelden<br />

ben ik bang dat ik iets over het hoofd zie. De druk


‘Ik durf nu meer<br />

naar mijn gevoel<br />

te luisteren’<br />

Een klacht hoeft u niet<br />

alleen te ondergaan<br />

DAAROM WERKTE<br />

COACHING GOED<br />

VOOR TOM TOBÉ<br />

‘Op de werkvloer wil je niet<br />

alles van jezelf laten zien.<br />

te stellen: waarom zit je zo met die<br />

‘De laatste tijd heb ik gemerkt dat ik meer<br />

Zeker je zwakke plekken<br />

tuchtzaak is meestal een vanzelfsprekendheid. begeleidt als voormalig voor de verwerking. Het is daarom helemaal<br />

12 13<br />

eindverantwoordelijkheid? Hoe komt dat? ontspannen kan werken als ik me anders<br />

niet. Tegen een coach kun<br />

Maar gek genoeg is er weinig aandacht voor<br />

longarts medici die met geen gek idee om vooraf met een coach te<br />

veerKRACHT casus<br />

die dat met zich meebrengt vreet energie.<br />

Het leek wel of supervisie steeds moeilijker<br />

werd, terwijl ik veel ervaring heb.’<br />

Vertrouwen<br />

‘M’n coach hielp me door vragen<br />

Kan dat niet anders? Zo ontstond er een<br />

klimaat waarin ik ging nadenken over de<br />

zachte waarden in mijn werk. Ik vroeg<br />

me af waarom ik niet méér vertrouw op<br />

mijn ervaring en deskundigheid, ondanks<br />

dat ik dit werk al 27 jaar doe. Ook stelde<br />

ik mezelf de vraag waarom ik niet méér<br />

vertrouw op de arts-assistenten en op<br />

de communicatie met hen. Want als ik<br />

goed luister, hoef ik minder te checken en<br />

weet ik tóch wat er aan de hand is met de<br />

patiënt. Daar ben ik in supervisie van artsassistenten<br />

mee gaan experimenteren.’<br />

Ruimte voor intuïtie<br />

‘In de interne geneeskunde heb je te<br />

maken met veel onzekerheden. Je moet in<br />

dit vak beslissingen nemen, zonder dat je<br />

altijd vooraf weet wat een goede keuze is.<br />

Daar kun je onzeker van worden en stress<br />

van krijgen. Voorheen nam ik in geval<br />

van twijfel de veilige weg. Dat was niet<br />

automatisch het beste voor de patiënt. Als<br />

mijn gevoel nu iets anders zegt dan wat de<br />

richtlijnen of collega’s zeggen, durf ik naar<br />

mijn gevoel te luisteren en weloverwogen<br />

af te wijken van richtlijnen. Wat ik na al die<br />

jaren voel, is geen onzin. Het betekent niet<br />

dat de zachte waarden de overhand krijgen<br />

of dat ik de controle geheel loslaat.’<br />

Warmte en waardering<br />

opstel, zonder dat dat ten koste gaat van<br />

de kwaliteit van het werk. Het werk kost<br />

me minder energie. Collega’s merken<br />

het ook aan me. Die vinden me minder<br />

dwingend. Het was heel fijn om dat ook<br />

terug te zien in de laatste EFFECT-meting.<br />

Van collega’s krijg ik nu meer warmte en<br />

waardering terug. Daarvan krijg ik weer<br />

energie. Mijn scherpe randjes zijn niet<br />

verdwenen. Ik heb ook niet de illusie dat<br />

dat gebeurt. Maar het helpt al enorm dat<br />

ik me bewust ben van de manier waarop<br />

ik me opstel en wat dat doet met anderen.<br />

Daardoor gaat het in mijn werk stukken<br />

beter.’<br />

Klaar voor de toekomst<br />

‘We lopen allemaal tegen dingen aan die<br />

horen bij ons vermogen en onvermogen.<br />

Ik denk dat we ook allemaal geneigd zijn<br />

om weg te lopen voor datgene waar we<br />

niet goed in zijn. Ik heb nu geleerd dat het<br />

bevrijdend en prettig is als je die kant op<br />

durft te gaan. De inzichten die ik nu heb,<br />

geven me de ruimte om de komende jaren<br />

nog verder te groeien.’<br />

je echter alles zeggen, ook<br />

dingen waar je liever niet<br />

over praat met anderen.<br />

Een coach van Elestia is<br />

namelijk onafhankelijk en<br />

