29.11.2021 Views

Vrijwilligersmagazine Punt Welzijn 2021

Eens in de tien jaar is er een Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet om het belang van vrijwilligers voor de maatschappij te benadrukken. Zo ook in 2021. Punt Welzijn sloot hierop aan door de landelijke campagne ‘Mensen Maken Nederland’ te vertalen naar ‘Mensen Maken Weert’ en ‘Mensen Maken Nederweert’. Beide gemeenten kennen een rijk verenigingsleven en het was dan ook niet al te moeilijk om gedurende het jaar een breed scala aan vrijwilligerswerk voor het voetlicht te brengen. Dit hebben we ondermeer gedaan via een campagnepagina op onze website en via social media. Voor je ligt het magazine waarmee we het campagnejaar willen afsluiten. Een serie portretten van mensen die zich vol passie inzetten voor de ander en hetgeen zij belangrijk vinden.

Eens in de tien jaar is er een Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet om het belang van
vrijwilligers voor de maatschappij te benadrukken. Zo ook in 2021. Punt Welzijn
sloot hierop aan door de landelijke campagne ‘Mensen Maken Nederland’ te vertalen naar ‘Mensen Maken Weert’ en ‘Mensen Maken Nederweert’. Beide gemeenten
kennen een rijk verenigingsleven en het was dan ook niet al te moeilijk om gedurende het jaar een breed scala aan vrijwilligerswerk voor het voetlicht te brengen.
Dit hebben we ondermeer gedaan via een campagnepagina op onze website en
via social media.
Voor je ligt het magazine waarmee we het campagnejaar willen afsluiten. Een serie portretten van
mensen die zich vol passie inzetten voor de ander en hetgeen zij belangrijk vinden.

SHOW MORE
SHOW LESS

Create successful ePaper yourself

Turn your PDF publications into a flip-book with our unique Google optimized e-Paper software.

Mensen maken

Weert & Nederweert

Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet 2021


Punt Welzijn is een dienstverlenende welzijnsorganisatie die zich richt op kinderen, jongeren,

ouders, senioren, vrijwilligers(organisaties), mantelzorgers, buurtbewoners en nieuwkomers

in de gemeente Weert. Punt Welzijn is er ook voor mantelzorgers en vrijwilligers(organisaties)

in de gemeente Nederweert.

Punt Welzijn stimuleert iedereen om het beste uit zichzelf en elkaar te halen. We geloven dat je samen het verschil kan

maken, want samen krijg je meer voor elkaar. Punt Welzijn stimuleert mensen ook om in beweging te komen, letterlijk

en figuurlijk! Onder andere via de sociale marktplaats. Inwoners, vrijwilligersorganisaties en bedrijven kunnen elkaar hier

vinden op het gebied van vrijwilligerswerk, maatjes, buurthulp, kennis en materialen.

De spreekuren van de sociale marktplaats zijn op dinsdag van 13.30 tot 16.00 uur

en donderdag van 09.30 tot 12.00 uur.

Contactgegevens

Je kunt ons bellen of bezoeken tijdens de spreekuren (vooraf afspraak maken).

Locatie:

Punt Welzijn, Beekstraat 54, Weert

Telefoon: 0495 697900

E-mail:

socialemarktplaats@puntwelzijn.nl

Internet: https://socialemarktplaats.puntwelzijn.nl

We houden in 2022 ook met regelmaat spreekuur in Nederweert.

Voor actuele informatie over deze en andere spreekuren op locatie, zie https://socialemarktplaats.puntwelzijn.nl

Colofon

Dit magazine is een uitgave van Punt Welzijn, op initiatief van Sparkle Tekst & Communicatie, december 2021.

Het magazine wordt uitgebracht in het kader van het Nationale Jaar Vrijwillige Inzet 2021.

Verspreiding: huis-aan-huis in de gemeenten Weert en Nederweert. Oplage: 28.000 exemplaren.

Redactie:

Francis Bruekers | Sparkle Tekst & Communicatie, Nederweert

Fotografie cover, binnenwerk: Jac Smeets Johan Horst

Fotografie backcover:

Vormgeving:

Drukwerk:

Verspreiding:

Ruud de Vreeze

Hans Moonen | aan15 vormgeving, Weert

Drukkerij van Deursen, Nederweert

CLD Groep

Deze uitgave is tot stand gekomen dankzij:

Jan Smeets, Hans van Dormael, Mounir Marzouk, Gerrie van Hoof en Jo Hermans, Hans Corstjens, Neeltje van de Braak,

Carrie van Hoef, Jules van Bussel - Siem Peters - Els Peeters, Bilal Eschy, Janou Vrencken en Frank Kurstjens, Paul Horstman,

Kelsy Stals en Lambert Rietjens, John van den Boogaard en Roy van der Heijden, Jos Levels, Erik Schroën, Carla Dieteren,

Paul Sterk.


Voorwoord

Eens in de tien jaar is er een Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet om het belang van

vrijwilligers voor de maatschappij te benadrukken. Zo ook in 2021. Punt Welzijn

sloot hierop aan door de landelijke campagne ‘Mensen Maken Nederland’ te vertalen

naar ‘Mensen Maken Weert’ en ‘Mensen Maken Nederweert’. Beide gemeenten

kennen een rijk verenigingsleven en het was dan ook niet al te moeilijk om gedurende

het jaar een breed scala aan vrijwilligerswerk voor het voetlicht te brengen.

Dit hebben we ondermeer gedaan via een campagnepagina op onze website en

via social media.

Voor je ligt het magazine waarmee we het campagnejaar willen afsluiten. Een serie portretten van

mensen die zich vol passie inzetten voor de ander en hetgeen zij belangrijk vinden.

Als welzijnsorganisatie zijn we ons bewust van de trend dat er steeds meer een appèl wordt gedaan

op vrijwilligers en eigen initiatief van burgers. Dit vraagt veel van de maatschappij. Anderzijds, bij

het lezen van de verhalen van de mensen in dit magazine voel je de passie en het enthousiasme en

kunnen we de toekomst met vertrouwen tegemoet zien.

Mocht je na het lezen van dit magazine de stap willen nemen om je vrijwillig in te zetten, schroom

dan niet en meld je aan bij een vereniging of stichting die bij je past. Wil je eerst eens verkennen

waar jouw kwaliteiten liggen? Neem dan een kijkje op onze digitale Sociale Marktplaats Weerterland

of meld je aan voor een bezoekje op ons spreekuur. Onze vrijwilligers gaan graag het gesprek met je

aan.

Er is meer mogelijk dan je wellicht denkt. Per slot van rekening: vele handen maken licht werk. Wie

maakt Nederweert en Weert tot een fijne samenleving? Juist: de mensen! Zoals jij en ik.

Paul Horsmans,

Bestuurder Punt Welzijn

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Copyright: Op de inhoud van deze uitgave rust auteursrecht. Niets uit deze uitgave mag worden overgenomen zonder

toestemming van de uitgevende partij. Aansprakelijkheid: De uitgevende partij is niet verantwoordelijk voor eventuele

onjuistheden of voor onvoorziene gevolgen door onvolkomenheden.

3


Mensen maken Nederweert

In Nederweert zijn dagelijks vele vrijwilligers aan

het werk. Dat doen ze met en voor plaatsgenoten.

Vrijwilligers zijn actief in de zorg en organiseren

ontmoetingen, sportieve en culturele activiteiten en

inwonersinitiatieven in eigen kern of buurt. Veel van

hen werken in besturen van steunpunten, verenigingen,

dorpsraden, gemeenschapshuizen, scholen

en sportkantines. Mensen maken Nederweert.

De betrokkenheid van vrijwilligers bij maatschappelijke

thema’s zoals eenzaamheid, is in Nederweert

groot. In onze kernen worden veel ontmoetingsactiviteiten

georganiseerd. Tijdens de activiteiten

delen mensen onder andere met elkaar wat hen in

het dagelijkse leven bezighoudt. Die aandacht is

van belang om elkaar te kunnen helpen en de weg

te wijzen naar ondersteuning als dat nodig is.

Mooi te constateren is ook dat vrijwilligers uit diverse

geledingen en met verschillende deskundigheden

elkaar steeds vaker opzoeken. Zo ontstaan

‘van onderop’ vernieuwende initiatieven in de eigen

kern of buurt. Deze kunnen meestal op veel draagvlak

rekenen. Dan gaat het om het inrichten van

een samen-tuin, een huiskamer voor ouderen of

een ontmoetingsplek in de buurt. Vernieuwend zijn

ook initiatieven van verenigingen zoals het samenstellen

van een gezamenlijk sportteam of harmonieorkest.

Denk ook aan het samen ontwikkelen

van toekomstplannen, het voor elkaar openstellen

van voorzieningen of het gezamenlijk inkopen van

materialen.

Vrijwilligerswerk levert ook wat op voor vrijwilligers

zelf. Volgens onderzoek heeft vrijwilligerswerk

positieve effecten op de mentale gezondheid: waar

je goed in bent, wordt gezien. Bovendien biedt het

kansen tot persoonlijke ontwikkeling. Vrijwillige

inzet draagt bij aan nieuwe sociale contacten en

ontmoeting met gelijkgestemden. Het versterkt het

gevoel ertoe te doen, verstevigt het zelfvertrouwen

en geeft voldoening.

Zelf ben ik voorzitter van een harmonie. Dat doe ik

omdat muziek verbindt. Ik zie mensen plezier hebben

in het samen muziek maken. Ook plaatsgenoten

genieten tijdens optredens van het samenzijn

en de muziek. Dat geeft mij voldoening om voor de

harmonie actief te zijn.

Mensen maken Nederweert. De sociale verbinding

in Nederweert is groot dankzij de inzet van vele

vrijwilligers. Zij zorgen er mede voor dat iedereen

zich gezien voelt, meetelt en mee kan doen. Als

gemeenschap kunnen we niet zonder vrijwilligers.

Ik wil dan ook alle vrijwilligers van harte bedanken:

jullie geven betekenis aan Nederweert en maken

het verschil voor een ander!

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Carla Dieteren

Wethouder gemeente Nederweert

Als gemeente zijn we blij met het eigenaarschap

dat inwoners tonen. We geven initiatieven de ruimte

en nemen ze niet over. Als erom wordt gevraagd

bieden onder meer onze regisseurs leefbaarheid,

combinatiefunctionarissen en Punt Welzijn hulp.

4


Samen

Staat u op zaterdagochtend in de regen te vlaggen

bij een pupillenwedstrijd? Zet u voor uw buurvrouw

die moeilijk ter been is de vuilcontainer aan

de straat? Bent u luizenmoeder? Haalt u oud papier

op voor uw buurtvereniging? Doneert u bloed

aan de bloedbank? Verzorgt u dieren in het asiel?

Speelt u rummikub met een groepje bewoners in

een verpleeghuis? Zit u in een ouderraad? Fietst u

als bijrijder op een duofiets, samen met iemand die

mindervalide is? Brengt u een pannetje soep naar

een kennis met een gebroken arm? Veegt u ongevraagd

de besneeuwde stoep schoon bij de mensen

in uw straat? Maakt u de rekwisieten voor een

bonte avond? Helpt u mee tijdens een knutselmiddag

op school? Gaat u weleens naar de bioscoop

of theater met iemand die dat alleen niet meer kan,

maar graag zou doen? Collecteert u voor goede

doelen? Begeleidt u patiënten bij hun bezoek aan

het ziekenhuis? Bent u buddy van een ex-gedetineerde?

