NAV magazine sept 2020

NavigatorsNAVMagazine

6 e JAARGANG

SEPTEMBER 2020 2

NAVIGATORS MAGAZINE

Wat kunnen wij leren van Jurjen van Houwelingen?

VERDER:

03 Veranderen

doet veranderen

07 Afscheid van Alycia

10 De diepte in

11 Voorstellen:

Het bestuur

14 God in je werk

Als een christen die

op jonge leeftijd

geconfronteerd werd

met homoseksuele

gevoelens, worstelde

ik met een mogelijke

toekomst waar ik

single of celibatair zou

blijven. Het volgen van

Jezus als een discipel

betekende dat ik alles …

4 Worstelen

met God

FOTO: @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY


COLUMN/ACTIVITEITEN

02

Bob

BOB ESMEIJER

DIRECTEUR NAVIGATORS

HOW2

CONNECT

HET LANGE TERMIJN

PLAATJE ...

Het is 2de helft juli als ik dit schrijf. Mijn vakantie is begonnen

en ik zit in de tuin te schrijven. Eigenlijk wilden we met ons

gezin naar Kroatië, maar in mei hebben we besloten dit af te

zeggen vanwege alle onzekerheid.

Het voorjaar verliep zo anders voor ons allemaal dan we gepland

hadden. Corona heeft een grote impact gehad op vele gebieden van ons

leven. Ook naar voren kijkend is het zeer onzeker. Komt er een tweede

golf aan, of zijn we door het ergste heen?

Terwijl dit allemaal bezig is, lopen de maatschappelijke discussies over

de opwarming en vervuiling van de aarde hier doorheen. Te veel stikstof,

te veel koolstofdioxide, etc.

‘Waar gaat dit heen?’, denk ik dan. Eigenlijk helpen al deze

gebeurtenissen om me meer te richten op het lange termijn plaatje. Wat

is Gods plan met ons en met onze aarde?

Jesaja helpt ons met Gods belofte: ‘Want let op, Ik maak een nieuwe

hemel en een nieuwe aarde. Alles wat vroeger gebeurd is, zal vergeten

zijn. Niemand zal er nog aan denken. Wees voor eeuwig blij over

de nieuwe dingen die Ik doe. Juich erover! Want let op, Ik zal ervoor

zorgen dat Jeruzalem en mijn volk weer blij zullen zijn. En ik zal blij zijn

over Jeruzalem en over mijn volk. Er zal in Jeruzalem geen gehuil of

geschreeuw meer te horen zijn.’ (Jesaja 65: 17-19, BB).

Een belofte waar blijheid centraal staat. Hier wil ik graag dagelijks mee

leven en naar uitkijken. Hier wil ik graag veel meer over praten met

familie, vrienden en anderen die op mijn pad gebracht worden.

Zegen

De afgelopen 2 jaar besteedden wij aandacht aan

How2Pray en How2Read. Gebed en Bijbel lezen

zijn twee van de pijlers van ons geloofsleven,

zoals ook afgebeeld staat in deze illustratie van Het

Wiel. Dit jaar geven we aandacht aan Christus de derde pijler,

getuigen

gemeenschap

How2Connect, die hoort bij de pijler gemeenschap.

centraal

We

geven tips hoe je jouw leven met God kunt delen met

anderen. Misschien ontdek je iets dat bij jou past.

‘Want als twee of drie mensen die bij Mij horen, bij elkaar zijn,

dan ben Ik daar zelf ook.’ Matth.: 18 vers 20 (BB)

Op het moment van schrijven zijn de regels rondom samenkomsten

in coronatijd versoepeld, maar nog steeds is het niet mogelijk

om bijvoorbeeld met iedereen een kerkdienst te bezoeken. We

kunnen dat als lastig ervaren, maar we kunnen het ook zien als

een tijd om nieuwe mogelijkheden te ontdekken. Als kerk zijn we

vaak vooral gericht op de diensten, maar is het juist nu niet mooi

dat er veel meer ruimte is voor persoonlijk contact?

Als we kijken naar het leven van Jezus dan zien we dat Hij veel

investeerde in een kleine groep, zijn discipelen. Zij zagen hoe Hij

leefde met God en zij volgden daarna zijn voorbeeld, namelijk ook

investeren in een kleine groep die datzelfde vervolgens ook deed.

In de eerste 300 jaar christendom was dat de manier waarop het

Evangelie zich verspreidde.

Hoe kunnen wij dat nu vorm geven? Er zijn zoveel mogelijkheden:

spreek bijvoorbeeld na een (online) dienst af op een rustige

plek in de natuur en praat samen na over de dienst tijdens een

picknick, of ga met slecht weer met een kleinere groep binnen

samen eten. Begin een WhatsApp groepje waarin je samen bidt

en je geloof deelt. Maak 1 keer per week een vaste belafspraak

met iemand, lees samen een boek of wandel elke week met 1 of

een paar anderen. Grijp je kansen om zo op een dieper niveau

over je relatie met God te praten en samen te groeien.

Corona geeft ons de mogelijkheid om nog meer te investeren in

mensen. Doe je mee?

Nog meer tips voor How2Connect? Ga naar www.navigators.nl

gebed Woord

de gehoorzame christen

in actie

JIP financieel verzorgt

o.a. de pensioenen voor

de Navigatorstaf

HET

IS GOD

die zorgt voor zaad om te zaaien en brood om te eten.

Hij zal er ook voor zorgen dat jullie meer dan genoeg hebben.

En dat jullie steeds meer goeddoen voor anderen.

2 KOR. 9 : 10

Info: Martijn Brands FFP of Thom Dijkstra, Tel. (085) 2030100

(Zwolle), E-mail: info@jip-financieel.nl, www.jip-financieel.nl


KEERPUNT

NR 2.• SEP 2020

03

VERANDEREN DOET

VERANDEREN

Ze groeide op in Siberië

en woonde tijdens

het laatste jaar van de

middelbare school in

een internaat, deed aan

kungfu en traditionele

boeddhistische

meditatie, maar ze had

geen interesse in het

christelijk geloof. Dat

veranderde toen ze een

aantal jaren later thee

ging drinken met haar

goede vriendin uit het

internaat, Olya ...

Tanya Drop vertelt:

INTERVIEW: JEANETTE VOS-SPEK

FOTOGRAFIE: @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY

‘Jij bent cool en het is

waar wat hier staat.’

‘Ik merkte dat er iets aan Olya

veranderd was. Ze was altijd

vooral bezig met haar carrière en

haar werk. Dat nam haar volledig

in beslag, maar maakte haar

niet gelukkig. Nu zag ik dat ze

anders was, alsof haar hart veranderd was.

Nieuwsgierig vroeg wat er gebeurd was. Heel

voorzichtig antwoordde ze: “Ik ga naar de

kerk.” Ik was geschokt en geloofde niet dat

het waar was. Dit was niet de vriendin die ik

kende, door haar achtergrond zou ze deze

dingen nooit interessant vinden. Dus ik kon

me niet voorstellen dat ze daar iets mee zou

willen. Maar toch was de verandering duidelijk

zichtbaar. Als dit echt waar was dan doet dit

geloof echt iets met je op een diepe manier.

Het maakte me nieuwsgierig.’

