16.03.2022 Views

Magazine Leef! 33

Magazine voor alle inwoners van de gemeente Noordwijk

Magazine voor alle inwoners van de gemeente Noordwijk

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

Magazine

gratis magazine voor alle

inwoners van Noordwijk,

noordwijkerhout en de zilk

NUMMER 33

vooraar 2022

berthelle en jan:

‘het leven samen

is een groot avontuur’

50 jaar nsl

hardlopen en wandelen

feest en saamhorigheid in de zilk

noordwijkerhouter piet van dongen

Terugblik

In deze editie

de wegwijzer LeefMee!

Tips voor een leuk(er)

leven in onze

mooie gemeente

Noordwijk


Magazine

NUMMER 33

vooraar 2022

gratis magazine voor alle

inwoners van Noordwijk,

noordwijkerhout en de zilk

Inhoud

voja 02- umr3

berthelle en jan:

‘het leven samen

is een groot avontuur’

50 jaar nsl

hardlopen en wandelen

feest en saamhorigheid in de zilk

noorwijkerhouter piet van dongen

Terugblik

In deze editie

de wegwijzer LeefMee!

Tips voor een leuk(er)

leven in onze

mooie gemeente

Noordwijk

Cover_leef_33.indd 1 28-02-2022 11:12

Coverbeeld: Buro Binnen

Clfn

Magazine Leef! is een uitgave van Buro Binnen

in samenwerking met Gemeente Noordwijk en

een groot aantal maatschappelijke organisaties die

actief zijn in het sociaal domein van Noordwijk.

Magazine Leef! verschijnt vier keer per jaar.

Editie 34 verschijnt juni 2022.

REDACTIE: Yvonne Andrée Wiltens, Harm

Dragt, Frans van Duijn, Guus de Jong, May-lisa

de Laat, Caroline Spaans, Sybylle Kroon en

Marieke Voorn.

CONCEPT, VORMGEVING EN FOTOGRAFIE:

Pauline de Ruiter en Thomas Steenvoorden

Buro Binnen, Noordwijk

REDACTIEADRES EN ADVERTEREN:

Redactie Magazine Leef!

Voorstraat 29, 2201 HL Noordwijk

redactieleef@burobinnen.nl

Tel. 06 54 96 17 16

www.magazineleef.nl

PROJECT LEEF MEE!

Projectmanagement:

Martine Bakker

info@leefmeenoordwijk.nl

www.leefmeenoordwijk.nl

VERSPREIDING: Magazine Leef! wordt gratis huisaan-huis

verspreid in heel Noordwijk, 19.500 expl.

© Magazine Leef! 2022. Niets uit deze uitgave mag

op welke manier dan ook worden gereproduceerd

zonder uitdrukkelijke schriftelijke toestemming

van de uitgever.

04 Fusie Noordwijk-

Noordwerhout

Geschiedenis

06 GON 60 jaar

Trots op vrijwiligers

08 Berthelle Passchier

Samen op avontuur

15 Patrick Hassing

Hoe gaat het nu?

16 Bjørn en Peter

Zelfstandig wonen

19 Desiree Hoogeveen

Foto’s met een glimlach

22 Nick en Sam

Gevlucht uit Syrië

24 Cresedo

Viert jubileum

26 Piet van Dongen

Ras Noordwijkerhouter

28 Margriet Vonk

Zet zich in voor 113

LeefMee!

30 Humanitas

31 Groenoord Zorgt

32 BeweegFijn

33 OntmoEten

34 Puzzel

36 Alex Klein

Reacties op artikel

40 Marrie en Hans Hoogeveen

Lekker bezig

44 Van Nispen 90 jaar

Modern complex in De Zilk

47 Zilker vlag

Feest en saamhorigheid

50 Kees de Monye

Door weer en wind

52 50 jaar NSL

Voor elk wat wils

56 Anneke Raasveldt

Tomeloze inzet

60 KunstKlank

Jeugd heeft de toekomst

62 CJG en Bilbliotheek

Koffie & Kids

63 De Makers Theater

‘Zus van’

Priiatn

Priiatn

12 Welzijn Noordwijk

Is er voor jou!

20 Gemeente Noordwijk

Starten met bewegen

38 Topaz

42 Marente

Gelukkig in eigen woning

46 Reuring

48 STEK

Vleermuizen en vogels

54 Activite

58 Groot Hoogwaak

Dit huis-aan-huis magazine wordt elk kwartaal

gratis bezorgd bij alle inwoners van de

gemeente Noordwijk. Mogelijk gemaakt

door onze participanten en adverteerders.

Heeft u een leuk idee voor Leef! of wilt u

ook deelnemen in dit magazine? Stuur dan

een mail aan; redactieleef@burobinnen.nl

Priiatnvnmgzn ef!

• Gemeente Noordwijk • Welzijn Noordwijk •

Woonzorgcentrum Groot Hoogwaak • ‘s Heeren

Loo • ActiVite • Marente • Woningstichting

STEK • Topaz Munnekeweij • Leef Mee!

Op de foto staan

Nel Heemskerk en Hans

Hoogeveen. Deze editie van Leef! staat

in het teken van ‘terugblik’. Nel stond op de

cover van nummer 1 ruim acht jaar geleden en

Hans in nummer 4. Er is veel gebeurt in die acht jaar.

Nel was toen al weduwe en Hans verloor zijn vrouw. Ze

ontmoeten elkaar op de tennisbaan en hebben nu een

‘lat’ relatie zoals ze het zelf noemen. Beiden zijn ze nog

zeer sportief. “Daar blijven we jong bij” zegt Hans trots.


oror

Wauw!

De start

Negen jaar geleden ontstond het idee voor een eigen

magazine voor de stichting Welzijn Senioren Noordwijk,

waar bestuurslid Piet Barnhoorn dit omarmde en we op pad

gingen om ‘participanten’ te werven. Het idee was om alle

maatschappelijke organisaties die actief zijn in Noordwijk zo

ver te krijgen om betaald mee te doen. Zo zouden we een

gratis informatief magazine aan alle inwoners van Noordwijk

kunnen aanbieden. Elk kwartaal weer en al acht jaar, blader je

nu door de 33e editie van dit blad. Iets waar we met zijn allen

trots op mogen zijn.

Niet alleen

Het uitgeven van een magazine kan je niet alleen. Een team

van schrijvers is al weken aan de slag met tekst en zelf maak

ik de meeste foto’s. Zo heb ik honderden mensen op de

gevoelige plaat mogen vastleggen en spreken. Juist die

ontmoetingen zijn voor mij de kers op de taart. Nog steeds

verwonder ik mij over de gesprekken die er dan ontstaan.

Vaak zeer persoonlijk en oprecht. Want elk mens heeft een

uniek verhaal. De drijfveer om dit magazine te maken is niet

de opbrengst, maar het delen van deze bijzondere verhalen

van ‘gewone’ Noordwijkers, Zilkers en Noordwijkerhouters,

dat is waarom we dit maken.

Onmisbaar

De naam van Pauline is al gevallen. Bijna 30 jaar werken we

al samen met de nodige ups en downs, zowel zakelijk als

privé. Ruim twee jaar geleden werd de man van Pauline

getroffen door een herseninfarct. Je staat er niet bij stil, maar

dit kan iedereen dus overkomen. Regelmatig kwam dit

onderwerp aan bod in Leef!, maar dat dit zo dichtbij zou

komen… Pauline en haar gezin pakken het zeer positief op en

voor haar is het geen reden om te stoppen met werken. Dat

had wellicht ook het einde van dit magazine betekend, want

zonder Pauline en haar inzet zal het moeilijk zijn om dit blad

in zo’n korte tijd te maken. Ze is onmisbaar in vele opzichten.

Dit voorwoord

schrijf ik terwijl we de laatste

hand leggen aan deze editie van

Leef! De laatste teksten komen binnen,

straks nog foto’s schieten en Pauline maakt

de laatste artikelen op in de studio. Altijd een

drukke week zo vlak voor de deadline want

maandag moet alles bij de drukker liggen.

Tel daarbij op dat ik lijsttrekker ben geworden van

PUUR en we ook voor de campagne veel werk te

verzetten hebben, dan snap je wel dat er weinig

tijd overblijft voor ‘andere’ dingen.

Leef! is 8 jaar

Toekomst

Nu ik lijsttrekker ben van PUUR vragen de mensen aan mij of

dit wel te combineren is. Want stel dat ik raadslid zou worden

blijft er dan nog tijd over voor een eigen bedrijf? Natuurlijk,

zeg ik dan. Dat is immers geen baan waar je van kunt leven.

Ik maak me nu meer zorgen over het voortbestaan van Leef!

Voor de toekomst is de productie van Leef! een uitdaging

vanwege de papierprijzen, die in de laatste jaren zijn

verdubbeld. Daarom heeft Leef! vanaf nu een andere vorm

en afwerking met een soberdere uitstraling. Er is gekozen

voor een andere soort papier en afwerking om de kosten in

bedwang te houden. We willen onze huidige participanten

hiervoor niet extra belasten, want als deze mee blijven doen

is de toekomst van Leef! gewaarborgd.

Veel leesplezier!

Toa tevodn

uitgever

magazine Leef!


Geschiedenis

Voor

1231 vormden

beide al

één geheel

De fusie tussen Noordwijk en Noordwijkerhout,

die op 1 januari 2019 haar beslag kreeg en

waardoor de nieuwe gemeente Noordwijk uit

de startblokken kon schieten, is eigenlijk een

terugkeer naar oude tijden. Want voor 1231, het

jaar is niet exact bekend, waren Noordwijk en

Noordwijkerhout ook één.

.

TEKST HARM DRAGT

BEELD PR

.

NOORDWIJK AAN ZEE 1926

Fusie Noordwijk Noordwijkerhout hertstelt de oude status

4

Wilhelmus en Gerardus van Northeke waren de

aanstichters om Noordwijk en Noordwijkerhout te

ontvlechten. Beide waren vermoedelijk de zonen van

Hugo van Norteke, die in verschillende gevonden

oorkonden wordt genoemd als de heer van het toen nog

ongedeelde Noordwijk. Op een niet achterhaald moment

hebben de twee broers het oude Noordwijk onder elkaar

verdeeld. Mogelijk is dit voor 1231 gebeurd, oftewel om en

nabij 800 jaar geleden. Gerard kreeg het zuidelijke deel,

een gebied met vruchtbare klei en Noordwijk Binnen.

Willem kreeg de zeggenschap over het minder omvangrijke

ontgonnen gebied ten noorden ervan, op de

strandwal en in de strandvlakten die zich aan beide

zijden van de strandwal bevinden.

De vier kernen en hun oorsprong Noordwijk Binnen

Onderzoek heeft aangetoond dat deze kern al in de 9e

eeuw als nederzetting bestond. St. Jeroen was mogelijk

de initiatiefnemer voor het bouwen van een kerkje. Hij

zou later door de Vikingen zijn gedood. De vondst van

‘zijn’ schedel kort na 1300 zorgde voor een toenemende

stroom bedevaartgangers die er mede voor zorgden dat

Noordwijk Binnen groot en welvarend werd. Het had in

1398-99 zelfs tijdelijk stadsrechten. De stedelijke allure is

nu nog te zien in de Voorstraat. Noordwijk Binnen bleek

een aantrekkelijke woonplaats voor de adel en het werd

een centrum van veel nijverheid waaronder de fabricage

van touw en de kruidenteelt.

Noordwijk aan Zee

Deze kern is vermoedelijk in de vroege 14e eeuw bewoond

geraakt door de komst van vissers. Lang stond het op de

kaart als vissersdorp terwijl een eigen haven altijd ontbroken

heeft. De eenvoudige vissersschepen werden bij

thuiskomst op het strand getrokken. De kapel die nu nog

in de Hoofdstraat te vinden dateert van de late Middeleeuwen.

Hij is na 1611 herbouwd nadat hij in het begin

van de 80-jarige oorlog in verval was geraakt. Vanaf

1866 kreeg het zeedorp meer en meer een toeristische

bestemming. In enkele decennia groeide het uit tot een

mondaine badplaats. In 1883 ontwikkelde burgemeester

Pické een plan voor de aanleg van een villawijk in de

duinen, de eerste van Nederland. De status van toeristische

badplaats is gebleven en later aangevuld met

een groeiende congresfunctie. Met de verworven

kuuroordstatus staat Noordwijk aan de vooravond van

een verdere ontwikkeling. De komst van ESA/ESTEC

heeft Noordwijk ook op de kaart gezet als het Nederlandse

centrum van de ruimtevaart.

Noordwijkerhout

Deze kern is eeuwenlang een overwegend katholiek dorp

van bollenkwekers en andere ondernemers geweest met

een kerk die in de tijd van de splitsing tussen Noordwijk

en Noordwijkerhout moet zijn gebouwd. Het dorp heeft

vooruitstrevende ondernemers en succesvolle emigranten

(naar Canada en de VS) voortgebracht. Een belangrijke


ontwikkeling was de vestiging van de psychiatrische

centra Bavo en Sancta Maria die zorgden voor veel

patiënten van buiten maar ook voor werkgelegenheid

die deels werd ingevuld door personen uit de zuidelijke

provincies van ons land. Daar ligt de oorsprong van de

massale manier waarop carnaval nog steeds in Noordwijkerhout

wordt gevierd.

De Zilk

Het gebied van deze kern is pas in de 14e eeuw

ontgonnen. Sinds 1843 heeft het een school en sinds

1920 een R.K. kerk. Het huidige dorp De Zilk is pas na

de Tweede Wereldoorlog ontstaan.

De omvang van het oude Noordwijk

Het oude Noordwijk bestond in de vroege 13e eeuw uit

het kleigebied ten noorden van de Oude Rijn, de ontgonnen

gedeelten van de strandwal (het binnenduin)

waarop de dorpskern van Noordwijk Binnen ligt en de

ontgonnen gedeelten van de strandvlakten, die aan beide

kanten van de strandwal lagen langs de Duinweg en de

Bronsgeesterweg. Het Langeveld behoorde bestuurlijk

waarschijnlijk niet bij Noordwijk. Er zijn aanwijzingen dat

het een eigen heer had en daarmee een zelfstandig dorp

was met rond 1300 een eigen kapel.

De onverwachte fusie

Dat Noordwijk en Noordwijkerhout ooit weer één zouden

zijn hebben veel inwoners lang voor onmogelijk

gehouden. Ook de gemeenteraden van beide dorpen

hebben een dergelijke fusie vele jaren afgewezen

omdat de verschillen in politieke cultuur en identiteit

te groot zouden zijn. Onder druk van de provincie is

een herindeling van de Duin- en Bollenstreek op gang

gebracht waaraan de beide gemeenten zich niet meer

konden onttrekken. Wat de doorslag heeft gegeven was

dat de beide gemeenten door de nodige fusies in de regio

beseften dat zij alléén zouden komen te staan, waardoor

de stem in de regionale overleggen waar ook veel

besluiten worden genomen een te geringe doorslag zou

hebben. Daar kwam bij dat het Rijk steeds meer taken naar

de gemeenten begon te delegeren en om die goed uit te

voeren is er voldoende kwalitatieve menskracht nodig.

Noordwijk en Noordwijkerhout hebben een verschillende

identiteit. Vandaar dat in de aanloop naar de fusie werd

afgesproken om de identiteit van alle vier de kernen te

koesteren. Wat Noordwijk en Noordwijkerhout verbindt

is dat zij in de middeleeuwen een natuurlijke eenheid

vormden. Noordwijkerhout is tot voor kort een agrarische

gemeenschap gebleven die een sterke band had met het

Noordwijkse buitengebied, dat naadloos overging in het

buitengebied van de buurgemeente. Als overwegend

katholieke boerengemeenschap past Noordwijkerhout

goed bij het vooral katholieke Noordwijk Binnen.

Deze bijdrage kon tot stand komen door het onderzoekswerk

en de publicaties daarover van Harry Salman.

1

2. De Witte Kerk

In de Frankische tijd werd gekerstend. Een bekende geloofsverkondiger wat Sint

Jeroen, die omstreeks 857 door de Noormannen werd vermoord. Noordwijkerhout

bestond nog niet en behoorde kerkelijk tot Noordwijk. Omstreeks 1300 kwam daar

verandering in en bouwde men in Noordwijkerhout een parochiekerk, die werd

toegewijd aan de H.H. Petrus en Paulus. Deze kerk is een keer afgebrand en weer

herbouwd. Het huidige Witte kerkje is daar een restant van.

2

1. Jachthuis Boekhorst Boudewijn van Norteke kreeg in 1272

bij zijn huwelijk het beheer over dit gebied. Boudewijn liet

zijn kinderen de geslachtsnaam ‘van de Boeckhorst’ aannemen.

Hij stichtte op zijn horst aan de Langevelderweg het

‘Huis ter Boeckhorst’. In de 18e eeuw is het kasteel vervallen

tot een ruïne en later afgebroken.

31

Waar komt de naam ‘Kaninefaaten’ vandaan?

De eerste bewoners in deze streek verbleven op het smalle

gebied tussen de Noordzee en het moerassige binnenland.

Deze strook gelegen op een hoger gelegen zandstrook

werd Langeveld genoemd. De bewoners behoorden tot

een Germaanse stam, die door de Romeinen Caninefaten

werden genoemd.

DORPSSTRAAT EINDE 19E EEUW


Genootschap

Oud Noordwijk

Het 60 jaar

jonge Genootschap

Oud Noordwijk

Belangrijke factor in

cultureel Noordwijk

Het Genootschap Oud Noordwijk (GON) bestaat

60 jaar. In de statuten is opgenomen dat het

genootschap zich bezighoudt met het behouden

en tentoonstellen van het Noordwijkse erfgoed.

Dat laatste gebeurt in de twee musea die het

genootschap rijk is. Voor Museum Noordwijk

zijn er forse uitbreidingsplannen en ook

Veldzicht wordt verder ontwikkeld.

.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

.

6

Aanleiding voor de oprichting

Het genootschap werd officieel opgericht op 19 april 1962.

De ingrijpende plannen die de badplaats een geheel ander

aanzien zouden geven waren de aanleiding. Daaronder de

realisatie van het Vuurtorenplein in 1962 en de plannen voor

de aanleg van de Parallel Boulevard dwars door het oude

vissersdorp. Die werd in 1974 aangelegd en veranderde het,

toen nog pittoreske, karakter van het vissersdorp met zijn

vissershuisjes, pensions en smalle straatjes. De ingrepen

zouden tot het verdwijnen van historisch waardevolle panden

en oude dorpsgedeelten leiden. Actie en tegengas was nodig,

stelde een aantal prominenten vast. Het erfgoed moest voor

de toenmalige en daaropvolgende generaties zichtbaar

blijven. Een eerste prille activiteit was de organisatie van een

tentoonstelling over Noordwijk rond 1900. Die werd ingericht

in de toenmalige voetgangerstunnel tussen de Vuurtoren

en het Zinger Hotel. De bezoekers werden getrakteerd op

een selectie oude foto’s en andere historische bezienswaardigheden.

Burgemeester Van Berckel, die de tentoonstelling

opende, sprak ware woorden toen hij zei ‘dat geen enkele

cultuur stand houdt al zij niet verankerd is in de eigen

geschiedenis’.

Ruim 140 vrijwilligers

De actieve vrijwilligers, een flink aantal donateurs en de

separate ondersteunende organisatie Stichting Vrienden

van Museum Noordwijk en de gemeente Noordwijk zorgen

er met elkaar voor dat zowel het genootschap als de beide

musea kunnen voortbestaan.


Sjaan van Kekeren:

“Ik ben 35 jaar geleden

bij het genootschap

gekomen"

Twee voorbeelden van actieve vrijwilligers leveren een blik

op het werk en de betrokkenheid van de vrijwiligers.

Sjaan van Kekeren heeft een lange staat van dienst binnen

het vrijwilligerskorps. Sjaan: “Ik ben 35 jaar geleden bij het

genootschap gekomen. Ik was daarvoor nauw betrokken bij

het Natuurcentrum. Op een jaarvergadering was er klederdrachtshow.

Ik was helemaal om. Ik dacht daar wil ik mee

verder.” En dat is gebeurd. "Ik ben mij bezig gaan houden met

het bijeen brengen van de kleding die vroeger in Noordwijk

werd gedragen. Nep heb ik vervangen door authentiek.

Daarvoor was geld nodig en dat hebben wij op verschillende

manieren binnengehaald. Wij deden bijvoorbeeld optredens

met de klederdracht groep.” Sjaan is al geruime tijd coördinator

van de werkgroep Textiel, Sieraden en Accessoires, die

ervoor zorgt dat bezoekers in Museum Noordwijk kennis

kunnen nemen van dat deel van het Noordwijkse erfgoed.

Een deel is onderdeel van de vaste collectie en verder worden

er interessante tijdelijke tentoonstellingen georganiseerd op

de midden zolder van het museum.

Arie Barnhoorn is via zijn werk bij Van Asten betrokken

geraakt bij het genootschap. Arie: “Er moest onderhoud

worden gepleegd aan het dak van Museum Noordwijk en

er diende een gasleiding te worden aangelegd. Toen had

kunstenaar Krijn Giezen op zolder nog zijn atelier. Het was

geen pretje om daar jaarrond te vertoeven. Het museum was

alleen op zomerse dagen open want verwarming was er nog

niet. De schilderijen werden in de wintermaanden meegenomen

naar huis om ze te conserveren. In die tijd waren

er hooguit 15 vrijwilligers actief.” Arie heeft zich is in de loop

der jaren bezig ook gehouden met het verzamelen van oude

foto’s en ansichtkaarten van Noordwijk. Er zijn er nu 42.000

gedigitaliseerd. Een werkgroep, waar Arie in meedraait, is

bezig om ze allemaal te beschrijven. De verzameling wordt

door zijn schenking onderdeel van de collectie.

Arie Barnhoorn:

"Er moest onderhoud

worden gepleegd aan het

dak van Museum Noordwijk"

Met ruim 1500 leden is het genootschap een grote vereniging.

Kort na de oprichting van het genootschap kreeg het in juli

1963 de beschikking over een bijna 250 jaar oude binnenduinse

hoeve die nu nog het hart vormt van Museum

Noordwijk aan het Jan Kroonsplein in Noordwijk aan Zee.

In de loop der jaren werd het museum uitgebreid met de

Blauwdotterzaal waar de jaarlijkse wisseltentoonstellingen

te zien zijn. Dit jaar zijn dat opvolgend aan elkaar ‘De Zee’,

‘Uit de schaduw van Max Liebermann; Leo Klein-Diepold’

en ‘Siem van den Hoonaart’. In 2003 kon dankzij gulle giften

het buurpand Jan Kroonsplein 6 aangekocht worden, dat

geïntegreerd is in het museum.

Het genootschap kijkt terug maar ook vooruit

Nadat de gemeenteraad akkoord was gegaan met de

uitbreidingsplannen van Museum Noordwijk werd enkele

jaren geleden gezamenlijk met de gemeente Jan Kroonsplein

8 aangekocht om de forse uitbreidingsplannen, van de

huidige 450 naar 1.000 expositieruimte, mogelijk te maken.

Onderdeel van die plannen is ook het overdragen door de

gemeente aan het genootschap van het pand Nic. Barnhoornweg

44. Het genootschap wil dit pand in gebruik

nemen als centrale plek en ontmoetingsplaats voor

vrijwilligers en voor het uitvoeren van het werk in de

verschillende werkgroepen.

Henk Kok:

"Mijn vader was in

1962 één van de oprichters

van het genootschap"

De tweede locatie van het genootschap is Veldzicht dat

door een wilsbeschikking van de toenmalige eigenaar Jaap

Hoogeveen voor wat betreft het zomerhuis en de winterstal

ter beschikking werd gesteld aan het genootschap. Eind 2015

kwamen daar de overige opstallen bij. In het streekmuseum

staan de bollen- en kruidenteelt centraal als ook het koeienras

Blaarkoppen. Twee kruidentuinen, een bloembollentuin, de

herbouwde Hooiberg en de omliggende landerijen maken

Veldzicht tot een unieke locatie die daarom niet voor niets

uitgeroepen werd tot Parel van de Duin- en Bollenstreek.

Veldzicht is uitgegroeid tot een populaire plek voor het

houden van lezingen, workshops, vergaderingen, culturele

evenementen, markten en exposities. Kortom ook aan de

Herenweg 114 viert de cultuur hoogtij. De voorzieningen voor

het houden van bijeenkomsten en vergaderingen worden in

de komende maanden sterk verbeterd.

Henk Kok, wiens vader in 1962 één van de oprichters was

van het genootschap en als secretaris in het eerste bestuur

plaatsnam, is sinds midden 2021 voorzitter van het genootschap.

Onder zijn leiding is het huidige achtkoppige bestuur

druk doende met de verbouw, nieuwbouw en het in gebruik

nemen van het pand aan de Nicolaas Barnhoornweg.

Het toekomstbestendig maken van het genootschap en beide

musea vergt o.a. het moderninseren van de ICT voorzieningen,

het aantrekken van nieuwe vrijwilligers in dat

werkgebied en het aanpalende gebruik van elektronische

communicatie, waaronder de actievere inzet van social

media. Het bestuur kijkt, vanuit de wens om de exploitatie

en de continuïteit te versterken, nadrukkelijk ook naar meer

beleving en interactiviteit voor bezoekers en naar thematische

verbreding en actualisering.

7


In Oeganda, Nicaragua en Sierra Leone helpt

Berthelle Passchier mensen met mondzorg

problemen. Als tandarts heeft ze de hele wereld

gezien, maar ‘om de hoek’ vond ze haar grote

liefde Jan. Hij leerde Spaans voor haar, zij wilde

nooit meer zonder hem op reis. ‘We maakten

in korte tijd meer mee, dan een ander in een

heel mensenleven.’

.

TEKST MARIEKE VOORN

BEELD BURO BINNEN

.

Weer verliefd:

Het leven samen

is één grt grt

avontuur

8

Tandheelkundige

hulp in Sierra Leone

en 1.500 kilometer

fietsen door Spanje


Coverstory

Berthelle Passchier en haar man Jan de Vreugd zijn aangeschoven

voor een goed gesprek. Over het leven en de liefde,

en hoe een toevallige ontmoeting hun levens allebei op zijn

kop zette.

Het is de Boekenweek van 2017 en zowel Jan als Berthelle

wordt uitgenodigd in Boekhandel Van der Meer om voor

te lezen. “Het thema was ‘Verboden Vruchten’, dus wij

moesten erotische literatuur en poëzie voordragen in het

‘Voorleesbordeel’,” lacht Berthelle. Ze kenden elkaar toen nog

niet. “Ik was op zaterdagochtend rond tien uur aan de beurt,

mensen kwamen binnen met de boodschappentas. Jan mocht

na mij voorlezen. Hij kwam binnen om het over te nemen,

en dat was het eerste contact. We hebben zo’n tien minuten

staan praten, en wilden dat allebei eigenlijk nog wel een keer.

En vooral langer!”. Jan (69): “We bleken al 28 jaar op nog geen

kilometer van elkaar te wonen.”

