De Wyzer - september 2012

PERSONEELSmagazine JAN YPERMAN ZIEKENHUIS | EDITIE sept 2012
jaargang 02 - Nummer 07
de
MET Kim D’Oosterlinck > Els Ingelaere > Miguel Dehondt > Mieke Kerckhof > Sofie Verschoore > Sandra
Vandewiele > Anne Van Sintruyen > Lieselot De Koster > José Depuydt > Pieter Brutsaert > Django
Dehaeze > Joseline VanThourenhout > Annelies Verbeke > Nathalie Deman > Nele Priem > Maria Sichien

Kim D’Oosterlinck is bewegingsfysiologe in het ziekenhuis en
hielp mee het dansje aan te leren aan de medewerkers.
“Anne Van Acker, een choreografe uit Ieper, maakte speciaal voor
het promotiefilmpje een dansje dat gemakkelijk kon worden
aangeleerd. Een week lang, van 13 tot 16 uur, kwam er om het
half uur een groepje langs om de choreografie onder de knie
te krijgen. Ik heb haar daarbij geassisteerd. De week nadien kon
Anne er zelf niet meer bij zijn en heb ik haar taak overgenomen.
In totaal hebben we het dansje aan bijna 200 medewerkers aangeleerd.
Zij verdienen een dikke pluim voor hun inzet!”
Els Ingelaere van de dienst Communicatie legt uit waarom
het ziekenhuis een filmpje maakte.
“Naar aanleiding van de officiële opening van het ziekenhuis,
wilden we een filmpje maken van de verschillende afdelingen .
Maar het gebouw is natuurlijk niets zonder de mensen: zij
houden het ziekenhuis draaiende. Daarom hebben we geopteerd
voor een ‘feel good’-movie, waarin de medewerkers
een prominente plaats kregen. We hebben ons daarvoor deels
gebaseerd op de ‘Pink Glove Dance’ die zeer populair is bij veel
Amerikaanse ziekenhuizen en die je kan bekijken op Youtube.”
Op de cover staan voor één keer geen twee ‘wijzende’ mensen, maar een pak medewerkers
die het dansje uitvoeren. Het gebeuren werd vanuit een helikopter gefilmd.
Viva la vida!
Kim D’Oosterlinck: “Dr. Filip Lefevere had het productiehuis van Luc Alloo gecontacteerd om
het filmpje in elkaar te steken. Meneer Alloo was meteen enthousiast. In het filmpje zie je niet
alleen het dansje, maar ook sfeerbeelden op verschillende afdelingen in het ziekenhuis. Dat
alles op het liedje ‘Viva la vida’ van Coldplay.”
De première
“Op zaterdag 8 september hebben we het filmpje voor de allereerste keer getoond aan onze
medewerkers, tijdens het personeelsfeest. En om middernacht hebben we de feel good
movie op onze website en op facebook gezet. Iedereen kan het nu bekijken!”
02

de
edito
04
Campagne
handhygiëne
08
Op jacht
naar vlinders
De ‘vlinders’ van de mobiele
equipe zoeken versterking
17
De drie
bling bling
JYZ-medewerksters en
hun juwelen
10
Driehonderd mensen
deden de test...
Hotel
in de bres
Wat zijn de taken van
het Departement Hotel?
Colofon: de Wijzer is het blad van en voor de medewerkers van het Jan Yperman Ziekenhuis.
Redactieraad: Corine Blondeel, Jan Blontrock, Tom Bogaert, Sabine Coppens, Cientia Cornille, Johan Couchez, Christine
Creus, Eddy Delporte, Davy Demyttenaere, Marleen Descamps, Tania Detrez, Celestine Dumont, Leen Durnez, Mieke
Kerckhof, Emma Lemahieu, Greet Leupe, Stephan Ryngaert, Ghislain Salomez, Caroline Theeten en Sofie Verhanneman.
Realisatie: www.f-twee.be. Coördinatie: Els Ingelaere. Contact: wijzer@yperman.net, tel. dect. 7021.
“viva Jan Yperman”
Als medewerker of als arts span je je dagelijks
in om van de zorg van de patiënt uw zorg
te maken. Maar wat een verrassing om te
zien hoe die meer dan 1000 medewerkers
en artsen plots enthousiaste acteurs worden
in een “feel good movie” op de tonen van
“viva la vida” van Coldplay. Het idee werd
gelanceerd tijdens een redactieraad voor het
feestnummer van y-mail dat je ondertussen
in je brievenbus gekregen hebt. Op de cover
zou een foto komen van de meer dan 1000
medewerkers en artsen van het Jan Yperman
Ziekenhuis. Een paar uur later en enkele mails
verder stond het vast: we gaan voor een “feel
good movie”.
Onder leiding van choreografe Anne en
sportlicentiate Kim startten de repetities in
volle vakantieperiode. Het enthousiasme van
Els, Emma en Caroline werkte aanstekelijk en
iedereen raakte in de ban van “viva la vida”.
Een arts mailde: “Nu nog de directie zien dansen?!”
Ik antwoordde “wij zullen er zijn, u toch
ook?”. En … hij was er, samen met zovelen die
in alle vrije momenten en in alle vrije hoekjes
geoefend hadden. De 2 opnamedagen onder
leiding van Luk Alloo met assistentie van
Anne en Els toonden het resultaat van al dat
oefenen. Als echte acteurs werd er gedanst,
gezwaaid, geroepen en gezongen. Het resultaat
is fantastisch, maar dat zal je ongetwijfeld
ondertussen al gezien hebben: op het
personeelsfeest, op stick of op facebook. Onze
patiënten kunnen gerust zijn: het enthousiasme
dat in Viva Jan Yperman te zien is, dat is
wat je dagelijks in de zorg voor uw patiënten
legt: proficiat en bedankt!
Eric Luyckx,
algemeen directeur - dagelijks bestuurder
de 03

