Bewogen oktober 2019

bestuurstudiosimobilae

De 'Bewogen' is weer uit! Lees hier over o.a. Rob den Otter, introkamp en de liftwedstrijd.

Bewogen

Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

Rob den Otter

Dave Kengen

Introkamp

Promove

Liftwedstrijd

Oktober 2019, 4e editie


In dit nummer

5 Bestuurspraat

6

8

10

12

14

ProMove voorstellen

SM in de afgelopen tijd

Fundag

BW’er achter de schermen

Introductiekamp

18

20

Bachelor of Science

Eindintroductiefeest

2 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


In dit nummer

Kickboxen

Sporter aan het woord

21

22

Liftwedstrijd

24

HB voorstellen

RC vs the rest

Flip de beer

Activiteitenkalender

26

27

28

31

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

3


4 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Eind juni hebben we het jaar afgesloten met

een legendarische fundag. Er werd fanatiek

gestreden door alle teams in verschillende

spellen zoals kubb, handdoekvolleybal

en een estafette. Als afsluiting vond er

een heerlijke barbecue plaats, waarbij de

nodige biertjes genuttigd konden worden.

Na de vakantie was het alweer tijd om

de eerstejaars welkom te heten door

middel van het introductiekamp! Met

maar liefst 102 eerstejaarsstudenten en

twintig man sterk aan begeleiding zijn

we afgereisd naar het mooiste eiland(je)

van Nederland: Schiermonnikoog. Hier

hebben we het hele weekend genoten die

de IntroductieCommissie georganiseerd

heeft. Op zondagavond zijn we bij de Gusto

verwend met een barbecue en hebben we

het personeel kunnen overweldigen met

ons kamplied. Aansluitend aan dit diner

hebben we het weekend afgesloten in de

Negende Cirkel, waar sommigen van ons

nog tot de laatste uurtjes te vinden waren.

Het einde van dit kamp betekende toch

echt het begin van het collegejaar. Er werd

gestart met de nieuwe vakken. Gelukkig

was het na anderhalve week alweer tijd

voor het Eindintroductiefeest! Hier waren

behalve de eerstejaars, ook de ouderejaars

welkom. Een goed moment om elkaar

te leren kennen. Voorafgaand aan het

feest vond het Running Dinner plaats.

Bestuurspraat

Lieve lezer, nieuw collegejaar, nieuwe eerstejaars, nieuw bestuur! Ik hoop dat jullie weer fris

en fruitig aan het nieuwe jaar begonnen zijn. Nadat wij afgelopen 16 september het stokje van

bestuur Oude Tanke hebben overgenomen, heb ik voor het eerst de eer gekregen om de enige

echte bestuurspraat te schrijven. De laatste Bewogen dateert al van voor de zomervakantie,

dit betekent dat er sindsdien al genoeg mooie activiteiten zijn geweest waar we op terug

kunnen blikken.

Huizen vol met ouderejaars hadden een

driegangendiner gekookt voor de groepjes

eerstejaars, die langs kwamen fietsen.

Naast de eerstejaars studneten,

starten in september natuurlijk ook de

masterstudenten. De MasterCommissie

heeft half september als laatste activiteit

een barbecue georganiseerd in het

noorderplantsoen. Het was erg gezellig,

waarbij de masterstudenten elkaar (beter)

hebben leren kennen!

23 september was het alweer tijd voor de

laatste activiteit van de SpoCo: de vrije

sportactiviteit. Met een groep fanatieke

BW’ers gingen we op weg naar Stichting

Vechtsporten Groningen om al onze

agressie uit ons te meppen tijdens een lesje

kickboksen. En of dat gelukt is!

Dan komen we aan op 26 september. Wat

een dag.. Dit is de dag dat onze enige echte

Rob den Otter UMCG docent van het jaar is

geworden! Van harte gefeliciteerd Rob!

Dit is alweer de laatste Bewogen die door

de ReportCommissie ’18-’19 in elkaar is

gezet. Na een jaar zijn jullie taken dan toch

echt ten einde gekomen. Jullie hebben het

top gedaan, bedankt! Als laatste wil ik jullie

lezers, veel leesplezier wensen!

Liefs,

Maaike Wildekamp

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

5


ProMove voorstellen

Wat leuk dat je deze pagina leest over ProMove! Waarschijnlijk heb je wel eens van ProMove

gehoord maar wij willen graag vertellen wat we dit jaar allemaal willen gaan doen.

ProMove is het overkoepelend

belangenbehartigingsorgaan van de

studenten Bewegingswetenschappen in

Groningen, bestaande uit studentleden

van verschillende onderwijscommissies.

ProMove heeft als doel: het verbeteren

van de kwaliteit van het onderwijs. Dit

doet ProMove niet alleen, maar samen

met de studentleden van de volgende

fracties: de examencommissie; de

opleidingscommissie; de O&O raad; de JV

en het raad van bestuur van het UMCG. Eens

per maand komt ProMove samen tijdens

de vergadering. Tijdens deze vergadering

worden de belangrijkste lopende zaken van

elk medezeggenschapsorgaan besproken.

Op deze manier krijgen de verschillende

medezeggenschappen een beter overzicht

over de lopende zaken en geven ze elkaar

advies.

ProMove werkt niet alleen. Zo heeft

ProMove ook regelmatig overleggen

met het managementteam van

Bewegingswetenschappen. Hierin

verkondigen we de bevindingen van

de studenten en denken we mee over

belangrijke zaken en opleidingsspecifieke

onderwerpen. Hierin is jouw mening in de

evaluaties als student uitermate belangrijk

en heb jij invloed op de kwaliteit van je

eigen onderwijs! Naast deze overleggen

heeft ProMove ook nauw contact met de

Pro’s van tandheelkunde en geneeskunde

om elkaar te adviseren over faculteitsbrede

onderwerpen.

Naast de lopende zaken binnen deze

commissies houdt ProMove zich bezig

met het informeren van studenten over de

zaken waar wij ons mee bezig houden. Zo

zullen we middels nestor op de algemene

informatie pagina regelmatig informatie

plaatsen over lezingen, congressen

en andere evenementen. Daarnaast

plaatsen we ook nieuwsbrieven met

informatie over het UMCG, de faculteit

en allerlei andere onderwerpen die met

Bewegingswetenschappen te maken

hebben.

6 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


ProMove voorstellen

In november kom je ons sowieso tegen

tijdens de collegepraatjes van ProMove

waarbij we nog een leuk cadeautje uitdelen.

Daarnaast verdelen we een aantal mooie

prijzen tussen degenen die in November

de facebookpagina van ProMove liken.

Ook zullen we in 2020 een interessante

activiteit organiseren voor de studenten

van Bewegingswetenschappen.

van Bewegingswetenschappen. Wil je meer

weten of een vergadering bijwonen? Stuur

dan een mailtje naar ProMove@umcg.nl

Liefs,

Ruben, Jet, Maaike, Vivian, Marijn, Eline,

Fieke, Thijs, Roos, Jorien & Joppe

Qr code van de facebookpagina van ProMove

Zo zal je gedurende het jaar nog veel van

ons horen en hopen we ook veel van jullie

te horen zodat wij jullie input kunnen

verwerken en te kunnen helpen in de

verhoging van de kwaliteit van het onderwijs

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

7


8

SM in de afgelopen tijd


SM in de afgelopen tijd

9


Fundag

Aan het einde van het jaar is het zoals altijd weer tijd voor de fundag. Deze afsluiter is een

vaste activiteit in de agenda van Studiosi. Fundag was zoals elk jaar ook weer druk bezocht.

De AC had allemaal verschillende leuke

spellen voorbereid, die wij in groepjes

van ongeveer zes zouden gaan doen. Het

onderdeel waar ons groepje mee begon

was een estafette, waarbij we allemaal

verschillende taken moesten uitvoeren. Als

eerste was het de bedoeling om met een

panty op je hoofd, waar een tennisbal in zat,

lege flesjes bier om te gooien. Wat voor de

één vrij makkelijk was, was voor de ander

toch wel echt een hele klus. Daarna moest

je een paar keer om een honkbalknuppel

draaien, zodat je lekker duizelig werd.

