Zelfmoordpreventie, -interventie en -postventie op de werkvloer

21 van 45 TOOLKIT Zelfmoordpreventie, interventie en postventie op de werkvloer.
TOOL ❶
Belangrijke feiten over
zelfmoord
"Zelfmoordgedachten en -gedrag" kan gedefinieerd worden als een complex proces gaande van
gedachten over zelfmoord tot zelfmoordplannen en zelfmoordpogingen. Zelfmoord is het gevolg van
op elkaar inwerkende biologische, genetische, psychologische, sociale, omgevingsgebonden en
situationele factoren (Hawton & van Heeringen, 2009). De voorliggende tool focust op de
epidemiologie, vaak voorkomende mythes en een verklarend model voor zelfmoordgedrag.
1. Epidemiologie
Zelfmoord is een ernstig volksgezondheidsprobleem in Europa, met een gemiddelde prevalentie van
11,8 per 100,000 inwoners (Eurostat, 2010). Zelfmoord treft mensen van alle leeftijden, culturen en
bevolkingsgroepen. De zelfmoordcijfers zijn het laagst bij personen onder de 15 jaar en het hoogst
bij personen van 70 jaar of ouder. Dit geldt voor zowel mannen als vrouwen in bijna alle regio's van
de wereld. Zelfmoordcijfers en risicogroepen variëren sterk van regio tot regio
(Wereldgezondheidsorganisatie, 2014). Zelfmoordpogingen komen veel vaker voor dan zelfmoord.
Zo komen niet-fatale zelfmoordpogingen minstens 10 keer vaker voor dan fatale zelfmoord. In de
meeste Europese regio's komt niet-fataal zelfmoordgedrag het meest voor bij adolescenten (Nock
e.a., 2008). Elke zelfmoord en elke zelfmoordpoging treft ook andere mensen. Een overlijden door
zelfmoord heeft een ernstige impact op de nabestaanden zoals echtgenoten, ouders, kinderen,
familie, vrienden, collega’s en leeftijdsgenoten die achterblijven, zowel onmiddellijk als op langere
termijn. Er is bijvoorbeeld een hoger risico op pathologisch verdriet en ook een hoger zelfmoordrisico
(Young e.a., 2012). Naar schatting heeft iedere zelfmoord een directe invloed op zes tot veertien
familieleden en vrienden (Clark & Goldney, 2000; Jordan & McIntosh, 2011).
www.euregenas.eu
Contractnummer 20101203