oordeelt niet.’<br />

‘Wat ook prettig is aan een<br />

goede coach: die vertelt je<br />

niet wat je moet doen, maar<br />

stelt je de juiste vragen. Zo<br />

laat hij je nadenken over<br />

wat je anders kunt doen<br />

om prettig te functioneren.<br />

Zonder alle vragen die de<br />

coach van Elestia me stelde,<br />

was ik nooit op dit punt<br />

gekomen. Maar uiteindelijk<br />

heb ik de stappen zélf<br />

gemaakt. Dat geeft een<br />

goed gevoel.’<br />

De dreiging van het tuchtrecht kan een flinke, negatieve impact<br />

hebben op uw werkplezier. ‘Als je voor het tuchtcollege moet<br />

verschijnen verdwijnt de grond onder je voeten’, weet Bert Baas,<br />

coach bij Coaches voor Medici. ‘Het is belangrijk dat er op die<br />

momenten oog is voor de mens achter de arts. Gek genoeg is die<br />

aandacht er zelden’, vult Juliette Defoer, mediator en coach bij Elestia<br />

met veel ervaring met klachten en tuchtzaken, aan.<br />

JULIETTE: ‘Juridische ondersteuning bij een<br />

mentale ondersteuning. Dat is opvallend. Want<br />

als je met het tuchtrecht te maken krijgt, beland<br />

je in een moeilijk, langdurig proces. Dat vergt<br />

veel van je.’<br />

BERT: ‘Toen ik nog als longarts werkte, zag<br />

ik wat het met collega’s deed als zij voor het<br />

tuchtcollege moesten verschijnen. Er werd<br />

vaak niet over gesproken omdat er een taboe<br />

rust op het onderwerp. Omdat ik dat schrijnend<br />

vond, ben ik me gaan <strong>special</strong>iseren in het<br />

ondersteunen van medici die ermee te maken<br />

krijgen. Het tuchtcollege behandelt 1.200<br />

klachten per jaar. In slechts 15 procent van<br />

die gevallen komt het tot een veroordeling.<br />

Dat lage percentage is makkelijk te verklaren:<br />

als er iets niet goed is gegaan, betekent dat<br />

niet automatisch dat er een vermijdbare<br />

fout gemaakt is. Soms is het een kwestie van<br />

pech. Maar in alle gevallen kun je als arts<br />

ondersteuning gebruiken.’<br />

Hoe stel je je op?<br />

BERT: ‘Als iets niet goed is gegaan, is het<br />

belangrijk dat je als arts snel praat met het<br />

slachtoffer of met de familie. Dat gesprek<br />

moet je goed voorbereiden, want wat je daar<br />

Bert Baas<br />

de tuchtraad te maken<br />

krijgen<br />

Juliette Defoer<br />

heeft als mediator en<br />

coach voor medici veel<br />

ervaring met klachten en<br />

tuchtzaken<br />

bespreekt is voor alle betrokkenen belangrijk<br />

bepalen wat je precies wilt zeggen tijdens dat<br />

gesprek.’<br />

JULIETTE: ‘Met goede communicatie voorkom<br />

je klachten. Als er onvrede is, wordt er nogal snel<br />

een klacht ingediend, omdat dit een bekende<br />

weg is. Bij navraag blijkt meestal dat de klager<br />

behoefte heeft aan een gesprek met de arts over<br />

zijn onvrede. Bijna altijd los je een klacht op met<br />

zo’n gesprek. Als je zelf denkt dat iets niet goed<br />

gelopen is of dat er onvrede is, kun je een klacht<br />

voorkomen door je proactief op te stellen en het<br />

gesprek met de betrokkene aan te gaan.’<br />

‘Zelfs als je van het tuchtcollege bericht krijgt<br />

dat er een klacht is ingediend, hoef je niet af te<br />

wachten. Je kunt een briefje aan de klager – of<br />

aan de advocaat – sturen, waarin je aangeeft<br />

dat je het betreurt dat er onvrede is over jouw<br />

handelen als arts, en dat je graag in gesprek<br />

zou gaan. Ik maakte in de meeste gevallen<br />

mee dat de patiënt daarop inging en de klacht<br />

terugtrok na dat gesprek. Zo’n gesprek is vaak<br />

niet eenvoudig, dus het is handig als je dat laat<br />

begeleiden door een klachtenfunctionaris of<br />

mediator.’