Wanneer je overeind kon blijven en iets

minder duizelig was, kreeg je een lepel met

daarop een ei. Dat ei moest heel de overkant

bereiken. Als dit gelukt was, mocht je met

je neus in een bak met verf om vervolgens

met je neus een smiley te schilderen. Het

laatste onderdeel van de estafette was

lekker oud-Hollands koekhappen, waarna

je met een volle mond weer terug sprintte

zodat de volgende kon beginnen.

Daarna gingen wij door naar het tweede

onderdeel, namelijk ultimate frisbee.

Hierbij kwam het fanatisme van alle BW’ers

goed naar voren. Iedereen probeerde zo

goed mogelijk de frisbee over te spelen. Al

was het nog best wel lastig om de frisbee

precies bij iemand anders in de handen te

gooien. Gelukkig hadden wij redelijk wat

lengte in ons team, wat er voor zorgde

dat altijd wel iemand van ons de frisbee

kon vangen. Uiteindelijk was het nog een

spannende wedstrijd, maar wonnen we hem

wel. Hierdoor gingen we vol zelfvertrouwen

door naar het volgende onderdeel.

Na deze twee intensieve spellen was

het tijd voor een rustig camping spel,

namelijk Kubb. Hierbij kregen wij allemaal

een houten blok (in het Zweeds ‘kubb’)

voor ons en moesten wij de kubbs van de

tegenstanders om gooien met houten

stokken. Dit was voor de meeste nog best

een opgave om te doen. Wanneer dit gelukt

was, gooide de tegenstander, de door ons

omgegooide kubbs, bij ons in het veld. Deze

werden weer rechtop gezet en nu was het

de beurt aan de tegenstanders om de kubbs

weer om te gooien. Wanneer een team

uiteindelijk alle kubbs van de tegenstander

had omgegooid, mochten zij gaan mikken

op de ‘koning’ die in het midden van het

speelveld stond. Als de koning ook was

10 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


omgegooid, was het spel over en had dit

team gewonnen. Helaas was ons team niet

heel accuraat en werden wij dan ook finaal

ingemaakt door het andere team. Gelukkig

mochten we snel het verlies weer vergeten

en konden we door naar het volgende

onderdeel, namelijk handdoekvolleybal.

Elk tweetal kreeg een handdoek. We

moesten proberen met de handdoek de

bal over te spelen en uiteindelijk over het

net te krijgen. We waren weer gebrand

om een spel te winnen, waardoor we goed

samenwerkte en het ene punt naar het

andere punt scoorden.

Fundag

Naast alle spellen die werden gespeeld, is

er natuurlijk geen fundag zonder het vla

sponzen gooien naar het bestuur. Ook dit

jaar moest het bestuur er weer aan geloven

en kregen zij meerdere pakken vla om hun

oren.

Als laatste mochten we naar de bungee run

baan, waarbij er één iemand van elk team

aan het elastiek vast zat en zo ver mogelijk

moest proberen te komen. Elke run die je

deed moest je een plaatje van klittenband

op de baan plakken. Na dit drie keer gedaan

te hebben, moest je het verst liggende

plaatje er weer vanaf halen. Als je hierin

was geslaagd, mocht de volgende van je

team klaar gaan staan. Ondertussen moest

je team een rebus oplossen en de uit de

rebus gekomen opdracht uitvoeren. Deze

opdracht moest eerst gedaan zijn voordat

de volgende weer mochten rennen op de

baan.

Na deze laatste activiteit begon iedereen de

vermoeidheid wel een beetje te merken en

was het tijd voor de afsluitende BBQ. Hier

konden we onder het genot van een lekker

biertje en een stukje vlees dit jaar ook weer

op een goede manier afsluiten!

Dennis Tempelman

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

11


BW’er achter de schermen

Rob den Otter is sinds 2004 docent op de RUG. Hij is naast docent ook onderzoeker en

helpt studenten met hun afstudeerprojecten en onderzoeken. Dit jaar is hij genomineerd

voor de Docent van het Jaar Verkiezing UMCG 2019, die hij ook nog eens heeft gewonnen.

In januari is de grote finale, waarin hij gaat strijden tegen de winnende docenten van de

andere faculteiten.

Tijdens zijn colleges brengt Rob den Otter

ons met zijn spontaniteit en enthousiasme

veel bij, maar hij heeft ook een andere

mooie boodschap aan jullie als lezers. Eentje

die je in zijn colleges waarschijnlijk niet zo

snel hoort. Volgens Rob staan studenten erg

onder druk en moeten ze van alles om deze

studie te kunnen doen. Als Rob jullie één

ding mag meegeven is het dit wel: “Zorg

ervoor dat je de dingen die je doet binnen en

buiten je studie, doet vanuit oprecht plezier.

Doe het omdat het leuk en interessant is en

niet omdat het moet.”

Kijkend naar Rob zijn loopbaan, kan je

concluderen dat hij deze wijze les zelf ook

volgt. Hij heeft zelf namelijk een lange

zoektocht gehad voordat hij uiteindelijk

onderzoeker en universitair docent op de

RUG is geworden. Na de HAVO ging hij op

kamers en heeft hij aan de kunstacademie

in Kampen gestudeerd. Nadat hij deze

vijfjarige studie succesvol heeft afgerond,

werkte hij twee jaar in verschillende

fabrieken. Psychologie in Nijmegen was

de volgende halte. Hier is hij afgestudeerd

in de psychologische functieleer met

als specialisatie ‘Motoriek’. Pas tijdens

deze studie kwam Rob erachter dat het

onderzoek hem erg aansprak en dat hij

hier absoluut in verder wilde. Na nog

anderhalf jaar vrijwilligerswerk te hebben

gedaan in de Sint Maartenskliniek, werd

hij aangesteld als promovendus. In dit

traject lag de focus van zijn onderzoek

op loopherstel. Daarna is hij als postdoc

uiteindelijk in Groningen terecht gekomen.

Dit heeft hij twee jaar gedaan, waarna hij

de kans heeft gekregen om een half jaar

naar Canada te gaan voor onderzoek naar

kijkgedrag in looppatronen. Bij terugkomst

werd Rob een vast onderdeel van de

medische faculteit, waar hij nu absoluut

niet meer weg te denken is.

Naast het lesgeven begeleidt hij ook

studenten, met hun bachelor- en master

afstudeerprojecten, en promovendi. De

onderzoeken zijn voornamelijk gericht

op lopen. Hij vindt samen met studenten

onderzoek doen ontzettend leuk en is het

steeds meer gaan waarderen: “Zelf leer

je er ook van.” Het is dus interessant voor

beide partijen: student én docent.

Het leukste aan docent zijn op de RUG

vindt Den Otter de interactie met

studenten, bijvoorbeeld bij het geven van

colleges, maar ook in het directe contact

met studenten bij onderzoeken, reviews,

werkgroepen en afstudeerprojecten.

Wat het voor hem extra leuk maakt is het

volgende: “Studenten werken ontzettend

hard, ze doen erg hun best en zijn serieus

met hun studie bezig”. Hij zegt zelfs dat

de studenten door de tijd heen beter zijn

geworden. Het nadeel van de combinatie

van onderzoek doen en onderwijs geven,

12

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


BW’er achter de schermen

is de versplintering van taken. Op één dag

moet er af en toe veel gedaan worden. Soms

is het lastig om alle verschillende taken door

elkaar heen te plannen.

Op de vraag wat hij leuker vindt, lesgeven

of onderzoek doen, geeft Rob een duidelijk

antwoord: “Het onderzoek doen en lesgeven

kan ik niet meer los van elkaar zien.” Hij vindt

beide enorm leuk om te doen en dankzij het

onderzoek doen is hij in het lesgeven belandt.

De combinatie van lesgeven en onderzoek

doen vindt Den Otter ideaal. Het maakt de

week erg gevarieerd, waardoor het werk erg

leuk blijft.