‘Bij de volgende ontmoeting zie ik dezelfde

uitstraling. Olya vroeg of ik mee wil doen

aan de Alpha-cursus. Dat leek me wel wat.

Bijzonder vond ik het samen bidden. Dat trok

me enorm aan. Eigenlijk geloofde ik niet in

God. Maar als ik probeerde wat tegen Hem

te zeggen, dan merkte ik dat er iets was: ik

praatte niet tegen een muur. In mijn huis

begon ik ook met God te praten.’

‘Voorzichtig ging ik kleine stukjes in het

Evangelie lezen en bleef ik contact houden

met de christenen die ik had leren kennen

op de Alpha-cursus. Op een dag zei een van

hen tegen mij: “Je moet gewoon een keus

maken als je met God wil leven.” Dat zette

mij aan het denken en ik besefte dat ik na

mijn onderzoek voor die keus zou komen te

staan. Waarschijnlijk had God veel geduld met

mij, maar ik wist dat ik verder moest of het

allemaal moest vergeten. Uiteindelijk kwam

het moment waarop ik ja tegen God zei. Ik was

thuis, het was best laat. Ik sloeg de Bijbel open

bij de Bergrede en op dat moment, terwijl ik las

dacht ik: dit is gewoon waar wat daar staat,

zo werkt het. Het maakte mij nederig, want ik

besefte dat als Hij er is, dan is Hij groter dan ik.’

‘Ik zei tegen God: Jij bent cool en het is waar

wat hier staat. Ik wist dat Hij mij hoorde, mij

begreep en mij zag. Hij was zo reëel en zo

dichtbij! Dat had ik nog nooit eerder zo ervaren.

En in mijn hoofd kreeg ik een mooie gedachte

die ik nooit zelf zou kunnen bedenken: alles zal

goed met jou zijn. Zoiets zou ik echt niet zelf zo

kunnen zeggen.’

‘Ik was zo intens blij en had het gevoel dat

ik het Licht had gezien, al voelde ik mij niet

meteen een christen. Ik had nog steeds veel

vragen, maar ik wist dat God er was. Ik ging

naar de kerk en na een tijdje mocht ik ook

zelf de Alpha-cursus geven. Via een van die

trainingen ontmoette ik mijn Nederlandse

man. Samen kozen we ervoor om in Nederland

te gaan wonen en werken. En nu mag ik in

Nederland werken bij 24-7 Prayer.’


INTERVIEW

04

Succesvol, dat is

een van de woorden

waarmee het leven

van Jurjen van

Houwelingen kon

worden omschreven.

Een prachtig gezin

met drie dochters, een

goed lopend bedrijf,

een veelgevraagd

spreker die zelfs

op het podium van

de EO jongerendag

mocht staan. Wat een

mooi vervuld leven!

Toch stond dat mooie

leven van het ene op

het andere moment

totaal op zijn kop.

Jurjen vertelt over

de gevolgen en zijn

intense worsteling

met God.

Mijn leven was

180° veranderd

WORSTELEN

MET GOD

INTERVIEW: MARIEKE BOERSMA-LENSEN • FOTOGRAFIE: @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY


NR 2.• SEP 2020 05

l weken had ik enorme hoofdpijn; stress

en te druk zei de huisarts, neem wat rust,

maar het wilde maar niet minder worden.

Op een middag was het zo erg dat ik

direct na mijn werk op bed ging liggen.

Mijn vrouw, Stefanie was beneden bij

de kinderen toen ze mij opeens heel

vreemd hoorde snurken. Het was het

moment dat ik in coma raakte. Stefanie, die huisarts is, wist

dat dit niet goed was en belde meteen 112. In het ziekenhuis

ontdekten ze een cyste in mijn hersenen en die werd

succesvol verwijderd. Maar de schade was al aangericht,

delen van mijn hersenen hadden door de cyste te lang zonder

zuurstof gezeten.’

‘Na een paar uur werd ik weer wakker, maar ik was volledig

gedesoriënteerd. Ik wist niet meer dat ik getrouwd was,

kinderen had, het was allemaal weg. Ik was zelfs zo in de

war dat ze mij moesten fixeren. Ik weet daar allemaal niets

meer van. Heel langzaam kwamen de herinneringen terug en

merkte ik dat mijn leven 180 graden was veranderd. Ik was

bijna blind. Ik zie door een koker ongeveer 5 graden, dat is, als

je je arm uitstrekt en een vuist maakt, ongeveer de helft van

die vuist. Maar wat ik zie herkennen mijn hersenen niet. Ik zag

bijvoorbeeld eens een beker met allemaal streepjes en had

geen idee wat het was tot ik het oppakte, het was een beker

met rietjes. Daarnaast is de functie van gezichtsherkenning

kapot. Als mijn vrouw niets tegen mij zegt weet ik niet dat zij

het is. Ook doet mijn geheugen het niet goed. Zo was mijn

wereld in een klap veranderd van een succesvolle man, vader,

spreker en ondernemer naar een van anderen afhankelijke

persoon. Dit was geen leven voor mij en op een goed moment

wilde ik alleen maar dood.’

‘Al jong deed ik bewust belijdenis en bij de Navigators

Studentenvereniging in Rotterdam is mijn geloof sterk

gegroeid. God was een centraal onderdeel van mijn leven,

maar nu wist ik het niet meer. Ik weet niet goed meer wie Hij

is. Ik moet geloven dat God goed is, maar waarom gebeurt

dit dan en waarom doet God niets? Het is maar een zuchtje

voor Hem om mij te genezen. Ik vind het zo ingewikkeld om

dat met elkaar te rijmen. Dat lukt nog niet zo goed. Toch blijf

ik een soort van hoop houden. Misschien wil God toch een

wonder doen en mij genezen. Ik heb eindeloos voor me laten

bidden, maar tot nu toe zonder resultaat.

Het staat tussen God en mij in. Ik kan over niets anders praten

met God dan over dit. Het is zo dominant en ik worstel er elke

dag mee.

Jezus ging het lijden

niet uit de weg


INTERVIEW

06

Ik ben bang dat dit een worsteling is die pas stopt

als ik antwoord krijg. Toch geloof ik nog in God.

De wereld zit te briljant in elkaar om geen geloof in

God te hebben.’

‘Ik voel me totaal nutteloos en toch wil je verder.

Ik ben voorzichtig weer gaan bloggen en veel

mensen reageren daarop en zeggen dat ze daar

iets aan hebben. Ik ben ook weer gevraagd om

te gaan spreken. Dat zou dan gaan over God en

lijden en hoe je dat bij elkaar brengt. Ik moet daar

nog wel aan werken, maar terwijl ik daar mee

bezig ben, kom ik toch uit bij Jezus, die toch ook

een lijdende God is. Dat blijft aan mij trekken.

Jezus ging het lijden niet uit de weg. Dat is iets

troostends, dat Jezus ook vol lijdt ook al begrijp

ik er niets van. Ik zie er wel iets in dat God heel

liefdevol is, ook al snap ik het niet. In de Bijbel

zie ik een Jezus die heel nederig is en dat Hij zijn

lijden aanvaard. Dat is dus ergens het gezicht van

God die zelf het lijden niet uit de weg gaat. Dat

zegt iets over wie God is ook al ervaar ik het op

dit moment nog niet zo. Ik vind het zo onwerkelijk

dat God kiest voor het lijden. Tegelijkertijd zit er

ook iets van schoonheid in, dat God zo van ons

houdt dat Hij zichzelf, zelfs tot in ons lijden, met

ons vereenzelvigt. Ik heb nog steeds een relatie

met God, maar die is wel enorm veranderd. Ik kan

niet meer simpel geloven, maar ik geloof dat ik er

uiteindelijk wel weer rijker doorheen zal komen.’

