It’s my birthday: 60 brieven aan…

It's my birthday!
24 januari 2022
Misschien is het beter om ‘only sixty’ te zeggen. Ik vind zestig best een confronterend
getal, het is toch een beetje aan de verkeerde kant van de lat.
Gelukkig ben ik nog energiek genoeg om het uitbundig te vieren, nu nog even niet,
maar dat komt goed. Ik ga door met genieten van het leven en ik hoop nog veel
nieuwe ideeën te kunnen ontwikkelen. Maar het is ook een moment om even stil te
staan bij de afgelopen zestig jaar. En daarom heb ik zestig brieven geschreven aan
lieve, dierbare mensen, bekend en onbekend!
Het is een echte memory lane geworden.
Veel leesplezier!
Liefs,
Trui

'Beter goed gejat,
dan slecht
bedacht'
Beste Anita,
Wij kennen elkaar niet. Maar ik ga je iets bekennen. Ik heb namelijk een idee van
jou gestolen maar ik spreek liever van overnemen. Op het moment dat ik dit schrijf
ben jij net een paar dagen zestig jaar geworden. Je hebt het gevierd en volgens mij
genoten met allemaal lieve mensen om je heen.
Ik word in januari zestig en ik vind het wat, of beter gezegd, ik vind het helemaal
niks. Alle andere kroonjaren heb ik uitbundig gevierd en de getallen waren geen
issue voor mij. Maar deze vind ik pittig. Ik sta nog vol in het arbeidsproces en heb
nog heel veel energie. Ik heb ook nog veel ideeën en plannen maar realiseer mij
echt dat ik aan de andere kant van de tijdslijn zit en dat is nou net waar ik nog geen
zin in heb. Dat ze mij al jaren met mevrouw en u aanspreken neem ik voor lief,
maar ze gaan mij toch niet als oude taart zien?
Jij liet een paar maanden geleden op social media weten dat je een boek ging
schrijven. Een boek met zestig brieven aan mensen uit jouw leven. Dat vond ik zo
mooi en bijzonder dat ik dat ook ben gaan doen. Geen boek maar een magazine met
ook zestig brieven. Aan mijn dierbaren, collega’s, vrienden, bekenden en
onbekenden. En dus ook aan jou. Mijn inspiratiebron om wekelijks een aantal brieven
te schrijven voor het magazine die ik ga uitgeven. En ook ik ga mijn verjaardag groots
vieren, ik word zestig en kan de hele wereld nog aan, toch? Zestigers, de nieuwe
veertigers!
Leiden, 15 november 2021
Anita Witzier
2

Lieve Anneke,
Jouw papa Dick en mijn papa Henny waren goede vrienden.
Ze kenden elkaar van Lugdunum, een mooie
voetbalvereniging in Leiden. Jouw man Rob was ook van
dezelfde club en ik ben bijna geboren op het oude terrein in
de Kikkerpolder. En zo is de cirkel rond.
Jij en Rob kwamen graag bij mama en papa. Bijkletsen onder
het genot van een borreltje. Na het overlijden van papa ben
je dit blijven doen en ging je regelmatig lunchen met mama
bij het Haagsche Schouw. Toen mama twee jaar geleden is
verhuisd naar Vlietwijk ben je niet gestopt met deze
bezoekjes. Steevast stuur je regelmatig een berichtje: “Trudy,
kan ik je lieve moedertje bezoeken”? En na afloop krijgen we
altijd een verslag met waar jullie het over gehad hebben, wat
ze aan had en dat ze zo ontzettend lief is. Wij waarderen dit
enorm en als ik mama vertel dat je bent geweest zegt ze
altijd: de dochter van Dicky, en zo is het.
Jullie zijn ook echte jazzfanaten en dus trouwe fans van Jazz
on Sunday. Deze jazzclub is bijna 45 jaar geleden opgericht
door mijn ouders samen met Frans en Greetje Montanus, óók
van de groen, witte club. Helaas door corona hebben we
nauwelijks concerten kunnen bijwonen maar ik hoop, dat
zodra het weer kan, wij jullie zien swingen op de dansvloer!
Leiden, 30 december 2021
Anneke de Roo
3

Lieve Brenda,
Dit stukje moet ik natuurlijk wel perfect schrijven.
Jij als mijn juf om beter te leren schrijven kijkt er
vast heel kritisch naar.
Ik ben door Manon Vonk bij jou stamgast geworden
in het online Schrijverscafé. Iedere maandagavond
om 19.00 uur zoeken we een kruk aan de bar en gaan
aan het werk. Niets moet, alles mag. In drie blokken
werken we tot 21.00 uur. En je mag doen wat je wilt.
Werken aan een boek of teksten voor je website. Of
aan een magazine. Aan het eind kunnen er een
aantal stamgasten een paar regels voorlezen waar
altijd gretig gebruik van wordt gemaakt. Er is nooit
negatieve feedback alleen de vraag: wat valt je op in
de tekst. En van die reacties kun je weer blij worden.
‘’Je bent er omdat het
kan. Je er zin in hebt.
Tijd voor hebt. Of niet.
Dát is hoge energie.’’
Ik loop al een tijdje rond met het idee om een boekje
te schrijven over het leven van mijn mama. Wilde
plannen die nog geen vast gestalte hadden gekregen
tot dat ik bij jou de cursus Beter Leren Schrijven ben
gaan volgen. Wat heb ik veel van je geleerd maar wat
ontbreekt mij de tijd om door te pakken en daar baal
ik enorm van. Toch ga ik de uitspraak “wat in het vat
zit, verzuurt niet” weer van de plank halen. De opzet
van het boekje is er, in 2022 ga ik er echt verder aan
schrijven en wie weet word ik ook deelnemer van de
vervolgcursus. Ik wil het immers gewoon goed doen!
Voorlopig blijf ik in ieder geval wel stamgast…de
hoogste tijd……
Leiden, 30 december 2021
Brenda van Es
4

Lieve Carool,
Met geen pen is te beschrijven hoeveel wij met
elkaar hebben meegemaakt. Door onze eerste
werkgever, DHL, hebben we elkaar leren
kennen. Eerst op het kantoor in Zoeterwoude,
we waren nog hartstikke rood/wit, daarna
samen de verhuizing meegemaakt naar
Hoofddorp. Al snel werden we vriendinnen, als
toen het woord besties had bestaan, waren wij
dat toen al geweest! We hebben veel mensen
zien komen en gaan. We hebben de meest
fantastische feesten meegemaakt. En we
hebben gezien hoe het niet zou moeten binnen
zo’n organisatie maar er ook enorm veel
geleerd. Die eerste werkgever is eigenlijk als je
eerste vriendje zei laatst iemand, vergeten doe
je hem nooit meer, en dat is waar.
We hebben meegewerkt om DHL groot te maken
en ook de grote mannen vanuit Europa van
dichtbij meegemaakt. Weet je nog dat je Rob
Kuipers in je autootje van Schiphol ging ophalen
en bleek dat je twee verschillende schoenen aan
had? En wat kunnen we verhalen vertellen over
Eurosoccer in Lommel. De koelkasten dreven
echt in de vijver en de feesten waren
onvergetelijk.
We hebben er ook veel verdriet samen
meegemaakt. Niet in woorden te vertellen
hoeveel impact dat toen heeft gehad in onzer
beide levens. Onlangs hebben we het er nog over
gehad. Het heeft een plek gekregen maar ik zal er
altijd met een lach en een traan aan
terugdenken.
Nu ben je een soort uber moeder in een
huishouden met grote stoere mannen. Jullie
ondernemen veel en zijn een warm gezin, mooi
om te zien. Fijn dat we regelmatig contact
hebben, met of zonder mannen, met of zonder
anderen. En altijd met voldoende gesprekstof
om uren door te komen! Snel weer doen toch?
Leiden, 30 december 2021
Carola Hoogkamer
5

Beste Beau,
Wij kennen elkaar natuurlijk niet maar toch kom je mijn
huiskamer regelmatig in alsof je zo op de bank neer wilt
ploffen. Dat lijkt mij trouwens wel erg gezellig. Ik denk dat
veel mensen je een bral aap vinden. Dat komt natuurlijk
omdat je zo lekker bekakt praat. Ik geniet er juist van. Net
zoals je schopt tegen heel wat schenen. Altijd op een
dusdanige manier dat je het netjes houdt, maar wel zegt wat
je ervan vindt.
Soms werd je verguisd, daarna werd je weer de hemel in
geprezen voor bijvoorbeeld je programma’s die je hebt
gemaakt met de mensen op de straat. Een diepe buiging hoe
je dit aan ons hebt laten zien. Nu zien we je weer dagelijks in
een talkshow die je afwisselt met Eva en eerlijk is eerlijk, je
gaat haar soms echt voorbij. Toen ik hoorde dat je een
programma ging maken a la Felderhof werd ik oprecht blij en
gisteren heb ik de eerste uitzending gezien met Miljuschka en
Nick. Het resultaat mag er zijn: puur, sfeervol, grappig,
voldoende diepgang én emoties bij jullie alle drie. Ik kijk uit
naar de volgende afleveringen.
Ga lekker door met je manier van presenteren en mijn
uitnodiging staat; je bent meer dan welkom voor die borrel bij
ons op de bank in Leiden!
Leiden, 3 januari 2022
Beau van Erven Dorens
6

Lieve tante Bep,
Ik hoor je brommen, want Tante Bep zeggen we eigenlijk al heel lang
niet meer.
Papa had één broer, Cees, zij scheelden 13 jaar. Samen groeiden zij op
in de Falckstraat in Leiden en ze zijn eigenlijk altijd dicht in elkaars
leven gebleven. De vrouwen, jij en mama, konden goed met elkaar
opschieten en dus hebben we veel leuke dingen met elkaar
ondernomen. Feestjes bij Oma en Opa Kwik, kampeervakanties in
Duitsland en Luxemburg en beide gezinnen hadden een volkstuin waar
we de hele zomer doorbrachten. Zelfs de skivakanties met Val Maar
Raak deden jullie gezamenlijk al was de één wat sportiever dan de
ander. Jouw Cees was de handige Harry van de twee, papa de
organisator en zo waren ze een mooie aanvulling op elkaar. Vaak ook
gepaard met fikse discussies maar dat zit nu eenmaal in de genen van
de Kwikken.
In 2001 zijn jullie buren geworden aan de Alexander Dubcekplaats met
een prachtig uitzicht op het water. Uiteraard kwamen er bootjes en
hebben jullie heel wat genoten op de Leidse wateren. Helaas zijn de
beide broers er niet meer en mis jij je schoonzus die nu in Vlietwijk
woont. Onlangs zijn Marja en ik met jou uit eten geweest. Altijd een
feestje en we hebben ouderwets gelachen om alle oude én nieuwe
verhalen. Lieve Bep, zodra we uit de lockdown zijn plannen we snel
weer een nieuwe eetafspraak!
Leiden, 30 december 2021
Bep Kwik
7

Lieve Papa,
Wat had ik je graag live verteld hoe het met mij en
ons gaat. Sterker, je had er gewoon eigenlijk bij
moeten zijn maar dat is helaas sinds 2007 niet
meer het geval.
Er is zoveel gebeurd in al die jaren. Er zijn grote
crisissen geweest met veel impact voor iedereen. Jij
had je er zorgen over gemaakt maar ook in de pen
geklommen om je mening te geven. We krijgen geen
rente meer als we spaargeld hebben op onze
rekeningen, voor jou iets onvoorstelbaars maar
voor ons ook. We hebben het alleen te pikken,
helaas. Social Media, spraken we er toen al zo over,
heeft een enorme impact op ieders leven. Politici
worden bedreigd en moeten beveiligd worden. Ik
moet altijd denken aan jouw woorden: Wiegel en
Den Uyl waren het nooit met elkaar eens in de
kamer maar dronken een biertje op het Plein na
afloop. Er wordt, in het hele land, gedemonstreerd
over van alles, anders dan in de jaren met de FNV
voorop. En er komt enorm veel geweld aan te pas,
vreselijk. De wereld verhard roept Ruud al heel lang
en maar het is nu wel echt heftig moet ik eerlijk
zeggen. En beangstigend.
Jouw stoere kleinzoon wordt in mei vader van een
dochter, spannend en heel leuk om oma te worden.
We krijgen weer een Oma Kwik, zelfs een soort
Truus. De geschiedenis herhaalt zich. Ruud en ik zijn
nog steeds happy met onze stek in Fryslân. Had jij
niet gedacht hé, jouw uitspraak “dat is voor een
blauwe maandag”, is gelukkig niet uitgekomen.
Mama woont in Vlietwijk, ze heeft helaas Alzheimer,
maar is gelukkig. En als we foto’s van jou laten zien
zegt ze met een grote glimlach: “Dat is Henny Kwik”.
Ze vergeet jou nooit Pap.
En ik Papa, ik mis je. Om je te vertellen over
mijn leven en mijn bedrijf en te sparren over de
dingen waar ik mee bezig ben. Zestig word ik,
wat een mijlpaal, ik proost er in gedachten met
jou op!
Leiden, 20 januari 2022
Papa
8

Lieve Ellen,
Op de dag dat ik deze brief aan jou schrijf is het restaurant waar
wij elkaar voor het eerst hebben ontmoet overgegaan in andere
handen. Het was niet zomaar een restaurant het was immers
Vooraf & Toe van jou en jouw vrouw Trudi. Op het mooiste plekje
van Leiden aan de Botermarkt. Jarenlang bestierde jullie dit
unieke etablissement, jij vanaf de voorkant, Trudi was de baas
van de keuken. Tout Leiden kwam er voor een gezellig gesprek,
een ongevraagd- of gevraagd advies, de heerlijkste koffie en de
speciale broodjes. Na acht jaar hielden jullie het voor gezien en
hadden jullie snode plannen om elders een succes te maken. Dat
werd het restaurant van de Doeshaven. Helaas gooide de ziekte
van Trudi de plannen in de war en hebben we veel te vroeg
afscheid van haar moeten nemen.
Met bewondering heb ik gezien hoe je het volgende restaurant bent
gestart, Haar Gangetje, uiteraard ook in jouw geliefde Leiden. In die
tijd waren we zeer vaak bij elkaar, zowel in Leiden maar ook in
Fryslan, waar je met je kleine caravan, zeg maar een bolhoed, vaak
bij ons langs kwam. Haar Gangetje kostte je enorm veel energie en
toen je het van de hand kon doen greep je die kans met beide
handen aan. Inmiddels was er een nieuwe vrouw in je leven en heb
je je oude beroep in het onderwijs opgepakt.
En nu lieve Ellen ziet jouw wereld er totaal anders uit. Je bent
getrouwd en dat hebben we gevierd. Je hebt je huis verkocht en
hebt een mooi nieuw huis gevonden in Delfstrahuizen. We zijn een
soort buren geworden, wij zijn daar ’s zomers en jullie het hele jaar.
Jullie zijn gelukkig met jullie enorme schuur, Pietje Bell zou er
jaloers op zijn, jullie camper, de enorme tuin en de boot voor de
Friese meren. Ik zie je niet terug meer naar het Leidse komen, en
dat geeft ook niet. We zoeken elkaar gewoon daar op: oant sjen!
Leiden, 12 december 2021
Ellen Blok
9

