04.05.2020 Views

Pro Shots Magazine Q1/2 2020

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

MAGAZINE

Q1/2 | 20

KWARTAALTIJDSCHRIFT

NR 1 • VIJFDE JAARGANG

MARC VAN HINTUM

BLIKVANGER •

CODY GAKPO

EN VERDER

FOTOVISIE •

10 JAAR GELEDEN


INHOUD

3 Column

4 Mediapartners: Colorwood

8 10 jaar geleden

10 De keuze van: Marc van Hintum

20 Achter de schermen: Remko Kool

24 Het sportmoment van

26 Editor's Choice

31 Stadionnieuws: Roy van Dijk

34 Cody Gakpo

38 Blikvanger

40 Fotovisie

COLUMN

Ik zeg wel eens gekscherend dat Nederland 17 miljoen fotografen telt. Iedereen maakt

wel eens een foto met zijn smartphone. En hoewel fotografie nog altijd een vak is, is

het al lang geen beroep meer. Ik zie althans steeds meer collega’s die de camera aan

de wilgen hangen.

Sportfotografie is misschien nog wel het beste voorbeeld van deze ‘beroepserosie’.

Mensen die doordeweeks op een heftruck zitten, de boekhouding van hun baas

verzorgen, of de tramlijn 19 veilig door de binnenstad van Amsterdam loodsen, zijn

in het weekend sportfotograaf. Dat is namelijk een veilige tak binnen de fotografie en

eentje die zich laat leiden door een duidelijke agenda. Heel anders dan wispelturige

reclamebureaus die je last minute bellen op vrijdagmiddag 17 uur. Alle persbureaus in

Nederland maken gebruik van deze semi-professionals. De kwaliteit van het geleverde

werk doet dikwijls ook niet onder aan dat van de zogenaamde fulltimers. Zeker bij een

bureau als Pro Shots besteden wij veel tijd en energie aan de opleiding van fotografen.

Ons belangrijkste handelsmerk.

Toch is er een kentering ontstaan. In december van vorig jaar spraken de

beroepsfotografen hun zorg uit over de wildgroei van amateurs die het ons tijdens

Ajax-Feyenoord en PSV-AZ lastig maken. Wedstrijdje kijken en met een beetje geluk

nog een paar tientjes meepikken. Dat idee. Het is al jaren een agendapunt bij de NSP

(Nederlandse Sport Pers) om de beroepsfotografen beter te beschermen. Helaas met

weinig resultaat.

4

Connect with us:

10 20

www.facebook.com/ProShots

https://twitter.com/ProShotsNL

31

Zo kwam er van mijn kant in december een voorstel om het Belgische model te volgen.

In België wordt sinds jaar en dag een strikte scheiding gemaakt tussen de leden en

de niet-leden. De leden dragen hun eigen fotohesje, de rest krijgt een ander stukje

textiel aangereikt. Het visuele onderscheid zorgt ook voor een balans in de habitat van

voetbalwedstrijden. Bij topwedstrijden tussen Anderlecht en Club Brugge zie je soms

maar 6 fotografen, een aantal dat in Nederland bij PEC Zwolle tegen RKC Waalwijk bij

elke cornervlag zit.

www.instagram.com/proshots.nl

Verantwoordelijke uitgever: BS Promotions, Diemen

Ontwerp & Lay Out: Idee-Fix, België

SEO optimalisatie: Microdesign, Scheveningen

Vormgeving:

Jasper Ruhé, Diana van der Meer

Vaste medewerkers: Nicky van Achthoven, Clifford William,

Diana van der Meer, Remko Kool,

Nathalie Nuiten, Mike van Damme

Social Media:

Thomas Bakker

Eindredactie:

Nico Brekelmans

Hoofdredacteur:

Stanley Gontha

Fotografie:

Pro Shots

Verspreiding:

E-mail & social media

Het Pro Shots Magazine is bedoeld

voor medewerkers in de mediawereld

die dagelijks gebruik maken van

sportfoto’s uit de database van Pro

Shots. Het blad is uitsluitend als een

digitaal bladerbare PDF te lezen en

dus niet in hard-copy verkrijgbaar.

Een kwartaaleditie heeft tussen de 13

miljoen en 15 miljoen pageviews (!)

Het is voor iedereen goed te begrijpen dat wij als betalende leden moeite hebben

met het feit dat iedereen van dezelfde diensten gebruik kan maken zonder ervoor te

betalen. Dat is een basisprincipe dat ik nergens hoef uit te leggen. Daarom opperde ik

het idee om het Belgische model over te nemen, met een heel geringe investering aan

nieuwe fotohesjes voorzien van je eigen unieke lidmaatschapsnummer. Het plan werd

(hoe simpel ook) tot dusverre niet omarmd.

Terwijl de fotografen met een doordeweekse baan zich tijdens de coronacrisis wel

redden, moeten de beroepsfotografen maar zien te overleven. Daarom denk ik dat

‘corona’ uiteindelijk aanleiding zal zijn om de beschermde status van de beroepslui nu

eens goed te regelen. Anders moeten wij met z’n allen maar eens goed nadenken of het

in standhouden van een belangenvereniging in deze vorm nog langer levensvatbaar is.


Stanley Gontha

2

3


MEDIAPARTNER

COLORWOOD

MARCO FERRAGEAU

Opgesloten in het ‘Groene Hart’ van

de Randstad ligt het pittoreske dorpje

Bergschenhoek. Uitgerekend daar

bevindt zich het episch centrum van de

Nederlandse beroepsfotografen. Althans

voor wat betreft de levering van professioneel

fotoapparatuur. Fotografen van het

ANP, Hollandse Hoogte, Orange Pictures

en Pro Shots kopen hier hun spullen. Marco

Ferrageau is al 30 jaar werkzaam in de

fotohandel waarvan de laatste 10 jaar voor

Colorwood. Hij zag de omzet flink toenemen

nadat Bart Bel de zaak verleden jaar overnam.

Gelukkig is er genoeg ruimte om ook de

‘gewone’ consument te blijven bedienen.

Per slot van rekening is er niet voor niets

zoveel geïnvesteerd in het moderniseren

van de winkel aan de Dorpsstraat 33.

Tekst : Clifford William

Fotografie: Colorwood Photo

4

5


MEDIAPARTNER

INTERVIEW MET

MARCO FERRAGEAU

6

Uniek! Marco Ferrageau als burger en fotograaf tijdens een 'air to air' shoot voor de luchtmacht.

Het moeten rare tijden zijn met het

Coronavirus, hoe gaan jullie daarmee om?

“Het is een hele vervelende situatie voor

iedereen, wij hebben besloten om half maart de

winkel tijdelijk te sluiten en op afspraak te werken. De

leveranciers kunnen gelukkig nog wel bestellingen

afleveren zodat wij onze klanten kunnen blijven

bedienen en dat is het allerbelangrijkste.”

En dan te bedenken dat jullie in een

enorme flow zaten, met bijvoorbeeld een nieuwe

winkelinrichting.

“De metamorfose was hard nodig, we hebben

structureel te weinig ruimte dus we moesten nog

efficiënter naar de nieuwe indeling kijken en met

onder andere het wit maken van de kasten lijkt

alles iets ruimer. Het is nu een moderne

winkel met een professionele uitstraling.”

Het lijkt soms wel of iedere sportfotograaf

onderhand zijn spullen bij jullie koopt. Wat is

het toverwoord?

“Haha toverwoord, was het maar zo makkelijk,

maar ook wij moeten voor elke deal knokken. Wel

denk ik dat we door onze persoonlijke benadering

en vakkennis een hele sterke formule hebben.