TIP VOOR NAVIGATORS

‘Als mensen lijden, let er dan op dat je niet met

pasklare antwoorden komt. Het kan zo kwetsend

zijn als mensen met de botte bijl, of op een

zwart-witte manier er denken iets over te moeten

zeggen. Je weet niet hoe het is voor die ander en

het is moeilijk om je in die situatie te verplaatsen.

Zeg niet dat je denkt dat je weet hoe het zit, want

dat weet je gewoon niet. God is net even wat

complexer dan jij en ik en Hij past niet zomaar in

een dogma, schema of illustratie.’

Ik geloof dat ik er

uiteindelijk rijker

doorheen kom

TEKSTAFETTE

Wat is de favoriete bijbeltekst van Jurjen en waarom?

2 kor. 3 vers 18: ‘En wij allen die met een aangezicht, waarop geen bedekking meer is, de heerlijkheid des Heren

weerspiegelen, veranderen naar hetzelfde beeld van heerlijkheid tot heerlijkheid, immers door de Here, die Geest is.’

(NBG)

Dit was altijd mijn lievelingstekst omdat het ging over het veranderen naar Gods beeld door naar Hem te kijken, ik kan

de tekst nog zo uit mijn hoofd opnoemen. Op dit moment weet ik niet zo goed meer wat het betekent om naar God te

kijken en of dat kan. Dat is nog steeds heel ingewikkeld, maar het is wel de tekst die het eerst in mij opkomt.


COLUMN NR 2.• SEP 2020

07

Alycia

ALYCIA HOMEYER

KOMT UIT TEXAS (USA),

WERKT BIJ NAVIGATORS

NEDERLAND ALS NAVENTURE

TRAINER EN OOK IS ZIJ

ONDERDEEL VAN HET

INTERNATIONALS TEAM. IN

DEZE COLUMN VERTELT ZIJ

OVER HAAR ZOEKTOCHT

SELAH

God heeft een doel

met deze tijd

Habakuk 3:3 (BB): ‘God, de heilige God, kwam van Teman en de Paranbergen.’

Selah (Pauze, mag het zo zijn, aan God zij de glorie)

‘Zijn stralende aanwezigheid bedekt de hemel. De aarde was vol van zijn schoonheid.’

Het raadselachtige

Hebreeuwse woord Selah

komt 74 keer voor in de

Bijbel, 71 keer in de psalmen

en 3 keer in Habakuk. De

betekenis van dit woord

is niet helemaal duidelijk, maar de meeste

geleerden zijn het erover eens dat het een

pauze betekent, een moment om stil te staan

bij Gods glorie en macht, een tijd om ruimte te

geven aan zijn wil en regering over de aarde.

Het is een krachtig woord en nog meer een

krachtige ervaring.

Ik heb in het verleden genoten van

pauzemomenten tijdens gebed waarin ik

reflecteerde op een diepe waarheid over Gods

karakter of Hem aanbad om hoe Hij zijn werk

in mijn leven liet zien.

De afgelopen maanden voelden voor mij als

één groot selah moment, met dat verschil

dat ik dit moment niet heb gekozen, maar

God. De meeste mensen noemen deze

pauze een lockdown. Ik doe mijn best om

het anders te zien – een pauze die ik nodig

heb om mij opnieuw te verbinden met God.

Deze afgelopen maanden zijn voor mij een

cadeau van God geweest. Maar om eerlijk te

zijn, voor een extrovert iemand als ik is het

niet makkelijk om opeens al mijn werk en

contacten met mensen te stoppen. Het is ook

moeilijk om deze tijd als een cadeau te zien.

Ik hou er niet van om thuis te werken en ik heb

absoluut een mening over videomeetings – ik

haat ze.

Dat alle leuke dingen weggehaald werden

uit mijn leven voelde zelden als een cadeau.

Ik was teleurgesteld over de reizen die

werden gecanceld, de groepsmomenten die

ik moest missen, de ministry mogelijkheden

die niet konden gebeuren omdat we thuis

vastzitten en de koffie die we niet samen op

zonovergoten terrassen kunnen drinken. Dat

verdriet voelde bij tijden wat overweldigend,

alsof je onverwacht door een golf wordt

overspoeld. Maar midden in die veranderingen

en het verdriet bracht deze lange pauze

mij iets onverwachts – vrede – een diep

besef dat God bij me is en een doel heeft

voor deze tijd. Het herinnerde mij aan mijn

volledige afhankelijkheid van Hem. Ik heb vaak

nagedacht over hoe Hij de Koning is en hoe

Hij om mij heen werkt om zijn Koninkrijk in de

harten van mannen en vrouwen tot bloei te

laten komen.

Zo werkt Hij ook in mijn eigen leven, Hij

herinnert mij aan zijn aanwezigheid en hoe

ik zijn kracht om te veranderen nodig heb.

Omdat ik minder afgeleid ben ervaar ik het

besef van zijn aanwezigheid op een diepere

manier. Die aanwezigheid is tegelijkertijd

troostend en confronterend. Het troost mij

te weten dat Hij erbij is en dat de toekomst

in zijn handen ligt. Hij gaf mij rust in mijn

onrust op een diepere manier dan hiervoor.

Tegelijkertijd werd ik geconfronteerd met een

aantal ongezonde gewoontes. Ik ontdekte

hoeveel tijd ik besteedde aan series kijken of

het nieuws volgen. Het werd op een pijnlijke

manier duidelijk hoe snel ik mijn vrije tijd vulde

met deze dingen. De grote winst hiervan is, dat

God, omdat Hij van me houdt, mij zo laat zien

dat dit mij belemmert om echt van het leven

te genieten – een ongezonde gewoonte die

oké lijkt, maar ervoor zorgt dat mijn creativiteit

minder wordt en tijd voor hobby’s die mij

verrijken wegneemt. Tot slot heeft de selah

tijd mij dankbaar gemaakt voor Navigators en

een nieuwe passie gegeven voor mensen. Ik

hou zoveel van mijn werk omdat ik onderdeel

mag zijn van het veranderende werk van het

Evangelie in het leven van mensen. Ik zie nu

hoe belangrijk het is om ware momenten van

verbinding met mensen te hebben (bij voorkeur

persoonlijk) en hoe het Evangelie juist vaak

werkt via relaties om ons te veranderen.

Het komende jaar druk ik zelf de pauzeknop

in om te beginnen aan een sabbatical van

vijf maanden en een werkperiode in de USA

van zes maanden. Dat betekent ook dat deze

column stopt. Het was een van mijn favoriete

onderdelen van mijn werk en ik voel me

bevoorrecht dat ik mijn gedachten met jullie

mocht delen! Dankjewel voor het meereizen

met mij. Y’all be blessed now (een Texaanse

afscheidsgroet).