Altijd eigen pad kiezen

Berthelle Passchier werd 61 jaar geleden geboren in Noordwijk,

en groeide op in een liefdevol gezin. Vader was leraar op een

middelbare school in Katwijk, haar moeder was huisvrouw en

erg creatief. Berthelle vertrok voor een studie Tandheelkunde

naar Amsterdam, en kwam na haar diploma al snel weer terug

naar Noordwijk.

niet meer zonder elkaar weg te gaan, want ik wilde niet nog

een keer meemaken dat als hij ziek werd, ik dan niet naar hem

toe kon. We besloten het samen op te pakken. We hebben in vijf

dagen een spoedcursus Spaans gedaan en zijn in maart naar

Nicaragua gegaan. Samen met drie studenten Tandheelkunde

hebben we daar een heel weeshuis en een dagopvang voor

verstandelijk beperkte mensen behandeld en voorlichting

gegeven.”

Hulp in het buitenland

Reizen zit Berthelle in het bloed. “Ik wilde eigenlijk altijd

al hulp in het buitenland bieden. In 1987 was ik twee jaar

afgestudeerd, en ben naar Israël gegaan. Dat was fantastisch,

maar toch kwam het stil te liggen vanwege het gezinsleven.

In 2004 ben ik weer begonnen met een project in Kenia, waar

ik dan voor enkele weken heen ging. Daar behandelden we

schoolkinderen en gaven preventie, uitleg over het belang van

een schoon en gezond gebit. Ik heb dat jaren gedaan. Daarna

werd ik gevraagd om een tandartspraktijk op te zetten in een

weeshuis in Oeganda. Daar worden alle 750 kinderen twee

keer per jaar geholpen.”

Ze is iemand die al vroeg haar eigen pad kiest en start een

eigen praktijk, wat ongewoon was voor die tijd. “Er was toen

weinig plek voor nieuwe tandartsen. Ik ben begonnen met een

vrije vestiging op de Prins Bernhardstraat, waar ik ook woonde.

Met tweedehands apparatuur en maar twee patiënten: mijn

ouders.” Na drie jaar volgde een verhuizing naar de Emmaweg,

waar ze tot 2008 een praktijk had in het souterrain.

Nadat ze was gestopt met haar praktijk, werkt Berthelle nu als

tandarts bij het Centrum voor Bijzondere Tandheelkunde, voor

mensen met een beperking. “Iedereen die niet in een gewone

tandartsstoel kan of wil, komt bij ons. Dat zijn mensen met

een verstandelijke beperking, maar ook mensen met een grote

angst of die fysiek beperkt zijn. Soms brengen we mensen

onder narcose, die anders niet te behandelen zijn. Het is een

hele andere uitdaging binnen het vak, en daarom ook zo leuk.”

Columns hierover heeft ze gebundeld in het boekje ‘ANDERS,

kiezen voor verwondering’, te koop bij Boekhandel Van der

Meer.

Nooit meer alleen op reis

Terug naar de liefde. Berthelle ontmoet Jan, ze worden verliefd,

maar de start is allesbehalve rooskleurig. Berthelle: “Het was

een hele rare tijd. Wij hadden net daarvoor mijn moeder

begraven, en toen we elkaar nog maar een week kenden, moest

Jan een openhartoperatie ondergaan. Hij kwam als een wrak

uit het ziekenhuis en was nog tot niets in staat. Ik zei: waarom

kom je niet bij mij? Dat hebben we gedaan. In dat najaar ging

ik alleen naar Oeganda om daar te helpen. Jan werd in die tijd

weer erg ziek, en piepte er bijna tussenuit. En het hield nog

niet op, want als klap op de vuurpijl overleed mijn vader in

december. Gelukkig zijn Jan en hij wel bevriend geraakt in

die korte periode dat ze elkaar hebben gekend”.

In januari kreeg Berthelle de vraag een tandheelkundig project

op te zetten in Nicaragua. “Jan en ik hadden al afgesproken

Om ervoor te zorgen dat patiënten goed behandeld

kunnen worden, rusten Berthelle en Jan de door hen

opgeleide mensen toe met hoofdlampjes en portable

tandartsstoelen. Wilt u iets bijdragen dan kan dat via:

Dental Health International Nederland (ANBI Stichting)

Rekeningnummer: NL84INGB 0004735988 onder

vermelding: Oral Health Project Sierra Leone.

9


We leiden mensen

op die in de ziekenhuizen

werken. Zij

krijgen een stoomcursus

Tandheelkunde

10

Sinds het project in Nicaragua heeft Jan ook de smaak te

pakken gekregen en helpt hij mee. Jan: “Je kunt wel zeggen

dat ik er ook helemaal in ben gerold. Berthelle werkt samen

met Dental Health International Nederland (DHIN), een

stichting met materiaal voor lage inkomenslanden. Je moet

je voorstellen dat ze daar niets hebben, er zijn slechts een

handjevol tandartsen en ook het materiaal is er niet. Dat heeft

DHIN wel liggen. We liepen er samen binnen en ik werd

meteen gevraagd als voorzitter. Ik heb dat nog een tijdje af

kunnen houden, maar ben later toch gezwicht.”

Van aanzoek naar Afrika

Na hun avontuur in Nicaragua voelde de liefde nog groter. En

net als hun eerste ontmoeting, was het huwelijksaanzoek ook

bijzonder. Tijdens een vakantie met vriendinnen op het Griekse

eiland Kreta wist Berthelle niet wat haar overkwam. “We waren

gaan wandelen en toen we terugkwamen stond Jan opeens

voor de deur van het hotel. Hij vroeg mij, en natuurlijk heb ik ja

gezegd. En omdat we van het doorpakken zijn, was de bruiloft

ook meteen gepland. In augustus van dat jaar hebben we elkaar

het ja-woord gegeven.”

Daar hield het avontuur niet nog niet op. Berthelle kreeg de

vraag van tropenartsen in Sierra Leone of ze daar iets kon

betekenen. Zij zagen patiënten sterven aan grote abcessen,

door een gebrek aan tandheelkundige zorg. “Het was de meest

bizarre vraag tot nu toe, maar we voelden dat we het moesten

doen. Jan was inmiddels voorzitter van DHIN en ik heb veel

Afrika-ervaring, dus het leek alsof we de aanwezen personen

waren. Alsof ook dit zo had moeten zijn.”

Goede zorg zonder nijptang

In januari 2020 vloog het stel voor de eerste keer naar Sierra

Leone voor een maand. Berthelle: “We vertrokken met

honderden kilo’s aan tangen en spullen, want er is geen

materiaal. De mondzorg hangt aan elkaar van traditionele

geneeswijzen, waarbij ‘traditional healers’ mensen behandelen

met bladeren en andere voorwerpen die voor complicaties

zorgen. Ook de consumptie van suiker is er gigantisch, want

het is vaak hun enige bron van energie. En de mensen hebben

geen idee waardoor ze rotte kiezen krijgen. Een bijkomend

probleem: ze geloven dat ze doof of blind worden als een kies

wordt getrokken. En de mensen die wél een kies willen laten

trekken, komen vaak terecht in een achterkamertje, waar met

een nijptang wordt ‘geopereerd’. Het is echt pre-middeleeuws

wat we hebben gezien. Er ontstaan vaak hevige infecties na

zo’n operatie, waaraan veel mensen doodgaan.”

Berthelle vervolgt: “Het is daarom ook zo belangrijk dat

we mensen daar de goede opleiding geven. We gaan niet

om zelf zorg te verlenen, maar leiden mensen op die in

de ziekenhuizen werken. Zij krijgen een stoomcursus

Tandheelkunde. In negen dagen leren ze diagnosticeren,

verdoven, kiezen trekken, nazorg verlenen en preventie geven.

We hebben gezien dat dit werkt, waardoor het werk door kan

gaan als wij er niet zijn. “


Levenswerk

Jan en Berthelle gingen in totaal vijf keer naar Sierra Leone,

alle keren tijdens de pandemie. Jan: “We hebben ons daar niet

onveilig gevoeld vanwege corona. Als we er zijn, leven we vrij

van angst. Er komen veel heftigere ziektes voor: TBC, Syfillis,

Hepatitis. Toen we de eerste keer gingen was er net een jonge

tropenarts overleden aan het Lassa-virus, en twee van zijn

collega’s hebben lang op de IC in Nederland gelegen. Daarbij

vergeleken is corona niet het grootste gevaar.”

Toch merkte het stel wel dat de ervaringen wat met hen

doen. Jan: “We hebben veel te maken met een zogenaamde

contrastervaring. We gaan van een land met helemaal niets

naar ons land dat alles heeft. Zelfs ons huis voelde groot aan.

Je kunt dan niet gelijk weer hier in het gewone leven meedoen,

dat gaat niet. Je begrijpt elkaar niet, want waar maakt iedereen

zich hier in Nederland nou zo druk om?”. Berthelle: ‘Na de

vijfde reis in mei 2021 waren we leeg. Je gaat maar door, want

we komen daar om te helpen. Maar er zit ook een beperking

aan wat je mentaal, fysiek en emotioneel kan in een jaar. Het

heeft na die laatste reis uiteindelijk een half jaar geduurd om

te herstellen. We hadden echt te veel van onszelf gevraagd.”

Jan: “We hebben daar dingen meegemaakt, die anderen zich

niet kunnen voorstellen. De indrukken zijn zo bizar. We hebben

gewerkt met slachtoffers van de burgeroorlog, en dan zie je

dus alleen maar mensen met geamputeerde ledematen. Dat

valt niet uit te leggen aan familie en vrienden in Nederland.”

Berthelle: “We hebben veel aan het contact met een andere

tropenarts die daar geweest is. Dan heb je aan een half woord

genoeg.”

1.500 kilometer op de fiets

Om te ontspannen heeft het echtpaar het fietsen ontdekt. Ook

dat ging per toeval. “We besloten om naar Portugal te vliegen

en daar op de fiets te stappen. Dat hadden we nog nooit eerder

gedaan, dus dat leek ons leuk. We zouden wel zien voor hoe

lang en waarheen. Uiteindelijk hebben we 1.500 kilometer

door Portugal en Spanje gefietst. Na vijf weken kwamen we

in Alicante uit. Ook dat was een bijzondere ervaring, je raakt

onthecht en leeft echt uit je fietstas. Onderweg sliepen we in

eenvoudige hotelletjes, maar die voelden voor ons als luxe.”

Nooit saai

In april gaan ze nog voor een maand terug naar Sierra Leone

om acht mensen te trainen in (kinder-)tandheelkunde, en

daarna kijken ze wel wat er op hun pad komt. Berthelle: “Je

zou een boek kunnen schrijven over onze afgelopen jaren

samen. We hebben natuurlijk gewoon veel geluk gehad om

elkaar op latere leeftijd tegen te komen.” Jan knikt en lacht:

“Sinds ik Berthelle heb ontmoet, val ik van het ene avontuur in

het andere. Het is nooit saai.” Berthelle: “Na onze eerste week

samen wist ik het al: van deze man hou ik. Het is goed zo,

dit is het. “

(Ten tijde van dit interview

was er nog geen inval van

Rusland in Oekraine.)

En ook het

volgende fietsavontuur

staat al

in de planning

Onder invloed van het fietsvirus hebben ze inmiddels een

busje gekocht om de fietsen in te vervoeren. Berthelle: “Mijn

droom was om Venetië binnen te fietsen. Normaal kon dat

niet vanwege alle toeristen, maar tijdens de pandemie zagen

we op de webcam dat het San Marcoplein helemaal leeg was.

We hebben de fietsen ingeladen en zijn naar de Italiaanse

provincie Veneto gereden om lekker rond te fietsen. We

hebben een prachtige reis gehad, zonder toeristen.” En ook

in eigen land genieten ze van waar de wind hen brengt.

“We hebben in vier dagen de Elfstedentocht gefietst.” Jan:

“Het is zo heerlijk, je knapt er geweldig van op.”

En ook het volgende fietsavontuur staat al in de planning.

“We hebben in Sierra Leone een contactpersoon die voor

ons waarneemt als we er niet zijn. Osman is een gouden

knul en wil verder in het leven. Hij voelt een beetje als ons

kind en we ondersteunen hem financieel in zijn droom om

Tandheelkunde te gaan studeren. Hij start dit najaar in de

Oekraïne. Wij gaan er met ons busje met fietsen heen om te

kijken waar hij dan zit. Dat doe je toch als je kind gaat studeren.”

11


Even voorstellen...

Frank van den Berg Adviseur Communicatie

Als je, zoals ik, 48 jaar bent en je soms afvraagt of het leven je

meer te bieden heeft dan wat je gewend bent dan zullen veel

mensen zich hierin herkennen. Zo nu en dan maak

je de balans op en kijk je of je nog gelukkig bent in

wat je doet. In vriendschappen en relaties,

maar ook zeker in werk.

TEKST EN BEELD PR

Ik was al 15 jaar niet meer werkzaam in Noordwijk en voelde voor

mijzelf de noodzaak om werk te zoeken waar ik blij van word en

waarmee ik iets goeds kan doen voor een ander. Dat heeft mijn

vrijwilligerswerk als voorzitter van KWF Leiden me wel geleerd.

Zo kwam ik bij Welzijn Noordwijk terecht.

Als geboren en getogen Noordwijker voel ik de vertrouwde band die

ik heb met het dorp. Ik ging er tenslotte naar school, ging er stappen

en voetbalde bij SJC. En terwijl ik de omgeving zo goed ken had ik

geen idee van het mooie werk van Welzijn Noordwijk. Nu ik per

1 februari aan de slag ben gegaan vallen veel dingen op hun plaats.

Hier kunnen we mantelzorgers helpen om even afstand te nemen

van de vaak zware zorgtaak of we helpen ze met de kleine extra’s die

er zijn. Daarnaast denken we graag mee als jij als inwoner een mooi

idee hebt voor jouw buurt, werken we samen met wijkverenigingen

om verbindingen in de wijk te zoeken en zijn we graag bemiddelaar

om mensen te betrekken bij onze mooie projecten en daarmee

eenzaamheid te bestrijden.

Vanuit mijn rol als adviseur communicatie denk ik ook graag mee

met vrijwilligersorganisaties over de werving en inzet van vrijwilligers.

Dus bel of e-mail me gerust als je vragen of goede ideeën hebt.

frank.vandenberg@welzijnnoordwijk.nl en 06-40237165

Lief & Leed straten in Noordwijk

Iedereen kent ze wel in de straat of in de wijk. De betrokken buurman of buurvrouw die altijd

omkijkt naar de mensen in zijn of haar omgeving. Diegene het weet wanneer er een kindje wordt

geboren of wanneer de buurman van de overkant weer thuiskomt uit het ziekenhuis. Die goeie

buur, die vaak als eerste (aan)belt om te condoleren of te feliciteren. De buur die regelmatig bij de

alleenstaande buurman of buurvrouw een bakkie gaat doen of gewoon even komt vragen hoe het

gaat. Kortom, de buur die weet van het lief en leed en daarmee eigenlijk best wel een belangrijke

rol vervult in de buurt

Die betrokken buur noemen wij graag een zogenaamde gangmaker. Voor deze gangmakers gaat

Welzijn Noordwijk in 2022 van start met Lief & Leed straten, een leuk project waarmee we als buren

iets meer naar elkaar omkijken. Als jouw straat een officiële Lief & Leed straat wordt, krijgt de

gangmaker de beschikking over een zogenaamd ‘Lief & Leed potje’ met een klein budget waar

gedurende een jaar kleine attenties zoals een bloemetje, een kaartje of een reep chocolade van

kunnen worden betaald. Hierdoor kan de gangmaker nog meer gaan betekenen voor de buren in

de straat. Het mooiste van alles is dat iedereen kan meedoen! Daar wordt iedereen toch blij van?!

12

Nomineer jouw gangmaker!

Ken jij een gangmaker bij jou in de straat? Nomineer hem/haar dan door een mailtje te sturen naar roy.vanschie@welzijnnoordwijk.nl.

Ook als je vrijblijvend meer informatie wilt over Lief & Leed straten kun je contact opnemen met Roy van Schie via bovenstaand

email adres of via 06-36153623.


Welzijn Noordwijk

Landelijke Opschoondag; ook in Noordwijk!

Op zaterdag 19 maart 2022 is het landelijke opschoondag. Ook in Noordwijk gaan

mensen aan de slag en steken met elkaar de handen uit de mouwen om zwerfafval

op te ruimen. In de wijk Calorama slaan woningcorporatie STEK en de wijkvereniging

Calorama, met ondersteuning van Welzijn Noordwijk, de handen ineen

voor een opknap en opruimactie van voortuinen en het zwerfafval in de wijk.

Het idee is om van tevoren buren aan elkaar te koppelen. Bewoners die hun tuinen

al goed op orde hebben kunnen op die manier iets betekenen voor mensen die wel

wat extra hulp kunnen gebruiken. Deze manier van werken zorgt ook weer voor

meer verbinding in de wijk.

Ook wordt deze dag gebruikt om er met elkaar voor te zorgen dat de brandgangen

weer onkruidvrij gemaakt worden. De wijkvereniging is daarnaast voornemens om

met diverse vrijwilligers de wijk door te gaan en zwerfafval op te gaan ruimen. De

opschoon-actie in Calorama wordt afgesloten met een gezellig samenzijn met een

hapje en een drankje, uiteraard geheel volgens de op dat moment geldende

corona-maatregelen.

Ga zelf aan de slag!

Wil jij in jouw wijk met de buren ook graag iets doen tijdens de landelijke opschoondag? Dat kan! Neem hiervoor contact op

met de Z-Ambassadeurs via Rob Choufoer via 06-54270505 of stuur een email naar z-ambassadeursnoordwijk@hotmail.com

‘Meet & Match’ voor 25-35 jarigen

Ben je inmiddels wel een beetje klaar met datingapps? Of past het meer bij jou om op een persoonlijke manier mensen te leren

kennen? Kom dan naar het Meet & Match dating-event en wie weet ontmoet jij de liefde van je leven of leer je gewoon leuke

nieuwe mensen kennen!

Op zaterdag 2 april organiseert MeetUp Noordwijk dit Meet & Match dating-event. Hier kunnen jonge singles elkaar op een

laagdrempelige manier ontmoeten. Onder het genot van een hapje en een drankje kom je, in de vorm van een speeddate, met

meerdere mensen in gesprek. Het evenement wordt afgesloten met een gezellige borrel waarbij je de gelegenheid hebt om nog

even verder na te kletsen met jouw leukste gesprekspartner.

Iedere single van ongeveer 25-35 jaar, die in gemeente Noordwijk of omgeving woont, is van harte welkom. Ben je iets ouder

of jonger dan is dat natuurlijk geen probleem.

Het Meet & Match dating-event vindt plaats op een locatie in Noordwijk aan

Zee en duurt van 14.30 tot ongeveer 17.30 uur. Meedoen kost €10 per

persoon. Dit is inclusief een kop koffie of thee, 2 consumptiebonnen

en hapjes bij de borrel. Je deelname is pas definitief na betaling en

ontvangst van een schriftelijke bevestiging vanuit ons.

Aanmelden

Tot en met zondag 20 maart kun je je aanmelden via

info@meetupnoordwijk.nl of via Instagram en Facebook:

@meetupnoordwijk Heb je vragen? Stel ze gerust.

Natuurlijk kun je ervan uitgaan dat wij discreet

omgaan met jouw aanmelding. Tijdens het event

worden geen foto’s gemaakt. Het event zal

vanzelfsprekend verlopen conform de dan

geldende COVID maatregelen.

13


Welzijn Noordwijk

60+ Singles Café

Ben je op zoek naar een leuke partner? En lijkt het je wat om op een persoonlijke

manier mensen te leren kennen? Kom dan naar het Singles Café, ga vrijblijvend

het gesprek aan en wie weet krijgt de liefde in jouw leven weer een kans.

Op vrijdag 8 april 2022 organiseren Welzijn Noordwijk en Welzijn Teylingen weer

een editie van 60+ Dating; het Singles Café. Hier ontmoeten single mannen en

vrouwen elkaar en hebben ze de mogelijkheid om op een laagdrempelige manier

met elkaar in gesprek te gaan. Dit alles onder het genot van een hapje, drankje en

muziek. Het evenement zal verlopen conform de op dat moment geldende COVID

maatregelen, in de vorm van een speeddate met aansluitend een informele borrel.

Voor wie het spannend vindt om tijdens het Singles Café zomaar met iemand in

gesprek te gaan zijn er de hele middag organisatoren aanwezig. Zij kunnen het ijs

voor je breken om in contact te komen met die ene leuke man of vrouw. Iedere

alleenstaande vanaf 60 jaar, wonend in Sassenheim, Voorhout, Warmond, Noordwijk, de Zilk of Noordwijkerhout, is van harte welkom.

Het Singles Café 60+ vindt plaats op een locatie in Lisse en begint om 15.00 uur, inloop vanaf 14:30 uur. Deelname bedraagt € 12,50

per persoon. Dit is inclusief koffie/thee, hapjes en 2 consumptiebonnen. De activiteit duurt tot 18.00 uur.

Aanmelden

Aanmelden kan t/m maandag 28 maart 2022, telefonisch via 0252-231805 of via info@welzijnteylingen.nl. Deelname aan de

activiteit is pas definitief na ontvangst van de schriftelijke bevestiging. Om de locatie discreet te houden, ontvangt men de

locatiegegevens bij de bevestiging van deelname. Tijdens het evenement worden geen foto’s gemaakt.

Vriendschaps-speeddates in 2022

Lekker ergens een kop koffie drinken, een wandeling maken, een museum bezoeken of even winkelen. Dit zijn allemaal dingen

die je prima alleen kan doen. Toch is het ook leuk om dat soort dingen met elkaar te delen. Maar waar leer je die andere mensen

nou eigenlijk kennen? En hoe kom je erachter of ze dezelfde interesses delen? Na de eerdere succesvolle vriendschapsspeeddates

in 2021 gaat Welzijn Noordwijk ook in 2022 weer een aantal vriendschaps-speeddates organiseren. Omdat je nou eenmaal niet

zomaar met iemand die je bij de bakker ontmoet in gesprek gaat, bieden wij senioren de mogelijkheid om in een ongedwongen

setting nieuwe mensen te ontmoeten.

Vriendschaps-speeddate senioren 55+ op vrijdag 22 april

Voor de senioren die het leuk vinden om nieuwe mensen te ontmoeten,

organiseren wij op vrijdagmiddag 22 april vanaf 15.00 uur in De Wieken,

Wassenaarsestraat 5 in Noordwijk, een zogenaamde vriendschapsspeeddate.

Aan deze speeddate kunnen 16 mensen meedoen.

Elke 7 minuten wissel je van plek, zodat je gelegenheid hebt

om alle andere 15 mensen te spreken. Als het klikt, kun je

contactgegevens uitwisselen. Met een hapje en een drankje

wordt het een gezellige bijeenkomst. Alle inwoners uit de

gemeente Noordwijk zijn welkom. Wees er op tijd bij,

want vol is vol. Aanmelden kan t/m maandag 18 april.

Aanmelden

Heb je interesse in de vriendschaps-speeddate?

Of wil je meer informatie? Stuur dan een bericht naar

roy.vanschie@welzijnnoordwijk.nl of neem contact

op via 06-36153623.


September 2016 kreeg Noordwijker Patrick Hassing een hartinfarct

tijdens de benefietrace Six 4 Semmy. Dankzij snel handelen van

omstanders en EHBO-er Jan de Ridder, drie keer shocken met

een AED en reanimatie heeft hij het overleefd. We schreven een

artikel over hem in november 2016, terwijl hij nog volop in het

revalidatieproces zat. Hij had een interne defibrillator (ICD)

gekregen en zat ondertussen alweer vol plannen voor

aankomende wielerwedstrijden. Ondertussen zijn we

ruim vijf jaar verder, hoe gaat het nu met hem?

Hoe gaat het met..

TEKST YVONNE ANDRÉE WILTENS

BEELD BURO BINNEN

Een proces

van vallen

en opstaan

Ik ben er gelukkig nog!

‘Het gaat goed. Ik heb er niet veel aan overgehouden gelukkig.

Ja, ik kan qua fysieke inspanning niet meer voluit gaan

zoals vroeger. Door het gebrek aan zuurstof is mijn hartspier

beschadigd. Dat betekent dat de pompcapaciteit is afgenomen

naar 51%. Dus ik zit echt sneller aan mijn max.’ In 2016

vertelde hij dat hij in maart 2017 alweer mee wilde doen

aan de strandraces op Ameland. En bij de laatste tien wilde

eindigen. Hoe is dat gegaan? ‘Ik heb wél gefietst, maar niet

aan de wedstrijd meegedaan. Dat kan gewoon niet meer.

Dus ik fiets nog wel, op de MTB en op de racefiets, maar dan

recreatief. Zo bloedfanatiek als dat ik was, dat kan gewoon

niet meer.’

Stap voor stap

‘Ik heb tijd nodig gehad om dat te accepteren. In eerste

instantie wilde ik niet opgeven. Dacht ik dat het door de

medicijnen kwam, maar dat was het ook niet. Of dat mijn

lichaam gewoon moest wennen aan de nieuwe situatie. En

dan komt er een moment dat je moet accepteren dat het zo

zal blijven. Hoe lang dat heeft geduurd?’ Het is even stil. ‘Ik

denk alles bij elkaar toch wel twee jaar. Dat gaat stap voor stap,

ook met goede begeleiding en revalidatie. Maar hé, er zijn ook

nog andere dingen in het leven hè. En ik ben er gelukkig nog!’

Erger voor haar

‘Mentaal heb ik er eigenlijk geen problemen mee. Ik praat er

zelf makkelijk over en dat doe ik ook met de mensen om me

heen. Ook met de vrienden die er destijds bij waren en

hebben geholpen. Het komt altijd nog wel weer terug in

gesprekken, dat helpt ook. En mijn vrouw natuurlijk. Voor

haar was het natuurlijk erger, zij heeft mij daar op de grond

zien liggen. In het LUMC hebben niet alleen mij, maar ook

haar goed begeleid. Wij gaan er gelukkig samen goed mee

om. En soms komen er dan ook wel wat traantjes hoor, ook

als we het er met de kinderen over hebben.

Iemands leven redden

‘Nog bewuster genieten van het leven, dat is wel wat het heeft

opgeleverd. Hoe belangrijk mijn gezin is. En dat ik het goed

heb met mijn vrienden…’ En dan lachend: ‘En op mijn werk

mijn werk ben ik voor de reanimatietrainingen een mooie

casus geworden. Wat ik ook wel mooi vind om te vertellen:

naast mijn voordeur hangt sinds een paar jaar de buurt-

AED. Als mij dit niet was overkomen, dan had die hier niet

gehangen. Nee, dan had ik daar niet aan gedacht. En nu

hoop ik dat we er op deze manier ook ooit iemands leven

mee kunnen redden.’

Geen tunnel,

geen licht

Ik zocht

mijn fiets

Patrick Hassing kreeg een

hartinfarct tijdens Six4Semmy

‘YOLO, dat zegt mijn dochter altijd.

Nou, het is voor mij nu YOLT. You Only

Live Twice.’ De 47-jarige Patrick praat

openhartig over zijn hartinfarct op 4

september 2016. ‘Het had heel anders

kunnen lopen. Ik heb echt een tweede

kans gekregen.’

TEKST YVONNE ANDRÉE WILTENS

BEELD BURO BINNEN

Geen patiënt

Patrick ontvangt me in zijn woonkamer waar het midden

op de vol zit met mensen die gezellig kletsen. Wat vrienden

en familie zijn na het sporten met zijn vrouw meegekomen

voor een bakkie. En zijn zoon vertrekt met vrienden

naar een weekendje Rowwen Hèze. Zoete inval, prima

sfeer. Geen fruitmanden, geen kamerjas en sloffen, niks

zachtjes praten. Tegenover me zit een actieve man, die ik

jonger inschat, met een energieke uitstraling. Hoezo bijna

dood twee maanden geleden?