kort nieuws
Opleiding
nieuwe medewerkers
Werk je nog maar pas in het ziekenhuis? Dan ken je wellicht nog niet het
hele reilen en zeilen binnen het Jan Yperman Ziekenhuis? Geen probleem:
tijdens de tweedaagse opleiding voor nieuwe medewerkers krijg je een
uitgebreide kennismaking. De eerste dag (woensdag 10 of woensdag 17
oktober) bevat uitleg over het verpleegdossier, procedures zoals handhygiëne,
het rampenplan en reanimatie. Op de tweede dag (donderdag
11 of donderdag 18 oktober) wordt alles uit te doeken gedaan over het
economaat, ergonomie, preventie, personeelszaken, enzovoort. Nieuwe
verpleegkundigen nemen verplicht deel aan deze tweedaagse. Voor medewerkers
van andere departementen is enkel de tweede dag verplicht.
Inschrijven kan nog tot 1 oktober 2012 bij Maria Deweirdt (stafmedewerker HR).
De complimentenketting
Emma > Diego
In de vorige Wijzer gaf Kim D’Oosterlinck een compliment
aan Emma Lemahieu. Aan Emma nu om een
medewerker van het ziekenhuis een pluim te geven.
“Ik vind dat Diego Gouwy, de coördinator van het
noodplan in ons ziekenhuis, wel eens een complimentje
verdient. Hij doet zijn werk steeds vol enthousiasme.
Bijvoorbeeld de Interreg-ramp oefening
die in maart op poten werd gezet, had hij tot in de
puntjes uitgewerkt en uitstekend opgevolgd. Ook
als hij intern oefeningen organiseert, staat alles altijd
perfect op punt. Chapeau!”
Kinderopvang
Groot succes
De kinderopvang van het ziekenhuis zat goed gevuld deze zomer.
“Vooral de maand juli was een groot succes”, vertelt Cientia Cornille.
“We hebben bijna elke dag minstens 35 kinderen opgevangen,
wat heel veel is als je bedenkt dat de maximum capaciteit op
42 ligt. Er waren dagen dat we die limiet overschreden en jammer
genoeg gedwongen waren om kindjes te weigeren!”
De kinderopvang, in de lokalen naast het strijkatelier Netantwerk, is tijdens de
zomer-, kerst- en paasvakantie telkens open van 7 tot 21 uur.
Campagne
Handhygiëne
Op 5 mei was het de internationale dag van de ziekenhuishygiëne. Het Jan Yperman
Ziekenhuis zette het belang van een goede handhygiëne die week extra in de kijker.
Dirk Vanrenterghem: “We hadden een standje aan het onthaal waar bezoekers én
medewerkers konden testen of ze hun handen wel op de goede manier ontsmetten.
Affiches en een filmpje toonden hoe en wanneer dat moet. Maar liefst driehonderd
mensen hebben de test gedaan. Aan alle diensten vroegen we ook om een ‘engagement’
te ondertekenen. Door hun handtekening te plaatsen, engageerden de medewerkers
zich om voortdurend aandacht te besteden aan handhygiëne. We hebben alle
lijsten volledig ingevuld teruggekregen. Ook dokters laten via een ondertekening van
een charter hun engagement tot het verbeteren van de handhygiëne in het ziekenhuis
blijken. Da’s alvast een goed begin!”
04

En de winnaar is…
De Halte!
In een vorige Wijzer deden we een oproep om nieuwe namen
voor de nieuwe bistro in te zenden. Elf medewerkers kwamen met
suggesties: ‘Bistro Bato’, ‘Ypertje’, ‘Brieke 12’, ... Allemaal goed gevonden,
maar de beste vondst was die van Lut Pyfferoen, medewerker
op pediatrie: De Halte. “Omdat de bistro voor veel mensen een plek
is om even halt te houden, met een koffie of een etentje”, aldus Lut.
Zij wordt getrakteerd op een etentje voor twee in… De Halte!
233
Zoveel personeelsleden van het Jan Yperman
Ziekenhuis hebben in hun volledige
loopbaan al 25, 30, 35 of 40 jaar gewerkt.
Deze ‘laureaten van de arbeid’ werden,
samen met hun partner, op maandag 17
september in de bloemen gezet tijdens een
feest in de witte tent naast de parking van
het ziekenhuis.
Succesvolle
Avond van de nacht
De zesde ‘Avond van de nacht’ in juni was een succes.
“Maar liefst 92 medewerkers uit het verpleegkundig
departement en 22 uit het hoteldepartement namen deel
aan de workshops”, aldus verpleegkundig directeur Jan
Blontrock. “Nadien kon iedereen smullen van een uitgebreide
‘walking dinner’. Voor herhaling vatbaar!”
Nieuwe wedstrijd Wie vindt de 7 verschillen?
Hieronder zie je twee foto’s van het speciale glasraam uit de kapel.
Je weet wat je te doen staat: ga op zoek naar de zeven verschillen
die we op de tweede foto aanbrachten, stuur je antwoord uiterlijk
op 15 oktober met de binnenpost naar ‘Wijzer – wedstrijd’ of mail
naar ‘wijzer@yperman.net’, en maak kans op een mp3-speler. In de
vorige Wijzer brachten we eveneens zeven kleine verschillen aan
op de bijna identieke foto’s in de apotheek. Dekein Sabrina, werkzaam
op D1, vond ze allemaal en krijgt binnenkort een mp3-speler
toegestuurd. Er waren in totaal 21 inzendingen.
de 05

