Beleef Vathorst nr 47

Beleef
NR. 47 AUGUSTUS 2020
Vathorst
MAGAZINE OVER WONEN IN VATHORST
➻ Generatie Vathorst
BUITEN SPELEN IN VATHORST
IS EEN FEEST!
➻ Het project
APPARTEMENTEN LAAKSE KROON;
ALLES BEHALVE STANDAARD
➻ Gezond en sportief
ZORGMEDEWERKERS TONEN
HUN VEERKRACHT
Veerkrachtig
Vathorst

INHOUDSOPGAVE
in dit nummer
12
2 | BELEEF VATHORST 2020
5
Buitenspelen is een feest!
Kinderen in Vathorst spelen massaal
buiten en daartoe hebben ze heel
veel mogelijkheden. In de wijk
zijn ruim 70 speelplekken voor jong en oud en daar
wordt volop gebruik van gemaakt. In dit nummer gaat
onze redacteur op pad met vier gezinnen en
die vier speelplekken aandoen. Het enthousiasme
van de kinderen werkt aanstekelijk!
Laakse Kroon
in Tuin 1
Martin Leeuwis, projectmanager bij BPD, vertelt in
dit artikel over Laakse Kroon, een bijzonder appartementencomplex
in de noordwestelijke punt van Laakse Tuinen.
‘De ligging is uniek en de appartementen zijn alle behalve
standaard. Veel toekomstige bewoners kijken straks
vanaf hun balkon uit over de weilanden en over het
water van de Laak’.
16
Veerkracht
‘Zelf bouwen is
een avontuur’
Erik en Trudy de Gilde hebben hun eigen huis
laten bouwen in Laakse Tuinen (Tuin 7). Tijdens
het interview met het enthousiaste echtpaar werd
duidelijk dat ze genoten hebben van het hele
proces. Vanaf het nieuws dat ze als eerste waren
ingeloot voor een kavel tot dit moment dat de
oplevering van hun huis dichtbij is. Ze hebben
er veel zin in om vanuit Kattenbroek naar
Vathorst te verhuizen.
22
Nog meer in dit nummer: p.8 Stadsbouwmeester blikt terug | p.10 Uit alle windstreken |
p.15 Gebiedsmanager Abbas Lotfolahian | p.21 Smaakmaker Nitaya Kakathum | p.30 Tjerk Busstra is
actieve vrijwilliger
Vitaloog Astrid
van Velden
18
De eerste vitaloog van Amersfoort woont in
Vathorst! Astrid van Velden maakt mensen en
organisaties vitaler, zodat ze kunnen groeien en
bloeien. In haar begeleiding staan motivatie en
een pro-actieve houding centraal. ‘Als vitaloog
kijk ik naar de totale mens, omdat vitaliteit
verder gaat dan bewegen en gezond eten’.
Vanaf pagina 22 vertelt Astrid over haar werk.
27
in
Coronatijd
Drie zorgverleners die in Vathorst wonen vertellen
over hun ervaringen van de afgelopen periode die
werd gedomineerd door Coronanieuws. Zij toonden
zich veerkrachtig en optimisticsh, ondanks dat het
werk beperkingen met zich meebracht en er veel
van hen werd gevraagd. Lees vanaf pagina 27 de
verhalen van Kevin, Jan en André.
Droomvilla
aan het water
Petra en Fred van der Veer wisten zeker dat ze binnen Vathorst
wilden verhuizen. Samen met hun dochters wonen ze nu aan
de Baak van Wemeldinge. Vooral de vrije ligging aan het water
en de bouwstijl van het huis, heeft hen gegrepen. Ze maken hun
woondroom waar en ook de inrichting hoort daar bij. Ieder onderdeel
in het huis is met zorg gekozen. Kijk zelf vanaf pagina 18!
24
Zo mooi kan een
overtuin zijn
Erna en Guus Schoonderbeek waren nog niet
bekend met het begrip overtuin. Daarom
zijn ze al voordat ze hun huis aan de Baak
van Scheveningen kochten gaan kijken naar
overtuinen op andere plekken. ‘Toen zagen
we hoe leuk een overtuin kan zijn en kregen
we zelf ook al ideeen voor de inrichting’.
Guus heeft op basis van het ontwerp veel zelf
gedaan; alleen het leggen van tegels en het
planten van de bomen besteedde hij uit.
Veerkrachtig
Vathorst
Marjolein Hoogeveen
WOORD VOORAF
Dat Vathorsters veerkrachtig zijn, bleek ook nu weer, in
tijden van Corona. Ouders van kleine en grotere kinderen
waren leerkracht, oppas en ouders tegelijk. Sporten
ging even niet en ook bezoekjes aan familie waren
tijdelijk niet mogelijk. Wat nu? Lekker buitenspelen op
een van de leuke speelplekken op die Vathorst rijk is!
Buitenspelen brengt energie en bewegen is goed. En
gelukkig werkte het weer mee, zodat er massaal werd
buitengespeeld! Ook medewerkers in de zorg lieten zich
van hun beste kant zien. Het is natuurlijk een bizarre
tijd geweest voor velen die in de zorg werken. De redactie
vroeg drie mannen in de zorg naar hun ervaringen en
tekende betrokken en positieve verhalen op. Ondanks
de beperkende maatregelen hielden zij de moed erin en
zochten ze naar mogelijkheden; naar dat wat wèl kan!
Dat geldt ook voor vrijwilliger Tjerk Busstra die veel van
zijn tijd besteedt aan bewoners van Hart van Vathorst.
Ook bij hem overheerst de veerkracht en het doorzettingsvermogen
om ondankas alles contact te maken,
ook al is dat op afstand. En vitaloog Astrid van Velden
houdt mensen en organisaties (in Vathorst) vitaler,
zodat ze kunnen groeien en bloeien. Dat is juist nu van
groot belang. Het bouwen van nieuwe woningen in
Vathorst gaat ook volgens plan. Betrokken professionals
werken allemaal even hard aan het maken van plannen,
uitdenken van mooie woningen en het starten van
verschillende projecten. Maar dan gaat het overleg in
veel gevallen via Zoom, Teams of Facetime. Het werk
moet doorgaan en ook het ontwikkelen en bouwen van
nieuwe woningen heeft hoogste prioriteit. Zo blijft
Vathorst aantrekkelijk voor nieuwe bewoners en dat
houdt de wijk vitaal en veerkrachtig. De redactie wenst
u een fijne vakantie, thuis, dichtbij of net wat verder
weg. Blijf vooral gezond en veerkrachtig!
Hoofdredacteur,
Ontwikkelingsbedrijf Vathorst
2020 BELEEF VATHORST | 3

GENERATIE VATHORST
Korte berichten
Amersfoort Rainproof
Basisschool DOK12 bouwt
nieuw schoolgebouw in
Laakse Tuinen
De vlag kan uit bij RK basisschool DOK12.
De voorbereidingen voor de bouw van een
nieuw schoolgebouw in het deelgebied
Laakse Tuinen zijn gestart. De oplevering
wordt medio 2023 verwacht. Eindelijk kunnen
leerlingen en leerkrachten uitzien naar een
splinternieuw gebouw, dat in beheer zal zijn
van Stichting KPOA. Naast DOK12 komt ook
speciaal basisonderwijs Blvd410 -onderdeel
van de Meerkring- in het scholencluster.
Beide scholen kennen elkaar goed omdat
ze nu al samen gehuisvest zijn in De Veen-
Campus. In de nieuwbouw komen ook een
sportzaal en kinderopvang. De planning is dat
beide scholen in augustus 2023 het schooljaar
in het nieuwe gebouw in Laakse Tuinen kunnen
starten. Ouders die interesse hebben in
de nieuwbouw of hun kind willen aanmelden
kunnen terecht op de website www.dok12.nl.
Wij wonen in
Wij wonen in
Vathorst. Vathorst.
Kijk op: vathorst.nl
Kijk op: vathorst.nl
Nieuw billboard langs de A1
Dit voorjaar is een nieuw billboard langs de A1
geplaatst. Het is de bedoeling mensen die
dagelijks langs dit bord rijden, duidelijk te
maken dat in Vathorst volop ruimte te vinden
is om leuk te wonen en je kinderen te laten
opgroeien. Het vormt een geheel met de
posters die in de citydisplays hangen langs
de Boulevard. Daar hangen vier varianten
van de ‘Ik woon/Wij wonen in Vathorst’
campagne. Vier leuke mensen en gezinnen
die al in Vathorst gesetteld zijn en iedereen
uitnodigen er ook te komen wonen!
Omdat elke druppel telt hebben (tot op
heden) 17 partners de handen ineen geslagen
om zich actief in te zetten voor het regenbestendig
maken van Amersfoort. Ook in
Vathorst is Amersfoort Rainproof actief o.a.
door het geven van workshops om van je
tuin een klimaat-bestendige tuin te maken.
Maar ook je huis kan rainproof gebouwd of
gemaakt worden, door bijvoorbeeld een
groen dak of en groene gevel te realiseren.
De organisatie heeft een nieuwe website
met veel informatie, tips en inspiratie:
www.amersfoortrainproof.nl.
Buitenspelen in
Vathorst is een feest!
4 | BELEEF VATHORST 2020
2019 BELEEF VATHORST | 5