Liefde voor het fietsen

Op 8-jarige leeftijd kroop Patrick al op de racefiets. In

clubverband en wedstrijden rijden. En hij bleek er goed

in. ‘Mijn ouders hebben me de kans gegeven om van mijn

hobby mijn beroep te maken, maar dat is niet gelukt. De

liefde voor het fietsen is altijd gebleven, zowel voor de

racefiets als de mountainbike, de ene periode wat fanatieker

dan de andere. Tijdens mijn diensttijd veranderde ik

van een mager afgetraind mannetje in een dikke vent.

Een onwijs leuke tijd, maar ik zou het niet over willen

doen.’ Inmiddels werkt hij als adviseur bij de brandweer

regio Kennemerland. En natuurlijk gaat hij regelmatig op

de fiets naar het werk. ‘Ze hebben daar alle faciliteiten, dat

is wel zo prettig.’

Geen enkel signaal vooraf

‘Iedereen is weleens niet lekker. Maar ik heb totaal geen

waarschuwing gekregen van hartklachten. In actieve

dienst als brandweerman ben ik ook heel wat keren gekeurd;

geen vuiltje aan de lucht. Op 3 september tijdens

de ronde van Noordwijk Binnen moest ik de groep al heel

vroeg laten gaan. Dat is helemaal niks voor mij. Dus dat

was balen. De dag erna, zondag 4 september, stond de

benefietwedstrijd Six4Semmy gepland. Een 6-uurs mountainbike

estafette in de Noordwijkse duinen. Ik was actief

betrokken bij de organisatie van mijn ZAES teams én deed

zelf ook mee. Ik voelde me die dag prima.’

Waar is mijn fiets?

‘Ik had goed gereden, dus ik was bes tevreden. Na mijn rit

peddelde ik heel rustig terug naar de tent waar iedereen

zat. ‘Ik ga zo even broodjes smeren’ dacht ik, en daar houdt

het voor mij op. Ik ben omgevallen, vlakbij de EHBO-post,

maar dat weet ik niet. Nee, geen pijn, geen laatste beelden,

geen licht of tunnel of wat dan ook. Ik werd wakker in het

ziekenhuis, waar ik om mijn fiets schijn te hebben gevraagd.

Voor mij is er een paar uur weg, gewoon verdwenen.

En dat is zó bizar.’ Patrick bleek een hartinfarc te

hebben gehad. Tijdens het infarct klopte zijn hart wel,

maar pompte door de hartritmestoornis niet meer, zo legt

hij uit. Hij vertelt rustig en helder. ‘Ja, voor de omstanders

en EHBO was direct duidelijk dat het goed mis was.’

Ook zijn vrouw en broer stonden erbij. ‘Ik was al aan het

gaspen, dus John de Ridder (EHBO Noordwijk) goede

vriend Marco Plug en Marcel van Wort zijn meteen gaan

reanimeren. En gelukkig had de EHBO de AED mee.’ Zijn

vrouw Yvonne zegt, terwijl ze langskomt met de koffiepot:

‘Het was afschuwelijk. Ik kan ook reanimeren, maar iedereen

zei dat ik dat niet moest doen. Niet bij mijn eigen

man. Ik ben zó blij hoe iedereen het heeft gedaan. Binnen

10 seconden werkten ze samen als een geoliede machine.’

Patrick: ‘Na drie keer shocken met de AED en door de reanimatie

is het leven weer teruggekomen in mijn lichaam.

Was het op een andere plek op het parcours gebeurd, dan

had dit heel anders af kunnen lopen. Maar ‘stel je voor dat’

daar wil ik niet mee bezig zijn. Ik denk aan dat engeltje op

mijn schouder.’

De cirkel moest rond

Patrick werd in het ziekenhuis direct gedotterd en kreeg

drie stents. Hij moest op de hartbewaking blijven, maar

was bijna niet te houden. ‘Liggen was een straf, ik was zo

onrustig. Dus ik kreeg een mobiel kastje, kon ik in ieder

geval uit bed.’ Omdat zijn infarct was veroorzaakt door

hartritmestoornis kreeg hij op donderdag een ICD geplaatst;

een inwendige defibrillator. Op vrijdag mocht hij

naar huis. Met een heleboel medicijnen en instructies

voor wat betreft revalidatie. En een pijnlijk borstbeen. ‘Ik

kon voelen dat ze goed hun best hadden gedaan bij het

reanimeren.’ Hij lacht. ‘En dan ben je opeens hartpatiënt,

heel onwezenlijk. Mijn belangrijkste vraag was toen nog

‘wat is er nou eigenlijk gebeurd?’ Dus we hebben hier vrij

snel een avond georganiseerd. Met John de Ridder van de

EHBO en goede vrienden. Ik zat met dat gat in mijn ervaring,

die cirkel moest rond.’ Het werd een hele bijzondere

avond. ‘Zij vertelden hun verhaal, ik vertelde mijn verhaal.

En het was goed.’ Het is even stil. ‘Ik ben er weer en kan

weer verder.’

g

Ja, voor de omstanders en EHBO was

direct duidelijk dat het goed mis was

Terugblik 2016

tweede kans

patrick tijdens de wielerwedstrijd in lisse

31

15


DE

Hoe is het met...

Op weg naar begeleid zelfstandig wonen

Bjørn en Peter aan de vravond vravond

van n n nieuwe levensfase

Terugblik

2017/2018

Htvralvncrièrsice

Arnoud

Schippers

42

Multitalent

In lunchcafé Eat & Meet op

zorgpark Willem van den Bergh

spreken we Arnoud Schippers. Hij

komt uit het bedrijfsleven en werkt nu

met veel plezier bij zorgorganisatie

’s Heeren Loo. Gaandeweg het gesprek

komen we erachter wie Arnoud is en

wat zijn drijfveren zijn. Een bijzonder

gesprek met een mooi mens!

TEKST WILLEKE VAN UDEN

BEELD BURO BINNEN EN PRIVÉ

42-43 Arnoud Schippers_17_2/1.indd 2 13-03-18 17:13

TINY

Peter le Clercq

‘Ik schaats, skeeler en

ik speel piano’, laat de

29-jarige Peter le Clercq

bescheiden weten. We

spreken Peter thuis in de

Grashoek, waar hij woont

met zijn ouders en zijn

jongere broer Thomas (20).

TEKST CAROLINE SPAANS

BEELD BURO BINNEN EN PRIVÉ

16

12


Ze stonden beide al een keer in één van

de edities van magazine Leef! in 2017. Bjørn

Schippers en Peter le Clercq. De lezers leerden

Peter kennen als een begenadigd sporter die

onder andere deelnam aan de Special Olympics

World Winter Games in het Oostenrijkse Graz, waar

hij de zilveren medaille won op de 500 meter.

Mede door zijn sociale vaardigheden werd hij

gevraagd om zitting te nemen in de nationale

atletencommissie.

.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

.

Ook trad hij aan als ambassadeur van Special Olympics

Nederland waardoor hij de gelegenheid kreeg en met beide

handen aannam, om de gehandicaptensport onder de

aandacht te brengen. Bjørn laat, al is het op andere vlakken,

ook nadrukkelijk van zich horen. Hij heeft mede door zijn

openheid een groot sociaal netwerk. Dat heeft er mede voor

gezorgd dat hij vijftien vaste klanten heeft waar hij papier en

plastic ophaalt, om dat vervolgens naar de wijkcontainers te

brengen. Waar Peter actief aan sport doet is Bjørn een zeer

aanwezige toeschouwer bij onder meer de V.V. Noordwijk.

Ze vertelden graag hoe het hen vergaan is sinds hun bijdrage

aan de LEEF editie in 2017 en hoe ze hun toekomst zien.

Bjørn en Peter hebben beide een lichte verstandelijke

beperking en leerden elkaar kennen tijdens de dagbesteding

op de Willem van den Bergh stichting waar ze ook nu nog

wekelijks uren doorbrengen. Bjørn: “Ik ben er op maandag,

dinsdag, donderdag en vrijdag en werk mee met het uitmesten

van de stal op de manege. Op woensdag en zaterdag

doe ik schoonmaak werkzaamheden op de Gevers banen.

Met mijn werk in Jeroen ben ik gestopt”, meldt hij resoluut.

“Mijn vaste klanten voor het ophalen van papier en plastic

heb ik nog steeds.” Op de vraag hoe hij contact met ze houdt,

antwoordt hij. “Ik app ze hoe laat ik kan komen. Voor iemand

als Bjørn zijn regelmaat en zekerheden belangrijke elementen

om zijn leven inhoud te geven en tegelijkertijd om zijn

energie in goede banen te leiden. In het straatbeeld van

Noordwijk Binnen en Noordwijk aan Zee is hij een veel gespot

persoon als hij op zijn fiets van het ene naar het andere adres

racet. Van de twee is Peter de meer ingetogen persoon. Hij

kon al zeer verdienstelijk piano spelen en heeft de afgelopen

jaren ook de gitaar ter hand genomen. “Ik heb gitaarles in

Katwijk. Door corona tijdelijk online.” Sporten doet hij ook

nog. Naast het schaatsen is hij op de fiets geklommen. “Ik

heb de vorige zomer meegereden in de toereditie van de

Amstel Gold Race met het SPAR team. De dag later reden de

profs.” Dat hij in het supermarkt team de Limburgse heuvels

bedwong heeft de maken met de SPAR-vestiging op ’s Heeren

Loo waar hij en Bjørn ook werkzaamheden verrichten.

Peter is nog altijd actief als ambassadeur van Special Olympics

Nederland. “Ik geef presentaties over gezonde voeding en

gezond leven. Dat heb ik ook gedaan voor aankomende artsen.”

BJORN IN DE BEDIENING

DE NIEUWE WONING

PETER TIJDENS DE AMSTEL GOLD RACE

17


Op naar begeleid zelfstandig wonen

2022 wordt een belangrijk jaar voor

Bjørn en Peter. Eind dit jaar krijgen zij de

sleutel van hun appartement in het nog

te bouwen kleinschalige wooncomplex

aan de Van de Mortelstraat. Zeventien

jaar is Ria, de moeder van Peter met

anderen bezig geweest om de woningen

gerealiseerd te krijgen. Eindelijk is het zo

ver en kunnen de twintigers, weliswaar

begeleid, zelfstandig gaan wonen.

Bjørn:

'Ik zit op kookles in Leiden en

kan al bonen en aardappelen

koken en hamburgers maken'

Ria: “Voor de acht woningen hadden wij

evenveel kandidaten. Maar omdat het

zo lang duurde, vielen er in de loop der

jaren zeven af. Wij hebben nu weer

zeven gegadigden en zijn nog op zoek

naar de achtste jongere. Voor het werk

dat er mee gemoeid is hebben wij de

stichting Tulpenborgh opgericht. Daarin

is een bestuur en zijn werkgroepen

actief.” Arnoud, de vader van Bjørn, die

ook bij het gesprek aanwezig is: “Wij

hebben goed contact met alle ouders

van de jongeren. Op een boeren golf

dag in Warmond hebben wij elkaar goed

leren kennen. Er is een groepsapp,

waardoor er dagelijks contact mogelijk

is. Om je zoon of dochter in aanmerking

te laten komen voor een woning is

medewerking aan het initiatief een

voorwaarde.” Peter en Bjørn kunnen

nauwelijks wachten. Bjørn: “Ik zit op

kookles in Leiden en kan al bonen en

aardappelen koken en hamburgers

maken.”

18

Op de vraag aan Peter of zijn piano

meeverhuist zegt hij met glimlach

‘zeker’. “Het zal wel even wennen zijn

zoals het om de beurt koken, want ik

hou van lekker eten.” Bjørn kijkt uit naar

de gesprekjes met zijn medebewoners,

momenteel vier mannen en drie

vrouwen. Daar zal ook sport deel van

uitmaken. Peter is supporter van

Heerenveen, mede omdat er in Friesland

de nodige familieleden wonen. Bjørn is

verstokt fan van Ajax maar daar is, zoals

hij het zelf zegt, ‘door zijn bonusvader

Feijenoord bij gekomen’. Die onderlinge

gesprekken zullen er zeker komen als de

bewoners na hun verschillende

activiteiten overdag thuiskomen en

daar opgevangen worden door hun

begeleiders.

Uw hulp is welkom!

De ouders van de jongeren die aan de Van

de Mortelstraat gaan wonen, hebben al veel

gerealiseerd maar nog niet alles is rond.

Zij willen in de gezamenlijke ruimte nog graag

een geschikte keuken laten maken. De stichting

heeft de ANBI-status, die mogelijk derden verleidt

tot sponsoring. Hoe leuk zou het zijn, om bij te

dragen aan een plezierige woonomgeving voor

Bjørn, Peter en de andere jongeren?

Mail naar: info@tulpenborgh.nl. Of bel:

Ria 06-43 46 23 27 Arnoud 06-53 63 76 92


De creativiteit van Desiree Hoogeveen

(1964) straalt van haar bijzondere foto's

af en toveren een glimlach op je gezicht.

Creatief met...

Het fotograferen werd haar met de paplepel ingegoten, net

zoals bij haar oom de bekende Noordwijkse fotograaf Henny

Hoogeveen. Al vroeg maakte zij plaatjes van mensen op het

strand en in het dorp. De passie voor fotografie is gebleven

en na een bezoek aan het 'Miniatur Wunderland' museum

in Hamburg kwam zij op het idee miniatuur poppetjes te

fotograferen in een bijzondere setting. Tot plezier van veel

mensen.

Foto's met

n glimlach

Desiree verhuisde met haar vader en duitse moeder naar

Duitsland en startte daar een viswinkel. Ondanks dat zij

daar al jarenlang woont en werkt voelt ze zich nog wel

'Noordwijker' en komt ze regelmatig bij familie en vrienden

op bezoek. Inmiddels kennen veel Noordwijkers haar

via de social media kanalen waar zij met regelmaat haar

miniatuur foto's plaatst. Dat haar werk gewaardeerd wordt

is overduidelijk. De vele leuke reacties die zij krijgt uit

alle hoeken van de wereld tonen dat aan. Het werk van

Desiree tovert een glimlach op de mond van velen, iets

wat we in deze tijd goed kunnen gebruiken.

19 31 15


Gemeente Noordwijk

Starten met

bewegen

Bewegen is bijzonder

goed voor de gezondheid. Het

versterkt de vitale functies en zorgt voor meer

energie. Wie in beweging is, maakt makkelijk contact

met anderen. Hardlopen is als sport weer steeds populairder

aan het worden. Er zijn weinig speciale middelen voor nodig.

Je kunt het gezellig in groepsverband doen. In Noordwijk zijn

meerdere vormen van hardlopen mogelijk. Voor ieder wat wils!

TEKST EN BEELD GEMEENTE NOORDWIJK

RUNNINGCOACHES ASTRID KRUITHOF

EN FRANK VAN DEN BERG

20

Running therapie

… is bewegen voor minder stress en meer energie.

Een les bestaat uit een warming-up met verschillende

oefeningen om je spieren warm te maken. Dan gaan we

hardlopen, op je eigen tempo. Hierbij bewaren we een

balans tussen inspanning en rust. We sluiten af met

een cooling-down. Natuurlijk is plezier maken het

allerbelangrijkste! Wij helpen jou om op een vast

moment in de week in een groep te trainen. Hierdoor

houd je het steeds langer vol! Je bent lekker actief bezig

en het geeft een voldaan gevoel! Via het ‘Extraatje voor

je welzijn’ kun je deelnemen (www.noordwijk.nl).

De Atletiekvereniging Noordwijkerhoutse Strandlopers

(NSL) biedt 3 vormen van bewegen:

Sportief wandelen

… is meer dan een ommetje maken. Je werkt echt aan

je conditie met een leuke club mensen. Het brengt

ritme in het leven. In maart start een nieuwe groep.

Je kunt nog meedoen. Ook in de bestaande groepen

is nog plek.

Beginnerscursus hardlopen

… is er voor iedereen vanaf 16 jaar die (opnieuw) wil

beginnen met hardlopen. Een gevarieerde training

voor beginners met veel aandacht voor lenigheid en

uithoudingsvermogen. De training duurt acht weken.

Je traint heerlijk buiten in de duinen met de nadruk op

ontspanning. Het maakt niet uit of je al eerder aan

sport gedaan hebt of niet. Je begint bij het begin.

OldStars running

… is een aangepaste beweegvorm voor hardlopen op

leeftijd. De oefeningen zijn speciaal voor een goede

coördinatie en kracht. Het vergroot de kracht van het

aanpassingsvermogen. Het maakt de kans op vallen

en blessures kleiner. Naast beginnende lopers is deze

activiteit zeker ook geschikt voor oudere ervaren lopers

en een grote groep senioren die er wat betreft niveau

tussenin zit. Bij OldStars running is er juist ook aandacht

voor het sociale element en structuur in de week.

Samen bewegen zorgt voor gezelligheid en ontspanning.

Zo blijf je ook op hogere leeftijd onder de mensen en

sociaal actief.

Doe je mee?

Kijk op www.noordwijk.nl voor meer informatie over

het Extraatje voor je welzijn.

Of op www.av-nsl.nl/ voor meer informatie over de

Atletiekvereniging Noordwijkerhoutse Strandlopers (NSL).


NATUURLIJK IS

PLEZIER MAKEN

HET ALLER-

BELANGRIJKSTE!

31 21


Tijdens het schrijven van mijn profielwerkstuk over de

Syrische burgeroorlog in 5 havo stel ik mijzelf gelijk de vraag:

‘Wonen er ook Syrische vluchtelingen in Noordwijk?’ Ik besluit

contact te zoeken met Vluchtelingenwerk Noordwijk en kom

via deze organisatie in contact met de Syrische statushouder

Sam. We spreken over zijn vlucht, de oorlog die zich in zijn

geboorteland afspeelt, hoe hij zijn verblijf in Nederland

ervaart. Kortom, een terugblik op een fascinerend

verhaal en een kijk naar de toekomst.

TEKST NICK VINK

BEELD BURO BINNEN

Terug naar

het verleden:

Syriërs in

Nrdwijk Nrdwijk

22


Interview

In Syrië is al jaren een heftige burgeroorlog aan de gang. De

onrust begon toen huidig president Bashar Al- Assad aan de

macht kwam en de Syrische bevolking tijdens de Arabische

lente in 2011 in opstand kwam tegen zijn regime. Deze

opstand is uitgelopen tot een oorlog met een wirwar van

politieke belangen. Zoals Sam zelf beschrijft: “Syrië is een

soort taart waar elk land wel een stukje van wil.” Nu, ruim tien

jaar later, ligt het leven van de Syriërs nog steeds in puin en

lijkt er maar geen einde aan dit conflict te komen.

Met een brede glimlach opent Sam (35) de deur van zijn kleine

maar knusse appartement in Noordwijk- Binnen. Sam is

gevlucht uit Syrië en woont nu zo’n vier jaar in Nederland.

Hij vertelt dat hij uit het Syrische kuststadje Jableh komt.

Noordwijk ligt ook aan de kust, dit is ook één van de redenen

waarom hij graag hier wilde wonen.

De verlangens naar Europa

“Mijn leven in Jableh was goed,” vertelt Sam. “Ik was tevreden,

maar wist toen al dat het leven in Syrië niet bij mij paste

omdat ik meer open- minded ben dan andere mensen. Toen

al droomde ik ervan om Syrië ooit te verlaten.” Een beetje

heimwee naar zijn geboorteland heeft Sam wel, hij vertelt er

enthousiast over. “Syrië kun je eigenlijk vergelijken met

Griekenland in Europa. Zo was het ook in Jableh altijd

schitterend weer met mooie stranden en veel toeristen.”

De vlucht

De vlucht van Sam is een interessant maar heftig onderwerp

om over te praten. Zijn verhaal begint bij een behulpzame

vriend, vertelt hij. “Een van mijn Syrische vrienden vertelde

dat hij mij over de grens kon smokkelen. Dan is het alles of

niets en ga je gewoon, ik moest veel geld betalen voor de reis.

Mensensmokkel is ook echt iets waar mensen hun geld mee

verdienen en een bedrijf in kunnen starten.”

“Ik vluchtte met een groep van ongeveer twintig personen.

Het eerste stuk van de tocht legden we af op de motor maar

het grootste deel liepen we, ook door berggebieden, in

totaal wel twaalf uur lang. Wat mij heel erg inspireerde en

motiveerde was dat er iemand meeliep met maar één been.”

“Daarnaast was het voor mij wat lastiger om Europa in te

komen. Ik ben namelijk oorspronkelijk Alawitisch. Alawieten

zijn minder streng gelovig, zo hoeven vrouwen bijvoorbeeld

geen hoofddoeken te dragen. Toen ik de grens over wilde

steken van Syrië naar Turkije was ik bang dat mensen dit

zouden ontdekken en mij daarom iets aan zouden doen en

was daardoor heel bang. Uiteindelijk liep dit goed af en ben

ik in Turkije aangekomen, daar heb ik de eerste paar dagen

uitgerust met een mede-vluchteling. Samen zijn we naar een

Turks stadje gegaan en probeerde we iedere week om de

grens over te steken met Griekenland. Na vier of vijf pogingen

lukte het! En stond er aan de Griekse kust een auto klaar die

ons op kwam halen.” Maar heel comfortabel was dit niet,

vertelt Sam verder: “We hadden dertig seconden om de auto

in te springen, ik heb toen drie uur lang in een soort duikhouding

in de auto gelegen en voelde mijn benen aan het

eind van de rit niet meer. Uiteindelijk ben ik twee maanden

in Griekenland gebleven.”

“Ik moest toen nog een aantal keer proberen om met het

vliegtuig uit Griekenland te komen. Dat heb ik uiteindelijk

gedaan door een vervalste identiteitskaart te gebruiken.

Eenmaal in Nederland, werd de ID- kaart onderschept, maar

omdat ik dit moest doen onder invloed van oorlog en de

vlucht zelf werd er geen probleem van gemaakt.”

Op naar een nieuw begin in Nederland

“Toen ik aankwam in Nederland kreeg ik een veilig gevoel.

Het was natuurlijk al veel beter dan de situatie waaruit ik

kwam, ik had wel last van nachtmerries en ik voelde me in het

begin heel alleen. Mensen in de Nederlandse cultuur zijn wel

sociaal maar toch was het in het begin moeilijk om vrienden

te maken. Nederlanders moeten namelijk altijd afspraken

maken, sommigen vinden het ook niet fijn als je zomaar even

langs komt, dat moet je echt plannen en afspreken. Daar

moest ik in het begin heel erg aan wennen, nu begin ik het

eigenlijk over te nemen”, zegt hij met een lach.

De reis door Nederland

“De eerste drie maanden na mijn aankomst in Nederland

verbleef ik in het vluchtelingencentrum in Ter Apel. Ter Apel

is eigenlijk het hoofdcentrum, alle vluchtelingen gaan daar

eerst naartoe. Na een week werd ik verplaatst naar een andere

locatie, dit was voor mij Nijmegen.”

“In Nijmegen kwam ik via het bedrijf ‘Takecarebnb’ bij

een gastgezin terecht. Deze familie heeft mij heel goed

opgevangen, we hebben nog steeds contact en ik maak

eigenlijk deel uit van hun gezin. Ik heb drie maanden bij hen

gewoond, ze hebben mij ontzettend geholpen met integreren

in de Nederlandse samenleving en daar ben ik hun nog

steeds heel dankbaar voor.”

Ik heb ook nog een tijdje in Winterswijk gewoond, met hulp

van die gemeente ben ik in Noordwijk terecht gekomen. Ook

kreeg ik direct hulp van Vluchtelingenwerk, deze organisatie

helpt alle vluchtelingen. Je krijgt veel vragenlijsten over van

alles en nog wat en je wordt gekoppeld aan een contactpersoon,

een maatje, iemand die je helpt bij het inburgeringsproces

in Nederland.”

Toekomst in Nederland

Sam heeft nu een tijdelijke verblijfsvergunning, deze is voor

vijf jaar geldig. Maar hoe ziet hij de toekomst in Nederland

voor zich? Wil hij in Nederland blijven of wil hij terug naar

Syrië om zijn familie weer in zijn armen te sluiten? Hij zegt

hier het volgende over: “Na vijf jaar kun je een permanente

verblijfsvergunning krijgen, dan moet je gedrag goed zijn, je

mag geen strafblad hebben, je moet werken en slagen voor je

inburgeringsexamen. Ik ben zeker van plan om in Nederland

te blijven. Ik weet niet of ik in Noordwijk blijf wonen, daarmee

wil ik wachten totdat ik echt werk heb, dan ga ik misschien

verhuizen. Ik wil hier eerst een stabiel leven opbouwen voordat

ik weer ergens anders naartoe verhuis. Ik werk nu twee

dagen per week in de zorg maar ik zoek eigenlijk werk als

barista of in de evenementenorganisatie, dit deed ik ook

Syrië.”

Sam geeft aan dat hij graag een keer terug zou willen naar

Syrië, om zijn familie en vrienden daar weer te kunnen zien.

Ook hoopt hij zijn geliefden in Nederland te mogen ontvangen.

“Voor mij is het beter om hier te blijven, ik vind het

leven hier fijner. Misschien als ik de Nederlandse nationaliteit

krijg, nodig ik mijn familie uit om het land te bezoeken.”

23


‘Belangrijk om muziek

maken te stimuleren’

maken te stimuleren’

Crescendo schrijft

al 125 jaar

muziekgeschiedenis

Dit jaar viert Crescendo Noordwijk het 125-jarig jubileum! De

muziekvereniging werd in 1897 opgericht door drie vrienden,

Klaas de Bes, Gijs van Parijs en Dirk van Wouw. Crescendo telde

toen 28 leden en stond onder leiding van dirigent en leermeester

Oostelaar uit Leiden. Dankzij een bijdrage van de Noordwijkers

en twee grote sponsoren (de directeur van Huis ter Duin en de

Graaf van Limburg Stirum) kon de vereniging instrumenten

aanschaffen. Een halfjaar na de start stond er al een eerste

optreden voor publiek in de agenda: een serenade bij de

vermogende beschermheer en graaf. Dat leverde maar

liefst 100 gulden op, een heel bedrag in die tijd. In de

geschiedenis zou het orkest – mede om die reden –

nog vaker voor de graaf optreden.

TEKST MAY-LISA DE LAAT

BEELD BURO BINNEN

24

Archivaris en saxofonist Leo Kouwenhoven is zelf al 50 jaar

lang lid en vertelt over enkele mijlpalen: “De eerste dirigent

had een militaire achtergrond. Het repertoire bestond

daarom vooral uit marsmuziek. Arrangementen voor

harmonieorkesten kwamen pas later op de lessenaar. Eind

1930 tot 1932 was een periode waarin het einde van het

orkest nabij leek. Gelukkig blies de toenmalig commissaris

van de politie Crescendo nieuw leven in. In maart 1940 werd

de eerste vrouw lid, Truus den Otter. Tijdens de oorlogsjaren

waren er bijna geen repetities. In 1957 deden de uniformen

hun intrede. Eerder speelden de leden gewoon in burgerkleding

maar wel met een uniforme pet.”

