De Buurtgenoot 6, november 2019

debuurtgenoot

't Zachte Nieuws van 't Harde

de praat gehouden.

In de jaren tachtig beleeft de Nederlandse

industrie reorganisatie op reorganisatie.

Ook bij Philips is dit het geval. Het aantal

werknemers wordt steeds verder teruggebracht

en veel productie verhuist naar andere

landen. Voor Wim betekent dat: vervroegd

pensioen in 1991, als hij 55 is. Hij stort zich

eens te meer op zijn tuin, zijn vogels en al

ijn muzikale bezigheden.

Wim is organist in de Maranathakerk, maar

óók jarenlang in de Gereformeerde kerk van

Oldebroek. Vieringen en zangactiviteiten in

’t Poshuis, in De Voord en op zorgboerderij

Klein Rhijnvis worden door Wim op het orgel

ondersteund. Sinds juli 1988, vanaf de start,

begeleidt Wim de zang tijdens de weeksluitingen

in Mariposa en tot op vandaag is hij actief

als organist in Seewende.

DE BRAND

Aan de brand in ’t Harde, op 18 juni 1970,

heeft Wim een bijzondere herinnering. Hij is

in Zwolle, op het werk, op de hoogte gebracht

van het onheil. De Philips-bus kan niet via de

gebruikelijke weg naar ’t Harde, maar moet

via de straatweg omrijden. Thuis pakt Wim de

bromfiets om snel bij zijn ouderlijk huis polshoogte

te kunnen nemen. Langs het tussendoorpaadje

van Parkweg naar Eperweg roept

iemand hem toe: “Je moeder ligt in het ziekenhuis”.

Bij de Bovendwarsweg aangekomen,

wordt Wim teruggestuurd; er mag niemand

meer door. Wim keert om, rijdt terug tot voorbij

Elim en neemt dan de Eikenlaan. Vervolgens

jakkert hij dwars door het bos naar het

huis van zijn ouders aan de Bovendwarsweg

ter hoogte van de Laanzichtsweg. Daar ziet hij

moeder, druk redderend op het erf... niks geen

ziekenhuis. Het tekent goed hoe ‘t Harde op

die bewuste donderdag in shock was.

AUBADE

Op woensdag 29 april 1989 wordt Wim, zoals

dat gaat, met een smoes ontvoerd naar het

gemeentehuis van Elburg. Toenmalig burgemeester

mr. P. van Hout spelt hem een koninklijke

onderscheiding op, maar niet voordat hij

zich heeft afgevraagd of Wim wel eens een enkele

avond thuis was in al die muzikale jaren.

Op de Koninginnedag hierop volgend, staan

heel vroeg - ze hadden nog andere verplichtingen

- de leden van TOG bij Wim en Batje op

de stoep. Zijn medemuzikanten brengen Wim

een spetterende muzikale hulde.

RUSTIG AAN

In het huis aan de Vale Ouwelaan, waar

Wim en Batje al weer 6 jaar wonen is een prominente

plaats ingeruimd voor een orgel. Wim

mag er nog graag een koraal op spelen. Ook

beheert hij een grote digitale fotoverzameling

van 'De van Puttens' en van 'zijn kluppie' TOG.

Op de vraag naar zijn mooiste muzikale ervaring

noemt Wim, met een naar binnen gekeerde

blik, maar zonder aarzelen, de door hem

gedirigeerde uitvoering van het lied Groot is

Uw trouw, o Heer.

Een kort stilte volgt. Wim is voor even, een

kort moment, zelf dat lied.

12

EEN ANDER RITME

In 1989 wordt het leven van dit drukke baasje

plotseling even stil gezet. Een eerste hartoperatie

is nodig. De verpleegster in het ziekenhuis

vindt een pakje shag in zijn zak. Het zal

zijn laatste zijn. Met later een nieuwe hartklep

en een pacemaker wordt zijn hart redelijk aan

More magazines by this user
Similar magazines