TEKST PAULA KLEISEN | FOTOGRAFIE WIJGERT IJLST
GENERATIE VATHORST
Toen half maart de
Coronamaatregelen in gingen,
werd het snel stiller in de wijk.
Het geluid van wegverkeer werd
vervangen door het gefluit van
vogels en er klonken opvallend
veel kinderstemmen op straat.
Nu iedereen noodgedwongen
thuis zat en het bovendien
heerlijk weer was, gingen de
kinderen massaal naar buiten.
Gewapend met skeelers,
skateboards en steps rolden ze
door de wijk. De stoepen werden
met stoepkrijt voorzien van
hinkelbanen en speurtochten.
Wandelend door de wijk gingen
gezinnen op ‘berenjacht’. Toen
de maatregelen versoepelden
konden de kinderen weer terecht
op de ruim 70 grote en kleinere
speelplekken die Vathorst rijk
is. Beleef Vathorst liep mee met
een groep van vier gezinnen om
te zien hoe zij de verschillende
speellocaties ervaren.
D
e eerste speelplek die we aandoen
ligt aan de Straat van Gibraltar en de
Tyrreense Zee in De Bron. Het is een
grote locatie met veel houten toestellen omgeven
door een groene rand van struiken en bomen.
De kinderen van de groep blijken echte klimmers
en klauteraars en gaan bijna allemaal voor het
‘parcours’. Dat is een route langs de toestellen
waarbij enige behendigheid vereist is. Gelukkig is
dat geen probleem voor de kids. Zelfs Jedidjah van
4 jaar weet met wat hulp van haar moeder Adrielle
de eindstreep te halen. Met een enthousiast ‘Nog
een keer!’ rent ze meteen weer naar het startpunt.
Stijn (8 jaar) komt hier soms met vriendjes. ‘In de
struiken kun je hier goed verstoppertje spelen.
De vorige keer was ik zo goed verstopt, dat mijn
vriendje zelfs naar mijn huis is gegaan om te kijken
of ik daar was,’ vertelt hij lachend.
Terwijl de kinderen zich uitleven, zitten de ouders
aan de picknicktafel in de zon. ‘Wij vinden het
belangrijk dat onze kinderen buitenspelen,’ vertelt
Mariet, moeder van Stijn en Floris. ‘Omdat we in
de straat wonen, komen we hier wel vaker. Het is
een leuke plek.’ Sven, vader van Jazzlyn en Nikki, vult
aan: ‘Aan het begin van de Coronatijd zagen we even
een ‘schrikdip’ in het buitenspelen. Toen speelden
onze kinderen vooral in de tuin. Maar al snel gingen
ze weer naar de speelplekken in de buurt. Ze weten
dat ze afstand moeten bewaren tot volwassenen.
Dat gaat eigenlijk heel goed.’
DRONTERMEER
Aangekomen bij de speelplek aan het Drontermeer
vormt zich meteen een rij voor het favoriete
speeltoestel: de kabelbaan. Sven werpt zich op
als begeleider en voorziet de kinderen van een
vliegende start. Voor de meesten kan het niet hard
genoeg gaan. Joelend vliegen ze aan het eind van
de baan een stukje de lucht in om daarna weer
terug te veren. ‘Ik vind het heel leuk om zo hard te
gaan,’ roept Hannah (5) als ze terug rent naar het
begin. ‘En ik houd me goed vast, want ik vlieg echt
door de lucht!’
Ook de ouders zijn positief. ‘Het fijne aan deze
speelplek is dat er een apart gedeelte is voor
peuters,’ vertelt Mariet. ‘Rond het stuk voor de
kleintjes is een hoge stoeprand, zodat ze niet zomaar
kunnen weglopen. Het deel met de kabelbaan en
de klimtoren is voor de grotere kinderen.’
PARK VAN DE TIJDEN
Het is tijd voor de volgende speelplek, ook al willen
de kinderen nog wel tien keer met de kabelbaan.
We rijden naar het Park van de Tijden, waar een
kleine speelplek is met zand, een klimtoestel met
glijbaan en een evenwichtsbalk/draaitoestel.
Omwonenden hebben een schommel en een
autoband aan de bomen gehangen en een
hoeveelheid zandbakspeelgoed toegevoegd. Dit
speelplekje lijkt minder uitdagend, maar het is
duidelijk dat het voor de kinderen geen probleem is.
‘Ik vind spelen altijd fijn. Het maakt mij niet zoveel
uit waar het is. Zelfs als er alleen gras is, want dan
kan ik de radslag oefenen. Ik kan hem nu al met
twee handen, met één hand en op vuisten,’ vertelt
Willemijn trots.
Onze rondgang eindigt in het Kai-park, waar de
kinderen in no time boven in de grote klimnetpiramide
zitten. Vanuit de top roepen ze om het
hardst hun vaders en moeders, die bewonderend
reageren. Felicity, moeder van Jazzlyn en Nikki:
‘Wij wonen tegenover het park. Voor ons is dit een
ideale speelplek. We nemen een emmertje en een
schepje mee en dan spelen ze in de zandbak. Of ze
vermaken zich bij de glijbaan. De oudere kids kunnen
voetballen op het grote veld. Op het asfalt rijden ze
rondjes met de step. Kinderen hebben niet zoveel
nodig om te kunnen spelen.’
De ouders en kinderen zijn tevreden over het aanbod
van speelplekken in de wijk. Voor iedere leeftijd is
een passende locatie te vinden. Het is een aanrader
om af te wisselen en met de kinderen nieuwe speelplekken
te ontdekken. Om te weten waar je allemaal
terecht kunt, is een overzicht van alle speelplekken
te vinden op de site van de gemeente Amersfoort:
www.amersfoort-in-beeld.nl/#Speelplaatsen. ❖
6 | BELEEF VATHORST 2020
2020 BELEEF VATHORST | 7

TEKST KARIN POLDERVAART | FOTOGRAFIE ELLEN KOLFF
PERSOONLIJK
Vathorst noemt ze ‘een
essentieel deel van Amersfoort
met een heel eigen sfeer’.
Loes Oudenaarde waakte in de
rol van stadsbouwmeester zes
jaar lang met plezier over de
ruimtelijke kwaliteit van
Amersfoort. In het Kwaliteitsteam
Vathorst deed ze hetzelfde,
maar dan speciaal voor Vathorst.
Tijdens een wandeling door
Waterdorp vertelt ze hoe ze de
afgelopen jaren ervaren heeft,
waar ze trots op is en wat zij
de mooiste plekken van
Vathorst vindt.
A
ls stadsbouwmeester van Amersfoort,
dacht Loes mee over ruimtelijke ontwikkelingen
in de stad, adviseerde ze
de raad en het bestuur en beoordeelde ze bouwplannen.
Voor Vathorst zat ze in het Kwaliteitsteam,
waar ze zich samen met een landschapsarchitect
en een stedenbouwkundige boog over de kwaliteit
in Vathorst. ‘Hier wordt natuurlijk veel meer in één
keer gebouwd dan in andere delen van Amersfoort.
Dus er was genoeg te doen voor mij.’
Loes op een brug in aanbouw
over de Binnenlaak in Waterdorp
Loes Oudenaarde blikt terug
op stadsbouwmeesterschap
Loes kreeg in die zes jaar alle bouwplannen en
woningontwerpen te zien en hield zich bezig met
vragen als: past dit bouwwerk in de omgeving?
Heeft de architectuur voldoende kwaliteit? De
ontwikkeling van Waterdorp heeft ze van begin
tot eind meegemaakt. ‘Waterdorp is precies in die
jaren ontwikkeld en gebouwd,’ vertelt Loes.
‘De openbare ruimte is hier op een mooie manier
vormgegeven. Neem bijvoorbeeld de overtuinen;
ik word er vrolijk van en het geeft de wijk kleur.
Het zijn privétuinen aan het water, die tegelijkertijd
het straatbeeld groen en afwisselend maken.
Sommige bewoners leggen een moestuintje aan,
anderen houden het bij een zitje. En wie hier
wandelt, kan er ook van genieten’.
HARD MAKEN VOOR KWALITEIT
De start van haar stadsbouwmeesterschap was
roerig. ‘Ik begon midden in de crisis, het was
vechten voor kwaliteit. Sommige projecten werden
behoorlijk uitgekleed en oogden erg schraal. Ik heb
me steeds hard voor gemaakt een hoge kwaliteit.
Plannen moesten een bepaald basisniveau hebben,
anders kwamen ze er bij ons niet doorheen.’
Zo beoordeelde Loes bijvoorbeeld de herontwikkeling
van de zuidwesthoek van De Bron. ‘Het
stedenbouwkundig plan voldeed niet meer, het was
te groot met te veel dezelfde huizen. Dat moest
kleinschaliger en individueler, zo is het Fonteynpark
ontstaan. Als Kwaliteitsteam hebben we gepleit
voor het behoud van de landschappelijke structuur
en om de bestaande houtwallen te integreren in
het plan. Dat is gelukt.’
BEGIJNEILAND
In de jaren daarna kwam de bouw weer beter
op gang. De eilanden aan de noordrand van
De Bron stammen uit die periode. ‘Er werd weer
geëxperimenteerd met nieuwe woonconcepten
waarin we meegedacht hebben over de uitstraling,
zoals Begijneiland, waarvoor het klassieke Begijnhof
als inspiratie heeft gediend. Het is daar mooi wonen
aan een hofje en met een tuin aan het water.’
TOT IN DETAIL
Tijdens de ontwikkeling van Waterdorp lag de
crisis meer achter ons. ‘Dit plandeel straalt
positivisme uit door de zorgvuldigheid waarmee
alles is uitgedacht.’ Loes doelt op de toevoeging
‘Waterdorp straalt
positivisme uit door de
zorgvuldigheid waarmee
alles is uitgedacht’
Overtuinen in Waterdorp zorgen voor een groene waterkant
van ‘specials’, bijzondere woningen die refereren
aan bekende archetypes zoals een school, een
fabriekje of een kerk. ‘Maar ook de keuzes van
bakstenen en de aandacht voor de entrees van de
woningen.’ Ze wijst op de geïntegreerde stenen
bankjes in de gevels in een aantal voortuinen aan
de Hogesteeg. ‘Door zo’n bankje wordt de zone
voor het huis volop gebruikt, de straat wordt er
levendiger door.’
BETROKKEN BIJ AMERSFOORT
Een stadsbouwmeester wordt benoemd voor zes
jaar, inmiddels heeft Micha de Haas het stokje van
haar overgenomen. Maar Loes zit niet stil. ‘Vanaf
september ga ik in Leeuwarden aan de slag als
supervisor in een vergelijkbare rol. Ik heb mijn
eigen architectenbureau en geef les aan de
masteropleiding voor aankomende architecten in
Groningen.’ Ook blijft ze betrokken bij Amersfoort,
als supervisor bij het project Zonnehof aan de
Stadsring en bij de ontwikkeling van de Lichtenberg,
de nieuwe woonlocatie op de Amersfoortse Berg.
Daar begeleidt ze kopers met hun ontwerpen.
Loes blijft de ontwikkelingen in Vathorst volgen.
‘Laakse Tuinen krijgt gestalte en ik hoop dat het
stationsgebied een levendige plek wordt met winkels
en reuring, zodat meer mensen de trein nemen.
Vathorst is een autowijk, we moeten steeds blijven
bedenken hoe we de auto’s kwijtraken uit het
straatbeeld. Ook ben ik benieuwd naar de
definitieve plannen voor Podium, het gebied bij
het station. Daar wordt hard gewerkt aan een plan
met veel variatie en een stedelijke uitstraling met
een aantal wat hogere appartementengebouwen.
Ik woon al twaalf jaar heel tevreden in Friesland,
maar als ik ooit naar Vathorst zou verhuizen, wil ik
daar wel wonen. Vlakbij het station en met
een weids uitzicht.’ ❖
cv
Loes Oudenaarde (51) | architect en
eigenaar van Bureau Oudenaarde |
was de afgelopen zes jaar stadsbouwmeester
van Amersfoort
en lid van het Kwaliteitsteam
Vathorst | woont met partner in
Nij Beets, Friesland.
8 | BELEEF VATHORST 2020
2020 BELEEF VATHORST | 9