‘Betrokkenheid tonen is essentieel bij het<br />

oplossen van klachten. Het is allemaal niet<br />

gemakkelijk. Het kost ook tijd en energie. Maar<br />

een klacht bij het tuchtcollege kost zeker<br />

veel meer tijd en energie. Dit zijn allemaal<br />

onderwerpen die je met een coach die ervaring<br />

heeft met klachten in de gezondheidszorg kunt<br />

bespreken. Ook als je daadwerkelijk voor het<br />

tuchtrecht moet verschijnen, is het verstandig<br />

om met een coach of klachtenfunctionaris te<br />

sparren over de manier waarop je je opstelt<br />

tegenover het tuchtcollege. Want als je daar<br />

uitstraalt dat je het allemaal maar onzin vindt,<br />

dan ontstaat er echt een andere sfeer dan<br />

wanneer je zegt dat je het heel naar vindt voor<br />

de klager dat het zo gelopen is. Dat staat het<br />

verdedigen niet in de weg. Maar de houding die<br />

je aanneemt, kan een grote rol spelen voor een<br />

uitspraak.’<br />

toegedaan, en tegelijk ben ik van mening dat ik<br />

14 15<br />

op dat moment de meest voor de hand liggende<br />

veerKRACHT tuchtrecht<br />

‘ Het menselijk<br />

leed is enorm.<br />

Daar mag wat<br />

meer aandacht<br />

voor zijn’<br />

Oog voor de arts<br />

BERT: ‘Voor de arts zelf is het ook belangrijk<br />

dat hij of zij er op een actieve manier mee aan<br />

de slag gaat. Kom je met het tuchtrecht in<br />

aanraking? Laat je daar dan zo snel mogelijk<br />

bij ondersteunen. Natuurlijk moet je daarvoor<br />

een drempel over en vraag je je als hulpverlener<br />

misschien af wat een coach jou kan vertellen.<br />

Maar het is belangrijk dat iemand naar jou<br />

luistert en je vraagt wat je nodig hebt om verder<br />

te kunnen. Dat is één van de dingen die een<br />

coach doet.’<br />

JULIETTE: ‘Een klacht maakt je onzeker,<br />

omdat je voelt hoe kwetsbaar je bent als arts<br />

en ervaart hoe gemakkelijk iemand weer een<br />

klacht kan indienen. Een klacht kan je ook<br />

boos en verdrietig maken: je voelt je aangetast<br />

in je integriteit. Bespreek dat met collega’s en<br />

houd het niet bij jezelf. Een coach kan hierbij<br />

behulpzaam zijn.’<br />

BERT: ‘Het is heel goed om met je maatschap<br />

te bespreken wat er gebeurd is. Vraag om<br />

ondersteuning en begrip. Het troost als je<br />

gehoord wordt en erkenning krijgt voor je<br />

gevoelens, zonder dat er gelijk geoordeeld of<br />

veroordeeld wordt. Het is niet de bedoeling dat<br />

je er uit zelfverwijt (helemaal) aan onderdoor<br />

gaat. Je kunt de gebeurtenis niet veranderen.<br />

Het gaat erom: wat kun je leren van je ervaring,<br />

op een manier die heelt?’<br />

Open houding<br />

JULIETTE: ‘Naar mijn idee is iedereen gebaat<br />

bij een open houding van de arts, die denkt: ”Ik<br />