Directeur Bart Bel is ook als sportfotograaf

werkzaam geweest en dit brengt een enorme

ervaring vanuit de praktijk met zich mee.

Verder weten onze klanten dat er altijd een

eventuele back-up beschikbaar is. Wij kunnen als prodealer

van Canon, Sony en Nikon altijd hun

technische specialisten benaderen om gezamenlijk

een probleem op te lossen. Verder hebben collega

Vicky en ik ook ervaring om als fotograaf klussen te

doen, zowel met trouw- als evenementenfotografie.

Ik denk dat wij met onze formule elke pro-beeldmaker

kunnen bedienen in advies, sales en ondersteuning.”

Zelf heb je in vrij korte tijd veel zien

veranderen. Vertel.

“Ik ben vanaf 1990 werkzaam in de fotovakhandel,

de grootste fotografische veranderingen waren

die van handmatig scherpstellen naar autofocus,

van analoog naar digitaal en recent de overgang

van ‘spiegelreflex’ naar ‘mirrorless’ camera’s. Dat

laatste lijkt een kleine stap, maar in de praktijk is

het voor een fotograaf een moeilijke maar zeer

interessante keuze als er opnieuw geïnvesteerd

kan worden. Een meerwaarde van ons is dat wij

de fotograaf uiteraard eerst laten testen om te

ondervinden of een nieuw systeem echt bij hem past.

We staan natuurlijk pas in de kinderschoenen met

de mirrorless systemen, maar gezien de kwaliteit

en ontwikkelingen bij de grote merken gaat iedere

fotograaf in de toekomst met zo’n systeem aan de

gang. Helaas heeft het digitale tijdperk er wel voor

gezorgd dat de verdienmarges zowel voor fotograaf

als leverancier onder druk kwamen te staan.”

Canon en Nikon verdeelden de markt voor

professionele fotocamera’s zo’n beetje. Is het

allemaal wel bij te houden nu ook Sony zich

nadrukkelijk meldt?

“Jazeker, het is juist een uitdaging om met nieuwe

apparatuur te fotograferen en te kijken of je er

daadwerkelijk beter beeld mee kan maken. Verder

kunnen we zoals gezegd altijd terugvallen op een

technisch specialist van het merk zelf om kennis

te vergaren of nieuwe producten te bespreken.”

Hoe belangrijk wordt online verkoop voor Colorwood?

“Het is een dienst die je moet aanbieden dus zijn

we ons online platform verder aan het versterken.

Mensen gaan steeds vaker online specificaties

en prijzen bekijken, maar onze ervaring is dat

men nog steeds hier in de winkel echte hardware

zoals lens of camera even in handen wil hebben

onder het genot van een lekker bakje koffie.”

Zelf zien we je regelmatig mooie foto’s maken

van gevechtsvliegtuigen. Waar komt die passie

vandaan?

“Mijn vader was vertegenwoordiger en nam mij

als 12-jarig jongetje in de schoolvakanties tijdens

zijn werk mee. Afhankelijk van de route dropte

hij mij met zijn Canon FTB camera bij Vliegbasis

Gilze-Rijen of Soesterberg. Dat geweld van die

straaljagers vond ik zo indrukwekkend dat het een

passie werd die nooit meer verdwenen is. Zeker

na mijn eerste publicaties in de luchtvaartbladen

rond 1999 werd de hobby steeds serieuzer. De

momenten die ik nu kan vrijmaken wil ik ook

proberen optimaal te benutten. Ik ga echt meer

voor kwaliteit dan kwantiteit van het beeld dus

liever één helikopter of F-35 die ik met heel mooi

licht en vanuit verschillende standpunten perfect

in beeld breng dan 20 F-16’s die saai van de zijkant

gefotografeerd worden.”

Iedereen kan tegenwoordig een aardig plaatje

maken met al dat mooie spul. Is het nog wel een

vak?

“Absoluut een vak! Je zegt het al, een aardig

plaatje. Maar de echte vakfotograaf onderscheidt

zich nog steeds door een foto te maken met een

betere compositie, en te zien hoe goed of slecht

het licht op een onderwerp valt. Ik weet zeker dat

een pro met mindere en oudere apparatuur beter

beeld maakt dan de amateur met de nieuwste

apparatuur! De professionele beeldmaker is

gewend om te moeten presteren. Verder moet

je als fotograaf ook ondernemer zijn en je

netwerk op orde hebben om op plekken te komen

waar anderen niet mogen of kunnen komen.”

7


10 JAAR GELEDEN

De voorpret is vaak leuker dan het

feestje zelf. Het feestje dat het WK

in Zuid-Afrika zou gaan heten. In

aanloop naar dat WK oefende het

Nederlands Elftal op 3 maart 2010

tegen de Verenigde Staten. Het werd

2-1 en voor Oranje scoorden Dirk Kuijt

en Klaas Jan Huntelaar.

Uiteraard werd deze wedstrijd WEL

met publiek gespeeld. Geen vervelende

virussen die mensen in het ziekenhuis

deed belanden. Nou ja, behalve deze

Amerikaan dan. Hij heet Stuart Holden

en kreeg van Nigel de Jong een flinke

trap waardoor de arme Holden zijn

been brak. De Jong zei nog wel sorry.

Dat dan weer wel.

Foto: Pro Shots / Peter Lous

8

9


DE KEUZE VAN

MARC VAN HINTUM

In deze rubriek ‘de keuze van’ laten we

(ex-) voetballers aan het woord

over een aantal momenten

in hun voetballoopbaan.

Marc van Hintum (52) kent de voetballerij

van binnen en van buiten. Als speler was hij

succesvol bij o.a. RKC, Willem II en Vitesse.

Als international mocht hij Nederland 8 keer

vertegenwoordigen in het shirt van Oranje.

Dat de voetballerij af en toe de weg kwijt is

maakt hij regelmatig mee. “Ik heb wel eens

een speler aan de balie gehad die door drie

verschillende mensen tegelijk werd begeleid.

Ze wisten het alleen niet van elkaar, maar

stonden wel allemaal tegelijk beneden.”

“MARTIN VAN GEEL HEEFT

ZONDER OVERDRIJVEN MIJN

LEVEN VERANDERD”

10

11


DE KEUZE VAN

MARC VAN HINTUM

Fotografie: Stanley Gontha

HELMOND SPORT

"Ik werd op mijn 15e ontdekt door Jo Jansen,

trainer van Helmond Sport en voorheen ook bij NAC.

Hij zag mij spelen in de A2 van de lokale voetbalclub

tijdens een voetbalkamp in de zomer. Dat was het

seizoen 1987/1988 en ik kwam te spelen in een team

met Hans Kraay Jr. en René van de Kerkhof. René

was zijn carrière aan het afbouwen en speelde als

laatste man. Ik heb daarna Theo Lazeroms ook

nog als trainer gehad, je weet wel de legendarisch

voorstopper van Feyenoord. Bijnaam Theo de Tank."

RKC WAALWIJK

“Helaas werd mijn contract na twee jaar niet

verlengd. Mijn vader heeft toen gewoon de telefoon

gepakt en met Piet Kipping gebeld, de technisch

manager van RKC. Of zijn zoon Marc zich kon

aanmelden voor een proeftraining tijdens een

open dag in de voorbereiding. Ik was maar net 18

of 19 hoor, zo raar was dat niet. Alleen is dat in de

huidige tijd niet denkbaar. Iedereen heeft wel een

zaakwaarnemer tegenwoordig. Ik heb wel eens een

speler aan de balie gehad die door drie verschillende

mensen tegelijk werd begeleid. Ze wisten het

alleen niet van elkaar, maar stonden wel allemaal

tegelijk beneden. Zonder ook maar te kijken

of die jongen talent had, heb ik toen iedereen

weggestuurd. Belachelijke situatie!”