Brengt u boeken van de bibliotheek naar

mensen die slecht hun huis uit kunnen? Neemt u af

en toe een taak van een mantelzorger over, zodat

die even wat tijd voor zichzelf heeft? Assisteert u bij

soosmiddagen? Rijdt u op de dierenambulance?

Geeft u vluchtelingen les in de Nederlandse taal?

Bent u bestuurslid van een vereniging? Brengt u als

chauffeur deelnemers naar de dagbesteding? Helpt

u iemand bij het invullen van belastingformulieren?

...Dank u!

Ik ben daar heel blij mee. Want zonder u zou de

maatschappij er net even anders uit zien.

Vrijwilligerswerk bestaat in alle soorten en maten.

Groot of klein, wel of niet in georganiseerd verband.

Of het nu bij een vereniging of instelling is of op

eigen initiatief voor een medebewoner die een

steuntje in de rug kan gebruiken. U betekent iets

voor een ander op een manier die bij u past.

Het hoeft niet altijd veel tijd te kosten. Ooit was

vrijwilligerswerk doodgewoon. Het was misschien

wel een onuitgesproken vorm van naastenliefde.

Eigenlijk is vrijwilligerswerk belangeloze inzet voor

een ander.

Onderzoek leert dat mensen die vrijwilligerswerk

doen meer tevreden zijn over hun leven en minder

depressief. Ze ervaren minder stress en meer

sociale steun. Dat zou tegenwoordig een winwin-situatie

worden genoemd. Het mes snijdt

als het ware aan twee kanten. U helpt niet alleen

een ander, maar ook uzelf. Want samen zijn we de

maatschappij.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Paul Sterk

Wethouder gemeente Weert

5


Jan Smeets (59) uit Ospel

“Tip voor de gemeente:

probeer vrijwilligers

persoonlijk te bedanken”

Waar kunnen we jou van kennen?

Ik ben bijna 15 jaar bestuurslid van Dorpsraad

Ospel, bestuurslid bij Harmonie Melodie der Peel

en lid van het Sinterklaascomité.

Wat doe je in het dagelijks leven?

Ik werk als projectmanager in een snijbloemengroothandel.

Hoe ben je bij de dorpsraad

betrokken geraakt?

Toen ik in Ospel kwam wonen, vroeg de buurvrouw

(die lid was van de dorpsraad) of ik interesse had

me aan te sluiten. Dat was een mooie manier om

als vrijwilliger Ospel te leren kennen.

Wat zijn de successen van de dorpsraad?

We vertegenwoordigen de Ospelse gemeenschap

en zijn het aanspreekpunt voor de gemeente

Nederweert. We houden ons met allerlei onderwerpen

bezig. Enkele voorbeelden: in samenspraak

met de gemeente zijn er zebrapaden en wegversmallingen

gekomen; we hebben gezorgd

voor feestelijke verlichting in de dorpskern;

iedere nieuwe inwoner krijgt een welkomstmand;

we organiseren de gezamenlijke collecte voor

goede doelen; we staan aan de wieg van Eetpunt

’t Ospel Uitje én vijf jaren geleden zijn we gestart

met plantentorens om de doorgaande weg op te

fleuren.

Wat is jouw rol bij de plantentorens?

Ik ben de initiatiefnemer voor de plantentorens.

Dit zijn verplaatsbare bouwwerken voorzien van

eenjarige bloeiers. In 2016 stond er bij wijze van

pilot een jaar lang een toren op het Aerthijsplein

in Ospel. Daar kregen we zulke goede reacties

op, dat we het jaar daarna acht torens hebben

geplaatst. Ik houd me bezig met de sponsorwerving

voor de kosten van bouw, onderhoud en

beplanting. Ook het inroosteren van de vrijwilligers

die de planten regelmatig water geven, is mijn taak.

6


Hoe werf en waardeer je vrijwilligers?

Door mensen rechtstreeks te vragen. Het is niet

altijd gemakkelijk om vrijwilligers te vinden, maar

via via lukt het altijd weer om een groepje bij

elkaar te krijgen. Iedereen vindt het leuk. Ze krijgen

positieve reacties van voorbijgangers en er is

gelegenheid voor een praatje. Er wordt gewerkt in

tweetallen. Daardoor zien ze de anderen nauwelijks.

Daarom hebben we een borrelavond ingelast,

zodat nieuwkomers kennis kunnen maken met de

overige vrijwilligers. Bij het opruimen van de torens

aan het eind van het seizoen, komen we ook altijd

even bij elkaar voor koffie met gebak, want een

goede onderlinge sfeer is belangrijk. Dan komen

mensen terug.

Wat leer je van vrijwilligerswerk?

Communiceren met vrijwilligers. Dat is soms op

eieren lopen. Ik coördineer en communiceer wanneer

er iets gedaan moet worden, zo zorgen we er

samen voor dat Ospel er fleurig bijstaat. Maar eerlijk

is eerlijk: de werkgroep doet het meeste werk.

Welke tip wil je de gemeente meegeven

in de waardering van vrijwilligers?

Volgens mij weet de gemeente Nederweert niet

echt wie zich allemaal vrijwillig inzet voor de gemeenschap

in de breedste zin van het woord. Het

is misschien een idee om een vrijwilligersregistratie

op te zetten, zodat zichtbaar wordt hoeveel vrijwilligers

zich inzetten en in welke sectoren. Ik denk

dat vrijwilligers het waarderen als de gemeente

eenmaal per jaar iedereen een persoonlijk bedankje

stuurt, al is het maar via e-mail.

Wat zijn voor jou de voordelen

van vrijwilligerswerk?

Ik doe het graag, je doet iets anders dan normaal

en je ontmoet andere mensen. Het heeft mij geholpen

om te integreren in Ospel. Via de dorpsraad

kunnen we soms een verdiepingscursus doen. Dat

is een concreet voordeel. Een ander voordeel is dat

je als dorpsraadslid bij veel onderwerpen betrokken

wordt, ook door de gemeente. Dat gaat over

Ospel, maar ook over beleidsonderwerpen die de

hele gemeente aangaan. Ik vind dat interessant,

hoewel ik soms het gevoel heb dat er te veel van

de dorpsraad wordt verwacht.

We willen ons serieus inzetten voor onze taak, maar

als vrijwilliger moet je woekeren met de tijd naast

werk, huishouden en hobby’s. Bovendien is het

lastig communiceren over langlopende (beleids)

trajecten, terwijl het juist zo belangrijk is dat we

als dorpsraad successen, groot en klein, met de

achterban kunnen delen. Want daar doen we het

tenslotte voor.

> Meer weten over

Dorpsraad Ospel?

Kijk dan eens op hun site

en ontdek hun ambities:

www.dorpsraadospel.nl

7


8

Hans van Dormael

“Als respijtmaatje

kun je echt iets

betekenen

voor een ander!”


Punt Welzijn ondersteunt mantelzorgers. Onder andere door hen een respijtmaatje

aan te bieden. Dit zijn vrijwilligers die tijdelijk de zorg van de mantelzorger over

nemen, zodat deze even tijd heeft voor zichzelf. Een maatje biedt gezelschap aan

degene die zorg nodig heeft. Een wandeling, een spelletje, een bezoekje aan het park

en een gezellige babbel.

Hans van Dormael (70) uit Stramproy is respijtmaatje. Hij wordt via Punt Welzijn

ingeschakeld. Momenteel is hij respijtmaatje van twee personen. Hans: “Het is

dankbaar werk om te doen. Je kunt echt iets betekenen voor een ander.”

“Ik heb mijn hele leven veel vrijwilligerswerk

gedaan. Op een gegeven moment had ik zeven

bestuursfuncties. Ik zat 30 jaar in het bestuur van

de tennisvereniging, waarvan ik 56 jaar lid ben.

Ik heb een schaakclub opgericht. Ook was ik

mede-oprichter van de basketbalclub. Ik zat bij de

volleybalclub en in de sportraad. Waarom? Tja…

het is leuk. Bovendien vond ik het soms nodig dat

er iets werd opgezet, of iets werd veranderd.

Ik heb me naast mijn werk altijd graag ingezet als

vrijwilliger. Ik heb vroeger gewerkt als accountmanager.

Daar ben ik op een gegeven moment

mee gestopt, waarna ik als freelancer VCA-cursussen

heb gegeven over veilig werken. Na mijn

pensioen ben ik - van verveling – pakjes gaan

rondbrengen. Ik moet wat om handen hebben.

Daarom heb ik me in de vrije tijd ook altijd voor het

verenigingsleven ingezet. Tegenwoordig ben ik bij

de KBO en zit ik in de klusgroep van de tennisvereniging.

Ik tennis al jaren niet meer, maar iedere

donderdagochtend klussen we en dat is hartstikke

gezellig! Mijn vrouw heeft overigens hetzelfde. Zij

kan ook niet stilzitten. In het verleden was zij als

vrijwilliger bij diverse organisaties betrokken, nu is

zij voorzitter van de Zonnebloem.

Respijtmaatje zijn is erg leuk. Twee keer per week

ga ik bij mensen langs. De mensen die ik nu bezoek

zijn dementerend. Voorgaande keren waren het

mensen die minder mobiel zijn. Het maakt niet uit

bij wie je op bezoek gaat, je merkt bij ieder van hen

dat zij behoefte hebben aan contact, een babbeltje

of er even op uit gaan. Daarmee ondersteun ik de

partner, die even ontheven wordt van zijn of haar

zorgtaak, en ik kan iets betekenen voor de zorgvrager.

Vaak zijn mensen heel openhartig en vinden ze

het fijn om met me te praten. Soms wandelen we

een rondje door de stad, of we doen gezamenlijk

een boodschapje.

Mijn taak is het om te zorgen dat het leuk is in

die twee uurtjes dat ik bij iemand op bezoek ga.

Ik breng afleiding voor zowel de mantelzorger als de

zorgvrager. Door mijn aanwezigheid en aandacht

voor de ander, kan ik een bijdrage leveren aan

iemands weekritme. Dat geeft oprecht voldoening.

Hoe ik hierin ben gerold? Ik heb gereageerd op

een advertentie van Punt Welzijn in het Stramproys

blad. Daarin werden vrijwilligers gevraagd. Punt

Welzijn nodigde mij uit voor een gesprekje en

daarna was ik ‘aangenomen’. Zij zoeken de cliënten

voor mij, vervolgens ga ik op gesprek bij de familie,

want we moeten natuurlijk wel een klik hebben

met elkaar. Soms ontdek je al heel snel overeenkomsten

of gelijke interesses. Dat maakt het voor

beide partijen leuk.“

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Ook respijtmaatje worden?

Neem dan contact op met Pauline van Hulzen

of Elisa van Knippenberg van Punt Welzijn.

Telefoon 0495 697900

www.puntwelzijn.nl/mantelzorg

9


Hans Corstjens

“Mooi om vanuit

je netwerk iets te

kunnen betekenen”

Hans Corstjens (58) van Buro Beeldvang is lid van Rotary Land van Horne Weert.

Door zijn lidmaatschap ‘verplicht’ hij zich om zijn vakkennis en daadkracht in te zetten,

ook waar dat als vrijwilliger wordt verwacht. Hans vindt dat prima. Heel graag zelfs.