Je zou het misschien niet zeggen, maar

Rob den Otter is als docent best onzeker

geweest, vooral in het begin. Hij is vroeger

wel eens student-assistent geweest, maar

een college geven aan 120 mensen, was toch

echt andere koek. Iets wat een positief effect

had op zijn lesgeven was de winst van de

Docent van het Jaar verkiezing van de RUG

in 2010. Door de verkiezing heeft hij meer

zelfvertrouwen gekregen, maar het heeft

zijn manier van lesgeven niet veranderd.

Na zijn benoeming in 2010 is Rob Den

Otter dit jaar weer UMCG Docent van het

Jaar geworden. Dit was weer erg bijzonder

voor hem: “Studenten nomineren en

stemmen op je. Ze kiezen dus echt voor jou!

Uiteindelijk bepaalt een jury, die bestaat uit

een staf- en student-lid, de winnaar van de

faculteit, maar de studenten zijn de mensen

waar je het voor doet.”

Naast het begeleiden van onderzoek

doet Rob ook nog steeds zelf onderzoek.

Zijn interesse ligt hierbij in de adaptieve

aspecten van het lopen. Bijna al zijn

onderzoeken gebeuren op de loopband in

het lab. Ook doet hij een onderzoek over

het uitglijden op de loopband; met name

over hoe zich dit ontwikkelt en of je dit weg

kan trainen. Voor deze onderzoeken is veel

kennis nodig om alles te kunnen begrijpen

en te onderzoeken. Zelfstudie vindt hij dan

ook erg leuk en is natuurlijk belangrijk om

een goed onderzoek te kunnen doen.

Ondanks het feit dat Rob den Otter op dit

moment niet meer in de kunst werkzaam is,

is het schilderen altijd onderdeel van hem

gebleven. Sinds kort schildert hij ook weer,

maar naast het schilderen en lesgeven om

heeft hij ook nog veel anderen hobby’s. Zo

stapt hij graag op de racefiets. Dus houd je

ogen goed open, wie weet zie je hem dan

ook buiten de collegezalen eens langs je

voorbij scheuren.

Lieke van der Wal

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae 13


Introductiekamp

Dag 1:

Een grote groep kersverse bw’ers stond bij

het station te wachten op uitleg over de

ochtend spellen. We werden in groepjes

verdeeld, waarna we met een begeleider

naar verschillende locaties in de stad

liepen. We streden tegen andere groepjes

in een aantal leuke spellen. De sfeer zat er

meteen goed in en iedereen deed lekker

fanatiek mee. Zo leerde je ook meteen een

paar medestudenten kennen.

Vervolgens stapte we samen in de bus en

daarna gingen we op de boot naar Schier.

Na een wandeling naar de boerderij kon

iedereen daar een bedje uitkiezen en zich

klaarmaken voor wederom een reeks

kennismakingsspellen. De spellen eindigde

in een slagroom gevecht, waarbij vooral

de leiding werd omgetoverd tot levende

soesjes. Het voordeel was wel dat we er

weer een paar namen bij wisten. Een spel

dat heel fanatiek werd gespeeld, was het

dierenspel. Je koos een partner waarmee je

dan verschillende dieren moest uitbeelden.

We moesten bijvoorbeeld een spin nadoen

door over elkaar heen te liggen en een

kangoeroe door elkaar op te tillen, zo werd

schaamte tegenover je medestudenten

ook meteen een stukje minder ;). Hoe langer

je in het spel zat, hoe meer het op topsport

begon te lijken.

Eindelijk was het tijd om van de heerlijke

kookkunsten van de KookCie te gaan

genieten. Met een lekkere pasta pesto achter

de kiezen en een biertje in de linkerhand,

werd het kampboekje erbij gepakt. Uit volle

borst werden de liederen mee gezongen

en voelden we ons al meer met elkaar

verbonden.

De meiden kregen de taak van de afwas op

zich. Toen we klaar waren, werden we in

een rij opgesteld. Na een tijdje gestaan te

hebben niet wetende wat ons te wachten

stond kwam de hele groep jongens op ons af

lopen om pas op een halve meter afstand tot

stilstand te komen. Een intimiderende staredown

later, werden de shirts uitgetrokken

onder luid gefluit van de dames. Tijd voor

een hele overtuigende Haka!

Tijd om ons om te toveren tot onze inner

beast en alvast wat biertjes te drinken.

Langzaam maar zeker kwamen er panters,

tijgers, koeien, ijsberen, bijen en ninja turtles

tevoorschijn. De avond werd volledig in outfit

vervolgd in de leukste en waarschijnlijk de

enige bar van Schiermonnikoog; de Toxbar.

Er werd volop gedanst en bier gedronken. Een

enorm gezellig en feestelijke avond om niet

te vergeten! Of juist wel…? Teruggekomen

op de boerderij wachtte de KookCie ons op

met een heerlijk broodje knakworst. Wat kan

zo’n simpel broodje toch lekker smaken!

Storm de Wit

14 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Introductiekamp

Dag 2:

Uit een diepe alcohol slaap worden wij met z’n

alle wakker geknetterd. Na een korte nacht is

dit toch niet de ideale manier om de dag te

beginnen. “BINNEN VIJF MINUTEN BUITEN”

wordt ons toe geschreeuwd. De meesten

stappen nog met hartkloppingen uit bed. Er

is geen tijd om ons op te frissen, want het is

tijd voor ochtendgymnastiek. Met iedereen

buiten als een kudde schaapjes verzameld,

staan er een stel gek gekleurde enthousiaste

commissieleden op de picknicktafels. Hoe

zij nog zoveel energie kunnen hebben zo

vroeg in de ochtend, is een grote vraag. De

muziek start en ze beginnen te dansen, onze

slappe brakke lichamen beginnen langzaam

in beweging te komen. Met ons geluid maken

we ook de rest van de camping wakker. Oeh

ah ochtendgymnastiek, oeh ah fanatiek.

Dan krijgen we eventjes tijd om ons op te

frissen, maar veel zin heeft dat niet want

we horen dat we vies gaan worden. Oh oh,

huiverend worden we in groepjes verdeeld.

4 van de 6 spellen waren dan ook erg vies.

Wat is dan vies vraag je?

Bijvoorbeeld pannenkoekentwister, waarbij

pannenkoeken werden gekleurd door

verschillende lekkernijen als ketchup en vla.

Dan zou je denken dat alleen je handen en

voeten vies worden, als je je best doet. Fout!

Onze billen voorhoofden knieën en oren

mochten allemaal ingedompeld worden. Een

ander spel was mond estafette; we moesten

cakejes snijden, slagroom spuiten en torens

maken allemaal met de monden. Verder

kregen we poeder in /rondom de neus en

yoghurt (die inmiddels warm en smerig was)

met ananassen in ons mond gemikt. Om

het goed te maken mochten we buikglijden

over zeep en kregen we een bak water over

ons heen bij de quiz, zodra je iets te sloom

antwoordde.

In het kort zou je dus drie keer kunnen

douchen en dan zou je dagen later alsnog

ketchup tussen de oren kunnen vinden.

Door het tekort aan douches gingen

de meeste nog smerig naar het strand.

Eindelijk bij zee aangekomen stormden

wij binnen 3 minuten met 100 man de zee

in. Dit was een erg mooi gezicht maar wel

intimiderend voor onze mede stranders. In

een kring van 50 man hebben we spontaan

3 uur staan lummelen. Op het strand zaten

er een paar te zonnen met lauwe biertjes in

de hand.

Nu was het tijd voor een ongelofelijk

vrouwelijke Haka. Terwijl de meiden

giechelend aan het oefenen waren, was

het alweer tijd voor de jongens om vies te

worden. En hoe beter dan met rauwe eieren

de lucht in gooien en maar hopen dat dit

niet op jou valt. De vrouwen hebben hun

intimiderende kant laten zien , voor zover

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

15


Introductiekamp

dat kon. Maar de jongens moesten toch

eventjes hun mannetje staan en hebben

toch de vrouwen verslagen met hun haka.