“Maar goed terug naar RKC. Ik heb met

prachtige spelers mogen spelen als Marcel

Brands, Andre Hoekstra, Zeljko Petrovic en Ricky

Hoogendorp. Helaas waren er wat issues tussen een

hoofdsponsor en de Belastingdienst, dus de club had

geld nodig. Nog voordat het seizoen 89/90 begon

was ik al stiekem verkocht. Nu pakte het voor mij

helemaal niet verkeerd uit hoor, ik ging van

40 duizend gulden bruto per jaar naar 120 duizend,

maar het voelde aan als slavernij. Geen overleg, niks.”

WILLEM II

"Als Brabander en inwoner van Oss was Willem II

wel een hele mooie uitdaging. Ik speelde er in de

jaren 1989 tot 1993. Toen ik kwam was Marc

Overmars net weg, hij vertrok naar Ajax. Ik heb

mogen spelen met een hele rits goede spelers. Jaap

Stam, Bert Konterman, Jean Paul van Gastel, Sami

Hyyppiä, Joonas Kolkka, Ernie Stewart, Martin van

Geel. Tel het aantal interlands van deze jongens

eens bij elkaar op. Nu weet ik niet eens of Martin

van Geel ooit is opgeroepen, maar pas op hè wat

kon die voetballen. Hij scoorde ook nooit gewone

doelpunten, alleen maar mooie. Martin heeft zonder

overdrijven mijn leven veranderd. Ik had in

die tijd al mijn TC2 en TC3 trainersdiploma’s,

maar ik wist niet of ik wel trainer wilde worden.

Hij overtuigde mij om samen de Marketingopleiding

NIMA-A te gaan doen. Elke maandagavond samen

naar school. Martin was toen al bezig met de

dingen waar hij later als Technisch Directeur goed

in zou worden. Communicatief zeer vaardig. Als

speler van Willem II was hij ook sponsorbegeleider

bij de club. Kan je je dat nu voorstellen. Ik mis dat

tegenwoordig wel bij sommige voetballers. De

passie, de wil om te slagen en de brede interesse

in andere dingen dan voetbal. Best wel grappig dat

ik met Martin van Geel, met Marcel Brands en Ernie

Stewart heb gewerkt. Stuk voor stuk toppers in hun

functie als Technisch Directeur. Ernie zit nu al een

paar jaar in Amerika bij de voetbalbond en heeft

daar een wereldbaan. De hoogst verantwoordelijke

op technisch vlak. Ik bel hem nog regelmatig

maar dat gaat niet zo zeer over voetbal hoor. We

zijn gewoon altijd goede vrienden gebleven."

VITESSE

"Toen ik in 1996 overstapte naar Vitesse, speelden

we nog in het oude stadion Monnikenhuize.

GelreDome was nog in aanbouw en pas in de

winterstop gingen we over. Het was het Vitesse van

Karel Aalbers en de grote ambities om met Vitesse

de top drie te benaderen. Philip Cocu was net

vertrokken maar er werd langzaam gebouwd aan

een team dat kon blijven meedoen in de top. Met

Orlando Trustfull, Theo Bos, Edward Sturing, Michel

Kreek en Martijn Reuser hadden we een aardige

kern, maar het begon pas echt interessant te

worden toen Nikos Machlas en Pierre van Hooijdonk

erbij kwamen. Dat was echt een doelpuntenmachine.

Met Pierre had ik echt een hele goede band. Naar

buiten toe oogt Pierre wat nors, maar ik ken hem

natuurlijk anders. Pierre is een goede vriend, een

gruwelijk eigenwijze vriend, dat wel hahaha, maar

wel iemand die altijd levert. Herbert Neumann,

Arthur Jorge en Henk ten Cate waren de trainers

die ik had. Ten Cate is sowieso de beste veldtrainer

die ik ooit heb gehad. Inspelen op het juiste

been, positiewisselingen, kantelen van het veld.

Hij had ook zo’n standaard riedeltje. Dan hing

hij de opstellingen van de tegenstander op in

de kleedkamer en 5 minuten voor de wedstrijd

verscheurde hij dat. Het is niet belangrijk wie zij

zijn, het gaat om ons, wij moeten laten zien wie

wij zijn! Henk was natuurlijk wel een mannetje

dus je kan je wel voorstellen hoe het was toen hij

Leo Beenhakker als Technisch Directeur boven

zich had. Niet altijd de beste vrienden zeg maar.

Het hoogtepunt was eigenlijk toen trainer

Arthur Jorge bij me kwam. Marc, ik krijg

net een telefoontje van de KNVB, je bent

geselecteerd voor het Nederlands Elftal."

12

13


DE KEUZE VAN

MARC VAN HINTUM

NEDERLANDS ELFTAL

"Een droom kwam uit. Als jongetje keek je uit om

voetballer te worden en voor het grote Oranje te

mogen uitkomen. Ik zag Gullit, Rijkaard en van

Basten thuis voor de buis Europees kampioen

worden. En nu mocht ik zelf dat shirt aantrekken.

Dat was in november 1998 tegen Duitsland in

Gelsenkirchen. Frank Rijkaard liet mij samen

met Ruud van Nistelrooij debuteren. Het werd

1-1. Bijzonder ook omdat ik toen al 31 was.

Uiteindelijk is de teller blijven hangen op 8

caps, maar wel 3 tegen Brazilië. Dat zit zo. In het

tussenjaar 1999 was er geen eindtoernooi en toen

werd er een trip georganiseerd naar Bahia met

een dubbele interland tegen Brazilië. De eerste

wedstrijd eindigde in 2-2 en heb ik 90 minuten

meegedaan. Maar door een voedselvergiftiging

tijdens de trip raakte de halve selectie aan de

diarree. Ik was reserve in de tweede wedstrijd en

Rijkaard vroeg of ik beschikbaar was voor de laatste

20 minuten. Geen probleem, ik dacht dat het wel

goed zat. Ik kwam erin voor het laatste stuk van de

wedstrijd maar zakte in de kleedkamer bewusteloos in

elkaar. Totaal verzwakt door de voedselvergiftiging.

Tijdens de kwalificatiereeks voor het WK in Japan/

Korea deed ik mee in de belangrijke uitwedstrijd

tegen Portugal. We kwamen comfortabel voor

op 0-2, maar gaven het weg in de blessuretijd.

Penalty 2-2. Ik denk dat we daar de kwalificatie

zijn misgelopen. Nu moest de laatste wedstrijd

tegen Ierland per se worden gewonnen. Voor die

wedstrijd in Dublin werd ik niet opgeroepen door

Louis van Gaal, maar ik vroeg of ik evengoed mee

mocht reizen met het team. Daarom dat je me op

de foto ook ziet staan in mijn privékleding. Dat is na

de wedstrijd. Nu ik eraan terugdenk, best wel apart

dat de trainer die jou overslaat, je dan toch toestaat

mee te gaan als supporter. Want dat was het.”

HANNOVER 96

“Ik werd in seizoen 2001/2002 in de winterstop

door Vitesse verkocht aan Hannover 96. Ik was

toen 35 en wou heel graag naar het buitenland.

Trainer Ralph Rangnick benaderde me toen we

met Vitesse op trainingskamp in Portugal waren.

Daar speelden we tegen Hannover 96. Hij vroeg

of ik naar zijn hotel wilde komen en deed me een

aanbieding op een bierviltje, echt waar hahaha.

Nog steeds spijt dat ik dat bierviltje naderhand

weggegooid heb. Het kampioenschap van de

Tweede Bundesliga was geweldig om mee te

maken met 35 duizend mensen bij het stadhuis."