dit is nieuw
Om even stil
te worden
De kapel
Naast de stille ruimte, een bezinningsplek voor mensen van alle levensbeschouwingen,
kreeg het ziekenhuis met de verbouwing ook een
nieuwe katholieke kapel. De kapel is sober maar stemmig, en staat elke
dag open voor alle medewerkers, patiënten en bezoekers. Aalmoezenier
Miguel Dehondt en pastoraal medewerker Mieke Kerckhof zijn gidsen
van dienst.
Kleuren
van de regenboog
Twee glas-in-loodramen sieren de deur
en het raam van de nieuwe kapel. “De
regenboog in het ontwerp verwijst
naar het logo van het ziekenhuis”, legt
Miguel Dehondt uit. “Maar het is ook een
symbool voor hoop. Denk aan het verhaal
van Noah: na de zondvloed breekt het
licht weer door en wordt een regenboog
zichtbaar.”
Altaar,
staf en kaars
De regenboog heeft zeven kleuren. In de
kapel bevinden zich ook zeven symbolische
voorwerpen, die de weg wijzen.
“Het altaar kreeg, net als de rest van de
kapel, een eenvoudige en hedendaagse
vormgeving mee. Ernaast staan een herdersstaf,
symbool voor het onderweg zijn,
en de Paaskaars, opnieuw met de zeven
regenboogkleuren.”
06

Kruisje
van het tabernakel
Normaal brandt voor het tabernakel,
waarin het Heilig Sacrament wordt bewaard,
een ‘godslamp’. “In het ziekenhuis
mag dat niet, wegens het brandgevaar”,
vertelt Mieke Kerckhof. “Daarom is het
kaarsje vervangen door een elektrisch
lampje achter een rood doorschijnend
kruisje. Dat kruisje heeft dezelfde vorm als
de groene kruisjes op de kamers.”
Laatste
avondmaal
Links van het tabernakel ligt een liturgisch
boek geopend. Uit dat boekwerk wordt
elke dag een Bijbelverhaal voorgelezen.
Rechts ervan staat een beeldengroepje in
keramiek. “Dat is een hedendaagse versie
van het laatste avondmaal”, aldus Miguel
Dehondt. “Het beeld is geboetseerd en
gebakken door Germain Demolie, een
vriend.”
Maria
verbindt
Net als in veel andere kerken en kapellen
draagt de beeltenis van Maria een lange
geschiedenis met zich mee. “Het houten
Mariabeeld stond vroeger in de kapel van
het Mariaziekenhuis in Poperinge. Het
drukt de verbondenheid uit tussen ‘toen
en nu’ en ‘daar en hier’. In het intentieboek
eronder mogen mensen neerschrijven
wat hen raakt en bezighoudt.”
de 07

de mobiele equipe
Op vlinderjacht
Het ziekenhuis is op vlinderjacht. De ‘vlinders’ van de mobiele
equipe zoeken versterking. Hou je van afwisseling en
van veel sociale contacten? Wil je zelf mee beslissen over je
uren? Dan is de mobiele equipe iets voor jou.
De ‘vlinders’ van de mobiele equipe zijn
graag gezien. Zij vervangen immers collega’s
die ziek zijn of overuren opnemen.
“Momenteel beschikken we over zeven
medewerkers”, vertelt Sofie Verschoore,
die de mobiele equipe coördineert. “Drie
in de chirurgie (cluster C), drie op inwendige
(cluster D) en één in de geriatrie
(cluster G). Het systeem is eenvoudig: je
werkt twee weken vast, in je eigen cluster,
en daarna vlinder je twee weken. Dat laatste
meestal ook in je eigen cluster. Tijdens
die twee vlinderweken beslis je mee over
je uren en weekends. ”
Afwisseling en gunstige uren
Sandra Vandewiele (chirurgie) en Anne
Van Sintruyen (inwendige) zijn twee
overtuigde vlinders. “Het is een job met
zeer veel afwisseling”, vindt Sandra. “Er zijn
vier chirurgische diensten. Ik werk op elke
dienst twee weken vast en twee weken
als vlinder. Het duurt dus vier maanden
voor ik helemaal rond ben. Intussen zie ik
veel patiënten, doe ik een pak medische
ervaring op en leer ik alle collega’s
kennen.”
Ook Anne houdt van de afwisseling. “Ik
heb vijftien jaar dagziekenhuis gedaan,
om in het weekend thuis te zijn. Ik was
weer toe aan de wat ‘zwaardere’ zorg.
Maar ik wilde wel mijn weekends vrij
houden. Als vlinder kan dat.”
Zowel Sandra als Anne geven toe dat de
gunstige uurregeling zwaar doorweegt
in hun keuze. “Tijdens mijn vlinderweken
kan ik mijn uren zelf kiezen”, vertelt Anne.
“En ik kan drie weken na elkaar verlof
nemen!” Sandra werkt één weekend op
vier, maar ook dat is haar vrije keuze.
“Omdat ik mijn uren zelf mag regelen, is
de job zeer goed te combineren met mijn
gezinsleven.”
De sprong wagen
Eén grote lofzang op het vlinderschap,
dus. Maar waarom vindt de mobiele
equipe dan zo moeilijk mensen? “Veel
collega’s zien de voordelen wel in”, weet
Sandra. “Maar ze durven de sprong niet te
wagen. Ze zijn bang dat ze dan nergens
meer bijhoren. Maar als je een beetje sociaal
bent, zorg je daar zelf wel voor, hé? Ik
werk me snel in en voel me overal thuis.”
“Je moet wel genoeg ervaring hebben en
flexibel zijn”, besluit Anne. “Ik heb er in elk
geval nog geen moment spijt van gehad.”
08