INTERVIEW

08

DE

GAVE

VAN SINGLE ZIJN

Als een christen die op

jonge leeftijd geconfronteerd

werd met homoseksuele

gevoelens, worstelde ik met

een mogelijke toekomst

waar ik single of celibatair

zou blijven. Het volgen

van Jezus als een discipel

betekende dat ik alles wilde

overgeven aan Hem, mijn

diepste kern, waaronder mijn

seksualiteit. De keuze om

geen homoseksuele relatie

aan te gaan was niet de

eindconclusie, maar juist het

beginpunt van een zoektocht

naar hoe mijn leven vorm te

geven. Wat betekent het voor

mij dat het ‘niet goed voor

de mens is, dat hij alleen

is’. Waar vind ik intimiteit,

gemeenschap en diepe

vriendschap in mijn leven?

En waarom noemt Paulus

het ‘de gave van single zijn’

in 1 Korintiërs 7:7, terwijl

bijna iedereen het een last

lijkt te vinden? Ik moest tot

een dieper begrip komen om

het werkelijk als een gave te

zien, in plaats van de valse

waarheden te geloven die

binnen onze (christelijke)

cultuur ontstaan zijn.

TEKST: LAURENCE KOO • FOTOGRAFIE: ADOBE STOCK (P8), @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY (P9)


NR 2.• SEP 2020 09

Allereerst heeft Paulus het over de roeping (en status)

van single zijn en de roeping (en status) van getrouwd

zijn, als uitsluitend uitwisselbaar. Je hebt óf de ene

óf de andere gave, er is geen alternatieve optie. Dat

betekent dat ik als single niet kan zeggen dat ik de gave van

single zijn niet heb, zoals mijn getrouwde vriend niet kan zeggen

dat hij de gave van getrouwd zijn niet heeft. We hebben allebei

die specifieke gave, zelfs al verlangen we soms anders. Het gaat

om de status die jou gegeven is op dit moment, niet primair om

je verlangen.

NIET ALLEEN VOOR JEZELF

Ten tweede is een gave van God nooit bedoeld om voor mezelf

te houden, maar om aan de ander te geven. Zoveel mensen

verwachten dat de gave van romantiek, seks en huwelijk een

gave tot compleet zijn en vervulling is voor henzelf. Maar het

huwelijk is een beeld van de zelfopofferende liefde van Christus,

als een gave aan zijn gemeente. Dat betekent ook dat de gave

van getrouwd zijn niet alleen een zelfopofferende liefde tussen

echtgenoten is. Wanneer twee personen samen één worden,

is het ook voor deze ‘eenheid’ niet goed om alleen te zijn.

Getrouwde mensen zijn geroepen om ook zichzelf zelfopofferend

te geven aan anderen buiten hun eenheid.

Op gelijke manier heb ik als single en celibataire man dezelfde

roeping. Mijzelf zelfopofferend geven aan anderen. Ik doe dat

misschien met andere uitingen en capaciteit dan mijn getrouwde

vrienden, maar we zijn ieder in onze eigen gave, tot hetzelfde

geroepen. Deze roeping om jezelf compleet te geven aan de

ander, is een even grote uitdaging voor getrouwden, als voor

single volgelingen van Jezus, ongeacht seksuele oriëntatie.

Dit is niet alleen ten nadele voor singles, maar net zo slecht

voor getrouwde stellen en gezinnen. Journalist Andrew Sullivan

zegt in ‘Love Undetectable’: ‘Families en huwelijken falen te

vaak omdat ze teveel menselijke behoeftes willen vervullen. Een

echtgenoot moet zowel een geliefde, een vriend, een moeder, een

vader, een soulmate, een collega enzovoorts zijn. Maar weinig

mensen zijn dat allemaal tegelijk voor een persoon. Als de eisen

zo hoog worden, kan er alleen maar teleurstelling volgen. Als

echtgenoten diepere en sterkere vriendschappen hebben buiten

het huwelijk, dan heeft het huwelijk meer ruimte om te ademen

en minder lasten te dragen.’

Hoe zou het leven binnen het gezin van God eruitzien als

we onze roeping, als getrouwden en als singles, zien als

een gave aan elkaar? Wat zou er gebeuren als de interacties

tussen getrouwden en singles zelfopofferend zijn, in plaats

van een bedreiging voor onze (getrouwde) relatie of voor ons

onafhankelijke leven?

In het eeuwige perspectief van Jezus’ Koninkrijk zal er geen

huwelijk of celibatair leven meer zijn als reflectie van de eenheid

van Christus en zijn kerk, omdat we dan ten volle in die eenheid

zullen leven. We hebben dan een perfecte eenheid, niet alleen

met Christus zelf, maar ook met al onze broers en zussen, waar

we diepe en intieme relaties mee zullen ervaren.

Ik verlang ernaar om me uit te strekken naar deze hemelse

realiteit in het hier en nu. Dat zijn Koninkrijk komt, aanwezig is en

groeit onder ons. Want ik ben overtuigd dat juist deze vorm van

gemeenschap, mensen aantrekt tot zijn Koninkrijk, om daar tot

leven te komen en een thuis te vinden in Hem en zijn familie.

EVEN WAARDEVOL

Het is belangrijk dat we het huwelijk niet idealiseren en dat

wij het celibataire leven als even waardevol gaan zien. Het is

zoals Russel Hobbs in zijn dissertatie ‘Toward a protestant

Theology of Celibacy’ zegt: ‘Protestanten hebben een gave van

God opzijgeschoven. Jezus presenteerde deze gave persoonlijk

aan zijn kerk. Al 1500 jaar vonden christenen dit belangrijk en

dankten zij God hiervoor. Maar toen zij het belangrijker maakten

dan het huwelijk, protesteerden Luther en de andere hervormers

daartegen. Vandaag, vijfhonderd jaar later, moet het celibataire

leven zijn rechtmatige plek bij de afstammelingen van de

hervormers, terugkrijgen. Protestanten moeten deze gave in ere

herstellen, gelijkwaardig naast de gave van het huwelijk.’

ONZICHTBARE MUUR

Toen veel van mijn goede vrienden trouwden en kinderen kregen,

worstelde ik met mijn plek ten opzichte van het gezin. Er lijkt

soms wel een onzichtbare muur tussen singles en getrouwden

te staan. Met name in de kerk lijkt het wel dat je eigen gezin

belangrijker is geworden dan het gezin van God. We zijn niet

gewend om een gemeenschap te bouwen waar getrouwden,

gezinnen en singles samen het leven met elkaar delen.

Protestanten hebben een

gave van God opzijgeschoven


LEF

10

INVESTEER IN DE DIEPTE …

‘Tja, dan kom je op de

verschillende rollen

die ik als Erwin heb’, is

het eerste wat Erwin

Groeneveld zegt op de

vraag naar zijn kijk op

de coronacrisis. Erwin

werkt deels bij Navigators

LEF als relatiemanager,

is jeugdoudste in zijn

gemeente én werkt als

verpleegkundige in

het ziekenhuis, waar hij

tijdens de coronacrisis

de intensive care

ondersteund. Hij vertelt

over zijn worsteling en

lessen van deze periode.

INTERVIEW: MATTHIJS DEN DEKKER

Het enige wat

overbleef was

bidden naar God …

je, ik leefde voor mijn

gevoel in twee werelden.