TERUG IN NEDERLAND

“Eenmaal weer in Nederland kwam ik terug bij

RKC. Ik kon nog wat jaartjes vastknopen aan mijn

voetballeven als speler. Martin Jol was trainer,

prachtige man die met een hand op je schouder

en een dosis humor een elftal naar zijn hand kon

zetten. Maar pas op hè, je wist als speler precies

wanneer je je mond moest houden. Jol had een

enorme uitstraling, iedereen keek tegen hem

op. Dankzij hem wist ik precies wat ik na mijn

voetballoopbaan wilde doen. In ieder geval geen

trainer zijn! Nee hoor, dat had helemaal niets met

hem te maken, ik vond hem juist geweldig. Ik herinner

me een training. Het was koud en het regende

pijpenstelen. Ik zag Jol staan met zijn handen

op de rug en die pet op zijn hoofd. Het water

gutste ervan af. Nee, dat is niet wat ik wil.

In mijn eerste RKC-periode was ik naast het

voetbal ook advertentieverkoper voor een

regionale krant. Verdiende daar goed geld mee,

gewoon omdat ik het leuk vond en het best goed

kon. Die ervaring koppelde ik later aan mijn

kennis van het voetbal en mijn marketingopleiding

met Martin van Geel. Dus toen Vitesse bij me

aanklopte nadat ik was gestopt, was de keuze niet zo

moeilijk. Als Technisch Directeur ben je in de praktijk

eigenlijk met alles bezig behalve met de techniek. Het

is echt niet overdreven als ik zeg dat je 80% van je

tijd bezig bent met mensen te woord staan, mailtjes

beantwoorden, vergaderen en brandjes blussen.

Iedereen wil ook altijd wat van je. Maar weet je, dat

hele proces om met z’n allen bezig te zijn aan een

groter doel en mensen te motiveren vind ik leuk.”

VITESSE NU

“Recent hebben we meegemaakt wat het

betekent hoe relatief de voetballerij kan zijn.

Trainer Leonid Sloetski kwam anderhalf jaar

terug met veel verwachtingen binnen, maar

uiteindelijk bepalen de resultaten toch wat het

lot van een trainer is. Dan maakt het ook niet uit

welke reputatie de beste man heeft, want pas

op hè, in Rusland is het een hele grote meneer.

Dat zijn spelopvatting iets afweek van de

Nederlandse stijl wisten we van tevoren. Dat was

het probleem niet. Wat dat betreft ben ik zelf

echt fan van de Hollandse School. 5-3-2 of 4-4-

2, het zal allemaal wel. Voetbal is vermaak en

met een 4-3-3 stijl hebben we volgens mij als

Nederland de wereld veroverd. Alleen daarom al

heb ik de afgelopen 2 jaar op het puntje van mijn

stoel gezeten als Ajax speelde. Behalve dan als

ze hier op bezoek kwamen natuurlijk, hahaha.”

Fotografie: ProShots/Voetbal International

Tekst: Clifford William

14

15


DE KEUZE VAN

MARC VAN HINTUM

VITESSE

“Naar buiten toe oogt Pierre wat nors, maar ik ken hem natuurlijk

anders. Pierre is een goede vriend, een gruwelijk eigenwijze

vriend, dat wel hahaha, maar wel iemand die altijd levert.”

NEDERLANDS ELFTAL

“Voor die wedstrijd in Dublin werd ik niet opgeroepen door

Louis van Gaal, maar ik vroeg of ik evengoed mee mocht

reizen met het team. Daarom dat je me op de foto ook ziet

staan in mijn privékleding. Dat is na de wedstrijd. Nu ik eraan

terugdenk, best wel apart dat de trainer die jou overslaat,

je dan toch toestaat mee te gaan als supporter.”

HANNOVER 96

“Trainer Ralph Rangnick benaderde me toen we met Vitesse

op trainingskamp in Portugal waren. Daar speelden we tegen

Hannover 96. Hij vroeg of ik naar zijn hotel wilde komen en

deed me een aanbieding op een bierviltje, echt waar hahaha.”

WILLEM II

“Martin van Geel heeft

zonder overdrijven mijn leven

veranderd. Ik had in die tijd al mijn

TC2 en TC3 trainersdiploma’s,

maar ik wist niet of ik wel

trainer wilde worden. Martin

was toen al bezig met de dingen

waar hij later als Technisch

Directeur goed in zou worden.”

RKC WAALWIJK

“Nog voordat het seizoen 89/90 begon was ik al stiekem verkocht

door RKC. Nu pakte het voor mij helemaal niet verkeerd uit

hoor, ik ging van 40 duizend gulden bruto per jaar naar 120

duizend, maar het voelde aan als slavernij. Geen overleg, niks.”

16

17


18

19


ACHTER DE SCHERMEN

Remko Kool

Pro Shots is een persbureau dat nieuw

talent kansen geeft zich te ontwikkelen.

Daar waar andere bedrijven in de

branche nieuwe aanwas zonder

begeleiding laat beginnen met een finale

van de Champions League, starten

fotografen bij Pro Shots in de kelder van

het betaalde voetbal.

Sommige dingen overkomen je nu éénmaal.

Toen Remko Kool in het najaar van 2015

zich bij Pro Shots meldde, was dat omdat de

online-afdeling van de NOS hem die tip gaf.

Het mediabedrijf in Hilversum had al een

lopend contract met Pro Shots en misschien

dat de fotograaf uit Nieuwegein daar nog

wel zijn foto’s kon slijten. Het toeval wil dat

de behoefte aan foto’s van vrouwenvoetbal

groeiende was, en dat niemand zich daar als

fotograaf op had gestort. Tot dat moment

althans. De komst van Kool veranderde dat in

één keer.

Tekst: Clifford Williams

20

21


ACHTER DE SCHERMEN

INTERVIEW MET

REMKO KOOL

"IK KRIJG REGELMATIG DE GELEGENHEID OM MIJN KENNIS IN DE FOTOGRAFIE TE

VERBREDEN"

Fotografie: Erich Snijder

Waar komt de interesse voor het

vrouwenvoetbal vandaan?

“Dit is begonnen in de tijd dat FC Utrecht een

vrouwenteam begon in het seizoen 2007-2008. Ik

volgde de club en zo volgde ik ook de Oranjevrouwen

die in 2009 het eerste EK speelde in Finland.

Vanaf dat moment ben ik het altijd blijven volgen.

Ook fotografeerde ik in de Topklasse voor het

lokale nieuws en websites over vrouwenvoetbal.

Nu we wat jaren verder zijn en ik voor Pro Shots

fotografeer is dat een stuk minder geworden door

de wedstrijden die ik doe in de Keukenkampioen

Divisie en Eredivisie. De Oranjevrouwen volg ik nog

wel altijd in uit- en thuiswedstrijden. Dat heeft de

afgelopen jaren al veel mooie opdrachten in binnen

en buitenland opgeleverd. Het is dan ook heel mooi

om je beeld terug te zien in kranten of tijdschriften.”

Vertel, hoe heb je het WK voetbal in Frankrijk

ervaren.

“Het WK in Frankrijk was best een uitdaging, 4

weken van huis en reizen tussen alle speelsteden.

Het pittigste was toch wel de warmte en de vele

kilometers. Om half 3 in een uitverkocht stadion,

vol in de zon met 40 graden is niet heel prettig.

De drukte er omheen met veel fotografen uit

de hele wereld is een mooie ervaring, toch wat

anders dan een middagje Tweede Divisie in

Spakenburg. De halve finale en finale in Frankrijk

waren echt een mooie ervaring, dit is waar je

het voor doet en als je deze kans van Pro Shots

krijgt om dit te doen dan is dat super natuurlijk.”