“Crescendo deed zijn best om een eigen repetitieruimte te

bemachtigen. Dat is om allerlei redenen nooit gelukt. De

musici speelden in diverse scholen of andere zalen en

tegenwoordig in het prachtige theater De Muze. Crescendo

organiseerde de amateuravonden in het Casino die naast

veel plezier ook een leuke bijdrage voor de kas opleverden”,

aldus Leo.

Sinds 2017 staat Crescendo onder leiding van dirigent Dirk

van der Niet. Het repertoire bestaat nauwelijks meer uit

marsmuziek omdat er niet meer op straat wordt gemarcheerd.

De stukken vallen onder de noemer licht klassiek tot

big band. Daarnaast komen ook gouden ouden aan bod van

bijvoorbeeld Coldplay, Eric Clapton, ABBA en The Beatles.

Het repertoire wordt steeds afgestemd op de locatie en het

publiek. “Tijdens een concert voor bewoners van Groot

Hoogwaak spelen we bijvoorbeeld andere werken dan

tijdens een optreden op Koningsdag”, vertelt voorzitter

Dorus Vissers.

De optredens in het buitenland (Antwerpen en Gent)

behoorden voor de leden tot de hoogtepunten in de

geschiedenis. Net als het meedoen aan de Tulip Time

Festivals in Katwijk. Ook hebben de leden enorm genoten

van het meedoen aan de film Cultuur en Vriendschap, die

in 2019 werd gelanceerd. Deze film is een knipoog naar de

film De Fanfare en is gemaakt in samenwerking met alle 6

muziekverenigingen in de nieuwe gemeente. De afgelopen

coronajaren waren er maar weinig optredens, met uitzondering

van de najaarsuitvoering van vorig jaar vlak voor de

lockdown.

Leo: “Gelukkig konden we alle leerlingen telefonisch en

online les blijven geven. Als het weer het toeliet, speelden we

buiten op een afgelegen terrein van Beuk. Misschien hebben

we daardoor nu wel meer leden dan ooit tevoren. Kortom,

Crescendo is in de loop der jaren een begrip geworden in

Noordwijk. Wist je dat we langer bestaan dan de reddingsbrigade?”

Instrument opnieuw oppakken

Zelf speelt Dorus klarinet en basklarinet en is hij zo’n 10 jaar

lid van Crescendo. “Als kind speelde ik veel en vaak muziek,

in de harmonie van Waalwijk waar ik opgroeide.


Crescendo Noordwijk

Tijdens mijn studietijd in Groningen verwaterde dat.

Inmiddels wonen mijn vrouw Claartje en onze twee

kinderen in Noordwijk. Toen onze dochter op les ging, heb

ik zelf ook de klarinet weer opgepakt. En met veel plezier

moet ik zeggen! Dat gebeurt trouwens vaker, merken we.

Mensen die in hun jeugd een instrument spelen, in hun

studietijd lid worden van een studentenorkest en jaren later

weer lid worden van een vereniging als de onze.”

Jong en ouder gemengd

Crescendo bestaat vandaag de dag uit meer dan 110 leden

van alle leeftijden, verdeeld over twee orkesten en een

blokfluitgroep. Het A-orkest van 45 leden bestaat uit de

meest ervaren musici en speelt technisch uitdagende

stukken. In het grotere B-orkest (onder leiding van Ad

Baljeu) ligt de lat iets lager en is er – naast het muziek

maken – meer ruimte voor gezelligheid, maar wel altijd

rond muziek. “Je kunt het zien als de kweekvijver waarin

onze leerlingen beginnen met samenspelen en kunnen

doorgroeien als ze willen en kunnen. In de blokfluitgroep

maken de jongste kinderen kennis met alle beginselen

van noten lezen en muziek maken. Overigens zijn veel

leden zowel van het A- als het B-orkest lid. Naast andere

optredens is er het jaarlijkse kerstconcert in de Sint-

Jeroenskerk. Een mooie traditie.”

Muziekonderwijs stimuleren

Crescendo huurt professionele docenten in voor muzieklessen

op ieder instrument. Dorus: “Iedereen moet mee

kunnen doen. Geld mag geen bezwaar zijn, vinden wij.

Wij zien het als onze rol voor de samenleving om

muziekonderwijs en muziek maken te stimuleren. Van

de gemeente krijgen we subsidie voor muzieklessen. En

van de Witte School in Noordwijk een bijdrage om ‘hun’

kinderen op school kennis te laten maken met muziek en

met verschillende instrumenten. Dat gebeurt in het kader

van Muziek in de Klas.”

Interessante coproducties

De tijd dat mensen jarenlang trouw lid blijven van dezelfde

vereniging is voorbij. “Een trend om rekening mee te

houden, door bijvoorbeeld met projecten te werken. En te

zorgen voor interessante coproducties met bijvoorbeeld een

koor of theatergroep. De term ‘harmoniekapel’ in onze naam

klinkt misschien wat oubollig, maar we zijn helemaal van

deze tijd!”, laat de voorzitter trots weten.

Jubileumjaar

Dit jubileumjaar staan diverse speciale activiteiten gepland:

een reünie voor oud-leden, een jubileumconcert op 10 april

met de première van het speciaal voor deze gelegenheid

het door Ad Baljeu gecomponeerde werk ‘De legende van

St. Jeroen’, een ouderenconcert in oktober en een verrassingsdag

voor de leden in juli. Voor de zomer staan concerten

op de boulevard in de agenda en in november volgt een

kinderconcert in samenwerking met een musicalschool en

theatergroep.

Zie www.crescendo-noordwijk.nl voor meer informatie.

DORUS VISSERS

AD BALJEU

31


Piet van Dongen is zo iemand die iedereen in de

gemeente Noordwijk kent. Hij kent de Noordwijker,

Noordwijkerhouters en Zilkers en zij kennen hem.

Als er iemand is in de gemeente die weet wat

er speelt onder mensen, dan is hij het wel. De

woorden ´een krasse senior´, wat hij feitelijk

is, zouden bijna een belediging zijn.

TEKST CAROLINE SPAANS

BEELD BURO BINNEN

26

Piet van Dongen:

Verenigingsleven is heel belangrijk

om eenzaamheid te voorkomen


Interview

Hij is haarscherp, zéér positief en ziet er een stuk jonger uit

dan zijn bijna 83 lentes. Op het moment van het interview

íets minder fit, omdat hij aan een ongelukkige struikelpartij

onlangs een dubbele breuk in zijn bovenarm overhield. Het

herstel duurt nog zeker een week of zes. “Maar ik ben heel

trots op mijn lijf”, laat hij sprankelend weten. Zijn veertien jaar

jongere vrouw Truus verzorgt hem liefdevol in hun huis aan

de Sweensstraat in Noordwijkerhout.

“Ik ben een geboren Lisser”, vertelt hij, "maar verhuisde op m’n

20e naar Noordwijkerhout toen ik bij slager Balk kon gaan

werken en inwonen. Na twee weken zei ik: ik ga nooit meer

terug naar Lisse. Ik werd direct betrokken in het gezellige

Noordwijkerhoutse verenigingsleven. Na een jaar of tien kreeg

ik een goede aanbieding om in Noordwijk te komen werken

bij slagerij Van de Berg, in de Hoofdstraat, waar ik dertien

jaar bedrijfsleider was.” Piet werkte daarna nog een poosje in

Katwijk, tot hij op zijn 54e vervroegd met de VUT ging. Truus

is Piet’s tweede vrouw. Nadat zijn eerste vrouw stierf, kwam hij

er met zijn twee, toen nog jonge kinderen, alleen voor te staan.

Maar in Noordwijkerhout ben je, als je zo bent ingeburgerd en

deelneemt aan het verenigingsleven, nooit alleen.

In Noordwijkerhout

ben je, als je

zo bent ingeburgerd en

deelneemt aan het

verenigingsleven,

nooit alleen

Piet: “Ik had en heb nog steeds héél véél kennissen en

vrienden die er altijd voor me zijn.” Het gat opvullen van

het verlies, kon natuurlijk niemand. Maar het vangnet

van vrienden was wel een troost. Zijn twee jongens zijn

inmiddels 52 en 54 en er zij ook al twee kleinkinderen van

15 en 18. “Een ervan voetbalt bij VVSB”, zegt hij trots. Er staan

bloemen op tafel met een lief kaartje erbij: Dank voor het

verzorgen van onze vader, staat erop. Mijn jongens zijn gek

op Truus, zegt Piet. De geboren Noordwijkhoutse - “Ze is er

een van Van Gijlswijk” - werd aan Piet gekoppeld tijdens een

carnavalsavond in Noordwijkerhout, maar uiteindelijk troffen

ze elkaar veel later pas in De Jutter in Noordwijk en zijn alweer

34 jaar samen.”

Sportief

Piet was altijd heel sportief: tennissen, voetballen, hardlopen.

“Ik was ruim veertig jaar lid van de NSL en liep tien marathons

en 200 halve marathons. Op mijn 60e liep ik nog mee met

de marathon van New York.” Tegenwoordig blijft het bij een

wandeling naar het duin, of een rondje door het dorp, te voet

of op de fiets. Ook als hij jonge mensen in het dorp tegen komt

begint hij makkelijk een praatje: “Van wie ben jij d’r eentje?’

vraag ik dan gewoon en dan ontstaan de leukste gesprekken.”

Toch valt het Piet wel op dat de maatschappij verhardt:

“Ik ben natuurlijk nog van vóór de oorlog en heb zoveel

veranderingen meegemaakt. Werktijden van 60 uur per week

bijvoorbeeld, waren heel normaal. Ik ben er één van elf, dus

het was volle bak bij ons thuis. En ik kon gerust zes vrienden

over de vloer hebben om een potje te kaarten. Schaaltje

worst en kaas op tafel. Die huiselijke gezelligheid, dat is een

beetje weg denk ik. Daar kan de politiek niets aan veranderen

natuurlijk, dat moeten de mensen zelf doen.”

Versplintering

Van de fusie tussen Noordwijkerhout en Noordwijk was Piet

nooit een voorstander: “Er is een voordeel”, zegt hij lachend:

“We hebben nu een eigen strand!” De versplintering van de

partijen vindt hij geen goede ontwikkeling. “Vroeger had je de

KVP en het CDA: je was katholiek of protestant. Nu mogen we

kiezen uit elf partijen. Dan vraag ik me als kiezer af of het wel

zin heeft om naar de stembus te gaan.”

Verbetering

Fietsend door onze mooie gemeente komt Piet wel het een

en ander tegen dat volgens hem beter kan. Of in ieder geval

anders. “Als bewoners worden we dan wel ‘gehoord’, maar

met onze suggesties wordt niets gedaan. En dat vind ik

een kwalijke zaak.” Hij doelt hiermee op het fietspad op de

Victoriberg in Noordwijkerhout. “Een levensgevaarlijke situatie

voor fietsers op deze drukke doorgaande weg. Fietsers gaan

op de stoep rijden om voldoende afstand te houden van auto’s

en vrachtwagens.” Een ander probleem is de leegstand van

de winkels momenteel: “Wij gunnen echt de lokale winkeliers

hun inkomsten, dus doen ook boodschappen bij de bakker, de

slager en de groenteboer. Want straks krijgen de grootgrutters

het nog alleen voor het zeggen! Neem de Viaductweg. Dat

is een verpauperd stukje geworden. De gemeente zou eens

met potentiële winkeliers in gesprek kunnen gaan, of dit

gedeelte in ieder geval opknappen. Maak er dan woningen

van bijvoorbeeld.”

Toekomst

Met leeftijdgenoten pakt hij binnenkort het kaarten weer op

“Iedereen heeft het zo gemist, met alle coronamaatregelen. De

eenzaamheid van sommige mensen is zó erg. Zij verlangen

echt om onder elkaar te zijn. Ik heb mijn Truus natuurlijk,

maar velen zijn alleen en kijken nóg meer uit om weer onder

elkaar te zijn. Ik vind dat de gemeente daar goed op in moet

(blijven) zetten, opdat senioren niet vergeten worden.”

Tot slot wenst Piet dat zijn kleinkinderen kunnen opgroeien in

een veilige en saamhorige gemeente, waarin ze actief mogen

zijn in het bloeiende verenigingsleven!

27


Interview

Vier uur per week belt en chat Margriet Vonk als

vrijwilliger bij 113 zelfmoordpreventie. Een zware,

maar dankbare job. Door te gaan hardlopen kan

ze de soms heftige verhalen een plek geven.

.

TEKST MARIEKE VOORN

BEELD BURO BINNEN

.

Margriet Vonk

is vrijwilliger bij

113 zelfmoordpreventie

‘Alleen luisteren kan al veel

voor iemand betekenen’

28

Margriet: “Het mooie van 113 is dat het zo toegankelijk is.

Juist nu met de lange wachtlijsten is het directe contact

zo belangrijk. Je voelt je rot, ziet het niet meer zitten en

kunt meteen bellen. Dat kan ook als je je zorgen maakt om

iemand in je omgeving, en vragen hebt over hoe je daar

mee om kunt gaan. “

“Wat we doen in een gesprek is een handreiking bieden.

De erkenning van de pijn, wanhoop en radeloosheid

bij de ander is het belangrijkste, zonder het meteen te

willen oplossen. We stellen bellers ook gerust, dat het vaak

voorkomt dat mensen aan de dood denken. ‘Ik zou het niet

erg vinden als ik niet meer wakker word.’ Vaak schrikken

mensen van zo’n gedachte, wij vertellen dat dat niet hoeft.

Het is iets heel menselijks, we hebben bijna allemaal wel een

keer met dat soort gedachtes te maken gehad. Maar wat er

gebeurd is, dat mensen door de schaamte zich nog meer

terugtrekken. Dan voel je je nog meer alleen en kom je in

een soort tunnel te zitten. Jouw negatieve gedachtes nemen

de overhand. ‘De wereld is beter af zonder mij.’ Gevoelens

hebben de neiging om zichzelf te vergroten: ze worden

groter en werkelijker als je er niet over praat. Dus bij 113

zeggen we ook altijd: praten helpt.”

“We merken dat jongeren het de afgelopen twee jaar zwaar

hebben gehad. Aan kinderen vragen we of hun ouders het

weten. Vaak is dat niet het geval, ze schamen zich en willen hun

ouders niet belasten. Dan zeggen we toch in het gesprek dat

het wel belangrijk is dat ze gaan praten, met hun ouders, een

mentor op school, of toch naar de huisarts gaan. Voor ouders is

het belangrijk om niet meteen de gevoelens van hun kind weg

te wuiven of te bagatelliseren. Luister goed en vraag hoe het

komt dat je kind zich zo voelt. Dat kan al veel betekenen.”

“Wat voor mij na het horen van dit soort verhalen werkt, is om

te gaan hardlopen. Ik woon nu al twintig jaar in Noordwijk

en geniet echt van mijn rondes door de duinen. Zo’n vijf keer

in de week ben ik daar te vinden. Ik heb zelfs ‘bosvrienden’;

mensen die ik vaak tegenkom en gedag zeg tijdens het lopen.

Hardlopen is voor mij hetzelfde als tandenpoetsen, het hoort er

gewoon bij. Ik voel mij veel sterker en stabieler als ik loop. Er is

weer ruimte voor goede ideeën, en tegelijkertijd geeft het rust.”

“Ik denk ook dat we elkaar kunnen helpen door naar elkaar om

te zien. Zeg eens iemand vriendelijk gedag, of maak een praatje.

Vraag eens aan een ander hoe het gaat, en luister dan ook echt

naar het antwoord. Daar wordt de wereld een stukje mooier

van. Contact is gewoon ontzettend belangrijk.”


Door te gaan

hardlopen kan ze de

soms heftige verhalen

een plek geven

De hulplijn van 113 Zelfmoordpreventie

is er om te praten over

zelfmoordgedachten of advies te

vragen over een naaste.

Praten over zelfmoordgedachten

kan anoniem: chat via www.113.nl,

bel 113 of bel gratis 0800-0113.

113 is 24 uur per dag en zeven

dagen per week bereikbaar.

31


Zo gaat je leven zijn gangetje, zo zit je opeens in de

schulden. Het overkwam de Noordwijkse Yasmin (41)

in 2016. In twee maanden tijd verloor de moeder van

twee jonge kinderen grip op haar financiële situatie.

De schulden liepen in sneltreinvaart op en boetes

op nog niet betaalde rekeningen maakten de

situatie alleen maar erger. Ze zocht hulp via

internet en kwam bij Humanitas terecht.

TEKST SYBYLLE KROON

BEELD BURO BINNEN

“In twee maanden tijd kan je in de

financiële problemen belanden.

Het is dan heel fijn dat er een

organisatie als Humanitas is waar

je kunt aankloppen voor hulp.”

De geïnterviewde werkt anoniem

mee, de naam is een schuilnaam.

Op de foto staat Bernadette,

vrijwilliger van Humanitas.

Dit kan iedereen overkomen

30

Rekening op rekening

“Ik heb altijd gewerkt en nooit problemen of schulden

gehad. Maar in 2016 ging het mis. Heel snel kwam ik in

de financiële problemen. Dat kan dus iedereen overkomen.

Ik had opeens een lawine aan schuldeisers achter me aan.

Rekening op rekening stapelde zich op en er kwamen

boetes bij waardoor de schuld nog hoger werd. Ik verloor

het overzicht compleet en zag geen uitweg meer. Ik

schaamde me kapot en durfde geen hulp bij familie of

vrienden te vragen.”

Gratis hulp

“Het lukte me zelf niet om uit schulden te komen, ik had er

immers ook geen ervaring mee. Uiteindelijk zocht ik hulp

HUMANITAS THUISADMINISTRATIE

Afdeling Rijnland:

Leiden & Duin- en Bollenstreek

Bernadette, vrijwilliger van Humanitas

Thuisadministratie helpt je financiële zaken op

orde te brengen en op orde te houden. Wekelijks

worden inkomsten en uitgaven op een rij gezet, er

wordt gekeken waar je recht op hebt en er wordt

een overzichtelijk huishoudboekje gemaakt.

Met als doel dat je daarna zelf je weg in je eigen

administratie en financiën kan vinden.

www.humanitas.nl/afdeling/rijnland

op internet. Zo kwam ik in contact met Humanitas. Zij helpen

mensen zoals ik gratis. Ik kon ook niks betalen, dus ik was heel blij

met deze hulp. Ik kreeg een persoonlijke budget-coach,

Bernadette. Zij was echt een enorme steun voor me en nam me

serieus. Niet alleen je financiën maar ook mijn gezins-situatie

werd bekeken. Ook krijg je tips hoe je met schuldeisers kunt

onderhandelen en adviezen om je financiële situatie beter onder

controle te krijgen en te houden.”

Uit de schulden

“Het is zo fijn om met iemand te praten die kan helpen je

financiële problemen op te lossen. Want zelf zag ik geen uitweg

meer, ik werd er soms helemaal gek van. Weer een rekening of

een deurwaarder, echt een drama. Het was een gevecht dat

ongeveer twee jaar heeft geduurd. Ik ben alweer een paar jaar uit

de schulden. De lessen die ik tijdens die rotperiode geleerd heb,

pas ik nog steeds toe. Ik heb mijn financiën goed op een rij en heb

helderheid in mijn eigen administratie. Ook heb ik geleerd dat je

met weinig veel kan doen.”

Trots en schaamte

“Uit ervaring weet ik nu dat het altijd goed kan komen, ook al

denk je van niet. Ik heb diep in de problemen gezeten, maar was

eerst te trots om hulp te zoeken. Ook schaamde ik me. De stap

naar de Voedselbank vond ik heel erg. En ik weet hoe het voelt

om tien cent tekort te komen in de supermarkt. Maar als je over

je trots en schaamte heen stapt, en op tijd hulp zoekt en de juiste

mensen treft, zoals Bernadette van Humanitas, dan komt het

goed. Trek snel aan de bel, want voordat je het weet, zit je in de

schulden. Het kan iedereen overkomen.”


Omdat Iet Verkade-De Lincel (84) al langere tijd

problemen met lopen had, hielp haar man met de

huishoudelijke taken. Toen hij vier jaar geleden

kwam te overlijden, stond ze er opeens alleen

voor. De huisarts adviseerde haar huishoudelijke

ondersteuning via Groenoord zorgt in te

schakelen. Die hulp kwam en is er nog

steeds, naar volle tevredenheid

van de geboren en getogen

Noordwijkse Iet.

“Met een beetje hulp in de

huishouding kan ik fijn zelfstandig

blijven wonen.”

Iet Verkade-De Lincel (84),

weduwe, 4 kinderen, 8 kleinkinderen en

2 achterkleinkinderen

Met een beetje hulp

toch zelfstandig kunnen wonen

Elke week vaste hulp

“Helaas gaat het niet meer zo goed met mijn benen. Ik loop

moeilijk en heb altijd steun nodig. Het is daarom heel fijn dat mijn

vaste hulp elke week langskomt om te helpen met huishoudelijke

klussen die ik zelf haast niet meer kan doen zoals stofzuigen,

vegen, dweilen en het sanitair schoonmaken. Dat waardeer ik

enorm. Ik ben dolblij met haar. Wat ik ook fijn vind, is dat ik al vier

jaar dezelfde hulp heb, dat voelt vertrouwd.”

Zelfstandig wonen

“Met de hulp van Groenoord Zorgt en de familie red ik het prima

alleen. Ik wil zo lang mogelijk zelfstandig blijven wonen en dat

kan, met een beetje hulp. Voor de rest red ik me prima. Ik kook

mijn eigen potje, doe zelf de was en kan nog zelfstandig de trap

op komen. Als ik me maar ergens aan vast kan houden, gaat het

goed. Ik teken ervoor als ik op deze manier kan blijven wonen

waar ik al 61 jaar woon.”

Sociaal contact

“Ik ben heel tevreden over de hulp van Groenoord Zorgt, ook

vanwege de gezelligheid die het met zich meebrengt. Er is altijd

even tijd voor een praatje. Sociaal contact is belangrijk, helemaal

in deze tijden. Mijn hulp is ook nog eens heel aardig en ze verricht

goed werk. Ik kan het iedereen aanraden die wat ouder is en graag

zelfstandig wil blijven wonen. Als ik de hulp van Groenoord Zorgt

een cijfer zou moeten geven, dan is dat een dikke 9.”

GROENOORD ZORGT

Groenoord Zorgt is een organisatie die

huishoudelijke taken en ondersteuning thuis

bij senioren aanbiedt of mensen met een

lichamelijke- of verstandelijke beperking.

Ze zijn actief in de Duin- en Bollenstreek en

Leiden en omgeving. De zorgmedewerkers

zetten zich in voor mensen die nog thuis

wonen en om welke reden dan ook zelf (een

deel van) de huishouding niet meer kunnen

uitvoeren. Taken zoals opruimen, schoonmaak

en de was worden uit handen genomen.

De werkzaamheden vallen onder de WMO

(Wet Maatschappelijke Ondersteuning). De

gemeente bespreekt de persoonlijke situatie

en stelt een indicatie op. Samen met Groenoord

Zorgt wordt een zorgplan opgesteld.

www.groenoordzorgt.nl

Ga voor meer tips naar:

www.leefmeenoordwijk.nl

31


Therese den Hollander is sinds een jaar een

enthousiaste deelneemster van BeweegFijn.

Op de vaste woensdagochtend van 10

tot 11 uur is ze met tussen de 10 en 15

andere deelnemers te vinden op het

sportcomplex aan de Duinwetering,

de thuisbasis van onder meer

voetbalvereniging

Noordwijk.

“Eén uur op woensdagmorgen bij

BeweegFijn is voor mij meer dan

voldoende om weer voor een week

opgeladen te zijn.”

Therese den Hollander (67),

samen met sportcoach Remco Broekman

Alle lof voor BeweegFijn

32

Lekker bewegen

Het liefst wordt buiten gesport maar als het weer het niet

toelaat dat biedt de sporthal uitkomst. “Wij krijgen iedere

week weer iets anders voorgeschoteld. Dat vind ik zo leuk.

Naast vaste ingrediënten als een warming up bij het begin

en aan het einde een cooling down weet vaste sportcoach

Remco Broekman mij elke keer weer te verrassen. In het

afgelopen jaar blijkt Therese een goede band te hebben

opgebouwd met Remco.

“Hij is er altijd en op de paar dagen dat hij door verlof

of om een andere reden verhinderd is dan zorgt het

sportbedrijf voor een goede vervanger.”

Veelzijdigheid troef

De ene week worden wij ingewijd in de technieken van

handbal, dan is het weer basketbal of hockey. Voor de

cooling down spelen wij dan een wedstrijdje. Maar wij

hebben ook wel eens een bootcamp of een dag dat wij

BEWEEGFIJN

BeweegFijn is een initiatief van Sportbedrijf

Noordwijk dat zich tot doel heeft gesteld om

met inzet van Buurtsportcoaches en Cultuurcoaches

de inwoners van Noordwijk, jong en oud,

aan te zetten tot sportieve en culturele activiteiten.

BeweegFijn biedt een breed aanbod van bewegen

en sporten voor volwassenen die geen of wel al

ervaring hebben met regelmatig bewegen.

www.sportbedrijfnoordwijk.nl

cognitieve oefeningen doen want zeg nou zelf ook je bovenkamer

moet gezond blijven.”

‘Dat ga ik doen’

Therese kwam op het spoor van BeweegFijn door een aankondiging

van de gemeente in een lokale krant. “Ik dacht meteen dat is wat

voor mij. Ik heb jaren in de verpleging gewerkt, vooral met ouderen.

Daaronder ook senioren die te maken hebben gekregen met

dementie maar heb in die jaren altijd van sport gehouden. Actief

en passief. Dus toen ik die oproep zag heb ik gelijk gedacht dat is

wat voor mij. En daar heb ik nog geen dag spijt van. Ik waardeer

het zeer dat de gemeente via Sportbedrijf Noordwijk dit soort

initiatieven onderneemt want ook ik heb best wel te maken gehad

met de negatieve gevolgen van corona. Door BeweegFijn en

andere initiatieven wordt de eenzaamheid tegen gegaan.

Meer dan sporten

Naast het met elkaar sporten zijn de sociale contacten ook van

groot belang. En dat gebeurt bij BeweegFijn. Wij gaan een

groepsapp maken om met elkaar in contact te blijven staan

en waarmee wij kunnen aangeven wie op de aanstaande

woensdag aanwezig zal zijn. Mijn enthousiasme is zo groot

dat ik anderen in mijn omgeving stimuleer om mee te gaan

doen want iedereen is welkom.

De oproep van Therese

‘Even geen prikkels als gevolg van het huishouden of het staren

op computerschermen. Buiten wordt tijdens bewegen je

lichamelijk en geestelijk geheeld. Je humeur en slaapkwaliteit

verbeteren en het geluk hormoon serotine maakt je botten en

spieren sterker. Dat geldt ook voor de conditie van hart en

bloedvaten. Dus kom van de bank, of uit je bed en doe lekker

mee op je eigen niveau. Hopelijk tot komende woensdagen.


Jaap is vanaf het begin bij project OntmoEten betrokken. Na

het verlies van zijn vrouw voelde hij zich steeds eenzamer. Het

ging steeds minder goed met hem. Tot hij zich aanmeldde

bij OntmoEten en kennis maakte met het doel van het

project waar hij één keer in de twee weken naar toe gaat

om samen met andere bezoekers een warme maaltijd

te eten. Het project staat onder leiding van en

begeleiding door Reuring, waar de visie is op eigen

benen staan en de aandacht gericht is op

eigen kracht. Dat werkte ook voor Jaap

want gaandeweg gaat het steeds

beter met hem.