Aan de ene kant de

‘Weet

heftigheid, doodstrijd en

angst die ik bij mensen gezien heb. Wat

mensen op het journaal zien, was voor

mij werkelijkheid. Ik zocht ontzettend veel

input op: ik moet hier veel over weten, wat

doet die ziekte? Ik was er 24 uur per dag

mee bezig. Aan de andere kant hadden

mensen het erover dat het goed was, deze

tijd van lege agenda’s, dat we tijd voor

God kregen. Sommige mensen ervaarden

het bijna als een vakantie, terwijl ik juist

merkte dat er een enorme strijd bezig

was. Dat botste voor mij.’

‘Er was een mevrouw op de IC die zo

snel achteruit ging dat ze geen afscheid

meer kon nemen van haar zoon. We

maakten haar klaar om in slaap gebracht

te worden. Dan zie ik angst in de ogen van

die mevrouw en ik pak ik haar hand terwijl

zij zegt: “Help me …”. Als verpleegkundige

ga je dan door, maar als Erwin werd ik zo

bepaald bij die strijd, dat ik daar echt even

op vastliep.‘

‘Toen ik op een ochtend ging hardlopen

op het strand, voelde ik al dat verdriet

opkomen en de onrust in mijn hart. Ik

heb het uitgeschreeuwd: “Wat is dit,

Heer? Waarom mag die rotziekte zover

gaan?” Ik moest huilen. Ik voelde me leeg,

machteloos en verdrietig en het enige wat

overbleef was bidden naar God.’

‘De dagen daarna zag ik continu nog die

ogen, die mensen, had ik nog steeds dat

conflict. Maar op zondag was alles weg.

Ik zag de beelden nog wel, maar ik had

rust in mijn hart. Ik heb dingen los mogen

laten. Het is niet zo dat ik dingen anders

ben gaan doen, alleen vanuit een ander

perspectief. Het is een heftige strijd, maar

ik heb een ander ook iets te bieden: een

stukje troost en zekerheid.’

Het bijzondere was dat Erwin die dagen

kaarten, bloemen en bemoedigende

appjes kreeg van mensen die aan hem

moesten denken zonder dat hij hierover

verteld had. ‘Toen dacht ik, nu heeft God

het volledig in zijn handen. Nu ben ik waar

God me hebben wil: “Vertrouw maar op

Mij en laat Mij de grote dingen doen Erwin.

Jij mag de dingen doen waarvoor jij talent

hebt gekregen, maar draag niet alles”.’

‘Ik moest teruggaan: Dit is voor mij, dit

is wat ik moet behappen en hier kan ik

wat mee. De rest moet ik als vader en

oudste en verpleegkundige gewoon even

parkeren.’

‘Dit is wat ik heb geleerd. Hou het voor

jezelf klein. Wees op de plek waar je bent

en dan volledig diep. Als je als gemeente

of jeugdleider groot en spectaculair

wil, kunnen de kleine dingen niet goed

kiemen. Je moet diepe wortels maken.

Zoek verdieping in relaties die in je leven

zijn. Hou het behapbaar en investeer in de

diepte.’


WERKPORTRET NR 2.• SEP 2020 11

LANDELIJK BESTUUR NAVIGATORS:

BETROKKEN OP DE ACHTERGROND

Seline van Mourik

Anouk Snel

Sytse Bisschop

Ronald van der Meer

Sijtze Brandsma

Wout Dekker

Sinds begin dit jaar is het

landelijke bestuur van

Navigators Nederland

weer ‘op sterkte’ met vier

nieuwe bestuursleden.

Anouk Snel, Ronald van

der Meer, Sytse Bisschop

en Wout Dekker traden tot

het bestuur toe. Eind 2019

vertrokken na jaren trouwe

dienst Jacobine Aalberts

en Marleen Ottenhoff.

Begin 2020 nam Don de

Mello, na maar liefst 9 jaar

actief bestuurslid te zijn

geweest, afscheid. Tijd

om even bij te praten met

voorzitter Sijtze Brandsma.

INTERVIEW: WOUT DEKKER

Navigators Nederland

een stichting is, is het hebben

van een bestuur verplicht’,

vertelt Sijtze, ‘maar wij zijn

‘Omdat

er als bestuur niet om aan

de dagelijkse leiding van de bediening deel

te nemen. Het is onze primaire taak een

aantal wettelijke verplichtingen uit te voeren

zoals die gesteld worden aan een non-profit

organisatie en daarnaast draagt het bestuur de

eindverantwoordelijkheid voor het beleid dat

door het managementteam en de landelijk leider

wordt vormgegeven.’

Sijtze is sinds september 2018 voorzitter van

het bestuur na een paar maanden proefdraaien.

In het dagelijks leven is hij algemeen directeur

van Energie Samen, de koepel van duurzame

energie coöperaties in Nederland. ‘We fungeren

als bestuur op afstand maar we zijn wel degelijk

betrokken zonder dat we ons met de dagelijkse

gang van zaken bemoeien. We vergaderen een

viertal keren per jaar en daar is landelijk leider

Bob Esmeijer altijd bij. We overleggen met elkaar

over de ontwikkelingen en plannen voor de

langere termijn, uiteraard over de financiën en

zijn tevens een sparringpartner voor de leiding.’

WERKVELDEN

Met het nieuw samengestelde bestuur zijn

tevens de werkvelden waarin Navigators

actief zijn onder de bestuursleden verdeeld.

Ieder bestuurslid heeft zo een of meer

werkvelden ‘geadopteerd’ om samen met de

verantwoordelijke manager te kunnen sparren

en klankborden als daar behoefte aan is.

Sijtze: ‘Hierdoor zijn we meer betrokken bij

wat er speelt. Ook kunnen we onze expertise

gebruiken om te helpen. De werkvelden die we

nu hebben onderverdeeld zijn het studentenwerk

(NSV), maar ook LEF, Missions, Impact en

bedrijfsvoering en financiën. We nodigen

bij iedere bestuursvergadering een van de

portefeuillehouders uit om te vertellen over haar

of zijn werkveld. Heel inspirerend om zo met

elkaar te praten over de kern van het werk van

Navigators!’

GEMEENSCHAPPELIJK

Hoewel alle huidige bestuursleden heel

verschillend zijn qua ‘Navigatorhistorie’, kerk en

werk en dergelijke, vindt Sijtze het mooi om te

zien dat er toch altijd één gemeenschappelijk

doel is: ‘We staan allemaal van harte en vanuit

onze overtuiging achter het werk van Navigators.

Daarvoor zetten we graag onze tijd en onze

denkkracht in. De invloed van Navigators in mijn

studententijd, begin jaren tachtig in Amsterdam,

is heel groot geweest op mijn geloof, op mijn

mogelijkheden daarover met anderen te praten

en op de keuzes in mijn leven. Hoewel de

wereld er nu anders uitziet, is de behoefte aan

persoonlijke aandacht en begeleiding in onze

zoektocht naar God in ons leven naar mijn idee

nog even groot. Ik word enorm geïnspireerd

door de gesprekken met de huidige stafleden

en hun inzet en motivatie en draag met mijn

collega bestuursleden graag bij, aan de goede

ontwikkeling van onze beweging.’

SAMENSTELLING BESTUUR

SINDS JANUARI 2020

SIJTZE BRANDSMA (voorzitter)

> Stadsleiders en internationaal

Directeur van Bedrijfsbureau Energie Samen.

