01.04.2022 Views

100 jaar Bouter Bouw magazine

Ter ere van het 100-jarig bestaan van Bouter Bouw.

Ter ere van het 100-jarig bestaan van Bouter Bouw.

SHOW MORE
SHOW LESS

You also want an ePaper? Increase the reach of your titles

YUMPU automatically turns print PDFs into web optimized ePapers that Google loves.

1<br />

“Ik ben een timmerman,<br />

geen tovenaar!''


1 2<br />

Voorwoord<br />

Toen ik 20 <strong>jaar</strong> geleden met mijn bedrijf begon werd ik vrij snel na de start lid van een<br />

netwerkclub, BNI. Wekelijks kwamen we bij elkaar met een groep jonge ondernemers, om zeven<br />

uur ‘s morgens. Elkaar helpen om te groeien was het doel. Bij die club heb ik Hans leren kennen en<br />

we hebben dat <strong>jaar</strong> heel wat kopjes koffie met elkaar gedronken. De jaren erna zagen we elkaar af<br />

en toe. Geen toeval dat wij beiden onze bedrijven in Leiden Zuid West gevestigd hebben.<br />

Op 1 april 2020 zag ik op LinkedIn een bericht van Hans voorbij komen:<br />

''HET AFTELLEN IS BEGONNEN''<br />

1 april 2022<br />

<strong>100</strong> <strong>jaar</strong><br />

<br />

Dat bericht prikkelde mij en ik heb direct Hans gebeld, de rest is geschiedenis. Samen met hem en<br />

Selma zijn we gestart om na te denken hoe zij dit bijzondere jubileum met familie, vrienden,<br />

klanten, medewerkers en relaties konden vieren. Een mooi feest op 1 april natuurlijk maar ook een<br />

aandenken op papier. Een <strong>magazine</strong> met verhalen over toen en nu, beelden van het gezin, de<br />

<strong>Bouter</strong> club en de opdrachtgevers. Een aandenken voor velen.<br />

Het was een eer om het <strong>magazine</strong> te mogen maken voor dit mooie bedrijf en ik wens hen nog veel<br />

succesvolle bouwjaren toe!<br />

Trudy Kwik


3<br />

Het begin<br />

Op zijn negentiende werd hij directeur,<br />

samen met zijn broers. En dat is hij nu al<br />

dertig <strong>jaar</strong>, met een mooi aanstaand<br />

jubileum van maar liefst honderd <strong>jaar</strong>. Hans<br />

<strong>Bouter</strong> blikt trots terug op hoogte- en<br />

dieptepunten.<br />

Hoe is <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> honderd <strong>jaar</strong> geleden<br />