Lieve Eem,
Op de dag dat KWIK twintig jaar bestaat schrijf ik jou een brief. Je kwam,
zag en overwon bijna achttien jaar geleden. Je werd geattendeerd door
een wederzijdse kennis op een vacature bij KWIK als stagiaire, de
opvolger van Died. Op de Haagweg, een legendarische plek voor ons,
kwam je binnen: open, rauw en heel duidelijk. Na 10 minuten wist ik het,
die moet ik hebben. We spreken dezelfde taal, zijn non-verbaal als een
open boek, niet heel politiek onderlegd en zo eigenwijs dat anderen er
soms tureluurs van worden. Maar dat is dan jammer, we doen het voor
het goede doel, nooit voor eigen belang. Toen je thuiskwam bleek je
later gezegd te hebben dat het wel een raar sollicitatiegesprek was
geweest. Dat klopt maar als het duidelijk is hoef je er geen verder
woorden aan vuil te maken niet waar?
Je bent zeven jaar bij KWIK gebleven en wat hebben we veel meegemaakt.
Eigenlijk kunnen we de helft niet vertellen maar dat andere deel wel.
Geweldige producties hebben we verzorgd voor DHL en vele andere
klanten. De meest memorabele is wel die in Brabant bij ook een Trudy, wat
een heks was dat. Nog altijd moet ik er met de mannen van Peitsman over
lachen, en jij weet wel waarom!
Je werd Freek zijn grote zus. Ik was er niet altijd blij
mee als hij thuiskwam met een 6 voor een vak en jij
riep dat hij een half punt teveel zijn best had gedaan.
Zou het invloed hebben gehad op zijn middelbare
school carrière? Maar je hebt ‘m ook veel geleerd;
doorbijten in de sport, nachten doorhalen en fris
weer aan de slag en gewoon…..doorzuipen, niets mis
mee!
Je hebt een reis gemaakt, eerst naar een ander land.
Je hebt twee prachtige jongens op de wereld gezet en
je hebt een “brave” baan als ambtenaar. Sorry, dat
waren immers vroeger jouw woorden? Maar het is wel
heel goed voor de stad dat je toevallig nu het
evenementenburo bestierd, zo komt alles toch weer
samen! Inmiddels woon je weer in Voorschoten, een
soort thuiskomen. We zien elkaar veel te weinig maar
weet dat de deur altijd voor je open staat!
Leiden, 1 december 2021
Emile de Neree
10

Lieve Felice,
In 2017 liep je ons kantoor binnen als een lief, verlegen mbo
student en kwam stage lopen. In een chaotisch team met drukke
mannen en hyperende vrouwen, never a dull moment. Je kwam
gelijktijdig met een collega stagiaire die heel mondig was, soms
zelfs een soort bazig. Jij keek, zag en overwon en toen zij vertrok
ben jij de Leading Lady geworden. En wat waren we blij met jou.
Na je mbo opleiding ben je een hbo studie gaan volgen in
Amsterdam. Een sprong in het diepe want het was een nieuwe
opleiding aldaar en jij was van de eerste lichting. Hilarisch maar ook
triest om te horen hoe het er intern soms aan toe gaat. Gelukkig raak
je niet snel van de wijs en ging stug door. Je bent nooit “los” van
KWIK gekomen. Op de achtergrond bleef je klussen doen. Vanachter
de computer of live bij evenementen. Door Corona ben je eigenlijk
nog meer gaan meewerken en een waardevol lid van ons team. Hoe
blij ben ik dat je je afstudeerstage ook bij ons gaat doen. Het goed
lanceren van Samen Dichtbij, als die Rutger in Amsterdam het nu ook
maar eens gaat snappen!
Je staat stevig in het leven. Veel
vrienden en vriendinnen in good
old Chateau, een lieverd in
Alkmaar en voldoende plannen
voor de toekomst. Zien we jou
echt in Baantjer ooit als
rechercheur Kooman
langskomen?
Nu eerst de leuke events die op
de planning staan, ontvang jij
Willem Alexander?
Leiden, 4 januari 2022
Felice Kooman
11

Lieve Ineke,
Onze levens lopen al heel lang, door én
naast elkaar. Ik zou niet eens meer de
chronische volgorde weten. Het gaat van
koken met elkaar samen met onze
mannen, tot ons jarenlange lidmaatschap
bij de OVC, de ondernemende vrouwen
van Leiden. Van het elkaar in alle vroegte
ontmoeten op 3 oktober tot het
naborrelen in de L’espe na weer een
gezellig Sportcafé. Of jullie tip dat je
dochter Steef een stageplaats zocht en
dat resulteerde in een jarenlange
samenwerking én vriendschap bij KWIK
Events. Of de fijne gesprekken als ik bij
jou in de stoel lig in jouw
schoonheidssalon. Nooit zoeken we naar
onderwerpen en wat wordt gezegd in de
van het Hoffstraat, blijft daar ook!
Het was schrikken voor jou en voor ons toen er in
2021 een vlekje werd geconstateerd in je borst. Ik
heb ontzettend veel bewondering en respect voor
jou hoe je hier mee om bent gegaan. Open,
realistisch en vooral heel positief. Je hebt bijna
gewoon doorgewerkt onder het motto dat thuis
zitten je niet beter zou maken. Nu ben je een paar
maanden verder en ziet alles er weer rooskleurig uit,
godzijdank!
Geniet voor huis, haard, jullie mooie uitjes en
dineetjes. Stond onze volgende afspraak al gepland?
Leiden, 12 december 2021
Ineke de Graaf
12

Lieve Marja,
Jou ken ik echt mijn hele leven al, omdat ik simpelweg je oudere zus ben! Twee kleine KWIK meisjes, samen opgegroeid
in de van ’s Gravensandestraat in Leiden, in een liefdevol en actief gezin. Papa en mama waren zeer betrokken bij
allerlei organisaties waar wij vaak ook deelgenoot van werden. Ik weet de landelijke bijeenkomsten nog goed over de
documentatiegroep ‘40-‘45. Ergens op een militaire basis tussen allemaal, veelal mannen, die grote verzamelaars
waren over de Tweede Wereldoorlog. Wij waren er enorm van onder de indruk. En de fijne zondagmiddagen met de
vrienden Montanus en Breedeveld. Jazzmuziek, happen en drankjes, never a dull moment. Toen is de jazzmuziek ons
met de paplepel ingegoten en zijn we allebei groot fan geworden van old blue eyes, Frank Sinatra.
Jij ging studeren, ik aan het werk bij DHL. Ik zeg het altijd met een knipoog, ik ben de knapste, Marja in alles de wijste! Al
vroeg zijn we met onze liefdes gaan samenwonen en kregen we in hetzelfde jaar, 1994, onze kids. Later volgde een roerige
tijd rondom je scheiding waar ik er gelukkig onvoorwaardelijk voor je kon zijn. En nu ben je helemaal happy met Ronald,
mijn gekke, leuke, enthousiaste, nieuwste zwager. Jullie gaan een bootje kopen, haha jullie lijken wel een getrouwd stel.
Was je voorheen wat teruggetrokken in het Leidse nu zeker niet meer. Je zit in de besturen van Jazz on Sunday en de
Oranjevereniging Leiden en wie weet verzint die zus van je binnenkort wel weer iets nieuws waar ze jou in meesleept! Maar
als ik zakelijk hulp nodig heb ben je er ook altijd voor mij. Vooral doordacht over wilde ideeën waar ik soms natuurlijk veel
te hard van stapel loop.
Iedere dag hebben we wel contact, net zoals we ook altijd met mama hadden. Over ditjes en datjes, over zorgen of leuke
feiten. Er is altijd wel iets te bespreken!
Nu gaan we eerst met onze gezinnen genieten op Curaçao. Ik ben er klaar voor, denk ik. Maar gelukkig ben jij in de buurt.
Stel dat deze Kwik de administratie niet in orde heeft dan zorg jij altijd voor je oudste zus, onvoorwaardelijk.
Leiden, 18 januari 2022
Marja Kwik
13

Hai die Franck,
Ik begin zo mijn brief aan jou want als wij elkaar bellen of live
spreken is dat standaard jouw openings zin, hai die Trui. Ik ken
jouw ouders langer dan dat ik jou ken. Wij schelen 10 jaar en
toen ik 12 jaar was, een heel leven geleden, mocht ik van je
vader meewerken in de sigarettenwinkel van mevrouw
Lepelaar. Nu ondenkbaar maar toen mocht dat gewoon nog. We
hadden de solide Nederlandse gulden en als ik een rijksdaalder
teruggaf moest ik zeggen: “met een knaak”. Het staat allemaal
goed op mijn netvlies bewaard. En die geur in de winkel van de
tabak ruik ik zo weer.
Later heb ik met jouw en mijn vader Tennisvereniging Zuid West
opgericht. Bij de oprichtingsvergadering moest ik Ruud beloven
niet nog een vrijwilligerstaak op mij te nemen. Je begrijpt zeker
wel wie er secretaris is geworden. En Ruud ging aan de slag om de
bar op poten te zetten. Wat een geweldige tijd hebben we daar
gehad.
Later ben je bij DHL komen werken, ik zat er al een tijdje, en we
deelden dezelfde passie voor serviceverlening en telefonische
verkoop. Als ik het goed herinner heb jij mijn baan overgenomen
na mijn vertrek. We zijn elkaar altijd blijven volgen en nu we
ondernemer zijn komen we elkaar veelvuldig tegen. En we helpen
elkaar ook waar kan en nodig is.
Ik heb bewondering voor je passie en gedrevenheid. Je bent altijd
bezig om je bedrijf in beeld te brengen en wilt met hetzelfde
enthousiasme andere bedrijven ook naar een hoger niveau tillen.
Je staat bekend als een goeroe als het gaat om Social Selling en je
wordt her en der Koning LinkedIn genoemd. Wil je mij wel
beloven om de balans werk en privé in de gaten te houden?
Misschien moeten we toch maar weer die loopjes erin gaan
brengen, bel jij voor een afspraak Franck?
Franck Fielemon
14
Leiden, 3 januari 2022

Beste Henri,
“Als je niet geboren
bent in Leiden, dan
kun jij er niets aan
doen, dat is de schuld
van je ouders.”
Onlangs ben je aan de 4e ambtstermijn begonnen in onze mooie
stad Leiden. Dat betekent dat wij elkaar al 19 jaar kennen. Onze
1e kennismaking was in je “sollicitatiestrijd” met kandidaat
Groen. Vlak na je installatie heb je de opening verzorgd bij
Leiden Culinair, waar ik in het bestuur zat. Je vertelde op het
podium dat je gek was op koken maar dat bewijs heb ik nog niet
geleverd gekregen. In al die jaren zijn we elkaar veel tegen
gekomen. Door mijn werk als evenementen organisator heb ik
je regelmatig in het draaiboek als spreker, geheime gast of als
relatie van de gastheer opgenomen. Ik luister altijd met plezier
naar je toespraken. Krachtig, een microfoon is niet altijd nodig,
en met een grapje erbij om de sfeer ontspannen te laten zijn.
Naast mijn werk hebben wij ook met elkaar te maken als we op
Koningsdag de hele dag gezamenlijk optrekken. Het voltallige
bestuur, de pers, Bianca en Michael is eigenlijk al jaren de vaste
bezetting. Eerst een formeel gedeelte maar het leukst vind je om
langs de wijken te gaan om te zien wat de kinderen daar allemaal
voor moois te bieden hem in hun eigen kraampje. Laten we
hopen dat we in 2022 weer een echte dag gaan beleven en
vergeet dan niet je zak vol te stoppen met losse euro’s want al die
kids willen je graag iets verkopen. Ook viel de viering van 5- mei in
2020 weg door corona, de plannen waren juist toen zo mooi en
zorgvuldig voorbereid. Dat moeten we in 2025 maar eens goed
overdoen.
In oktober hebben we samen het Singelpark gelopen. Een
enorme aanwinst voor onze stad en wij beiden zijn trots op alle
mooie ontwikkelingen in Leiden. We hebben een aangename 1,5
uur gehad. We vertelden over ons werk, waar we mee bezig zijn,
wat ons energie levert maar ook wat ons zorgen baart. Dat we
beiden eigenlijk weinig slaap nodig hebben maar nu we iets
ouder worden de nachten net even wat langer worden, en dat
mag!
Burgervader, blijf gezond en laten we minimaal 1x per jaar dat
rondje door de stad volhouden. Ik trakteer de volgende keer!
Leiden, 1 november 2021
Henri Lenferink
15

Lieve Jo,
We kennen elkaar al sinds 2010. Jij kwam naar ons kantoor
aan het Delftse Jaagpad, samen met de toenmalige
penningmeester, als organisator van de jaarvergadering van
de Koninklijke Ridderorden. Jullie hadden zelf al een locatie
gevonden maar waren op zoek naar leuke
middagactiviteiten in onze mooie stad. Dat was het begin
van een waardevolle en dierbare relatie met jullie
organisatie maar vooral ook met jou en Ans.
Jaarlijks organiseerden wij samen jullie bijeenkomst. Ergens in
een leuke stad in Nederland, waar jullie leden óók een
gezellige dag konden doorbrengen. We hebben Maastricht,
Zwolle, Den Bosch, Nijmegen, Dordrecht, Venray en Den Haag
aangedaan. Steevast gingen we uiteraard al een paar weken
ervoor een dagje in de desbetreffende stad op bezoek om alles
te inspecteren. En voor de verre bestemmingen boekten we de
avond ervoor een leuk hotel om in ieder geval tijdens een
hapje weer bij te kunnen praten. Mijn team koestert warme
herinneringen aan de evenementen van de Ridderorden. Je
vraagt nog steeds hoe het met Lizzy, Iris en Freek gaat.
Helaas heeft het huidige bestuur de organisatie van deze
memorabele dag zelf in de hand genomen. Jij hebt de
vereniging verlaten en hebben we veel te vroeg afscheid
moeten nemen van Ans. Je mist haar nog iedere dag vertelde
je mij en dat kan ik mij voorstellen. Wat hebben wij genoten
van jullie als stel, dat gekibbel brengt nog steeds een glimlach
op mijn gezicht.
We bellen elkaar af en toe en dat vind ik fijn. Geniet van wat je
nog kunt doen en blijf gezond!
Leiden, 30 november 2021
Jo Roosenboom
16