Wat zijn de grootste verschillen met het

mannenvoetbal?

“Het grootste verschil met het mannenvoetbal is dat

het allemaal iets minder snel gaat, vaak sportiever en

geen onnodige reacties om na een overtreding lang

te blijven liggen en janken. Hier is het opstaan en weer

doorgaan. Toen ik begon met fotograferen was er

een handje vol supporters langs de lijn, voornamelijk

ouders en vrienden die kwamen kijken. Nu is het

normaal om in uitverkochte stadions te spelen.”

Op welk niveau zou het Nederlands

vrouwenelftal zich bevinden als zij mee deden in

een mannencompetitie?

“Deze vraag wordt vaak gesteld, het is niet te

vergelijken met een mannencompetitie, en dat

ga ik dus ook niet doen. Bij tennis, volleybal,

handbal is dit ook niet te vergelijken. Het blijft

een andere competitie op een ander niveau.”

Je hebt ook een eigen website waar jij je foto’s

beschikbaar stelt voor de spelers. Hoe werkt

zoiets?

“Af en toe ga ik zelf nog eens op pad naar een

wedstrijd in de Eredivisie vrouwen of in de Topklasse,

geen opdracht, dus dan bied ik mijn foto’s aan via

de website van Oypo, een leuke bijverdienste naast

de wedstrijden die ik in opdracht van Pro Shots

doe. Via deze website kan iedereen die dat wil

foto’s bestellen, in elk formaat of als download.”

Wat heeft de overname van Pro Shots door

Sanoma voor jou zelf betekend?

“Waar ik tot april 2019 alleen sportfotografie

deed is er nu een mooi deel nieuws en

entertainmentfotografie bij gekomen. Ook maak

ik deel uit van de beeldredactie en werk ik op

maandag en vrijdag voornamelijk voor Nu.nl om

de binnengekomen opdrachten uit te zetten onder

ons team van fotografen in Nederland. Dit werk is

natuurlijk erg leuk om te doen, je hebt veel contact

met de collega fotografen en je blijft op de hoogte

van het laatste nieuws in Nederland. Het heeft voor

mij dus vele voordelen opgeleverd en hopelijk gaat

het in de toekomst nog veel meer werk opleveren.”

Nog dingen die je heel graag zou willen

fotograferen?

“Wat ik nog wil fotograferen? Tsja, iedereen wil

natuurlijk het hoogste halen in de fotografie. Voor

de één is dat de finale van de Champions League ,

voor de ander de WK finale bij het mannenvoetbal.

Ik hou het wat meer bescheiden, als ik het WK

vrouwenvoetbal 2023 dat in Australië, Nieuw-

Zeeland, Brazilië of Colombia of Japan gespeeld

gaat worden, zou mogen fotograferen is dat

natuurlijk wel een mooie uitdaging, iets waar ik

heel erg naar uitkijk. Ik heb al veel mooie dingen

mogen doen voor Pro Shots dat mij een paar jaar

geleden de kans gaf in dit wereldje als professioneel

fotograaf te mogen werken. Op alle niveaus

in het Nederlands voetbal van Tweede divisie

tot Eredivisie en natuurlijk de Oranjevrouwen,

maar ook in andere sporten zoals handbal en

volleybal. Ik krijg regelmatig de gelegenheid

om mijn kennis in de fotografie te verbreden.”

Wat is de mooiste foto die jouw werk het best

samenvat.

“Een mooi actiebeeld van de keeper Leon ter Wielen

van Tweede Divisionist SV Spakenburg, onlangs

gemaakt. De Tweede Divisie blijft erg leuk om te

fotograferen, alle teams kunnen van elkaar winnen.

Als de keeper dan ook zo fijn meewerkt door recht

je lens in te duiken geeft dat wel een lekker gevoel.”

22

23


HET SPORTMOMENT VAN

Abdel Afiri (53) werkt inmiddels zestien jaar

voor de Arabische mediagroep die ooit bekend

stond als Al Jazeera, maar sinds 2014 BeIN

Sports heet. Zijn werkgebied bestrijkt heel

Europa, zijn eigen thuisbasis ligt in Huizen.

Afiri hoeft niet lang na te denken bij de

vraag welk moment hij als sportjournalist

graag zou herbeleven: het EK van 2016 in

Frankrijk. Voor BeIN volgde hij tijdens dat

toernooi de nationale ploeg van Portugal,

vanaf de voorbereiding tot en met de

gewonnen finale.

“Portugal trainde en verbleef op het nationaal

rugbycentrum van Frankrijk in Marcoussis,

in de buurt van Parijs. Ik was er

elke dag, dus ook op dat

moment. De passie

waarmee Ronaldo

sprak, zal me altijd

bijblijven.” Na de

laatste training

van de ploeg

voor de

b e w u s t e

finale, sprak

Afiri met de

perschef

van de

Portugese

nationale

ploeg. “Ik

zei tegen

hem dat ik

na afloop van

de finale graag

Ronaldo voor

de camera wilde

hebben. ‘Dat willen

ze allemaal wel,’ zei hij.

Ik zei tegen de perschef: ‘Ik

wil Ronaldo alleen spreken met

de cup in zijn handen.’ Hij lachte, zei

dat we een deal hadden en gaf me een knuffel.”

Afiri kon op dat moment niet bevroeden

dat hij twee dagen later inderdaad

tegenover Ronaldo stond. Portugal won na

verlenging van Frankrijk, door een treffer van

Éder.

Terwijl Afiri voor BeIN Sports met de

doelpuntenmaker aan het praten was, werd

het om hem heen onrustig. Ronaldo was in

aantocht. En die liep recht op Afiri en Eder

af, samen met de beker en zijn zoontje.

Afiri bedankte Eder en verwelkomde Ronaldo.

“We hebben het voor het officiële interview

zelfs heel even gehad over Marrakesh. De

stad waar hij geregeld kwam als vriend

van Badr Hari. Ik mocht maximaal

twee vragen stellen aan hem,

dat werden er stiekem

drie. En de opening

ging over zijn ‘rol’ als

assistent-trainer,

omdat hij na zijn

wissel zo aan

het coachen

was langs

de lijn.”

“Het zijn

allemaal

details die ik

nooit meer

zal vergeten.

Ik was al

een maand

lang veertien

uur per dag

aan het werk,

en het was ook

nog eens Ramadan.

Collega’s en Uefaofficials

in de flash zone,

waar de interviews live werden

afgenomen, geloofden allemaal niet

dat ik Ronaldo voor de camera kon krijgen,

zeiden dat ik lekker moest blijven dromen.

Het lukte toch. Voor mij voelde het alsof

ik het EK ook een beetje had gewonnen.”

Tekst: Mike van Damme

Fotografie: Pro Shots/Stanley Gontha

24

25


EDITORS CHOICE

26

27


EDITORS CHOICE

Pro Shots doet tegenwoordig meer dan

sport alleen. De fotografie strekt zich uit van

regionaal nieuws en entertainment, tot politiek

en buitenlandse nieuwsonderwerpen. Dagelijks

gaat het al om meer dan 1.100 onderwerpen(!)

en dat moet allemaal worden gestroomlijnd

door een team van 5 fotoredacteuren

vanuit ons hoofdkantoor in Hoofddorp. Zij

kiezen in deze rubriek hun favoriete foto uit.

Trump houdt rede inzake Coronavirus

Foto: SIPA USA

Eerbetoon Koby Bryant

Foto: Imago

Indonesie begraaft

Coronadoden

Foto: SIPA USA

Zeldzame slang

Foto: Zuma Press

28

29


STADIONNIEUWS

Wist je dat?