de eerste dag
Helpen bij herstel
Lieselot De Koster is aan haar eerste dag in de revalidatiezaal
bezig. Rustig begeleidt ze, samen met één van haar
nieuwe collega’s, een patiënte die therapeutische oefeningen
uitvoert. “Ik wilde met fysieke revalidatie bezig zijn, en
hier kan dat. Ik ben blij dat ik zo snel iets gevonden heb.”
IDENTIKIT
NAAM: Lieselot De Koster
FUNCTIE: ergotherapeut
LEEFTIJD: 23 jaar
Lieselot studeerde in juni af als ergotherapeut.
Na haar stages wist ze goed
welke richting ze uit wilde. “De psychiatrie
sprak me persoonlijk minder aan. Ook
een rusthuis bleek mijn ‘ding’ niet te zijn.
Mijn stage in het ziekenhuis van Roeselare,
ook fysieke revalidatie, was het best
meegevallen. In een ziekenhuis zijn er
veel meer uiteenlopende problematieken
en is het voornamelijk de bedoeling dat
we de mensen helpen zodat ze op een
comfortabele manier weer naar huis kunnen.
Bovendien is er veel afwisseling. Je
hebt orthopedie, de rugschool, geriatrie,
ambulante revalidatie, enzovoort.”
Schoolvoorbeeld
De inkt op haar diploma was nog niet
droog of Lieselot begon al te solliciteren.
Een dikke maand later kon ze aan de slag
in het Jan Yperman Ziekenhuis, waar ze
een ploeg van een tiental ergotherapeuten
versterkt. “Dat was sneller dan ik
had durven hopen, zeker omdat ik een
duidelijk idee had van wat ik wilde doen.
Ik ben er erg blij mee. Ieper is een schoolvoorbeeld
van hedendaagse ergotherapie.
De revalidatiezalen en de toestellen
zijn nieuw en modern – het neusje van
de zalm. Ik vind het ook boeiend dat
het ziekenhuis werkt aan het verwerven
van accreditaties, om zo de kwaliteit te
verbeteren. Bovendien krijg ik hier de
kans om bij te leren en verantwoordelijkheid
te nemen. Ik kreeg een eigen
geriatrische dienst toegewezen om er
ergotherapie te doen: met de bedoeling
oudere patiënten te begeleiden na een
val of een operatie zodat ze zichzelf weer
kunnen beredderen. De rest van mijn taak
wordt ambulante revalidatie, orthopedie
en rugschool. Ik kijk er enorm naar uit om
nog heel wat bij te leren. Tijdens onze
opleiding ligt het accent nog teveel op
theorie en te weinig op praktijk, vind ik.”
Als de zon schijnt
Ook qua locatie was Ieper de gedroomde
werkplek. “Ik ben net verhuisd van
Roeselare naar Zonnebeke. Ik zou af
en toe wel eens met de fiets
willen komen. Als de zon
schijnt tenminste (lacht). Ook
mijn vriend is onlangs
beginnen werken.
We kijken al uit
naar ons eigen
stekje.”
de 09

eleid
Gezond, lekker
en hygiënisch
Hoteldepartement in de bres
voor voeding en schoonmaak
En hoe heb je het gesteld? Was de accommodatie in orde? Heb je goed geslapen?
Lekker gegeten? Was het er proper? Het zijn typische vragen die mensen stellen
wanneer ze elkaar terugzien na een reis of een vakantie. Patiënten en familieleden
stellen zich precies dezelfde vragen over hun verblijf in het ziekenhuis, zegt José
Depuydt, hoofd van het departement Hotel. “Het is aan ons departement om te
zorgen voor gezonde, lekkere en medisch verantwoorde maaltijden en een optimaal
hygiënisch ziekenhuis.”
1
Advies
van de diëtist
De patiënt kiest uit dezelfde maaltijden
als de ziekenhuismedewerker in het
restaurant, aldus José Depuydt. “Met dien
verstande dat de patiënt kan rekenen op
advies van de diëtist, die elke morgen naar
de wensen polst. De diëtisten werken ook
mee aan multidisciplinaire projecten rond
aangepaste voeding voor geriatrische
patiënten en patiënten met diabetes of
kanker.”
2
Allemaal
chef
In de keuken van het ziekenhuis staan
geen tv-koks met sterallures die de andere
keukenmedewerkers afblaffen. “Iedereen
is even belangrijk, want elke schakel in de
keten moet even goed verzorgd worden
om een uitstekend eindresultaat te
krijgen: van de selectie en ontvangst van
de producten over de verwerking en de
bordschikking tot en met de afwas.”
3
Project
zorgondersteuning
Samen met het departement Verpleegkunde
wordt momenteel gewerkt aan
‘project zorgondersteuning’. “Het idee
is dat onze medewerkers de patiënten
met eten zouden helpen in plaats van de
verpleegkundigen. In de Materniteit start
binnenkort een pilootproject met een
ontbijtkar, waarbij de patiënten ‘s morgens
zelf beslissen wat ze eten.”
10

4 5 6
Gezocht:
nachtuilen
De schoonmaak is de tweede bekommernis
van het hoteldepartement. Dag en
nacht houden de medewerkers het hele
ziekenhuis schoon en hygiënisch. “Het is
logisch dat we ook ’s nachts werken, want
dan zijn veel lokalen vrij. Het is wel niet
altijd gemakkelijk om mensen te vinden
voor de nachtploeg. Als je iemand kent,
neem dan gerust contact op!”
Tot in
de hoekjes
In de kamers van de hospitalisatieafdelingen
is de aandacht voor hygiëne op zijn
scherpst. De ziekenhuisbacterie mag geen
kans krijgen. “Daarom werken we naast
de gewone reiniging in besmette kamers
met innovatieve reinigingsapparaten. De
schoonmaakdienst plaatst die in de kamer
nadat de patiënt vertrokken is. Een uurtje
later is de besmette kamer tot in de kleinste
hoekjes gedesinfecteerd.”
Speciale
stick
Wat is de efficiëntste schoonmaaktechniek?
Microvezeldoek? Met gewoon of
ontsmettend product? Hoeveel wasbeurten
gaat zo’n doek mee? “We evalueren
onze technieken continu. Zo nemen we
regelmatig staaltjes door met een speciale
stick over een oppervlakte te wrijven. Die
enzymtest vertelt hoeveel DNA-resten en
bacteriën er zijn achtergebleven.”
de 11