Lieve Joop,
Het is gek om jou een brief te schrijven terwijl je ‘m
niet meer kunt lezen. Het is al 19 jaar geleden dat
een onheilspellend telefoontje ons bereikte. Je
was gedood door een lift tijdens je werk op het
platform van de KLM. Verslagen, verbijsterd en
verdrietig waren wij en heel veel mensen. Je
afscheid hebben we op z’n Joop’s gevierd. Met veel
muziek, drankjes en gelach. Maar het klopte
natuurlijk helemaal niet.
Doordat ik Ruud leerde kennen in 1981 kreeg ik jou erbij. Jullie waren immers dikke maten
en hadden veel samen meegemaakt. Voetballen bij VNL, het Praethuys als 2e woonkamer,
samen klaverjassen tot het ochtend werd. Met Ton en Ben naar het casino of gewoon lekker
een kippetje eten met elkaar. Maar ook spontaan vertrekken naar Antwerpen om te stappen
of een vakantie in Spanje met alle Leidse vrienden. Jij en Ruud zijn vaak samen op vakantie
geweest en het plan lag er om in december 1981 te vertrekken naar Mexico en vandaar uit te
reizen. Jullie gingen voor zeker 6 maanden weg en jij ging voor de tickets zorgen.
Uiteindelijk is Ruud niet mee gegaan. Hij bleef bij mij met als voorwaarde dat we wel binnen een hele korte tijd
gingen samenwonen en dat gebeurde. Toen ik jou later vroeg waarom je die vliegtickets niet had gekocht keek je
mij aan met een hele grote lach: ‘lieverd, ik wist toch dat hij liever bij jou wilde blijven’.
En nu zijn we 40 jaar verder Joop. Wij zijn nog steeds een stel met grappen en grollen. Onze zoon Freek is inmiddels
28 jaar geworden en wordt over een paar maanden vader. Ik spreek Ton nog regelmatig, dat is een grote jongen
geworden bij DHL, mijn oude werkliefde. Er is zoveel gebeurd in deze wereld, met geen pen te beschrijven maar we
houden nog steeds van dat biertje, komen ook nog in het Praethuys en genieten nog steeds van de leuke Leidse
dingen. Zonder jou Joop maar je bent altijd in mijn hart.
Leiden, 25 oktober 2021
Joop Verleg
17

Lieve Karin,
Ik weet natuurlijk al heel lang wie jij bent maar we zijn
elkaar pas gaan leren kennen in 2016 in de Buurt. Een
project in Leiden wat ik met een aantal jongens had
georganiseerd, een soort containerdorp voor drie maanden.
In september hadden we een Roze Buurt bedacht en wie
mocht daar niet ontbreken, precies, jij als Homomoeder van
Nederland. Samen met Marnix kwam je richting Leiden.
Spontaan, lief, geïnteresseerd en geen probleem dat we in
de containers ook de kleedkamer hadden bedacht. Jamai
was de andere artiest en jullie hebben samen een hoop lol
gemaakt. Ik zie ons nog zo zitten. Kletsen over haken, onze
kinderen, jazzmuziek en nog veel meer wat ons beiden
raakt. Daar is een band ontstaan die ik zeer koester.
Ik heb je diverse keren gevraagd om iets speciaals bij mijn
opdrachtgevers te zingen. Een lied op maat met een
persoonlijke tekst. Fred en Ricardo waren er zeer verguld
mee. Met tranen in mijn ogen heb ik je boek over je verleden
gelezen. Wat sterk hoe je dit op deze manier wereldkundig
hebt gemaakt en weer veel meiden de hand hebt kunnen
reiken.
Ik kon je lieve dochter in contact brengen met iemand die een
leuk huisje te huur had in onze mooie stad en ze gaat er
volgens mij niet meer weg. Je was de Leukert in ons tweede
KWIK magazine en nu ben ik aan het stoeien met grote
knotten wol omdat ik weer iets wil maken uit je leuke
haakboek.
We zijn twee positief ingestelde vrouwen die zich niet snel
eronder laten krijgen. Ben blij dat ik jou heb leren kennen en
op naar nog veel mooie producties!
Karin Bloemen
18
Leiden, 1 november 2021

Lief kleinkind,
We kennen elkaar nog niet eens en nu al vind ik jou leuk!
Vandaag hebben je papa en mama gehoord dat al jouw teentjes
erop en aan zitten en dat je groeit zoals het in het boekje staat,
je luistert nu al. Je bent 12 weken en een paar dagen. Je
nieuwbakken ouders waren zo blij dat je eraan kwam dat ze het
ons 8 weken geleden al verteld hebben. Weet je hoe moeilijk het
is om niet tegen de hele wereld te vertellen dat wij een nieuwe
status krijgen nl. die van oma en opa! En volgens mijn
vriendinnen is dat het mooiste en leukste wat ons kan
overkomen dus dat geloven we onmiddellijk.
Je ouders hebben elkaar net voor de coronapandemie ontmoet.
Jij weet straks niet goed wat dat is maar geloof mij, het heeft een
enorme impact gehad op ons leven. Toen zij elkaar dus een paar
weken kenden moesten ze in quarantaine om besmetting te
voorkomen. Tot op de dag van vandaag twijfel ik of dat echt waar
was, misschien wilden ze elkaar nog wel veel beter leren kennen.
En wat is dan leuker om dat te doen als je 10 dagen opgesloten zit.
Wij brachten de boodschappen voor de deur en verder hadden ze
genoeg aan elkaar.
Al snel gingen ze samenwonen en werd duidelijk dat ze heel graag
een klein Romijntje erbij wilden. Er werden andere banen gezocht,
ze vertrekken na jouw geboorte naar een echt gezinshuis in
Alphen aan den Rijn en vanaf mei 2022 ben jij erbij. Wat ben je
welkom bij zowel de jonge ouders als bij ons. We gaan leuke
dingen doen, reken maar, je opa heeft al wilde plannen met
sportieve uitjes. Weet dat je welkom bent in ons leven en we er
voor jou en je papa en mama zullen zijn!
Leiden, 8 november 2021
Mijn kleinkind
19

Lieve Marlene,
Als je haar maar goed zit! Lekker belangrijk
denkt de één, wat een onzin denkt een ander
maar voor mij is het ongeveer regel des levens
nummer 1. En jij begrijpt deze helemaal. We zijn
beiden lid van Business Class Alphen. Een club
van ondernemende vrouwen uit die omgeving
waar ik, als die Leidse met die grote mond, dus
eigenlijk een soort vreemde eend in de bijt ben.
Maar al tien jaar vind ik het leuk en al helemaal
sinds jij een aantal jaar er ook bij bent gekomen.
Toen mijn eigen kapster met
zwangerschapsverlof ging heb jij mij gered
en…..ik ben gebleven. Je snapt wat ik wil, denkt
mee en durft gekke dingen en daar hou ik van.
Terwijl ik dit schrijf heb ik geen idee wanneer
ik weer naar jouw salon mag van Mark en zijn
gevolg maar mijn zelf knutselpakket kom ik
zeker eerder ophalen. En toch fijn dat ik mijn
eigen huisschilder heb. Dat knippen komt
wel, niet te kort hé?
Leiden, 28 december 2021
Op de stoel hebben we fijne gesprekken. Over
onze gezinnen, de vele uitdagingen als
ondernemers, maar ook over irritaties op een
aantal vlakken en we hebben vooral ook lol. We
zitten beiden in hetzelfde schuitje door corona.
Dicht door de zoveelste lockdown, verdrietig dat
het weer is gebeurd maar we laten ons niet uit het
veld slaan. Het is zoals het is, we blijven positief.
En weet je, we komen vast weer sterker terug dan
ooit, dat heb je namelijk met sterke vrouwen!
Marlene Cremers
20

Lieve Mieke,
Ik heb je leren kennen als eigenaar van L’Esperance, het oudste café in Leiden gevestigd
aan het mooie Rapenburg. Jij stond achter de bar, waar letterlijk geen plaats meer was
voor iemand anders. Een vakvrouw die wist hoe je het beste biertje serveerde maar ook
hoe je je gasten moest benaderen. En als ze zich niet gedroegen maakte je korte metten
met ze, ik houd ervan! Vele mooie momenten met fijne mensen hebben Ruud en ik daar
meegemaakt.
Jouw Theo was er op de achtergrond want hij runde zijn kapperszaak voor heren ook
uiteraard in onze mooie stad. Maar eigenlijk waren jullie gewoon samen de gezichten en
zorgden jullie voor legendarische feesten rond Leidens Ontzet en de Jazzweek. Met mijn
papa hebben jullie zelfs Summerjazz opgezet, helaas is dit geen evenement meer in de
huidige tijd.
Later zijn we buren geworden aan het Delftse Jaagpad. Jullie in de toren, wij in de woning
ernaast. Veel warme contacten volgden én regelmatig etentjes met onze gezamenlijke buren
Henny en Nel. Ik koester deze momenten zeer.
Nu woon je al een tijdje in de Statenhof en passen we een beetje op afstand op elkaar. Ik
word iedereen dag blij met jouw digitale “Goedemorgen Trudy”.
Weet dat jullie ons altijd kunnen bellen, any time!
Leiden, 14 december 2021
Mieke Huijnink
21

Gek dat we zo intens de laatste jaren met elkaar omgaan terwijl we elkaar toch al
veel langer kennen. Soms loopt dat gewoon zo maar ik ben blij dat we het vanaf
2015 verstevigd hebben. Weet je nog waar? In het mooie oude Barcelona waar
we op dat moment gewoon allebei waren. Niets gebeurt bij toeval zeg ik altijd en
dat geldt voor deze ontmoeting zeker.
Daarna heb ik je al vrij snel gestrikt voor de functie als penningmeester van de
Oranjevereniging in Leiden. Ik haal mensen altijd bij mijn vrijwilligers clubjes onder
het mom: geen stress, niet heel veel werk en vooral veel lol. Nou, dat is wel gelukt
toch? Leuke herinneringen aan de traditionele Koningsdagen maar ook de nieuwe
online versies, door die stomme corona waren een succes. Laten we hopen dat we
in 2022 weer een hele dag met onze burgervader Henri en zijn gevolg op stap
mogen.
Door je vertrek bij de Rabobank, waar je lang hebt gewerkt, had je nog meer tijd
beschikbaar en liet je mij weten dat je het leuk zou vinden om meer te doen. Nou,
dat moet je natuurlijk niet tegen mij zeggen want dat grijp ik onmiddellijk met
twee handen aan. Zo heb je meegeholpen bij de evenementen van KWIK voor de
Rabobank, SRON, de Roze Buurt, het Leonardo en de GIN Festivals. Je bent een
geboren gastheer, eerlijk is eerlijk. Gasten worden als prinsen en prinsessen
welkom geheten en je zorgt voor hen zoals je het zelf ook verwacht als je ergens
naar toe gaat. Je hebt oog voor detail en dat is in ons vak onontbeerlijk. De meiden
uit ons team vragen bij ieder evenement of jij er ook bij bent, dat zegt genoeg.
Maar…je kunt niet altijd want je bent namelijk ook een enorme globetrotter. Van
een concert in London, een band waar wij nog nooit van gehoord hadden, tot het
strand van Kaap Verdi of een cultureel uitstapje naar Budapest. Bucketlist wensen
worden minder, een lijstje om nog eens een keer een bestemming aan te doen
wordt groter! Geniet van al het mooie en op naar de gezellige avonden met elkaar!
Leiden, 8 november 2021
Lieve Remko,
Remko van Laarhoven
22

Lieve Steef,
Wij kenden elkaar nog niet zo goed toen jouw ouders, Ruud en ik elkaar al
gevonden hadden. Vanuit de kroeg, door de OVC of gewoon door ons
mooie Leiden, kenden we elkaar. Het was je vader of moeder die mij tipte
dat jij een stageplek zocht. Eem en ik zaten in ons kantoor op de Haagweg,
een legendarische plek voor een aantal onder ons. Jij trad binnen als een
echte prinses in een roze mantelpakje, uiteraard paste je tas en je
lippenstift er precies bij. Nog elke dag denk ik als ik mij aankleed of
optut….is er wel de juiste match? We hadden een prettig gesprek maar
Eem had haar eigen ideeën daarover. Je liet blijken ook nog even naar de
eventafdeling van de ABNAMRO te willen om te kijken of die functie
wellicht meer zou passen. De rest is geschiedenis; je bent gestart als
stagiaire en later in dienst gekomen en Eem is je bestie geworden!
Wat hebben we mooie producties verzorgd voor vaak bijzondere klanten.
Van het Rembrandt Gala tot Buitenman, van DHL tot ontelbare kleinere
projecten. En wat te denken van de feestjes met kantoor of die heerlijke
wintersport in Frankrijk met collega’s en vrienden. Toen je ging reizen met
jouw Piet ben je uiteindelijk niet meer teruggekomen en nu al een tijdje
werkzaam bij de Gemeente Leiden.
Ook al spreken we elkaar niet heel regelmatig, we weten precies wat er
allemaal speelt en kunnen elkaar vinden als we elkaar nodig hebben.
Nu is er weer een spannende tijd voor jullie aangebroken door de start van
een eigen onderneming in Coronatijd. Jullie komen er wel! En dat KWIK
feestje gaan we zeker vieren!
Leiden, 12 december 2021
Steef de Graaf
23

Lieve Theolieke,
Beter een fijne buuf dan een verre vriendin. Sinds
2008 wonen wij gezamenlijk aan het Delftse
Jaagpad in Leiden. We kenden elkaar niet maar al
snel bleek er een fijne match. De eerste echte
kennismaking tijdens het “walking dinner” langs
onze huizen vergeet ik niet meer. Buurman Roel
schonk gretig zijn wijn en we hebben nog lang na
geborreld. Vele etentjes zijn er in de loop der jaren
geweest, zowel met alle buren of gewoon gezellig
met onze mannen.
Jij bent een bevlogen en gepassioneerde kunstenares
en vrij snel gestart met je atelier aan huis. Toen je
cursussen bent gaan geven dacht ik nog even dat er
ook een kunstenaar in mij schuilde maar dat bleek
absoluut niet het geval. Ik heb veel plezier beleefd
aan de avonden achter het ezel, zelfs thuis ook nog
van alles gemaakt, maar uiteindelijk toch de kwasten
aan de wilgen gehangen. Ooit als ik wat meer rust heb
kom ik weer naar jou toe, beloofd.
Onlangs hebben jullie het besluit genomen om elders
te gaan wonen. Een mooi appartement aan het einde
van het water waar wij nu ook aan wonen. Het zal
vreemd zijn zonder jullie, gelukkig blijft wel jouw
atelier hier gevestigd en blijven we elkaar zeker zien.
Bij elkaar thuis, in onze mooie stad of bij Jazz on
Sunday. En straks nog meer genieten met Hans als
pensionado. Dat betekent dat er aan de bucketlist
gewerkt kan gaan worden!
Leiden, 30 november 2021
Theolieke Smit
24