Hans: “Rotary Land van Horne Weert heeft 55

leden. Het is een mooie mix van ondernemers én

medewerkers op diverse vakgebieden. Onderlinge

vriendschap en betrokkenheid bij de leefomgeving

is wat ons bindt. Jaarlijks stellen we ons de vraag

wat we kunnen doen voor de samenleving. Soms

ontvangen we verzoeken van organisaties die hulp

nodig hebben. Dan gaan we na of en hoe we daaraan

tegemoet kunnen komen.”

Hans noemt enkele voorbeelden

“Voor een buurtproject in de wijk Keent zijn we het

gesprek aangegaan met de gemeente Weert, met

als doel de leefbaarheid in de wijk te vergroten.

Een groepje leden heeft zich gemeld om dit project

op te pakken. Ook vroeg de gemeente onze

medewerking om ouderen langer zelfstandig thuis

te laten wonen. Hiervoor gaan we in gesprek met

de doelgroep om te bekijken hoe ze hun woning

duurzamer en levensloopbestendig kunnen maken.

Vervolgens proberen we samen met de gemeente

oplossingen te bieden.

Voor een Weerter arts die in Afrika vrijwillig is gaan

opereren, is een fundraisingactie opgezet. Daarmee

kon hij de nodige materialen en andere kosten

financieren.”

Deze vrijwilliger

is niet bang voor vieze handen

“Ik steek ook graag zelf de handen uit de mouwen.

Toen in juli dit jaar Zuid-Limburg getroffen werd

10


door flinke overstromingen, ontstond er veel schade

aan gebouwen. Met een aantal leden van Rotary

hebben we meegeholpen om de ondergelopen

kelders van een hotel in Valkenburg op te ruimen.

Belangeloos, gewoon omdat het nodig was. Immers,

vrijwilligerswerk is een kwestie van tijd en betrokkenheid.

En we voelden ons allen betrokken.”

Ook vluchtelingen

kunnen op Rotary rekenen

“De vele vluchtelingen in Weert hebben we destijds

welkom geheten met het project ‘Friends in Music’.

Een concert in openluchttheater De Lichtenberg in

Weert, gevolgd door een gezamenlijke after party.

Voordat het concert kon plaatsvinden hebben we

samen met familie en kinderen uren staan bikkelen

om het theater toonbaar te maken. Het is te

gek hoe je samen tot een geweldig resultaat kunt

komen. Bovendien leer je zoveel door kennis te maken

met vluchtelingen en hun verhalen te horen.”

In 2013 werd Hans voorzitter

van Rotary Land van Horne

“Ik heb mezelf toen de vraag gesteld: ‘Wat wil ik dit

jaar bereiken?’ Ik heb altijd iets willen betekenen

voor kinderen die het minder goed hebben. Ik

kwam in contact met Herman van Veen, ambassadeur

voor Unicef, en ontdekte het Herman van

Veen Arts Center. Zij organiseren activiteiten voor

iedereen, jong en oud, arm of rijk. Ik voelde meteen

dat ik met deze organisatie een project wilde doen.

We organiseerden een optreden van Herman in

het Munttheater van Weert. Zo kon hij zowel ons

doel als het kinderdoel van zijn organisatie dienen.

Ook trakteerden we kinderen met een geestelijke

of fysieke beperking op een hele mooie dag op

Hermans landgoed in Soest. De voorpret in de

bus er naar toe was al fantastisch. De dag zelf was

geweldig. De kinderen hebben enorm genoten en

daardoor wij als begeleiders ook. Het doet heel veel

met je als je al die blije kindersnoeten ziet.”

Hans voelt zich bevoorrecht

“Ik ben me ervan bewust dat niet iedereen dergelijke

projecten kan doen. Ik voel me dan ook erg

bevoorrecht dat ik dit mogelijk kan maken vanuit

mijn netwerk, mijn bedrijf en m’n persoonlijke inzet.

Maar, let wel, zulke projecten kun je niet alleen

doen. Daar heb je ook anderen voor nodig die zich

belangeloos willen inzetten om die ‘wilde ideeën’

van mij te realiseren.”

Vrijwilligerswerk moet je voelen

“Je moet het leuk vinden om iets voor een ander

te doen. Via Rotary kan ik mensen verder helpen. Ik

ontleen daar veel voldoening aan. Noem het een

vorm van zingeving. Dagelijks zijn we druk bezig

met ons werk. Dat geeft je een bepaalde voldoening,

vaak op een meer rationeel vlak. Vrijwilligerswerk

daarentegen zit meer op gevoelsniveau en

dat maakt mij gelukkig. Door me belangeloos in te

zetten kan ik van betekenis zijn voor een ander. Dat

is toch heel mooi?!”

Rotary is een wereldwijde organisatie van serviceclubs

met als motto: service above self. Dit betekent

dat je bereid bent iets van jezelf te geven, dat

je dienstbaar wilt zijn aan de samenleving en dit

in de praktijk zichtbaar maakt. Binnen het netwerk

zijn leden bereid om hun (vak)kennis ten dienste te

stellen van de gemeenschap en direct of indirect

deel te nemen aan maatschappelijke projecten.

Word je lid van Rotary, dan betekent het dat je ook

letterlijk de handen uit de mouwen mag steken.

Vrijwillig, maar niet vrijblijvend.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Is Rotary iets voor jou? Stuur dan een berichtje via

www.rotary.nl/weertlandvanhorne

11


Mounir Marzouk (48)

“De Islam leert ons

om vrijwilligerswerk

te doen”

Waar kunnen we jou van kennen?

Momenteel ben ik vice-voorzitter van de Stichting

Islamitische Moskee, voorzitter van Mpower

Weert. Jeugdleider en trainer van voetbalclub

Wilhelmina ‘08, penningmeester van sportvereniging

Brevendia, commissielid samenleving &

inwoners van de Weerter VVD, betrokken bij het

Provinciaal Platform voor Diversiteit (PPD) Limburg

en ik maak deel uit van het kennisnetwerk van

Islamitische gemeenschappen voor het Ministerie

van SZW.

Wat doe je in het dagelijks leven?

Ik werk als boekhouder bij LBG Hotels.

Hoe ben je bij de moskee

betrokken geraakt?

In 1997 ben ik naar Nederland gekomen vanuit

Tunesië. Via via ben ik met het bestuur van de

Weerter moskee in contact gekomen. Het voelde

meteen goed. Dat gevoel was wederzijds. Ik werd

bestuurslid en in 2006 werd ik gevraagd voor de

functie van voorzitter.

Vertel eens over jullie successen?

Voordat we aan de verbouwing van de moskee

begonnen hebben we ons beraden over een missie

en visie: waar willen we naar toe, wie willen we zijn

voor Weert en hoe willen we dat realiseren?

12


Op basis daarvan hebben we de verbouwing van

het pand aangepakt. Er zijn lesruimtes voor de kinderen.

We hebben een keuken voor de mannen en

een voor de vrouwen. Er is een grote gebedsruimte

voor mannen, met een geïntegreerde ruimte voor

vrouwen. Ook is er een opvangzaal voor de kinderen

en een aparte bestuurskamer. De financiën

hiervoor hebben we als community zelf bij elkaar

gebracht. Nu zijn we de grootste Islamitische moskee

van Limburg. Tijdens de verbouwing stonden

we in nauw overleg met de buurt. Op hun verzoek

hebben we geen minaret geplaatst, om het gebouw

meer te kunnen integreren in de wijk.

Wat is jouw rol bij de moskee?

Ik ben de contactpersoon voor de gemeente, de

buurt en de scholen. Ook initieer ik themabijeenkomsten

in samenwerking met de gemeente. Denk

aan bijeenkomsten over mantelzorg, de vaccinatie

voor COVID-19 of andere thema’s. Ten slotte ben ik

het aanspreekpunt voor groepen die de moskee

willen bezoeken. Iedereen is welkom om een kijkje

te nemen in ons gebouw.

Wat is de reden dat je je vrijwillig inzet?

De Islam leert ons om vrijwilligerswerk te doen. Ik

probeer altijd mensen te helpen. Dat is mijn passie.

Bovendien moeten we ons realiseren dat we zonder

vrijwilligers op den duur een probleem hebben.

Niets gaat vanzelf, we moeten het samen doen.

Of mensen zich willen inzetten als vrijwilliger

heeft ook te maken met opvoeding en onderwijs.

Als we kinderen van jongs af aan leren dat het goed

is om anderen te helpen, zullen ze dat ook doen

als ze volwassen zijn. Ze begrijpen hoe belangrijk

het is voor hun eigen omgeving.

Hoe werf en waardeer je vrijwilligers?

Stel we hebben mensen nodig voor een klus, dan

hoeven we op zondag maar een oproep te doen

en er staan zo tien mensen klaar om te helpen.

Dat zit ‘m in de manier waarop je de mensen aanspreekt

en waardeert. Dat laatste is heel belangrijk.

Waarderen is motiveren. Je moet zorgen dat de

sfeer goed is. Ook is het belangrijk om mensen

mee te laten denken, zodat ze zich kunnen ontplooien.

Je moet iedereen de kans geven om te

groeien.

Welke tip wil je meegeven

voor toekomstige vrijwilligers?

Niet je ego vooropzetten, maar het collectief.

Meehelpen hoort er gewoon bij. Als dat niet meer

gebeurt, is jouw organisatie er straks niet meer.

De jeugd betrek je door hen mee te nemen in het

proces. Laat ze meedenken en meewerken.

Wij laten ze in de moskee hun huiswerk doen.

Tussendoor vragen wij hen om mee te helpen,

bijvoorbeeld opruimen of thee zetten. Zo leren

ze dat het goed is om anderen te helpen.

Naast jouw fulltime baan ben je druk

in de weer voor allerlei organisaties.

Wat brengt het je?

Het geeft me energie. Wij zijn mensen en we zijn er

vóór de mensen. Als iemand mij nodig heeft, maak

ik er tijd voor en ben ik er voor diegene.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Meer weten over Stichting

Islamitische Moskee in Weert?

Kijk dan eens op hun Facebookpagina

Nahda Moskee Weert

13


“Soms moet je je

afvragen of je als

vrijwilligersinitiatief

nog iets toevoegt”

Gerrie van Hoof (71) en Jo Hermans (69) zijn twee van de negen vrijwilligers die telkens

aanwezig zijn bij de open inloop in woonzorgcomplex (wozoco) Aan Stad Thoês in Ospel.

Zij vertegenwoordigen er het Ospels Steunpunt. Een gemeentelijk initiatief, uitgevoerd

door vrijwilligers. Je kunt er een bordspel spelen, een babbeltje maken of gebruikmaken

van de minibieb, onder het genot van een gratis kopje koffie.

Het Ospels Steunpunt heeft een sterk gezelligheidskarakter. Maar daar is het Gerrie van

Hoof en Jo Hermans niet om begonnen. “We willen de gelegenheid bieden aan inwoners

van Ospel en Ospeldijk om in een gezellige sfeer vragen te stellen over zorg, welzijn en

leefbaarheid.”

Het Ospels Steunpunt kan beschouwd worden

als het verlengde van het gemeentelijke Wmoloket,

waar mensen met allerlei vragen over hun

leefsituatie terecht kunnen. Doel van het Ospels

Steunpunt is een schakel te vormen tussen

inwoners en de aanwezige voorzieningen op het

gebied van zorg en welzijn. Tijdens de open inloop

op donderdagmiddag zijn er diverse deskundigen

aanwezig, zoals een wijkverpleegkundige, een

Wmo-consulent, een welzijnswerker, iemand van

de woningvereniging en enkele vrijwilligers die

ervaring hebben met hulp- en ondersteuningsvragen.