de plattegrond
Bestemming: 3 de verdieping
De eerste en de tweede verdieping van het inkomgebouw hebben geen geheimen
meer. Maar wat gebeurt er toch op die derde verdieping? Daar worden ’s nachts vooral
uiltjes gevangen en tukjes gedaan… als het niet te druk wordt tenminste.
Ghislaine Peene kan niet goed kiezen.
Wat dossiers lezen. Iets eten. Of toch
maar een tussenslaapje? “Het is hier
rustig en comfortabel. En de koelkast is
goed gevuld.
Het ‘internaat’ van het Jan Yperman
Ziekenhuis is voor stagiair-artsen een
luxe in vergelijking met andere ziekenhuizen.
Ik zit in het zesde jaar geneeskunde
in Leuven. Dat is een algemeen
stagejaar, waarin je tijdens ziekenhuisstages
kennismaakt met de verschillende
specialiteiten. Hier in Ieper draai
ik mee in de chirurgie en orthopedie.”
Tijdens haar stagejaar ruilt Ghislaine
haar Leuvens kot in voor de ouderlijke
woonst in Moeskroen. Wanneer de
chirurgie van wacht is in de Spoedafdeling,
blijft ze in het ziekenhuis slapen.
Hoewel slapen een rekbaar begrip is.
“De ene keer kan je doorslapen, de
andere keer word je drie keer uit
je bed gehaald en blijft het bij een
dutje tussendoor. Maar het comfort
van het internaat maakt veel goed.”
Kwaliteitscoördinator Eddy Delporte
hoort het graag. “Vroeger hadden
we hier maar vier slaapgelegenheden
voor artsen met wachtdienst.
Daardoor moesten stagiair-artsen
en assistenten in opleiding in
Poperinge overnachten. Nu is de
hele derde verdieping omgebouwd
tot internaat. Er zijn zestien ruime
kamers met een woon- en slaapgedeelte,
een werkplek en een sanitaire
ruimte.”
Slaap en spoed
Wie effectief van permanentie
is voor de Spoedafdeling, slaapt
weinig en kan niet veel van
het internaat genieten, geeft
dr. Stefan Van Hooreweghe
(hoofd Spoed) toe. “Maar het is
wel een zegen voor de zogenaamde
‘achterwacht’. Dat is
een wettelijk verplicht wachtsysteem: als de MUG-arts weg
is, moet een andere arts binnen het kwartier in de Spoed
aanwezig kunnen zijn. De meeste artsen van achterwacht
slapen hiervoor in.”
Met dank aan de keuken
Ruim de helft van de artsen met
wacht- of achterwachtdienst in de
Spoed, is internist. Er blijft ook elke
nacht een internist paraat voor problemen
in het beddenhuis. Logisch
dat ook hoofd Interne Geneeskunde
dr. Bart van Besien blij is met het
nieuwe internaat. “Als we van MUGachterwacht
zijn, kunnen we de tijd nuttig gebruiken. We
beschikken in de – zeer comfortabele – kamer over een PC en
kunnen medische dossiers verder afwerken. Bovendien staat
er in de centrale ruimte een koelkast met lekkere en gezonde
maaltijden.
12

hobby
Aan de frontline
Ze bestaan nog maar drie jaar, maar de Poperingse softballclub ‘The Frontliners’ moet op toernooien
hoegenaamd niet onderdoen voor de meer ervaren clubs. “Vorig jaar eindigden we als derde in de rangschikking
van in totaal twaalf ploegen”, vertelt Pieter Brutsaert.
In het ziekenhuis werkt hij als laborant in het labo anatomopathologie,
maar na de werkuren is Pieter Brutsaert verknocht
aan softball, een wat tragere variant van het Amerikaanse
honkbal. “Ik was al lang op zoek naar een sportieve uitdaging,
maar voetbal of basketbal bleken niet mijn ding te zijn. Op een
kerstmarkt in Poperinge kwam ik toevallig in contact met ‘The
Frontliners’, die daar een standje hadden om leden te werven. Ze
overtuigden me om eens te komen meetrainen, en zo is de bal
aan het rollen gegaan. Letterlijk… (lacht). Wat me zo aantrekt in
softball? Dat het niet alleen een fysieke inspanning vergt: er komt
ook heel wat tactiek bij kijken.”
Pieter was zo verkocht aan de club, dat hij vorig jaar besliste
om in het bestuur te stappen. “Als toernooimeester help ik de
toernooien mee te organiseren. Daarnaast hebben ze me nu ook
aangesteld als trainer. Er kruipt dus heel wat tijd in mijn hobby, ja.
Maar als je iets graag doet, doe je dat met veel plezier.”
The Frontliners hebben nog twee andere ziekenhuismedewerkers
in hun rangen.
“Cindy Cornette en Laurence Haspeslagh zitten ook in de club.
Inderdaad: softball is een gemengde sport! We zijn trouwens
altijd op zoek naar nog extra leden. We willen onder andere ook
nog een baseballploeg opstarten in de nabije toekomst... Wie
geïnteresseerd is, mag zeker mailen naar bestuur@frontliners.be.”
de 13