Lieve Mischa,
Hoelang wij elkaar al kennen weet ik
eigenlijk niet, met Fer gaan Ruud en ik al een
way back. Via het voetbal van de mannen,
uiteraard de kroeg maar ook naar gezellige
feestjes her en der. Ik gok dat wij elkaar een
jaar of tien kennen. Eerst heeft Ruud jullie
huis geschilderd, daarna volgde een keertje
eten met elkaar. En dat hebben we al heel
vaak herhaald! Jij en ik zijn best
verschillend. Jij bent lang, ik maar een klein
opdondertje. Als we elkaar ontmoeten
probeer ik altijd hakken aan te doen, dan is
het verschil in lengte een beetje minder. Jij
hebt een internationale job in de meeste
uithoeken van de wereld, ik ben toch meer
gericht op Nederland na mijn carrière bij
DHL. Ik ben al 20 jaar ondernemer, jij bent
net begonnen en nu al een succes! Ik
probeer wat sportief te doen, jij vindt al dat
soort activiteiten echt te zot alhoewel je wel
veel bent gaan wandelen in de coronatijd.
We weten alles beter, daar verschillen we niet in tot soms het
irritante volgens onze mannen. Het levert enorme discussies op
waar we geen centimeter toegeven. Dat is vermoeiend maar
schijnt in onze genen te zitten. Onze etentjes zijn altijd intens. We
beginnen rustig met een korte update over de afgelopen tijd en
eindigen steevast, met wat lege flessen op tafel, in een stevig
gesprek over politiek, economie of een ander wereldwonder. En
uiteraard de volgende dag een appje: was weer gezellig, snel weer
afspreken. Zullen we dat dan ook maar doen? En dat heel veel
fijne momenten aan de eettafel mogen volgen!
Leiden, 2 november 2021
Mischa Heeger
25

Lieve Eva,
Je lijkt op je tante wordt er wel eens geroepen en dat zien we
allebei als een mooi compliment! Jouw komst was
spectaculair. Op de dag na het feestje van je moeder haar
dertigste verjaardag, en ik mijn eerste feestje weer had na de
geboorte van Freek, bleek jij op komst. En dan meld je je ook
nog eens op deze wereld op 2 oktober, een dag waar Leiden
viert dat we weer vrij zijn. Jouw verjaardag vieren we in onze
mooie stad de rest van je leven groots!
Jij en Freek schelen precies 9 maanden en dat was al heel leuk
toen jullie klein waren. In dezelfde fase, de zelfde dingen
ondernemen. Later gingen jullie naar dezelfde middelbare
school waar Martijn Peetsold de scepter zwaaiden. Die hield een
strak oogje in het zeil. Door naar dezelfde vervolgopleiding in
Den Haag en samen het hart verloren aan de horeca. Om te
werken maar ook om te genieten van het eten en drinken. Vaak
zie ik van jou mooie plaatjes van top restaurants waar je geniet
van een exclusief diner met je vriendinnen. Ik zei het toch, we
lijken op elkaar. Jullie carrière heeft een andere weg gevolgd
maar hoe leuk is het dat zowel Freek als jij sinds dit jaar
intercedenten zijn geworden bij een uitzendorganisatie. Het roer
om en dan toch weer in dezelfde richting.
Feestjes, uitgaan, mini vakanties, jij weet de leuke dingen van
het leven wel te vinden. Met je vriendinnen of met je liefde Jim.
Wat geweldig was het dat jullie het appartement van oma
kochten, het bleef toch een beetje in de familie.
En nu op naar een mooie vakantie op Curaçao met z’n achten.
Dat wordt lol, genieten en veel relaxen. Het enige wat we nog
moeten afspreken is wie er kookt maar daar gaan we de mannen
maar mee belasten. Wij met een cocktail op ons privé strand, ik
reken het goed!
Leiden, 12 januari 2022
Eva van Marwijk
26

Dear Helen,
Because you would like to learn better Dutch I continue in
your new language!
‘’Don’t work
too hard and
so much’’
We zijn buren sinds december 2019. Jullie woonden al een
korte tijd in Leiden en werden al snel verliefd op het huis
aan het Delftse Jaagpad. Ruud heeft het in jouw favoriete
Engelse kleuren geschilderd en samen met Peter heb je er
een echt ‘home’ van gemaakt.
Jullie zijn meer dan buren geworden. Door de gezamenlijke
etentjes zijn we elkaar goed leren kennen en waarderen. We
staan voor elkaar klaar en kunnen lol hebben over van alles.
Door corona hebben jullie minder kunnen ondernemen dan
jullie hadden gewild maar ik kan wel zeggen dat jullie het
diploma: Ik ben een Leidenaar, behaald hebben. Wat was
het een feest om Leids Ontzet met jullie te vieren en wacht
maar totdat we weer los kunnen gaan zonder covid
maatregelen!
Voor jullie wordt 2022 een bijzonder jaar…de weg naar het
Leidse Stadhuis. En wat zijn Ruud en ik vereerd dat wij jullie
getuigen mogen zijn. Een paar dagen later komen de
vrienden en familie over vanuit de UK en gaan we twee
dagen feest vieren, ik kijk er nu al naar uit.
Je werkt snoeihard voor Fedex en vergeet soms dat je best
ook even niet op “aan” hoeft te staan. Geniet van de
voorbereidingen voor je huwelijk en….if you need me, just
call!
Leiden, 4 januari 2022
Helen McCarthy
27

Lieve Iris,
Lang geleden kwam Ruud thuis van DIOK waar jouw Hajo hem gevraagd had of ik
een stageplek voor zijn vriendin had. Die had ik wel maar ik kreeg een keurig
berichtje van jou dat je eerst nog een TV stage wilde lopen. En zo heb ik je leren
kennen, je eigen plan trekken. Na een paar maanden nam je contact op of je eens
langs kon komen. Je kwam en bent niet meer weggegaan.
Zeven jaar hebben we samengewerkt en in deze brief is niet te beschrijven welke
gave producties we hebben gedaan. Er springen er wel twee uit en ik denk dat jij deze
ook in je top vijf hebt staan. Die 1000 psychologen uit heel de wereld van EMDR die in
Amsterdam vijf dagen waren voor het congres ter gelegenheid van het 10-jarig
bestaan. Wat hebben we daar hard gewerkt om hen een gave week te geven maar
wat hebben we ook een lol gehad met ons eigen team. Die muren van de Ierse Pub
naast Krasnapolsky horen ons nog zingen tot diep in de nacht. Maar…’s avonds een
vent, dus ’s morgens ook. De tweede welke ik nooit zal vergeten is de opening van
LEVEL in Leiden. Jij kende het gebouw beter dan de bewoners zo vaak hebben we de
rondleidingen geoefend. Wat stonden jij en ik met samengeknepen billen of de
openingsact, de glazen wand die in diggels moest vallen, ook zou lukken. Uiteraard
ging dat goed, we waren immers met een top team.
We hebben gelachen, heel veel, maar ook gehuild. We hebben keihard gewerkt maar
genoten ook van de successen. Je werd moeder en vond later een andere uitdaging
die op dat moment beter bij de fase in je leven paste. Nooit zijn we elkaar uit het oog
verloren en is onze werkrelatie allang een vriendschapsrelatie. Op het moment dat ik
dit schrijf appen we elkaar of we zondag even een wandeling zullen maken, om bij te
praten. Dat is goed Ir, ik zet het in de agenda!
Leiden, 7 januari 2022
Iris Tegelaar
28

Lieve Judy,
Als twee jonge meiden kwamen we elkaar tegen bij DHL,
toen nog rood, wit, in Zoeterwoude. Jij, oorspronkelijk
van de Douane, op de SPX afdeling. Small Parcel Express,
toen een ondergeschoven kindje want DHL was groot
geworden in de documenten business. Niet meer voor te
stellen vandaag de dag als de DHL wagen, nu geel en
rood, volgeladen met pakketten voor de deur staat. Van
Zoeterwoude verhuisden we naar Hoofddorp en werden
we directe collega’s. We kregen de kans om een grote
afdeling Telesales op te zetten en dat hebben ze
geweten. Een powerteam met twee leeuwinnen aan het
roer. Niemand kwam aan ons team en hoe succesvol
waren die toppers en wat een lol hebben we gehad. Later
zijn onze wegen gescheiden, ik verliet DHL in 2001, jij
bent nog een aantal jaren gebleven maar nu alweer jaren
werkzaam in good old de Veen!
We zijn dus ook al bijna veertig jaar vriendinnen. En niet
alleen wij, maar ook onze mannen zijn maatjes geworden.
De Veen & Leiden, altijd heen en weer geplaag maar met
veel respect naar elkaar. Wij doen culturele en
knutseluitjes, met Ruud en Fred erbij zijn het vooral, eet-,
drink- en praat afspraken, soms tot laat omdat we
allemaal best het hoge woord willen voeren. Onlangs
waren jullie bij ons en hoe spannend wordt het in 2022. Wij
oma en opa en jullie oudste zoon Tijmen gaat trouwen.
Al jaren komen jullie ook een paar dagen naar ons geliefde
Fryslan maar daar is in 2021 niets van gekomen. We
hebben een nieuwe B&B aan jullie doorgeven dus is er al
iets geboekt? On to a nice weekend in the frisian!
Leiden, 7 januari 2022
Judy van Ruiten
29

Beste Mark,
Sinds maart 2020 zitten we in Nederland in zwaar weer. Midden in een
pandemie die we maar niet onder controle krijgen, zelfs die 17 miljoen
virologen niet. Iedereen is inmiddels boos. Op de regering, op het RIVM, op
alle personen die daar werken, op de GGD, op de BOA’s en vooral ook op
elkaar. We zijn het zat blijkt. Ik begrijp dat wel maar het virus is ons
gewoon nog niet zat en als we dan zo verdomd eigenwijs zijn houden we
het nog wel even ook.
Ik benijd je niet Mark en ik vind dat je het goed doet ook al heb ik ook wel
wat suggesties. Qua communicatie zou ik minder gaan luisteren naar je
voorlichters maar echte communicatietijgers gaan inhuren die meer de
mensen op de straat gaan bereiken. Qua maatregelen: zachte
heelmeesters maken stinkende wonden. Beter even de pijn nu dan later
nog meer pijn. Je hoeft niet door iedereen aardig gevonden te worden.
Qua nieuw kabinet, het is klaar, we moeten vooruit, klap erop en doorrrrrr!
Ik wens je veel wijsheid en blijf vooral jezelf!
Leiden, 30 november 2021
We kennen elkaar natuurlijk niet echt. Toch heeft
waarschijnlijk half Nederland, net zoals ik, dat gevoel wel.
Dat komt omdat je Minister President bent, al heel lang,
en de pers veel over jou vertelt. Over in welke auto je
rijdt, welk festival je bezoekt, dat je achter de schermen
weleens boos kunt zijn. Maar ook dat je lesgeeft op een
school in Den Haag, over je familie en we zien natuurlijk
bijna dagelijks dat je van een appeltje houdt als je weer
naar één of andere bespreking loopt of fietst.
Je houdt niet van overdreven poespas, daar ben je wars
van en daar houd ik wel van. Een aantal jaren geleden
kwam ik je tegen op het Rapenburg in Leiden. Ik parkeerde
mijn auto en jij liep een beetje heen en weer, alleen en
zonder bewaking als ik het goed herinner. Ik vroeg of ik je
kon helpen en je bleek op zoek te zijn naar de Vliet waar je
een afspraak had. Twee keer rechts en je bent er vertelde ik
waarna je vrolijk zwaaiend wegliep.
Mark Rutte
30

Lieve Mama,
Jij bent bijna negentig, ik nu echt zestig. Lieve help,
twee dames op een respectabele leeftijd, maar het is
ons niet aan te zien zeggen de kenners. We houden
allebei van het vieren van ieder moment in ons leven.
Toen we samen honderd werden hebben we een
groot feest gegeven met lieve mensen, muziek en veel
gezelligheid. Weet je nog mama wil ik bijna zeggen
maar ik slik het in. Je weet dat namelijk niet meer
door die vervelende Alzheimer die zoveel mooie
herinneringen bij jou heeft doen verdwijnen. Als ik je
erover vertel kijk je glunderend maar of je het echt
weet zal ik nooit weten.
Ik zou je nog veel meer willen laten herinneren. Dat ik
zo’n fijne jeugd heb gehad in de ’s-Gravensandestraat
met ons gezin. Alles kon en mocht, nooit een moment
van verveling. Er kwamen veel mensen over de vloer, ik
heb daardoor veel gezien én geleerd over het
vrijwilligerswerk. Dat we mooie vakantie hebben
gevierd met de tent in Europa en jullie goede vrienden.
Dat je altijd voor mij en later mijn gezin klaar hebt
gestaan. Dat je niet van ruzie of discussie hield, en wij
juist wel discussies over politiek niet uit de weg gingen.
Dat je genoot van leuke uitjes en gezelligheid met ons
maar ook met je vrienden en vriendinnen. Dat je niet
van jazzmuziek hield maar bijna 35 jaar gezorgd hebt,
samen met papa, dat er Jazz on Sunday was. Dat je
wars bent van rangen en standen, iedereen zit immers
1x op een dag met de broek op de knieën. Een
gevleugelde uitspraak die ik graag van je heb
overgenomen.
En nu mam, moet ik mijn feestje zonder jou vieren. Het
is te druk voor jou om erbij te zijn met al die feestende
vrienden. Ik vertel je er uiteraard wel alles over. Waar ik
het gevierd heb en wie er allemaal zijn gekomen. Welke
kadootjes ik heb gekregen, hoe iedereen eruit zag en
dat er gedanst werd. En dat ik iedereen de groeten van
jou heb gedaan want dat vraag je standaard als ik bij
jou wegga. Ik had gewild dat je erbij had geweest mam
maar op 17 februari vieren we jouw verjaardag met alle
egards die bij jou horen. En reken maar dat dat ook een
mooi feestje gaat worden, beloofd!
Leiden, 24 oktober 2021
Mama
31

Lieve Els,
Onlangs vierden we dat jouw Hennie, vijftig jaar en ik veertig
jaar, in de familie de Romijn rondliepen. Onvoorstelbaar wat
een tijd als ik erop terugkijk en wat is het snel gegaan. Ik kwam
als huppeltroela van net twintig de familie binnen. Ik was
brutaal, wist van alles over van alles en was voor niemand bang.
Ik kwam uit een klein hecht gezin, wars van geloof en kwam
terecht in een groot gezin, waar het geloof in ieder geval een rol
had gespeeld en waar de volgende generatie al rondliep. Ook al
scheelden we in jaren niet zoveel, onze levens zagen er wel
anders uit. Ruud en ik waren onze wilde haren nog lang niet
kwijt maar we hadden de Spieghelstraat altijd als veilige haven.
We hebben er heel veel gelachen en soms ook gehuild.
Je bent meer voor mij dan een schoonzusje. We hebben ook
zoveel met elkaar ondernomen. Topless zonnen was niet jouw
eerste idee aan het strand van Katwijk maar als die Kwik het doet,
ga ik gewoon mee moet je gedacht hebben. Als jullie aan het
kamperen waren in Nederland kwamen wij altijd een paar dagen
langs. Was het daar niet waar we het kaartspel “boeren” hebben
ontdekt en tot diep in de nacht hebben gestreden. Je eerste rijles
is gestart bij ons huis in de Stevenshof en wat hebben we mooie
vakanties samen doorgebracht. Zowel in de zon als de sneeuw en
ook jullie zijn inmiddels verliefd geworden op Fryslan waar wij al
twintig jaar vertoeven in de zomermaanden.
Ooit dachten we dat als we ouder worden dat we rustiger gaan
leven. Voor ons geldt dat niet. Alles wordt gevierd wat gevierd kan
worden. En als er niets te vieren is verzinnen we wel wat. Laten we
dat vooral koesteren en volhouden, voordat je het weet slaat de
klok er weer 10 jaar bij! Ladée!
Leiden, 25 oktober 2021
Els Nieuwenhuizen
32