“Eens in de twee weken schuift ik

graag aan tafel om in het kader van

het project OntmoEten samen met

andere lotgenoten te genieten van

een lekkere warme maaltijd.”

OntmoEten eetproject tegen

eenzaamheid

Start en indeling

Het project OntmoEten is in januari 2020 van start gegaan.

Er zijn meer groepen van 8 tot10 deelnemers, die met elkaar

een maaltijd bereiden en nuttigen. Door de kleinschaligheid

van het project leren de mensen elkaar sneller en goed kennen.

De deelnemers geven aan dat er tussen hen een band ontstaat.

Drie groepen

Er zijn drie groepen in het project. Groep A eet samen met

begeleiding en vrijwilligers. Groep B eet samen met vrijwilligers

en coach Ingrid. In groep C opereren de deelnemers zelfstandig

en spreken ze onderling met elkaar af.

Jaap maakt stappen

Jaap is doorgestroomd naar groep B van het project waaraan

coach Ingrid verbonden is. Zij gaat verder met het aanreiken van

handvatten tegen eenzaamheid. De aandacht is gericht op het

versterken van de groepsband waardoor na een half jaar Jaap

kan uitstromen zodat hij elders verder kan groeien. Dat kan door

af te spreken met mensen die hij bij het project heeft ontmoet,

zoals bij een horecagelegenheid in de gemeente. Dat gebeurt nu

al door de vrienden die hij door OntmoEten en ook via Reuring

heeft leren kennen, waardoor eens in de week samen eten al

mogelijk is geworden. Prachtige resultaten die laten zien dat het

best goed gaat met Jaap al blijft het verlies van zijn vrouw voor

hem pijnlijk. De winst is dat Jaap zich niet meer zo eenzaam

voelt. Hij heeft zijn sociaal isolement kunnen verlaten en hij heeft

nieuwe vriendschappen gesloten. Jaap gaat geregeld bij Reuring

een bakje koffiedrinken waar hij ook nieuwe vrienden ontmoet.

Iets om trots op te zijn, Jaap heeft zelf initiatief genomen om

eenzaamheid aan te pakken. Heel knap van hem. Hij is niet

alleen want het project telt al 40 deelnemers.

Jaap is niet het enige succesverhaal. Er zijn er meer.

Mensen die uit een sociaal isolement komen door mensen te

ontmoEten. Ze worden gezien en krijgen ondersteuning op

maat door professionals en vrijwilligers van Reuring en coach

Ingrid. Er zijn ook bezoekers van OntmoEten die het nu nog

niet lukt om door of uit te stromen maar dat kan op een later

moment wellicht wel. Belangrijk is dat zij zich beter gaan voelen

en dat zij meer mensen hebben leren kennen die ze nu in het

dorp tegen komen. Dat zorgt voor die belangrijke verbinding.

Duidelijk voor hen is dat je samen niet alleen staat!

REURING EN HET PROJECT ONTMOETEN

Bij project OntmoEten maken wij gebruik van

‘mijn positieve gezondheid’.

Project OntmoEten is een samenwerking van

Reuring, Welzijn en gemeente Noordwijk.

Bij project OntmoEten is de aandacht

gericht op een duurzame manier tegen

eenzaamheid.

Voor verdere informatie

kunt u bellen: 06 50 61 01 35.

https://samen.noordwijk.nl

Ga voor meer tips naar:

www.leefmeenoordwijk.nl

33


Puzzel

nsier.

f. 25. Billen.

Merknaam

stad.

n toonlad-

Noordwijkse

Uitrusting

de vrou-

Ornament

meester.

aat. 65.

anderen,

rnaamr.

80.

t Noordwijk

e. 89.

oordwijk.

ontwerper.

Voetbal is

. Doodloefaamd

d. 111. Giferktuig.

judoterm.

afk. 123.

koop in het

, food en

s Amerika.

instrument

er. 143.

45. Gehoup.

echte

7. Gezicht.

2. Engels

oeveelheid.

wijk. 22.

instraat 38.

0. Waterjufa.

40. Menepaalde

Onderwijs,

lclub uit

van liedtekst

t. 66. Kleur.

rtig. 73.

se Spoorrhaal.

aardigen.

i. 89. Liefkofk.

92. Pad in

S-sportver-

. Oom. 101.

4. Duitse

cht. 108.

18. Ouderad

uit oester.

dministragendom.

l. 138. Virus.

. 143. Uit-

34

In de geschiedenis spelen jaarta len

een belangrijke rol. Vaak geven ze

gebeurtenissen aan die het verdere

verloop van de samenleving beïnvloeden.

Voor Noordwijk zijn dat 17

en 21 augustus 1866. De insta latie

van C.L.C.W. Pické als burgemeester

van Noordwijk en de komst van vier

badkoetsjes uit Scheveningen op het

strand. Welke rol deze gebeurtenissen

speelden in de ontwikkeling van het

vissersdorp tot internationale

congresbadplaats val te lezen en te

zien in dit boek.

PUZZELPRIJS

PUZZELPRIJS

Noordwijk groeide ui tot een badplaats

van a lure aan de Nederlandse

Noordzeekust. In de loop der jaren is

dit kleine dorp geworden tot wat het nu

is en dat is niet vanzelf gegaan. Visie

gecombineerd met grootse ambities én

de samenwerking tussen partijen zoals

ondernemers, bewoners en de plaatselijke

overheid hebben ervoor gezorgd

dat vanaf begin1866 dit mooie dorp

kon opbloeien tot een gewilde plek om

te verblijven. Historische beelden en

vooral de vele hedendaagse opnamen,

gevangen door de lens van diverse

fotografen, vormen een prachtig beeldverslag

van 150 badplaatsontwikkeling.

Als deelnemer aan

de Als puzzel deelnemer maakt u aan

kans de op puzzel het boek maakt u

‘Badplaats kans op Noordwijk’ het boek

‘Badplaats Noordwijk’

Met dit boek in de hand staat de tijd

even stil. Nieuwe ontwikkelingen

zu len ook deze uitgave maken tot een

historisch en kleu rijk beeldverslag dat

in de boekenkast van elke liefhebber

van internationaal badtoerisme én

Noordwijk niet mag ontbreken.

Zo doet u mee

Zo doet u mee

Los het kruiswoordraadsel op en breng

letters uit het raadsel over naar de

gelijkgenummerde vakjes in het kleine

diagram. Daar ontstaat bij juiste invulling

een slagzin. Om mee te dingen naar één

van de prijzen, moet uw oplossing voor

1 september 2018 binnen zijn.

De oplossing kunt u als volgt insturen:

Per mail: info@magazineleef.nl

Per (brief)kaart: Magazine Leef!,

Voorstraat 29, 2201 HL Noordwijk

Vergeet niet uw naam en

contactgegevens

te vermelden.

Los het kruiswoordraadsel op en breng letters

uit het raadsel over naar de gelijkgenummerde

vakjes in het kleine diagram. Daar ontstaat bij

juiste invulling een slagzin. Om mee te

dingen naar één van de prijzen, moet uw

oplossing voor 1 juli 2022 binnen zijn.

De oplossing kunt u als volgt insturen:

Per mail: redactieleef@burobinnen.nl

Per (brief)kaart: Magazine Leef!,

De Keuvel 2, 2201 MB Noordwijk

Vergeet niet uw naam en contactgegevens

te vermelden.

Oplossing vorige keer:

WIE DOORZET KOMT VERDER IN HET LEVEN

Winnaars Oplossing puzzel vorige WN keer Leef! OP nummer BATTERS 32 EEN Gefeliciteerd!

WURFIE PIKKEN

De Winnaars volgende puzzel personen WSN hebben Leef! het 17-2018 boek ‘Badplaats Gefeliciteerd! Noordwijk’

gewonnen: De volgende personen hebben een kopje koffie met een

E.B.M. gebakje van naar Eeden keuze (Noordwijkerhout), voor 2 personen W. gewonnen:

Moerkerk (Noordwijk),

Nicolien Wilma Dijkstra, Wolvers (Sassenheim), Liesbeth Ruigrok, E.C. Zonneveld- Aleid Dekker, v.d.Burg A. de Winter

(Noordwijk) en Leo van en Maris. C. Zwetsloot (Noordwijk)

Winnaars zijn zijn van van harte welkom bij: bij:

Foto Tuincentrum van Kampen, De De Mooij, Keuvel Noordwijkerweg 2, 2201 MB Noordwijk 36, 2231 NL Rijnsburg

VAN VISSERSDORP TOT INTERNATIONALE CONGRESBADPLAATS

Aangeboden door:

Foto Aangeboden van Kampen, door: De Keuvel 2, 2201 MB Noordwijk

Foto van Kampen, De Keuvel 2, 2201 MB Noordwijk

Horizontaal:

1. Klassiek vervoersmiddel. 10. Streken uithalen. 20.

Langspeelplaat. 21. Lichaamsdelen. 23. Strot. 24. Stadion.

25. Strook. 26. Uitwerpsel. 27. Kamertje. 29. Beker. 31.

Voederbak. 32. Geslachtsverkeer. 33. Oud-Ajacied bij FC

Barcelona. 34. De smoor in hebben. 36. Akelig.

38. Eer. 39. Meester, afk. 40. Laboratorium. 41. Boom.

43. Klip. 45. Etmaal. 47. Milliliter, afk. 48. Frisdrank.

49. Helemaal achteraan. 50. Scheuren. 52. Ellendigst.

53. Spijsverteringskanaal. 54. Wigwam. 56. Franse

schilder. 57. Scheids (Engels). 58. Slijk. 60. Op en …

62.

Europeaan.

63. Laagwater. 65. Eerste Kamer.

67.

Woud.

69. Luchtkasteel. 71. Biseksueel. 72.

Gevangenis.

74. Achting. 75. Koningsstaf. 78. U (Duits).

79.

Kuip.

80. Vooraf. 82. Oud-premier. 84. Flink.

85.

Bezitloos.

86. Meisjesnaam. 88. Ku Klux Klan

89.

Vlaamse tv-zender.

91. Drugs. 93. Spil. 95. … en

Sjimmie.

97. Beker. 99. Voorzetsel. 100. Europeaan.

102. Bloed van mekkerend beest. 105. Brand.

107. Langstapelige wol. 109. Afwasbak. 110. Candybar.

111. Bijenproduct. 112. Arabische munt. 113. Snoepgoed.

114. Jongensnaam. 115. Ondernemingsraad, afk.

117. Klein herseninfarct. 118. Vulkaan. 119. Parasiet.

121. Voorzien van. 122. Mohammed, afk. 123. Tevens.

125. Essentie. 127. Bijeen. 129. Koninklijk (Spaans).

131. Dik. 132. Inval. 134. Nederlandse popzangeres.

136. Hoedanigheid. 137. Oorsprong. 138. Fris.

139. Luchthaven van het Noorden. 141. Niet ervoor.

143. Duitse rivier. 144. Koosnaam moeder. 145. Klassiek

ballet. 146. Muzikant.

Verticaal:

1. Journalisten. 2. Voordat. 3. Top (Lat.) 4. Oud-voetballer.

5. Lidwoord. 6. Stuurs. 7. Fier. 8. Opstootje.

9. Aan (informeel). 11. Oké. 12. Lichaamsdeel.

13. Europese taal. 14. Voornaam zwarte zangeres.

15. Geen nee. 16. Kunst (Engels). 17. Amerikaanse filmster.

18. Heel groot. 19. Plantje. 22. Gevuld. 26. Discussie.

27. Islamitische term. 28. Kerstmis, afk. 30. Hongaars

politicus. 33. Fuif. 34. Vis. 35. Van notenhout.

37. Vervoersmiddel. 40. Italiaanse munten. 42. Plek.

44. Strekking. 46. Briljant persoon. 48. Pestkop.

51. Religieuze dame. 53. Weldra. 55. Tiet (Vlaams).

58. Mannetjesbij. 59. Russisch geld. 61. Paard. 64. Lomp.

66. Zojuist. 67. Boom. 68. Loot. 70. Urine. 71. Breuk.

73. Belemmering. 76. Compact disc. 77. Boom. 79. Schel.

81. Gezicht. 83. Rommel. 85. Rotzooien. 86. Academic

Journal Guide, afk. 87. Het … er van de wespen!

89. Utrechtse boekhandelaar. 90. Komische film.

92. Keukengereedschap. 94. Zo wit als as. 96. Van Stien.

97. Kleding. 98. Frans auteur van o.a. HhhH. 100.

European Marketing Distribution, afk. 101. Frisdrank.

103. Elkander. 104. Elastische draagband. 105. Vis.

106. Koud. 108. Schoeisel. 111. Oosters badhuis.

116. Wedstrijd van cowboys. 118. Bijkomend.

120. Misdaadfilm. 122. Burgerlijke corpulente vrouw.

124. Lid van een oud volk. 126. Uitwendige melkklier.

128. Beker. 130. Dorsvloer. 131. Heleboel. 133. Plaats op

de Veluwe. 135. … Bijleveld van het CDA. 137. Biljartstok.

138. Kalm dier. 140. Voegwoord. 142. Assistent-econoom,

afk. 143. Oude lengtemaat. 144. Minister President, afk.

55


Puzzel m

met Lf!

PUZZELMAKER: FRANS VAN DUIJN

3 113 16 76 111 31 15 86 85 25 17 118 145 132 77 101 143 52 22 142 51 91 130 74 105 132 95 7 11 70


Profitabilities.eu

WERKWIJZE ALEX KLEIN

De coachingsgesprekken vinden plaats in

het tot studio verbouwde zomerhuisje in

Noordwijk, achter in de tuin. Het is een

rustige, stille en serene plek. Tijdens

het gesprek vertelt de cliënt wat het

probleem is. Alex Klein hoort, ziet en/of

voelt wat er op een dieper niveau aan de

hand is en bepaalt wat hij gaat doen. Dat

kan bijvoorbeeld een spirituele EMDRsessie,

meditatie, herstellen van energie,

een mantra of een hand-oplegging zijn.

De meeste cliënten hebben aan één of

twee sessies (ook wel interventies

genoemd) genoeg om van hun problemen

verlost te zijn of er beter mee om

te kunnen gaan. Alex werkt op de basis

‘no cure no pay’. Oftewel: werkt het niet,

dan hoef je niet te betalen.

Meer informatie:

www.profitabilities.eu

Telefoon Alex Klein: 06 20 875 290

‘I k voelde eindelijk

weer rust ’

36

Alex Klein (1969)

is naast professor Bedrijfskunde

ook energetisch healer; hij doorbreekt

energetische blokkades. In dit artikel vertellen cliënten

over hun bezoek aan Alex en wat dat hen heeft gebracht.

TEKST MARIEKE VOORN BEELD BURO BINNEN


In de december-editie van Leef! vertelt Alex Klein over zijn

energetische hoogbegaafdheid en hoe hij andere mensen

daarmee kan helpen. “Het menselijke lichaam bestaat uit

energie. Als die energie ergens blokkeert, door een

gebeurtenis in het verleden bijvoorbeeld, dan ontstaat er

een blokkade. Die blokkade zorgt vervolgens voor pijn op

een bepaalde plek.”

Samen met een cliënt gaat Alex in gesprek. Hij ziet, hoort en

voelt die blokkades, die vervolgens worden aangepakt. Alex

leert cliënten ook hoe ze dat zelf kunnen doen. Daarom is

een sessie vaak al genoeg. “Het lichaam heeft een helend

vermogen. Als je in je vinger snijdt, dan komt daar een

korstje op. Na een paar dagen is het wondje dicht en de

huid geheeld. Als de energetische blokkade is weggenomen,

verdwijnen de ziektes of pijnen vervolgens ook.”

Zijn verhaal levert hem veel reacties op. Positieve, maar ook

negatieve reacties. Wat vindt Alex ervan dat mensen zijn

werkwijze niet vertrouwen? “Ik zie een verband tussen

klachten, dat anderen niet kunnen of willen zien. Lichamelijke

klachten kunnen voortkomen uit psychische, emotionele of

spirituele problemen. Ik wil mensen helpen, om ze zich weer

goed te laten voelen. Het gaat mij om het helen. Dat doe ik

vanuit pure liefde, omdat ik al mijn hele leven voel dat ik die

gaven heb. Mensen mogen het niet vertrouwen, maar ik

ervaar het vaak anders. Daarom is het ook zo fijn dat vier

cliënten hun verhaal willen vertellen.”

Wilma (51)

Had last van erge buikpijnen, waarbij niets

leek te helpen.

“Ik heb een lactose-allergie en al jaren last van buikpijn. Ik

ging door de hele medische molen, maar ze konden niets

vinden. Uiteindelijk kreeg ik de diagnose Prikkelbaar Darm

Syndroom (PDS), en de boodschap ‘leer er maar mee leven’.

Mijn man wees mij op Alex. Ik wist het niet zo goed, maar

dacht uiteindelijk: baat het niet, dan schaadt het niet.”

Vanaf de binnenkomst voelde het meteen goed. Alex vroeg

naar mijn verhaal. Ik mocht mijn handen op mijn buik leggen,

en gaan bedenken wat ik onbewust vast zou kunnen houden.

Door de vragen van Alex kreeg ik een inzicht en sprak die ook

uit. Wat er toen gebeurde was echt bijzonder. Je voelt en

hoort dat alles loskomt. Mijn hele lichaam kwam tot rust. Ik

had onbewust zoveel spanning opgebouwd, door alles wat er

in een leven kan gebeuren. Alex heeft mij ook geleerd hoe ik

zelf mijn pijn kan verlichten. Als ik de spanning voel, dan

neem ik echt even de tijd om te zitten en te ontspannen. Het

is echt bewustwording, daar heeft hij mij echt in geholpen. “

Julia (20)

Had al vanaf haar vroege jeugd depressieve

klachten.

“De ruis in mijn hoofd is weg. Eindelijk. Vanaf mijn elfde jaar

heb ik al depressieve klachten, maar tot nu toe hielp niets.

De eerste sessie bij Alex hebben we eerst een kopje thee

gedronken, en daarna zijn we gaan praten. Ik vond het

meteen fijn, want Alex is direct en begaan. We hebben

het gehad over wat de oorzaak zou kunnen zijn van mijn

gevoelens. Dat was al heel anders dan bij al die andere

behandelaars in de reguliere zorg; daar zijn ze alleen je

klachten aan het bestrijden, maar ze kijken niet naar de

oorzaak.

Ik leerde tijdens de twee sessies om dingen achter me te

laten. Dat de gevoelens die ik ervaarde niet van mij zijn. Ik

heb zo veel kunnen loslaten, ook dingen waarvan ik niet wist

dat ze mij in de weg zaten. Na de eerste sessie was ik heel

erg moe, er gebeurde zoveel. Maar de volgende dag was

het opeens stil in mijn hoofd. Al die jaren was er veel ruis,

maar nu niet meer. Ik merk dat ik me veel fijner voel. Mijn

piekergedachten zijn minder, en het voelt allemaal niet zo

zwaar. Ik ben zo blij dat ik mijzelf eindelijk weer goed voel!”.

Kiki (35)

Voelde haar buikpijn verdwijnen en haar

zelfvertrouwen groeien.

“Mijn vriend heeft meerdere keren op het punt gestaan om

met mij naar de spoedeisende hulp te rijden, zo erg was de

buikpijn. Alsof er ergens een knoop zat. Maar uit medisch

onderzoek kwam elke keer maar niets. Na mijn sessie bij

Alex is de pijn weg. Ik voelde de blokkade eerst kleiner

worden, en daarna uit elkaar vallen. Hij heeft mij geleerd om

het te visualiseren alsof een suikerklontje in een glas thee

oplost. Het klinkt gek, maar die bewustwording en visualisatie

helpen.”

“We hebben het ook gehad over de druk die ik ervoer. Ik heb

een drukke baan en werk als leidinggevende. Toch miste ik

een stukje zelfvertrouwen. Alex heeft mij doen inzien dat ik

mijn plek in mag nemen. Ik merk nu ook al dat ik meer

rechtop sta, en mij veel krachtiger voel. Ik werk nu vanuit

een bepaalde kracht, die heeft mij veel sterker gemaakt.”

Gea (38)

Had elke dag hoofdpijn en buikpijn. Na één

behandeling is ze nu al een half jaar pijnvrij.

“Mijn spanningshoofdpijn is begonnen tegelijk met de

coronacrisis. Ik ben freelancer en in mijn sector vielen

harde klappen. Ik werd wakker met hoofdpijn en die hield

de hele dag aan. Ook mijn buik ging dan opspelen. Het

had behoorlijk wat impact op mijn leven. Ik heb een jong

gezin, maar met de kinderen spelen was soms gewoon niet

mogelijk door de pijn.”

“Ik ben in oktober bij Alex geweest, en ik kan zeggen dat

het heel veel voor mij heeft betekent. In het gesprek met

Alex kwam ik erachter dat mijn lichamelijke klachten een

uitvloeisel waren van de zorgen die ik had ervaren in mijn

jeugd.”

Alex legde zijn handen op mijn hoofd en nek en wat er

toen gebeurde, kan ik alleen maar omschrijven als echt bizar.

Ik voelde dat hij de negatieve energie wegduwde, maar

mijn hoofdpijn vocht ook terug. Ik voelde mij handen en

voetzolen tintelen, ze werden helemaal warm. Het leverde

op dat moment nog meer hoofdpijn op, maar nadat ik thuis

een paar uur had geslapen, was het helemaal weg en is ook

weggebleven. En dat terwijl de hoofdpijn er eigenlijk altijd

was. Ook van buikpijn heb ik geen last meer.”

“De behandeling heeft mij heel veel lucht gegeven. Ik draag

niet meer alles op mijn schouders. Ik kan de wereld aan,

maar voel nu ook dat ik dat niet altijd hoef te doen.”

37


Topaz

Het moet een jaar of vijf geleden geweest zijn toen we voor het eerst

een jarige mevrouw mee uit eten namen. Stiekem hadden we haar

ontvoerd, want toestemming zouden we toen nooit hebben gekregen.

Ze was diabeet, wij waren verantwoordelijk, maar we wisten

natuurlijk wat we deden en ze had een geweldige avond.

Onder andere deze kleine daad van verzet tegen een

van bovenaf opgelegd protocol luidde een

nieuwe fase in.

‘Stiekem hadden

we haar ontvoerd ’

TEKST EN BEELD TOPAZ

Interview

met Marja Kroonvan

den Berg,

verzorgende

Topaz

Munnekeweij

38


MARJA KROON-VAN DEN BERG EN BEWONER HENK ANEMAAT

Nog maar kort daarvoor was de regel: word niet te close met

de bewoners, bewaar professionele afstand. Een bewoner

bezoeken in het ziekenhuis waar die tijdelijk lag, kon al leiden

tot een standje. Maar gelukkig is de zorg aan het veranderen.

Alles is vrijer geworden, creatiever. Dit voorjaar bijvoorbeeld,

tijdens de aspergetijd bleek dat veel bewoners het misten om

zoals vroeger, heel simpel, even naar de aspergeboerderij te

rijden en daar een maaltje aan te schaffen. Logisch, zou je

zeggen, want zo gaat het nu eenmaal in een verzorgingshuis.

Maar langzaam groeit het besef: is het wel zo vanzelfsprekend

dat mensen niet kunnen eten waar ze trek in hebben?

Waarom zou je bewoners niet meer als individu kunnen

benaderen?

Dus hebben we een aspergeavond georganiseerd, een aantal

bewoners is meegegaan naar de boerderij om ze te kopen.

We hebben de keuken bezet en zelf alle asperges gekookt.

Het werd een geweldig feest: een lange tafel met allemaal

vrolijke mensen, verse eitjes erbij en een ijsbuffet toe; er

wordt nu nóg over gepraat.

En echt, luisteren naar wensen betekent niet dat je moet

dealen met absurde verlangens. Niemand vraagt om een

weekend New York; wel om een avondje André Rieu

bijvoorbeeld, en dat proberen we dan te regelen.

Een andere bewoner wilde graag aangesproken worden met

haar voornaam. “Ik word oma genoemd, mama, mevrouw,

maar mijn eigen naam hoor ik nooit meer.” En al houden

we ook rekening met mensen die wel met u willen worden

aangesproken, sinds we vaker tutoyeren lijkt de relatie met de

bewoners veranderd. Het is of we onderling vertrouwelijker

zijn geworden. Voor Henk, die zo’n last had van koude voeten

dat ze hem ‘s nachts kramp in zijn benen bezorgden, nam

ik op een zaterdagmiddag van de Wibra een paar beds okken

mee. Nu slaapt hij veel beter.”

Boek: Wij kunnen toveren!

Dit verhaal van Marja Kroon-van den Berg is samen met

21 andere verhalen gepubliceerd in het boek Wij kunnen

toveren! In 22 interviews met journaliste Corine Koole

vertellen bewoners, familieleden, verzorgenden, artsen,

leidinggevenden en bestuurders over hun ervaringen met

een nieuwe aanpak in verpleeghuizen.

Een boek over hoe zorginstellingen veranderen als de

bewoners het zelf voor het zeggen krijgen. Zorgorganisatie

Topaz en de beweging radicale vernieuwing willen met de

verhalen in dit boek laten zien hoe het ook kan. Want niet

de regels en de organisatie moeten centraal staan, niet het

risicomijdend optreden, maar het leven en welzijn van de

mensen om wie het gaat. ‘Wie is die bewoner en wat wil die’

is het uitgangspunt. Niet: ‘Zo doen wij dit nu eenmaal en zo

hoort het.’

Het boek

Wij kunnen toveren!

is te koop in de

boekhandel en

via bol.com.

39


Ze hebben elkaar leren kennen op de Willem van den Berghstichting.

Marrie afkomstig uit Houten koos voor Noordwijk omdat

zij daar haar opleiding als verpleegkundige kon volgen en op

de locatie aan de Zwarteweg ook woonruimte kon krijgen. Dat

laatste was, naast een baan, ook een belangrijk motief voor Frans

om Alphen aan de Rijn te verruilen voor Noordwijk. Zij zijn hun

werkgever hun werkzame leven trouw gebleven. Marrie ging

in 2020 met pensioen en Frans volgt haar mogelijk dit

najaar. “Maar als ze een beroep op mij doen om langer

te blijven dan zeg ik op voorhand geen neen.”

.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

.

Marrie en Frans Hoogeveen

Hebben hun draai helemaal

gevonden in Noordwijk

40

Hoewel ze beide van buiten Noordwijk komen hebben ze

vele malen vanwege de achternaam Hoogeveen van Frans

moeten uitleggen van welke tak van de veel in Noordwijk

voorkomende Hoogeveens zij zijn. Frans: “Wij hebben

het laten uitzoeken maar er zijn geen familiebanden met

welke Noordwijkse Hoogevenen dan ook.” Marrie: “Als

mensen van buiten hebben wij fors moeten inburgeren. Wij

hebben hier niet op school gezeten dus die contacten met

leeftijdgenoten, hun ouders en anderen hebben wij gemist.

Onze vier kinderen daarentegen, die hier opgegroeid zijn,

hebben die contacten van jongs af aan kunnen opbouwen.

Dat geldt ook voor onze drie kleinkinderen. Door aansluiting

te maken met de kerk hebben wij meer mensen leren kennen.