Tijd om al die agressie even op een andere

manier te uiten: een potje kwalleballen.

Dat was een mooi gezicht. Nog nooit heb

ik mensen zo hard zien gaan voor een

zandbal. Lichamen vlogen door de lucht.

Met een paar extra geblesseerden zijn we

terug gehuppeld, dus dat hapje eten was

zeker verdiend.

De KookCie had hun best gedaan en wij

schrokten het eten als hongerige honden

weg, omdat we ons nog moesten haasten

om te oefenen voor de bonte avond.

Maar eerst gingen we nog even onze longen

uit het lijf zingen. Inmiddels kende iedereen

de liedjes en we schreeuwden allemaal mee.

Van het gras van het Noorderplantsoen

naar “naaien/zaaien”. Kuchend was het

tijd om te oefenen. De bonte avond was

erg gevarieerd, van dansen en zingen naar

schoonzwemmen en turnen. Natuurlijk

zijn de nodige adtjes getrokken en tellen

kon inmiddels niet meer. Verbluft van het

talent, gingen wij uiteindelijk zitten voor

een ouderwetse spelletjesavond. Of beter

gezegd: een studenten spelletjesavond.

Tijd om wat roddels te maken voor de

doos. Bierpong hier, Piccolo daar en een

verwarrend potje stiften zorgde ervoor

dat het bier erg snel op was. Over naar de

Claro’s en wijn. Langzaamaan ploften we

één voor één als dronken kippetjes in bed

en naderde het einde van de tweede avond.

Elise van ‘t Hof

Dag 3:

Ook deze ochtend werden we weer vroeg

gewekt met pannen, deksels, toeters en

nog meer lawaai. De oogleden voelden

ondertussen nog wat zwaarder aan

dan de dag ervoor, maar na de actieve

ochtendgymnastiek was dat alweer een

stukje beter. Tijdens het ontbijt konden

we genieten van wat sappige roddels

uit de roddelbox en werden er wat adjes

getrokken, zelfs op de kop. Wat is nou een

betere manier om de dag te starten? Na

het ontbijt was het tijd om onze spullen te

pakken en de hele boerderij weer schoon te

maken, omdat het helaas alweer de laatste

dag was. In een recordtijd was het gepiept

en werd er hier en daar gechilld. Sommigen

gingen vrolijk verder met het dansen en

zingen van de avond ervoor. Waar ze de

energie vandaan haalden blijft alsnog een

goede vraag. Aan het begin van de middag

stond nog een zeskamp op het programma.

Dit waren zes leuke campingspellen

zoals zaklopen, duo-voetbal en een

ballonestafette. Het zal wel kenmerkend

zijn aan bw’ers, maar deze spellen werden

weer retefanatiek gespeeld. Hoe vaak

mensen ook vielen met het zaklopen en

hoe blauw de enkels ook werden van het

duo-voetbal, iedereen ging door voor de

winst!

16 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Introductiekamp

Als afsluiting deden we nog een paar

groepsspellen, waarbij iedereen bij het

laatste spel letterlijk met de billen bloot

moest gaan voor de winst. We moesten een

zo lang mogelijke kledingketting maken,

waarbij ondergoed telde voor 10 meter.

Na dit spel hadden we al helemaal geen

schaamte meer voor elkaar. Nadat iedereen

zijn kleding weer had teruggevonden

werden er wat biertjes geopend, de laatste

spullen gepakt en gingen we weer terug

naar de boot. Aangekomen in Groningen

gingen sommigen naar huis en gingen

anderen door naar een afsluitende barbecue

bij Gusto. Naast het enorm lekkere eten

was het heel gezellig om na te praten over

het kamp en nog wat drankjes te doen. De

meesten gingen op een gegeven moment

vermoeid

maar met een enorm leuk weekend achter

de rug naar huis. De echte feestbeesten

gingen toch nog even door naar De

Negende Cirkel waar ook meteen kennis

gemaakt kon worden met wat ouderejaars.

Ik denk dat ik voor iedereen spreek als

ik zeg dat het een super weekend was!

Ik raad het zeker aan mee te gaan op het

introweekend. Ten eerste is het een groot

voordeel voor als de colleges beginnen,

omdat je al aardig wat mensen kent en je

dus in een iets meer vertrouwde sfeer aan

je studie begint. Verder leer je ook al wat

ouderejaars kennen en krijg je meer inzicht

in hoe je actief kan worden binnen Studiosi

Mobilae!

Organisatie enorm bedankt!!

Storm de Wit

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

17


Bachelor of Science

Met een weekendtas en een slaapmatje

in mijn hand stapte ik drie jaar geleden de

trein uit. Klaar voor een nieuw avontuur:

de studie BW. Maar voordat het echte

studeren zou gaan beginnen, ging ik eerst

samen met ongeveer tachtig eerstejaars

op introductiekamp. Dé manier om elkaar

goed te leren kennen en een goede start

te maken met de studie. Als ik er nu aan

terug denk, besef ik me des te meer hoe

snel de tijd is gegaan; inmiddels heb ik

mijn Bachelordiploma namelijk al binnen.

Maar studeren is niet het enige wat ik

de afgelopen jaren heb gedaan. Hoewel

sommigen zich misschien zullen afvragen of

ik wel vrije tijd overhoud, is dat wel degelijk

het geval, maar ik zal niet ontkennen dat

ik mijn agenda lekker vol plan. Echter, als

je dingen doet die je leuk vindt, een goede

planning maakt en energie steekt in de

dingen die je gaaf vindt, is er ontzettend

veel mogelijk! Ik ga uitdagingen niet

graag uit de weg en tijdens jaar 1 ging ik

direct op zoek naar iets extra’s. Met deze

instelling werd ik lid van het (toen nog

bestaande) Mediateam, werd ik onderdeel

van de Jaarvertegenwoordiging en had ik

en bijbaantje in de supermarkt thuisthuis.

Dit jaar kwam ik erachter dat ik het leuk

vind om bezig te zijn met de inrichting

van het onderwijs, ik graag de mening

van studenten hierover vertegenwoordig

en ik het contact met docenten ook erg

waardevol vind. Dit leidde ertoe dat ik

in jaar 2 als student-lid onderdeel werd

van de Opleidingscommissie, waarmee ik

afgelopen jaar o.a. verantwoordelijk was

voor de visitatie van de opleiding. Verder

bestond het tweede jaar vooral uit het

verdiepen van de kennis, waarbij vakken als

Bewegingsanalyse, Inspanningsfysiologie,

Biomechanica/MATLAB, Statistiek (ja, je

leest het goed ;), mij erg interesseerden.

Ik vind het opdoen van kennis erg

leuk, maar ik was ook op zoek naar de

toepassing ervan. Daarom besloot ik mijn

minorruimte o.a. in te vullen met een AcO.

Via contact met docenten kwam ik bij een

PhD’er terecht die onderzoek doet naar

de effecten van diverse hakafrondingen

op druk- en loopparameters. Ik verdiepte

mij in de literatuur, hielp met metingen,

maar besteedde vooral veel uren aan

MATLAB. Ik was erg toegepast bezig met

de data en ik heb mijn eigen script kunnen

schrijven :). Verder bleef ik lid van de OC,

hield ik mijn bijbaantje aan, deed ik twee

student-assistentschappen, mocht ik

als studentvoorlichter het land door om

scholieren te vertellen over BW en hielp ik

bij de open dagen op de faculteit.

In diezelfde periode, september 2018, was

het ook tijd om aan mij afstudeerproject

(BAP) te beginnen. In jaar 1 koos ik voor

het Honours College waarbij je 45 ECTS

18 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Bachelor of Science

bovenop het reguliere BW-programma

haalt. Dit gaf mij de kans om een jaar lang

bezig te zijn met mijn BAP én een eigen

onderwerp te bepalen. Uiteindelijk ben

ik bij een project terecht gekomen waar

ik ook nu nog erg enthousiast over ben.