Lieve Emile,
Ik heb geen idee hoelang wij elkaar al kennen, de razende reporter uit Leiden, alias de
Leidse Glibber.
Jouw ouders heb ik eerder al veelvuldig meegemaakt. Manlief Ruud was uitbater van
TC Roomburg waar jouw vader Ton jarenlang voorzitter was. Ik zie hem nog zo voor
mij: met zijn zijde sjaal, zijn eeuwige sigaar én zijn mooie sokken. Op de baan met zijn
vrinden, Harry en de notabelen uit de stad. Ik zei uiteraard Meneer van Aelst tegen
hem totdat hij zei dat het tijd werd voor een benoeming bij voornaam, ik heb het
geloof ik nooit gezegd.
Jou heb ik eerst zakelijk leren kennen, bij een bedrijf gespecialiseerd in het vernietigen
van belangrijke papieren maar al gauw vonden we elkaar op andere manieren. Ik
organiseerde van alles in onze mooie stad en jij kwam met je camera om het vast te
leggen én te publiceren op je website. Inmiddels is dat ongeveer je levenswerk geworden
met ook nog eens ruim 12.000 volgers op Facebook, een vaste rubriek in het Leidsch
Dagblad én versierselen als waardering van de stad Leiden en zelfs de Koning, hulde!
En toch ben je nog steeds Emile zoals je was. Op je scooter door de stad scheuren op
zoek naar nieuws. Nooit negatief en altijd meedenkend om iets te realiseren. Vaste
bezoeker van Jazz on Sunday, ook gewoon om te genieten. En wij kunnen elkaar nog
steeds voor van alles vinden.
Ik zocht een foto van jou voor bij dit stukje en kon niet anders dan terug gaan naar 2017.
Hilly was al ziek en jij wilde nooit op de foto maar toch heb ik jullie samen vast kunnen
leggen en deze koester ik dan ook zeer.
Nu mocht ik eens iets over jouw schrijven, next time it’s your turn!
Leiden, 30 december 2021
Emile van Aelst
33

Lieve Freek,
Ik schrijf dit op de dag dat je 28 jaar aantikt. Ze
zeggen weleens Time Flies, nou dat kun je wel
zeggen. Van een ondeugende peuter vol
temperament naar een ontdekkende puber
met alle streken die daarbij horen. Van een
jonge kerel met grote rugbymaten in een vol
huis op de Breestraat naar een volwassen kerel
in een leven met mooie ervaringen en
uitdagingen.
Dat corona veel in ons beider leven heeft
omgegooid is wel duidelijk. Van stampende
festivals met Rrrollend naar niets, helemaal
niets. Wat waren we er onderste boven van en
we hadden niet kunnen bedenken dat het twee
jaar zou gaan duren. Gelukkig hebben we ons
weer snel herpakt. Eerst ben je papa gaan
helpen met schilderen bij een paar mooie
klussen. Veel lol maar dit was niet wat je wilde.
Na een korte periode terug in de horeca ben je
sinds een aantal maanden werkzaam in de
uitzendbranche als intercedent. Een flinke
wending voor jou maar je hebt het geweldig
naar je zin.
Ook privé is er veel gewijzigd. Samen met
papa, en je handige ooms Joop en Hennie,
hebben jullie het kantoor voor een groot
deel omgetoverd tot een prachtig
appartement. Met je liefde Ilse ben je hier
ingetrokken en genieten jullie van de
nieuwe status en jullie mooie leven ondanks
de maatregelen die nog steeds gelden. Een
nieuwe relatie, een nieuw huis en een
nieuwe baan maar het is nog niet klaar. Op
de verjaardag van Ilse in september 2021
werden wij verrast door een fantastisch
bericht: “Jullie worden Opa en Oma”. We
wisten best dat jullie een kinderwens
hadden maar dit hadden we nog niet zien
aankomen. Leuk dat we weer een Oma Kwik
krijgen. Ik had er één, jij ook en jullie kindje
straks ook, geweldig toch. Als klap op de
vuurpijl hebben jullie een droomhuis
gevonden in Alphen aan den Rijn. Het is best
vreemd dat jij uit Leiden vertrekt maar
gelukkig ligt Alphen een soort om de hoek!
Als ik dit zo terug lees heb je geen saai en
rustig leven, dat hoort een beetje bij ons
geloof ik, daar gedijen we het beste bij. Wel
fijn om te weten dat we een enorme
relaxvakantie in het vooruitzicht hebben.
Binnenkort naar het geweldige huis op
Curaçao, wat wij maar al te goed kennen,
met de hele familie. Wat ga jij het eerste
doen? Snorkelen, zwemmen om het eilandje
heen, vissen of cocktails maken voor de
dames maken? Ik kies voor het laatste,
proost!
Freek de Romijn
34
Leiden, 10 januari 2022

Lieve Ronald,
Natuurlijk had ik je al eerder gezien, al wat langer geleden. Jij was actief bij
voetbalvereniging VV Leiden waar ook mijn zwager Hennie en schoonzus Els veel tijd
doorbrachten. Maar we kenden elkaar niet. Tot die bewuste Koningsdag in 2018. Marja
en ik hadden de hele dag met het bestuur van de Oranjevereniging Leiden en de
burgervader doorgebracht. Als afsluiting trad Armin van Buuren op, traditiegetrouw op
de Garenmarkt. Het ging regenen maar er was een tent voor de gasten van de Sligro.
Daar stond ik en keek ernaar. De aantrekkingskracht die jij en zuslief op elkaar hadden.
De rest is historie. Na een rustige start was het al snel duidelijk dat jullie een goede
match waren. En kregen wij de leukste zwager van Nederland in de familie.
Je bent een beetje gek. Houdt van de randjes om lol te maken. Je bent een poetser en
houdt niet van rommel. Je bent zorgzaam en betrokken. En je hebt een enorme dosis
humor. Er komt altijd wel een grap of grol langs die ons weer aan het lachen maakt.
De schrik sloeg ons om het hart toen je in augustus een open hart operatie moest
ondergaan. Zo stoer als je bent, was je opeens kwetsbaar. Met Florence Nightingale aan je
zijde zijn jullie het herstel proces in gegaan en zoals ik je nu zie spring je bijna weer van alle
daken af.
We doen veel leuke en gezellige dingen met elkaar. Een avond bijkletsen, uit eten gaan in
gave restaurants of met elkaar genieten in Fryslân. En straks naar Curaçao, dat wordt een
dolle boel ben ik bang maar enorm veel zin in. Jullie hebben plannen om een bootje te
kopen. Je weet dat je dan gewoon kunt aanleggen aan het Delftse Jaagpad om ons op te
halen? Bij deze gereserveerd!
Leiden, 27 december 2021
Ronald van Wattum
35

Sport verbroedert zeggen ze, maar ook als je je inzet
voor de sport zou ik zeggen. Al heel wat jaren
ondersteun ik de Leidse Sportfederatie, een advies
orgaan van de Gemeente Leiden op het gebied van
sport. In 2016 stapte jij, samen met Nikki, het bestuur
in. Twee powervrouwen die we echt nodig hadden. Je
naam kende ik al, Juffrouw Jenny, jouw moeder was de
juf van Freek op de Fortgensschool in Voorschoten,
small world.
Lieve Nienke,
Met geen pen is te beschrijven wat wij in de jaren die
volgden hebben meegemaakt. Allereerst het smeden van
een bestuur naar een team. En dat is gelukt, absoluut.
Samen met jou, Nikki, Rolf, Ralph, Bart en Wim ontstond
er een bestuur die de hele wereld aan kon.
Adviezen vlogen uit de pen, het contact met het College
werd verbeterd en de communicatie naar en met de
achterban kwam op een hoger niveau. Er waren stevige
vergaderingen die zonder uitzondering met een naborrel
eindigden met bier en bitterballen. Slechte herinneringen
hebben we aan de coup van vijf, althans dat hadden ze
bedacht. Dit bestuur liet zich niet zomaar wegzetten, daar
moest je meer voor meebrengen.
Er was ook een vreselijke gebeurtenis. We verloren Rolf
Marselis als voorzitter, boegbeeld én als vriend. Een
ingrijpende periode voor uiteraard zijn gezin én voor ons.
Jij en ik missen de gesprekken met hem en zijn enorme
gedrevenheid voor de sport in Leiden. Ik ben zo blij dat
we met het gouden team jaarlijks bij elkaar komen en
hem herdenken.
Nu ga jij in april het bestuur uit en je weer richten op
nieuwe leuke dingen. Het is dat ik al getrouwd ben anders
zou jij, als zojuist geïnstalleerde BABS, mijn huwelijksdag
in mogen zegenen!
Leiden, 6 januari 2022
Nienke Ledegang
36

Beste Otto,
We spreken elkaar niet meer heel regelmatig en
dat mis ik best, ik geef het toe. We hebben elkaar
leren kennen door het samengaan van het ROC
Leiden en het ID college in mboRijnland. Ik
werkte al lang voor het ROC toen jij voorzitter
van het College werd van de nieuwe organisatie.
De rest is historie zeggen we maar. Samen met
Oege en Ricardo heb je een solide organisatie
neergezet waar de regio niet meer om heen kan.
Jullie hebben keihard gewerkt om dit te
realiseren met een mooi team om jullie heen.
Door de jaren heen hebben wij een aantal mooie
producties mogen verzorgen met jaarlijks de DDIS
als hoogtepunt. Vooraf sparren, aftasten en
achteraf evalueren onder het genot van een
glaasje witte wijn. Was het daar niet een aantal
jaren geleden dat wij watjes spuugden? Nog als ik
dorstig ben denk ik er met een glimlach aan terug.
Vorig jaar heeft Ricardo afscheid genomen, door
corona, tijdens een hybride event. Wat ben ik trots
hoe wij samen deze productie gestalte hebben
gegeven. Tijdens het maken van het
afscheidsboek voor hem kwamen er zoveel foto’s
naar voren waar de lol en het plezier in jullie
college heel duidelijk naar voren kwam. Fijn dat ik
een lange tijd daar getuige van mocht zijn.
Door de nieuwe online omgeving hebben wij heel
wat in Teams met elkaar overleg gehad.
Informeel, over zaken maar ook privé kwam aan
bod. Jij over je huis en tuin in Gouda, ik over mijn
geliefde plek in Fryslan. Maar ook over muziek en
onze gezinnen. En niet te vergeten over de
tomaten die wel of niet gediefd moesten worden.
Mijn tuintje in het noorden ligt overhoop en moet
opnieuw beplant worden. Ik denk dat ik jouw
advies weer nodig heb dus we gaan dat contact
weer activeren!
Leiden, 5 januari 2022
Otto Jelsma
37

Lieve Thea,
Ik kan bijna niet bedenken hoe lang wij elkaar al kennen. Ik denk dat het door Jazz on Sunday is
gekomen. Jij kwam daar met Steef en Tiny, eerst in het Menken restaurant aan de Boshuizerkade
in Leiden, later uiteraard in alle andere locaties. En ik denk dat papa jou daar ook heeft
“geworven” voor zijn vrijwilligers clubjes. Geen idee was te gek of je was erbij. Bij Wijkvereniging
Aktief, bij Val Maar Raak, bij TV Zuid West, bij het Bevrijdingsbal en uiteraard bij Jazz on Sunday.
Ik heb de genen van good old Henny want ook ik heb jou geschaakt voor diverse clubjes. We zaten
samen als commissaris in de 3 October Vereeniging en je hebt jarenlang in het bestuur gezeten
van de Oranjevereniging Leiden. En nu doen jij en ik samen met Marja al jaren de organisatie van
Jazz on Sunday. Het is toch te hopen dat we weer snel live kunnen met onze concerten.
Toen ik begon met KWIK stond je direct klaar om te helpen. Alles deed je om te zorgen dat het een
succes zou worden. Toen het ging lopen werd je mijn linker- en rechterhand qua financiële
administratie. Als we nu terugdenken aan al die mappen met “hard copies” facturen en rekeningen
is dat toch echt uit een ander tijdperk.
Je bent eigenlijk altijd de oudste zus van ons geweest die we niet hadden. Je ontbrak op geen enkel
familiefeestje en we hebben heel wat leuke uitjes gedaan. Met mama heb je twee mooie reizen
gemaakt naar Indonesië en ik waardeer het zeer dat je ook nu nog steeds naar mama gaat in
Vlietwijk. Snel maar weer afspreken, we hebben veel om bij te praten!
Leiden, 11 januari 2022
Thea van Kooperen
38

‘’Die Leidse R
verleer je nooit’’
Lieve Ton,
Toen ik Ruud in 1981 leerde kennen, kreeg ik er
ook een hele schare vrienden bij. Van zijn school
maar vooral van VNL, de voetbalvereniging waar
jullie allemaal lid van waren. En natuurlijk het
Praethuys, jullie clubhuis! Jij studeerde en ging
een veelbelovende carrière tegemoet. En je was
een fanatieke zeiler, iets waar je hart nog steeds
sneller van gaat slaan. Je leerde Elsbeth kennen
en jullie vertrokken uit Leiden, eerst naar
Driebergen later naar het Brabantse Rosmalen.
Toen ik je laatst aan de telefoon had zei je
Houdoe bij het afscheid. Dan heb je de
inburgeringscursus wel goed afgerond denk ik!
Ondanks de afstand zijn we elkaar nooit uit het
oog verloren. De frequentie was niet altijd even
hoog maar de kwaliteit bleef van grote waarde.
We zien elkaar in het Brabantse, Leidse of het
Friese en altijd pakken we de draad op alsof er
geen tijd tussen heeft gezeten.
Onlangs heb ik met KWIK een leuk feest mogen
organiseren voor jouw bedrijf. Toen pas zag ik wat
een waanzinnige projecten jij over heel de wereld
uitvoert, chapeau. Je had mij gewaarschuwd voor
de brabo’s, die kunnen een feestje bouwen. Maar
dat jouw Teun zegt dat onze Mart Hoogkamer ook
een beetje van Brabant is, dat gaat echt te ver. Ik
neem aan dat jouw Leidse hart dat ook niet
goedkeurt.
Wij waren bij jullie in Heeg de laatste keer, komen
jullie snel naar ons nieuwe chalet in Echtenerbrug
kijken? Hawwe wy in deal?
Leiden, 9 januari 2022
Ton Stuifzand
39