TEKST & FOTOGRAFIE MONIQUE TEKSTRA
UIT ALLE WINDSTREKEN
‘De moskee is soms net
een voetbalkantine’
Vathorst is diverser dan soms wordt gedacht. Mensen uit
alle windstreken zijn hier komen wonen en brengen hun
eigen cultuur en religie mee. Hoe is het voor hen om in
Vathorst te wonen en wat voor invloed heeft hun
achtergrond op het dagelijks leven? In Beleef Vathorst
een serie portretten van gezinnen met een
anders-dan-Nederlandse afkomst. In dit
nummer vertellen Azdin en Nadia hun verhaal.
I
n 1966 vertrok de vader van Azdin als
gastarbeider naar Zeist. Alleen in de
vakantie bezocht hij zijn gezin in
Marokko. Toen Azdin 5 jaar was werd hij, samen
met zijn moeder, broers en zussen met zijn vader
herenigd in Amersfoort. Bij Nadia ging het min of
meer hetzelfde. Alleen ging haar vader aan het
werk in Frankrijk. Ook hij trouwde met een vrouw
uit zijn dorp in Marokko en ze kregen kinderen.
In 1988 werd het gezin herenigd. Nadia vertelt:
‘Ik vond het heerlijk om fulltime bij mijn vader te
kunnen zijn, ik had zoveel tijd met hem gemist.
Eindelijk waren we een echt, normaal gezin!’
VAKANTIELIEFDE
Tijdens één van hun gezinsvakanties in Marokko
ontmoetten Azdin en Nadia elkaar. ‘Azdin is mijn
‘ Het belangrijkste
is dat we onze
kinderen meegeven
dat je elkaar helpt’
vakantieliefde,’ vertelt Nadia met een knipoog.
Ze trouwden. En Nadia trok in bij Azdin in
Amersfoort Schothorst.
VERHUIZING NAAR WATERDORP
‘Onze zoon, Youssef, is doof geboren. Met zijn
implantaten kan hij nu goed horen, maar op school
heeft hij extra hulp nodig. Tot groep 4 ging
hij met een busje naar een school in Utrecht.
Bij basisschool De Vuurvogel, hier in Vathorst,
bieden ze ook goede begeleiding. En door naar
Waterdorp te verhuizen hoeft hij niet meer met
het busje, maar kunnen de kinderen samen,
lopend naar school,’ vertelt Nadia.
MAROKKAANSE ROOTS
Azdin is naar eigen zeggen, een echte Amersfoorter.
Met de kinderen wordt Nederlands gesproken, maar
de Marokkaanse roots worden wel doorgegeven.
Bijvoorbeeld tijdens de jaarlijkse vakantie
naar het geboortedorp van Azdin en Nadia.
‘In Nederland zo netjes en strak, het is
belangrijk dat onze kinderen weten dat het
op andere plekken op de wereld anders is.
Dat mensen het daar minder hebben,’
vertelt Azdin.
cv
Azdin (45) en Nadia (41)
zijn beiden geboren in een
dorpje in Marokko en getogen
in Nederland en Frankrijk.
Vorig jaar bouwden zij hun
eigen huis in Waterdorp. Hier
wonen zij met hun kinderen,
Anissa (19), Ayoub (13),
Youssef (11), Soumaya (9)
en de tweeling Serma
en Soufyan (7).
‘Mijn ouders hebben de El Fath moskee in
Amersfoort opgericht. En nog steeds zijn wij daar
ieder weekend,’ vertelt Azdin. ‘Wij krijgen daar les
over de verhalen in de Koran en we leren Arabisch,’
zegt Soumaya. Maar buiten de godsdienstlessen
is het saamhorigheidsgevoel er misschien nog wel
belangrijker. Azdin legt uit: ‘Iedereen komt er samen,
jong en oud. Het is soms net een voetbalkantine,
waar iedereen gezellig in- en uitloopt. En we zorgen
voor elkaar als iemand het moeilijk heeft. Hat is
het belangrijkste dat we onze kinderen willen
meegeven; dat je elkaar helpt. Maar dat is niet
per se Marokkaans. Dat is gewoon menselijk.’ ❖
10 | BELEEF VATHORST 2020
2020 BELEEF VATHORST | 11

TEKST KARIN POLDERVAART | FOTOGRAFIE HENK GROENEWOUD | AI’S BPD/THEO VAN LEUR
HET PROJECT
DIVERS APPARTEMENTENCOMPLEX:
Kroon op
Laakse Tuinen
Martin Leeuwis op de bouwlocatie
van Laakse Kroon
Door hun ligging en buitenruimtes zijn de appartementen van Laakse
Kroon verrassend anders. Voor buitenliefhebbers bieden ze ruime balkons
en tuinen met gunstige zonligging. Van daaruit hebben veel bewoners
straks uitzicht op het weidse polderlandschap richting Bunschoten en op
het water de Laak. Maar de grootste verrassing ligt besloten tussen de
vijf gebouwen die samen Laakse Kroon vormen: een gezamenlijke
daktuin waar het alle seizoenen heerlijk vertoeven is.
‘I
k heb straks een afspraak met de
architect op de bouwlocatie om de rode
bakstenen die we hebben uitgekozen,
in een proefmuur te beoordelen.’ Martin Leeuwis,
projectmanager bij BPD, begeleidt de ontwikkeling
van De Laakse Kroon en ziet er mede op toe dat de
appartementen straks de uitstraling krijgen zoals
die op tekeningen en impressies naar voren komt.
Samen met OBV, Dura Vermeer en architect
Joost Assmann van architectenbureau Mulleners +
Mulleners, ontwikkelde BPD een plan dat zijn
naam eer aan doet. ‘De appartementen liggen in
de meest noordwestelijke punt van Vathorst en
vormen een soort kroon op Laakse Tuinen’, licht
Martin toe. ‘Eén van de gebouwen heeft de vorm
van een kroon en bovendien zijn de woningen
vorstelijk afgewerkt.’
UITZICHT OP GROEN EN WATER
De appartementen in Laakse Kroon zijn allesbehalve
standaard. ‘Vaak liggen appartementen vlakbij of
in het centrum van een wijk of stad. Maar op deze
locatie kijken veel toekomstige bewoners vanaf
hun balkon straks uit over de weilanden richting
Bunschoten-Spakenburg en over het water van
de Laak.’ Daarnaast zijn de vijf gebouwen allemaal
anders van vorm en hebben ze diverse entrees, in
plaats van één centrale hal. De zeven drielaagse
woningen hebben bovendien elk hun eigen ingang.
Niet alleen de gebouwen, ook de appartementen
zelf zijn divers in afmetingen en vormen. ‘Dat zie je
niet vaak bij appartementengebouwen, die meestal
van beneden tot boven gelijke woningen bevatten.’
En met oppervlakten van 80 tot 150 m² hebben
kopers alle ruimte om prettig te wonen. Die veelzijdigheid
trekt verschillende type bewoners aan,
meent Martin: ‘Ik verwacht dat het een gemêleerde
woonomgeving wordt. De huizen zijn aantrekkelijk
voor bijvoorbeeld senioren die gelijkvloers willen
wonen en van ruimte houden, maar ook voor
stellen of alleenstaanden. En de drielaagse
woningen zijn weer prima geschikt voor gezinnen.’
➸
INSPIRATIE OPGEDAAN IN DEN HAAG
De gebouwen van Laakse Kroon zijn geïnspireerd op villawijk
Marlot in Den Haag. Joost Assmann van architectenbureau
Mulleners + Mulleners ontwierp het complex. Joost: ‘In het
beeldkwaliteitsplan waren referentiebeelden opgenomen van deze
villawijk. Die klassieke sfeer en uitstraling van de villawijk Marlot
hebben we hier vormgegeven met donkerrode baksteen, terugspringend
metselwerk, spekbanden en slanke aluminium kozijnen.
Die geven de gebouwen een klassieke en luxe uitstraling. Het parkeren
had veel invloed op het ontwerp. Laakse Kroon moest een ruimtelijk
en niet te massief appartementencomplex worden met genoeg
privé parkeerplekken voor alle bewoners. Door de parkeergarage
‘in te pakken’ met de appartementen en eengezinswoningen,
verdwijnen de auto’s uit het zicht en ontstaat er een semi-openbaar
hof. De appartementen liggen aan verschillende straten, variërend
van een statige laan tot uitzicht over de Laak.’
12 | BELEEF VATHORST 2020
2020 BELEEF VATHORST | 13