in het spoor van
Django Dehaeze: “Wij leveren aan 65
diensten medische verbruiksgoederen,
onderhoudsproducten en kantoorgerief.”
picking’: de goederen uit de magazijnrekken
halen en klaar zetten op de karren.”
Christine Libert springt bij waar nodig.
8u15
Economaat en
intern transport
In het economaat staan Django Dehaeze, Martine Rommens
en Christine Libert in voor de aankoop van goederen.
Vera Deschildre schept orde op zaken in het magazijn.
Jeroen Boussaert, Joseline Vanthourenhout, Annelies Verbeke,
Luc Vandecasteele, Heidi Terryn en Carine Cauwelier, de zes
mensen van intern transport, voeren al die spullen naar de
diensten. Niet de grootste ploeg dus, maar wel onmisbaar
voor de goede werking van het ziekenhuis.
Django Dehaeze, ooit hoofdverpleegkundige
op Spoed en Intensieve, leidt sinds
2004 Economaat en Intern Transport in
goede banen. Alles begint met een proper
en overzichtelijk magazijn, vertelt hij. “We
moeten snel, logisch en efficiënt werken.
In een ‘rommelkot’ gaat dat niet. Ook voor
interne transport geldt een strikte werkorganisatie.
Wij leveren aan 65 diensten
medische verbruiksgoederen,onderhouds
producten en kantoorgerief. Dat gaat niet
vanuit de losse pols.”
Een dag met het intern transport :
8u
Django begint met de uurroosters en de
factuurcontrole. Collega Martine Rommens
maakt bestelbons op. “Martine is mijn
linkerhand”, grapt hij. Dat is niet slecht bedoeld,
want Django is een ‘linksepoot’. Martine
kan ermee lachen. “Ik doe dit werk al
bijna twintig jaar. Een deel van het werk is
bestelbons maken, een ander deel is ‘order
Jeroen Boussaert en Simon Dekaezemaeker
jagen hun karren door de
ziekenhuisgangen. Eerste werk: het vuil
bedlinnen ophalen. Simon is één van de
jobstudenten die meedraait bij intern
transport. Dat levert hem een mooie zakcent
op. “Ik mag wel niet meer dan vijftig
dagen per jaar werken, maar Django zorgt
voor een goede planning.”
8u30
Joseline Vanthourenhout en Annelies
Verbeke doen intussen de ronde op de
afdelingen. Ze hebben een handterminal
mee en scannen de goederen die op dreigen
te raken. Op basis van die gegevens
maakt de computer een lijst van goederen
die straks uit het magazijn moeten worden
gehaald, legt Django uit. “De goederen zitten
bij de diensten in bakjes met evenveel
artikelen links en rechts. Wanneer de rechterkant
van het bakje leeg is, moet men
het etiket met de barcode op het bakje
omdraaien, zodat de gele kant naar boven
14

Joseline Vanthourenhout: “Ik ben geen
verpleegkundige, maar van veel producten
weet ik toch al waarvoor ze dienen.”
zit. Zo zien onze medewerkers meteen wat
ze moeten scannen.”
Op sommige diensten wordt dit systeem
nauwgezet toegepast, op andere zou het
beter kunnen. “Soms kijken we ook eens
in de vakken met gerief dat ze veel nodig
hebben waar het kaartje niet op geel staat”,
vertelt Annelies. “We moeten dat niet doen,
maar we willen nu eenmaal graag dat het
in orde is. Anders lopen ze trouwens de
deur van het economaat plat omdat er
weer iets op is.” Het is altijd aangenaam om
piekfijne voorraadkamers aan te treffen op
de afdelingen.
10u
10u15
Na hun linnenronde zijn Jeroen en Simon
begonnen met het rondvoeren van de
soep en de maaltijden. Dat moet stipt
gebeuren, want de karren zijn geprogrammeerd
om op een bepaald uur aan te slaan
en op te warmen. Elke minuut telt, weet
Jeroen. “We hopen dat de keuken op tijd
met de karren klaar is”, lacht Jeroen. “En
dat de lift werk. Meestal lukt het wel. De
samenwerking met de verpleegkundigen
is goed. We weten dat iedereen zijn uiterste
best doet.”
11u30
De mensen van intern transport klokken
collectief uit. “Samen lunchen is gezelliger
dan alleen. We moeten ons wel haasten,
want we hebben maar een halfuurtje.”
13u
In het magazijn is het sinds 9u vanmorgen
een drukte van jewelste. Momenteel zijn
Martine en Joseline met order picking bezig:
ze vullen distributiekarren aan voor een
stuk of 30 diensten. Tegen vanavond zullen
er 40 volle karren klaar staan.
13u30
Jeroen en Simon halen de maaltijdkarren
op en verdelen de koffiekarren voor de
verpleegafdelingen.
14u
Intussen heeft Annelies het gezelschap
gekregen van Heidi Terryn. Samen zijn ze
de rest van de namiddag zoet met
fijndistributie. Het is leuk werk, zegt Heidi.
“De werkuren zijn goed, er is veel afwisseling
en we komen zo’n beetje overal.”
14u30
Jeroen en Simon halen nog wat was op en
brengen daarna de soep- en koffiekarren
terug naar de keuken.
15u
De avondmaaltijden zijn klaar en worden
naar de diensten gerold.
16u15
De leveringen voor het lab en het lab pathologie
worden naar de gekoelde ruimte
gebracht. De laatste loodjes, want om
16u30 zit de dag er op.
Zo gaat het ieder weekdag in zijn werk –
de volledige ploeg staat hiervoor garant.
Annelies begint met de fijndistributie op
de diensten materniteit, verloskwartier
en prematuren: ze verdeelt alle ‘bestelde’
goederen over de verschillende bakjes.
Annelies Verbeke: “Ik werk hier drie jaar.
De eerste weken heb je zware benen van het vele
rondlopen, maar dat went snel.”
de 15