Beste Shirley
Eigenlijk is het gek, wij hadden elkaar nooit leren kennen als
mama geen Alzheimer had gehad. In november 2019 is zij
verhuisd naar een kleinschalig wonen project in Vlietwijk te
Voorschoten, een onderdeel van Topaz. Een enorm
moeilijke beslissing voor Marja en mij maar thuis blijven
wonen was voor mama geen optie meer. Vanaf het eerste
moment werd mama, én wij, liefdevol ontvangen door jou
en je collega’s. Met eindeloos geduld omdat we allemaal
zoekende waren. En langzaam werden wij weer de dochters
en konden we de zorg in jouw vertrouwde handen geven.
Toen de eerste lockdown kwam ging Vlietwijk, net zoals alle
verpleeghuizen in Nederland, dicht. Geen bezoek, niet in
mama haar kamer of in het restaurant, helemaal niets was
mogelijk. Wat hebben jullie allemaal niet gedaan om deze
situatie zo aangenaam mogelijk te maken. We hebben
Facetime gebruikt, wat een uitkomst bleek. Jij maakte foto’s
die wij weer over en weer stuurden. Je zorgde dat mama haar
nagels en wenkbrauwen netjes verzorgd bleven. En jullie
verzonnen geweldige activiteiten om maar in beweging te
blijven. Een disco voor de dames en heren of een wandeling in
het huis alsof ze op de Veluwe liepen. En mama steevast met
haar tas natuurlijk.
Jij wilde je verder ontwikkelen en je bent een
verpleegopleiding gaan volgen. Maar we hebben contact
gehouden via Instagram en als ik weer een mooi gesprek met
mama post reageer jij altijd. Je hebt gezegd dat je als
verpleegkundige weer terug komt naar de Roos, ik weet zeker
dat mama op je wacht. Of ze gaat met je lunchen: Tiny
betaalt!
Shirley Spierenburg
40
Leiden, 6 januari 2022

Lieve Syl,
Wat gaan wij lang terug! Ik vond jou een stoer wijf. Je rookte immers
zware shag en dat had ik nog niet veel vrouwen zien doen. Willem
kende ik al langer en door gezamenlijke vrienden kwamen wij elkaar
ook veelvuldig tegen. En zoals dat toen was, vooral op feestjes!
Uiteindelijk raakte we elkaar een beetje uit het oog maar toen ik op
de Garenmarkt liep tijdens Leiden Culinair en jou weer zag was het
alsof het nooit anders was geweest. Jullie hadden veel meegemaakt
qua gezondheid, nog altijd vreemd dat wij daar niet dicht bij zijn
geweest. Maar nuchter als we zijn, dat is zoals het is en we gaan door.
Heel veel etentjes volgden met veel gesprekken, en lachen, nog meer
lachen en soms een traan. Jullie leerden Freek kennen als een vriendje
voor het leven. Je kon en mocht hem aanspreken alsof het je eigen kind
was. Hoe vaak is hij niet richting jullie gereden om even een paar dagen
bij te tanken? Vissen met Willem, een biertje erbij en Syl verzorgde de
mannen. En vanzelfsprekend hebben we met z’n vieren zijn 21-dinner
verzorgd. Een 9-gangen diner, ja negen vond jij wel genoeg, en een
memorabele avond die ik nooit meer vergeet.
Friesland is voor jou en mij een rustpunt. Wij onze vaste stek in
Echtenerbrug en jullie met de boot. Al lijkt het wel of jullie daar ook
jaren vast lagen. Iedereen wist het immers, Willem en Syl horen erbij.
Nu je als pre-pensionado door het leven gaat zijn de weekenden
veranderd in weken en soms zelfs maanden. Zwervend met de boot
over de Nederlandse wateren. Als het lukt zoeken we elkaar op en dan
is het steevast weer ouderwets: hapje, drankje, gesprek en lol.
De frequentie van de live bezoeken is wat minder geworden maar
gelukkig hebben we wekelijks telefonisch of via een ander medium
contact. En dan spuien we flink. Over corona, over de politiek, over dat
de wereld verhard. Want weten het wel. Heerlijk om zo in een stoel van
een minister te gaan zitten. En toch laten we het er lekker bij, ze zoeken
het maar uit. Wij gaan ons weer opmaken voor ons Fryslan, krijst de
gersplanten út?
Leiden, 8 januari 2022
Syl Koopman
41

Lieve Manon,
Terwijl ik dit schrijf zit ik naar jou op het scherm te kijken in het
Online Schrijfcafé. Weer zo’n project waar we samen in zijn
gestapt, een soort story of our lives, om zaken gezamenlijk te
doen. En dat bevalt best!
We hebben elkaar volgens mij voor het eerst ontmoet op de
Tennisbanen van Zuid-West in Leiden. Geen van beiden hebben
we daar een lange carrière gehad. Pas toen onze jongens samen
gingen voetballen bij Voorschoten ’97 werd het
vriendschapszaadje gelegd. Met de voetbalmoeders op stap.
Eerst braaf ergens een hapje eten, daarna de vele weekenden die
volgden naar Brussel, Barcelona en Madrid. De samenstelling van
de groep is inmiddels veranderd maar wij zijn de twee die-hards.
Ik hoop werkelijk dat we dit jaar ons reisje naar Benissa echt
kunnen laten plaatsvinden.
Ik ben schuldig aan een aantal zaken in je leven. Je bent
ondernemer geworden omdat ik wat 'pusherig' bleef. Ik geloof
niet dat je het mij overigens kwalijk neemt. In 2016 heb ik je
gewezen op een leuke plek bij ons op de Merenpoort in Fryslan.
Wie had ooit kunnen bedenken dat jij en Ron het zo ontzettend
naar jullie zin hadden dat huis en haard werd verkocht in het
Westen en jullie nu inwoners van Echtenerbrug zijn. Wat fijn dat
wij onze vriendschap daar gewoon voortzetten. Live in de
maanden april tot en met oktober en digitaal de rest van het jaar.
Daar in het Noorden wandelen we, lunchen en bedenken we van
alles voor onze bedrijven. Die Maten van Fryslan weten inmiddels
wie die twee stadse meiden zijn.
Vlak voor het uitbreken van de pandemie waren we met onze
mannen in Krakau, een zeer indrukwekkende reis. Daar hebben
we afspraken gemaakt voor een vervolg naar Tallinn, maar alleen
als het weer kan. Als veilige tussenstop komen we in juni naar
jullie vakantiehuis in Denemarken. Wij hebben er zin in!
Leiden, 17 januari 2022
Manon Vonk
43

Lieve Miljuschka,
Ik doe maar gewoon amicaal, net zoals jij via je magazine,
socials en TV mijn huiskamer binnenkomt. Daar hou ik van. Ik
moet zeggen dat ik je nog niet zo heel lang ken. Heb je
modellen periode gemist en ben pas een paar jaar
aangehaakt. Nu ik je naam net opzocht op Google, ik mag het
natuurlijk niet verkeerd schrijven, zie ik dat je tweede naam
Lola is. En die heeft voor mij weer een bijzondere betekenis
maar dat laat ik je ooit nog weten.
Toen je je eerste magazine lanceerde was ik direct fan. Niet in
de winkel te koop maar bestellen en direct betalen, geen waste
zullen we maar zeggen. En een deel van de opbrengst voor een
goed doel, chapeau. Ik ben geen keukenprinses maar door
jouw recepten heb ik al heel wat dinertjes in elkaar gezet. Geen
oeverloze toefjes of weet ik wat maar heldere taal voor een leek
zoals ik. Ik heb inmiddels al je magazines en heb gisteren nog
de beste uiensoep geserveerd, volgens mijn gasten, die ik weer
van je website had geplukt.
Ik was ook onder de indruk van je aanwezigheid bij Beau in
Italië. Met een glimlach en een traan. Wat mij raakte was dat je
vertelde dat je niet weet waar je moeder verblijft en dat je altijd
ergens anders met haar moet afspreken. Wat ontzettend
moeilijk lijkt mij dat en realiseer ik mij weer hoe fijn het is dat
ik, any time, bij mijn mama kan binnenlopen.
Vrouwen zoals jij noem ik gewoon stoere wijven, en dat is een
groot compliment. Beloof je, dat als je eens in de buurt van
Leiden bent, aanwipt, kook ik wat lekkers voor je!
Miljuschka Witzenhausen
44
Leiden, 9 januari 2022

Lieve Marja,
Jij bent de vriendin in mijn leven die ik het langste ken. Niet zo
gek als je weet dat onze moeders samen zwanger waren in hun
nieuwe flat in de van ’s Gravensandestraat in Leiden Zuid West.
We werden precies een maand na elkaar geboren dus jij bent
allang zestig! Wat hebben we daar een geweldige jeugd gehad.
Een grote speeltuin voor de deur, clubhuis de Klinker waar van
alles werd georganiseerd en toen mijn vader Wijkvereniging
Aktief oprichtte was jouw vader er ook altijd bij om mee te
organiseren. En we hebben samen bij de majorettes gelopen
maar dat hoofdstuk laten we maar achter in de
geschiedenisboeken.
De lagere school hebben we niet samen gevolgd. Ik moest naar
een openbare school maar toen we naar de middelbare school
gingen en dit het Rembrandt werd, waren we weer samen. Hoe
fantastisch is het toch dat wij nog regelmatig eten met onze
vriendinnen van toen, Jacqueline en Yolanda.
Jij bent getrouwd met Hans, de jeugd- en voetbalvriend van mijn
Ruud. Helaas hebben we elkaar een tijdje uit het oog verloren
maar toen we elkaar weer spraken was het net alsof er geen dag
tussen had gezeten. Helaas is Hans veel te jong gestorven. Nu ben
je gelukkig met Wout en hebben jullie inmiddels een eettafel
nodig die in geen enkel huis past. Kids, aanhang en een hele
schare met kleinkinderen.
Onze mama’s zijn, na het verlies van onze papa’s, veel samen
opgetrokken. Wekelijks de sjoelclub maar vooral ook de reisjes.
En de dames waren niet voor één gat te vangen als ik nog denk
aan de verhalen over hun avontuur op Malta.
We hebben elkaar te weinig gezien de laatste tijd en dat moet
veranderen. Boek jij een tafel met de meiden zodra we weer
mogen?
Leiden, 11 januari 2022
Marja de Lange
45

Lieve Rolf ,
Vandaag is het een jaar geleden dat je ons verliet.
Veel te jong, nog heel dynamisch en midden in het
leven. Vreselijk voor je gezin, je familie en je
vrienden. En voor ons, je LSF vrienden, en voor mij.
Op je verjaardag, 3 december 2020, belde je mij ’s
morgens heel vroeg op nadat ik je gefeliciteerd had
via de app. “Trui, het is foute boel, ik heb kanker en
het ziet er slecht uit”. Helemaal uit het niets.
We kenden elkaar eerst vaag, van Voorschoten ’97,
waar onze jongens voetbalden. Ik zag je bij de club,
we groeten elkaar maar hadden verder geen
bemoeienissen. Later zag ik je als interviewer, en
enorme fan, van ZZ Leiden. In 2012 werd je
voorgedragen als bestuurslid van de LSF, een
adviesorgaan van de Gemeente Leiden voor de sport,
en daar is het zaadje van onze warme en diepe relatie
gelegd. Ik ondersteunde de LSF al jaren en we hadden
een goede klik. Na een korte periode als bestuurslid
nam je het stokje over om verder te gaan als
voorzitter. Wat een geweldige tijd hebben we samen
meegemaakt. Bouwen aan een nieuw team, het
Gouden Team zouden we later zeggen, en een nieuwe
vorm hoe de LSF omging met haar leden, de politiek
en de pers. Jij was een netwerktijger pur sang. Kende
iedereen en iedereen kende jou. Je was overal bij,
niet voor niets kreeg je van ons de bijnaam
Boegbeeld. We hebben een coupe doorstaan en
goede resultaten geboekt voor de sport in Leiden. Je
was een beetje aan het afbouwen en zou de LSF
verlaten, dat afscheid hebben we niet meer kunnen
vieren.
Je zou trots zijn op wat er nu gebeurd. De bouw van
de ijshal en het zwembad zijn gestart en de
voorbereidingen volop aan de gang voor de nieuwe
sporthal. Het nieuwe bestuur van de LSF doet het
goed maar door die corona hebben we geen bitterbal
en biertje meer kunnen drinken na een vergadering.
Dat gouden team heeft een groepsapp gemaakt met
de naam Boegbeeld is niet meer. We eten met elkaar
en delen de herinneringen aan jou.
En ik Rolf, ik mis je telefoontjes, minimaal één keer
per week: Truiiiiiiii, en dan kwam er een verhaal,
vraag, idee in welke vorm dan ook. Kon je mij nog
maar één keer bellen…….
Leiden, 19 januari 2020
Rolf Marselis
46

Hai Fréderike ,
Wat moet die Brabantse nou toch in het Leidse vroegen wij ons
af toen we jouw aanvraag, om als afstudeerstagiaire aan de slag
te kunnen, in de mail aantroffen. Tot we zagen dat je liefde voor
dokter studeerde en woonde in Leiden. We hadden snel een
gesprek en je kon verhuizen naar het Westen. We moesten best
een beetje aan elkaar wennen. Ik met die directe grote mond, jij
met je zachte G. De ons mams en paps vlogen ons om de oren.
Je bent digitaal afgestudeerd maar door die stomme corona
hebben we niets kunnen implementeren. Maar je bent wel bij
KWIK gebleven.
‘’Brabants
feestbeest met
Leidse roots’’
Samen met Felice en Jessie zijn we het avontuur om te overleven
gestart. We wilden de wereld laten zien dat de KWIKKIES zich niet
zomaar weg zouden laten zetten door dat virus. We zijn
marketingondersteuning gaan verlenen aan klanten. Jij werd de
grote steun en toeverlaat van het mboRijnland. We zijn magazines
gaan maken, iets wat wij beiden superleuk vinden en we hebben
de online wereld ontdekt. Hoe we het in de toekomst gaan doen,
geen idee, maar wij zijn er nog!
Afgelopen zomer ben je met de dokter terug verhuisd naar het
Brabantse land. Werk had er niet onder te leiden want we
moesten toch van Mark thuiswerken. Nu we een aantal maanden
verder zijn, en we weer meer open mogen, heb je aangegeven
toch het echte kantoor sfeertje te missen. En dat begrijp ik
hoezeer ik er ook van baal dat je toch naar iets anders gaat kijken.
Wie weet maar voor een paar dagen zodat je toch ook bij ons kunt
blijven wat wij allen hopen. We gaan het zien, HOU DOE!
Leiden, 1 januari 2022
Fréderike Wissing
47