wil graag een goed contact met mijn patiënten<br />

hebben en ik kan altijd van hen leren. Dus<br />

kom alsjeblieft met je onvrede.” Artsen van nu,<br />

met name huisartsen, worden daar goed in<br />

opgeleid. Tegelijk is het heel belangrijk dat je<br />

trouw blijft aan jezelf. Als je van mening bent<br />

dat een klacht van een patiënt nergens op slaat,<br />

of dat de patiënt ongelijk heeft, ga dan geen<br />

excuus aanbieden om ervan af te zijn. Wel kun<br />

je zeggen: “Ik vind het heel vervelend voor u dat<br />

u dit zo beleefd hebt of dat u die mening bent<br />

behandeling instelde”.’<br />

BERT: ‘Ook voor directies van ziekenhuizen is<br />

het van belang aandacht te hebben voor de<br />

persoonlijke gevolgen van een klacht. Of de<br />

klacht nou terecht is of niet, je erkent op die<br />

manier wel dat een klacht heel veel met iemand<br />

doet. In de praktijk vertonen directies vaak<br />

vadergedrag. Ze zeggen wat je moet doen: “Ga<br />

jij maar even een week de ziektewet in.” Maar<br />

misschien is dat helemaal niet wat de <strong>special</strong>ist<br />

op dat moment nodig heeft. Misschien moet die<br />

gewoon een tijdje niet zo’n drukke poli hebben.<br />

Het menselijk leed is enorm. Daar mag wat meer<br />

aandacht voor zijn. Als je niet op een goede<br />

manier ondersteund wordt, raak je beschadigd<br />

als het je overkomt. Je raakt het plezier helemaal<br />

kwijt en de kans bestaat dat je verloren gaat<br />

voor het vak. Dat is zonde.’<br />

ONAFHANKELIJKE<br />

ONDERSTEUNING<br />

Als verzekerde van Movir kunt u voor<br />

anonieme coaching 24/7 terecht<br />

bij de onafhankelijke coaches van<br />

Elestia. Bel 0800 22 44 228.<br />

‘Betrokkenheid<br />

tonen is<br />

essentieel bij<br />

het oplossen<br />

van klachten’


goed in. We hebben dat onvoldoende<br />

geleerd.’<br />

Werken om niet te breken<br />

‘Iedereen was verbaasd dat ik uitviel. Ook<br />

ik. Mijn man had het wel zien aankomen.<br />

Hij zag mijn veerkracht afnemen en merkte<br />

dat ik geen energie meer had voor leuke<br />

dingen. Dat zei hij ook, maar dat drong<br />

niet tot me door. Alles draaide om het<br />

werk. Ik vergelijk het weleens met een kind<br />

dat moe is en gaat rondrennen om maar<br />

niet in slaap te vallen. Zo ging ik steeds<br />

harder werken om maar niet te breken. Dat<br />

hielp natuurlijk niet. Ik kon me niet meer<br />

ontspannen, sliep steeds slechter, werd<br />

steeds meer vermoeid, deed geen leuke<br />

dingen meer. Zo trek je jezelf de put in.’<br />

‘Toen ik niet meer kon werken, kwam<br />

voor mijn geluk. Verder probeer ik zo helder diensten te draaien. Zo kan ik wat ik doe<br />

16 17<br />

ik in contact met Movir. Daar vond<br />

mogelijk te communiceren over wat ik wel meer in eigen tempo doen en houd ik<br />