HET PROJECT
TEKST PAULA KLEISEN | FOTOGRAFIE ELLEN KOLFF
KENNIS MAKEN
MENSEN STAAN OP NUMMER ÉÉN
‘ Een fraaie gezamenlijke
daktuin siert
straks het dak van
de parkeerkelder’
Ook op buitenruimte is niet bespaard. De appartementen
hebben een ruim balkon, dakterras of
daktuin. Op de begane grond zijn sommige tuinen
meer dan 100 m². ‘Bij de plaatsing van de balkons
hebben we per woning gekeken naar de beste
zonoriëntatie en het mooiste uitzicht. Het liefst
wilden we beide, maar dat lukt met zo’n veelvormig
gebouw niet eindigen zonder. De balkons hebben
een stoere uitstraling die past bij het ontwerp,
omdat ze volledig meegemetseld worden met
de rest van het gebouw.’
HET DAK OP
Wie wat anders wil dan zijn balkon of tuin, kan
letterlijk het dak op: een heuse daktuin siert het
dak van de parkeergarage, waarin elke woning een
eigen parkeerplaats heeft. ‘De daktuin was een idee
van West8, de stedenbouwkundig ontwerper van
dit plan. Een prachtige manier om die oppervlakte
optimaal te benutten.’ De daktuin heeft glooiingen
en halfverharde wandelpaadjes lopen slingerend
door de diverse beplanting. De tuinen op de eerste
verdieping van de eengezinswoningen en van een
aantal appartementen grenzen aan de daktuin;
de erfgrenzen hebben ook een grillige, natuurlijke
vorm. ‘Die waren eerst recht getekend, zoals bij
veel nieuwbouwtuinen’, vertelt Martin, ‘Maar ronde
vormen passen veel beter bij de rest van het
ontwerp. De beplanting is doordacht gekozen en
zorgt voor een aantrekkelijk beeld in alle seizoenen.
Op alle erfgrenzen komen wintergroene ligusterhagen
voor de privacy. Op de daktuin worden
borders geplaatst op verschillende hoogtes, er ligt
gras en er komen bodembedekkers. Toekomstige
bewoners gaan de tuin vanuit de Vereniging van
Eigenaren gezamenlijk onderhouden of laten
dat doen. ‘Het eerste jaar schakelen wij een
gespecialiseerd bedrijf in, daarna kunnen bewoners
zelf bepalen hoe ze de tuin onderhouden.’
VEEL ANIMO
Laakse Kroon gaat in fases in de verkoop. De eerste
fase, met zestien appartementen en zeven eengezinswonignen
zijn in juli in verkoop gegaan. De
volgende fasen, met tien en twintig appartementen
volgen na de bouwvakantie. Volgens planning
start de bouw in het eerste kwartaal van 2021, de
oplevering volgt ruim een jaar later. De woningen
LAAKSE KROON
In totaal omvat Laakse Kroon 53 twee-,
drie- en vierkamerappartementen
variërend van 80 tot 150 m². De woningen
zijn verdeeld over vijf gebouwen: drie
appartementencomplexen en twee blokken
met drielaagse tussen- en hoekwoningen.
Die laatste hebben elk een eigen ruime
privétuin op de eerste verdieping die
uitkomt op de gezamenlijke daktuin en
een voortuin. De overige appartementen
zijn gelijkvloers. Elk appartement heeft
een eigen berging en parkeerplaats in
de gezamenlijke parkeerkelder. De koopsommen
liggen tussen de € 299.000,- en
€ 600.000,-.
kunnen nu al op veel belangstelling rekenen. ‘We
hebben een flinke lijst met geïnteresseerden die
mensen houden we op de hoogte. Ik verwacht dus
dat de verkoop snel zal gaan.’ Meer informatie op
bpd.nl en makelaardijdeparel.nl. ❖
Hoewel de naam ‘gebiedsmanager’ misschien anders
doet vermoeden, gaat het Abbas Lotfolahian in zijn
functie bovenal om mensen. Sinds januari 2020 is hij
vanuit de gemeente Amersfoort werkzaam als één
van de vijf gebiedsmanagers die de stad kent. Naast
Liendert-Rustenburg valt Vathorst-Hooglanderveen
onder zijn verantwoordelijkheid. In deze veelzijdige
‘wereld van verschil’ gaat hij graag in gesprek met
bewoners, ondernemers en organisaties.
‘H
et bevorderen van de leefbaarheid en
veiligheid in de wijk. Dat is kortgezegd
het doel dat de gebiedsmanagers
nastreven,’ legt Abbas uit. ‘Om het concreet te
maken: mensen kunnen bij mij bijvoorbeeld terecht
met vragen over parkeren, de toegankelijkheid van
een openbaar gebouw of het ervaren van overlast.
Als gebiedsmanager werk ik in de frontlinie. Ik ben
het directe aanspreekpunt voor de wijkbewoners.
Ik ken de partijen in de wijk dus ik weet waar en bij
wie ik moet zijn. Verbinding is het toverwoord.’
DE WIJK DAT BEN JIJ
‘Saamhorigheid in de wijk vind ik heel belangrijk. In
Hooglanderveen zie ik dat meer dan in de rest van
Vathorst. Dat is logisch, omdat de dorpsbewoners
elkaar vaak al langer kennen. Bovendien is er een
actieve belangenvereniging. De betrokkenheid van
bewoners en ondernemers zorgt voor een echt
wij-gevoel. Dat gun ik de rest van de wijk ook. Het
zou mooi zijn als de mensen in Vathorst nog meer
gaan beseffen dat de wijk, hun straat, de school
van de kinderen, de speelplek om de hoek, het plein
en het sportveld ook van hen zijn. Voor iedere
individuele bewoner is een rol weggelegd. Gelukkig
zie ik het aantal bewonersinitiatieven groeien. En als
mensen elkaar op een respectvolle manier durven
aan te spreken, verbetert de sociale samenhang in de
wijk. Ik heb er alle vertrouwen in dat dit in Vathorst
op een steeds hoger niveau kan komen.’
HOTSPOTS
‘Ik kom graag in de wijk, soms (hard)lopend, een
andere keer op de fiets. Er zijn veel hotspots wat mij
betreft. Ik wandel graag langs de Laak, ‘t Hammetje
wordt prachtig, het Kai-park vind ik heel mooi. Zo
kan ik nog wel even doorgaan: De dorpskern van
Hooglanderveen met de mooie kerk, het winkelcentrum,
het gebied rond De Brink, het uitzicht op
het water in het BRONpark. Tijdens de lockdown
heb ik de wijk veel beter leren kennen. Met de bril
op van een gebiedsmanager ben ik de wijk ingegaan.
Door gesprekken met bewoners en ondernemers
weet ik wat er speelt.’
Heb je zelf een vraag of opmerking over
wonen of werken in Vathorst-Hooglanderveen?
Kijk op https://www.amersfoort.nl/
wonen-en-verhuizen/to/aanspreekpuntenin-de-wijk.htm
voor de contactgegevens.
cv
Abbas Lotfolahian woont in
Schothorst met zijn vrouw en hun
dochter (22) en zoon (17) | Hij studeerde
MBO Sociale dienstverlening,
HBO Maatschappelijk werk aan de HU,
Politicologie aan de Universiteit
van Leiden en Master Diversiteitsmanagement
aan de Universiteit
van Utrecht.
‘Afgelopen februari is door het college van B&W
voor Vathorst-Hooglanderveen een gebiedsplan
opgesteld. Hierin staat beschreven welke prioriteiten
wij voor de komende twee jaar hebben. Zo zijn we nu
bezig met het uitbreiden van sommige speelplekken
met meer uitdagende speeltoestellen. Verder gaat de
aandacht uit naar jongeren in de wijk. We stimuleren
de jeugd om gezonder te leven, door meer te sporten
en minder te drinken en middelen te gebruiken.
Daarnaast is veiligheid een belangrijk item. Die
verscheidenheid aan onderwerpen vind ik het leukste
aan mijn werk,’ besluit Abbas. ❖
14 | BELEEF VATHORST 2020 2020 BELEEF VATHORST | 15

TEKST MARJOLEIN HOOGEVEEN | FOTOGRAFIE HENK GROENEWOUD
IN ONTWIKKELING
‘Zelf bouwen is
een avontuur’
Erik en Trudy de Gilde zijn
de kopers van kavel 4 in
Tuin 7 van Laakse Tuinen.
Ze besloten met z’n tweeën
aan dat avontuur te beginnen,
ondanks dat ze kleiner wilden
gaan wonen en Trudy al met
pensioen is. ‘Dat bleek juist
een voordeel, omdat ik de tijd
had om steeds naar de bouw
te gaan en zaken te regelen’,
aldus een uitbundige Trudy.
‘We zochten een levensloopbestendige
woning, dat was
voor ons de directe aanleiding
om te willen verhuizen.’
N
a zevenentwintig jaar met plezier in
Kattenbroek gewoond te hebben, in een
huis vol trappen, zijn we op zoek gegaan
naar een kleiner huis waar beneden slapen ook
mogelijk zou zijn. Het werd een kavel waarop
we zelf, uiteindelijk groter, hebben gebouwd.’
Het enthousiaste koppel ziet er zelf ook wel
de humor van in.
Trudy ‘Ik dacht dat we op zoek zouden
gaan naar een appartement, maar Erik zag
dat niet zitten. Hij koesterde de droom om
zelf een huis te bouwen. Ondertussen
hadden we de opdracht al uitgezet om een
bungalow te zoeken in Amersfoort. Maar toen
zag ik ineens dat er een mooie kavel was
vrijgekomen in Vathorst. We hebben er goed
naar gekeken en vonden de locatie top;
aan het water, niet te groot, niet te klein en
geschikt voor een vrijstaande woning met
mogelijkheid voor een slaapkamer beneden.
Alles klopte!’
‘ We hebben heel
veel zin om naar
Vathorst te verhuizen!
Naar ons huis dat
helemaal naar onze
wensen is gebouwd!’
‘We hebben met het kavelpaspoort erbij gekeken
of een levensloopbestendige woning mogelijk kon
zijn op deze plek. En uiteraard of het financieel zou
passen. Toen dat positief uitpakte hebben we ons
ingeschreven voor de kavel. Trudy dacht dat we uitgeloot
zouden worden, maar dat ging even anders’,
zegt Erik met een lach op zijn gezicht.
Trudy gaat verder: ‘We werden de dag dat de loting
bekend zou worden om 9.00 uur al gebeld en dat
vond ik bijzonder. Ik zei tegen Erik: raad eens wat?
We hebben de kavel! We waren nummer 1 geworden
(van de 18 inschrijvingen) en vonden dat werkelijk
fantastisch! Wel moesten we gelijk schakelen;
welke stappen moesten we doorlopen en wat
werd van ons verwacht? Maar daarin zijn we door
OBV goed begeleid.’
Erik ‘Ik was zo enthousiast dat ik zelf aan het
tekenen ben gegaan in sketch-up. Onze architect
‘vonden’ we op de Beurs Eigen Huis in Utrecht.
Het klikte gelijk goed. De architect kon mijn
schetsen gebruiken en ging daarmee als professional
verder. Hij heeft de plattegrond speelser en
logischer gemaakt. Dat leverde binnen de gestelde
tijd een schetsontwerp op, waarin we ons helemaal
konden vinden. Voor de supervisor was het echter
niet goed genoeg. Zijn punten van verbetering
hebben we meegenomen naar het voorlopig
ontwerp. Al met al zijn onze wensen in het
definitief ontwerp gerealiseerd.’
Trudy vervolgt ‘We wilden ons huidige huis zo
laat mogelijk in de verkoop zetten, omdat we niet
tussendoor wilden verhuizen naar iets tijdelijks.
Maar toen kwam de Coronacrisis en we hebben
alsnog gelijk doorgepakt. Ons redelijk unieke huis
(er zijn er maar 15 van) was binnen twee weken
verkocht! Gelukkig is de opleverdatum half
september en dan is ons nieuwe huis ook klaar.
Dan heeft het hele proces 1,5 jaar geduurd. Het
aanvragen en verkrijgen van de omgevingsvergunning
duurde eigenlijk het langst.’
Erik vult aan ‘We hebben energieneutraal
gebouwd: zonnepanelen, isolatie en een warmtekoude
opslag toegepast. Het hele pand is onderkelderd
en al met al is het dus groter geworden
dan ons vorige huis. Op de begane grond hebben
we onze slaapkamer met badkamer en op de eerste
verdieping is een extra badkamer gerealiseerd.
Onze dochter en kleinzoon komen tijdelijk bij
cv
Erik en Trudy de Gilde, hebben
drie volwassen kinderen en drie
kleinkinderen. Erik werkt bij
Scania in Meppel. Trudy werkte
bijna 25 jaar bij de Douane en is
gepensioneerd.
ons wonen, in afwachting van de oplevering van
hun huis in Laakse Tuinen (Tuin 2). Dat kan
nu makkelijk en dat vinden we ook erg fijn om te
kunnen doen.’
‘We hebben heel veel zin om naar Vathorst te
verhuizen. We vinden de wijk prettig, het winkelcentrum
gezellig en we hebben onze buren al
ontmoet met wie het goed klikt. We verheugen
ons op het ruime huis, de bijzondere hoog-laag
tuin, de buurt, de gezelligheid en het gemak van een
heel nieuw huis. Zelf bouwen is een avontuur dat je
met z’n tweeën aangaat. Het is spannend omdat
we het ook nog nooit gedaan hadden. Ook met de
kennis van nu zouden we het zo weer doen.’ ❖
16 | BELEEF VATHORST 2020
2020 BELEEF VATHORST | 17