Lieve Myra,
Jij bent een Twittervriendin van mij. Allang niet meer dat alleen
natuurlijk maar het is wel zo, lang geleden, ontstaan. Grappig
eigenlijk dat dus door een social media kanaal een warme
relatie kan beginnen. Juist omdat dit medium vaak als negatief
wordt ervaren. Nou, voor ons in ieder geval niet.
We hebben veel samen opgepakt. Beiden met een berg energie en
enthousiasme dat als we samen zijn het wel eens een overkill kan
zijn. Ik ben een organisator en jij een entertainer dus dat is een
goede match in onze branche. Veel optredens bij bedrijven en
winkelcentra, Myra acteert en zingt er vrolijk op los. We halen ook
goede dingen bij elkaar naar boven. Als jij je wat minder voelt
toeter ik mijn dosis positivisme naar jou, 30 kilometer verder op,
en andersom geldt hetzelfde.
We zitten samen op maandag aan de bar in het digitale
schrijverscafé. Daar gaan we stoïcijns aan het werk en appen
soms stiekem als we even niet meer weten waar de pen het over
moet hebben. Grote bewondering heb ik voor jou hoe je, samen
met je lief, weer iets nieuws uit de grond hebt gestampt, Tante
Tee. Hoelang duurt het nog voordat ik het ook bij Picnic ook kan
bestellen?
Het is inmiddels te lang geleden dat we elkaar live gezien hebben
en moeten snel bijpraten. Kom je naar Leiden voor een
rustgevend kopje thee?
Leiden, 18 januari 2022
Myra de Groot
48

Hoi Nicolette,
Jij bent een vriendinnetje in het Noorden, en woont en werkt in
mijn favoriete plek in Fryslan, Lemmer. Op een bijzondere
manier hebben we elkaar leren. Een paar jaar geleden was ik
aan het winkelen in Lemmer en jij hielp mij aan leuke nieuwe
kleren. We raakten aan de praat omdat ik hoorde dat je niet uit
Fryslan kwam. Dat klopte ook, je bent geboren en getogen in
Amsterdam en uiteindelijk door en voor de liefde naar Lemmer
verhuisd. Toen je vroeg waar ik vandaan kwam en Leiden zei
riep je onmiddellijk dat je dat kende. Want je had een relatie
gehad met Gijs Collée jr en laat ik die ook kennen, net als zijn
ouders. We hebben toen mooie verhalen opgehaald en moest
helaas vertellen dat Gijs ernstig ziek was.
Een jaar later was ik weer op onze fijne stek toen ik gebeld werd
vanuit Leiden dat Gijs overleden was. Veel te jong en heel
verdrietig. Ik ben naar Lemmer gereden en kwam je tegen met
een grote doos taart omdat je jarig was. Samen hebben we tranen
gelaten en elkaar geknuffeld, het raakte ons beiden zeer.
Sindsdien hebben we contact. Live met een wijntje of via de
digitale wereld. Altijd met lieve woorden en hartjes. Vanaf maart
ben ik weer veel bij jou in de buurt, snel dat wijntje drinken in
Brasserie No.14, deal?
Leiden, 12 januari 2022
Nicolette Zwager
49

Gekke Rik,
Vandaag was ik in Zoeterwoude en ik vroeg aan Denise of ze jou
kende. Ik had uiteraard geen nee verwacht want je bent in mijn ogen
de Koning van het mooie dorp wat vastgeplakt zit aan Leiden. Haar
woorden; “Die kent iedereen en als je met hem ruzie krijgt ligt het
echt aan jezelf”. Zo dat kan maar gezegd zijn maar ik geloof het ook
helemaal.
Ik heb werkelijk geen idee hoelang wij elkaar kennen én samenwerken.
Voelt ook zo vertrouwd. En we vullen elkaar goed aan. We houden
allebei van gekke uitdagingen en zoeken naar iets wat net even anders
is. Zo hebben we al vaak de uitreiking van de Leidse Sportprijzen net
meer kleur kunnen geven. En als we een duo moeten vormen om de
Leidse Sportquiz te presenteren doen we dat natuurlijk ook zonder
blikken of blozen.
Ik zeg gekke Rik omdat je altijd wel iets geks uitspookt. Is het niet om je
collega’s te verrassen of met je skimaten de draak te steken. Of zoals je
onlangs vertelde dat er een meteoriet in het dorp was gevallen, ik blijf
maar denken dat jij erachter zat. En laat het bericht nu de landelijke
pers hebben gehaald, geniaal.
Maar er zit ook een warme, liefdevolle en attente Rik achter iedere grap.
Nog deze maand was er een ernstige zaak in Leiden aan de hand. Uit
betrouwbare bron heb ik gehoord dat jij een enorme steun bent
geweest om te helpen om mensen te troosten en te begeleiden.
Ik denk dat we snel moeten evalueren, maakt mij eigenlijk niet uit wat.
Reserveer jij dat ene tafeltje bij Van Hout?
Leiden, 20 januari 2022
Rik van der Geest
50

Lieve Sandra,,
Hoe lang is het geleden dat we de eerste Slag om Leiden hebben
georganiseerd? Jouw lief Guy kende Thijs en dat was de link om
ons samen in het bestuur te zetten. Dat hadden ze goed
bekeken. Twee dames die van aanpakken houden. Die mannen
konden van alles bedenken maar hadden ons echt nodig om ze
én in de teugels te houden én om de productie te voeren. Wat
een mooie edities hebben we georganiseerd en wat een grote
bedragen konden er overgemaakt worden aan Hospice Issoria.
Ik kijk er met plezier op terug, het is absoluut iets waar we trots
op kunnen zijn. Later, toen we al uit het bestuur waren, hebben
we nog een keertje meegedaan met een meiden team. We zijn
beter in organiseren want we eindigden dik op de laatste plaats.
Dat lag overigens niet aan ons.
De laatste jaren hebben we regelmatig geborreld of gegeten. Altijd
fijn om met elkaar mooie gesprekken te voeren. En helemaal leuk
dat je lid bent geworden van mijn Businessclass clubje in Alphen
aan den Rijn. Met 25 ondernemende vrouwen een paar keer per
jaar bij elkaar komen om elkaar te geven en van elkaar te leren.
Een bont gezelschap waar wij ons zeker bij thuis voelen.
Jullie zijn weer op honk in Leiden en wel op de mooiste plek van
de stad, het Rapenburg. Als ik jouw huis kom bewonderen, neem
ik het kookboek van de BCA mee en kokkerellen we samen iets
onder het genot van een drankje. En om eindelijk weer eens bij te
kletsen!
Leiden, 9 januari 2022
Sandra van Iperen
51

Lieve Lizzy,
Ik zie je nog zo bij ons binnenkomen, een stoere meid uit de
Veen beter bekend als Roelofarendsveen. En nog beter bekend
van: God is een Veender. Dat slaat op het feit dat de zon altijd
schijnt tijdens de Veense Kermis, een soort lokaal Leidens
Ontzet. Biertje, peukje en no nonsens, zo donderde je het
kantoor binnen. Je begon als stagiaire bij Leiden City Events.
Leuke uitjes in de stad organiseren voor toeristen. Toen je vast
in dienst kwam waren het de projecten voor KWIK waar je je mee
bezig hield. Het jaarlijks event voor de Ridderorden met Ans en
Jo en het jubileum van het LUMC zijn projecten om nooit te
vergeten. En dan natuurlijk die drijvende ijsbaan op de Nieuwe
Rijn. Iris en ik hadden al lang door dat je ene Roy van het
Centrum Management Leiden heel leuk vond. Wat duurde het
lang dat jullie die paar matten samen hadden opgerold. Wij
stonden erbij en keken er met plezier naar. Nadat je hebt
geholpen om Rrrollend op de kaart te zetten ben je na zeven jaar
je vleugels uit gaan slaan.
En met die Roy is het helemaal goed gekomen. Je bent zwanger
van nummer drie en woont met je gezin op een mooie stek in het
water van Leiden. De Veen kan het wel op het schudden, jij bent
een Leidse geworden.
Ooit zei je, toen je ons van Schiphol had opgehaald, je nog nooit
de afslag op de A4 naar Leiden had genomen. Ben blij dat je er wel
ooit gekomen bent, maar de Lizzy uit de Veen zul je voor mij toch
altijd blijven! Ik spuug zo langzamerhand watjes, maak jij weer
een afspraak met de oude Kwikkies?
Leiden, 17 januari 2022
Lizzy Schoo
52

Lieve Marie,
Extra handjes, ja die kunnen we wel gebruiken bij de
organisatie van EuroCup, het grote internationale
voetbal- en cheerleadersfeest van DHL. Wat heb je
mij ermee gepest toen je nog niet zo lang bij DHL zat
en ik vroeg of je mee wilde naar Lommel. Het is
gelukkig helemaal goed gekomen en al jaren zijn we
beste vriendinnen. Gestart vanuit Afterwork, een
clubje collega’s, die leuke dingen gingen
ondernemen buiten werktijd. Grappig dat ons
whatsapp groepje met Carool nog steeds die naam
draagt!
We hebben veel met elkaar meegemaakt. De vele
uitjes, met of zonder de mannelijke aanhang. De
geboorte van onze kids. De talloze verjaardagen over
en weer. Jouw ingrijpende ziekte. Mijn zakelijke dips
door diverse crisissen. Heel veel gelachen maar ook
verdrietige momenten meegemaakt. Vaak was het
contact heel intensief, dan weer een tijdje wat
rustiger. Maar nooit uit het hart.
Onlangs mocht ik het feestje voor jouw lief
organiseren die ook net de mooie leeftijd van 60 heeft
aangetikt. Ik moest hemel en aarde bewegen om een
foto van je los te peuteren voor dit boekje. Wat had ik
graag ons optreden in nostalgische badpakken willen
gebruiken maar ik kreeg je niet overtuigd, zeker niet
omdat je niet wist waarom. Want dat ben je ook.
Duidelijkheid en geen verrassingen graag. Gelukkig
kon ik je lekker omzeilen en is het helemaal goed
gekomen.
Nu even wachten tot mijn feestje echt live kan en dan
dansen we er weer eens stevig op los!
‘’Die handjes waren de
start van een mooie
vriendschap’’
Leiden, 6 januari 2022
Maria Haye
53

Lieve Joop,
Je bent de zwager die ik het langste ken. Jij was er
immers bij dat ik kwam kennismaken bij jullie
ouders in het Weidehof in Leiden. En ik weet het niet
helemaal zeker maar door jouw grapjes samen met
Ruud verslikte ik mij in een koekje en spuugde de
heleboel onder. Het was wat je noemt, een warm en
bijzonder welkom. Vrij snel zijn Ruud en ik gaan
samenwonen in jouw huisje aan de Lage Rijndijk,
nummer 61. Wat hebben wij daar genoten, als ik er
langsrijd moet ik altijd glimlachen. Toen jij
terugkwam naar Leiden heb je er zelf gewoond maar
al vrij snel ben je verhuisd naar Valkenburg. Je vond
er een leuke woonboot die na een paar jaar werd
ingeruild voor een grotere, met nog meer grond om
te tuineren en te klussen. Je denkt nu na om
mogelijk te verhuizen naar het vastenland, een
stoere en ook moeilijke beslissing.
Joooooppppp, zo langgerekt mogelijk. Vrienden,
kennissen en de hele familie roept om je als er iets
technisch gedaan moet worden. In huis, aan de boot
of het chalet. Je kunt het zo gek niet bedenken of jij
hebt er wel een schroefje, plankje of zaagje voor. Goed
dat je je auto hebt ingeruild voor een grotere bus, kan
lekker veel meer in.
Je bent nu eindelijk officieel met pensioen maar ik
geloof er geen snars van. Jij kan dat helemaal niet
maar we gaan het zien en beleven. Eerst eindelijk op
die nieuwe latten in februari. Je mag dan wel een
pensionado zijn maar je gaat ze vast allemaal als Joop
de Kakelaar voorbij!
Leiden, 8 januari 2022
Joop de Romijn
54

Lieve Mikkel,
Michael, Mikkel, ik gebruik het steevast door
elkaar. Ik roep Mikkel als we in een officiële
bijeenkomst zitten en Michael als ik je bel om
even bij te kletsen. Maakt niets uit, what’s in a
name. In de eerste instantie hadden we vooral
zakelijk met elkaar te maken. Jij bent een grote
meneer bij de Gemeente Leiden en door mijn
werk hebben we regelmatig contact. Als
vrijwilliger ben ik actief in de Oranjevereniging
Leiden en dus lopen wij trouw naast Henri
Lenferink op Koningsdag om de wijken te
bezoeken. Standaard eindigen we met het diner
bij Augustinus, eindelijk een glaasje wijn en in
de relaxstand.
Ons grootste project samen was de digitale
nieuwjaarsreceptie van de Gemeente in 2021.
Alles en iedereen in lockdown en zelfs een
avondklok. We hebben heel wat uurtjes samen
aan jouw eettafel doorgebracht om een dijk van
een programma in elkaar te timmeren. De
complimenten waren gemeend en wat waren wij
trots.
Je ziekte bracht ons even van de wijs en in
onzekerheid maar gelukkig had het een goede
afloop en kon je jouw vijftigste verjaardag
uitbundig vieren. Door de coronamaatregelen
wel een beetje aangepast: dan maak je er toch
tien dagen lang iedere dag een mini feestje van.
Voor alles is een oplossing en daar hou ik van!
Regelmatig kletsen we even bij met een goed glas
wijn. Ik denk dat we dit weer snel moeten doen,
kunnen we ook direct de plannen voor
Koningsdag ontvouwen want, je mag weer mee!
‘’Weetje: de leukste
trouwambtenaar van
Nederland’’
Leiden, 17 december 2021
Michael Juffermans
55

Lieve Mieke,
Onze achternamen lopen door elkaar qua
verbondenheid. De beste vrienden van mijn
ouders waren van Meijgaardens en ik heb
leren dansen, swingen op uiteraard
jazzmuziek, van good old Bob. Wij kennen
elkaar van de OVC. Een club met
Ondernemende Vrouwen in Leiden waar wij
allebei jarenlang lid van zijn geweest. We
zijn daar ook vriendinnen geworden en
gelukkig nog steeds. Later ben jij naar de
dinsdagavondclub vertrokken en heb ik mij
in een avontuur in Alphen gestort.
We zijn allebei gek op Fryslan, jij had zelfs
plannen om je er definitief te vestigen. Dat
gaat mij te ver, de wintermaanden blijf ik
lekker in het Leidse. Daar heb ik je gestrikt
voor een ander clubje: de Oranjevereniging
Leiden om de organisatie van Koningsdag te
organiseren. Jij gaat de loterij coördineren
met mooie goede doelen. En nu maar hopen
dat we, na 2 jaar online, weer een ouderwetse
dag kunnen beleven op 27 april.
We zijn beide ondernemer en bijten ons graag
in van alles vast. Na ruim vijfentwintig jaar ga
je weer terug naar de basis en met een aantal
klanten een kleiner bestand onderhouden.
Dat doe je slim, dan heb je meer tijd om met
je Mini rond te crossen of ga je nu eindelijk
die fiets meer pakken?
Met de Besties doen we leuke dingen. In de
whatsappgroep worden de misstanden in de
wereld gedeeld en live proosten we op het
mooie leven. Zodra het mooi weer wordt
gaan we weer varen lijkt mij, ik aan het stuur
en jij stiekem, als Corrie het niet ziet, de
snelheid omhoog voeren!
Leiden, 11 januari 2022
Mieke van Meijgaarden
56