Het onderzoek focust zich op motorisch

leren bij jeugdige sporters en kijkt naar

mogelijke componenten hiervan die

verwerkt kunnen worden in trainingen om

knie- en enkelblessures te voorkomen. Bij

dit onderzoek heb je te maken met diverse

meetsystemen, sta je veel op het sportveld

en fieldlab en heb je veel contact met

trainers/coaches, onderzoekers, studenten

van diverse opleidingen etc. Ik heb

gedurende het afgelopen jaar het gehele

onderzoeksproces mogen meemaken: het

bedenken en oefenen van de oefenvormen,

kennismaken met meetapparatuur en

integratie van oefenvormen in trainingen

van het Regionaal TrainingsCentrum Noord.

Bij deze metingen kregen wij ontzettend

veel data, welke ik heb geanalyseerd met

(weer ;) MATLAB en waar ik tenslotte

een artikel over heb geschreven. Zoals

je misschien wel leest, ben ik erachter

gekomen dat (praktijkgericht) onderzoek

doen best heel erg leuk kan zijn en ik hier

ook zeker mee door wil. Door het uitvoeren

van een AcO en/of BAP doe je academische

vaardigheden op en leer je de opgedane

kennis daadwerkelijk toepassen!

En dan…na drie jaar zit de Bachelor er al

op en ben ik klaar voor de volgende stap!

Afgelopen maand ben ik begonnen met

de Master Sport Sciences en heb ik direct

de praktijk weer opgezocht. Ik volg twee

vakken, verder ben ik ook begonnen met

een AcO in het verlengde van mijn BAP en

loop ik stage in Thialf waarbij ik Wingate en

VO2max-testen begeleid.

Oh ja, gedurende mijn studententijd is

mijn passie voor hardlopen en duursport

ontzettend gegroeid! Op de ochtenden

dat ik vrij ben, kan je me in het zwembad

vinden. ’s Avonds loop ik rondjes op de

atletiekbaan of zit ik op de racefiets ;),

een fijne manier om het hoofd even leeg

te maken en weer op te laden voor andere

activiteiten. Kortom; een bezig bijtje met

een liefde voor sport en de wetenschap

daarachter!

Voor nu is het wel weer genoeg geweest

en sluit ik af, maar niet voordat ik zeg:

‘Don’t be afraid and challenge yourself!’.

Ook ik weet nog niet waar ik mezelf over

enkele jaren zie, maar wat ik wel weet is

dat wanneer je keuzes durft te maken en

ontdekt waar je passie ligt (met of zonder

hulp van onze docenten waar de deur

(bijna) altijd openstaat), je je eigen weg

kunt uitstippelen en er een hele mooie

toekomst voor je ligt!

Eline Nijmeijer

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

19


Runningdinner/eindfeest

Van glitterbroek tot fout pak, het thema

Disco werd door sommigen heel fanatiek

omarmd. Verkleed alleen op de fiets

naar villa Volonté, je voelde je een beetje

gek en misschien wat aangekeken maar

zodra je binnenstapte bij volonté had je

je soortgenoten gevonden. In spanning

afwachtend kreeg je te horen van onze

geweldige voorzitter IC Femke met welke

leuke mensen je ging dineren. Lijstje met

adressen en met behulp van Google Maps

op naar het voorgerecht. Met open armen

en open biertjes werden we ontvangen en

een soepje stond klaar. Even lekker het

voorstelrondje en de avond kon nu echt

beginnen. Na een heleboel gezelligheid

was het tijd om Google Maps er weer bij te

pakken. Op naar het hoofdgerecht, vaak

wat verkeerd gefietst maar de overheerlijke

geur van het door ouderejaars bereide

eten leidde ons de weg. Nieuwe chefs,

nieuwe outfits, nieuwe gezelligheid. Het

avondeten varieerde van pasta pesto tot

wraps en zelfs een nachotafel was voor

ons klaargemaakt. Nog meer bier en de

babbel ging steeds vlotter. Eerst over de

studie daarna ook wat sappigere verhalen.

Daar gingen we dan weer in ons glitterpakje

op de fiets naar het toetje. De bodem

was nu gelegd dus was het eindelijk tijd

voor wat fanatieke drankspelletjes. F*ck

the dealer, Mexxen, Piccolo: kortom een

heleboel adtjes. Met als gevolg slingerend

en swingend richting Twister voor het

epische Eindintrofeest. En daar is geen

woord over gelogen: episch was het! Alle

groepen kwamen bij elkaar en stilstaan was

geen optie. Foute, oude, goude hitjes en

alle disco pasjes werden ingezet. De bar was

een gezellige plek om jezelf te hydrateren

#stayhydrated. Gelukkig waren er genoeg

dobbelstenen aanwezig om je daarbij te

helpen. De dobbelstenen vlogen de disco

door en hierdoor zijn er een aantal bw’ers

gesneuveld... Maar gelukkig waren er ook

een aantal vertrokken met een kameraad

om de gezelligheid naar een hoger

niveau te brengen ;) Rond half 5 werd het

duidelijk wie de echte grote spelers waren.

Dezen gingen natuurlijk toen het in

Twister afgelopen was de stad nog even

verkennen. Gelukkig mochten we de

volgende morgen vroeg uit de veren naar

ons fantastische 9:00 uur college Inleiding

Bewegingswetenschappen. Niet iedereen

zag er even goed uit, het rook ook nog een

beetje naar alcoholische versnaperingen.

Maar ondanks deze epische avond hebben

we ons toch aan het motto gehouden:

s’avonds een vent, s’ochtends present.

Daniek Versloot

20 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Kickboksen

Lieve Sportfanaten,

op maandag 23 september was het zover en stond de laatste activiteit van de SpoCo op het

programma! Om 14:50 uur werden we bij de faculteit verwacht, want we mochten namelijk

gaan kickboksen! Met een groep van ongeveer 50 fanatiekelingen sprongen we op de fiets en

zijn we na een kwartiertje neergestreken bij een vechtsportschool aan de rand van de stad.

voerde we de reeks tien keer uit op zijn

tempo. Na heel wat reeksen was hadden we

even de tijd om op adem te komen. Hierna

mochten we wisselen van positie.

Eenmaal aangekomen bleek dat we een

behoorlijk grote groep meiden hadden voor

de ietwat kleine kleedkamers. Hutjemutje

moest er in recordtempo omgekleed

worden, want we werden al snel in de zaal

verwacht.

Toen iedereen in de zaal was aangekomen

gingen we in een grote kring staan. De

instructeurs gaven ons een korte uitleg

gegeven over de sport, om vervolgens

het komende uur elkaar gaan afmatten.

De groep werd in tweeën gedeeld en er

moesten tweetallen gevormd worden. Het

was hierbij de bedoeling dat de ene sloeg

en de andere de klappen zou opvangen. Dit

was in het begin even oefenen, maar toen

we het onder de knie hadden ging het vrij

soepel.

Daan en ik mochten beginnen bij de

bokszak. We kregen eerst vrij gemakkelijke

combinaties zoals links-rechts-hoek, maar

na een tijdje kwam ook het voetenwerk

om de hoek kijken. De instructeur gaf ons

steeds de tijd om te oefenen en vervolgens

Nadat ook de ander de oefeningen had

uitgevoerd, kregen we een korte, maar

broodnodige, drinkpauze en mochten we

naar andere kant van de zaal. Hier kwamen

we bij de pads te staan. De instructeur gaf

ons steeds weer verschillende reeksen die

tien keer moesten worden uitgevoerd.

De voeten werden deze keer veel meer

betrokken en doordat we nu bij de pads

stonden kon er ook flink uitgehaald

worden. Tenslotte was het nog tijd voor

een kort eindspel waarbij je de ander op het

bovenbeen moest raken. Dit ging er soms

nogal fel aan toe, waardoor uiteindelijk een

flink deel van de groep met rode benen de

zaal verliet. Moe en voldaan, zat het uurtje

er helaas alweer op...

Desondanks was het zeker een geslaagde

middag. Daarom een bedankje naar de

Hocos SpoCos en Stichting Vechtsporten

Groningen!