Wist je dat?

Wist je dat?

Voetbalshop de trotse sponsor

is van vele voetbalverenigingen

in de Benelux.

Je jouw club ook heel

eenvoudig kunt aansluiten

bij Voetbalshop.

Je voor alle materialen voor

jouw voetbalvereniging ook bij

Voetbalshop terecht kunt.

Teamwear specialist Mick

"HET GRAS IS BIJ ONS INDERDAAD

ALTIJD GROENER"

30

31


ROY VAN DIJK

DAGELIJKS, WEKELIJKS EN SEIZOEN

WIN GELDPRIJZEN

SPEEL VOOR JE PLEZIER

Op dit moment organiseert Zweeler Ltd meer dan 1.500 spellen op jaarbasis. Voetbal, en wielrennen zijn met

voorsprong de meest populaire sporten, maar ook de fans van Tennis, Darts, Golf, Skiën, Biathlon, NBA, NHL, MMA,

Cyclocross, Snooker, Olympische Spelen, Rugby, Handbal, Schaatsen, Formule 1, MotoGP en Dakar kunnen hun hart

BONUSSEN

RUIM 25.000 SPELERS GINGEN U VOOR

■ 1 e stortingsbonus

van minimaal € 25

en maximaal € 250.

■ Tell a Friend bonus van

€ 15 euro per nieuwe vriend.

■ Geregeld gratis spellen met

bonussen.

ophalen met de vele spellen die elke maand worden opgezet.

AL MEER DAN €3.000.000

AAN PRIJZEN UITGEKEERD

Voor een klein bedrag (variërend van 1 tot 25 euro) kan je dagen,

weken of zelfs maandenlang spelplezier hebben. Wanneer je de

meeste andere spelers verslaat, kan je kleine en hele grote

geldprijzen winnen. Het volgen van sportevenementen wordt

hierdoor nog leuker en vooral spannender.

VEILIGHEID

■ SSL codering (https).

■ Er worden geen

Creditcardgegevens

opgeslagen.

■ Cryptografie van persoonlijke

gegevens.

■ Spelersbescherming.

■ Jaarlijkse security audits.

FAIRPLAY

SPEEL MEE EN

REGISTREER NU!


■ Limiet aan het

aantal teams

per spel.

■ Verplichte verschillen

tussen eigen teams.

■ Geen automatische upload

van teams toegestaan.

■ Spelers ervarings indicator.

Als fotograaf zitten wij wekelijks aan de rand

van merendeels structureel prachtig groene

velden. Maar wie zorgt daar nu eigenlijk voor?

In de Johan Cruijff ArenA staat daar een heel

team dagelijks voor klaar en de jongste van

het stel, Roy van Dijk, werd recentelijk zelfs

geëerd als High Potential in zijn vakgebied.

Het Vakblad Fieldmanager organiseert al tien jaar

op rij de Fieldmanager of the Year-verkiezing. Tot

veler verrassing werden bij de prijsuitreiking dit jaar

niet één, maar twee prijzen toegekend. De jury koos

namelijk ook een high potential: de prijs voor een

aanstormend talent dat een mooie toekomst voor

zich heeft. Deze titel ging naar de 21-jarige Roy van

Dijk, die inmiddels al een paar jaar werkervaring

heeft in de Johan Cruijff ArenA. Jaap Verhagen van

de gemeente Zutphen won de hoofdprijs, maar de

jury kon niet om het talent van Van Dijk heen; “Deze

jonge kerel bruist van enthousiasme”, schreef

de jury in haar rapport. “Roy is een gedreven

fieldmanager die nog veel wil leren van het vak.”

Hoe ben jij zo jong al in deze wereld terecht

gekomen?

“Ik begon op een brede MBO-opleiding Natuur,

Water en Recreatie op het Clusius college Hoorn.

Mijn stage in het eerste jaar liep ik op een golfbaan

en ik vond het werk daar in de zomerperiode

fantastisch. De hele tijd bezig zijn met gras. Alleen

de winterperiode vond ik daar lastiger, waardoor ik

na een gesprek met mijn mentor in de Johan Cruijff

ArenA terecht ben gekomen. Hier vond ik mijn

passie. Momenteel volg ik de greenkeeperopleiding.”

Doe je meer projecten dan alleen het

veld van de Johan Cruijff ArenA?

“Eigenlijk werk ik inmiddels vast in de Johan Cruijff

ArenA, maar bij een lange zomerstop is het vanuit

De Enk Groen & Golf mogelijk dat ik bijvoorbeeld

tijdelijk op een golfbaan aan de slag ga. In de

toekomst zou ik graag in de Johan Cruijff ArenA

willen blijven werken, mijn doel is om Paul Baas

(de huidige fieldmanager, red.) op te gaan volgen.”

Wat betekent zo’n Fieldmanager of the Yearverkiezing

voor jou?

“Het is natuurlijk een enorme eer om genomineerd te

zijn. En dat ik dan op zo’n jonge leeftijd al de prijs ‘high

potential of the year’ win vind ik natuurlijk super.”

Hoe werkt zo’n traject van deze verkiezing?

“Iedere genomineerde moet eerst op gesprek bij

de jury, dit jaar was dat in De Kuip in Rotterdam.

Ik bleek door te zijn naar de volgende ronde

en dat hield in dat de jury bij mij in de ArenA

kwam kijken. In drie uur tijd moest ik hen

zoveel mogelijk laten zien van wat ik doe.”

Wat komt er allemaal kijken bij het onderhoud

van een veld in de Johan Cruijff ArenA?

“Elke dag is er wel iemand van ons team bezig

met de grasmat van de ArenA, je werkt aan een

grasmat die elke wedstrijd zo optimaal mogelijk

moet zijn voor de wedstrijden van Ajax of het

Nederlands elftal. We hebben lampen op het

veld staan en vloerverwarming onder de mat,

hierdoor blijft het gras groeien en moeten

we regelmatig maaien, bemesten, beluchten

etc. om het gras in topconditie te houden.”

Met hoeveel mensen werken jullie aan de grasmat?

“Met wedstrijden meegerekend is het ongeveer 140

manuren per week. Paul en ik werken 40 uur per

week, daarnaast hebben we een ZZP-er en 2 jongens

die een paar dagen in de week ons assisteren. We

hebben twaalf sensoren onder de mat liggen die

meten bijvoorbeeld vocht en de temperatuur, we

hebben een weerstation op het veld staan en achter

op de maaier zitten twee scanners die de mat

scannen als je aan het maaien bent. Die scanners

kunnen meten hoe dicht de grasmat is, dus hoeveel

gras er staat en de vitaliteit van de grasmat,

dus hoeveel zin heeft het gras om te groeien.”

De grasmat van de ArenA heeft in het verleden

veel problemen gekend.

“Wij hebben geen geheimen, we hebben een

hybride grasmat wat betekent dat het een natuurlijk

grasveld is met een paar procent kunstgras er

doorheen. Door dit type mat te gebruiken zijn

de spelers beter te spreken over de grasmat.

Daarnaast denk ik dat we met de kennis, ervaring

en het meten van de data nu ook een betere

kwaliteit van de grasmat kunnen neerleggen.

Bij ons is inderdaad het gras altijd groener.”

Kijk je door je werk anders naar

sportwedstrijden in de Johan Cruijff ArenA?

“Nou inderdaad, je gaat als je andere wedstrijden

ziet veel meer kijken hoe andere stadions hun

veld hebben geprepareerd en probeert hiervan te

leren. Ook kijk ik altijd de wedstrijden in de Johan

Cruijff ArenA terug om kritisch naar de grasmat

te kijken en waar er verbeterpunten zijn. Maar ook

om te genieten wat ons team gepresteerd heeft.”

