Herkenrodeweetjes

Conflict over de klederdracht
Toen Barbara de Rivière abdis was liep de weelderige levensstijl van
de koordames, allen van adel, uit op een conflict met de oversten van
de cisterciënzer orde over de kledij van de dames. De religieuzen
weigerden het dragen van de voorgeschreven klederdracht: een wit
habijt met daarover een zwarte scapulier, een soort ‘overgooier’. Zij
bleven een zwart habijt, zonder scapulier dragen.
Wijlen Mon Impe, in de jaren 90 van de vorige eeuw de promotor van
een nieuw Herkenrode, wist als amateur-historicus en grapjas de
reden voor de weigering: de lichaamsvormen van de jonge religieuzen
zouden in het voorgeschreven habijt niet tot hun recht komen.
De abt van Aulne (ten zuiden van Charleroi) moest namens de abt van
Cîteaux erop toezien dat men in Herkenrode de regels van de orde
toepaste. Hij kwam persoonlijk de zusters aansporen tot
gehoorzaamheid. De eigenwijze en zelfverzekerde abdis en de
koordames bleven halsstarrig het witte habijt weigeren en toen de abt
met sancties dreigde wilden zij beroep aantekenen bij de paus. De
dames haalden hun slag thuis en alles bleef bij het oude.
Josépine de Gondrecourt, de laatste abdis en soeur Odile van de abdij
van Rieunette nabij Carcasonne, wel in het voorgeschreven habijt,
toen ze de vrienden van Herkenrode, op bezoek in 2006, toesprak.
92