begonnen?<br />

“Twee <strong>jaar</strong> geleden ben ik de archieven<br />

ingedoken om dit precies uit te zoeken. Mijn<br />

opa, Henri Cornelis <strong>Bouter</strong>, is toen samen<br />

met meneer Harteveld een aannemersbedrijf<br />

begonnen. Nu schrijf je je als nieuw bedrijf<br />

bij de Kamer van Koophandel in, vroeger had<br />

je dat niet. De KvK is pas in 1921 in<br />

Rotterdam opgericht en daarna landelijk<br />

uitgerold. Vanaf dat moment heeft elk bedrijf<br />

zich ingeschreven. Vanaf die tijd kan ik dus<br />

alleen documenten vinden. Ik vond onder<br />

andere het kasboek van toen. In 1922 was<br />

mijn opa 32 <strong>jaar</strong>. Voor die tijd is dat oud, dus<br />

ik ga ervan uit dat hij al veel eerder het<br />

bedrijf is begonnen; waarschijnlijk op zijn<br />

achttiende of negentiende <strong>jaar</strong>. Maar daar<br />

zijn geen papieren van bewaard gebleven<br />

helaas.”<br />

“<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> ben ik niet<br />

alleen, dat is ook iedereen<br />

die hier werkt.''<br />

Wat voor klussen deed opa <strong>Bouter</strong>?<br />

“Hij deed klussen voor Gemeente Leiden<br />

maar ook bij de mensen thuis. Veel<br />

particulier werk. Als er iets kapot was in een<br />

huis, een deur of een raam bijvoorbeeld, dan<br />

kon hij dat maken. Voor de gemeente<br />

maakte hij bruggen en deed veel<br />

onderhoud.”<br />

Hoe is je vader het bedrijf ingekomen?<br />

“Mijn vader, Hans <strong>Bouter</strong> senior, moest<br />

versneld het bedrijf in. Mijn opa had<br />

bloedkanker en is in 1965 overleden. Mijn<br />

vader maakte in de avonduren de MTS af, hij<br />

was toen een <strong>jaar</strong> of negentien. Hij werkte<br />

toen nog eventjes met de compagnon van<br />

zijn vader, maar na een paar <strong>jaar</strong> stapte<br />

Harteveld eruit. Hij werkte ook lang voor de<br />

particuliere markt, maar heeft ook zakelijke<br />

opdrachtgevers gevonden. Hij begon voor de<br />

Leidse Spaarbank, daar heeft hij veel voor<br />

gedaan. Dat werd later de Nutsspaarbank,<br />

toen de Fortis Bank en uiteindelijk is dat de<br />

ABN AMRO geworden. Voor die klant van<br />

mijn vader heb ik ook lang gewerkt.”<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> is een echt familiebedrijf,<br />

want jij en je twee broers Paul en Ronald<br />

zijn ook het bedrijf ingegaan. Heb jij de<br />

bouw met een paplepel ingegoten<br />

gekregen?<br />

“We zijn opgegroeid in een<br />

ondernemersgezin. Een echt Leids gezin, al<br />

zijn we wel in Valkenburg gaan wonen. Mijn<br />

vader had daar zelf een huis gebouwd. Toen<br />

ik een <strong>jaar</strong> of zes was, hielp ik al mee in de<br />

werkplaats. Dan ging ik vegen of opruimen.<br />

Ook mijn broers werkten voor de zaak. Ik<br />

vond het leuk, het moet je natuurlijk ook wel<br />

liggen. Toen ik wat ouder was, ging ik met de<br />

timmermannen mee op de bus. Ik wist ook<br />

niet anders dan dat ik van de LTS naar de<br />

MTS zou gaan.”<br />

Je werd vroeg directeur samen met je<br />

broers.<br />

“Dertig <strong>jaar</strong> geleden, ik was toen negentien,<br />

zijn mijn broers en ik directeur geworden van<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. Mijn vader is gestopt toen<br />

mijn moeder was overleden aan kanker. In<br />

het logo stond: <strong>Bouw</strong>, <strong>Bouw</strong>, <strong>Bouw</strong>. Drie<br />

keer <strong>Bouw</strong> dus, verwijzend naar de drie<br />

zoons”


4<br />

Er waren drie directeurs, nu nog maar één.<br />

Hoe is dat gegaan?<br />

“Mijn jongste broer Ronald was directeur,<br />

maar wilde na een tijdje toch voor een<br />

andere carrière gaan. Paul, mijn oudste broer<br />

werkte als uitvoerder. Ik zat net op kantoor<br />

en toen heb ik versneld het stuur<br />

overgenomen. Dat was best even pittig, ik<br />

was erg jong en moest alles nog leren. Paul<br />

was er wel, maar ik moest gewoon de<br />

offertes maken en met klanten in zee gaan.<br />

Terugkijkend was ik eigenlijk gewoon te<br />

jong. We hadden gelukkig al wat vaste<br />

klanten, dat scheelde een hoop.”<br />

Op een moment ben je een andere richting<br />

opgegaan: de zakelijke markt.<br />

“We deden veel particulier werk, maar ik zag<br />

dat we een andere kant op moesten als we<br />

wilden blijven bestaan. Ik ging me focussen<br />

op de zakelijke markt. Mijn broer Paul heeft<br />

in deze tijd ook besloten een andere weg in<br />

slaan, waar hij zijn creativiteit meer in kwijt<br />

kon.<br />

Het bijzondere aan mijn broer is dat hij nu<br />

weer projecten voor <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> uitvoert.<br />

Dat zijn meestal de ingewikkelde projecten<br />

waarbij ik zijn expertise van bijvoorbeeld<br />

staalconstructies nodig heb.<br />

Had je als directeur meteen een visie?<br />

“Nee, het was een kwestie van gewoon<br />

doen. Ik werd in het diepe gegooid, het was<br />

overleven. Maar al doende leert men.<br />

Achteraf denk je weleens: dat had ik écht<br />

anders moeten doen. Inmiddels ben ik 48<br />

<strong>jaar</strong>, dan denk je natuurlijk wel anders over<br />

bepaalde zaken van toen ik in de twintig<br />

was.”<br />

Dan bel ik hem op en zeg ik; “heb je even?”<br />

En inmiddels loopt hij alweer meerdere jaren<br />

op diverse projecten rond. Op Paul kan ik<br />

altijd bouwen en dat is zeer waardevol.''