Tekst : Nathalie Nuiten

Fotografie: Johan Cruyff Arena

32

33


CODY GAPKO

Zoals Steven Bergwijn Memphis Depay opvolgde,

ligt de opvolging van Bergwijn ook in handen van

een speler uit eigen academie: Cody Gakpo (20).

We vroegen de twintigjarige buitenspeler van PSV

een selectie te maken van belangrijke mensen voor

de totstandkoming en voortgang van zijn carrière.

Over zijn familie

Het mag weinig twijfel hebben welke namen

Gakpo als eerste noemt. Zijn ouders zijn

belangrijk voor hem, bij uitstek op momenten

van tegenslag. Het helpt dat zijn ouders zijn werk

begrijpen. Vader Johnny was jeugdinternational

van Togo en heeft voor de amateurtak van

PSV gespeeld. Moeder Ank was Nederlands

rugby-international. Ook speelde ze korfbal.

Cody bezit een waardevolle positie in de familie

Gakpo. Hij is het middelste kind in een gezin met

drie kinderen. Hij heeft kunnen leren van zijn zes

jaar oudere broer Sidney en probeert zelf zijn zes

jaar jongere broer Duc wat bij te brengen. Sidney

kon zich door eigen ervaringen goed in zijn broer

verplaatsen. Gakpo: “Hij heeft gespeeld in de jeugd

van FC Eindhoven. Daardoor wist hij hoe het eraan

toeging bij een profclub en gaf hij mij advies. Als iets

misging zei hij dat ik moest doorgaan. Sidney was

beschermend, maar vond ook dat ik zelf dingen moest

meemaken. Daarvan zou ik een man worden. Hij

speelt nu bij RPC in Eindhoven. Op een lekker rustig

niveau. Hij studeert aan de universiteit in Tilburg.”

Over jeugdtrainers Michael Lamey, Eric Addo en

Twan Scheepers

Gakpo meldde zich in 2007 in de jeugdopleiding

van PSV. In 2018 debuteerde hij voor het eerste

elftal. In elf jaar passeerden veel jeugdtrainers de

revue. Met enkelen ontstond een speciale band.

Allereerst: Twan Scheepers. Gakpo kwam de

huidige assistent-trainer van Derby County voor

het eerst tegen bij de E’tjes. “Het klikte meteen heel

goed. Twan kende mijn vader goed en woonde in de

buurt. Dat was fijn. Later kwam ik hem tegen bij de

Onder 19. Hij vond dat ik mij goed ontwikkeld had.”

“Michael heeft mij veel bijgebracht op tactisch vlak.

Ik beheerste dat niet zo goed op dat moment. Verder

leerde hij mij om ‘los te gaan’ op het veld. Je moet

als aanvaller frank en vrij kunnen spelen. Ik had daar

moeite mee, omdat je ook met bepaalde opdrachten

het veld wordt ingestuurd. Met Michael heb ik het

daar veel over gehad. Hij weet veel van voetbal.”

Met Lamey ontwikkelde Gakpo een band die verder

ging dan jeugdtrainer-jeugdspeler. “We hebben

contact gehouden. Zijn vrienden geworden. Hij

woont in de buurt, dus ik ben vaak bij hem op bezoek.

Zijn gezin voelt als een tweede familie voor mij.”

Over Ruud van Nistelrooij en Luc Nilis

Michael Lamey en Eric Addo hadden Gakpo de

ketchuptheorie (doelpunten zijn als een fles

ketchup, na één druppel komen er meerdere

druppels) slechts kunnen uitleggen. Ruud van

Nistelrooij heeft hem bedacht, zo liet voormalig

ploeggenoot Gonzalo Higuaín zich eens ontvallen.

Gakpo kent de theorie niet bij naam, maar herkent

de inhoud ervan als een van Van Nistelrooijs

lessen. “Hij heeft weleens zoiets gezegd, ja. Het

is altijd zoeken naar een eerste goal. Maar als je

die gevonden hebt, gaat het lopen. Sowieso heb

ik vooral op het gebied van afwerken heel veel

van hem geleerd. Bepaalde looplijnen en hoe je in

aanvallende situaties moet handelen. Sommige

tips kan ik beter niet zeggen hier. Dat zijn een soort

spitsen-geheimpjes. Voor Luc Nilis geldt ongeveer

hetzelfde. Hij zei altijd: ‘Je moet goed naar de bal

kijken, want de goal verandert niet van plek’. Mooi

advies. Ik heb van beide spitsentrainers enorm

veel geleerd en profiteer daar nog steeds van.”

Over Phillip Cocu en Mark van Bommel

“Ze behoeven weinig introductie: Phillip Cocu en

Mark van Bommel. Of in de woorden van Gakpo:

‘trainer Phillip’ en ‘trainer Mark’. “Trainer Phillip

heeft mij voor het eerst bij de A-selectie gehaald.

Trainer Mark, die toen bij de Onder 19 zat, belde

mij op en zei dat ik naar de club moest komen. We

moesten een wedstrijd spelen. Na die wedstrijd

zei Cocu dat ik mee mocht op trainingskamp

naar de Verenigde Staten, samen met Donyell

(Malen, red.). Hij mocht na dat trainingskamp iets

sneller meedoen met het eerste elftal. Op bezoek

bij Feyenoord liet trainer Phillip mij debuteren.

Daarvoor ben ik hem dankbaar. We zijn dat jaar

kampioen geworden. Dat herinner ik mij nog goed.”

Zijn naam mag giftig zijn op De Herdgang dezer

dagen, maar Gakpo kan niet om Mark van Bommel

heen. “Hij heeft mij definitief bij het eerste gehaald

en mij vaak laten spelen. Ik heb het laatste jaar

belangrijke stappen gezet onder hem. Zijn beste

eigenschap als trainer? Tactiek. Hij had een goede

speelwijze. Het is jammer dat we niet alles eruit

hebben kunnen halen. ”Mag ik nog een naam

noemen?”, vraagt Gakpo net voor het verstrijken

van de interviewtijd. Vooruit: we zien het door de

vingers. “Trainer Ernest, die ik al van vroeger ken. Hij

geeft mij het vertrouwen dat ik nodig heb en helpt mij.

Ik denk dat deze mensen heel trots zijn op wat ik

heb bereikt. Maar we hopen nog veel meer te

bereiken.” ‘We’, want meervoud past Gakpo beter

dan enkelvoud bij het nastreven van zijn doelen.

Tekst : Nick de Jager

Fotografie: PRO SHOTS/Toin Damen

34

35


36

37


BLIKVANGER

We zijn al wat gewend, lege

voetbalstadions als straf voor

supportersgeweld. Het komt elk seizoen

wel ergens voor in Europa. Maar 22

voetbalmiljonairs in de Champions

League tegen het decor van verlaten

tribunes vanwege een dodelijk virus,

hadden we nog niet eerder gezien.

Dat gebeurde o.a. tijdens de wedstrijd

Paris Saint-Germain tegen Borussia

Dortmund. De Fransen gingen door,

maar of dat de gemiddelde Parijzenaar

in extase had gebracht is te betwijfelen.

In deze duisternis schuilt ook het

licht. Als mensen snakken we allemaal

naar balans, naar rust en naar vaste

waardes. Het is maart 2020, de

voetbalwereld was voor even één.

Foto: Pro Shots / Action Images

38

39


FOTOVISIE

Sony zette het afgelopen

jaar de wereld van de digitale

fotografie volledig op z’n

kop. Met de revolutionaire

eye-focus techniek was het

haast onmogelijk om nog een

onscherpe foto te maken.