Sanne Hamer

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

21


Sporter aan het woord

Mijn naam is Dave Kengen, ik ben 19 jaar oud en woon in Geleen. Ik ben geboren met het

TAR-syndroom. Dit houdt in dat ik onvolgroeide armen en misvormde benen heb. Ook heb

ik verminderde bloedplaatjes, waardoor ik dus sneller bloed bij een wondje. Er zijn altijd

bepaalde dingen in het dagelijks leven waarin ik beperkt wordt. Je kan zelf waarschijnlijk wel

bedenken waarin ik beperkt word.

De woorden die mij het beste omschrijven

zijn sportief en een doorzetter; ik geef niet

snel op.

Ik heb afgelopen twee jaar voor IT’er

geleerd. Sinds begin dit schooljaar ben ik

begonnen met de studie Maatschappelijke

Zorg. Dit doe ik omdat ik het erg leuk

vind om met mensen te werken en ook

graag wat terugdoe voor anderen, omdat

ik altijd degene was die hulp nodig had.

Toen ik ongeveer zes jaar was, ben ik

eens gaan kijken bij een open dag voor

sportverenigingen uit de buurt. Ik raakte

toen geïnteresseerd in karate. Ik heb me

ingeschreven voor een workshop en heb

daarna een keer met de training mee

gedaan. Van het een kwam het ander en

ben er nu al best lang mee bezig. Ik train

nu bij twee teams; één Nederlands en één

Belgisch team. In het Nederlandse team

zitten naast mij geen andere invalide

teamleden. Met dit team train ik nog

steeds, omdat ik het gewend ben om op dat

niveau te trainen. Het Belgische team zijn

wel allemaal mensen met een beperking.

Mijn coach kan mij de techniek leren op

mijn manier, waarbij er dus wordt gelet op

mijn beperking. Hij zei ook dat ik bij het

Nederlandse team moest blijven trainen,

omdat mijn niveau anders achteruit zou

gaan. Ik vind het erg belangrijk dat ik mijn

eigen ding kan doen. Daarom is karate zo

speciaal voor mij.

Hoe vaak en hoe lang ik in een week

train, hangt er erg vanaf of ik in een

wedstrijdseizoen zit of niet. Als ik niet in

een wedstrijdseizoen zit, train ik twee keer

in de week anderhalf uur. Maar als ik wel in

een wedstrijdseizoen zit, train ik bijna de

hele week. Vaak is het dan wel vijf dagen,

twee á drie uur per dag. Ik doe karate

op topsport niveau, dus zo vaak trainen

moet dan ook wel. Ik combineer school

met karate door heel goed te plannen. De

drukte hangt, net als met de trainingen,

heel erg van het seizoen af. Als ik niet in

een wedstrijdseizoen zit, valt het prima te

combineren. Maar in het wedstrijdseizoen

moet ik goed plannen met huiswerk etc.

School geeft me hier ook wel de ruimte voor.

Officieel heb ik wel veel verplichte uren,

maar ik val onder een topsportregeling.

Dit zal ervoor zorgen dat ik uitstel krijg van

22 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Sporter aan het woord

vakken of iets vergelijkbaars.

Ik heb twee hele mooie momenten

meegemaakt als karateka. De ene is dat ik

een demonstratie heb mogen doen op het

wereldkampioenschap Karate in Tokyo,

Japan, in 2014. Dit was een hele toffe

ervaring. Het andere moment is mijn eerste

Wereldkampioenschapstitel in Dublin,

Ierland, in 2019. Hier heb ik de eerste prijs

behaald.

Naast karate doe ik ook nog aan poolen.

Hiermee heb ik meegedaan aan het

Europees Kampioenschap in Veldhoven.

Dit was ook een hele leuke ervaring. Het

was een jubileum editie waarbij letterlijk

iedereen mee mag doen. Jong, oud,

invalide of valide. Je speelde dan natuurlijk

wel tegen mensen uit jouw categorie. Zo

speelde ik tegen allemaal mensen in een

rolstoel, waarbij het niet uitmaakte wat

voor beperking je had. De resultaten waren

prima, voor het feit dat het mijn eerste

Europees Kampioenschap was. Mijn beste

resultaat was een negende plek.

Ze zijn nu aan het proberen of ik een

demonstratie met karate zou mogen doen,

op de opening van de Olympische Spelen

2020 in Tokyo. Dit is voor mij nu ook echt

een doel. Of het allemaal nog doorgaat is

nog de vraag, maar ik hoop het wel heel

erg. Als dit lukt, zal ik die demonstratie

waarschijnlijk samen met een paar van de

Japanse selectie doen. Ik ga in november

ook een week naar Japan om het er over te

hebben en ook om te trainen. Er zijn nog

bepaalde doelen die ik graag zou willen

behalen in de sport.

Bij karate is mijn hoofddoel om nog mee te

doen aan de Paralympische Spelen, maar

dit gaat waarschijnlijk niet meer lukken. Dit

is omdat karate nu nog geen olympische

sport is en voordat het een paralympische

sport wordt, moet het eerst 4 jaar een

olympische sport zijn. Met poolen zou ik

graag nog een keer een medaille willen

behalen op een Europees Kampioenschap.

Welke kleur dat dan is, maakt mij niet

zoveel uit.

Veel mensen met een beperking denken te

veel dingen zoals ‘zou ik dit wel kunnen?’,

‘zou ik dit wel doen? of ‘gaat dit mij wel

lukken?’. Ik vind dat je gewoon moet

proberen wat je wil doen, in plaats van te

denken en te twijfelen. Misschien is het wel

makkelijker te bereiken dan je denkt.

Niet denken, maar doen!

Imre Nieuwenhuis

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

23


filmpje door de BEC.

Wij (ik, Daniel en Jente) gingen snel weg

om goede eerste liftplek te zoeken wat erg

moeilijk was omdat er heel veel koppels

natuurlijk naar dezelfde plek wilden. Wij

waren erin geslaagd om alleen te komen

staan ergens waarvan we dachten dat er

wel auto’s langs kwamen. Vol goede moed

en enthousiasme maar dat mocht niet

baten. Na een andere locatie te hebben

opgezocht werden we al snel meegenomen

door een paar mensen en dachten we dat

we er wel zoudenkomen! Niks bleek minder

waar te zijn. De parkeerplaats in de buurt

van Leer was toch niet dè locatie.

Ik zal niet vertellen hoe lang we erover

hebben gedaan maar wij waren in ieder

geval nog ter hoogte van groningen toen de

eerste koppels al in Keulen beland waren.

Aan ons enthousiasme lag het niet, vrolijk

dansend en lachend, maar we hebben na

2 uur wachten toch maar de bezemwagen

moeten bellen waarna we 1,5 uur later

werden opgehaald en we een ook heel

gezellig ritje kregen.

Liftwedstrijd

De dag begon erg vroeg voor ons. Om 7 uur stond iedereen verzamend in de reductieruimte.

Toch was iedereen al erg vrolijk wat ook wel nodig was om al die Groningers ervan te

overtuigen ons mee te nemen naar Keulen. Een hele grote verrassing was het niet meer dat

we naar Duitsland gingen maar het was alsnog een leuke onthulling met een mooi gemaakt

Of wij pech hadden of dat het aan onze

liftskills lag, geen idee… Ik zeg het eerste.

Verder was het alsnog een intens leuke

dag en hebben we heel wat leuke verhalen

aan mogen horen; van 200km/h op de

snelweg door een miljonair tot een ritje in

de kattenbak omdat het anders niet paste.

Eenmaal aangekomen in Keulen werden

we met een groot applaus verwelkomd in

het restaurant door iedereen die al lang

was aangekomen en hebben we een hapje

gegeten. Daarna was het natuuulijk tijd

om wat spelletjes te doen in het hostel om

vervolgens Palm Beach Club onveilig te

maken. Nou dit is meer dan gelukt maar

dat kan niet anders met zo’n grote groep

BWers.De volgende ochtend weer vroeg op

voor een regenachtige stadstour in Keulen

waar we oa in De Dom zijn geweest. Ik vond

het niet zo erg dat rond 1 onze bus alweer

klaar stond om terug te gaan naar het ook

erg mooie Groningen want het was mooi

maar heel vermoeiend. Of ik dit snel nog

een keer zou doen? Jazeker!! Het ging niet

super goed maar alles eromheen maakte

dat zeker goed.