TEKST PAULA KLEISEN | FOTOGRAFIE WIJGERT IJLST
THUIS KIJKEN
Droomvilla aan het water
Na dertien jaar met plezier in Laak 1 te hebben
gewoond, was het voor Petra en Fred van der Veer
en hun twee dochters tijd voor een groter huis.
In Waterdorp vonden ze een vrijstaande woning
aan het water waar alles klopt. ‘De locatie voelt zo
vrij aan het water, dat is fantastisch. Samen met de
bouwstijl van het huis heeft ons dat echt gepakt.’
V
anaf het begin was het voor Petra en
Fred duidelijk dat ze binnen Vathorst
wilden verhuizen. ‘We vinden het heel
fijn wonen hier. Bovendien zijn de school, de
sportclub en vriendinnetjes van de kinderen in de
wijk,’ vertelt Petra. Meer ruimte en meer tuin
waren de wensen. ‘Eerder woonden we ook
aan het water. Dat trekt ons enorm, dus dat
wilden we graag weer. Wat dat betreft was
Waterdorp een logische keuze voor ons. Nu
hebben we een extra verdieping én een grote tuin
aan het water,’ vult Fred aan.
Wat meteen opvalt bij binnenkomst is de rustige
sfeer in de woonkamer. De lichte houten parketvloer,
de grote houten eettafel, de lichtgrijze muren
en de groene gordijnen geven het geheel een warme
uitstraling. ‘We waren op zoek naar een gezellige,
warme en luxe sfeer voor ons huis. Het heeft
kenmerken van wat wel ‘urban style’ wordt
genoemd. Voor de inrichting hebben we inspiratie
opgedaan tijdens woonbeurzen die we voor onze
winkel bezochten, zoals die in Milaan en Brussel.
Vanwege ons werk in de interieurbranche zijn we
altijd als eerste op de hoogte van de woontrends.
Het was leuk om ons nu ook eens voor ons eigen
huis uit te leven met kleuren en maatwerk kasten,’
aldus Petra.
ÉÉN STIJL
Bij het bepalen van de inrichting stonden hun
neuzen meteen dezelfde kant op. ‘In ons vorige huis
hadden we ieder een deel van de inboedel meegenomen.
Dat matchte niet goed,’ herinnert Fred zich.
‘Daarom hebben we nu bewust gekozen voor één
stijl. Anders blijft het een allegaartje,’ vult Petra aan.
‘We zijn uitgegaan van gedekte kleuren, dat geeft
rust in ons hoofd. Omdat we als ondernemers zeven
dagen per week met ons werk bezig zijn, hebben we
dat wel nodig. Ik probeer altijd om er met details
kleur aan te geven, zoals bijvoorbeeld het schilderij
met de kaketoe boven de bank.’
BOURGONDIËRS
Ze gaat verder: ‘Voor ons is de woonkamer van alle
gemakken voorzien. Aan de ene kant de grote leefkeuken,
waarvan we veel gebruik maken. De lange
eettafel is bij ons favoriet. Door de open keuken kun
je contact houden met de rest van het gezin of met
➸
18 | BELEEF VATHORST 2020 2020 BELEEF VATHORST | 19

THUIS KIJKEN
TEKST & FOTOGRAFIE HETTY TALHOUT
SMAAKMAKERS
SMAAK
MAKERS
Het hele jaar door
een heerlijke soep
Tom Yam
Kung
gasten. Wij zijn best bourgondiërs denk ik en vinden
het fijn om met mensen samen te komen en gezellig
te eten. De tafel wordt ook gebruikt om huiswerk
aan te maken of spelletjes te doen. Aan de andere
kant is de zithoek een geliefde plek. Daar kunnen
we lekker op de bank ploffen na een lange dag.’
ECHT HOUT
Ieder onderdeel in huis is met zorg gekozen. ‘De
lamp in de hal is uit de serie Melt van Tom Dixon en
op het toilet hangt een ingestuukte lamp van FLOS
Amsterdam,’ vertelt Fred. Petra vervolgt: ‘We hebben
gekozen voor een visgraat vloer van echt hout. Al die
dingen dragen bij aan de warme sfeer in ons huis.
Die sfeer is doorgetrokken naar de tuin, waar we een
overkapping hebben met sedumdak. Een heerlijke
plek waar de BBQ vaak wordt aangestoken.’
RUIMTE VOOR IEDER GEZINSLID
In de rest van het huis is het eveneens goed toeven.
Op de eerste verdieping bevinden zich de slaapkamers
en badkamer. Voor de inrichting heeft het
stel interieuradvies ingewonnen bij een professional.
‘Zij kwam bijvoorbeeld op het idee om ons bed tegen
een laag muurtje te zetten, zodat er meer ruimte
was voor de kasten. We zijn heel tevreden met het
resultaat.’ Via de dichtgestucte trap komen we op
de laatste verdieping, de troef van het huis.
Petra: ‘Door de grote, hoge zolder hebben we nu
genoeg ruimte voor ieder gezinslid. We hebben een
speel- en gamekamer voor de meiden en voor ons
een werkkamer, zodat we niet met een laptop aan
de keukentafel hoeven te zitten.’
Na een jaar voelt het gezin zich al helemaal thuis
in het nieuwste deel van de wijk. ‘Het bevalt
uitstekend,’ beamen Fred en Petra. ‘We wonen in
een leuke straat. De architectuur van de huizen
spreekt ons erg aan en het is prettig dat iedereen
alles netjes bijhoudt. Waterdorp vinden we sowieso
mooi. De straatstenen, de groene perkjes, de houten
bruggen, het water. En ook in huis hebben we het
gevoel dat alles klopt. De sfeer, de stijl en de ligging.
Het is echt onze droomvilla aan het water!’ ❖
‘ De locatie en de
bouwstijl hebben ons
echt gegrepen!’
cv
Petra (41) en Fred (47) van der
Veer wonen met hun dochters
Emma (10) en Daphne (8)
sinds juli 2019 aan de Baak
van Wemeldinge. Zij werken
beiden in hun eigen bedrijf Truste
Slaapcomfort. Daarnaast is Fred
mede-eigenaar van BBQ-masters.
galangawortel (laos)
Wie: Nitaya Kakathum (47)
Woont én werkt in Vathorst: sinds 2003 met
zoon Santi (17) en zoon Mikai (14); haar bedrijf in
De Laak runt ze nu ruim twee jaar.
Roots: Nakhon Phanom, Noord-Oost Thailand.
Wat maakt Vathorst zo leuk: ‘Ik woon in een
rustige buurt en dat vind ik prettig. De mensen hier
staan echt voor elkaar klaar en zijn heel sociaal.
Geen wijk zo divers als Vathorst; dat geldt niet
alleen voor de huizen maar zeker ook voor de
mensen. Vathorst herbergt veel verschillende
culturen en dat maakt de wijk levendig, ook op
culinair gebied. In Beleef Vathorst een korte
kennismaking met deze smaakmakers.
Ik heb een massagesalon –traditioneel en medisch–
en in deze tijd van Corona ben ik enorm geholpen
door mijn cliënten. Ze lieten me niet in de steek.
Ik kreeg er gewoon kippenvel van. Ook is het leuk
om de wijk te zien groeien. Er is al zoveel nieuw
gebouwd sinds 2003, ik ken het soms niet meer
terug. En er is volop ruimte om te parkeren en dat
is prettig voor mijn cliënten!’
Wat is voor jou een verbeterpunt? ‘Eigenlijk vind
ik de wijk goed zoals deze is. Het enige wat ik hier
mis op winkelgebied is een goede Toko en een
parfumerie. De parfumerie die er in het begin zat is
al een flink aantal jaren weg .’
Welk gerecht wil je ons laten proeven? ‘Tom Yam
Kung. Dit is een heerlijke soep met garnalen die je
het hele jaar door kan eten. Serveren met witte rijst
en een koel glas water en genieten maar!’
Kin Ahaan
Arroy Kab!
Ingrediënten:
· 1 liter kippenbouillon (blokje)
· 40 gr. galangawortel
· 3 sjalotjes of lente-uitjes in plakjes
· 3 stengels citroengras in grove stukken
· 100 gr. champignons
· 2 kleine tomaten in partjes
· 2 rode chilipepers in stukjes
· Sap van een halve limoen
· 1 tl rode currypasta
· 2 el vissaus
· 4 limoenblaadjes, gekneusd
· 200 gr. grote garnalen
· Witte rijst
· Eventueel wat koriander
Recept
Kook de kippenbouillon met 1 tl
rode currypasta. Voeg de andere
ingrediënten één voor één toe. Laat
even sudderen terwijl je de schaal en
het darmkanaal van de garnalen
verwijdert. Doe deze als laatste in de
soep en als de garnalen gaar zijn is de
soep klaar. Garneer eventueel met
wat fijngesneden vers korianderblad.
Serveer met witte rijst en een koel
glaasje water.
20 | BELEEF VATHORST 2020
chilipeper
2020 BELEEF VATHORST | 21