veerKRACHT back on track<br />

Reflectie als sleutel<br />

voor herstel<br />

Al 27 jaar werkt Elly Wajon met veel<br />

plezier als cardioloog. In 2015 verstoorden<br />

achtereenvolgens rugklachten, hoofdpijn en<br />

maagpijn haar werkplezier. Tijd voor een bezoek aan de<br />

huisarts. Toen die benoemde dat haar klachten misschien<br />

niet lichamelijk waren, daagde er iets bij Elly. ‘Op dat moment<br />

besefte ik dat zij wel eens meer gelijk kon hebben dan mij lief was.<br />

Ik had het tot dan toe ontkend, mijn hoofd in het zand gestoken.<br />

Maar mijn energie was bijna op en ik liep op mijn laatste reserves.’<br />

Coaching<br />

ik begrip voor mijn situatie. Mijn reintegratiebegeleider<br />

keek wat hij voor<br />

me kon doen. Ik had een coach nodig om<br />

mijn rol in de maatschap weer op poten<br />

te krijgen. Movir bracht me in contact met<br />

de Academie voor <strong>Medisch</strong> Specialisten.<br />

Op hun website zocht ik naar een coach<br />

die me het meest aansprak. Dat was Cees.<br />

Ik was aan de grenzen van mijn kunnen<br />

geraakt, moest herstellen en vervolgens reintegreren<br />

in de maatschap. Met dat doel<br />

voor ogen gingen we aan de slag.’<br />

training heb ik beter leren loslaten en<br />

dat heeft mij geholpen beter in mijn<br />

vel te zitten.’<br />

Wees wijs, helder en constructief<br />

‘Met Cees kwam ik tot de conclusie dat<br />

ik de situatie in de maatschap niet zou<br />

kunnen veranderen. We zijn toen gaan<br />

kijken naar hoe ik mezelf makkelijker<br />

kan bewegen in situaties die ik niet kan<br />

veranderen. Cees hield me een spiegel<br />

voor en leerde me om wijs, helder en<br />

constructief te zijn. Een grote valkuil voor<br />

mij was dat ik alles perfect wilde doen.<br />

Nu heb ik geleerd om dingen los te laten.<br />

Ik observeer meer en speel minder direct<br />

op de bal. Dat betekent niet dat ik minder<br />

betrokken ben, maar dat ik vaker de zinloze<br />

confrontaties mijd. Ik denk constructief<br />

mee en ga niet meer voor mijn gelijk, maar<br />

en niet kan en wil.’<br />

Verlies<br />

‘Tijdens het coachingsproces was er<br />

ook aandacht voor verlies en rouw. In de<br />

eerste plaats draaide dat om het verlies<br />

van dierbaren. Maar ook het loslaten van<br />

bepaalde dingen in mijn werk kwam daarbij<br />

aan bod. Ik leerde om afstand te nemen van<br />

processen in de maatschap die ik niet kon<br />

veranderen. Daarnaast liet ik ook taken los<br />

die me erg aan het hart gingen.’<br />

‘Ik dacht<br />

altijd: dat<br />

mindfulness<br />

is niks<br />

voor mij’<br />

was aanwezig en heeft me geholpen bij een<br />

aantal gesprekken die ik met mijn maten<br />

heb gevoerd. Hij was op de achtergrond en<br />

stelde soms een verhelderende vraag. In<br />

die fase van re-integratie was ik nog niet<br />

sterk genoeg om dat in mijn eentje aan te<br />

durven.’<br />

Werkplezier<br />

‘Nu ik weer volledig hersteld ben, heb ik<br />

besloten minder te gaan werken en minder<br />

genoeg tijd over voor ontspanning. In mijn<br />

werk focus ik me op de zorg voor patiënten<br />

en vakinhoudelijke onderwerpen. Want<br />

ik wil wel gewoon medisch inhoudelijk<br />

goed blijven. Daaruit put ik mijn plezier.<br />

Dat is zowel mijn valkuil als mijn kracht.<br />

Johan Cruijff zei het al: “Elk nadeel heb zijn<br />

voordeel.”’<br />

‘Het voelde als een nederlaag om me ziek<br />

te moeten melden. Het was echt een schok<br />