Woont in Dongen.

SYTSE BISSCHOP (penningmeester)

> NAV Missions

Systeemspecialist Monitoring en Analyse

bij ProRail. Woont in Amersfoort.

WOUT DEKKER (secretaris)

> Bedrijfsvoering

Directeur van communicatieadviesbureau Future

Communication in Utrecht. Woont in Driebergen.

SELINE VAN MOURIK

> Financiën en Impact

Tandarts in Utrecht waar zij ook woont.

RONALD VAN DER MEER

> Netwerk

Implementatiemanager bij GVB in Amsterdam.

Woont in Haarlem.

ANOUK SNEL

> NSV

Senior manager Talent Acquisition EMEA

bij Net App. Woont in Langeraar.


NSV/INTERVIEW

12

Wanneer de coronacrisis

uitbreekt, moet Gerlinde

(21) haar bestuurstaak

als Herus van Navigators

Studentenvereniging

Amsterdam (NSA)

grotendeels neerleggen.

Ze gaat fulltime aan de

slag in het ziekenhuis.

Als afgestudeerd

verpleegkundige is ze

wel wat gewend, maar

de heftigheid van de

situatie aan de ‘frontlinie’

is mentaal zwaar.

Lees hier hoe Gerlinde

toegerust met twee

wapenuitrustingen, meer

leerde vertrouwen op God.

GOD

VERTROUWEN

INTERVIEW: MARLIES HOEKMAN • FOTOGRAFIE: @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY

Gerlinde groeit op in Huizen in

een ‘lekker dynamisch gezin

van zes’. ‘Ik ben in een veilige

bubbel opgegroeid met veel

kerkactiviteiten en ik had alleen

maar vriendjes en vriendinnetjes van de kerk.

Op mijn zeventiende ging ik in Amsterdam

studeren en na een jaar werd ik lid van NSA.

In deze tijd heb ik veel over mezelf geleerd

en stappen gemaakt in mijn relatie met God.

Als ik over de afgelopen jaren bij NSA nadenk,

ben ik vooral dankbaar voor de mensen om

me heen die echt het allerbeste met mij

voorhadden. Er zijn veel mensen geweest die

me hebben bemoedigd en aangemoedigd om

God te zoeken en te werken aan mijn relatie

met Hem. Ik geloof dat God hen op mijn

pad heeft gebracht om me tot bloei te laten

komen. Deze tijd heeft veel invloed gehad op

hoe ik naar mezelf kijk. Toen ik de vereniging

binnenkwam was ik een stuk onzekerder. Het

is zo belangrijk om juist in die periode mensen

om je heen te hebben die je inspireren om je

identiteit in God te zoeken.’

‘Vorig jaar ben ik afgestudeerd, maar kreeg

ik het een beetje benauwd van het idee dat ik

lid-af zou worden. Toen heb ik besloten om

een jaar bestuur te gaan doen, want hoe mooi

is het om een jaar leiding te geven aan een

vereniging waar je zoveel ontvangen hebt. Het

belangrijkste wat ik dit jaar geleerd heb is dat

ik mezelf niet meer hoef te bewijzen omdat

God dat al heeft gedaan. Ik was erg gericht

op resultaat en ging dat dan vergelijken met

andere mensen, maar God heeft zo’n andere

boodschap! Hij zegt gewoon: “Wees in mijn

aanwezigheid en leef met mij”.’

‘De start van de coronacrisis was een

behoorlijk hectische periode. De dag dat de

eerste golf met maatregelen kwam voelde

het alsof de wereld even stil stond. Al snel

kreeg ik mailtjes van het ziekenhuis met de

vraag of ik meer wilde werken. Voor mij was

het toen gewoon verstand op nul en gaan.

Het gaf wel spanning, omdat je te maken hebt

met een hele dynamische zorg die telkens

weer verandert. Waar je normaal gewoon

de patiëntenkamer oploopt moest je nu een

complete wapenuitrusting aan.’

‘Deze tijd heeft wel impact op me gehad

en daardoor ben ik ook dichter naar God

toegegroeid en heb ik Hem meer leren

vertrouwen. Op een gegeven moment was

er bijvoorbeeld een vrouw die achteruit ging

maar de taal niet sprak. Het was heel moeilijk

om haar uit te leggen wat er aan de hand was

en dat ze mogelijk zou kunnen gaan sterven.

Ze raakte een beetje in paniek omdat ze niet

begreep wat er gebeurde. Helaas is ze kort

daarna overleden. Op dat moment merkte ik

dat God me de rust gaf om daar op een goede

manier mee om te gaan. Het enige wat je

kunt doen is op de beste manier proberen te


NSV/INTERVIEW/UITGELICHT

NR 2.• SEP 2020

13

Gods

wapenuitrusting

hield mij fit

Hier kan een afbeelding

NAVIGATORS STUDENTEN:

‘HOE KUNNEN WE IN

DEZE TIJD SAMEN GOD

BLIJVEN ZOEKEN?’

Op het moment dat de coronamaatregelen werden

ingevoerd, kwam het verenigingsleven van de Navigators

Studenten plotseling stil te liggen. Er werd een streep

gezet door geplande activiteiten en dit leidde tot een

creatieve zoektocht naar nieuwe mogelijkheden. De

studenten hebben de handen uit de mouwen gestoken en

zich op verschillende manieren ingezet voor verbinding

met elkaar, met God en met mensen die hulp nodig hebben.

handelen en het vervolgens aan zijn voeten

leggen. Ik had mijn fysieke wapenuitrusting

bestaande uit een mondkapje, handschoenen,

schort en mutsje, en God als mijn

tweede wapenuitrusting, mijn geestelijke

wapenuitrusting die mij fit houdt. Daarin

merkte ik dat God steeds bij me was en ik

enorm veel kracht kreeg, elke dag opnieuw.

Ik geef Hem de ruimte in mijn dagelijks leven

en ik merk dat Hij me continue vernieuwd en

ik Gods lichtje mag zijn. Daar bid ik ook vaak

voor.’

‘Aan de lezers wil ik het kinderliedje Ik stel

mijn vertrouwen meegeven. Ik geloof dat God

dit liedje in praktijk wil brengen in jouw hart,

dat je rust en vrede mag hebben omdat je je

vertrouwen op Hem stelt. In het vertrouwen

dat God je bijstaat en voorziet wordt het leven

echt verrijkt.’

VERBINDING MET GOD

De vraag die bij veel verenigingen

leefde, was: ‘Hoe kunnen we in deze

tijd samen God blijven zoeken?’ Dit

leidde tot veel online Bijbelstudies en

vieringen. Navigators International

organiseerde een ‘Zoom-retraite’

en bij Navigators Utrecht en Tilburg

ging het mannen- en vrouwentraject

d.m.v. persoonlijke opdrachten en via

digitaal contact toch door. Daarnaast

werden de online Alpha en Prayer

Courses ingezet om samen God te

blijven zoeken. Marit Tazelaar (lid NSR)

vertelt: ‘We dachten dat we de Alpha

moesten opgeven, maar in plaats

daarvan is het mooier dan we hadden

kunnen denken. We zijn compleet

overdonderd door hoe God alsnog, of

JUIST in deze tijd aan het werk is!’

EEN HELPENDE HAND

NSV studenten hebben zich ingezet

voor kwetsbare mensen door zich aan

te sluiten bij het platform #nietalleen.