TEKST KARIN POLDERVAART | FOTOGRAFIE HENK GROENEWOUD
ONDERNEMEND VATHORST
‘Een vitaal
leven is
voor iedereen
bereikbaar’
Wie zich fysiek en mentaal goed voelt, ervaart meer
balans, energie en plezier. Astrid van Velden weet
het als geen ander. Tijdens een pittige periode in haar
leven, gooide ze het roer om en volgde een opleiding
tot vitaliteitscoach en -adviseur. Nu doet ze als eerste
vitaloog van Amersfoort wat ze het allerliefste doet:
‘Mensen en organisaties vitaler maken zodat ze
kunnen groeien en bloeien.’
V
italiteit is ‘hot’. Wie googelt op de term
krijgt bijna twee miljoen hits. Volgens
de Van Dale betekent vitaliteit ‘krachtig,
energiek en voor het leven van groot belang.’ Astrid
kan zich er volledig in vinden. Sinds 2019 helpt ze
vanuit Vitale Helden bedrijven en particulieren bij
een energieker en gelukkiger leven. ‘Held staat voor
Hoog Energiek Leidingnemende Doener, omdat
motivatie en een proactieve houding centraal staan
in mijn begeleiding. Als vitaloog kijk ik naar de totale
mens. Vitaliteit gaat namelijk verder dan bewegen
en gezond eten; het draait om mentale, sociale en
emotionele gezondheid. Het heeft allemaal met
elkaar te maken. Tijdens mijn coaching onderzoeken
we aan welke knoppen iemand kan draaien om
beter in balans te komen.’
UIT EIGEN ERVARING
Ook in haar eigen leven ondervond Astrid hoe
vitaliteit werkt. Voordat ze met Vitale Helden
startte, werkte ze als HR-manager en -adviseur
binnen de overheid en het bedrijfsleven. ‘Ik zag
mensen die vastzaten, omdat ze hun talenten niet
benutten en stress ervaarden. Dat zorgde voor
uitval. Mijn focus lag op preventie, ik wilde juist
voorkomen dat mensen ziek werden.’ Tijdens haar
laatste baan bij een gezondheidscentrum maakte
ze zelf de balans op: ‘Mijn man was herstellende
van een burnout, er liepen twee puberende zonen
thuis rond en ik was mantelzorger voor mijn zieke
ouders. In mijn veeleisende baan liep ik ook vast,
het gaf geen voldoening meer.’ Hardlopen was haar
uitlaatklep, vertelt ze. ‘Ondanks alle zorgen en
verdriet, liep ik ondertussen wel Nederlandse
hardlooprecords bij baanwedstrijden. Hardlopen
doe ik al tweeënveertig jaar, zo blijf ik lichamelijk
en mentaal fit. Ik kan mijn hoofd ‘leeglopen’ en voel
me veerkrachtiger.’
BELANGRIJKE KEUZES
In die tijd nam ze met haar gezin een aantal
belangrijke beslissingen. Zo verhuisden ze na het
overlijden van haar vader van Hardenberg naar
Vathorst. ‘Mijn man werkt in Utrecht en de
lange reistijd brak hem op. Bovendien wilden we
compacter wonen.’ Vervolgens startte Astrid met
de opleiding tot vitaloog. ‘Ik vroeg me af waar ik
stond in mijn werk, wilde me meer bezighouden met
mijn passie: mensen een podium geven waarop ze
kunnen schitteren. Daar haal ik de meeste
voldoening uit. Als vitaloog is dat precies wat ik
doe.’ Uiteindelijk zegde ze haar baan op en startte
ze met Vitale Helden. ‘Spannend, maar ik wilde er
100% voor gaan. Mensen in mijn omgeving zeiden
weleens: dat je niet om bent gevallen in die tijd.
Maar ik had deze periode nodig, daardoor voelde
ik de noodzaak en de daadkracht om keuzes
te maken.’
‘ Vitaliteit draait ook
om mentale, sociale en
emotionele gezondheid’
Met Vitale Helden richt Astrid zich op particulieren
en bedrijven. ‘Het vitaliteitsvraagstuk speelt sterk
bij bedrijven in het kader van goed werkgeverschap,
zeker in deze tijd. Vitale werknemers die goed in hun
vel zitten, op de juiste plek aan het werk zijn
en hun talenten gebruiken, zijn minder vaak ziek.
Het ziekteverzuim gaat daardoor omlaag.’ Astrid
biedt workshops en trajecten aan, waaronder De
vitale reis voor werknemers. ‘Daar zoomen we aan
de hand van de vitaliteitsschijf in op de vraag hoe
het gaat en aan welke knoppen mensen kunnen
draaien om zich beter te voelen.’ De laatste tijd
kloppen meer particulieren aan. ‘Mensen komen
vaak met werk-gerelateerde vragen, of omdat
ze niet lekker in hun vel zitten door stress of
gezondheidsklachten.
Tijdens een intake achterhaal ik de vraag achter
de vraag. Soms confronteer ik mensen en houd ze
een spiegel voor. Mijn aanpak is altijd gericht op
verschillende gebieden in iemands leven. Als iemand
wil afvallen, ligt de focus meestal op voeding en
beweging, maar er zit vaak een mentaal aspect
onder, dat patronen in stand houdt. Een laag
zelfbeeld, weinig sociale steun ervaren, een baan
die niet past. Door dat aan te pakken, help ik
mensen verder en kunnen ze stappen maken.
Trajecten duren meestal twaalf weken, omdat uit
onderzoek blijkt dat je gemiddeld 66 dagen nodig
hebt om écht gedragsverandering te bereiken.’
cv
Astrid van Velden (53) | woont sinds
2016 in de Bergenbuurt aan het
Park van de Tijden | werkt als
vitaloog bij haar eigen bedrijf
Vitale Helden | getrouwd met
Jan Groot (56), accountmanager
bij NS | zoons Bjorn (21)
en Olav (18).
www.vitalehelden.nl
De komende tijd staan er leuke uitdagingen op
de planning. Samen met andere partijen richt
Astrid Vitaal033 op, een online platform waar ze
organisaties inspireert rondom vitaliteit. Het wordt
een ontmoetingsplek en bedrijven kunnen er best
practises vinden. Vanaf september coacht ze
vanuit een eigen praktijkruimte in sport- en
welnesscentrum de Pellikaan. Genoeg ruimte dus
om vitaliteit voor iedereen mogelijk te maken.
‘Zien hoe mensen met mijn hulp opbloeien en
zich sterker gaan voelen, dat is het mooiste van
mijn werk.’ ❖
22 | BELEEF VATHORST 2019
2020 BELEEF VATHORST | 23