voor me. Ik had het niet zien aankomen,<br />

ondanks dat ik al een tijd op mijn tandvlees<br />

liep. In een paar jaar tijd overleden allebei<br />

mijn ouders en twee vriendinnen. Tijd<br />

om te rouwen nam ik niet. Ik schoof mijn<br />

gevoel aan de kant en werkte gewoon door.<br />

Het past niet bij mij om het werk te laten<br />

liggen. Ik streef naar perfectie. Dat vraag ik<br />

van anderen, maar meer nog van mijzelf.’<br />

Volhouden<br />

‘In de periode voordat ik naar de huisarts<br />

ging, vond ik het steeds moeilijker om te<br />

ontspannen. Het weekend had ik nodig om<br />

bij te komen. Op een gegeven moment was<br />

dat niet genoeg. Ik kreeg geen rust meer in<br />

mijn hoofd. In de maatschap gaf ik aan dat<br />

ik aan mijn grenzen kwam. De maatschap<br />

was volop in verandering en fusie en kon<br />

mij niet bieden wat ik het meest nodig<br />

had: rust en reflectie. In de loop van mijn<br />

loopbaan heb ik de sfeer in het ziekenhuis<br />

zien veranderen. Alles moest zakelijker,<br />

zowel naar patiënten als naar collega’s.<br />

Ik heb geprobeerd dat zo goed en zo lang<br />

mogelijk vol te houden.’<br />

Dokterscultuur<br />

‘Perikelen die het gevolg waren van allerlei<br />

veranderingen in het ziekenhuis en de<br />

maatschap begonnen hun tol te eisen.<br />

Ik voelde me onvoldoende gehoord,<br />

niet serieus genomen. Ik had het heel<br />

fijn gevonden als we als groep meer tijd<br />

hadden genomen voor reflectie. Over<br />

medische onderwerpen konden we prima<br />

praten. Maar communicatie over de<br />

inrichting van de samenwerking vereist<br />

dat je ook je zwakten durft te benoemen.<br />

Daar zijn medisch <strong>special</strong>isten – tot nog<br />

toe meestal mannen – vaak gewoon niet<br />

Bewust ontspannen<br />

‘Cees heeft me allereerst tools aangereikt<br />

die me helpen om bewust te ontspannen.<br />

De gedachten die in mij opkomen,<br />

hoeven me niet van de wijs te brengen.<br />

Ik ben geen schatbewaarder van alles<br />

wat in mij opkomt. Gedachten komen<br />

en gaan. Dat heet “mindfulness”. Ik ben<br />

wetenschappelijk opgeleid en dacht altijd<br />

dat dat niks voor mij was. Eerder had ik al<br />

eens yoga geprobeerd. Daar lag ik tijdens<br />

de lessen na te denken over wat ik nog<br />

allemaal moest doen. In het begin had<br />

ik dat bij mindfulness ook. Maar na wat<br />

Weer werken<br />

‘Na een paar maanden kreeg ik weer<br />

zin om te werken. Dat was voor<br />

mij het signaal dat ik weer wat kon<br />

gaan doen. Onder begeleiding van<br />

de arbeidsdeskundige van Movir<br />

en van Cees heb ik dat langzaam<br />

opgebouwd. We hebben een plan<br />

gemaakt hoe we dat zouden doen en dat<br />

gecommuniceerd met de maatschap.<br />

Dat was nodig, want daar ging men er al<br />

snel vanuit dat ik weer de oude was. Aan<br />

de buitenkant was niet zo goed zichtbaar<br />

hoe kwetsbaar ik me nog voelde. Cees<br />

PROFIEL<br />

NAAM:<br />

Elly Wajon<br />

BEROEP:<br />

Cardioloog<br />

LEEFTIJD:<br />

61 jaar


Nieuwe werkwijze MSB Laurentius en Movir<br />

Communicatie en<br />

betere re-integratie door<br />

inzet bedrijfsarts<br />

Wanneer iemand in uw vakgroep arbeidsongeschikt is, is het voor alle betrokkenen<br />

goed als diegene op een prettige manier zo snel mogelijk weer duurzaam aan het<br />

werk kan. Om eerder en sneller grip te krijgen op zo’n situatie startten het MSB<br />

in het Roermondse Laurentiusziekenhuis en Movir in 2015 een pilot, waarbij een<br />