Lieve Ilse,
Wij kennen elkaar nog niet zo lang, sterker, ik weet het nog precies.
Zeven maart 2020, een week voordat er in Nederland een coronabom
ontplofte. Je woonde in Rotterdam en Freek wilde graag dat wij jou
leerden kennen. En dus op weg naar 010 om met elkaar wat te
drinken en een hapje te eten. Dat hebben we geweten. Als een
wervelwind stormde je de trap af met natte haren van het sporten.
“Hi, ik ben Ilse, leuk om je te ontmoeten”. We zijn aan de praat
gegaan en eigenlijk niet meer opgehouden. Ik keek in een soort
spiegel van mijzelf. De avond was een groot succes, in de trein terug
naar Leiden een klus om wakker te blijven.
Daarna is alles in een versnelling gegaan. Jullie moesten samen al vrij
snel in quarantaine. Nog steeds twijfel ik of dat gewoon niet heel
handig was om elkaar nog beter te leren kennen. Maar dat is in ieder
geval gelukt. Er kwam een appartement waar eerder het KWIK kantoor
was geweest en jullie gingen samenwonen. Er werden nieuwe vrienden
gemaakt in het Leidse en jullie genoten ondanks de
coronabeperkingen die er waren. Je bent ambitieus en wisselde van
baan. Je werd teamleader bij Auris in Rotterdam, een job die je op het
lijf is geschreven.
Maar we zijn er nog niet, zo snel pakken jullie het aan. We zijn zwanger!
Op jouw verjaardag werd het nieuws bekend gemaakt, Trui & Ruud ,
worden Oma en Opa. Ik wist dat jullie graag kindjes wilden en bam het
was al snel raak. In mei krijgen jullie een dochter, de naam vertel ik nog
niet, maar de hele familie de Romijn loopt van plezier de hele dag te
zingen als Kinks fans! En daar hoort ook een grote mensenhuis bij en
die hebben jullie gevonden in Alphen. Gelukkig maar, scheidt allen de
N11 ons.
Nu verder genieten van je zwangerschap maar niet alleen in het Leidse.
We vertrekken bijna met elkaar naar de zon op Curaçao naar een
geweldige plek met alles erop en eraan. Dat wordt drijven in de zee,
flaneren op de boulevard én het lekkers verorberen wat die mannen
ons gaan voorschotelen! Alleen, we gaan geen spelletjes doen hoor, jij
bent veel te fanatiek als we in de relaxstand moeten zitten!
Leiden, 13 januari 2022
Ilse Bruijne
57

Ha die Jochem,
Als trotse Leidenaar hebben we dezelfde
bloedgroep. Rood, wit en doorspekt met bier,
haring en hutspot. Maar we hebben ook
beiden een passie in het Noorden. Jij je stek
op Texel en ik in Fryslân. Als twee
druktemakers die de rust en ruimte in ons
eigen mooie land regelmatig opzoeken.
Je was al een BN’er toen wij elkaar leerden
kennen. Je kwam graag op het
Pieterskerkplein in Leiden bij Rrrollend en we
kwamen elkaar regelmatig tegen in de kroeg.
Toen een filmploegje bij ons op kantoor
binnenkwam en wat beelden van mij wilde
maken had ik geen idee waarom en waarvoor.
Ik dacht aan een soort verrassing omdat
iemand iets te vieren had. Met stomheid was ik
geslagen toen we in het Scheltemacomplex
uitgenodigd werden, nu acht jaar geleden,
door Casper, Onno en jou voor de lancering
van een schilderij en een boek. Pas toen jij
achter de piano kroop en LaLaLa Leiden ten
gehore bracht werd het duidelijk. In de
bijbehorende clip waren meer gekke, echte
Leidenaren te zien. Het lied is inmiddels een
soort volkslied geworden. In Barcelona, waar
ik was met de sponsoren van ZVL Waterpolo,
om de meiden van dames 1 naar de winst te
schreeuwen, werd het uit volle borst mee
gezongen. Die Spanjaarden moesten eens
weten!
Inmiddels ben je een grootheid in Nederland. Door
je shows, door je Gorgels en door gewoon wie je
bent. Vandaag heb ik je gezien als beveiliger bij de
ludieke actie Kapsalon Theater met je vriend Bert.
Ik zag een gelukkige Jochem die weer helemaal in
zijn element was.
Een aantal jaren geleden ben je getroffen door een
ernstige ziekte die je helemaal hebt overwonnen.
Ik was zeer onder de indruk van de documentaire
die over jou en je gezin gemaakt is. Tot tranen toe
geroerd. Ik moest denken aan je berichtje een paar
jaar geleden na je optreden in Carré waar wij bij
waren: “Vond je het wat”? Lieverd het was TOP, no
doubt!
Ik ben benieuwd wat we de komende tijd van je
kunnen verwachten maar dat je op iets zit te
broeden kan niet anders. Ik kijk er naar uit, net
zoals we weer een biertje kunnen drinken in ons
Leiden, any time, any place.
Leiden, 19 januari 2022
Jochem Myjer
58

Lieve Corrie,
Twee vrouwen met haar op hun tanden. Als ik
bedenk hoe wij allebei bekend staan bij anderen
gok ik dat ik er niet ver naast zit. We lijken wel een
beetje op elkaar. We weten vaak van alles beter
maar vinden het ook niet erg als we er naast
blijken te zitten en dat dan ook moeten toegeven.
We roepen als eerste dat we het wel allemaal even
regelen. Of het nu een kadootje voor een collega
is, een bloementje voor een zieke vriendin of het
regelen van het uitje voor familie en vrienden.
Natuurlijk vinden we het soms vreemd dat
niemand anders het oppakt maar eigenlijk willen
we dat ook liever niet toch? We staan altijd aan en
werken het liefst dag en nacht maar vinden het
ook belangrijk om ons sociale leven te hebben en
dus zijn de nachten soms kort. Eens in de zoveel
tijd komt de man met de hamer en staan we weer
even met beide benen op de grond maar hier leren
we niet zoveel van, we gaan gewoon daarna weer
in de vijfde versnelling door.
Wij kennen elkaar al heel lang. Het is begonnen bij
Tennisvereniging Zuid West waar onze
tenniscarrière begon, ruim 35 jaar geleden. We
hebben een jaar met elkaar geskied bij Val Maar
Raak en zijn lang lid geweest van de OVC, een club
van ondernemende vrouwen in Leiden. Hier hebben
we veel mooie avonden mee gemaakt, te veel om
hier uit de doeken te doen maar vergeten doen we
het nooit. Toen is ook onze hechtere vriendschap
ontstaan en heb ik jou op allerlei manieren gestrikt
voor mijn vrijwilligerswerk. Eerst de Slag om Leiden
en nu zitten we al jaren samen in het bestuur van de
Oranjevereniging Leiden.
We kunnen het soms niet met elkaar eens zijn maar
daar kan onze vriendschap tegen. We spreken
elkaar veel, soms om zomaar even te kletsen of
weer een leuk avondje te bekokstoven met de
meiden. Onze wandeltochten liggen een beetje stil,
kijken of we dat, samen met onze mannen, weer
kunnen oppakken.
Denk goed aan jezelf Corrie, gun je wat meer vrije
tijd samen met Hans nu je je werk aan het afstoten
bent, je hebt het verdiend! En die mensen hebben
eigenlijk geen gelijk, we zijn gewoon twee vrouwen
met ballen!
Leiden, 15 november 2021
Corrie Boehlee
59

Juffrouw Jannie,
Zo leerde ik jou kennen in ons geliefde Fryslan. Mijn twee mannen zijn
fanatieke vissers en wat bleek, Jannie, de mevrouw die met Wil aan de
waterkant woont, houdt ook van vissen. Jij liever dan ik maar gelukkig
delen we nog veel meer andere hobby’s. Dat visavontuur herhaalt zich
dus jaarlijks maar gelukkig is jouw man minder fanatiek. Wil en ik
gooien ze wel op de grill als het nodig is.
Door de jaren heen zijn we dikke vrienden geworden en hebben al heel
wat samen ondernomen. Zowel in Echtenerbrug, Leiden als in
Amersfoort. ’s Zomers zien we elkaar veel, ’s winters minder frequent live
maar er is consequent wekelijks contact. We drinken graag een drankje,
koken met elkaar, hebben zware discussies, huilen uit waar nodig en
lachen waar we maar kunnen. Maar we zijn er onvoorwaardelijk voor
elkaar en dat voelt heel fijn.
Toen er iemand uit ons reisvriendinnenclubje uitviel waren zowel Marja,
Manon en ik ervan overtuigd, Jannie moet aansluiten. Jij vond het
spannend maar wat hebben we genoten in Benissa in 2019. Hoosbuien,
lange gesprekken, een tripje naar Valencia en nog veel meer hoosbuien,
het kon ons niet van de wijs brengen. Daar besloten we dat het voor
herhaling zeker vatbaar was dus penningmeester Manon houdt onze
spaarrekening bij. Wat is het toch balen dat we door corona nog steeds
niet weg zijn geweest maar wees gerust, wat in het vat zit verzuurt niet.
We gaan ons weer langzaam opmaken om naar de Merenpoort te
verkassen: juffrouw Jannie, leg de hengels maar vast klaar!
Leiden, 3 januari 2022
Jannie van de Hoef
60

Darling,
De laatste brief die ik voor dit magazine schrijf is
aan mijn grootste en liefste steun én toeverlaat,
onvoorwaardelijk, aan jou. Ik bedacht deze
monsterklus half november 2021. Na een paar
dagen vertelde ik het verhaal aan jou. Zoals met
elk idee, wat ik eruit gooi, vraag je dringend:
”Heb je daar tijd voor Trui, haal je je weer niet
teveel op je hals”. En uiteraard denk ik er dan
even over na en doe het toch. Eigenwijs,
doordrammend, enthousiast als ik ben. Je hebt
mij zien zweten en soms stressen maar, het is
gelukt en ik ben er hartstikke trots op.
Wij zijn dit jaar veertig jaar samen. We waren jong,
jouw familie had zelfs al veel eerder voorspeld dat
ik wel een leuke meid voor jou zou zijn. Dat je je
droomreis met Joop voor mij hebt laten varen is
ontroerend en bijzonder. Nog meer dat jij, in een
woordenwisseling in al de jaren, nooit hebt
geroepen dat je maar beter wel had kunnen gaan.
Dat siert jou. Andersom had deze
temperamentvolle dame het je vast regelmatig
naar je hoofd geslingerd.
We hebben mooie dingen samen meegemaakt en
nog meer ondernomen. Velen hoogtepunten en
een paar dalen, die horen nu eenmaal ook bij het
leven. Eerst samen, later met z’n drietjes. Freek,
onze zoon, heeft een maatje voor het leven aan
jou. Mooi om te zien, dat als hij straks papa wordt,
hij dit ook weer gaat opbouwen met zijn kindje.
Blij zijn wij met onze stek in Fryslân. Al twintig jaar ons
vluchtoord om te ontspannen, vissen, genieten met
elkaar en fijne vrienden. Het nieuwe chalet is iets waar
we enorm trots op zijn, nu die serre nog even afmaken,
dan is dat project ook klaar.
Corona heeft ons meer aan huis gekluisterd dan
voorheen. We hebben er het beste van gemaakt en
stiekem ook wel van genoten. We mochten en hoefden
niets. Konden ongegeneerd de hele Netflix serie in één
keer afkijken en de lekkernijen vonden gretig de weg
naar binnen. Dat is nu klaar. Geen alcohol en toastjes,
gewoon gezond eten. De kilo’s vliegen eraf, wel fijn dat
we straks op het strand op Curaçao kunnen flaneren.
Dit project is klaar maar gisteren op de bank kreeg ik
weer een ander idee. Je keek mij aan en zei uiteraard
weer dezelfde woorden: ‘’Kun je dat er wel bij gaan
doen’’. Je wist het antwoord al want je hebt voor mij
opgezocht hoe ik dat zou kunnen starten. Sommige
dingen veranderen niet, nooit, net zoals mijn liefde
voor jou ❤️.
Leiden, 22 januari 2022
Ruud de Romijn
61

Lieve allemaal,
Zonder toestemming heb ik een brief aan jullie geschreven met de beste
en liefste bedoelingen. Toen ik het idee van Anita Witzier had gepikt ben ik
enthousiast begonnen en geloof mij, het was een hele reis én stevige klus,
maar ik ben ontzettend blij dat ik het gedaan heb.
Ook voor mij waren de brieven soms emotioneel en uiteraard ook om te
lachen. Ik heb er in ieder geval heel veel plezier van gehad om ze te
schrijven.
Ik ga het magazine niet openbaar zetten maar als jullie het aan anderen
willen laten lezen mag dat natuurlijk. En als ze willen weten waarom zij er
niet in staan, wie weet wel over vijf jaar!
Proost op een mooi leven en tot snel!
Liefs,
Trui
63

De brieven aan:
2. Anita Witzier
3. Anneke de Roo
4. Brenda van Es
5. Carola Hoogkamer
6. Beau van Erven Dorens
7. Bep Kwik
8. Papa
9. Ellen Blok
10. Emile de Neree
11. Felice Kooman
12. Ineke de Graaf
13. Marja Kwik
14. Franck Fielemon
15. Henri Lenferink
16. Jo Roosenboom
17. Joop Verleg
18. Karin Bloemen
19. Mijn kleinkind
20. Marlene Cremers
21. Mieke Huijnink
22. Remko van Laarhoven
23. Steef de Graaf
24. Theolieke Smit
25. Mischa Heeger
26. Eva van Marwijk
27. Helen McCarthy
28. Iris Tegelaar
29. Judy van Ruiten
30. Mark Rutte
31. Mama
32. Els Nieuwenhuizen
33. Emile van Aelst
34. Freek de Romijn
35. Ronald van Wattum
36. Nienke Ledegang
37. Otto Jelsma
38. Thea van Kooperen
39. Ton Stuifzand
40. Shirley Spierenburg
41. Syl Koopman
42. Fried de Rave
43. Manon Vonk
44. Miljuschka Witzenhausen
45. Marja de Lange
46. Rolf Marselis
47. Fréderike Wissing
48. Myra de Groot
49. Nicolette Zwager
50. Rik van der Geest
51. Sandra van Iperen
52. Lizzy Schoo
53. Maria Haye
54. Joop de Romijn
55. Michael Juffermans
56. Mieke van Meijgaarden
57. Ilse Bruijne
58. Jochem Myjer
59. Corrie Boehlee
60. Jannie van de Hoef
61. Ruud de Romijn
64