Thamara Mol (NSLeeuwarden) vertelt:

‘Een man van middelbare leeftijd

vroeg ons of we zijn pakket van de

voedselbank konden ophalen omdat

hij ziek was. De man bedankte ons

veelvoudig en vertelde dat hij zelf niet

gelovig was, maar op dat moment de

Heer dankte.’ Een mooi voorbeeld van

hoe een klein gebaar een groot verschil

kan maken! Eindeloos veel kaartjes

werden geschreven aan bijvoorbeeld

ouderen en dak- en thuislozen om

hen een hart onder de riem te steken.

NSA koppelde tien disputen aan tien

verzorgingstehuizen om zo leuke

acties voor de ouderen te organiseren.

N.S.U. en NSR hebben door middel

van verschillende inzamelingsacties

tassen vol voedsel aan de voedselbank

gedoneerd.

Heel bijzonder dat er in een tijd van

crisis toch zoveel moois kan ontstaan!


IMPACT/MISSIONS

14

Wat betekent christen-zijn op je

werk? Sinds ik ben gaan werken bij

IMPACT ben ik met regelmaat deze

vraag, of een variant daarop, gaan

stellen. Ik krijg antwoorden als:

‘Christen zijn op mijn werk, betekent

dat ik niet roddel over collega’s’.

‘Ik beoog moreel juiste keuzes te

maken.’ ‘Ik wil, als goede rentmeester,

het beste aan mijn klanten geven’.

‘Ik bid voor mijn collega’s’. Wat mij

opviel aan de antwoorden is dat ons

christen-zijn specifiek zichtbaar

wordt in onze werkrelaties. Gods

betrokkenheid wordt zichtbaar in hoe

wij ons verhouden tot onze collega’s,

klanten, leidinggevende etc. Volgens

mij een heel terecht antwoord. Jezus

noemt ‘God liefhebben boven alles

en je naaste als jezelf’ als kern van

de gehele wet. Op je werk zijn er

genoeg ‘naasten’ waar je die liefde

aan kunt geven! Het is dé gemene

deler van iedere professional; we

hebben relaties. Toch merkte ik ook

vermoeidheid en hoge eisen in de

antwoorden. Ik bleef zoeken en me

afvragen: Stopt Gods betrokkenheid

bij mijn werkrelaties of is er meer?

WIE IS

GOD

IN JOUW

DAGELIJKS

WERK?

Niets op deze

wereld is voor

God vreemd

TEKST: HANNEKE VAN DER MEER

FOTOGRAFIE: @MIRJAM VAN KLAARBERGEN PHOTOGRAPHY

Door een bijbelstudie naar de

namen van God is mijn blik

verbreed. God is in de Bijbel

onder vele namen bekend.

Elk van zijn namen geeft

uiting aan wie Hij is. Hij is

Vader, Heer van de hemelse

machten, God die voorziet, God van kennis, Rechter,

Schepper, Herder, Vriend, Verlosser en nog veel

meer. Een studie naar zijn namen verbreedde mijn

Godsbeeld en daagde het uit. Het daagde me uit

om de dagelijkse betekenis van die naam in mijn

leven te zoeken. Als Hij mijn Vader is; hoe ziet zijn

Vaderliefde er dan vandaag uit in deze situatie?

Als Hij Jahweh Jireh (God zal voorzien) is; vraag ik

Hem mijn Voorziener te zijn? Vertrouw ik Hem toe

dat er nieuwe opdrachten zullen komen voor mijn

onderneming? Als hij mijn Verlosser is; terwijl ik me

gevangen voel in mijn eigen gedachten, emoties en

omstandigheden. Hoe roep ik Hem dan hierin aan,

verwacht ik zijn verlossing of probeer ik alles zelf

te ontwarren? Gods verschillende namen nodigen

mij uit om in relatie met Hem te zoeken naar zijn

aanwezigheid, zijn betrokkenheid. Om net als

Habakuk op de wachtpost te gaan staan en uit te

kijken naar wat Hij zal zeggen. Uit te zien naar wie

Hij is vandaag, in deze omstandigheden, binnen

mijn context en in relatie tot mij en mijn vragen.

De naam God Alpha verbreedde op een verrassende

manier mijn overtuiging over Gods betrokkenheid

met mijn werk naast mijn werkrelaties. Alpha,

degene die er als eerste was. Hij is de Schepper.

Uit Hem komt alles voort. Niets wat nu op de

wereld is, is Hem vreemd. Als ik dat concreet en

praktisch maak betekent dat bijvoorbeeld dat elke

expert in mijn vakgebied een kleintje is ten opzichte

van God. De kennis van deze man of vrouw, waar

ik zo tegenop kijk en die zoveel weet, is niets

vergeleken bij de kennis van de Alpha, de Schepper

en de Almachtige God die jouw Vader en Vriend is.

Datzelfde geldt voor elke expert uit jouw vakgebied

en iedere docent waar jij zoveel van hebt geleerd,

God de Alpha kwam eerst. Dan val ik stil en mogelijk

jij ook.

Zie werk als een

avontuur dat je

met God aan gaat


NR 2.• SEP 2020 15

COLUMN/ELLEN

Na drie jaar van zoeken, bidden, wachten en

een hele hoop onverwachte wendingen, woon

ik, samen met GertPaul en onze drie kinderen

Boaz, Jesse en Ezra sinds april 2019 in Bergen,

Noorwegen. Na elf jaar in het Navigator

studentenwerk in Nederland ondersteunen we

nu de Noorse tak: Navigatørene.

VERTAALSLAG

Dat een nieuwe taal leren heel wat vertaalslagen

met zich meebrengt hadden we wel verwacht. Toen

GertPaul een collega in plaats van ‘Wil je afsluiten

met gebed?’ vroeg: ‘Wil je stoppen met bidden?’

moesten we dus vooral lachen. Ook wat het weer

betreft moeten we een beetje vertalen. Wat hier

in Bergen ‘mooi weer’ wordt genoemd is eigenlijk

gewoon geen regen. Net zoals ‘lekker fris’ ijskoud

is en ‘uitzonderlijk warm’ zo’n graad of 20. En,

toegegeven, het is wel een heerlijk positieve kijk

op het klimaat. Maar de hoeveelheid vertaalslagen

op andere gebieden had ik toch anders ingeschat.

In Nederland is voor mij een ‘Kan je nog sturen wat

je had beloofd?’ beleefd genoeg. Hier past beter

een: ‘Heb je misschien nog de mogelijkheid om dit

eventueel te sturen?’ wat dezelfde lading dekt. Waar

GertPaul dit als nuance-expert makkelijk afgaat,

moet ik als ietwat botte Nederlandse hark wat harder

mijn best doen.

God de Alpha die vooraf ging aan alles. Elk

leven, elke carrière, elke professie, elke dag,

elk nieuw idee of nieuwe ontdekking. Hij is de

Bron. In die realiteit ontstaat er ruimte om Gods

aanwezigheid te erkennen in de dilemma’s waar

ik voor sta. Dan is er ruimte ontstaan om Hem

inspraak te geven over de nieuwe training die ik

ga ontwerpen: De Schepper van hemel en aarde

is een bron van creativiteit. Waarom zou ik Hem

niet om hulp vragen als ik zoek naar creatieve

werkvormen? Of wanneer ik een opdracht aan het

afronden ben en me afvraag: ‘Wanneer is goed,

goed genoeg?’ Ook dan keer ik me tot de Alpha

die in het boek Genesis na elke scheppingsdag

‘Dit is goed’ zei over zijn werk. Gods diverse

namen, specifiek God de Alpha, maakte voor mij,

dat zijn betrokkenheid bij mijn werkende leven,

mijn rol als professional, breder werd.