TEKST PAULA KLEISEN | FOTOGRAFIE ELLEN KOLFF
DE TUIN
E
rna en Guus waren nog niet bekend met
het begrip overtuin. Daarom zijn ze al voor
ze het huis kochten op andere plekken naar
overtuinen gaan kijken. ‘In Maarssen zagen we hoe
leuk een overtuin kan zijn en kregen we ideeën
voor de inrichting. We wilden vooral veel groen en
beweging in de tuin. Dat hebben we besproken
met de tuinarchitect die ook onze vorige tuin heeft
ontworpen. We zijn heel blij dat hij er deze keer
weer iets bijzonders van heeft gemaakt,’ vertelt Erna.
‘Zo mooi kan een
overtuin zijn’
Ze woonden nog niet zo lang in een fijn huis in De Velden. Verhuisplannen waren er niet.
Toch ging het hart van Erna Schoonderbeek sneller kloppen toen Waterdorp ‘langskwam’.
Haar man Guus had even nodig om aan het idee te wennen, maar zei toen volmondig
‘ja’ tegen een woning in dit nieuwe deel van Vathorst. Inmiddels woont het stel er alweer
een half jaar en is alles ingericht. Rond hun huis hebben ze wel drie tuinen om van te
genieten. ‘Vooral de overtuin aan het water vinden we leuk. Daar zitten we zelfs vaker dan
we verwacht hadden. In de ochtend steken we op onze sloffen de straat over om even een
kopje koffie te drinken in de zon. Dan is het zo rustig hier. Net of we op vakantie zijn!’
DORPSSTRAATJE
Een landelijke, romantische uitstraling was één
van de ideeën achter het ontwerp. De achtertuin
heeft mediterrane invloeden. Het is een soort
belevingstuin met bomen, bloemen en wuivende
bamboe. De zijtuin -door Erna liefkozend ‘de steeg’
genoemd- doet aan een oud dorpsstraatje denken.
De overtuin is weelderig groen en vooral niet te
strak. Erna: ‘Voor de overtuin heeft de architect
gekozen voor beplanting die goed tegen de zon kan
en lekker uitgroeit, zoals grote kattenstaart, verbena
en prachtkaars. De siergrassen zijn nu nog klein,
maar over een tijdje is het daar heerlijk beschut.’
KNOTWILGEN
De vier knotwilgen zijn een opvallende blikvanger
in de overtuin. ‘We wilden ons met deze tuin echt
onderscheiden. Het grappige is dat ik aanvankelijk
had bedacht dat ik geen knotwilgen in de tuin wilde.
Toen de architect kwam kijken was het eerste wat
hij voorstelde knotwilgen,’ lacht Erna. ‘Natuurlijk
hebben we naar hem geluisterd. Hij is nou eenmaal
de deskundige’, vult Guus aan. ‘En het heeft heel
goed uitgepakt. Ze passen precies bij de omgeving.’
ALLES KOMT SAMEN
Met een achtertuin en een overtuin is het niet
makkelijk één favoriete plek te kiezen. ‘Ik zit heel
graag achter in de loungebanken naast de olijfboom.
Dan ben ik helemaal in mijn element,’ verklaart Erna.
Guus vervolgt: ‘Er zijn verschillende fijne plekken,
merk ik. Het is ook afhankelijk van het tijdstip van
de dag. Als het aan de voorkant te warm is, zitten
we graag achter in de schaduw. Aan het eind van
de avond kunnen we dan in de overtuin nog naar
de ondergaande zon kijken. Daar hebben we zo’n
prachtig uitzicht.’ ‘Wij vinden het bijna niet normaal
wat wij hier ervaren. Er hangt zo’n goede energie. En
dan dat water en die rust. Alles komt hier samen wat
ons betreft,’ valt Erna hem bij.
GRINDKOKERS
Toen het ontwerp eenmaal op tafel lag, ging
Guus aan de slag met het aanleggen van de tuin.
‘Ik vind het leuk om dat soort dingen zelf te doen.
De architect had een duidelijk ontwerp geleverd en
zorgde voor de materialen. Alleen tegels leggen en
bomen planten hebben we uitbesteed.’ Vrijwel
alles liep gesmeerd. Er was eigenlijk maar één
tegenvaller. Guus: ‘De overtuin bestaat uit
leemgrond. Toen het aan het begin van het jaar
veel regende, bleek dat het water niet wegliep.
Ik stond echt met mijn laarzen in de modder. We
hebben het opgelost door grindkokers te maken.
Dat zijn gaten van een meter diep, gevuld met
grind. Meteen een goede tip voor mensen die een
tuin met deze ondergrond hebben!’
➸
cv
Erna en Guus Schoonderbeek
wonen sinds december 2019 aan de
Baak van Scheveningen met zoon
Daan en hun twee honden Sara
en Joep. Zoon Gijs woont met zijn
vriendin in Amsterdam. Erna heeft
een eigen bedrijf ‘Het leven ErNa’
en werkt daarnaast als begeleider
psychiatrische zorg bij Kwintes.
Guus is functioneel ontwerper bij
AFAS Software.
24 | BELEEF VATHORST 2019
Fotobrijschrift
2020 BELEEF VATHORST | 25

DE TUIN
TEKST KARIN POLDERVAART | FOTOGRAFIE HENK GROENEWOUD
GEZOND EN SPORTIEF
SOCIAAL ASPECT
‘We moesten zelf wel aan het idee wennen in het
begin. Een overtuin los van ons huis, met een weg
ertussen en zonder omheining. Dan hebben we
weinig privacy, dachten we,’ bekennen Erna en Guus.
Gelukkig valt dat erg mee. Erna: ‘Natuurlijk komen
er wel mensen langs, maar dat levert weer aanspraak
op. Ook met de bewoners van deze straat hebben
we goed contact. Iedereen probeert zijn tuin zo
mooi mogelijk te maken. Ik heb anderen gestimuleerd
om alles zo groen mogelijk in te richten en om
bomen te planten. Dat heeft heel goed uitgepakt.’
VOORBEELDFUNCTIE
Voor het deelgebied Laakse Tuinen staan nog
meer huizen met overtuinen op de kaart. Erna hoopt
dat de toekomstige bewoners er iets moois van
gaan maken. ‘Ons advies is: loop de Baak van
Scheveningen eens af en zie wat de mogelijkheden
zijn. Ga voor groen, zet bomen neer. Durf het
gewoon! Hopelijk doen de mensen daar, net als
hier, recht aan de overtuin. Omdat het zoveel
sfeer geeft en het een versterking is van het dorpse
karakter,’ betoogt ze.
BOOTJE
Het wonen in Waterdorp is voor Erna en Guus
een droom die uitkomt. ‘Ons huis ligt dichtbij de
weilanden en de natuur. Het valt ons op hoeveel
vogels hier zijn. Het nestkastje in onze gevel is dit
voorjaar al gebruikt. Verder houden we van het
dorpse karakter van Waterdorp, terwijl het toch
ook statigheid uitstraalt. Als er straks een
doorgang is gegraven, kan ons bootje hier voor
de deur liggen en varen we zo weg. Dan is het
plaatje compleet,’ besluit het stel. ❖
‘In de ochtend steken
we op onze sloffen de
straat over om even
een kopje koffie te
drinken in de zon’
Veerkracht in Coronatijd
Het nieuws stond er bol van;
zorgverleners die zich midden
in de Coronacrisis van hun
beste kant lieten en nog steeds
laten zien. Ook in Vathorst
werken zorgverleners nu op
een andere manier en hebben
ze veel veerkracht nodig om
hun goed werk te blijven doen
en het vol te kunnen houden.
De redactie vroeg drie mannen
uit de wijk hoe zij deze
tijd ervaren, in relatie tot
hun werk.
KEVIN:
‘Dansen met
bewoners is
een feestje’
‘In het begin van de lockdown werden we overspoeld
met lieve kaarten, tekeningen en gebak. Van
kinderen en schoolklassen uit de buurt, maar ook van
bedrijven die onze bewoners een hart onder de riem
wilden steken toen ze plotseling binnen moesten
blijven. Dat vond ik fantastisch, het deed ons veel
goed. Bewoners voelden zich gezien en gehoord.
De bewoners met wie ik werk hebben een psychogeriatrische
aandoening, vaak dementie. Dat maakt
het lastig om uit te leggen wat er aan de hand is.
Op sommige momenten begrijpen ze het goed, soms
zijn ze het helemaal kwijt. Ik luister naar hun verhaal
en beweeg mee met wat er in hen omgaat. Er ligt
wat extra druk op ons, omdat we bijvoorbeeld meer
schoonmaken en desinfecteren, maar ik heb nooit
dubbele diensten hoeven draaien. En tot nu toe is
het hele huis ‘schoon’; niemand is besmet geraakt.
Sinds de Coronamaatregelen begeleid ik bij
activiteiten, omdat de vrijwilligers niet meer bij de
bewoners mochten. Sommige bewoners raakten
gefrustreerd of wilden niets meer. Dat begrijp ik wel.
Ineens zijn ze van de buitenwereld afgesloten, zien
geen familie en vrienden meer die normaal wekelijks
langskwamen. En dan moeten ze gezellig met mij
gaan sjoelen. Maar met mijn enthousiasme krijg ik
ze weer in beweging. Gelukkig zijn de danslessen die
ik geef weer opgestart. Daar willen ze altijd graag
heen. Eerst volgden bewoners de les zittend voor
cv
Kevin Cranford (29) | verzorgende-
IG medewerker bij het St Pieters en
Bloklands Gasthuis en
assistent manager en dansdocent
bij dansschool Studio Pauline |
woont samen met Peter (35)
in Waterdorp.
hun eigen voordeur en stond ik in de binnentuin.
Nu zitten we daar met een aantal bewoners op
afstand bij elkaar. Het doet ze goed. Ze zijn lekker in
beweging, zien elkaar en hebben plezier. Vaak liggen
we eerst een kwartier dubbel van het lachen, het is
echt een feestje. Dansen is ook voor mij een uitlaatklep,
ik krijg er zoveel energie van. Vanwege mijn
werk was ik in het begin streng voor mezelf. Ik zag
weinig vrienden en mijn vriend deed de boodschappen.
Nu doe ik weer iets meer. Het mooie van deze
tijd is dat we meer activiteiten organiseren, zonder
er eerst tijden over na te denken. Zoals de roofvogelshow
die we laatst hadden in de binnentuin. Zoiets
deden we niet vaak. Ik hoop dat dat onderdeel
wordt van ons nieuwe normaal.’
➸
26 | BELEEF VATHORST 2020 2020 BELEEF VATHORST | 27