Mila Theelen

24 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Liftwedstrijd

Het was donderdag 3 oktober, 7:00 ’s

ochtends en met zijn allen stonden we te

popelen waar de liftwedstrijd heen zou

gaan. Eigenlijk wisten we het al een beetje,

want Yannick was zo slim om te vertellen dat

een dat je je met een rijbewijs in Duitsland

niet mag identificeren. Nadat alles duidelijk

was uitgelegd, begaf iedereen zich als de

wiedeweerga naar buiten om natuurlijk zo

snel mogelijk naar Köln te liften.

De meesten gingen naar de welbekende

Emmaviaduct, maar Marre en ik hadden

het listige idee om bij de Europaweg te

gaan staan. Na een kwartier te hebben

gestaan, werden we opgepikt door een

hartstikke vriendelijk zakenmannetje. We

begonnen met goede hoop, want hij wist

alles van liften af, en kon ons bij Meppel

bij een tankstation afzetten. Diepgaande

verhalen wie onze positieve en negatieve

voorbeelden waren, waar we onszelf over 10

jaar zien, verhalen over zijn studententijd,

en we waren in een mum van tijd in Meppel.

Echter aangekomen in Meppel wist hij zo

snel niet een tankstation te vinden, en had

hij ons afgezet in het noorden van Meppel

bij een carpoolplek waar geen hond te

bekennen was. De hoop op de winst vloeide

al een beetje weg, aangezien we een halfuur

door Meppel moesten lopen om bij de afrit

naar Zwolle te komen.

Na nog niet eens een minuut daar te hebben

gestaan werden we weer opgepikt en

konden we naar Zwolle gebracht worden.

Bij Zwolle stonden we alvast klaar met ons

bordje met “ARNHEM” erop. Na een tijdje

te hebben gestaan op toch wel een rotplek,

kwam er een moeder en dochter naar ons

toe dat ze ons naar Hattem konden brengen,

want dat lag er 10 kilometer vandaan. Wat

wij niet wisten, is dat het 10 kilometer van

Zwolle lag, en niet van Arnhem. Verbaasd

stapten we al snel uit, en zonk de moed ons

langzaam in de schoenen. Na hier en daar

wat kleine ritjes, en (te) lang te hebben

gestaan, waren we uiteindelijk dichtbij de

Duitse grens aangekomen, bij Zevenaar. En

dat terwijl er al een paar groepjes in Keulen

waren aangekomen, en het er nog eens

wreven door foto’s van liters aan pullen te

sturen. Bij Zevenaar konden we verder met

2 Duitse jongens die maar eens laten zien

dat er geen snelheidslimiet in Duitsland is.

180 k/m op de teller! We zouden in ieder

geval niet één van de laatsten worden,

dachten we.

En daar begon de drama. Bijna anderhalf

uur stilgestaan bij een Rastplatz, en

niemand die ons maar een beetje kon

verder brengen. Met de staart tussen onze

benen belden we de bezemwagen op,

waar we ook nog eens een uur op moesten

wachten. Marlies, Wouter en Loes hadden

ons iets verder buiten Düsseldorf bij een

tankstation gebracht. Eindelijk zagen we de

letter “K” van Köln op een kenteken staan.

Geduldig stonden we op haar te wachten,

want ze stond binnen eerst nog even een

boekje te lezen. En dat loonde, want ze

woonde bij het hostel om de hoek. 18:30

kwamen we dan eindelijk aan in het hostel.

En dan eindelijk was het tijd voor echt Duits

pils. En blijkbaar ook nog een ICE.

Sander Kerkhof

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

25


HB voorstellen

Lieve lezer,

Collegejaar 2019-2020 is weer begonnen, wat ook betekent dat er een nieuw verenigingsjaar

is begonnen! Een nieuw verenigingsjaar betekent natuurlijk een nieuw bestuur. Hoog tijd

dus dat wij onszelf voorstellen. Het bestuur van verenigingsjaar 2019-2020 bestaat uit

Maaike, Jet, Marlies, Bart en Hielke. Op het moment van schrijven zijn we al maar liefst drie

weken officieel bezig en hebben we al de nodige uurtjes in de bestuurskamer doorgebracht.

Als eerste hebben we de lieve secretaris van

het bestuur: Jet Dijkhuis. Jet lijkt misschien

de rust zelve, maar pas maar op! Schijn

bedriegt, wanneer je een aantal (zware of

lichte?) speciaalbiertjes in Jet giet, is ze

misschien wel de gekste van ons allemaal.

Jet is verder te herkennen aan haar

‘incidentele’ hik, een uniek verschijnsel

binnen Nederland.

De man van het geld, ofwel dit jaar de

vrouw van het geld: Marlies Tijhof! Marlies,

in de BKook wel ‘Mark’ genoemd, heeft

dit jaar als penningmeester de regie over

de financiën van Studiosi Mobilae. Marlies

staat altijd klaar voor al jullie declaraties

en vragen rondom de begroting. Het liefst

zou deze nuchtere Twentenaar haar taken

uitvoeren onder het genot van een lekker

koud biertje.

Dilemma op Dinsdag: Socializen of bier

drinken? Volgens ons bestuurslid Interne

Zaken is hier maar één mogelijk antwoord

op en jullie mogen zelf gokken welke dit

is ;). Bart Stoel draagt dit jaar zorg voor

alle commissies en doet dit met een grote

passie. Ik durf te stellen dat Bart tot nu toe

de meeste (nachtelijke) uurtjes in de BK

heeft doorgebracht en dat allemaal voor de

vereniging!

Dan is ons enige echte bestuurslid

Externe Zaken aan de beurt! Waar de

penningmeester zorg draagt voor alles

rondom de begroting, zorgt Hielke Nobel

dat er überhaupt geld binnenkomt.

Marlies en Hielke gaan samen op pad als

#TeamGeld. Met zijn charmes zorgt Hielke

ervoor dat het geld gemakkelijk binnen

komt rollen.

Als laatste zal ik, Maaike Wildekamp, dit

jaar de functie voorzitter bekleden. Ik heb

gevraagd aan de rest van het bestuur wat

nou typische eigenschappen van mij zijn.

Hier kwam uit dat ik (te) veel praat, wat

niet bevorderend is voor mijn vaak schorre

stem en dat ik moest benoemen dat ik uit

een kippendorp met kerken kom, namelijk

Barneveld.

Liefs,

Ook namens Jet, Marlies, Bart en Hielke,

Maaike

26 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


RC vs the rest

Voor je ligt alweer de laatste editie, die wij als RC’ven Dwergen mogen maken. Hierna zullen

wij het stokje doorgeven aan onze opvolgers, maar voor het zover is willen wij jullie erst nog

even laten meegenieten van onze strijd tegen de BEC en de SpoCo

RC vs. the BEC: 30 Seconds

Tijdens ons avondje met de BEC stond er

een potje 30 Seconds op de planning. Niet

lang na aankomst van de BEC wordt de

eerste ICE al gevonden. De gelukkige vinder

is Marlies. Terwijl de eerste “ice ice baby”

wordt afgespeeld, worden er door Yannick

een paar biertjes gepakt. Hierdoor wordt

ook de tweede en daarmee laatste ICE van

de avond ontdekt. Nadat de keeltjes zijn

gesmeerd,is het eindelijk de hoogste tijd

voor 30 seconds. Aan het begin maken wij

als RC een vliegende start. Dit wordt mede

mogelijk gemaakt door Nienke (BEC), die

haar 30 seconden vooral vult met gegiechel.