de experten
Het ziekenhuis staat bol van de experten, en niet alleen op medisch vlak.
Veel van hun expertise is niet alleen nuttig op de werkvloer, maar ook thuis.
Experten met gouden tips.
Weg roest!
Een roestvlek op je kleren? Geen probleem! Martine Sercu (dienst Onderhoud)
kent een eenvoudig trucje. “Besprenkel de roestvlek met heet citroensap
en strooi er zout op. Hou het kledingstuk vervolgens boven een stomende
waterketel. Wel opletten dat je je niet verbrandt natuurlijk… Je kunt
het kledingstuk, besprenkeld met het citroensap en het zout, ook onder een
schemerlamp leggen. Zorg er wel voor dat het niet té warm wordt. Anders
heb je straks geen roestvlek, maar een schroeivlek! Bij een hardnekkige vlek
kun je dit proces eventueel nog eens herhalen. Nadien goed naspoelen en
gewoon de wasmachine in.”
Voor heel oude roestvlekken is er meer nodig dan een beetje citroensap.
Maar geen nood, Martine weet ook hier weer wat te doen: “Maak een
mengseltje van 1 dl warm water (een kopje), een mespunt zuringzout (te
koop bij een goede drogist) en een koffielepel glycerine. Smeer het mengsel
uit op de roestvlek. Zodra de vlek (vanzelf ) verdwenen is, spoel je de stof
uit met – liefst gedistilleerd – water. Daarna kan het kledingstuk gewoon de
wasmachine in. Weg roest!”
Nog een belangrijke tip: “Verwijder nooit roestvlekken wanneer je het kledingstuk
nog aan hebt. Zuringzout op je huid is geen lachertje... Bescherm
dus ook zeker je handen!”
(G)een kleefboel
Je hebt het ongetwijfeld al een keertje meegemaakt: een
kauwgom op je kleren. Als een bezetene begin je er het
vieze goedje af te pellen, maar je maakt het alleen maar
erger. Hoe meer je pulkt, des te dieper de kauwgom tussen
de vezels kruipt. Je favoriete T-shirt dan maar in de vuilbak
kieperen…? Halt! Lees eerst even deze gouden tip van onderhoudsmedewerker
Sabine Coppens: “Raak die kleefboel
vooral niet aan! Stop het kledingstuk onmiddellijk in de
diepvriezer en haal het er 24 uur later weer uit. Je zult zien:
als alles goed bevroren is, kun je de kauwgom er zonder
problemen afkrabben met een gewoon mesje, zonder je
favoriete kledingstuk te beschadigen!”
16

de drie
Vrouwen en hun bling bling
Het Jan Yperman Ziekenhuis heeft heel wat talent in huis. De
medewerkers zijn niet alleen goed in hun job, velen blinken na
de werkuren ook nog eens uit in andere zaken. Nathalie Deman
(Sterilisatie), Nele Priem (dienst Radiologie) en Maria Sichien
(labo Klinische biologie) zijn daarvan een mooi voorbeeld. In
het ziekenhuis werken ze op compleet verschillende afdelingen,
maar ze hebben wel één ding gemeen: alle drie hebben ze iets
met… juwelen!
Nathalie DeMan
“Juwelen maken is een soort verslaving
(lacht). Een goeie tien jaar geleden heb
ik een cursus gevolgd, en sindsdien ben
ik er niet meer mee gestopt! Voor mijn creaties
gebruik ik vooral glas- of keramieken
parels, en af en toe maak ik de parels zelf.
Ik ga bovendien voortdurend op zoek naar
nieuwe technieken, op hobbybeurzen in
heel het land. Ik krijg dan ook veel complimentjes:
mensen vragen me vaak om iets
te maken dat bij hun nieuwe outfit past.”
Nele Priem
“Telkens wanneer ik wat vrije tijd heb,
ben ik in de weer met allerlei soorten
parels, zoals glasparels en swarowski, om
er halssnoeren, armbanden en ringen mee
te maken. Ik vind het fantastisch om uit
het niets iets moois te creëren – ik doe het
dan ook al meer dan tien jaar. En ik heb er
al heel veel complimentjes over gekregen,
ook van collega’s. Mijn creaties verkoop ik
trouwens in een virtueel winkeltje (Cornelia
juwelen) op facebook. Neem gerust
een kijkje!”
Maria Sichien
“Ik heb een avondopleiding ‘Monumentale
kunst’ gevolgd aan de academie.
Daar kregen we onder meer een ontwerpopdracht
van een juwelier. Alle ontwerpen
– meer dan vijfhonderd – werden
tentoongesteld in het kruitmagazijn in
Ieper. De juwelier koos er tien uit, waaronder
dat van mij! Hij werkte mijn ontwerp
(oorbellen en een halsketting) uit in zilver.
De halsketting draag ik zelf, de oorbellen
heb ik aan mijn dochter gegeven – ik heb
immers geen gaatjes (lacht).”
de 17