Het vrijwilligerswerk dat wij hebben opgepakt hielp daar

ook bij. Evenals de contacten die wij via onze kinderen op

school hebben opgedaan. Het zijn allemaal draadjes die

weer naar andere draadjes hebben geleid waardoor je steeds

meer mensen gaat kennen.” Frans: “Ik durf de uitspraak wel

aan dat op dit moment meer Noordwijkers mij kennen dan

ik Noordwijkers ken. Dat zal ook te maken hebben met het

feit dat ik toneel heb gespeeld bij het Louis Bouwmeester

gezelschap, dat ik in musicals heb meegedaan en ik ook met

mijn gitaar op menig podium heb gestaan.” Marrie: “Ook

een goede verstandhouding in de wijk hebben wij altijd een

belangrijke zaak gevonden. Wij lopen de deuren van de buren

niet plat maar wij weten wat wij aan elkaar hebben.”

Groene vingers

Zowel Marrie als Frans besteden een deel van hun vrijwilligerswerk

aan de tuin bij de Oude Jeroenswerk. In de loop der jaren

is dat zo gegroeid dat Frans het aanspreekpunt is voor zowel

de gemeente als de kerk die beide eigenaar zijn van delen van

de tuin. Frans: “Er is met beide goed contact. Wij kunnen op

hen terugvallen als wij iets nodig hebben en zij op ons.


Interview

’s Heerenloo, vrijwilligerswerk

en hun gezin zorgen

voor gefundeerde basis

Zo haalt de gemeente het tuinafval op en zorgt ervoor dat

de Lindebomen worden gesnoeid. En toen prins Pieter

Christiaan trouwde in de Oude Jeroen hebben wij in overleg

met de burgemeester ervoor gezorgd dat alles er mooi bij lag.”

Marrie: “Tuinieren zit bij ons in het bloed. Initiatiefnemer

Dieleman, die met afvalmaterialen de tuin heeft ingericht,

was bioloog die ons veel heeft geleerd. Over de verschillende

planten, waaronder inheemse en zeldzame die er staan en die

wij koesteren. Via zaadbanken komen wij aan nieuwe toevoer,

want dat soort planten vind je niet in tuincentra. Het is onze

intentie om te behouden wat er staat en om de natuurlijke

uitstraling vast te houden. Wij zeggen wel eens tegen elkaar

dat het eigenlijk een levend herbarium is.”

Frans: “Nu in de wintermaanden is er weinig onderhoud

nodig. Maar in het voorjaar wordt dat anders. Als je er niet

goed bovenop zit dan loopt het snel uit de hand. Neem de

klaprozen die veel bekijks krijgen. Die grond moet bemest

worden anders gaan ze als populatie achteruit. De activiteiten

in de tuin zorgen ook voor nieuwe sociale contacten. Mensen

komen langs en maken een praatje als wij - altijd op de

woensdagochtend in het voorjaar, zomer en najaar- bezig

zijn. Wij geven dan graag uitleg wat er allemaal staat.”

Inzet voor Roemenië

Marrie en Frans zetten zich via de Diakonie in Leiden ook in

voor een kindertehuis in Roemenië. Via voorheen gerichte

acties zoals een kerstmarkt in de Buurtkerk en de verkoop van

pannenkoeken en soep op de markten op Veldzicht - door

corona was fysieke aanwezigheid niet mogelijk - zamelen

ze geld in dat overgedragen wordt aan de Bakkerij in Leiden.

Die zorgt er weer voor dat al het geld op de juiste plek en de

juiste personen beland en goed besteed wordt aan onder

meer de salarissen van de begeleiders in het kindertehuis.

In de loop der jaren zijn zowel Marrie als Frans op de nodige

(vrijwilligers)fronten actief geworden waardoor je kunt

vaststellen dat de inburgering goed geslaagd is.

41


Marente

Vier jaar geleden stonden ze al in dit magazine. Het echtpaar

Greet en Henny Heemskerk. Toen vertelden zij dat zij van

jongs af aan met lichamelijke beperkingen te maken hebben.

Hoe is het ze sindsdien vergaan, nu Greet dit jaar 85 wordt en

Henny op 8 februari 81 is geworden. Duidelijk wordt wel dat

het klimmen der jaren Henny veel sterker in zijn greep heeft

gekregen dan Greet. Niettemin is er bij hen geen enkele

aandrang om hun zelfstandige woning in Noordwijk

Binnen in te ruilen voor een permanente behuizing

in Jeroen of Groot Hoogwaak.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

Greet (84) en Henny Heemskerk (81)

Ondanks de lichamelijke gebreken

nog steeds gelukkig in hun eigen woning

42


Met ingang van november vorig jaar heeft Henny van het

36 jaar getrouwde echtpaar extra zorg nodig. Greet: “Ik kon

hem voor die tijd nog voldoende helpen met wat hij nodig

had. Maar die zorg hebben de medewerkers van Marente

voor een deel overgenomen. Ze komen hem ’s morgens uit

bed helpen. Rond half zeven zijn ze terug om hem te helpen

met alles wat dan nodig is en rond half negen komen ze hem

in bed leggen.” Henny, die, zoals zijn vrouw bij binnenkomst

in de hal aangeeft, lichte vormen van dementie heeft, laat

zich over de dagindeling met Marente nadrukkelijk horen.

“Ik zou het fijn vinden dat de medewerksters ’s morgens op

een vast tijdstip komen om mij uit bed te halen. Dat is soms

om 8 uur maar soms ook pas rond half 10.” Greet zegt dat

dit fijn voor haar man zou zijn maar alle begrip te hebben

waarom dat lastig is. “Er kunnen allerlei omstandigheden zijn

waarom ze later langskomen. Zij hebben andere cliënten en

zo’n bezoek kan uitlopen. Zowel Henny als ik zijn uitermate

tevreden met de inzet van de medewerkers van Marente.”

Levenslange beperkingen

Henny heeft bij de geboorte een gebrek gehad aan zuurstof,

waardoor onder meer de functie van zijn rechterarm tot

op heden beperkt is. Dat heeft gezorgd voor een speciale

schoolopleiding en aangepaste werkomgevingen. Henny

heeft in Leiden ‘Buitengewoon Lager Onderwijs’ genoten en

is zo’n 35 jaar, zoals hijzelf zegt, met plezier aan het werk

geweest in de Meelfabriek in Leiden. Hij vulde daar de

verschillende soorten meel in zakken af. “Ik heb daar vrienden

gemaakt en dat vond ik fijn. Mooi was het om aan het

eind van de dag van de aanwezige Proefbakkerij voor een

dubbeltje een brood te kopen en die mee te nemen naar

huis.” Greet mist vanaf haar geboorte een been maar dat

belet haar niet om van het leven te genieten. “Ik heb 30 jaar

met plezier gewerkt in de linnenkamer van Sancta Maria

waardoor ik alle paviljoens van binnen heb gezien. Ik was 60

toen de organisatie werd opgedoekt en ik gebruik kon maken

van een gunstige afvloeiingsregeling.”

Mooie aanvulling op elkaars dagagenda

Henny gaat drie dagdelen in de week naar Jeroen in het

kader van de dagbesteding. Zoals hijzelf aangeeft verschaft

dat een goed gevoel. “Er zijn daar veel vrijwilligers die veel

voor mij en anderen doen.” Voor Greet biedt dat de mogelijkheid

om andere dingen te doen. “Want ik laat hem nu geen

uren alleen meer in onze woning. Ik ga sjoelen, ben lid van

een handwerkclub en een eetclub.” Henny vult aan dat ze

ook gaat bingoën. Greet: “Er is in Noordwijk zoveel te doen

voor mensen op onze leeftijd. Je moet alleen de moeite doen

om te ontdekken wat er allemaal mogelijk is. Je hoeft als je je

best doet niet eenzaam te zijn.” Op de vraag of corona hen

parten heeft gespeeld is Greet duidelijk. “Het was saai dat je

niet bij elkaar kon komen om het woord afschuwelijk niet te

noemen. Gelukkig kon Henny na een korte onderbreking al

weer snel naar Jeroen. Als wij hier bij elkaar zijn dan kijkt

Henny graag naar voetbal en nu naar de Winterspelen. Mijn

familieleden en ikzelf zijn Feyenoordfans. Toen bleek dat

Henny een Ajax aanhanger is was dat in het begin wel een

dingetje. Overigens kijk ik nauwelijks meer als Feyenoord op

de televisie is. Ik ben niet meer zo’n felle.

Marente

Mooie Noordwijkse namen

Henny is een nakomeling van Jan de Juut. Zijn

grootvader dankte zijn bijnaam aan het feit dat

hij strandjutter was. De vader en al zijn broers van

Greet droegen klompen reden waarom zij als dochter

bekend was als dochter van Jan de Klompen.

Als mijn man sport kijkt dat hou ik mij bezig met het inkleuren

van speciale tekenfiguren, het maken van kruiswoordpuzzels

en borduren. Voor het laatste is het fijne werk gelet op mijn

ogen niet meer weggelegd maar wat grovere borduursels

doe ik nog steeds graag.” Zij hebben het ondanks de

aflatende gezondheid van Henny fijn samen en hopen nog

jaren in hun appartement, dat tijdens het interview uitzicht

geeft op de wekelijkse markt, door te brengen. Henny mist

zijn scootmobiel waarmee hij ook de wedstrijden van vv

Noordwijk en SJC bezocht nog elke dag. “Ik zou hem graag

weer terug hebben om rond te rijden in Noordwijk, Katwijk en

Rijnsburg en natuurlijk om de voetbalwedstrijden te bezoeken.”

Greet kijkt hem daarbij liefdevol aan en uit haar ogen

lees je dat dit helaas voor haar man niet meer is weggelegd.

‘Voor een Juut koop je geen Klompen’

Henny (77) en Greet (81) Heemskerk vormen

een prachtig echtpaar. Zoon van ‘Jan de Juut’ en

dochter van ‘Jan de Klompen’ zijn al tientallen jaren

samen en zouden niet anders willen. Ze leiden een

rijk leven, ondanks de lichamelijke beperkingen die

ze van jongs af aan hebben. In een gesprek over

het leven van Henny komt de ene na de andere

anekdote voorbij. Henny neemt het woord en

Greet vult de details aan.

TEKST ALEX PASSCHIER BEELD BURO BINNEN

Stiekem naar ‘het Achtje’ in Leiden

Henny: “Ik ben geboren in Noordwijkerhout, maar mijn

ouders verhuisden naar Noordwijk toen ik 2 maanden was.

In mijn jongere jaren ging ik naar de BLO”. Greet legt uit:

“Henny ging naar het Buitengewoon Lager Onderwijs, omdat

hij vanaf zijn geboorte lichamelijke problemen had.” Deze

beperking heeft Henny niet van een levendige jeugd weerhouden.

“Ik heb gevoetbald bij SJC en heb gekeept in het

schoolvoetbalteam. Tijdens mijn tienerjaren werkte ik in

bioscoop Royal in de Voorstraat en was ik veel in Leiden te

vinden. Dat was een leuke tijd. Dan gingen we stiekem naar

café ‘het Achtje’ op de Beestenmarkt. En als ik achteraf mijn

mond voorbij praatte bij mijn schoonouders, kreeg mijn

vriendinnetje straf”, grinnikt Henny.

Lourdes brengt Henny en Greet bij elkaar

De jaren daarna stonden voor een groot deel in het teken

van Lourdes. Greet legt uit: “De moeder van Henny stond in

Noordwijk bekend als Vrouwtje Lourdes. Ze ging het hele

dorp rond en haalde op a lerlei manieren geld op. Dat

gebruikte ze om met zieke mensen naar Lourdes te gaan.

Elk jaar weer, met de bedevaart-trein. En Henny ging elke

keer mee, 26 keer is hij er geweest. Zo hebben we elkaar

ontmoet. Ik heb een kunstbeen, weet je. Via-via werd ik

gevraagd om te gaan naar Lourdes, samen met mijn zus.”

Henny was op slag verliefd. Dat Greet grijze haren had en

een kunstbeen, deerde hem niet: “Grijs is ook een kleur en

dat been kom ik niet aan”, was zijn motto. “Eerst moest ze

niets van me hebben, maar ik bleef volhouden.” Greet: “Hij

kreeg wel wat hulp zijn moeder hoor, want zij was een echte

koppelaarster. Eerst werd ik er gek van, maar liet me toch

het hof maken. Op een gegeven moment kwam hij wegens

omstandigheden een week logeren bij mij op het Salviahof.

En hij is nooit meer weggegaan! Binnen 4 maanden waren

we verloofd en een half jaar later getrouwd.”

“Ik zorg zoveel mogelijk zelf voor hem”

Henny is ontzettend bij dat hij met haar getrouwd is:

“Ze is lief, a les mag en ze helpt me overal bij. Als ik alleen

was gebleven zou ik nu naar de sodemieter zijn geweest.”

Na zijn pensioen is Henny lichamelijk sterk achteruit gegaan.

En sinds een paar jaar kan hij niet meer zonder rolstoel.

Greet helpt waar zij kan. “Het liefste zou ik a les zelf doen,

maar dat lukt helaas niet. Gelukkig komt dagelijks de thuiszorg

van Marente. Die dames zijn geweldig, we zijn 100%

tevreden. We kunnen goed afspraken met ze maken en ze

hebben echt aandacht voor ons.”

THUISZORG VAN MARENTE

Elke dag, ’s ochtends en ’s avonds, komt de

thuiszorg bij Henny thuis om hem te helpen

met opstaan en naar bed gaan. Ook ondersteunen

ze Greet in de zorg voor haar man.

Op die manier kunnen zij zelfstandig in hun

fijne appartement blijven wonen. Heeft u ook

thuiszorg nodig? Neem contact op met een

van de kleinschalige wijkteams van Marente in

Noordwijk via 071 409 33 33.

DAGOPVANG IN JEROEN

Henny brengt twee dagen door op de dagopvang

in Jeroen. Dat is een gezellige

ontmoetingsruimte, waar hij kan meedoen

aan diverse activiteiten die hem aanspreken.

Geheugentraining, gym, activiteiten rond

seizoengerichte thema’s en gezellig samen

eten. Of een kopje koffie drinken en een

praatje met anderen maken.

Wilt u meer informatie over de dagopvang?

Neem contact op met de teamleider Welzijn

van Jeroen via 071 36 517 00.

Ook gaat Henny twee dagen in de week naar de dagopvang

in Jeroen. Hij wordt gehaald met een busje. “De chauffeur is

een hele vriendelijke man, echt een top vent. Eerst moest ik

wel wennen in Jeroen, maar nu ga ik er altijd met veel plezier

naartoe. Ook daar zijn het a lemaal lieve dames en ze doen

zoveel.” Voor Greet is het ook fijn: “Op die dagen heb ik tijd

om dingen voor mezelf te doen.”

Een actief en zinvol leven

Het is niet niks. De een in een rolstoel, de ander met een

kunstbeen. En dan hebben we nog niet eens over de diverse

andere kwaaltjes. Toch leiden Henny en Greet een actief en

zinvol leven. Henny rijdt er dagelijks op uit met zijn scootmobiel,

naar voetbalwedstrijden en vrienden in de hele regio.

En Greet heeft ook haar hobby’s. Daarnaast gaan ze geregeld

samen op vakantie, vroeger via de Zonnebloem naar het buitenland

en tegenwoordig via het Vakantiebureau in Nederland.

Ze pakken het leven met beide handen aan.

32 33

Terugblik 2018

43


V.v. van Nispen viert dit jaar haar 90-jarig bestaan.

De oprichting is te danken aan kapelaan Paap, die

als 24-jarige in De Zilk aan de slag ging en in de twee

jaar die hij er verbleef heel veel tot stand heeft gebracht.

Dat feit en heel veel andere wetenswaardigheden zijn

terug te vinden in het jubileum magazine dat werd

samengesteld door oud-voorzitter en voorzitter van

de jubileumcommissie Tino de Groot (tekst), Theo

van Gijlswijk (beeldmateriaal) en Loek van Haaster

(vormgeving en beeldbewerking). Wij spraken

Tino in de bestuurskamer van het mooie

nieuwe sportcomplex aan de Sportlaan.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN EN PR

Tino de Groot:

24 jaar voorzitter

en nu voorzitter van de

jubileumcommissie

44


Interview

Tino de Groot is maar liefst 24 jaar voorzitter geweest van

de vv Van Nispen en heeft de verhuizing naar de huidige

locatie van nabij meegemaakt. “De plannen gaan terug

tot 2002. Op de plek waar wij zaten was nieuwbouw van

woningen nodig. Door iets op te schuiven en de drie

velden niet meer achter elkaar te leggen konden wij ons

nieuwe complex op een goede manier inrichten. Met twee

volwaardige wedstrijdvelden en een driekwart veld waar

de jeugdelftallen hun wedstrijden spelen en trainen.” De

bekroning volgde in 2015 met het openen van de nieuwe

kantine en dito kleedkamers. Zonder slag of stoot is het niet

gegaan. “De gemeente Noordwijkerhout en wij als bestuur

waren het niet eens over de omvang van het complex maar

voormalig wethouder Hans Knapp zorgde ervoor dat het

balletje onze kant op viel. In 2011 konden wij aan de slag en

in twee en een half jaar was het klaar. Op onze oude locatie

staan straks in totaal 126 woningen. Aan de andere kant ligt

grond waarvan ik hoop dat daar op termijn nog eens 400

woningen komen. Want die aanwas heeft De Zilk nodig om

het voorzieningenniveau op peil te houden. En wij hebben

de gezinnen nodig voor de instroom van vooral jeugdleden.

Wij hebben nu zo’n 250 leden. Toen ik aantrad als voorzitter

waren dat er 100 meer. Dat wij nu slechts negen jeugdelftallen

hebben is tekenend voor het feit dat De Zilk moet blijven

groeien om ook Van Nispen een gezonde toekomst te bieden.”

De eerste tientallen jaren

Van Nispen was niet de eerste voetbalvereniging in

De Zilk. Die eer valt te beurt aan ZVV, de Zilker Voetbal

Vereniging, die vermoedelijk rond 1920 werd opgericht en

waarvan de leden op een weiland speelden tegenover het

pand Zilkerduinweg 348. Enkele jaren later werd de club

opgeheven, vermoedelijk omdat het speelveld een andere

bestemming kreeg. Zo’n 10 jaar moesten de inwoners het

doen zonder lokale voetbalvereniging. Dat veranderde toen

kapelaan Paap het voor elkaar kreeg een stuk weiland te

huren en met 400 gulden geleend geld van zijn vader twee

kleedkamers kon laten bouwen. Tijdens de Duitse bezetting

werd het voetbalveld vol met palen gezet om te voorkomen

dat het gebruikt zou worden als landingsbaan. In de jaren

erop was het ongeschikt om op te voetballen waardoor

er uitgeweken moest worden naar de Ruigenhoek en de

Beeklaan. Later kon worden teruggekeerd op de plek waar nu

nieuwbouwwoningen staan.

mooie streek duels opleveren. Maar zoals ik al dagdroomde

in het magazine kan het ook maar zo zijn dat tijdens de

viering van het honderdjarig bestaan Van Nispen in de 1e

klasse speelt en de vereniging mede door nieuwe woonwijken

floreert met veel senioren en jeugdteams.”

Een jubileumjaar met uiteenlopende festiviteiten

De Groot benadrukt in het gesprek het grote belang dat

Van Nispen hecht aan de sociale component. “Dat was de

reden voor het besluit, toen wij nog op zondag speelden,

om op de ene zondag alle teams thuis te laten spelen en de

daaropvolgende allemaal uit. Dat redden wij nu niet meer.

Op de thuiszaterdag is, nu de coronamaatregelen versoepeld

zijn, de kantine open van vroeg tot laat. Ook op donderdag

is die geopend wanneer er volop getraind wordt.” De sociale

component zie je ook terug in de viering van het jubileum.

Op 11 maart staat een KruisKeezen toernooi gepland. Op

10 april vindt er een vrijwilligersmiddag plaats. Het jaarlijkse

Kees Bartels toernooi wordt op 26 mei afgewikkeld. Op

11 juni is er een speeldag voor de jeugd. Op 3 juli zijn jong en

oud welkom op een festival met live muziek en foodtrucks.

In augustus volgt het Zilveren Tulptoernooi met wedstrijden

op drie verschillende speeldata. De sponsoravond staat voor

16 september op de agenda. Alle Zilkers zijn op 22 oktober

welkom om het jubileum te vieren. De ochtend erna zijn

de leden opnieuw welkom voor het Frühshoppen à la Van

Nispen. Kortom Van Nispen bruist van de activiteiten en ziet

mede door de mogelijke nieuwbouwplannen van het dorp uit

naar een gezonde toekomst.

Voetbalvereniging

Van Nispen

90 jaar

De successen

Eind jaren 50 en begin jaren 60 waren de topjaren omdat Van

Nispen 1 vijf maal achtereen kampioen werd. Tussen 2017 en

2019 werd dat dunnetjes over gedaan toen het eerste elftal,

het voormalige tweede elftal van vv Noordwijk, in drie jaar

tijd twee keer kampioen werd en daarmee promoveerde naar

de huidige 2e klasse zaterdag. De Groot: “Het is logisch dat

de huidige eerste elftalspelers op termijn qua leeftijd gaan

afhaken en daarom is het goed dat jong lokaal talent de kans

krijgt om mee te gaan draaien in het eerste.” In 2020 besloot

het toenmalige bestuur om het zondagvoetbal los te laten

en met alle teams naar de zaterdag te verhuizen. De Groot:

“Ik heb die beslissing kort na mijn aftreden als voorzitter

betreurd. Voordeeltje is wel, dat mocht het gebeuren dat SJC

en VVSB een stapje terug doen, wat ik voor hen niet hoop,

wij elkaar in de competitie gaan tegenkomen. Dat zou weer

45


Reuring

In het Sportakkoord 2020 is opgenomen dat bewegen in water voor

mensen met beginnende dementie en niet aangeboren hersenletsel

een goede zaak is. Het wordt mogelijk gemaakt door een

samenwerking van Reuring (`s Heeren Loo) en zwembad

BinnenZee met ondersteuning van Marente.

TEKST REURING

BEELD BURO BINNEN

Yvonne Nope is een professional van Reuring bij zij biedt de

bezoekers ondersteuning en begeiding van het project Reuring in

het Zwembad BinnenZee voor mensen met beginnende dementie

en niet aangeboren hersenletsel. Ellen van Duin is de instructrice

vanuit Zwembad binnenZee zij begeleid de bezoekers in het water.

Joke

van Ommen:

'Je staat er

niet alleen

voor'

Reuring in zwembad BinnenZee

46

Doelen van de aanpak

Het doel van de aanpak is veelzijdig. Het gaat om het zo lang

mogelijk behouden van ieders vaardigheden, het bevorderen

van de zelfstandigheid en het versterken van de spieren,

kortom fit blijven. Aandacht is er ook voor het aangesloten

blijven bij de samenleving, een veilige omgeving en gezonde

voeding. Daarmee worden mogelijke mantelzorgers ontlast.

In het programma is professionele begeleiding aanwezig

zowel vanuit het zwembad BinnenZee als vanuit Reuring.

Joke van Ommen is één van de deelenemers

Joke neemt deel aan de activiteiten van Reuring in het

zwembad. Zij heeft op 63 jarige leeftijd een hersenstaminfarct

gekregen. Een situatie die haar leven van het ene op het

andere moment ingrijpend veranderde. “Ik was actief,

kookte voor groepen mensen en werkte nog. Maar alles

veranderde die dag. Ik moest na het infarct revalideren en

leren accepteren dat mijn leven ingrijpend is veranderd.

Ik ben nu 65 jaar en heb last van overprikkeling waardoor

ik niet in grote groepen kan functioneren. Ook heb ik

evenwichtsstoornissen. Toen ik in de Noordwijker’ las over

Reuring en hun activiteiten in het zwembad Binnen Zee voor

mensen met niet aangeboren hersenletsel of beginnende

dementie heb ik mij aangemeld.

Heel veel baat bij dit mooie initiatief

Sindsdien ben ik een vaste bezoeker. Het is een fantastisch

project en het betekent veel voor mij, maar ook voor andere

bezoekers. Als ik kom is er eerst tijd voor een bakje koffie en

een praatje en daarna gaan we ons omkleden. De medewerker

van Reuring biedt altijd aan of ze iets extra’s kan betekenen

voor ons. Dat voelt fijn en veilig. In het water krijgen we les

van een instructeur. Wij doen oefeningen die ik in het water

wel kan doen maar op het droge niet omdat ik dan zou vallen.

Ik merk dat het heel goed is voor mijn spieren en voor mijn

evenwicht. We zijn bezig in een kleine groep van plus minus

10 personen.

Ook goed voor de sociale contacten

Na afloop en de inspanning is het heel fijn om met elkaar

een soepje te eten en weer te ontspannen. We praten wat met

elkaar. Het geeft mij het gevoel van samen zijn. Ik ervaar dat ik

er niet alleen voor sta! Na afloopt voel ik dat ik weer veilig naar

huis kan. Het programma is nu nog om de week maar ik zou

het heel fijn vinden als ik elke week kan aanhaken. En daar

ben ik niet de enige in.” Het mag duidelijk zijn dat Reuring in

het zwembad BinnenZee voor mensen met niet aangeboren

hersenletsel en beginnende dementie een heel fijne veilige,

sociale plek is om aan hun fitheid te werken. Om elkaar te

ontmoeten en om sociale contacten te leggen.

Reuring in het zwembad Binnen Zee is mogelijk gemaakt

door een bijdrage ng vanuit het Sportakkoord. Het staat ook

open voor jongeren, kortom elke leeftijd is welkom. Wil je

meer weten over Reuring in het zwembad BinnenZee of je

aanmelden? Bel: 0650610135.


Alleen de Tweede Wereldoorlog en de coronapandemie

kregen het in de afgelopen honderd jaar voor elkaar:

Feestcommissie De Zilk niks laten organiseren. Het

eeuwfeest kon in 2021 niet helemaal gevierd worden

en dus gaan de festiviteiten in 2022 gewoon

nog even door. “Zilkers hebben zin om elkaar

weer te ontmoeten.”

100 jaar

Feestcommissie

De Zilk

TEKST GUUS DE JONG

BEELD BURO BINNEN

Een uw

vol fst en

saamhorigheid

MARCO VAN DER STAR

“De Zilk is een dorpskern, maar in de praktijk meer een wijk.

Het zijn dezelfde mensen die elkaar kennen en met elkaar het

entertainment beleven”, vertelt Marco van der Star, sinds

1 januari de voorzitter van de Feestcommissie. “En het

vrijwilligerswerk wordt hier zeker gewaardeerd. Het blijft

bijzonder hoeveel verenigingen er zijn op een bevolking van

zo’n tweeduizend inwoners.”

De Feestcommissie is de oudste club van allemaal. In 1921,

een jaar na de feestelijke opening van de Heilige Hart van

Jezuskerk, bleek dat er behoefte was aan meer activiteiten in

het dorp. Waren de oprichters nog chique mannen met hoge

hoeden, tegenwoordig willen de negen leden de drempel om

mee te doen vooral zo laag mogelijk houden. Voor alle

leeftijden.

Van der Star: “We hebben een carnavalsvereniging en die is

heel sterk. Dat is compleet, daar kan je niks anders van

maken. Maar voor alle overige activiteiten is het mooi dat wij

wat extra’s kunnen doen. Denk aan Koningsdag,

Bevrijdingsdag, het kerstzingen of een ijsbaan als het heeft

gevroren.”