Helaas lukt het de BEC om langzaam maar

zeker om dichterbij te komen. Het is een

tijd lang een nek-aan-nekrace. Als wij in de

laatste en beslissende rond nog maar één

punt nodig hebben lijkt de winst ons in de

schoot geworpen. Het lukt ons echter niet

om één enkel woord te raden. Dit betekent

dat wij de winst uit handen moeten geven.

Hiermee hebben wij helaas de winst uit

handen moeten geven. Gelukkig werd de

pret niet bedrukt en konden we ons verlies

wegdrinken bij de borrel.

Oud-Hollandse spelletjes – RC vs SpoCo

Voordat er fanatiek oudhollandse spelletjes

gespeeld kunnen worden, moeten eerst de

buikjes eerst goed gevuld worden. Tijdens

onze battle tegen de SpoCo staat er dan

ook eerst een gezamenlijk avondmaal op

de planning. Dan kan er op dit vlak ook niet

worden valsgespeeld.

De Oud-Hollandse trappen we af met het

versieren van cakejes. Het eerste echt spel

voor de avond is eierlopen. Hierbij stoppen

we een lepel met een ei in onze mond en

leggen een parcours af. De eerste ronde

blijven we op de begane grond, maar

tijdens een extra rond rennen we ook nog

de trappen op en af. Alhowel beide teams

fanatiek zijn gaat de SpoCo er in deze

ronde met de winst vandoor. Het tweede

spel van de avond is spijkerpoepeen, hier

werd in tweetallen gestreden. Wij moeten

bekennen dat wij hier als RC niet heel goed

in waren. De SpoCo maakt tijdens dit spel

hun commissie naam dan ook meer dan

waar.

Naast deze spellen stonden er nog velen

andere spellen op de planning, waaronder

zaklopen, ezeltje prikje en snoephappen.

Hier zijn we echter nooit aan toegekomen

doordat we na het eierlopen met zijn allen

op de bank ploffen, waarna wij er niet meer

vanaf zijn gekomen.

Liefs,

RC’ven Dwergen

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

27


Heey daar ben ik weer,

ik ben flip de beer, bij wie mag ik logeren,

wie is dat deze keer?

Flip de beer

Deze keer logeer ik bij de AC die mij

op verschillende avonturen hebben

meegenomen. Lees gauw verder om te zien

wat ik beleefd heb. Mijn avontuur bij Luuk

in het ziekenhuis, gelukkig was er niks met

Luuk aan de hand, maar was hij gewoon

aan het werk. We brachten eten rond op de

kinderafdeling. De kinderen waren erg blij

om mij te zien. Hopelijk worden de kinderen

snel beter!

Op de zaterdag was het natuurlijk tijd voor

flip om het flop in al haar biergeuren en

blauwwitte kleuren te ontdekken. In het

bruisende hart van de voetbalclub G.S.V.V.

The Knickerbockers, waar kapot gerende

en brakke studenten hun nacht van gister

proberen te herhalen. Mijn dag begon in de

kleedkamer van Marit, waar Maaike tussen

haar volleybalwedstrijden ook nog even

langskwam. Eenmaal bij het flop stond

ik versteld van de sfeer, de vele meters

bier en de ongekende voetbalkwaliteiten

van Marit en Mats. Helaas had Mats twee

punten laten liggen en is het Marit zelfs

helemaal niet gelukt om punten te behalen.

Geen succesvolle middag voor mij om te

kijken dus. Maar in de derde helft is heel

veel goed gemaakt. Ik mocht toekijken

hoe de mensen van de AC drankspelletjes

speelden. Zelfs de sportieve volleyballende

Maaike is even kom buurten in het flop. Dat

was erg gezellig. Na negen uur werd het me

allemaal net iets te veel. Ik heb wat water

gedronken en daarna ben ik gaan slapen in

de voetbaltas van Marit, PS. geen aanrader

als ze net heeft gesport.

Op dinsdag mocht ik met de hele AC uiteten

tijdens het commissiebedankdiner. Hier

heb ik genoten van de gezelligheid, het

eten en het knuffelen met tante Liese. Na

het eten werd ik uitgenodigd op de Arc van

Luuk om een disneyfilm te kijken. Dit als

voorbereiding voor het epische funkamp

wat de AC aan het organiseren is. Het was

voor mij de eerste keer dat ik de tekenfilm

Peter Pan heb gezien. Net als Peter Pan,

word ik ooit nooit ouder. Het lijkt me dus

leuk om mee te gaan naar het funkamp, de

28 Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae


Flip de beer

plek waar je nooit oud wordt. Hopelijk ben

ik in die week aan het logeren met iemand

die mee gaat. Terwijl Maaike mij aan het

knuffelen was op de bank viel ik in slaap en

bereidde ik mij voor op het volgende

avontuur: Flip goes Fryslân!

Vrijdag mocht ik even uit het mooie Grunn

naar Friesland. Ik mocht mee met Corine

naar haar thuisthuis. De treinreis was

helemaal niet lang. Voordat ik het wist

was ik namelijk al bij het station in Sneek.

Het was net alsof ik geteleporteerd werd.

Wat me te wachten stond in Sneek was

me nog vrij onduidelijk. Ik had al wel een

vermoeden dat Luuk een episch plan had

bedacht en Corine het ging uitvoeren. Het

wachten werd uiteindelijk beloond! Corine

ging een stropdas voor me maken en niet

zomaar eentje, nee de enige echte AC/

DCent stropdas die Mats ook om had op

de commissie foto. De stropdas is zo mooi

geworden dat ik er al gauw mee op de foto

wou, even shinen. Dankjewel AC/DCent

voor dit mooie cadeau en wie weet tot ooit

Sneek.

Liefs Flip en AC/DCent

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

29


Gert-Erik de Boer RB

Bas Beernink RB

Mr. Richard A. Veening RB

Gezondheid is het allerbelangrijkst.

Ook op financieel gebied.

30


Activiteitenkalender

Agenda

Wetenschapskalender

Oktober

28 Oktoberborrel

November

wk. 46-50

22-24

25

28

December

wk. 49

5

wk. 50

12

19

20

EHBO cursus

Funkamp

Novemberborrel (Almanakborrel)

Symposium: “Moving through life”

MC/Alumniborrel

Schoentje zetten

BIC-Activiteit

BW-lunch

Dies

Brakke brunch

November

2 Studiedag Oranje Kruis 2019

28 Symposium: “Moving through life”

Colofon

Bewogen, 4e editie, Oktober 2019

De Bewogen verschijnt vier keer per jaar en is

gratis voor leden van Studiosi Mobilae

Contact Reportcommissie:

Email: rc@studiosimobilae.nl

Website: studiosimobilae.nl

Oplage: 350 exemplaren

BladNL

COLOFON

Drukwerk:

Bewogen, 3e editie, Juni 2018

Deadline 1e editie 2019-2020

De

december

Bewogen

2019

verschijnt vier keer per jaar en is

gratis voor leden van Studiosi Mobilae.

Contact Bestuur Wildekamp:

Telefoon: 050 - 361 6320

Contact Email: Reportcommissie:

bestuur@studiosimobilae.nl

Email: rc@studiosimobilae.nl

Website: Adreswijziging Studiosimobilae.nl

doorgeven!

Oplage: Heb jij je studentenkamer X exemplaren vaarwel gezegd of

Drukwerk:

ben je eindelijk BladNL verhuisd naar je droomhuis?

Laat het ons weten! Als je een adreswijziging,

Deadline een nieuw 4e telefoonnummer editie 2017-2018of nieuw mailadres

3

hebt,

September

stuur dan

2018

een mailtje naar:

secretaris@studiosimobilae.nl zodat onze

ledenadministratie up-to-date blijft. Zo

Contact

kunnen wij

Bestuur

jou op

Kalisvaart:

de hoogte houden van alle

Telefoon: activiteiten en 050 nieuwtjes 3616320 van Studiosi Mobilae.

Email: bestuur@studiosimobilae.nl

Bewogen, Verenigingsblad der Studiosi Mobilae

31

More magazines by this user
Similar magazines