Het idee is dat mensen gezellig langs

komen. Uit het gesprek kunnen vervolgens hulpvragen

naar voren komen.

Gerrie: “Van 2014-2016 draaide het steunpunt

als pilot. In 2017 zijn we echt met het steunpunt

begonnen. Ik heb me aangemeld als vrijwilliger,

omdat ik het belangrijk vind dat mensen weten

welke voorzieningen er zijn. Sommigen vinden

het lastig om hulpvragen te stellen in een formele

setting. Daarom zorgen wij dat het hier gezellig is

en creëren we een informele sfeer waar je met een

14


gerust hart je vraag kunt stellen, aan ons of aan een

professional.”

Gerrie: “Ik vind het leuk wat ik doe.

Daar ga ik mee door tot ik niet meer kan.”

Jo: “In de opstartperiode leek het in een behoefte

te voorzien. Door corona kon het steunpunt een

tijdje niet doorgaan. En ondanks dat het merendeel

van de coronabeperkingen is opgeheven

(okt. 2021), blijft het bezoekersaantal laag.”

Gerrie: “Het is net alsof de inwoners van Ospel(dijk)

ons niet kunnen of willen vinden. Misschien vinden

ze het toch lastig om hun vraag te stellen.

Een vraag stellen betekent namelijk ook jezelf afhankelijk

opstellen en je een stukje blootgeven.”

Jo: “Ik ben er als vrijwilliger ingestapt omdat ik

ervan overtuigd ben dat het steunpunt iets voor

Ospel kan betekenen. Maar als er (bijna) geen hulpvragen

zijn, dan schieten wij ons doel voorbij. Dat is

een beetje frustrerend. Je wilt toch mensen vooruithelpen

en succesjes boeken. Daar ga je voor!”

Gerrie: “Misschien ligt het aan de locatie. Welke is

het meest geschikt? Is dat het wozoco of is een café

laagdrempeliger? Dat is mede afhankelijk van de

doelgroep. Hoewel…iedereen kan voor zorgvragen

komen te staan, omdat ze tot de doelgroep zijn gaan

behoren of omdat ze vragen hebben over de situatie

van hun naasten. Iedereen, jong en oud, kan plotseling

binnen de strekking van de Wet maatschappelijke

ondersteuning (Wmo) vallen.”

Jo: “Om dit steunpunt zinvol in stand te houden,

moeten we daadwerkelijk hulpvragen kunnen

beantwoorden. We willen ons graag blijven inzetten

bij het Ospels Steunpunt, maar soms moet je je

afvragen of je als initiatief nog iets toevoegt.”

Waar kunnen we Gerrie

tegenkomen als vrijwilliger?

• Bestuurslid Ospels Steunpunt

• Rijdt de buurtbus tussen Nederweert

en Heythuysen

• Werkgroeplid fietsvierdaagse Meijel

• Taalmaatje voor nieuwkomers in het

taalcafé van de bibliotheek

• Bezig om taxivervoer op te zetten om

particulieren georganiseerd te vervoeren

Waar kunnen we Jo

tegenkomen als vrijwilliger?

• Bestuurslid Ospels Steunpunt

• Koster (en administratie) parochie O.L. Vrouw

Onbevlekt Ontvangen Ospel

• Lid Dorpsraad Ospel

• Lid van de Centrale Cliëntenraad Land van

Horne

Jo: “Ik vind het nog veel te belangrijk om me

in te zetten. Dat blijf ik doen tot ik omval.”

Gerrie is basisschool-docent van huis uit.

Haar drang om mensen iets bij te brengen, blijft

haar motivatie. Taal is haar passie. Na haar pensioen

sloot zij zich aan bij de avondwake groep in Ospel,

waar het gesprokene een belangrijke rol speelt. Via

het taalcafé kan zij vluchtelingen helpen met het

leren van de Nederlandse taal. “Mijn vrijwillige inzet

is deels uit egoïsme. Ik heb veel vrije tijd en wil die

op een nuttige manier invullen. Bovendien heb ik

gemerkt dat ik de sociale contacten nodig heb. Dus

ja, ik ben deels vrijwilliger om aan mijn eigen drive

te kunnen voldoen. Niks mis mee toch?!”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Jo wil het mensen naar de zin maken.

Dat kwam al naar voren in de beroepstest die hij

deed in zijn jonge jaren. Hij wilde zendeling worden,

startte bij de lerarenopleiding en belandde

uiteindelijk bij de Rabobank, waar hij meer dan

40 jaren werkte. De zorg voor zijn moeder maakte

uiteindelijk duidelijk dat anderen verzorgen toch

ook niet zijn stiel was. Denken in oplossingen wel.

“Via de cliëntenraden van Land van Horne ben ik

in de zorgwereld terecht gekomen. Voor mij een

nieuwe wereld en daar leer ik veel van.”

15


Neeltje van de Braak

“Je kunt maar

beter iets

nuttigs doen

in je vrije tijd!”

Neeltje van de Braak (42) is een van de meer dan 100 vrijwilligers

van het Weerter poppodium De Bosuil. Met regelmaat

heeft zij bardienst: biertjes tappen, drankjes inschenken.

Maar vergeet niet: ook vroeg aanwezig zijn en laat naar bed

gaan. Neeltje vindt het geen punt. “Dat hoort er allemaal bij.”

Iemand in haar omgeving vroeg jaren geleden of ze zin had om een

avondje mee te werken bij De Bosuil. Inmiddels is Neeltje er zo’n 20 jaar

vrijwilliger. Twee jaartjes was ze er tussenuit, door de geboorte van de

tweeling, daarna was ze er weer.

16


Er moet van alles worden gedaan. Muntenverkoop,

sfeerbeheer, tappen, band- en vrijwilligerscoördinatie.

Ook is er een werkgroep die onderhoudswerkzaamheden

verricht. De bardienst heeft toch

wel Neeltjes voorkeur. Om in aanmerking te komen

voor de voordelen zoals gratis concertbezoek, moet

je ten minste tweemaal per maand ‘werken’. Dat

haalt Neeltje gemakkelijk. Met regelmaat van de

klok is ze present. Ze houdt van muziek en het contact

met de mensen maakt het werk leuk. Natuurlijk

is er weleens een akkefietje met een bezoeker (bier

te lauw, glas te weinig gevuld, te grote kraag, geen

muntjes op zak, omgestoten bierglazen…’oh, mag

ik een nieuwe?’), maar over het algemeen vindt

Neeltje het heel gezellig. Zij staat haar mannetje

wel. Vriendelijk maar duidelijk zijn tegen bezoekers

hoort ook bij bardienst.

Samen doen maakt het verschil

Deze fanatieke vrijwilliger is op werkdagen in dienst

bij de gemeente Maastricht als loketmedewerker

zelfbeheer. De gemeente stelt inwoners in de

gelegenheid om zelf het beheer van groenstroken

in hun wijk te doen. Dit stimuleert de vrijwillige tuiniers

hun buurt leuker én gezelliger te maken. Neeltje:

“Samen de groenstroken in de buurt onderhouden

zorgt voor sociale binding. In sommige wijken

kan dat juist het verschil maken.” Neeltje stimuleert

de onderlinge samenwerking door als contactpersoon

te fungeren en samen met de buurt activiteiten

te organiseren. Op die manier ontstaat er een

hechte community van vrijwilligers.

Van betekenis zijn

Op haar werk staat ze aan de lead, maar in de vrije

tijd is ze graag uitvoerend bezig. Neeltje is een

aanpakker: als er iets te doen is, is zij graag van de

partij. Ze baalt er dan ook enorm van dat Maastricht

niet te bereiken was bij het hoogwater in de zomer

dit jaar. Ze had graag meegeholpen met het vullen

van zandzakken tegen binnendringend water. Het

zit in haar aard. Ze wil graag van betekenis zijn voor

anderen. “Ik kan toch moeilijk niks doen!”, roept zij

uit. En inderdaad….’er is nog zoveel te doen’, zong

de band Toontje Lager al in 1983. Wellicht heeft Neeltje

de songteksten van dit lied al jong opgepikt,

want waar wat te doen is, is Neeltje. Of misschien

is het haar katholieke opvoeding waardoor zij niet

gaat zitten duimendraaien. “Je kunt je maar beter

nuttig maken”, werd haar van huis uit meegegeven.

Schoon Weert

Zo kun je haar ook zwerfvuil zien opruimen langs

de kant van de weg. Samen met een aantal buurtbewoners

zorgt zij voor een schone buurt. Ze

startte de Facebookgroep ‘Schoon Weert’, vroeg bij

de gemeente Weert om vuilgrijpers en ging aan de

slag. De groep heeft inmiddels meer dan 200 leden

die overal in Weert afval rapen. “Als je toch aan de

wandel bent, kun je net zo goed een beetje opruimen”,

aldus Neeltje.

Ieder draagt een steentje bij

Het is belangrijk dat je als vrijwilliger iets doet wat

je leuk vindt en dat er waardering is voor jouw inzet.

Neeltje: “Koester dat mensen zich vrijwillig voor

jouw organisatie willen inzetten. Bij de Bosuil is daar

de laatste jaren meer aandacht voor gekomen. Het

is namelijk niet vanzelfsprekend dat mensen zich

inzetten voor een organisatie.”

Hoe het ook zij, Neeltje heeft haar hart verpand aan

De Bosuil. Ze hield er enkele dierbare vriendschappen

aan over én een bredere muzieksmaak. Bovendien,

en dat is evenzo belangrijk, zorgen vrijwilligers

er door hun belangeloze inzet voor dat het poppodium

kan blijven bestaan. “En daar draag ik toch

mooi een steentje aan bij.” Neeltje raadt het iedereen

aan om zich als vrijwilliger bij een organisatie

te melden. “Probeer het eens een dagje ergens.

Dan ontdek je vanzelf of je het leuk vindt!”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Meedraaien bij De Bosuil?

Vul het formulier in op de site

www.debosuil.nl/contact

of mail naar info@debosuil.nl

17


Jules van Bussel

“Je deelt

in het plezier

van anderen”

In gesprek met drie vrijwilligers van de fietstocht ‘Natuurlijk …Theater’, het paradepaardje

van Limburg Festival. Heb je de fietstocht dit jaar gemist? Doe dan volgend jaar mee. Misschien

dat je Siem (62), Els (69) en Jules (57) dan ook weer treft op een van de voorstellingslocaties.

Waarom deed je mee als vrijwilliger?

Siem: In mijn beroep als IT Projectmanager ben

ik servicegericht en helpend bezig. Dat is mijn

drijfveer. Ik werd gevraagd om mee te helpen bij

Natuurlijk…Theater en als ik gevraagd word, zeg

ik graag ‘ja’. Uit mezelf zou ik me niet aangemeld

hebben.

Jules: Ik heb het eigenlijk druk genoeg en ik zou

me niet hebben aangemeld om mee te helpen,

hoewel het Limburg Festival wel echt mijn sympathie

heeft. Maar je doet het met een clubke, een

groep gelijkgestemden. Dat maakt het meteen een

stuk leuker. De vrijwilligers bij dit festival hebben

allemaal interesse in theater en muziek, net zoals ik.

Ook dat trok me over de streep om mee te doen als

vrijwilliger.