bedrijfsarts een centrale rol speelt.<br />

MIEKE HOUBEN (HRM-ADVISEUR<br />

De oplossing<br />

het prettig als een onafhankelijk iemand<br />

MSB LAURENTIUS): ‘Als MSB hadden<br />

MIEKE: ‘Er was al een bedrijfsarts in het<br />

meekijkt naar wat verstandig is voor<br />

18<br />

veerKRACHT samenwerken<br />

we te weinig informatie over hoe het<br />

met een <strong>special</strong>ist ging als hij zich<br />

ziek meldde. Als <strong>special</strong>ist hoef je dat<br />

niet aan het MSB te vertellen. En de<br />

arbeidsongeschiktheidsverzekeraar<br />

mág het ons niet vertellen. We wisten<br />

onvoldoende waar we aan toe waren. Vaak<br />

wisten we zelfs niet wat de precieze datum<br />

van arbeidsongeschiktheid was. Maar het<br />

had wel gevolgen voor ons, ook financiële.<br />

ziekenhuis, maar die was er alleen voor<br />

medewerkers en <strong>special</strong>isten in loondienst.<br />

In overleg met Movir besloten we om deze<br />

bedrijfsarts ook een rol te geven voor het<br />

MSB. Deze bedrijfsarts wordt ingezet door<br />

Movir en communiceert, als de verzekerde<br />

daarmee instemt, met alle partijen over<br />

welke re-integratiemogelijkheden er zijn.<br />

Hij schakelt alleen met Movir over het<br />

medische gedeelte: wat kan iemand, en<br />

jou. Bij de bedrijfsarts kun je je verhaal<br />

kwijt. Je hoeft niet bang te zijn dat er<br />

onprofessioneel wordt omgegaan met<br />

de situatie. De bedrijfsarts deelt alleen je<br />

belastbaarheid, wat je wel en niet kan, en<br />

een tijdslijn met ons. Wij horen nooit wat er<br />

medisch gezien met je aan de hand is. Het<br />

is niet om iemand te controleren, maar om<br />

te signaleren en om in een vroeg stadium<br />

te helpen.’<br />

het honorarium. Het feit dat de bedrijfsarts<br />

geen belangen heeft en objectief kan zijn,<br />

geeft iedereen rust.’<br />

Meer voordelen<br />

RENÉ: ‘Een groot voordeel van deze<br />

bedrijfsarts is dat hij de cultuur in het<br />

ziekenhuis kent en weet wat er speelt. Die<br />

kennis hebben wij als verzekeraar niet. Ook<br />

tik gekregen en kunnen ze misschien wat<br />

kwetsbaar zijn. Maar doordat dat nu zo<br />

goed begeleid wordt, is hun toekomst veel<br />

meer gewaarborgd. Als iemand terug is, is<br />

hij ook helemaal terug.’<br />

Succes<br />

RENÉ: ‘De eerste zaken die we nu samen<br />

gedaan hebben, waren onder meer<br />

onderwerpen samen kunnen optrekken. Zo<br />

zijn voor ons senioren- en juniorenbeleid<br />

heel belangrijk. Ook gaan we nog samen<br />

aan de slag om meer aandacht te krijgen<br />

voor preventie. Want het is belangrijk om<br />

af en toe even aan te stippen dat je als<br />

medisch <strong>special</strong>ist niet alleen staat.’<br />

19<br />

Zo ontstond de vraag hoe wij als bedrijf<br />

grip kunnen krijgen op onze mensen en<br />

op hun behoeftes. Het leek me logisch om<br />

met Movir in overleg te gaan, aangezien zij<br />

speelt er misschien nog meer wat van<br />

belang is? De re-integratie kan daardoor<br />

veel beter en sneller van start gaan. Aan<br />

het MSB geeft de bedrijfsarts door wat het<br />

Duidelijkheid en rust<br />

MIEKE: ‘Ook de communicatie met<br />

de vakgroep is door het inzet van<br />

weet hij precies wat de werkzaamheden<br />

inhouden. Daardoor kan hij beter<br />

bepalen in hoeverre een <strong>special</strong>ist zijn<br />

werk kan doen. Wat ook helpt is dat de<br />

casussen met psycheproblematiek,<br />

waarvan we niet wisten of dat goed zou<br />

komen. Maar ze zijn allemaal binnen een<br />

jaar opgelost. Dat is boven verwachting.<br />

IETS VOOR UW<br />

ZIEKENHUIS?<br />

Marcel de Waal,<br />

voor ons de grootste verzekeraar zijn.’<br />

stappenplan is en wat iemand weer kan.’<br />

de bedrijfsarts veel duidelijker. Een<br />

kans dat je uitvalt en de duur van uitval<br />

Doordat we nu met elkaar kunnen<br />

contactpersoon voor<br />

RENÉ VISSER (RE-INTEGRATIEMANAGER<br />

Instemming<br />

vakgroep wil duidelijke, onafhankelijke<br />

en betrouwbare informatie krijgen. Want<br />

kleiner worden. Dat zorgt ervoor dat je<br />

als <strong>special</strong>ist minder vaak hoeft waar te<br />

communiceren kunnen we veel efficiënter<br />

ondersteuning bieden. We zijn echt aan<br />

medisch <strong>special</strong>istische<br />

bedrijven namens Movir.<br />

MOVIR): ‘Wij dachten graag mee, omdat<br />

ook wij aanliepen tegen de beperkingen<br />

die er waren. Als we een <strong>special</strong>ist<br />

