Herkenrodeweetjes

Ruim veertig jaar later (1187) zit de adellijke dienaar, ondertussen een
oude man geworden, bij het open vuur in de burcht in Kuringen. Hij
vertelt aan graaf Gerard verhalen uit het verleden, toen hij nog in dienst
was van diens vader. Ook het verhaal over zijn ontmoeting met
Bernardus op de plaats bij het riviertje. De graaf kent die plaats bij de
Demer, zij wordt ook Arikenrooi of Herrikenrooi genoemd. Iets verder
staat een van zijn watermolens.
Terwijl ze samen in de gloed van het houtvuur staren wordt het stil.
Alleen het springen van de houtknoesten is te horen. In die stilte groeit
een idee: een klooster in Herrikenrooi, misschien wel een abdij. Zou
de abt van Aulne daartoe niet te bewegen zijn als we hem het landgoed
schenken, denkt de graaf luidop, misschien wil hij er zelfs voor betalen.
145