Bij IMPACT verlangen we ernaar dat steeds

meer Young Professionals hun werk zien als een

avontuur dat ze met God aan mogen gaan. Dat zij

God als Bron betrekken bij het uitvoeren van hun

professie, evenals met Hem in hun werkrelaties

staan. We hopen dat ze juist in die eerste tien

jaar van werken leren dat God niet thuisblijft

en op hen wacht, maar met hen meegaat naar

kantoor. Dat Hij deelgenoot is in elk aspect

van hun leven en betrokken wil worden. Mijn

onderzoekende vraag wordt steeds scherper.

Niet langer vraag ik ‘wat betekent christen-zijn op

je werk?’ Mijn nieuwe vraag, ook aan jou, is: Hoe

is God, Alpha, Vader, Verlosser en Voorziener,

betrokken bij jouw dagelijkse werk?

Wanneer ik in Nederland iemand uitnodigde om

een mentorrelatie aan te gaan ‘zodat jij ook weer

anderen kunt helpen’ werkte dat inspirerend voor

veel studenten. Hier geeft dit, bij studenten met

dezelfde passie voor God, sneller het gevoel dat ze

moeten presteren of gebruikt worden. Kwestie van

communiceren. En dan is er ook nog de vraag hoe

je kan onderscheiden of iets een vertaalslag vraagt

of een kwestie van karakter, geestelijke strijd of

onwil is. Ik heb nog zoveel te leren op het gebied van

nuances! Gelukkig zijn de Noren erg geduldig (of heel

beleefd …). Maar ik zou toch ook niet anders willen.

Het is dat spanningsveld van onzekerheid, frustratie

en af en toe een overwinning dat me scherp houdt en

me dwingt om meer te bidden en wat minder flapuit

gedrag te vertonen. Best wel goed voor me eigenlijk.

Ellen van der Vlies


NIEUWS

FOTO: NEDERLANDS DAGBLAD/JACO KLAMER

VAN GROOT EVENT NAAR KLEINE WOONKAMERS

KNW (Kringleiders en Nestoren Weekend) zag er, vanwege Corona, dit jaar totaal anders uit dan de afgelopen jaren. Eerst

was er het gevoel van gemis over 'wat had kunnen zijn' met de ruim 600 studenten bij elkaar in Zelhem, maar daarna

ontstond er in de voorbereiding veel enthousiasme, verwachting en geloof voor de impact van de alternatieve vorm: namelijk

een KNW met kleine teams in woonkamers. Op deze manier hebben ruim 150 studententeams het programma gevolgd

en samen ontdekt hoe ze een leerling van Jezus kunnen zijn en hoe ze dat met anderen kunnen delen. Het werd een mooi

weekend waarin we zagen dat er juist ook kansen liggen voor diepe verbinding en ontmoeting met God in kleine setting.

NAVIGATORS STEUNEN

U kunt op verschillende manieren partner worden

van Navigators, namelijk door een gift over te

maken via GIVT, via uw eigen bank of via onze

website: www.navigators.nl/doneren. Meer

informatie over GIVT vindt u op www.givtapp.net

Waar geeft u bijvoorbeeld voor?

Op 7 juni jl. overleed Guus Kessler, vernoemd naar zowel zijn vader als

zijn opa, beide topmannen in de olie-industrie. Guus Kessler was voorbestemd

om hen op te volgen, maar in zijn studententijd krijgt hij, na het bezoeken

van een evangelisatiedienst, drie dagen lang een visioen waarin hem

duidelijk wordt dat hij alleen voor zichzelf leeft. Deze gebeurtenis breng een

grote ommekeer in zijn leven en niet lang daarna krijgt hij een roeping voor de

zending. Hij wordt theoloog en zendingswerker in Peru, Costa Rica en Nicaragua.

Zelfs na zijn tachtigste gaat hij door en vertrekt hij opnieuw naar Costa

Rica, waar hij lezingen houdt, boekjes en brochures uitbrengt en met mensen

over het geloof spreekt.

Guus Kessler was een vermogend man. Dat vermogen stak hij in verschillende

stichtingen. Een van zijn stichtingen zorgde ervoor dat Navigators en diverse

andere christelijke organisaties, al jaren een dak boven hun hoofd hebben.

Guus Kessler is 94 jaar geworden.

Partner in de missie van Navigators – communicatie in crisistijd

In tijden van (corona)

crisis …

GUUS KESSLER OVERLEDEN

… is informeren en bemoedigen

van onze medewerkers …

Als u deze code scant met de app

kunt u zo een gift overmaken.

Liever zelf een gift overmaken?

Dat kan nog steeds via

IBAN NL23 RABO 0385 2067 20

o.v.v. Algemeen.

… enorm belangrijk om er samen

goed doorheen te komen.

Iedereen draagt bij - support de ondersteunende diensten met een (extra) donatie

Bekendmaking

Ons team Bedrijfsvoering

besloot onlangs om zoveel

mogelijk rekening te houden

met ons milieu en alles wat we

doen en waar we mee werken

eens kritisch door een duurzame

bril te bekijken. Fairtrade,

Bio en Recycling zijn helder,

maar hoe zit dit met onze

financiën? Naast de Rabobank

bankieren we bij de ING, die

wat ons betreft hier momenteel

duidelijk minder in past. Daarom

kiezen wij voor de overstap

naar de Triodos bank en dit is

ons nieuwe IBAN-nummer:

NL 92 TRIO 0320 010 112.

Dit nummer vervangt het

nummer van ING, dat binnenkort

wordt opgezegd.

COLOFON

NAV. is het relatiemagazine van

Navigators. Het verschijnt 3 keer

per jaar.

REDACTIE:

Marieke Boersma-Lensen

(hoofdredacteur)

Djurre Verschoor

MEDEWERKERS:

Matthijs den Dekker,

Bob Esmeijer, Marlies Hoekman,

Alycia Homeyer,

Mirjam van Klaarbergen (fotograaf),

Laurence Koo, Ellen van der Vlies

Hanneke van der Meer

Jeanette Vos

Navigators

Hoofdstraat 53

3971 KB Driebergen

Tel.: 0343 - 520104

magazine@navigators.nl

www.navigators.nl

ADRESWIJZIGINGEN:

adres@navigators.nl

GIFTEN:

IBAN: NL 92 TRIO 0320 010 112

De belastingdienst heeft

Navigators aangewezen als

ANBI en daarmee zijn uw giften

aan ons aftrekbaar.

VORMGEVING:

IDD geeft aandacht

www.idd.nu

DRUKWERK:

Den Hoed Quality Printing

www.drukkerijdenhoed.nl

Wijk bij Duurstede

Overname van artikelen en/of

illustraties en foto’s is uitsluitend

toegestaan na schriftelijke

toestemming van de redactie.

ISSN: 2468-0222

More magazines by this user
Similar magazines