nieuwkomers en brugpensioenen (tot en met 31 augustus 2012)
1 2
3
4 5 6
7 8 9 10 11 12
13 14 15 16 17 18
NIEUWKOMERS
1. Liesbeth Aelbrecht, 1/06/12,
Verpleegkundige, C3
2. Elien Aeck, 2/07/12,
Medisch secretaresse, RX
3. Gregory Baillieu, 1/08/12,
Keukenhulp, Keuken
4. Stephanie Battheu, 1/08/12,
Verpleegkundige, D1
5. Romina Bouckaert, 16/07/12,
Verpleegkundige, G0
6. Griet Commeine , 16/07/12,
Verpleegkundige, RX
7. Sanne Couttouw, 2/07/12,
Verpleegkundige, D3
8. Lynn Crombez, 1/08/12,
Verpleegkundige, G0
9. Liselot De Koster, 6/08/12,
Ergotherapeute, Ergo
10. Roderik De Smul, 1/08/12,
Technieker, TD
11. Victoria Decloedt, 2/07/12,
Verpleegkundige, operatiekwartier
12. Marieke Delbecque, 1/08/12,
Verpleegkundige, C2
13. Eveline Donck, 16/07/12,
Verpleegkundige,
Intern dagziekenhuis
14. Sofie Folens, 9/07/12,
Verpleegkundige, D2
15. Magdalena Hristova, 2/07/12,
Verpleegkundige, operatiekwartier
16. Anneleen Impens, 20/08/12,
Kinderpsychologe,
Patientenbegeleiding
17. Natasja Lermytte, 2/07/12,
Verpleegkundige, IZ
18. Tabita Louage, 20/08/12,
Verpleegkundige, C-dagziekenhuis
19. Asia Maddelein, 1/08/12,
Verpleegkundige, C1
20. Annelies Pyck, 2/07/12,
Verpleegkundige, Nierdialyse
21. Ellen Van Looy, 16/08/12,
Verpleegkundige, Nierdialyse
22. Natalie Van Mullem, 16/06/12,
Verpleegkundige, cons. Dr. De Frene
23. Mieke Vanheule, 9/07/12,
Medewerker kwaliteit,
Ziekenhuishygiëne
24. Ahmed Bouaoud , 20/08/12,
Verpleegkundige, D3
BRUGPENSIOEN
25. Marie-Jeanne Fonteyne,
Cons. Interne, 11/06/12
26. Nicole Vandooren,
Hotel, 31/08/12
Nieuwe artsen
27. Dr. François Hardeman, 01/06/12,
Orthopedie-Traumatologie
28. Dr. Stijn Van Wiemeersch, 01/09/12,
Thoracovasculaire Heelkunde
Geboortes
• Florian Vanwynsberghe, 4/06/12,
zoontje van Lisbeth Van Eeckhoudt,
Apotheek
• Moira Deleu, 19/06/12,
dochtertje van Vanessa Bostyn (IZ) en
Dries Deleu (Spoed)
• Cyril Knockaert, 26/06/12,
zoontje van Brunhild Depyper,
Nierdialyse
• Kobe Decancq, 26/06/12,
zoontje van Windy decap,
Operatiekwartier
• Noah Vermoortele, 29/06/12,
zoontje van Wendy Deleu, Pediatrie
• Ziva Menu, 30/06/12,
dochtertje van Aike Vandromme,
Hoteldienst
• Xilas D’Hulster, 18/07/12,
zoontje van Cindy Merveillie, Nierdialyse
• Sander Ide, 21/072012, zoontje van Dr.
Debbie Debaere, arts
• Lars Vancompernolle, 24/07/12, zoontje
van Koen Vancompernolle, IZ
• Camille Pety, 25/07/12, dochtertje van
Annelies Lagache, Nierdialyse
18

19 20 21 22 23 24
25 26
27 28
• Lars Lemaire, 3/08/12,
zoontje van Iris Boutte,
hoteldepartement
• Telile Deltour, 2/08/12,
dochtertje van Nadège Debeer,
Diabetesconventie
• Sandrien Bal, 9/08/12,
dochtertje van Nancy Claeys, Pediatrie
huwelijken
• Melinda Mahieu met Klaas Geneyn,
14/07/12, Diabetesconventie
• Griet Commeine met Pieter-Jan
Verlinde, 28/07/12, Radiologie
• Sibyl Ramon met Andy Blanckaert,
30/0/2012, C3
• Caroline Theeten met Koen Decroos,
18/08/12, Directiesecretariaat
• Marleen Lecleir met Daniel Segaert,
31/08/12, Adm./Boekhouding
• Lynn Ameele met Alexander Muylle,
25/08/12, Nierdialyse
• Christophe Lazoore met Joyce Verdru,
20/07/12, Sp-Loco
overlijdens
• Albert Depyper, grootvader van
Brunhild Depyper, nierdialyse (1/06/12)
• Roger Monkerhey, schoonvader
van Sigid Gequiere, i-dagziekenhuis
(3/06/12)
• Elfriede Maricou, mama van Marian
Deramoudt, Hoteldienst en schoonmoeder
van Cecile Camerlynck, brugpensioen
D5 (9/06/12)
• Leonia Bogaert, grootmoeder van
Elke Borra, C1 (15/06/12)
• Lucienne De Molder, schoonmoeder
van Francine Clarisse, nierdialyse
(22/06/12)
• Marie-Justine Maes, mama van
Linda Bulckaen, G0 (23/06/12)
• Willy Hahn, grootvader van
Evelien Hahn, Materniteit (23/06/12)
• Eddy Somers, vader van Dr. Jan Somers,
orthopedie (1/06/12)
• Nera Baert, schoonmoeder van
Kevin Vancoillie, spoed (21/06/12)
• Hendrick Sohier, vader van Els Sohier,
materniteit en grootvader van Liselore
Rousseeuw, IZ (4/07/12)
• Carine Clarisse, zus van
Francine Clarisse, dialyse (6/07/12)
• Daniël Degroote, vader van
Marie-Roos Degroote, operatiekwartier
(8/07/12)
• Yvette Van Oudendycke, moeder van
Rita Dewaele, Hoteldienst en grootmoeder
van Sofie Derumaux, Hoteldienst
(17/07/12)
• Georgette Deprost, schoonmoeder van
Carine Rommens, IZ, 19/07/12
• André Blondeel, vader van
Carine Blondeel (Hoteldienst), Sabine
Blondeel (Hoteldienst) en grootvader
van Ann Vangeenberghe (Hoteldienst)
(22/07/12)
• Mauricette Vermeersch, schoonmoeder
van Charlotte Tahon, Hoteldienst
(7/07/12)
• Elisabeth Gouwy, grootmoeder van
Annemie Louagie, IZ (25/07/12)
• Alice Lobeau, grootmoeder van Sandra
Vandewiele, Mobiele equipe
(26/07/12)
• Diana Valcke, grootmoeder van
Isabelle Lemiere, Administratie
(6/08/12)
• Marc Dumoulin, schoonbroer van
Greta Cornette, Recovery en schoonbroer
van Marleen Cornette (14/08/12)
• Marcel Huyghebaert, grootvader
van Celestine Dumont, Administratie,
(11/08/12)
• Paula Tailly, grootmoeder van
Marieke Vervisch, materniteit (18/08/12)
• Henry Roelens, grootvader van
Sandy Roelens, dialyse (20/08/12)
• Gerard Donck, grootvader van
Eveline Donck, i-dagziekenhuis
(1/08/12)
• Noëlle Vampoulle, moeder van Gaëtan
Sohier, G0 (28/08/12)
• Dr. Johnny Decanq, ex-spoedarts JYZ,
(22/08/12)
de 19