Els: Ook ik ben gevraagd. Ik wist toen nog niet van

het bestaan van Limburg Festival. Maar ik vind het

erg leuk. Het staat dichtbij mijn interesses. Van huis

uit zijn we altijd bezig met cultuur. Nu ik niet meer

werk, wil ik iets terugdoen voor de maatschappij.

Dat hoeft niks groots te zijn. Klein beginnen in

eigen dorp, daaraan zou iedereen een steentje

moeten bijdragen.

18


Wat is het belang van

vrijwilligerswerk volgens jou?

Els: Het is vanuit het sociale aspect van belang.

Het brengt samenhang en saamhorigheid. Het is

toch hartstikke leuk om mét anderen vóór anderen

iets te doen.

Siem: Noem het citizenship. Goed burgerschap.

Het is niet meer dan normaal dat je je inzet voor je

eigen leefomgeving en daar ook verantwoordelijkheid

voor neemt. De maatschappij is meer dan een

optelsom van individuen.

Jules: Organisaties mogen tegenwoordig blij zijn

met iedere vrijwilliger die ze krijgen. Zonder hen

gaat er veel niet door.

Is er een verschil met

vrijwillige inzet vroeger?

Siem: Er zijn nog wel buurtverenigingen, maar

veel minder dan voorheen. Vanuit die buurtverenigingen

werden allerlei activiteiten georganiseerd.

Het animo om daaraan deel te nemen wordt minder.

Enerzijds omdat er zo ontzettend veel andere

dingen te doen zijn. Anderzijds omdat mensen

minder verbinding voelen met hun buurt. Bovendien

regeert de drukke privé-agenda. Je zou dit

als voorbeeld kunnen nemen waarom het aantal

vrijwilligers in het algemeen terugloopt.

Els: Mijn vader was leerkracht op de Landbouwschool

in Nederweert. Thuis stimuleerde hij zijn

kinderen om muziek te maken of te zingen. In het

weekend nam hij ons mee naar het bejaardenhuis

om daar liedjes te zingen voor de ouden van

dagen. Dat is denk ik wel de basis geweest om ons

bewust te maken van kleine dingen waarmee je

anderen een plezier kunt doen.

Eynderhoof. Het betekent wel dat ik me bewust

ben van het belang om thema’s en materialen

van vroeger aan het publiek te laten zien. Mensen

een beetje historisch besef bijbrengen, kan geen

kwaad.

Siem: Als (bestuurs)lid van de Heemkundevereniging

Nederweert en de erfgoedcommissie Nederweert

ben ik betrokken bij historisch Nederweert.

Ik organiseer heemkundig historische bijeenkomsten

en ik behartig en verdedig monumentenzorg

in de gemeente Nederweert.

Leuk om te weten: alle drie waren of zijn zij op hun

eigen manier als vrijwilliger betrokken bij Pop Up

Galerie Nederweert.

Wat levert vrijwillige inzet je op?

Els: Ik vind het belangrijk om cultuur in een dorp

op de kaart te zetten. En ik vind het fijn om daar onderdeel

van te kunnen zijn. Het is natuurlijk ook een

beetje eigen belang. Je kunt je dienstbaar maken

voor een ander én je hebt het leuk gehad.

Siem: Doordat de voorstelling waar ik begeleider

van was zich afspeelde in de openbare ruimte kon

iedereen – deelnemer aan de fietstocht of niet –

ervan genieten. Op die manier breng je voorstellingen

op een laagdrempelige manier bij het publiek.

De interactie tussen de artiest en het publiek was

geweldig. Ik ben blij dat ik er bij was.

Jules: Je hebt weer iets beleefd wat je in het dagelijks

leven niet tegenkomt. Als vrijwilliger deel je

in het plezier van anderen. En dat is prachtig!

Zetten jullie je ook in voor

andere vrijwilligerstaken?

Jules: Meestal laat ik het aan me voorbijgaan, hoewel

ik het belang er echt wel van in zie. Ik probeer

als amateurmuzikant m’n steentje bij te dragen.

Els: Ik ben Vriend van Eynderhoof. Dat betekent

niet dat ik me actief inzet voor Openluchtmuseum

Limburg Festival is een jaarlijks

locatietheaterfestival in Midden-

Limburg met bijzondere voorstellingen

op bijzondere locaties. Een van de

programmaonderdelen is de

fietstocht ‘Natuurlijk …Theater’.

19


20

Dr. Bilal Eschy tolkt,

vertaalt en helpt.

Als vrijwilliger

“Dat is wie ik ben”


Een vrijwillige vaste kracht bij Punt Welzijn is Dr. Bilal Eschy (65).

Afkomstig uit Syrië en vanaf 2013 wonend in Nederland. Sindsdien zet hij zich in

als tolk en helpt hij nieuwkomers op hun weg in Nederland. Maar dat niet alleen.

Ook het Rode Kruis, bloedbank Sanquin en de Stichting Leergeld kunnen op zijn

belangeloze inzet rekenen.

“Ik ontmoette de mensen van Punt Welzijn toen ik

vanuit Syrië als vluchteling in Nederland kwam, in

2013. Toen twee jaren later het AZC in Weert werd

geopend, vroeg de manager van Punt Welzijn me

of ik als tolk wilde optreden in hun contacten met

nieuwkomers. Dat heb ik toen gedaan. Nieuwkomers

hebben veel vragen. Zij hebben goede

ondersteuning nodig als zij pas in Nederland zijn. In

mijn rol als tolk heb ik veel mensen leren kennen.

Inmiddels woont een aantal van hen in een andere

provincie, maar ze bellen mij nog steeds als zij

hulp nodig hebben. “Speak to Dr. Bilal, he will help”,

zeggen ze. En dat doe ik ook. Daar waar ik kan, help

ik iedereen, altijd.

Ook nieuwkomers in de regio Weert nemen contact

met me op. Ze vragen bijvoorbeeld of ik met

hen meega naar de huisarts of het ziekenhuis. Of

dat ik hen help bij het tekenen van een huurcontract

of bij het vertalen van contracten voor gas,

water, licht en verzekeringen. Ik vertel ze wat de

regels zijn in Nederland, hoe Nederlanders denken

en communiceren. Dat je op tijd moet komen, waar

je mag oversteken, hoe je elkaar behandelt en wat

het betekent als iemand naar je lacht. Niet dat ze je

uitlachen, maar dat de Nederlanders aardig willen

zijn. Onduidelijkheden kunnen leiden tot onbegrip

en miscommunicatie. Ik help nieuwkomers om Nederland

en de Nederlanders te leren kennen, door

voor hen te vertalen en ze informatie te geven.

Toen ik 16 jaar was, heb ik me aangesloten bij het

Rode Kruis in Libanon, buurland van Syrië. Het Rode

Kruis is neutraal en dat was precies wat ik zocht. Ik

wilde me niet verbinden aan een politieke richting,

maar alle mensen kunnen helpen. Ook sinds ik in

Nederland ben, zet ik me in voor het Rode Kruis.

Door het continue volgen van cursussen kan ik me

blijven inzetten. Iedere maand zijn er herhalingslessen,

onder andere voor sport en voor de behandeling

van baby’s en kinderen. Namens het Rode Kruis

ben ik aanwezig bij allerlei evenementen en situaties.

Voor mijn inzet kreeg ik in 2015 het predicaat

‘vrijwilliger van het jaar’ van het Rode Kruis. Daar

ben ik de organisatie zeer erkentelijk voor.

Het is overigens niet daarom dat ze me dokter

noemen, ik ben niet geschoold in medicijnen. In

Amerika heb ik mijn PhD gehaald, de hoogte academische

graad die je kunt halen. Daarom staat de

afkorting Dr. voor mijn naam. Ik werkte voor technische

bedrijven in Amerika en in Saoedi-Arabië. Toen

de oorlog in Syrië begon, ben ik vertrokken naar

Nederland.

Ik help graag mensen. Beschouw het als een hobby

van me. Ik spreek Frans en Engels en ik versta Nederlands.

Als ik kan helpen, dan doe ik dat zonder er

iets voor terug te hoeven. Dat is wie ik ben. Voor de

gemeenschap, de mensen. The community.”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Wil jij je ook inzetten voor nieuwkomers?

Kijk dan op

www.puntwelzijn.nl/nieuwkomers

of bel 0495-697900.

21


Carrie van Hoef

“Een vrijwilliger

brengt meer mee

dan alleen

z’n inzet!”

Nog te vaak hoor je ‘ah, dat zijn vrijwilligers’, alsof daar minder van verwacht kan worden.

Maar niets is minder waar. Dat bewijst Carrie van den Broek-van Hoef (45). Met haar werkervaring

en achtergrond is zij bij uitstek de aangewezen persoon voor de jeugdbegeleiding,

ledenwerving en vrijwilligerscoördinatie bij haar harmonie. Sterker nog, ze stelt van haar

vrijwilligerswerk meer geleerd te hebben dan van haar opleiding sociaal maatschappelijk

werk. “Wat weet ik nou nog uit de boeken? Je leert veel meer in de praktijk.”

Dat de jonge Carrie meer in haar mars had, was de

leiding van scouting in Weert destijds al snel duidelijk.

Op haar 15e werd ze leiding van een groep

gidsen. “Ik voelde me toen al super verantwoordelijk”,

benadrukt Carrie. Ook als lid van de Stedelijke

Harmonie in Weert was zij al jong betrokken bij

werkgroepen. “Meehelpen bij het jaarlijkse Caeciliafeest

en meer van die dingen.” Na verloop van tijd

werd zij gevraagd voor de jeugdcommissie. “Dat is

echt iets voor jou, zeiden ze tegen me, met jouw

ervaring bij scouting.” Maar dat was niet haar enige

ervaring. Zij was ook vrijwilliger bij Humanitas en

ging als leiding op kamp met een groep pleegkinderen.

“De kinderen zeiden achteraf: ‘Jij was streng,

maar we wisten wel wat we aan je hadden.’ Dat is

toch geweldig om te horen!”

Leerzame ervaringen

Bij de jeugdcommissie organiseerde Carrie talloze

optredens, concerten, introductielessen en uitstapjes.

“We hebben superleuke dingen gedaan met de

jeugd.” Toch besloot zij na 14 jaren te stoppen. “Ik

was al vrij jong bij de jeugdcommissie en ik vond

het op een gegeven moment wel genoeg geweest.

Dat heb ik bij het bestuur kenbaar gemaakt. De

voorzitter vroeg meteen of ik in het verenigingsbestuur

wilde. Dat trok mij wel. Ik heb nog even

getwijfeld of ik bij een andere vereniging in het

bestuur zou gaan, maar m’n hart trok toch naar

een bestuursfunctie bij de Stedelijke, daar zit meer

uitdaging in.” Deze uitspraak kenschetst Carrie. Met

haar innerlijke drive en haar capaciteit om dingen

in beweging te zetten, klopte het bestuur niet

22


aan de verkeerde deur. Op de jaarvergadering in

2020 werd zij unaniem verkozen. Carrie: “Dat is een

mooie waardering.” Ledenwerving, coördinatie van

de vrijwilligers en sociale media werden enkele van

haar taken.

En daar ligt meteen de link met haar werk: coördinator

Vrijwilligerscentrale bij de welzijnsinstelling

Cordaad Welzijn in Budel. Is het door het vrijwilligerswerk

dat zij koos voor een opleiding in sociaal

maatschappelijk werk? Of is het door haar werk dat

men graag een beroep op haar doet in het verenigingsleven?