Als vanouds

Vorig jaar lukte het om een deel van het jubileumprogramma

te organiseren. Zo waren er al een seniorenlunch, een

jazzconcert en een speelkamp waar tweehonderd kinderen

aan deelnamen. Dit jaar volgen een reünie annex receptie

voor genodigden en een tentoonstelling over het verleden

van de Feestcommissie.

Het hoogtepunt moet echter de grootste feestavond worden

op zaterdag 14 mei. Met optredens van Mike’s piano en DJ

Denzo kunnen van 20.00 tot 01.00 uur in De Duinpan de

voetjes van de vloer. Kaartjes zijn verkrijgbaar voor €10 via

feestcommissiedezilk.nl.

Inmiddels is duidelijk dat de mozaïekwedstrijd dit jaar terug

zal keren in het Paasweekend. Op Tweede Paasdag, maandag

18 april, valt dit samen met Heel De Zilk Bakt. En eind augustus

is er de traditionele feestweek na twee jaar afwezigheid.

Hoe de commissie er over honderd jaar bij staat durft de

kersverse voorzitter niet te zeggen. Wel zal het blijven bestaan,

want vorig najaar bleek alles al snel weer als vanouds. “Zet bij

wijze van spreken een pannetje soep en een muziekje buiten

en de mensen komen van heinde en verre kijken wat er aan

de hand is!”

De vlag kan uit!

Met onder andere de kleuren van de provincie Zuid-Holland

en een leeuw van de oude gemeente Noordwijkerhout heeft

De Zilk nu een eigen vlag. Hij is te bestellen via een formulier

op de website. Marco van der Star: “We willen ons niet afzonderen

van de gemeente Noordwijk maar juist laten zien dat

we trots zijn op onze identiteit!”

47


Stek

Onderhoud of

renovatie? Bij Stek

telt de natuur

ook mee

NESTELMOGELIJKHEDEN ONDERZOEKEN

BIJ DE BOUW VAN DE REDERIJKER

Ook vlrmuizen vlrmuizen en vogels

komen duurzaam onder dak

ZO ZIET EEN GIERZWALUWSTEEN ERUIT

De aanwezigheid van

ongenode gasten in of rond het

huis valt vaak niet eens op. “Soms blijkt

dat een kolonie van meer dat 50 vleermuizen

tussen de muren van een woning woont. Zonder dat

de bewoners er iets van hebben gemerkt.” Aan het woord

is Pieter Belo van het ecologisch adviesbureau Habitus.

Samen met organisaties als de Vereniging voor Natuur- en

Vogelbescherming Noordwijk zorgt hij ervoor dat bij renovatie of

onderhoud aan de huurwoningen van Woonstichting Stek goed

met natuurbescherming wordt omgegaan.

48

TEKST EN BEELD WOONSTICHTING STEK

Als jongen zat Belo al met zijn schepnetje in de slootjes te

zoeken naar wat daar allemaal aan leven krioelde. Zijn

belangstelling voor de natuur is nu zijn werk geworden.

Woningen en natuurbescherming? Ja, dat gaat heel goed

samen.

Actie ondernemen

Als er iets aan een huis moet gebeuren, bijvoorbeeld bij het

onderhouden of verduurzamen van een woning, dan komt

de Wet Natuurbescherming om de hoek kijken. Dat is het

moment dat Habitus in actie komt. “We maken altijd eerst

een inventarisatie van welke beschermde dieren aanwezig

zijn. Dat zijn er vaak meer dan je denkt. Tref je beschermde

soorten aan, dan moet je actie ondernemen.” Daarnaast

wordt er – bijvoorbeeld bij nieuwbouwprojecten – gezorgd

voor een goede leefomgeving voor beschermde soorten.

De band tussen de Vereniging voor Natuur- en Vogelbescherming

Noordwijk en Woonstichting Stek (voorheen:

de Noordwijkse Woningstichting) is ook hecht. Het eerste

project waarbij de vrijwilligers betrokken waren, dateert al

uit 1998, bij het complex aan de Zandvoortsestraat. Daar

zijn toen gierzwaluwstenen geplaatst. Later volgden er nog

meer projecten, zoals bijvoorbeeld in de Piet Heinstraat.

Stek plaatst in overleg met de vereniging niet alleen onderkomens

voor gierzwaluwen, voor mussen worden er in de

dakranden ook speciale vides aangelegd. In de nieuwbouw

van complex De Rederijker zijn enkele jaren geleden ook

nestelplekken voor gierzwaluwen geplaatst. In Noordwijk

wordt deze vogelsoort al langdurig in de gaten gehouden.

De onderzoeksgroep gierzwaluwen telt – al meer dan


EEN MEERGEZINSWONING VOOR EEN BESCHERMDE SOORT

25 jaar lang - elke vijf jaar het aantal nestelplekken van de

gierzwaluw in de badplaats. Dat is een tijdrovende klus.

Een mus of boerenzwaluw vliegt om de paar minuten wel

naar zijn nest, maar een gierzwaluw is veel onvoorspelbaarder.

Die kan gerust een uur of anderhalf uur wegblijven.

Hij is gek op de schemering en vliegt snel: dat maakt het

ook lastig om hem te observeren.

Gierzwaluwen zijn voor hun nestplaats gebonden aan

gebouwen. Van nature is het een rotsbroeder, maar in

Nederland heb je weinig rotsen. Zeker huizen die wat

ouder zijn, hebben voldoende spleten en kieren waar

de gierzwaluw graag in nestelt.

Drie soorten vleermuizen

Pieter Belo treft rond de complexen van Stek soms

meerdere beschermde diersoorten aan. “Tot verbazing

van de bewoners zitten daar heel vaak vleermuizen tussen.

Het gaat om maar liefst drie soorten: de gewone dwergvleermuis,

de ruige dwergvleermuis en de laatvlieger.

Huizen met spouwmuren en dakpannen zijn erg geschikt

om te wonen voor deze diertjes die maar 3 tot 5 centimeter

groot zijn.”

Je ziet ze niet, je hoort ze niet, hoe weet je dan welke

soorten er rondfladderen? “Vleermuizen maken gebruik

van sonar. Ze stoten hele hoge geluidjes uit die met het

menselijk oor niet te horen zijn. De verschillende soorten

hebben hun eigen frequentie. We hebben apparaatjes

waarmee we dat wel kunnen horen. Met best wel wat

collega’s gaan we dan ‘s nachts op pad om te meten bij

de te renoveren woningen.” Vaak doen ze dat aan het begin

van de avond en aan het eind van de nacht. Dan weten ze

hoeveel er zijn uitgevlogen en hoeveel er weer thuiskomen.

Zo krijg je een goed beeld van de vleermuizenpopulatie in

de woningen.”

Mag dat

zomaar,

die kastjes

ophangen?

Natuur compenseren

Als er beschermde dieren worden aangetroffen, treedt

een nieuwe fase aan. ”De volgende stap is de aanvraag

van een ontheffing. Bij die aanvraag moet Stek aangeven

welke maatregelen zij neemt, om het verlies aan natuur

te compenseren. In dit geval gaat het dus om het plaatsen

van kasten voor vleermuizen en gierzwaluwen. Daar moet

dan een plan voor komen.”

Ook dat plan moet voldoen aan bepaalde eisen. “Als je

tijdens een verbouwing als tijdelijke compensatie vleermuizenkastjes

ophangt, dan moet dat binnen een straal

van 200 meter gebeuren en aan de warme kant van de

woning, dus zuid, zuid-west.”

Zo ontstaat een heel plan voor vleermuis- en gierzwaluwkastjes

die er moeten komen. Mag dat zomaar, die kastjes

ophangen? “Zeker, dat mag gewoon en dat wordt zelfs

gestimuleerd vanuit de natuurbescherming”, geeft Belo

aan. “Het levert een positieve bijdrage aan de biodiversiteit

in Nederland. Stek is eigenaar van best wel veel andere

woningen in de buurt, dus dat maakt het wel makkelijker bij

je keuze waar je de kastjes wilt gaan ophangen. Zijn er niet

voldoende huurwoningen waar we de kastjes kwijt kunnen,

dan bellen we gewoon bij de koopwoningen aan en leggen

we uit wat de bedoeling is. De meeste mensen werken er

dan graag aan mee.”

HET OPHANGEN VAN NESTKASTEN AAN EEN KOPGEVEL

49


Interview

Terugblik of terugkeer is het thema van deze editie van

LEEF. Als dat woord op iemand van toepassing is, is dat wel

op Kees de Monye. Als depothouder van landelijke dagbladen

is hij zes dagen in de week in de weer om dagelijks 3200

kranten op tijd bij iedereen in de bus te krijgen. Voor hem als

freelancer zitten vakanties er niet in. Alleen op zondag hoeft hij

niet op zijn scooter te springen en kan hij verschoond blijven

van de vele wisselende weersomstandigheden die op zijn

lange werkdagen aan de orde van de dag zijn. De abonnees

op de vele kranten die Kees bezorgt weten één ding

zeker en dat is dat hij met uitzondering van zondag

iedere dag weer terug is om hun krant(en) in de

bus te doen.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

‘Weer of

geen weer,

Kees is

er weer’

50


Doorpakker Kees de Monye:

Zes lange dagen in de

week in de weer

Elke werkdag om 04.00 uur is hij, samen met zijn assistente

in het depot achter de Lidl te vinden, waar de stapels kranten

van de Telegraaf, de Volkskrant, de ochtend editie van de

NRC, het Parool, het Financieele Dagblad en het Leidsch

Dagblad bezorgd worden. Op het moment dat velen nog

in hunvaste slaap zijnstart hij zijn werkzaamheden om de

aangeleverde kranten uit te tellen en te verdelen over de

12 bezorgers die hem helpen met de distributie. “Dat zijn

altijd weer spannende momenten. Zijn alle kranten op tijd

op het depot. Want een vertraging bij één van de drukkerijen

of problemen met vervoer naar het depot kunnen grote

gevolgen hebben.

Ook zogenaamde instekers kunnen de planning beïnvloeden.

Er ontstaat dan een kettingreactie die de bezorgdag op

zijn kop kan zetten. "En dan heb ik het nog maar even niet

over de gevallen dat een bezorger het op het allerlaatste

moment moet laten afweten vanwege ziekte. In dat soort

situaties moeten alle zeilen bijgezet worden om iedereen

zijn of haar krant toch te bezorgen. Op dat soort dagen kan

het gebeuren dat ik een telefoontje krijg van mensen die

hun krant zeggen te missen. Ik ben eindverantwoordelijk

voor mijn werk en dat van mijn bezorgers. Als de bezorgers

op pad zijn om de abonnees in de 31 wijken in Noordwijk

van hun krant te voorzien- ik rij zelf twee keer op een neer

om degenen die te ver van het depot af zitten hun kranten

te bezorgen - dan ga ik zelf op pad om ‘mijn’ 900 kranten

te bezorgen. Het opgelegde doel is om dat voor 07.00 uur

te doen en als dat niet lukt voor 08.00 uur. Als ik daarvan

thuis kom dan zet ik mij aan de administratie die met mijn

werk samenhangt. Zoals het opgeven van die bezorgers die

daadwerkelijk die dag aan het werk zijn gegaan. En op een rij

zetten bij wie de krant door bijvoorbeeld opzeggingen nog

wel bezorgd moet worden en waar niet. Dat is weer nodig

voor een actueel overzicht maar ook voor de betaling.” Daar

blijkt een nader uit te leggen constructie aanten grondslag te

liggen. De bovengenoemde kranten worden bij verschillende

drukkerijen gedrukt. Die hebben een afspraak met TMG voor

de distributie. Die betaalt zowel Kees voor zijn werk als ook de

bezorgers die Kees helpen met de bezorging.

Na de administratieve werkzaamheden neemt Kees even gas

terug in zijn appartement waar hij woont met drie overijverige

katten. Om daarna weer op zijn scooter te springen om de

middageditie van de NRC bij de ontvangers in de bus te doen.

Beperkt hij zich voor de ochtendkranten tot Noordwijk, voor

de middageditie van de NRC is een veel ruimer afzetgebied

zijn deel. Ook de abonnees in Katwijk, Voorhout, Valkenburg

en Rijnsburg kunnen hem door hun straten zien rijden. Niet

zelden zet hij pas rond 19.30 uur zijn scooter na zijn dagelijkse

tocht van 170 kilometer voor zijn woning stil. Dan wacht hem

de taak om de dag van morgen door te nemen en looplijsten

klaar te maken voor ‘zijn’ bezorgers.

Kees is van ver gekomen

Zijn ouders hadden een hotel in Rijsburg waar Kees ook

werkzaam in is geweest. “Daar heb ik de kneepjes van het

gastheerschap geleerd. Die kan ik ook gebruiken in mijn

huidige werk. Want achter elke brievenbus wonen één of

meer van mijn klanten.” Daarna volgden veel banen bij zeer

uiteenlopende bedrijven. Faillissementen, sluitingen en

reorganisaties zorgden ervoor dat Kees veel keren moest

verkassen. In 2010 werd hij werkeloos. “Niets voor mij om

niets te doen en mijn hand op te houden.” Op 13 juli 2013

kreeg hij de kans om naast het bezorgen van lokale kranten

en folders ook twee landelijke kranten rond te brengen.

“Als ik erop terugkijk was het een gedwongen keuze. Ik had

zoveel banen gehad in zeer uiteenlopende bedrijven dat ik

mij afvroeg is dit het nou. Maar gaandeweg groeide ik erin. In

2016 werden mij als eindverantwoordelijke de avondkranten

toevertrouwd en in 2018 alle kranten die ik nu met mijn

mensen mag verspreiden. Wat mij gaande houd? Ik krijg wel

eens een boze abonnee aan de lijn dat de krant niet bezorgd is

maar dat weegt niet op tegen de positieve reacties die ik ook

ontvang. Dat blijkt onder meer uit de attenties die aan mijn

deur hangen. Dat doet je dan weer zo veel goed dat je ook de

volgende dag er weer tegenaan kan.”

Hulp blijft het probleem

Kees kan nu bogen op de nodige bezorgers. Maar daar zit wel

zijn achilleshiel.“Voor de 3200 kranten die ik dagelijks voor het

afgesproken tijdstip moet bezorgen moet ik kunnen leunen

op de samenwerking met mijn bezorgers. Nieuwe zijn heel

moeilijk te vinden.Je moet zes dagen per week beschikbaar

te zijn en niet op de meest populaire tijden. Er zijn tal van

andere bijverdiensten die beter passen. Noordwijk vergrijst

waardoor het aantrekken van jongeren voor een bijbaan

steeds moeilijker wordt. Mijn oproep richting de gemeente

om mensen met een bijstandsuitkering aan mij te koppelen

blijft onbeantwoord. Ik zou het bijltje er ook bij neer kunnen

gooien om daarna een bijstandsuitkering aan te vragen maar

dat vertik ik. Ik heb mijn eigenwaarde en blijf zorgen voor

mijn eigen inkomen. Dat inkomen krijgt een extra impuls

aan het einde van het jaar als zijn klanten laten blijken dat zij

zijn inspanningen zes dagen in de week, weer of geen weer,

waarderen. Kees: “Het is wellicht wat laat maar hartelijk dank

voor de kaarten en de cadeautjes. Het deed mij ook opnieuw

weer heel veel goed.”

51


Starbalm strandlopen

Dit jaar wordt de 50e editie van Strandlopen

gevierd. Corona stond een eerdere viering

in 2020 in de weg. Wij spraken over dit

opmerkelijke jubileum met Jeanne Bal die

tientallen jaren meedraaide in de organisatie

en Ada Steenvoorden die al 43 keer aan de

strandlopen reeks heeft meegedaan.

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN EN PR

Jeanne Bal en

Ada Steenvoorden

over hun

ervaringen

50 jaar strandlopen

Eerst werd het strandloopfestijn op negen opvolgende

donderdagen gehouden. Daarvan moest men aan zes

edities hebben deelgenomen om een plaats te krijgen in de

eindklassering. Nu worden er tien gehouden waar de lat ligt

op minimaal zeven keer meedoen. Jeanne: “De vraag om iets

als een strandloop, met name voor de toeristen, in Noordwijk

te organiseren kwam van de VVV. De heer Haak, toenmalig

voorzitter van de evenementencommissie van de VVV

kreeg interesse in de volleybalvereniging NOVO die in 1973

gefuseerd was met MSV en besloot de vereniging vanaf 1974

te gaan sponsoren. Hij stelde vast dat als de vereniging het

organiseren van de strandloop op zich nam dit wellicht ook

goed zou uitpakken voor de clubkas.” En zo gebeurde het dat

een volleybalvereniging strandlopen ging organiseren onder de

naam NOVO Haak-olie strandlopen.

De eerste jaren

In de beginjaren werd uitgekomen in twee klassementen, te

weten junioren en senioren. Naast bekers voor degenen die het

hoogst eindigden in de eindklassering waren er ook dagprijzen

die beschikbaar waren gesteld door sponsors. De belangstelling

voor deelname groeide met de jaren en na drie jaar was die

al zo groot dat de gemeente dranghekken beschikbaar stelde

om deelnemers en publiek van elkaar te scheiden. Twee

badhokjes mocht de organisatie gebruiken om de uitreiking

van de medailles op een ordentelijke manier te laten verlopen

en om deelnemers die ook elders aan loopevenementen

deelnamen van stempels te voorzien in hun loopboekje. Om de

deelnemers van start te laten gaan werd gebruik gemaakt van

een megafoon en bij de finish werden binnenkomende lopers

handmatig geklokt. Voor de start, steevast bij de politiepost, die

52


nu van het strand is verdwenen, wist de organisatie bekende

sportgrootheden te strikken zoals Ada Kok, Ard Schenk en

Kees Verkerk.

Uiteenlopende omstandigheden

Ada: “Je had de keuze tussen 2 km voor de jeugd, 4 en

8 kilometer. 4 vond en vind ik , want ik doe op 71 jarige

leeftijd nog steeds mee, zat. Je moet niet vergeten dat de

omstandigheden op die verschillende donderdagavonden

sterk kunnen verschillen. Hard zand, rul zand, hoog water,

laag water, (forse) wind, regen tot onweer aan toe. Op mooie

stranddagen moest je de kuilen omzeilen en niet zelden je

weg vervolgen door over liggende strandgasten te springen.

Maar ik geniet elke keer weer. Ik motiveer ook anderen om

mee te doen. Naast de strandloopdagen ben ik het hele jaar

door in beweging. Ik loop nog gemiddeld 4 tot 5 per week

zo’n 4 kilometer per keer. Zo ben ik ook de coronatijd goed

doorgekomen. Mensen die roken verleid ik om mee de duinen

in te gaan. Een stukje hardlopen en als het nodig is verder

wandelen. Dan roken ze dus mooi een uur niet.”

Strandlopen door de jaren heen geëvolueerd

Dat er in de beginjaren met twee klassementen werd gewerkt

past al lang niet meer. Jeanne: “Wij kregen van 60-jarigen te

horen dat ze het op moesten nemen tegen 20- en 30 jarigen.

Nu hebben wij 6 leeftijdscategorieën.” De volgende indeling

is nu van kracht: jeugd tot 12 jaar, junioren tot en met 14 jaar,

senioren tot en 39 jaar, veteranen 40+, veteranen 50+ en de

70-tig plussers.” De megafoon heeft plaats gemaakt voor een

geluidsinstallatie en de hectiek van het handmatig klokken

is ook verleden tijd. Er wordt sinds jaren gewerkt met een

tijdklok. De deelnemers krijgen transponders uitgereikt en

een mat bij de finish zorgt voor een gedegen tijdmeting.

Niks meer handmatig invoeren en beoordelen. De tijdmat is

verbonden met een computer waardoor de uitslagen direct

bekend zijn. De dranghekken zorgden voor meer problemen

dan oplossingen dus die worden niet meer gebruikt, wat ook

geldt voor de badhokjes. De deelnemers zijn te herkennen

aan hun borstnummers, die als ze het geringe inschrijfgeld

hebben overgemaakt krijgen uitgereikt samen met het

strandloopreglement. Haak bleef zo’n zeven jaar verbonden

aan de strandlopen, waarna Rabo Bank het stokje voor

ongeveer 23 jaar overnam. Sinds 20 jaar is Starbalm de grote

sponsor. In de hoogtijdagen liepen er zo’n 450 tot 500 mensen

mee. Nu staat de teller op om en nabij 250 deelnemers. Waar

in de beginjaren veel toeristen waaronder Duitsers zich

aanmelden zijn de nu op de vingers van één hand te tellen.

Veel leden van verenigingen die in de zomermaanden geen

competitie spelen komen nu op de Strandlopen af. Maar

ook deelnemers uit heel Nederland weten Noordwijk vanaf

de derde week van juni te vinden om mee te lopen. Volgens

Jeanne is het ieder keer weer een feest. Ze durft de benaming

van reünie wel aan. “Zestienjarigen van toen lopen nu mee

als veteranen."

Op naar de 50e editie

In oktober 2021 zijn de voorbereidingen gestart voor de 50e

editie. Het wordt vast weer een feest waar velen naast de

vijfkoppige commissie hun handen voor uit de mouwen

steken om de tien avonden goed en vooral plezierig te laten

verlopen. Daaronder de vele sponsors die vaak met een

kleine bijdrage het mogelijk maken om flesjes water, appels

of anderszins voor de deelnemers beschikbaar te hebben.

Starbalm gaat voorop met de sponsoring door ook herkenbare

T-shirts dan wel dito hemdjes beschikbaar te stellen tot

goody bags aan toe. Met elkaar maken ze het mooiste

strandloopfestijn van Nederland mogelijk. Een benaming die

zowel Ada als Jeanne zonder aarzeling in de mond nemen.

53


ActiVite

Zorghotel De Kim ligt in de duinen van Noordwijk, direct aan het strand.

Het hotel biedt ‘24-uurs thuiszorg’ in een comfortabele vakantiesetting.

Ideaal voor gasten die in meer of mindere mate zorg nodig hebben

na een ingreep, behandeling of operatie, bijvoorbeeld aan een knie

of heup. Gasten knappen niet alleen op van de unieke locatie,

maar het zijn ook de (zorg)medewerkers die zich elke dag

inzetten om het de gasten zo aangenaam mogelijk te

maken. Eén van die zorgmedewerkers is ActiVite

wijkverpleegkundige Dorien.

TEKST EN BEELD ACTIVITE

De beste zorg

in vakantiesetting

54


Zorg verlenen bij zorghotel De Kim

Dorien is gedetacheerd bij Zorghotel de Kim. Dat betekent

dat zij een contract heeft bij ActiVite en wordt ingehuurd

door het zorghotel. “Ik ben wel een vreemde eend in de bijt,

want de andere mensen die hier zorg verlenen zijn in dienst

bij De Kim; het hotel is niet van ActiVite. Maar omdat het

zorghotel zelf geen afspraken heeft met de zorgverzekeraars,

is afgesproken dat de indicaties door ActiVite worden gedaan.

Dat doe ik hier dus drie dagen in de week; ik doe de intake,

maak een vooraanzet en de indicatie. Daaruit ontstaat een

passend zorgplan waarmee we de beste zorg kunnen bieden

aan onze gasten.”

Gezelligheid in combinatie met een prachtige plek

“Omdat de mensen die komen revalideren bij De Kim verder

nog relatief gezond zijn, hangt er een andere sfeer dan in de

gebruikelijke verpleeghuizen. Het huis zit vol gasten die erop

uitgaan, langs de boulevard lopen, met hun rollator op pad

gaan. Die gezelligheid in combinatie met de prachtige plek

aan zee, maakt dat ik hier heel fijn werk. Ik merk dat ik het

heel leuk vind om daar dan als team de schouders onder te

zetten, elkaar te helpen en complimenten te geven.”

OVER ACTIVITE

ActiVite is een ambitieuze zorgorganisatie.

Die ambitie blijkt uit onze passie voor zorg: we

geloven dat het altijd beter kan en doen er alles

aan om dit voor elkaar te krijgen. Zo leiden we

collega’s en toekomstige collega’s op in onze

ActiVite Academie. Bijleren is vanzelfsprekend en

doorgroeien altijd bespreekbaar. Specialiseren

juichen we toe, zeker op de gebieden die je aan

het hart liggen en die je interesseren, zoals

dementie en wondzorg. Daarnaast werken we

mee aan veel projecten in de regio die als doel

hebben de zorg nog beter te organiseren.

ActiVite biedt als enige zorgorganisatie in de

regio Zuid-Holland Noord het meest brede

zorgpakket. Van huishoudelijke ondersteuning

tot specialistische verpleging thuis en verpleeghuiszorg

tot particuliere zorgdiensten: we doen

het en we zijn er goed in. Voor meer informatie

kijk op WerkenBij.ActiVite.nl

“Er is niet zoveel nodig om mij tevreden te stellen, zolang ik

niet de hele tijd achter een computer hoef te zitten. Ik vind

het fijn als er van al mijn kwaliteiten gebruik wordt gemaakt,

dus ik wil niet alleen met het technische deel van het

indiceren bezig zijn. Ik werk graag met mensen en ik vind

het belangrijk dat ik het gevoel heb voor hén in de weer te

zijn. Ik ben blij dat ik deze kans heb gekregen bij ActiVite,

want na 20 jaar als Wijkverpleegkundige had ik wel zin in iets

anders. Het was een heerlijke switch om weer in een team te

kunnen werken en met kortdurende zorg bezig te zijn.”

Wijkverpleegkundigen in Noordwijk

Noordwijk is één van de gebieden in de Duin- en Bollenstreek

waar ActiVite werkzaam is. Wijkverpleegkundigen zetten zich

samen met hun collega’s iedere dag in om de beste zorg te

leveren. Als Wijkverpleegkundige bij ActiVite ben je namelijk

de spil in het zorgproces. Je bevordert en bewaakt de

kwaliteit van zorg. Je komt bij mensen thuis over de vloer en

coördineert alle zorgprocessen die voor de cliënt van belang

zijn. Het is een zelfstandige functie waardoor je veel vrijheid

hebt. Onze Wijkverpleegkundigen beschikken daarom over

een grote mate van verantwoordelijkheid en zij begrijpen

dat iedere cliënt andere behoeften heeft.

“DIE GEZELLIGHEID

IN COMBINATIE MET DE

PRACHTIGE PLEK AAN

ZEE, MAAKT DAT IK HIER

HEEL FIJN WERK.”

DORIEN ALKEMADE,

WIJKVERPLEEGKUNDIGE

BIJ ACTIVITE

De rol als Wijkverpleegkundige loslaten, dat kan Dorien dan

ook niet helemaal: “Ik loop in de weekenden nog routes

als Wijkverpleegkundige voor ActiVite, om ook gevoel te

houden met de ‘echte’ zorg. Dat vind ik zo fijn aan ActiVite

als werkgever: je kunt je allround kwaliteiten kwijt. Je kunt

het zo gek niet bedenken, of je kunt het binnen ActiVite doen.

Dat blijkt maar weer uit mijn unieke functie.”

31 55


Interview

Anneke Raasveldt is al tientallen jaren

vrijwilligster. Eerst zo’n 28 jaar bij Gezondheidscentrum

Wantveld en vanaf 2018 al weer geruime

tijd bij woonzorgcentrum Jeroen waar zij in januari

van dit jaar uitgeroepen werd tot vrijwilliger van

de maand. “Een leuke erkenning, maar er zijn

hier zo veel vrijwilligers die zich vol energie

inzetten dat ik niet begrijp waarom ik ben

uitgekozen.”

