Herkenrodeweetjes

Herkenrode omstreeks 2000
In een tekening van Steven Wilsens
Links de paardenstallen (nu eet- en drinkgelegenheid), in het midden
het poortgebouw, op de achtergrond de duiventoren en het koetshuis
(nu onthaaltruimte voor bezoekers) en rechts de tiendschuur (tijdens
de restauratie in de steigers).
Zo nam de Vlaamse overheid samen met 105 hectare grond, haar deel
van de abdijsite in 1998 over van de familie Hermant, de laatste
afstammelingen van hen die een groot deel van de de abdij in 1798 na
opheffing en verbeurdverklaring kochten van de Franse bezetter.
Na ongeveer 20 jaar restaureren en herbestemmen werd het een
toeristisch hefboomproject met het materiële en spirituele erfgoed van
600 jaar abdijleven als uitgangspunt en achtergrond.
Al die tijd was Wim Van Lishout, oud-schepen van cultuur in Hasselt,
de bezielende figuur, de verbindingsman tussen de stad Hasselt en de
Vlaamse overheidsinstelling ‘Erfgoed Vlaanderen’ (nu Herita).
Hij lag in die periode aan de basis van 13 publicaties over Herkenrode
met als onderwerpen: de tiendschuur, haiku’s over Herkenrode, een
tekenverhaal, de glasramen, de recente geschiedenis, de wapenschilden
van de abdissen, 200 jaar geschiedenis na de opheffing van
de abdij, het vissershuisje, het netwerk van Herkenrode in Limburg, de
periode 1998-2008, kruidengeneeskunde, het ‘Sacrament van Mirakel’
en een cisterciënzer Benelux-wegenkaart.
111