De kip of het ei? Zelf stelt zij dat ze van

het vrijwilligerswerk meer geleerd heeft dan van

vier jaren opleiding. “Als jonge vrijwilliger leer je al

vroeg met mensen omgaan, je aan te passen aan

de groep, organiseren, flexibel en creatief zijn, luisteren

en mensen helpen. Daar heb je je hele leven

wat aan. Nu ik in het bestuur zit, leer ik nog steeds.

Ik doe steeds weer nieuwe ideeën op.”

Doen waar je goed in bent

Carries organisatorische en coördinerende skills

zet zij volop in bij de vrijwilligerscoördinatie van

het Cultureel Lint in Weert “Leden van de Stedelijke

verrichten hand- en spandiensten bij dit jaarlijkse

culturele evenement in Weert. Dat doen we al

enkele jaren en het is geweldig om te doen. Ik ben

die dag vliegende kiep, de hele dag fiets ik van hot

naar her, beantwoord ik vragen van vrijwilligers,

zorg ik dat mensen op de juiste plek staan of val

ik voor iemand in. Ik vind het niet erg dat ik in de

week voorafgaand nog tot laat aan het bellen ben

om dingen te regelen.”

Vrijwilligers om op te bouwen

Als coördinator van de vrijwilligerscentrale matcht

zij vrijwilligers aan verenigingen. Zij weet als geen

ander dat met vrijwilligerswerk niet alleen de organisaties

geholpen zijn. Het heeft ook een belangrijke

sociale functie, onder andere in de bestrijding

van eenzaamheid.

“Op onze site www.goedbezigcranendonck.nu

staan allerlei vrijwilligersvacatures van verenigingen

of (zorg)organisaties. Iedereen kan zich aanmelden

om vrijwilligerswerk te doen. Ook mensen met een

fysieke of geestelijke beperking, statushouders of

jongeren. Je kunt altijd iets betekenen voor een

ander. Wij, als vrijwilligerscentrale, proberen de juiste

match te vinden tussen vacature en vrijwilliger.

Daarvoor hebben we eerst een gesprekje met de

kandidaat. Wat vindt iemand leuk om te doen? Wat

was of is iemands werk? Waar wordt iemand blij

van? Wat is z’n hobby? Wat is de reden dat iemand

vrijwilligerswerk wil gaan doen? Zo ontdek je al snel

iemands motivatie en bij welke organisatie hij of

zij past. Als je iemand inzet vanuit zijn persoonlijke

kracht, kennis en ervaring, dan is een vrijwilliger

niet zomaar een vrijwilliger, maar iemand op wie je

kunt bouwen en vertrouwen.”

> Meer weten over vrijwilligersbemiddeling?

Voor Cranendonck:

www.goedbezigcranendonck.nu

Voor Weert / Nederweert:

https://socialemarktplaats.puntwelzijn.nl

Vooral doen waar je goed in bent en waar je blij

van wordt. Dat geldt voor deze vrijwilliger. Carrie:

“Het zit waarschijnlijk gewoon in me. Ik wil niet

alleen lid zijn van een vereniging, maar er ook wat

voor terugdoen. Mijn vader was jarenlang vrijwilliger

bij de Katholieke Werkende Jongeren (KWJ).

Tja…misschien zit het wel in de genen.”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Lid én vrijwilliger worden van de Stedelijke

Harmonie St. Antonius? Ga naar

www.sintantonius-weert.nl/lid-worden

23


Janou Vrenken,

Sandra Smeets en

Frank Kurstjens

Vrijwilligers met

professionele

verantwoordelijkheid

Vrijwilligers die met kinderen werken hebben in principe dezelfde verantwoordelijkheid

als professionals. Vrijwilligers krijgen echter alleen betaald in plezier en voldoening.

Bij jeugdorganisaties zoals Jong Nederland (JN) kan

een kind zich ontplooien en onder begeleiding

allerlei activiteiten doen zonder prestatiedruk of

scores. Toch moet ook een vrijwilligersorganisatie

als Jong Nederland voldoen aan dezelfde vereisten

als een professionele opvanglocatie. Denk aan

hygiëne, (brand)veiligheid, toezicht en VOG-verklaringen

van groepsleiders.

Al deze verplichtingen weerhouden voorzitter

Frank Kurstjens (46) en groepsleidster Janou Vrenken

(25) van JN Leveroy in het geheel niet. Janou:

“We werken graag met kinderen. Het is altijd een

vrolijke boel. Daar krijg je energie van! We willen

geen schoolse sfeer creëren, maar een vrije en

creatieve omgeving bieden waar kinderen zichzelf

kunnen zijn.” Die omgeving is prachtig gerealiseerd

bij het sportpark in Leveroy. De Leveroyse voetbal-

club, tennisvereniging en Jong Nederland sloegen

jaren geleden de handen ineen. Dit resulteerde in

2012 in een gezamenlijk onderkomen. Frank: “Alle

drie de verenigingen waren toe aan een nieuw

onderkomen. In het kader van het Dorpsontwikkelingsplan

ging de gemeente Nederweert daar

in mee. Via een programma van eisen hebben we

aangegeven waaraan het gebouw moest voldoen

en dat is gelukt”. Frank kijkt tevreden.

Het volledige offertetraject van de nieuwbouw lag

bij het vrijwilligersbestuur. Dat bleek een behoorlijke

tijdsinvestering en professionaliteit te vergen.

Het nam vanaf ideevorming tot en met realisatie

ongeveer 15 jaren in beslag en kostte hen vele

vergaderuren, terwijl zij ook iets anders hadden

kunnen doen in hun vrije tijd. Maar dat is hun eer

te na.

24


Frank, Janou en de overige bestuurders en leiders

trekken samen op om het voor de jeugd in Leveroy

leuk te maken. Dat kost nu eenmaal vrije tijd. Niet

erg, als er regelmatig successen te boeken zijn. En

dat kan deze actieve vereniging.

• In coronatijd zochten ze een manier om de

jeugd een buitenactiviteit te kunnen bieden.

Een buiten-tafeltennistafel bracht soelaas. De

gemeente Nederweert stelde een strookje

grond beschikbaar.

• In 2017 organiseerde JN Leveroy een Moonwalk:

een nachthike van zo’n 20 km waaraan

250 jongeren deelnamen, gevolgd door een

overnachting in tenten bij het JN-gebouw.

Een activiteit waaraan zo’n 100 vrijwilligers

medewerking verleenden.

• Het 75-jarig jubileum in 2020 werd niet gevierd

wegens corona. Daarentegen nodigde de vereniging

in 2012 heel Leveroy en omstreken uit

voor een feestweekend om de opening van het

gebouw te vieren.

• In hun ‘achtertuin’ bouwden ze een opslagruimte

met stookplaats genaamd de ‘Sjeive

Sjop’. Ook hun kampwagen is een voorbeeld

van belangeloze inzet.

Je zou je bijna afvragen waarom zij hun verantwoordelijke

vrijwilligerstaken niet voor betaling

gaan doen. “Tja”, Frank en Janou kijken bedenkelijk.

“Zo hebben we er eigenlijk nooit over nagedacht.”

“Soms denken mensen dat we ervoor betaald

krijgen. Dat verbaast me altijd weer. We hoeven niet

betaald te worden. We weten dat de waardering er

is, maar helaas wordt dit niet altijd uitgesproken”,

zegt Janou tactisch.

Een aanmelding voor een bestuurs- of kaderfunctie

is ook een vorm van waardering voor de vereniging.

Helaas gaat dat niet zo soepel. “We hebben

gemaild, geflyerd, mensen persoonlijk aangesproken,

social media ingezet…niks. Nul reacties.”

Hoe vreemd ook, zelfs in een kleine kern als Leveroy

is het kennelijk lastig om aan vrijwilligers te komen.

Uiteindelijk gaat dit ten koste van de jeugd. Terwijl

anderzijds jongeren juist profijt kunnen hebben

van een rol als jeugdleider of bestuurslid. Beschouw

het als een stageplaats of een vorm van beroepskeuzetest.

Janou: “Probeer ’t eens. Kom eens kijken.

Dat zouden we erg waarderen.”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

Laat je inspireren en motiveren en bekijk

hun site: www.jnleveroy.nl

25


Paul Horstman

“Er is altijd

iets te doen

bij de molen”

Molen de Nijverheid, ofwel de Molen van Nijs, doet z’n naam eer aan. De molen zelf is

nijver in de soepele gang van het binnenwerk. Daarnaast zijn het de talloze vrijwilligers

die het predicaat ‘nijver’ dragen. Als vlijtige bijen dragen zij hun steentje bij aan het

onderhoud van de molen en de prachtige omliggende tuin. Bovendien organiseren zij

samen activiteiten in en rondom dit gemeentelijk monument. De molen is een bedrijvig

buurtproject met ondersteuning van diverse vrijwilligers. Paul Horstman is er daar één van.

Paul (71), van geboorte afkomstig uit Zwolle en al

44 jaar Boshovenaar, is sinds enkele jaren vrijwillig

molenaar op Molen De Nijverheid. Ook is hij secretaris

van Molenstichting Weerterland. Deze stichting

staat aan de lat voor het beheer en behoud

van de molens in Weert.

Tijdens zijn werkzame leven had hij niet kunnen

bevroeden dat hij vrijwillig molenaar zou worden.

“Ik ben er ingerold. Toen ik pas met pensioen was,

zei mijn vrouw dat ze vrijwilligers zochten bij de

molen in Stramproy. Ik ben werktuigkundige en

machinebouwer en ik hou van de mechaniek van

dingen. Een molen is één brok mechaniek. Dus ik

heb me aangemeld. Ik begon als klusser voor het

26


klein onderhoud. Vervolgens werd ik gevraagd voor

de commissie risicoanalyse. Zo rolde ik van het een

in het ander. Ik leerde veel over molens en raakte in

contact met andere vrijwillige molenaars.”

Jac Nijs jr., onder wiens bezielende leiding in de

Stramproyse molen opleidingen tot molenaar

werden gegeven, vroeg hem na verloop van tijd:

“Waarom word jij geen molenaar? Je hebt verstand

van techniek en van het weer.” Dat laatste heeft

enige toelichting nodig. Paul was lid van de zeezeilvereniging,

waar men les kreeg in onder andere

meteorologie. Zo gezegd, zo gedaan. In 2015

begon hij aan de opleiding en inmiddels is hij vier

jaren vrijwillig molenaar. En met veel plezier. “Het

bevalt me erg goed. Er is altijd iets te doen en er

is altijd reuring. Met vijf molenaars houden we de

boel draaiend. Andere vrijwilligers zorgen voor het

tuinonderhoud.”

we van elkaar.” Haar conclusie is:

“Van vrijwilligerswerk groei je als persoon.”

Paul omschrijft het als volgt: “Je krijgt er veel voor

terug. Het brengt gezelligheid, je leert nieuwe mensen

kennen en je steekt er wat van op. Bovendien

doe je samen iets voor de buurt. Vrijwillig is niet

vrijblijvend. Als vrijwilliger moet je soms geven en

nemen, immers ieder mens is anders. Maar je moet

het wel samen doen.” De buurt onderhoudt de tuin

en de jeu de boulesbaan bij de molen. En eenmaal

per jaar, tijdens de Nationale Molendag, wordt er

gebakken in het naastgelegen bakhuis. “Als er vlaai

gebakken wordt, maakt een groep dames de spijs

daarvoor. Die noemen we de Spice Girls”, lacht

Paul. Al met al is Molen De Nijverheid een mooi

voorbeeld van een geslaagd buurtproject, waarvan

voorbijgangers en geïnteresseerden genieten. Een

project dat zonder vrijwilligers niet zou lukken.