begeleidden om te re-integreren dan<br />

konden we in gesprek met MSB’s niet<br />

MIEKE: ‘Voordat we de nieuwe manier<br />

van werken konden invoeren, moesten<br />

de leden van het MSB toestemming<br />

geven. Dat gold voor alle leden, want ook<br />

<strong>special</strong>isten die niet bij Movir verzekerd<br />

als een zieke collega zegt dat hij vanaf<br />

volgende week drie dagen gaat werken,<br />

denkt de vakgroep: Hoezo? Wie heeft<br />

dat bepaald? En wat zijn de financiële<br />

consequenties? En ben je dan boventallig<br />

nemen voor collega’s die zijn uitgevallen.<br />

Dat voordeel merk je direct, zowel fysiek<br />

als in je portemonnee.’<br />

MIEKE: ‘Dat is heel belangrijk. In de<br />

het samenwerken. Voorheen waren we<br />

aanbieder en afnemer en nu werken<br />

we samen aan het oplossen van een<br />

maatschappelijk probleem. Dat danken we<br />

aan de visie die het MSB Laurentius – en<br />

‘Inmiddels zetten ook andere<br />

ziekenhuizen een bedrijfsarts<br />

in, op dezelfde manier als in het<br />

Laurentiusziekenhuis gebeurt’.<br />

op de inhoud doorgaan, terwijl we dat<br />

soms wel graag wilden. Samenwerken<br />

en communiceren zijn namelijk de<br />

belangrijkste succesfactoren om iemand<br />

weer aan het werk te krijgen. Tot Mieke<br />

bij ons aanklopte, zagen we echter geen<br />

oplossing.’<br />

zijn, maken gebruik van de bedrijfsarts.<br />

Gelukkig was het eenvoudig om uit te<br />

leggen waarom deze manier van werken<br />

goed voor medisch <strong>special</strong>isten is. Als<br />

je met klachten kampt en uiteindelijk de<br />

drempel hebt overwonnen om je ziek te<br />

melden, ben je heel kwetsbaar. Dan is<br />

of niet? En ga je dan weer productie<br />

draaien? En hoe gaat het dan met je<br />

honorarium? Nu is het gewoon heel erg<br />

helder geregeld: dit zijn de benutbare<br />

mogelijkheden en iemand komt weer<br />

terug, en dat zijn de financiële gevolgen.<br />

Dat kun je een-op-een doorberekenen naar<br />

overeenkomst met een <strong>special</strong>ist staat<br />

dat het contract eindigt als hij of zij binnen<br />

anderhalf jaar in totaal langer dan een<br />

jaar ziek is. Als zo iemand nog snel even<br />

binnen het jaar moet re-integreren, is<br />

dat gedoemd te mislukken. Natuurlijk<br />

hebben mensen die zijn uitgevallen een<br />

met name Mieke in samenwerking met de<br />

bedrijfsarts – op het probleem had.’<br />

MIEKE: ‘We hebben de afgelopen jaren<br />

veel bereikt. Dit staat als een huis. Nu<br />

de lijnen tussen Movir en ons MSB zo<br />

kort zijn, kijken we ook hoe we bij andere<br />

Wilt u met Movir praten<br />

over het inzetten van een<br />

bedrijfsarts in uw MSB?<br />

Bel me dan op 030 607 87 00<br />

of stuur een e-mail naar<br />

marcel.de.waal@movir.nl.


Internist-nefroloog<br />

Tom Tobé<br />

‘Mijn werk als internist-nefroloog<br />

draait om het leveren van goede<br />

zorg conform de geldende<br />

standaarden. Maar als ik mijn<br />

intuïtie weglaat, dan wordt het<br />

werken er moeilijker van. Door<br />

coaching ben ik daar over na gaan<br />

denken. Ik ben me minder hard<br />

gaan opstellen en laat de controle<br />

iets meer los. Eerder durfde<br />

ik dat niet, omdat ik niet wist<br />

wat er zou gebeuren. Nu merk<br />

ik dat het niet ten koste gaat<br />

van de kwaliteit, maar dat<br />

het voor iedereen veel meer<br />

ontspannen werkt.’<br />

EINDREDACTIE<br />

Arnold Hubbers<br />

AAN DEZE SPECIAL<br />

WERKTEN MEE<br />

Ruben Bolwerk, Sandra van Herwijnen,<br />

Melchior Hovestadt, Sander van der Kuilen,<br />

Marcel de Waal<br />

Elestia:<br />

Anniek Bello, Carla Geenen<br />

FOTOGRAFIE<br />

Mike Raanhuis<br />

ONTWERP EN OPMAAK<br />

LOVEBRAND DESIGNERS®<br />

COÖRDINATIE<br />

LVB<br />

DRUKWERK<br />

Tuijtel<br />

VEERKRACHT@MOVIR.NL<br />

030 607 87 00<br />

VOLG ONS OP TWITTER:<br />

@MOVIRNV<br />

<strong>Veerkracht</strong> is een uitgave van<br />

arbeidsongeschiktheidverzekeraar<br />

Movir voor haar verzekerden. In<br />

<strong>Veerkracht</strong> staat de dienstverlening<br />

rondom onze preventie en re-integratie<br />

centraal. ©copyright 2019. Alle rechten<br />

voorbehouden. Niets uit deze uitgave<br />

mag worden verveelvoudigd, opgeslagen,<br />

of openbaar gemaakt, in enige vorm of<br />

op enige wijze, zonder voorafgaande<br />

toestemming van de uitgever.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!