GEZOND EN SPORTIEF
GEZOND EN SPORTIEF
JAN:
‘Ik ben
gegroeid als
verpleegkundige’
‘Natuurlijk hield ik het nieuws rondom Corona in
de gaten. Toch zat ik er ineens middenin toen we
vanuit de directie opdracht kregen een Coronaafdeling
in te richten. Ons terrein ging op slot en
binnen twee dagen hadden we de dagbestedingsruimte
omgebouwd tot een verpleegafdeling voor
interne en externe patiënten met COVID-19. Ik was
het eerste aanspreekpunt vanuit de medische dienst:
als er een besmetting was, werd ik gebeld. Veel
bewoners krijgen niet mee wat er precies aan de
hand is. Hun verstandelijk vermogens variëren van
kleuterniveau tot dat van een twaalfjarige. Maar ze
merken wel dat papa ineens niet meer langskomt om
te fietsen. We hebben veel foto’s van familie
en vrienden opgehangen. Later bouwden we een
keet om tot bezoekersruimte met zitplaatsen en
tussenschotten, zodat bewoners hun familie
kunnen zien. Bang ben ik niet geweest. Ik heb
me verdiept in de ziekte en er zijn voldoende
beschermingsmiddelen.
Ik heb me geen moment onveilig gevoeld. Onder
collega’s is veel saamhorigheid. Iedereen loopt
een stapje harder, dat vind ik mooi. We delen veel
wat we meemaken. Soms zijn dat heftige momenten,
zoals die keer dat een bewoner overleed. Zijn
woonbegeleiders namen buiten afscheid via het
raam, één van hen verzorgde deze bewoner al
vijfentwintig jaar. Ik zag de tranen in zijn ogen en
voelde zijn onmacht: dat je elkaar op zo’n moment
niet even vast kunt pakken. Gelukkig kan ik er thuis
over praten met mijn vriend en andere vrienden die
in de zorg werken. Maar ik zit ook avonden te
Netflixen. Of ik ga wandelen langs de Laak richting
Bunschoten of bij Soest. Het is fijn om er dan even
cv
Jan Kous (30) | praktijkverpleegkundige
medische dienst bij
instelling voor ernstig meervoudig
beperkten (Philadelphia) in
Vierhouten| woont samen
met Misha (34) en twee katten
in Waterdorp.
niet mee bezig te zijn. Ik reis deels met de trein.
Dat gaat goed, maar sinds mondkapjes verplicht
zijn, is het drie keer zo druk. Al met al vind ik dit een
leerzame periode. Ik leer mezelf beter kennen en
ontwikkel me als verpleegkundige. En het is positief
dat we meer bezig zijn met hygiëne. Natuurlijk hoop
ik dat dit snel voorbij is, vooral voor de bewoners.
Maar door deze periode ervaar ik dat mensen meer
voor elkaar klaarstaan. Ik hoop dat dat zo blijft.’
ANDRÉ:
‘Denken vanuit
de kracht van
bewoners’
‘Toen één van onze bewoners besmet raakte met
het Coronavirus na een verblijf in het ziekenhuis,
ging ons wooncomplex op slot. Dat was een paar
dagen voor de landelijke lockdown. Samen met mijn
team ondersteun ik zo’n twintig bewoners met een
visuele beperking bij fysieke en praktisch ondersteunende
zorg. We helpen bij algemene dagelijkse
handelingen, zoals douchen en aankleden, maar ook
met boodschappen doen of administratie. Ik zag
bewoners vaker, omdat ze volledig afhankelijk waren
van zorgverleners, maar mocht alleen helpen bij het
hoognodige. En anderhalve meter afstand houden bij
bewoners die nagenoeg blind zijn, is lastig. Bij elke
bewoner van wie we vermoedens van Coronabesmetting
hadden, hees ik mezelf in een beschermend
pak met mondpakje en handschoenen. Natuurlijk
zag ik beelden op tv van artsen en
verpleegkundigen in zulke pakken, maar ik stond
er niet bij stil dat ik ook zo’n pak aan moest. De
maatregelen hadden veel impact op de bewoners.
Hun wereld is al klein vanwege hun visuele
beperking, maar die werd door alle maatregelen nog
kleiner. Familie, vrienden en vrijwilligers mochten
niet meer langskomen en de twee algemene ruimtes
waar ze normaal samen koffie drinken, gingen
dicht. Terwijl die kleine momenten juist zo waardevol
zijn. Ik zag dat mensen eenzaam werden.
Maar al snel pakten we de draad op, bewoners
dachten proactief mee. Zo hebben we de dagbesteding
weer opgepakt, maar dan één op één aan
huis. En bij de dagelijkse wandeling liepen we in
tweetallen met de blindenstok tussen ons in.
Misschien een raar gezicht, maar zo kunnen we
afstand houden en lopen we dezelfde kant op.
We denken nu meer vanuit de kracht van bewoners.
Met wat aanpassingen kunnen ze zoveel meer dan
we denken. Dat doet hen goed. Veel bewoners
cv
André Cunningham (31) | Coördinerend
woonbegeleider bij een
begeleid wonen complex voor
mensen met een visuele beperking
| woont met Lisa (31) en kinderen
Emilia (2) en Lily (4) aan de
Emminkhuizerberg in
de ‘Bergenbuurt’.
kunnen bijvoorbeeld prima zelfstandig boodschappen
doen. Dat houden we vast, ook als alles straks
weer wat normaler wordt. Gelukkig kan ik goed
loslaten wat ik meemaak. Ik heb veel steun aan mijn
gezin. En als ik vrij ben, maak ik graag foto’s van
natuurlandschappen of bijzondere architectuur. Ik
loop regelmatig een rondje door de wijk met mijn
camera. Ook dichtbij huis is veel moois te vinden.’
28 | BELEEF VATHORST 2020 2020 BELEEF VATHORST | 29

TEKST MARJOLEIN HOOGEVEEN | FOTOGRAFIE WIJ FOTOGRAFIE
IN BEELD
‘Nabijheid van
natuur maakt het
hier geweldig’
Tjerk Busstra is een actieve zestiger in Vathorst. Hij
ontvangt de redactie met veel plezier in zijn lichte
huurhuis in De Bron en vertelt enthousiast over zijn
betrokkenheid bij de wijk. ‘Juist in deze tijd, dat we afstand
moeten houden, is het belangrijk dichtbij de mensen te
zijn. In mijn vrijwilligerswerk bij Hart van Vathorst, dat
een deel van mijn week in beslag neemt, merk ik dat er
juist nu veel behoefte is en blijft aan geestelijke verzorging
en zingeving.’ Tjerk laat duidelijk merken dat hij veerkracht
heeft en vast van plan is zijn werk via beeldbellen en
kaartjes sturen voort te zetten. ‘Ik blijf er jong bij en
krijg er energie van’.
T
jerk ging na de Havo, in militaire
dienst. Hij leerde zijn vrouw Trudie
kennen en omdat zij beiden een
kinderwens hadden, kwamen er al snel
kinderen. Zijn interesse is altijd uitgegaan naar
theologie en geschiedenis en leest er veel over.
Bij de Rabobank in Utrecht werkte hij in de
verzekeringen; geven van advies en afhandelen
van schade. ‘Omdat elke situatie anders was,
bleef het werk afwisselend en ben ik dus bijna
veertig jaar bij de bank blijven werken’. Tjerk en
Trudie woonden met het gezin negenentwintig jaar
in Amersfoort-Zuid, voordat hij naar eigen zeggen
‘per ongeluk’ in Vathorst belandde.
KLEINER WONEN
‘We wilden naar een kleiner huis, maar hadden
nog wel twee kinderen thuis. Het nieuwe huis
mocht ook weer niet te klein zijn dus. We verkochten
ons huis veel sneller dan verwacht en vandaar
dat we op zoek gingen naar een huurhuis. Zodoende
zijn we in Vathorst terecht gekomen. Ik kende
de wijk niet, maar het voelde goed. In 2013 zijn
we hier gaan huren. Ondertussen moest ik, na
negenendertig jaar werkzaam te zijn geweest bij de
Rabobank, tijdens een reorganisatie vervroegd met
pensioen en dus uit dienst.
En daar zaten we toen, twee maanden na de
verhuizing; geen werk en in een huurhuis in Vathorst.
Inmiddels wonen we zeven jaar in de wijk en gaan
we er niet meer weg. We vinden het erg leuk dat
er veel jongen gezinnen wonen en dat de natuur
dichtbij is; de Veluwe, de Oostvaardersplassen en
dichterbij bij huis de polder Arkemheen. We gaan
er heen om ‘wild’, vlinders, vogels en paddenstoelen
te spotten. We verruimen onze blik op de wereld
Vrijwilligerswerk?
‘Ik blijf er jong bij
en krijg er energie van’
in de natuur. Ik ben al jaren paddenstoelenfanaat,
ze zijn zo prachtig om te fotograferen! De foto’s die
ik maak staan op mijn Facebookpagina. Daar besteed
ik ook graag tijd aan.’
HART VAN VATHORST
‘We zijn meteen lid geworden van de Ontmoetingskerk,
om ook in onze nieuwe woonomgeving nieuwe
mensen te leren kennen. Deze gemeente is jong,
actief en heeft ongeveer 935 leden in Vathorst. De
kerk is gevestigd in Hart van Vathorst. Zodoende ben
ik daar ook als vrijwilliger betrokken geraakt’, vertelt
Tjerk. ‘In de kerk als ouderling en ik heb ook een
taak in de geestelijke/pastorale verzorging in
het huis'. Voor bewoners van Hart van Vathorst,
zoals de dementerenden en mensen met een
verstandelijke beperking, is deze Coronatijd extra
moeilijk. Ze krijgen geen bezoek en begrijpen dat
niet goed. In sommigen gevallen zijn man en vrouw
daardoor van elkaar gescheiden en dat verdriet en
gemis kun je niet wegpraten. Een klein lichtpuntje
is wel dat we in deze tijd veel meer onthaasten en
meer oog hebben voor de noden van anderen.
Ook mijn vrouw Trudie is als vrijwilliger actief.
Zij werkt als hulp in de praktijk (via Stichting Hip);
gaat bij ouderen op bezoek, helpt bij opruimen,
met kinderen ‘opvoeden’ en gaat wandelen met
mensen die even naar buiten willen en dat niet
alleen kunnen. Ik vind het heel fijn dat wij op
deze manier een bijdrage kunnen leveren aan de
leefbaarheid van onze wijk.’ ❖
cv
Tjerk Busstra (67), getrouwd met
Trudie (64) en vader van negen
kinderen (vier dochters en vijf
zonen) in de leeftijd tussen 41
en 26 jaar. Hij is opa van vijf kleinkinderen.
Het echtpaar woont sinds
2013 in de Straat van Corsica in
De Bron. Tjerk is vrijwilliger bij Hart
van Vathorst en amateur natuurfotograaf
-net als een aantal van
zijn kinderen- en trekt met zijn
vrouw Trudie graag de natuur in;
wandelend en fietsend.
30 | BELEEF VATHORST 2019
2020 BELEEF VATHORST | 31

COLOFON
BELEEF VATHORST
Augustus 2020
©Beleef Vathorst is een magazine
over wonen in Vathorst dat drie keer
per jaar verschijnt in de maanden april,
augustus en december.
Hoofdredactie
Marjolein Hoogeveen
Giel van der Vlies
Redactie
Paula Kleisen, Leonie Mulder
en Karin Poldervaart
Fotografie
Ellen Kolff, Henk Groenewoud
en Wijgert IJlst
Coverfoto
Coverfoto’s: WIJ Fotografie (voor)
Ellen Kolff (achter).
Concept & Vormgeving
Trichis
Wilt u meewerken
aan ons magazine?
Heel graag!
Laat het dan weten aan
m.hoogeveen@vathorst.com
Aanmelden voor onze
nieuwsbrief kan via de website
www.vathorst.nl. U ontvangt dan
regelmatig informatie over het laatste
nieuws, evenementen en
verkoopbijeenkomsten in
Vathorst. Op deze website is ook het
woningaanbod te vinden. Informatie
over vrije kavellocaties:
www.vrijekavelsvathorst.nl.
i-Centrum Vathorst
Veenslagen 2
3825 RV Amersfoort
033-451 10 12
i-centrum@vathorst.com