Paul werkt graag in teams. Eerder richtte hij een

jeugdafdeling volleybal op, waaraan hij tien jaren

verbonden was als trainer. Op de vraag waarom

hij dat deed, antwoordt hij: “We woonden toen

in een nieuwbouwwijk en sport verbindt. Ik ben

graag onder de mensen. Vrijwilligerswerk brengt je

in contact met anderen. Je netwerk wordt groter

en het is een fijne manier om te integreren in een

nieuwe woonomgeving.”

Tijdens het interview bij de molen is het een komen

en gaan. Er wordt groot onderhoud gepleegd

aan de buitenkant van de molen. Iemand brengt

pompoenen voor de tuin rondom de belt. Een

andere vrijwillig molenaar komt een kijkje nemen.

Toos, de buurvrouw roept dat er koffie is voor iedereen.

Een buurtbewoner komt aangereden op de

fiets. Schoffel en mand in de hand. Het is Elma, een

van de kruidenvrouwen van de kruidenwerkgroep.

Als zij bezig is in de tuin, wordt haar een vraag gesteld.

“Waarom ik dit doe?”, zegt Elma. “Ik werk graag

in de tuin en ik vind het leuk om dat samen met de

anderen te doen. We babbelen dan wat en zo leren

Aan het eind van dit interview volgt een rondleiding

door de molen. Het frivool geverfde houtwerk

herinnert aan de voormalige eigenaar Jac Nijs sr.

“Het onderhoud is tiptop in orde. Ik verwacht dat

de Monumentenwacht bij hun inspectie weinig

aan te merken heeft”, aldus Paul. Het is duidelijk, we

hebben hier te maken met een trotse en betrokken

vrijwilliger.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Meer weten over Molen de Nijverheid?

> Molenaar of vrijwilliger worden?

Neem dan contact op met Paul Horstman,

telefoonnummer 06 37458380 of kijk op:

www.wordpress.molensinweert.nl

27


Hoe kom je aan

vrijwilligers voor je club?

Kelsey Stals (29) staat binnen het bestuur van V.V.

Eindse Boys aan de lat voor de ‘dameszaken’, ofwel

het damesvoetbal. Lambert Rietjens (67) was jarenlang

penningmeester en bestuurslid technische

zaken.

huis. Eindse Boys is me met de paplepel ingegoten.

Ik vind dan ook dat het nu mijn beurt is om me in te

zetten. We hebben het allemaal druk met gezin en

werk, maar met een beetje goede wil is er altijd wel

tijd te vinden om te helpen, toch?”

Een regelmatig terugkerend onderwerp

op de bestuurstafel is de werving van

vrijwilligers. Eindse Boys haalde al van alles uit

de kast om het legertje vrijwilligers te vergroten.

Kortdurende inzet als chauffeur vindt men OK, maar

het blijkt een stuk lastiger om mensen te vinden die

in het bestuur of een commissie willen. Jongeren

betrekken is al helemaal moeilijk. “Als zij nou ‘ns

de helft van de tijd dat ze op hun telefoon zitten

besteden aan de club, dan heb je toch zo een paar

uren vrijwillige inzet bij elkaar!”, stelt Lambert. Leden

vinden het vanzelfsprekend dat alles bij de vereniging

gewoon doorloopt. Lambert: “Soms horen we

zelfs: ‘We betalen toch contributie.’ Klopt, samen met

subsidie en sponsoring dekt dat een gedeelte van

de kosten. Maar om de overige kosten te dekken,

moet er veel door eigen leden gedaan worden. Dat

kan het bestuur niet alleen. Neem bijvoorbeeld de

kantine. Zonder mensen die bardienst willen draaien,

gaat’ie dicht.”

Kelsey: “De club is altijd goed voor mij geweest.

Als lid krijg je alles wat je nodig hebt. Tenue,

(betaalde) trainer, clubgebouw, opleiding, een

goede sportaccommodatie. Dan mag je daar

ook iets voor terug doen. Al van kinds af aan

kom ik hier. Mijn opa en vader waren hier kind aan

Hoewel het lastig is bestuursleden en vrijwilligers

te werven, willen beide bestuursleden

het hoofd niet laten hangen. De vereniging

draait nog steeds met succes, mede door

vutters en gepensioneerden die de accommodatie

op peil houden. Bovendien is er onlangs een flinke

verbouwing gerealiseerd, waardoor Eindse Boys zo

goed als energieneutraal en – volgens de KNVB - als

eerste Nederlandse voetbalvereniging volledig zelfvoorzienend

is. Lambert: “Dat lukt echt niet zonder

sponsoren, bestuurskracht en de belangeloze medewerking

van leden en andere vrijwilligers!”

Bestuurslidmaatschap is een functie met ups &

downs. Daarvan zijn Lambert en Kelsey zich bewust.

Waarom ze zich er dan toch voor blijven inzetten?

Omdat ze trots zijn op hun club. Kelsey: “Mensen

weten vaak niet wat je er allemaal voor doet. Als

je begint als bestuurslid weet je dat zelf eigenlijk

ook niet. Toch geeft het me voldoening. Ik leer er

heel veel van. Als ik terugkijk op wat we zoal

hebben bereikt voor de club, geeft dat

hoop voor de toekomst.” “Sprak de nieuwe

voorzitter”, vult Lambert aan.

28


De maatschappij kan niet zonder

vrijwilligers. Helaas is er lastig aan

te komen. Of niet?

Aan het woord twee bestuursleden van

V.V. Eindse Boys in Nederweert-Eind.

Gevolgd door de voorzitters van wijkraad

Fatima en buurtvereniging Fatima in

Weert.

Het ijzer smeden als het heet is. Tja, dat is

misschien toch de beste manier om mensen

te werven… Daar zijn de twee voorzitters

van de wijkraad en de buurtvereniging het roerend

mee eens.

John van den Boogaard (62) is voorzitter van Buurtvereniging

Fatima. Jarenlang was hij voorzitter van

de wijkraad Fatima. “Ik ken Roy van der Heijden (38)

al heel lang en ik wist dat hij een goede opvolger

van mij zou zijn bij de wijkraad. Dae pasj d’r beej.

Dus ik ben op ‘m afgestapt en heb ‘t ‘m gevraagd.”

Roy hield de boot enige tijd af. Maar nu Roy geen

indirecte betrokkenheid meer heeft met de Weerter

politiek, is voor hem de weg vrij om voorzitter

van de wijkraad te worden. De wijkraad is het aanspreekpunt

voor alles wat de wijk Fatima aangaat.

Roy: “Ik woon hier en ik voel me betrokken

bij de wijk.” John vult aan. “Je kunt gericht in

actie komen voor de wijk; wat gebeurt er met de

leegstaande sportzaal, wordt er gebouwd, hoe

kunnen we het verkeersveiliger maken, is er een

speeltuin nodig?”

Roy is allesbehalve onervaren in de vrijwilligerswereld

en zeer maatschappelijk betrokken. Met de

werkgroep ‘Voor iedereen’ organiseert hij jaarlijks

een diner gekokkereld van eten dat normaliter

weggegooid zou worden. Ook zit hij in het bestuur

van de Streetsingers.

John is ook geen onbekende in het Weertse, al was

het maar door zijn jarenlange bestuurslidmaatschap

van Bospop. “Ik doe wat ik doe, omdat ik het leuk

vind. Ik ben niet bang om mensen te benaderen,

voor sponsoring, voor een bestuursfunctie of om de

handen uit de mouwen te steken. Ik ga altijd op

zoek naar mensen die bij ons passen. Ik stap gewoon

op de mensen af als de tijd daar rijp voor is.”

Hoe zit het met de waardering? John neemt het

woord. “Weet je, je moet het samen doen. Dat is

heel belangrijk. Daarom moet je de vrijwilligers

verwennen. Ze goed te eten en te

drinken geven. En het moet gezellig zijn.

Als het niet gezellig is, gaan de mensen lopen.

Bovendien moet je zorgen dat er voldoende leuke

dingen te doen zijn waarvoor ze zich kunnen inzetten.

Ik noem maar wat: helpen bij een festival. Dat

vindt iedereen leuk.”

Voor zowel John als Roy geldt dat ze zich betrokken

voelen bij de buurt. Iets voor hun eigen wijk kunnen

betekenen, geeft plezier. “Tuurlijk doe je het voor

jezelf”, schetst Roy. “Maar het is ook fijn als je er een

ander blij mee kunt maken. Ik moet wel het idee

hebben dat ik iets kan toevoegen aan het geheel.

Bovendien word ik er kriebelig van als mensen zo’n

houding hebben van ‘ze zoeken het maar uit’. Nee,

niks gaat vanzelf.”

“Wetse, vrijwillig voor de club of voor een

ander iets doen moet in je zitten. Je moet

goed rondkijken, maar meestal weet ik de juiste

personen wel te vinden”, sluit John af met zijn welbekende

gulle lach.

29


“Zonder vrijwilligers

zou dit niet kunnen

bestaan!”

Jos Levels (70) runt in Nederweert een intieme en kleinschalige theaterboerderij met de

naam ‘Boeket’, vernoemd naar het buurtschap waar het theater is gevestigd. Er worden

het jaarrond voorstellingen georganiseerd. Dat doet hij niet alleen. Een groep vrijwilligers

helpt hem. Ieder met z’n eigen expertise en takenpakket. Jos: “Het is een op elkaar

ingewerkt team. Zonder hen zou Theaterboerderij Boeket niet kunnen bestaan.

Er zijn echter altijd extra handjes nodig. Maar ze moeten het niet doen om mij uit

de brand te helpen, nee, ze moeten het echt voor zichzelf doen. Dat duurt het langst.”

30


Jos en zijn echtgenote Riek kregen in 2007 het

idyllische idee om een theatertje te starten in de

schuur naast hun sfeervolle en authentieke woonboerderij

in Nederweert. Met 100 caféstoelen, een

decor van velours gordijnen, een podium en tribune

gebouwd van pallets bekleed met Perzische

tapijten is er een intiem en zeer sfeervol theater

gerealiseerd onder de oude houten spanten van de

grote schuur. Jos verloor zijn echtgenote in 2017 en

zag hun droom in het water vallen. Hij bleef echter

niet bij de pakken neerzitten en verzamelde een

team vrijwilligers om zich heen. “Ik heb veel steun

gehad van de vrijwilligers. Zij hebben mij er doorheen

gesleept in die moeilijke beginperiode.”

Waardering in applaus

Door de jaren heen zag Jos de vrijwilligers komen

en gaan. Sommigen wilden te snelle stappen

zetten, anderen waren te behoudend. Sommigen

verwachtten niets meer voor hun inzet dan gezelligheid

en een zinvolle daginvulling, enkelen waren

telkens op zoek naar waardering. Jos: “Die waardering

zit in het applaus, in een goed lopende voorstelling,

in de reacties van bezoekers en artiesten.

Het belangrijkste is echter dat je de waardering in

jezelf vindt, in het plezier en genoegen dat je er aan

beleeft.”