Daarnaast moest de

wereld maar eens af van

die onnodige op en neer

klapperende spiegel. Het

tijdperk van ‘mirrorless’

camera’s was aangebroken

en Sony zou de traditionele

merken Canon en Nikon

daarmee de loef af steken.

Er werd al voor gewaarschuwd: als je in

stadions fotografeert met LED-boarding

dan kan je strepen door het beeld

verwachten. Zet de camera dan niet in de

‘elektronische sluiter’ modus maar gebruik de

vertrouwde ‘mechanische modus’. De foto hiernaast

is geschoten in de mechanisch modus en evengoed

is te zien dat de ene helft van de foto anders is belicht

dan de andere helft. Gebeurt dit vaak. Het antwoord

is NEEN. Maar het mag gewoon nooit gebeuren.

1

OPMERKING: onacceptabel

3

Sportfotografen gebruiken graag een ‘remote’

camera die je op afstand bestuurt. Hiervoor

gebruik je ‘triggers’ waarbij de camera in jouw

hand een zender heeft, en de camera verderop

een ontvanger. Dat de ontvangende camera

hiervoor een kabel nodig heeft is niet erg.

Alleen heb je diezelfde kabel ook nodig op de

camera die je bedient. Heel hinderlijk als je

vaak wisselt van camera tijdens een wedstrijd.

OPMERKING: dealbreaker als je vaak een

'remote' gebruikt

Omdat je geen spiegel

meer hebt, wordt het beeld

digitaal in de viewfinder

weergegeven. Je zit in feite

constant naar een mini

TV te kijken. Als je na een

actie je foto’s terugkijkt,

vergeet dan niet om de

camera met je wijsvinger

even een tikje te geven.

Daarmee zeg je: “ga weer

terug in de live-mode”. Als

je dit vergeet, dan kijk je

de eerstvolgende keer in je

laatst teruggekeken beeld

in plaats naar de live actie

die je wilt fotograferen!

Voor fotografen die

nauwelijks wisselen van

camera zal het een worst

zijn, maar voor de echte

sportfotografen die drijven

op de adrenaline van 90

minuten voetbal, is dit om

gek van te worden. Let wel

op dat dit niet een Sonyprobleem

is. Het hoort nu

eenmaal bij het concept

van mirrorless camera’s.

2

Duizenden professionele fotografen over de hele wereld

maakten de overstap, nieuwsgierig gemaakt door zoveel

technologische innovatie. Maar is ‘mirrorless’ nou wel

het walhalla van de digitale fotografie? Auto eyefocus

bespreken we niet apart en is ook niet langer meer een

‘major asset’. Een voorzichtige conclusie is dat Sony

genoeg pluspunten biedt voor een groot deel van de

beroepsfotografen. Maar uitgerekend sportfotografen

moeten goed nadenken of ze afstand willen doen voor de

vertrouwde functies van hun Canon en Nikon camera’s.

4

OPMERKING: een

minpunt van alle

mirrorless camera's

Studiofotografen moeten opletten dat zij niet sneller gaan dan een sluitertijd van 1/125. Vanaf

een 1/160 wordt het sluitergordijn zichtbaar bovenin het beeld. Eigenlijk zou dit niet mogen.

OPMERKING: heeft de aandacht van Sony Nederland

40

41


FOTOVISIE

5

Op de achterkant van de camera zit een platte

joy stick, handig om bijvoorbeeld het autofocus

punt te verplaatsen als het nodig is. Minder

handig als je per ongeluk met je vingers of je

gezicht tijdens het fotograferen onbedoeld dit

autofocus punt verplaatst. Het wordt pas echt

vervelend als je bij een snelle actie erachter

komt dat je AF-instelpunt opeens ergens

rechtsboven in je zoeker zit. Weg moment!

OPMERKING: onhandig, maar valt mee te

leven

9

Over kleur en kleurechtheid valt te

twisten, een smaakkwestie. Maar

een ding is zeker, een goed belicht

beeld met deze Sony camera is

superieur aan elk ander merk in de

markt. Het is zelfs zo dat een foto

gemaakt met een 400mm lens

van de ene kant van het veld naar

de andere kant, na het uitsnijden

scherper is dan met een Canon

500mm. Daarnaast zorgt de chip

van de Sony A9 Mark II zelfs in

waardes boven 8000 ISO voor

contrastrijk en kleurrijk beeld

zonder de ruis die je daar verwacht.

Eye-focus werd door Sony aangekondigd als een

USP (Unique Selling Point). Inmiddels is deze

techniek ook omarmt door andere merken maar

laten we even uitgaan van het principe. Het gaat

hier om de techniek dat de camera op de persoon

blijft scherpstellen die je bij de eerste aanraking

met je AF-punt hebt ‘gepakt’. Veel fotografen

zullen hier ongetwijfeld hun voordeel uit halen

en als het werkt dan werkt het ook goed. Het is

een mooie tool, maar inmiddels niet meer uniek.

OPMERKING: alleen gebruiken als je er

voordeel van hebt

Het draaiwiel op de

achterzijde is klein en fragiel.

Het heeft op 4 punten een

functie, laten we zeggen

op Noord, Oost, Zuid en

West. Als je gewend bent

dit draaiwiel te gebruiken

om door je foto’s heen te

gaan, let dan op dat je niet

per ongeluk op bijvoorbeeld

de Oostknop drukt. Dat is

namelijk de functie om je

ISO-waarde aan te passen.

Dat wil je niet, je was bezig

om te ‘scrollen’ door je

beeld niet om je ISO aan te

passen. Overigens kan je de

scroll-functie verplaatsen

naar een draaiknop

bovenop de camera.

OPMERKING: niet handig,

maar valt mee te leven

8

6

Bovenop de camera zit een draaischijf

om bijvoorbeeld de camera in te

stellen op ‘single shot’ of ‘continues

shot’. Om te voorkomen dat je per ongeluk

van de ene stand in de andere stand komt,

is er aan de voorkant van de draaischijf een

drukknopje gemaakt. Pas als je deze indrukt

kan je de stand veranderen. Probleem is dat het

drukknopje makkelijk wordt geraakt waardoor

de draaischijf uit zijn stand verplaatst. Je denkt

dan een hele serie in continues focus te hebben

geschoten terwijl alleen foto 1 scherp blijkt te zijn.

OPMERKING: ongelukkig ontwerp

7

12

10

Het voordeel is een nadeel en het

nadeel is een voordeel. Ik heb het hier

over de compacte constructie van het

Sony ontwerp. Natuurlijk scheelt het

behoorlijk aan gewicht of je nu drie Sony

camera’s meeneemt of drie Canon of

Nikon camera’s. Feit is wel dat een SDcard

op de manier zoals Sony die heeft

ingebouwd aan de zijkant, bijna vraagt om

een slanke assistente met dito vingers.

OPMERKING: elk nadeel heeft zijn

voordeel

Niet onbelangrijk, ook voor de

professionele fotograaf. Voor twee

Canon EOS1D Mark 3 camera’s, koop

je drie exemplaren Sony A9 Mark II.

OPMERKING: Absoluut pluspunt voor

Sony

Voor nieuwe Sony gebruikers misschien wel les nummer 1. Kijk geen foto’s terug zolang de camera

nog beelden aan het ‘bufferen’ (wegschrijven) is. Je staat namelijk raar te kijken als de camera

een melding geeft ‘weergave niet mogelijk’ en deze melding ook blijft staan lang nadat het

bufferen van de foto’s is voltooid. Niet in paniek raken, als je het weet hou je er ook rekening mee.

OPMERKING: is mee te leven als je het weet

11

OPMERKING: superieur

beeldkwaliteit

42

43

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!