TEKST HARM DRAGT

BEELD BURO BINNEN

Anneke Raasveldt:

Een gedreven en graag

geziene vrijwilligster

“Het is heerlijk

om wat voor de

mensen te kunnen

betekenen”

56

Gaandeweg het gesprek wordt echter duidelijk waarom

haar die eer te beurt is gevallen. Anneke is elke ochtend

van de week behalve op woensdag in Jeroen aanwezig om

te helpen met het ontbijt van de bewoners. “Ik blijf meestal

tot de warme maaltijd tussen de middag.” Op de ochtenden

zet zij zich verder op verschillende manieren in. “Groepen

bewoners help ik met het maken van ansichtkaarten. Ik heb

een karretje met materialen die gebruikt kunnen worden

om met knip- en plakwerk ansichtkaarten met bijvoorbeeld

de tekst ‘Van harte gefeliciteerd’ te maken. Die kunnen ze

vervolgens naar familie of kennissen sturen. Onlangs had

ik een bewoner die liet weten dat zij niemand meer had om

de kaart naar toe te zenden.” Het tekent haar aanpak dat ze

direct daarop voorstelde om die een mooie plek te geven in

het woonzorgcentrum. Anneke is niet iemand die afwachtend

haar vrijwilligerswerk verricht. Zij wijst op een tafel waar

vier bewoners aan een tafel voor zich uit zitten te kijken en

kennelijk niet de mogelijkheid of de zin hebben om gezellig

met elkaar een gesprek te hebben. “Daar ga ik dan bij zitten

en dan probeer ik een gesprek op gang te brengen. Ik kan

namelijk moeilijk mijn mond houden. Vaak is de vraag hoe het

met ze gaat al voldoende om de zwijgzaamheid te verbreken.

Ik ben wellicht een tuttebel maar ik kan er niet goed tegen als

ze er zo bij zitten. Als ze over nare zaken gaan praten dan heb

ik een luisterend oor maar probeer ook de positieve zaken aan

te snijden. Dat terwijl het leed ook aan haar deur niet voorbij is

gegaan.

De keerzijde

Anneke verloor haar man Jaap op 24 augustus 2005, die

maar 59 jaar oud mocht worden. Nog ingrijpender werd het

verdriet toen een kleinkind van haar op dezelfde dag 15 jaar

later dood geboren werd. “Ik mis mijn man nog elke dag. Hij

was bij de politie in Leiden waar ik hem heb leren kennen

toen ik daar administratief werk verrichtte. Ik tikte onder

meer zijn verbalen uit dus was ik altijd op de hoogte waar hij

in zijn werk tegen aan was gelopen.” Haar eigen gezondheid

laat veel te wensen over. “Eén van mijn drie zoons zei eens

dat jij aan mij beter kunt vragen welke kwalen ik niet heb

gehad dan te vragen wat ik wel heb gehad en nog heb. Ik

heb elke dag pijn en slik een lange lijst van medicijnen.” Ook

haar huidige partner die toevallig ook Jaap heet, en in Jeroen

verblijft kampt met een sterk afnemende gezondheid. “Ik ben

voor hem, mijn verloofde, mantelzorger.” Ondanks dat alles is

Anneke elke dag blijmoedig bezig en vindt zij het heerlijk

om er voor de bewoners te zijn.


SAMEN MET HAAR HUIDIGE PARTNER DIE TOEVALLIG OOK JAAP HEET

Een lange staat van dienst als vrijwilliger

Bij het gezondheidscentrum Wantveld is Anneke 28 jaar

ombudsvrouw geweest nadat ze al eerder daar in de patiënten

raad actief was geweest. “Ik ben daar op een opmerkelijke

manier ingerold. Ik kreeg een keer van mijn voorgangster

vertrouwelijke informatie met de uitdrukkelijke eis om dat

voor mij te houden. Dat heb ik lange tijd gedaan en dat was

voor mijn voorgangster de reden om duidelijk te maken dat

ik geschikt was om haar op te volgen. Als ombudsvrouw was

ik er voor het behandelen van klachten van patiënten over

medewerkers. Ik kan mij de eerste keer nog goed herinneren

hoe zenuwachtig ik was toen ik een arts moest vertellen dat er

een klacht over hem was binnen gekomen. Toen ik het eenmaal

bij hem durfde aan te kaarten zei die dat ik er niet zo mee moest

zitten en daarop is de kwestie op een goede manier opgelost.”

Bezige bij

Tijdens ons gesprek in de centrale hal van Jeroen komen er

veel bewoners langs die allemaal een bemoedigend woordje

van Anneke krijgen. De waardering is van hun gezichten af te

lezen. “Het is een fijne omgeving waar ik op loopafstand van

mijn woning, ik kan binnendoor, vele uren mag doorbrengen.

Er wordt hier ongelofelijk veel voor de bewoners gedaan. In

Jeroen werken veel fijne, gedreven mensen. Dat is heel mooi

om te zien. Elke dag weer. Jeroen is niet de enige organisatie

waar Anneke haar aansprekende en opmerkelijke energie aan

kwijt kan. Ik speel ook toneel bij ODI en HTIOS. Momenteel

een kleine rol maar ik heb ook grote rollen voor mijn rekening

mogen nemen. Van mijn zonen hoor ik regelmatig dat ik wat

meer aan mijzelf moet gaan denken. Dan antwoordt ik dat ik

dat ook doe want ik vind de bezigheden hier geweldig leuk en

zou ze geen dag willen missen.”

Oproep voor vrijwilligers

Op uitdrukkelijke wens van Anneke voegt LEEF graag een

oproep toe voor het werven van meer vrijwilligers voor

Jeroen. Er wordt elke dag door iedereen zijn best gedaan om

de bewoners zo goed mogelijk te verzorgen en te begeleiden.

Maar het kan nog beter en daarvoor zijn extra handjes

nodig. Een telefoontje naar Jeroen is voldoende om uw

belangstelling kenbaar te maken.

57


Groot Hoogwaak

Groot Hoogwaak is een bekende speler in Noordwijk en

bestaat dit jaar 50 jaar. Naast intramurale zorg biedt Groot

Hoogwaak wijkverpleging vanuit drie volwaardige wijkteams.

De wijkteams zijn sterk lokaal verankerd in de verschillende

wijken binnen Noordwijk. Recent hebben de wijkteams

ook een wijkanalyse gemaakt en ingezoomd op de

problematieken kijkend naar het verleden, heden

en de toekomst.

TEKST YVETTE GORTER, GROOT HOOGWAAK

BEELD BURO BINNEN

Dementiezorg in

de thuissituatie

DE HEER EN MEVROUW VLIELAND SAMEN MET RIA VAN ASTEN (WIJKVERPLEGING) EN ELINE KOCKEN (CASEMANAGER DEMENTIE)

58


In Noordwijk blijkt de vergrijzing groter dan in

andere delen van Nederland. Dit betekent dat

de vraag naar wijkverpleging nog verder gaat

toenemen. Een belangrijke pijler van Groot

Hoogwaak om mensen langer zelfstandig thuis te

laten wonen, is dementiezorg in de thuissituatie.

Groot Hoogwaak heeft specialisten binnen de

wijkteams, drie casemanagers dementie en sinds

november 2020 het Breinhuis; een informatiepunt

rondom dementie voor Noordwijk en omgeving.

Eén van onze specialisten op het gebied van

dementiezorg in de wijkverpleging is Ria van

Asten. Geboren en getogen in Noordwijk en voor

velen dan ook een bekend gezicht in het dorp.

Ria werkt al 11 ½ jaar met plezier bij Groot

Hoogwaak. Ze krijgt vooral veel ruimte om naar

eigen inzicht te handelen en zich verder te

ontwikkelen. De zorg rondom mensen met

dementie raakt haar in het bijzonder. “Juist in de

thuissituatie kunnen mensen met dementie nog

zoveel, omdat het hun vertrouwde omgeving is.

Door rust, een luisterend oor en in te spelen op

wat mensen nog wel weten, probeer ik er echt te

‘zijn’ voor de mensen”. Ria ziet regelmatig grote

eenzaamheid en probeert het netwerk van haar

cliënten te activeren in de buurt. “Soms bel ik wel

eens aan bij de buren en vraag actief of ze eens

een bezoek willen brengen aan hun buurman of

buurvrouw. Vroeger gebeurde dat vanzelf. Nu

kennen mensen elkaar gewoon niet”. Ria heeft

dan ook als oprechte wens voor de toekomst dat

we meer naar elkaar omkijken.

Een andere specialist binnen Groot Hoogwaak

rondom dementie is Eline Kocken. Eline is 5 jaar

geleden komen werken bij Groot Hoogwaak als

stagiaire. Ze wilde eigenlijk in het ziekenhuis gaan

werken, maar had het zo naar haar zin in de

wijkverpleging dat ze is gebleven. Bij Groot

Hoogwaak ervaart ze veel ruimte om zich te

mogen ontwikkelen en ze omschrijft de sfeer

met haar collega’s als supergoed. In de wijk

merkte zij dat ze heel goed aanvoelde als een

situatie ‘niet pluis’ was. “Ik zag in een vroeg

stadium bij mensen met dementie al dat er

cognitief iets niet in orde was”. Ze besloot zich

verder te verdiepen in dementiezorg en is nu

casemanager met aandachtsveld dementie in

het wijkteam “terrein” van Groot Hoogwaak.

Eline en Ria zijn trots op Groot Hoogwaak dat

ze op deze manier zich voorbereiden op de

toekomst. “Dementie is straks nummer 1 als

ziekte. In Noordwijk is dat al merkbaar” zegt

Eline. Beiden maken zich vooral zorgen over de

verdere vereenzaming van mensen. Beeldbellen,

zorg op afstand, vinden ze een mooie aanvulling

op de huidige zorg.

Uit onderzoek blijkt ook dat 65% van de mensen

zich daardoor minder eenzaam voelt. Preventie

in de wijken is daarnaast nu en in de toekomst

ook van groot belang tegen eenzaamheid en

voor vroeg signalering.

Iedereen uit de regio die te maken heeft

dementiezorg in de thuissituatie en vragen

heeft of gewoon eens wil praten over dementie,

kan contact zoeken met het Breinhuis. Aan

het Breinhuis zijn casemanagers dementie

verbonden, waaronder Eline, die op afspraak

vrijblijvend voorlichting en advies kunnen geven

over het proces van dementie aan mantelzorgers

en andere belangstellenden. Het Breinhuis

beschikt tevens over informatiefolders, tips voor

boeken en beeldmateriaal, hulpmiddelen en

aanpassingen in de woonomgeving, die het leven

met en rondom dementie aangenamer kunnen

maken. Groot Hoogwaak biedt graag in de volste

breedte ondersteuning bij dementie in de thuissituatie.

Niet voor niks is ons motto: ‘Ik ben blij

dat je hier bent’.

Meer

informatie:

Kijk op onze website:

www.groothoogwaak.nl

Groot Hoogwaak 1

2201 TG Noordwijk

071 36 888 88

info@groothoogwaak.nl

Volg ons op social media:

GrootHoogwaak

groot_hoogwaak

Ria en Eline werken nauw met elkaar samen

en vullen elkaar goed aan. Eline kijkt vooral

vanuit een breed perspectief naar de situatie

en adviseert de cliënt en de familie welke zorg

het meest passend is, waarbij Ria vanuit de

zorgverlening vaak weer ander gedrag waarneemt.

Binnenkort worden er ook creatieve

lunches georganiseerd binnen Groot Hoogwaak

waar kennis wordt gedeeld en handvatten

worden uitgereikt rondom dementiezorg in

de thuissituatie. Ook komt er steeds meer

samenwerking tussen de organisaties binnen

Noordwijk. Eline geeft aan “Je kan elkaar echt

versterken vanuit verschillende organisaties.

Elke casus is net weer anders”.

Contactgegevens

Casemanagers dementie:

Nienke Schaddé van Dooren 06 - 54 30 15 35

Mieke Timmermans 06 - 22 37 74 31

Eline Kocken 06 - 51 52 62 56

Contactgegevens wijkverpleging:

Larissa Kooijman-Vermond 06 - 57 55 00 52

Team 1 Terrein Groot Hoogwaak

Astrid Zandbergen 06 - 87 07 56 04

Team 2 Noordwijk aan zee

Joëlle van Starkenburg 06 - 50 87 35 83

Team 3 Noordwijk binnen

59


Familievrstelling

over sterven

speciaal

voor

scholen

Basisscholen in Noordwijk, Noordwijkerhout en

De Zilk kunnen zich bij KunstKlank melden

om met de groepen 5, en/of 7 eind van dit

schooljaar de familievoorstelling ‘1, 2, 3, ..., 10.

Wie Weg Is Blijft Gezien’ te gaan bekijken.

TEKST PETER OLSTHOORN

BEELD MONICA STUUROP,

STEPHAN MARKUS EN HERMA

VAN PIEKEREN

Noordwijkse basisschool Klaverweide en Kleynkoor Academy

bereiden de voorstelling voor scholen voor, nadat deze

afgelopen zomer al te zien was als familievoorstelling op

landgoed Calorama. In juni 2022 komt de voorstelling er

opnieuw, ook als gewone voorstelling voor publiek.

‘We vonden deze muziektheatervoorstelling zo ontzettend

mooi, en het onderwerp zo belangrijk om kinderen

deelgenoot van te maken op een fantasievolle manier,

dat we er opnieuw mee aan de slag zijn gegaan’, zegt van

Herma van Piekeren, artistiek leider van KunstKlank.

Toevallig is er, nadat Noordwijk de omgang met de dood

al als onderwerp had opgepakt, ook een nationale campagne

van Sire begonnen met als leus ‘De Dood, praat erover, niet

eroverheen.’ Volgens Herma van Piekeren is dat wat de

voorstelling van KunstKlank ook beoogt. Ze is onderdeel van

het programma ‘Vaarwel’ van KunstKlank voor de komende

jaren, met een serie voorstellingen over de gevolgen van het

afscheid nemen van dit aardse paradijs door dierbaren.

60

Idee van theaterstudent

De Belgische theatermaker Quinten De Smedt (28) bedacht het

stuk na zijn afstuderen aan de Hogeschool voor de Kunsten

Codarts in Rotterdam vorige zomer: ‘Mijn eindvoorstelling in

2020 konden we niet uitvoeren vanwege Corona, dus heb ik

aangeklopt bij KunstKlank. Vanuit mijn idee zijn we tot een

nieuwe voorstelling gekomen die ik heb geschreven en

geregisseerd.’


KunstKlank

Dat idee ontstond bij de uitvaart van de stiefvader van

Quinten: ‘Ik zag zich een heel ritueel ontspinnen met een

altaar, toespraken met herdenkingen. Mijn neefje van vier jaar

die hele ceremonie met dat definitieve afscheid niet helemaal

en zei na afloop: gaan we hem dan nu zoeken? Ik vond die

naïeve blik op het sterven zo pakkend en aangrijpend, dat een

klein kind de dood zo interpreteerde, dat ik dacht: waarom

doen we dat allemaal niet? Waarom kijken wij ook niet naar

de dood als een afscheid nemen, en niet als een einde. De

dood hoort bij het leven, het is zo universeel.’

Dus koos hij voor een kind als hoofdpersonage: Puk. ‘In plaats

van “Wie niet weg is, is gezien” gaat dit om “wie weg is blijft

gezien”, je blijft een herinnering houden aan de overledene.

Het blijven zoeken naar je geliefde, het verstoppertje spelen

is de rode draad die kinderen meevoert in de voorstelling.

Je volgt het kind Puk in de verschillende fases van rouw,

bijvoorbeeld de ontkenning, de onderhandeling en acceptatie.’

Voor de scholen komt er een lespakket rond de voorstelling,

om die goed te kunnen voorbereiden, en er is een nagesprek

met kinderen die haar bezoeken. ‘Dan mogen kinderen hun

indrukken weergeven, in woord of tekeningen. Die uitingen

proberen wij weer te gebruiken voor onze muzikale voorstelling

Vaarwel die we in 2023 gaan spelen, als inspiratie om

één of meer liederen te schrijven’, zegt Herma van Piekeren.

Lach en traan

Ze vindt de voorstelling van Quinten De Smedt ontzettend

mooi vorm geven aan de verschillende gevoelens bij het

heengaan van een dierbare: ‘De kinderen kunnen deelnemen

aan de voorstelling en zelf hun gevoelens delen. Dat doen

ze ook, zo bleek afgelopen jaar, ook in de nagesprekken.

Steeds weer had ik momenten van kippenvel, zo mooi.’

De dood is bij uitstek een belangrijk onderwerp in religies,

en het onderwijs in Nederland is nog religieus gestoeld.

Het geloof wordt er niet expliciet in betrokken, dus ook

geen hiernamaals. ‘Het is aan de kinderen zelf hoe ze

daarmee omgaan.’

Kinderspel

Het theaterstuk biedt weer een mogelijkheid voor Noordwijkse

kinderen om ervaring op het podium op te doen,

zoals voor Milou Ruys (11 jaar). Ze speelt in de reeks

passerende emoties ‘het gevoel van boos’, in roze kleding.

‘Ik zit zeg maar in de hersenen van Puk als ze op zoek is

naar haar oma. Ik moet vooral stoer doen en kijken.’

MILOU RUYS

Milou mocht meedoen na een auditie van via Facebook:

‘Mijn moeder heeft een filmpje ingestuurd en toen werd ik

gekozen. Ik vind acteren ontzettend leuk, want ik vind het

fijn om in de spotlight te mogen staan. Ik heb net meegedaan

met de wintermusical van de Noordwijkse school,

de Lion King, wat ook ontzettend leuk was.’

Concept en regie: Quinten de Smedt

Spel en conceptondersteuning:

Ayla van Summeren

Muziek: Pepijn van den Berg

Kostuums: Atelier 2 by Ben de Smedt

(met dank aan Carine Duerinckx)

Speeldata: 28 juni-2 juli 2022

Behalve door KunstKlank wordt deze

productie mogelijk gemaakt door:

Gemeente Noordwijk

Baalbergen Fonds

VSB Fonds

Gravin van Bylandt Stichting

Fonds 1818

KunstKlank Fonds Podium voor de

Toekomst

www.kunstklank.nl

info@kunstklank.nl

31


Voor (aanstaande)

moeders, vaders,

oma’s, opa’s & kids

van 0-4 jaar

Waar kunnen (aanstaande) ouders en hun

kinderen in de gemeente Noordwijk terecht

met vragen over zwangerschap, opvoeding en

ouderschap? Het Centrum voor Jeugd en

Gezin (CJG) Noordwijk en Bibliotheek

Bollenstreek organiseren samen

Koffie & Kids Noordwijk in

Noordwijkerhout.

Koffie & Kids

Noordwijk

Ontmoeten

Koffie & Kids Noordwijk is dé ontmoetingsplek in de gemeente

Noordwijk voor (aanstaande) moeders en vaders, opa’s, oma’s

met jonge (klein)kinderen. Iedere eerste woensdag van de

maand tussen 10.00 uur tot 12.00 uur kunnen zij hier met

elkaar in gesprek gaan, opvoedtips/ ervaringen uitwisselen, of

gewoon ontspannen koffie drinken. De kinderen kunnen lekker

spelen met het diverse speelgoed dat aanwezig is. Maandelijks

staat er een thema centraal. Welke thema’s dit zijn bepalen de

ouders zelf d.m.v. inventarisatie, bv. voeding, kinder EHBO,

positief opvoeden of een activiteit met peutersport of -yoga.

Wanneer:

Per 6 april 2022 i eder eerste woensdag van de maand van

10.00 uur tot 12.00 uur (tenzij dit op een feestdag valt;

check de facebookpagina).

Waar:

Koffie & Kids Noordwijk is in de Bibliotheek van

Noordwijkerhout aan de Herenweg 2.

Entree is gratis.

62


De Makers Theater bestaat uit Laura Martin

en Nicolette Terhaag; zij vormen de artistieke

leiding en regisseren de voorstellingen. Samen

met het bestuur, Mee-Makers en de vrijwilligers

maken zij indrukwekkende theatervoorstellingen

met jongeren. De Makers Theater werken samen met

professionals voor dans, zang, muziek, licht, geluid

en vormgeving om een optimaal eindresultaat te

bereiken: een memorabele ervaring voor het

publiek, de spelers en iedereen die aan een

productie heeft meegewerkt.

. 'Zus

TEKST EN BEELD

RICHARD VAN EGMOND

.

De Makers Theater

De Makers Theater speelt

de theatervoorstelling:

van'

De voorstelling ‘Zus van’ is oorspronkelijk een monoloog van

Ismene. Deze Ismene staat in de schaduw van haar grote zus

Antigone. Antigone die het lef had, tegen de verordening van

de koning in, hun broer Polyneikes te begraven. Terwijl

Antigone kiest voor de eer van haar dode broer, laat ze haar

levende zus in de steek. Antigone moest deze daad met de

dood bekopen en is de geschiedenis ingegaan als een heldin.

Ismene doet niets heldhaftigs. Zij koos ‘voor het leven’ en doet

er vervolgens niet meer toe in de bloederige geschiedenis van

hun familie. Ze wordt vergeten, niet eens verguisd. In de

voorstelling ‘Zus van’ geeft Ismene alsnog uitleg waarom zij er

wél toe doet, wat er wél goed was aan haar keuzes toendertijd.

‘Zus van’ is een pleidooi voor niet in het licht staan en van

even groot belang zijn als degene die wel op de voorgrond

treedt. ‘Zus van’ is een moderne toneeltekst op basis van de

Griekse mythologie en geschreven door Lot Vekemans.

Toneelstukken van Lot Vekemans zijn internationaal bekend

en in vele talen vertaald. Daarmee is ze de meest opgevoerde

Nederlandse toneelschrijver in het buitenland. Haar werk is

meerdere malen bekroond.

LAURA MARTIN (LINKS) EN NICOLETTE TERHAAG

De Makers Theater maakte o.a. de succesvolle voorstellingen Golfbrekers, GOD. en ANNE.

Acteurs: Bas van Egmond, Sophie van

der Meer, Marilou Ruigrok, Roos

Groenendijk, Channah de Haas en

Thijmen Boelema.

Regie: Laura Martin en Nicolette

Terhaag.

Choreografie: Fé Zwanenburg.

Lichtontwerp: Eli van Hooff.

Vormgeving: Deborah Asuni.

Classicus: Vera van de Ven.

De voorstelling ‘Zus van’ is te zien

op zaterdag 14 mei om 20:15 uur en

zondag 15 mei om 14:00 uur én om

20:15 uur.

Plaats: Het Forum, de theaterzaal van

het Teylingen College Leeuwenhorst

te Noordwijkerhout.

De entreeprijs bedraagt €17,50

(inclusief parkeren, garderobe en

koffie/thee).

Reserveren kan via: www.lhtickets.nl

vanaf 15 maart 2022

63


De hulp van het

steungezin gaf

ons lucht

stockfoto

Aanmelden?

Kun je wel wat hulp gebruiken? Misschien

kan Buurtgezinnen jou helpen, door voor

jou en je gezin een gezin in de buurt te vinden

dat jullie kan ondersteunen.

Of wil je juist steun bieden?

Buurtgezinnen is op zoek naar ouders met

kinderen, grootouders en volwassenen zonder

kinderen met opvoedervaring. Wil je op

vrijwillige basis iets betekenen voor een ander

gezin en heb je gemiddeld een dagdeel

per week beschikbaar?

Meld je aan via www.buurtgezinnen.nl.

Michael en Esther hebben twee zoontjes

van 5 en 6 jaar. Esther kampt al jaren met

hevige rugklachten en onderging hiervoor

verschillende pijntherapieën. Twee jaar geleden

kwam het gezin in contact met Buurtgezinnen.

“Michael werkte hele dagen en als hij thuiskwam,

kon hij meteen de kinderen van me

overnemen voor het avondeten en bedritueel”,

begint Esther. “Ik voelde me steeds

slechter en tegelijkerjd ook schuldig tegenover

Michael. En dat had ook zijn weerslag

op onze relae. Mijn ouders zijn al wat ouder

en mijn schoonouders wonen verder weg.

Hulp vragen was dus niet makkelijk”, gaat

ze verder. Een steungezin bracht uitkomst.

“Ik moest er echt wel even over nadenken

of ik Buurtgezinnen een goed idee vond. Het

voelde voor mij toch een beetje als falen,

maar wist ook dat we ontzeend goed hulp

konden gebruiken,” vult Michael aan.

Buurtgezinnen vond René en Ilona, een

warm, zorgzaam en vriendelijk stel dat

zich op zaterdag over de jongens onermt.

Hun eigen kinderen zijn inmiddels pubers

en gaan steeds meer hun eigen gang. “De

jongens gaan er graag naartoe. Ze zijn dol

op hun hond en gaan geregeld mee naar

het bos voor een wandeling. Ook genieten

ze van de extra aandacht jdens het knutselen

of spelletjes spelen.” Er is een echte

vriendschap ontstaan tussen de gezinnen.

“We hebben ongeveer dezelfde ideeën over

opvoeden en dat voelt goed. En als je dan

hoort dat ze zoveel plezier met onze jongens

hebben, maakt dat natuurlijk extra trots.”

De ‘bemoeienis’ van Buurtgezinnen is onlangs,

na 2 jaar, gestopt, maar de gezinnen

gaan door met elkaar. “Thuis gaat het inmiddels

stukken beter. De pijnklachten zijn

er nog en daar zal ik mee moeten leven. De

jongens zijn nu wat ouder en kunnen al meer

dingen zelf. De grootste winst is dat we weer

vertrouwen hebben in de toekomst”, zegt

Esther. “Blij dat we desjds toch doorgezet

hebben”, vult Michael aan. “Het begint met

hulp aanvaarden en dat is in het begin best

moeilijk. Iedereen vindt dat je het zelf moet

kunnen. Maar uiteindelijk hou je het zo veel

beter en langer vol.”

Kun je wel wat steun gebruiken?

Buurtgezinnen is er voor alle gezinnen, die om wat voor reden dan

ook, behoee hebben aan wat ondersteuning bij de opvoeding.

Dit kan bijvoorbeeld zijn dat je kinderen een rusge huiswerkplek

wordt geboden, dat ze af en toe een weekend uit logeren gaan, dat

een ander gezin meedenkt over de schoolkeuze of je wegwijs maakt

bij instanes.

Zo werkt Buurtgezinnen:

Als je je aanmeldt, gaat de coördinator met je in gesprek:

• Aan wat voor soort ondersteuning heb je behoee?

• Wat vind je belangrijk in de opvoeding?

• Wat verwacht je van een steungezin?

Vervolgens gaat de coördinator van Buurtgezinnen op zoek naar

een geschikt steungezin in de buurt. Over de invulling van die steun

maak je samen met het steungezin afspraken.

Steungezin worden?

Een steungezin wordt voor een langere periode de steun en toeverlaat

voor een vraaggezin rondom de kinderen. Samen met de

coördinator van Buurtgezinnen bespreek je welke ondersteuning je

zou willen bieden, welke kinderen in jullie gezin passen (leeijd,

j/m) en hoeveel jd je ervoor beschikbaar hebt. De coördinator

kijkt welke gezinnen het beste bij elkaar passen, maakt de match

en begeleidt beide gezinnen twee jaar.

Coördinator

In Noordwijk is Buurtgezinnen sinds 1 januari

van start gegaan. Suzanne Bergmans is

coördinator van de gemeente Noordwijk.

Wil je meer info?

Bel 06-55897155 voor een afspraak of stuur

een mail naar suzanne@buurtgezinnen.nl.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!