Niet voor de ander, maar voor jezelf

Jos duidt op de daadwerkelijke motivatie om

vrijwilliger te worden. “Tuurlijk, je wordt vrijwilliger

om iemand of een organisatie te helpen. Maar dat

mag eigenlijk niet je basismotivatie zijn. In de basis

word je vrijwilliger omdat je tijd over hebt, omdat

je een zinvolle hobby zoekt, omdat je betrokken

bent bij een vereniging of organisatie, omdat je je

na je werkzame leven nog nodig wilt voelen, om

een doel te hebben. Of om iets te leren en nieuwe

mensen te leren kennen. Kortom, eigenlijk word je

vrijwilliger voor jezelf. Als je dat doorziet, dan pas

kun je iets betekenen voor een ander. In dit geval

dus voor Theaterboerderij Boeket.

Momenteel hebben we een mooie groep betrokken

vrijwilligers, die allemaal van elkaar weten

wat er verwacht wordt. Ze hebben er plezier in.

En daar heb ik dan weer plezier aan. Nu ik wat

ouder word, wil ik me zoetjesaan terugtrekken uit

het hele georganiseer. Daar ben ik al een poosje

mee bezig. Ik vind het heel lastig om het los te laten.

Wat ik uiteindelijk wil, is gewoon als vrijwilliger mijn

rol vervullen.”

Vijf vrijwilligers en Jos houden zich bezig met de organisatie

van het theater. Een andere groep vrijwilligers

houdt de omringende natuurtuin bij en klust

her en der. Dit noemt hij zijn ‘pongelgroep’. Deze

groep komt iedere week bij elkaar en beslist dan samen

wat er die week onderhanden genomen moet

worden. Het reilt en zeilt bijna geheel zelfstandig.

Af en toe wordt Jos gevraagd naar zijn wensen of

mening. Jos: “Die groep mensen geniet er van om

hier te zijn en aan de slag te gaan met de bloemen-

en moestuin of met de dieren. Voor hen is het een

gezellige ochtend, voor mij is het een uitkomst.”

Extra handjes

Ondanks de relatieve grote groep vrijwilligers,

kan Jos nog altijd extra mensen gebruiken. Als je

minimaal drie maal per jaar helpt, ‘verdien’ je gratis

toegang voor alle voorstellingen in de theaterboerderij.

Natuurlijk met inbegrip van de consumpties

tijdens inzet en voorstellingen. “Maar”, zegt Jos zeer

beslist, “ik wil niet dat de vrijwilligers het voor mij

doen! Daar voel ik me ongemakkelijk bij. Zolang

mensen willen helpen omdat ze het leuk vinden,

zijn ze van harte welkom.”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> www.theaterboerderijboeket.nl

31


“Verbeter de

wereld en begin

bij jezelf”

Stadsimker mag hij zich noemen. Erik Schroën (56) uit Weert. Hij noemt het een leuke eer

die hem ten deel is gevallen. Belangrijker vindt hij echter de interactie met volwassenen

en kinderen om hen bewust te maken van de wondere wereld van de bij en hun rol in de

voedselketen. ”Ik kan de wereld niet verbeteren, maar er wel aan bijdragen in mijn eigen

leefomgeving.”

32


Erik Schroën is imker. Hij houdt zich naast zijn

drukke baan als technicus in de metaalindustrie letterlijk

bezig met de bloemetjes en de bijtjes. Bij de

bijenkasten komt hij heerlijk tot rust na een drukke

werkweek. Maar daaruit bestaat zijn rol bij imkervereniging

St. Ambrosius Weert niet alleen.

Als stadsimker is hij verantwoordelijk voor de stadshoning,

verzameld in bijenkasten die de leden van

de vereniging her en der in de gemeente Weert

plaatsen. De bijen kunnen naar hartenlust stuifmeel

en nectar verzamelen in onder andere het wijkpark

achter Den Doolhof en de Volkstuinen Leuken in

Weert, waar het aanbod aan verschillende bloemen

en planten groot is.

Wat hij veel leuker vindt, is vertellen over bijen.

Bijvoorbeeld tijdens de jaarlijkse bijendag of op

scholen. “Kinderen zijn enorm geïnteresseerd in

het milieu en in dieren. Als je hen vertelt over het

nut van bijen, zie je hen letterlijk opbloeien. Om de

kinderen te betrekken hebben we een bijenkastenproject

gedaan. De kinderen mochten zelf een

bijenkast ontwerpen. De bijendag is ook ieder jaar

weer aanleiding voor kinderen en volwassenen om

zich aan te melden en meer te leren over de fascinerende

wereld van bijen. Onze vereniging heeft

nu meer dan 120 leden, jong en oud.”

Hij is ook mentor en vraagbaak binnen de vereniging.

Gevleid vertelt Erik: “Iedereen die een bijenkast

heeft, bouwt een band op met z’n volk. Om

ziektes te voorkomen en te zorgen dat er voldoende

voedselaanbod is, moet de imker regelmatig z’n

volk in de gaten houden. Als de nieuwe hobby-imkers

het even niet weten, wordt al snel geroepen

‘bel Erik maar’.”

Zijn voldoening als vrijwilliger bij de imkervereniging

bestaat uit het feit dat hij iets kan bijdragen in

kennisoverdracht. “Bijen zijn ongelooflijk belangrijk

in het ecologische systeem. Ze zorgen voor de

bestuiving van voedingsgewassen én ze zijn een

belangrijke indicator voor het leefmilieu. We roven

met z’n allen de planeet leeg en beschadigen onze

eigen omgeving. Daar kunnen we iets aan doen:

verbeter de wereld en begin bij jezelf. Bijvoorbeeld

met een bloemrijke inrichting van je tuin, door het

inzaaien van akkerranden of met een gevarieerde

beplanting van plantsoenen.”

Betrokkenheid bij natuur en milieu zijn twee belangrijke

redenen waarom hij zich inzet als vrijwilliger.

Eriks bevlogenheid komt echter ook voort

uit een persoonlijke overtuiging: “Als iemand iets

doet waar hij of zij niks aan verdient, dan is dat een

krachtig signaal dat het belangrijk is!”

Erik kwam niet geheel bij toeval bij de vereniging.

“Mijn vader en mijn opa van moeders kant waren

imker. Ik heb veel van hen geleerd. Toen mijn vader

overleed, heb ik de zorg voor de bijenkasten op me

genomen.” Met die ervaring op zak meldde Erik zich

bij Imkervereniging St. Ambrosius, waar hij al gauw

in het bestuur kwam en een van de cursusleiders

werd. Het geven van cursussen vindt hij erg leuk.

“In de groepen zitten mensen van allerlei rangen en

standen. Ze hebben in het begin geen binding met

elkaar. Door het imkeren moeten ze elkaar helpen.

Op die manier ontstaat er één groep zonder onderscheid

en dat is heel waardevol.”

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Meer weten over bijen en het imkeren?

Kijk dan eens op www.imkersweert.nl.

Of kom op een zondag naar het Natuur- en Milieucentrum

de IJzeren Man (NMC) in Weert en bezoek

de bijenstal.

33


Geen pilletje maar een

doorverwijzing naar

vrijwilligerswerk

Je gaat naar de huisarts en wat zegt

deze? “Wat vindt u leuk om te doen? Waar

wordt u blij van?” Die vragen had je niet

verwacht. Je hebt immers lichamelijke

klachten waar je al een poosje mee rondloopt.

Je wilt daar vanaf. En als je dan

eindelijk toch een afspraak bij de huisarts

hebt gemaakt, stelt’ie deze rare vragen!

De antwoorden op die vragen kunnen in

sommige gevallen echter wel de oplossing

zijn voor jouw klachten.

Klachten zonder medische oorzaak

Je zit niet goed in je vel, je voelt je eenzaam, het

zelfvertrouwen heeft een deuk opgelopen, het doel

in het leven valt weg, je krijgt niks meer gedaan,

de clubs waar je bij was heb je opgezegd, er komt

niemand op bezoek… Dergelijke situaties kunnen

onverklaarbare lichamelijke klachten opleveren,

zoals vermoeidheid, pijn in de nek, buikpijn, maar

ook stress, angst en somberheid. Al deze klachten

hebben lang niet altijd een medische oorzaak. Vaak

spelen onderliggende sociaal maatschappelijke problemen

een rol, zoals het overlijden van een partner,

verlies van werk, een verhuizing, eenzaamheid etc.

Medicatie brengt onvoldoende oplossing. Dan kan

de huisarts kiezen voor een andere ‘behandeling’.

Recept voor welbevinden

Om psychosociale klachten te verminderen is het

belangrijk dat de huisarts aandacht besteedt aan de

lichamelijke klachten, maar óók aan iemands psychische

en sociaal maatschappelijke omstandigheden,

want daar kan de sleutel tot welbevinden liggen.

In de gemeente Weert (Boshoven en Stramproy)

loopt een pilotproject genaamd ‘Weer(t) Positief’. In

plaats van het traditionele pilletje voor te schrijven,

verwijst de huisarts patiënten door naar een praktijkondersteuner

of welzijnscoach. Zij zoeken, samen

met de cliënt, naar een activiteit die past bij zijn of

haar interesses en mogelijkheden. Door - als het

ware - een recept uit te schrijven voor activiteiten

op het gebied van ontmoeting, sport of cultuur kan

de cliënt (opnieuw) ontdekken waar ‘ie gelukkig van

wordt. Het is niet altijd gemakkelijk om die stap te

zetten. Praat er met de huisarts over.

Je doet weer mee!

Van nieuwe dingen ontdekken en mensen ontmoeten

krijg je energie. Dat is leuk en spannend tegelijk

en het geeft (nieuw) zelfvertrouwen. Ontdek nieuwe

kanten van jezelf of zet juist je kennis en vaardigheden

in als vrijwilliger in de sport, cultuur of zorg. Op

die manier kun je iets voor een ander of een vereniging

betekenen. Maar het allerbelangrijkste is nog:

je kunt iets voor jezelf betekenen! Je doet weer

mee aan de maatschappij én je hoeft minder vaak

naar de dokter.

. . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . .

> Voor meer informatie over het pilotproject in

Weert neemt u contact op met Sanne Kuepers

van Punt Welzijn (0495-697900).

34


“Een blij gezicht,

daar doe je

het voor!”

“Doe iets

wat je écht

leuk vindt!”

“Zaterdag is

voor de scouting,

daar komt de

baas niet aan.”

“Als de vereniging

hulp nodig heeft,

dan help je.”

“Je kunt iets kiezen

waar je van

leert en profijt van

hebt in je studie

en toekomst.”

“Zoek vooral

vrijwilligerswerk

waar je plezier

aan beleeft.”

Wat jij als vrijwilliger doet voor een ander vinden wij erg belangrijk. Dat hebben we gedurende het jaar laten

zien door een aantal vrijwilligers uit de gemeente Weert en Nederweert letterlijk in ‘the picture’ te zetten.

Op onze website staan hun verhalen. Deze hebben we ook via social media gedeeld. Allemaal onder de

noemer ‘Mensen maken Nederweert’ en ‘Mensen maken Weert’. Dit hebben we afgeleid van ‘Mensen maken

Nederland’, het motto van het Nationaal Jaar Vrijwillige Inzet 2021.

In bovenstaande collage zie je een selectie van de enthousiaste mensen die in het afgelopen jaar werden

geïnterviewd. Hun verhalen en die van anderen lees je op https://www.puntwelzijn.nl/mensenmaken

of scan de QR code hieronder:

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!