5<br />

Kon je door die stap naar de zakelijke markt<br />

meer groeien?<br />

“Precies. Ik ben goed in netwerken. We<br />

hadden de Nutsspaarbank als klant. Mensen<br />

die daar werkten gingen soms verhuizen naar<br />

andere bedrijven en daar ben ik achteraan<br />

gaan jagen. Toen kregen we de Konmar als<br />

klant en zijn we supermarkten gaan<br />

verbouwen. Er werd een balie geplaatst door<br />

een interieurbouwer, ik sprak met die<br />

mensen: Dat kunnen wij ook voor jullie doen<br />

hoor. En zo kregen we steeds grotere<br />

klussen. Mijn netwerk is de afgelopen jaren<br />

als een olievlek gegroeid. Diversen retail<br />

merken en winkels kwamen erbij en ook<br />

voor de Gemeente Leiden een enorme slag<br />

geslagen met het verduurzamen van<br />

diversen gebouwen.<br />

Je hebt klanten als Tommy Hilfiger, Isabel<br />

Marant en Calvin Klein. Jullie hebben in de<br />

PC Hooftstraat veel gewerkt en nu in The<br />

Mall of the Netherlands. Hoe kom je aan die<br />

opdrachtgevers?<br />

“Echt netwerken. Het is telkens weer iemand<br />

tegenkomen en vertellen wat je doet. Blijven<br />

jagen en laten zien wat we hebben gemaakt.<br />

Als klanten tevreden zijn, dan verwijzen ze je<br />

weer door naar anderen. Het is veel geven,<br />

maar je krijgt er ook weer veel voor terug.<br />

We maken ook echte kwaliteit. We hebben<br />

hard gewerkt om met zijn allen op een hoog<br />

niveau te komen. Daar ben ik echt trots op.”<br />

Werk je ook veel in Leiden?<br />

“In Leiden kennen veel mensen onze naam<br />

wel. Ons netwerk ligt er minder, dat probeer<br />

ik momenteel te verstevigen. De afgelopen<br />

twee <strong>jaar</strong> hebben we ontzettend veel voor<br />

Gemeente Leiden gedaan, dat vind ik ook<br />

weer heel erg leuk. We hebben ook een<br />

mooie kledingwinkel gebouwd in de<br />

Haarlemmerstraat.”<br />

Je werkt nu ruim dertig <strong>jaar</strong>. De honderd<br />

<strong>jaar</strong> is een mijlpaal. Heb je ook dieptepunten<br />

gehad?<br />

“Die honderd <strong>jaar</strong> is echt een mijlpaal. <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong> is honderd <strong>jaar</strong>. <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> ben ik<br />

niet alleen, dat is ook iedereen die hier nu<br />

werkt en hier heeft gewerkt. Ik sta toevallig<br />

aan het stuur, maar we doen het met z’n<br />

allen. Ook die mooie winkels zijn<br />

hoogtepunten voor me. Dieptepunten horen<br />

er helaas bij. De retail heeft het afgelopen<br />

<strong>jaar</strong> harde klappen gehad. Dat heeft me flink<br />

wakker geschud, het lag helemaal stil. Ik<br />

probeer daardoor weer terug naar de basis<br />

te gaan. In 2008 kwam de crisis en de bouw<br />

hobbelt er altijd economisch natuurlijk een<br />

<strong>jaar</strong>tje of twee achter aan. Ik heb toen veel<br />

mensen moeten ontslaan. We zijn toen van<br />

tweeëndertig man naar vijftien gegaan. Dat<br />

is me niet in de koude kleren gaan zitten en<br />

heeft me echt pijn gedaan. Ik was er echt<br />

verdrietig van. Het was een zwaar <strong>jaar</strong>, maar<br />

we zijn er doorheen gekomen. En uiteindelijk<br />

heb ik toch weer mensen naar me toe weten<br />

te trekken en we hebben nu echt zo'n onwijs<br />

leuk team. Daar ben ik supertrots op.”<br />

Je hebt nu vijftien man in dienst. Zijn jullie<br />

een hecht team?<br />

“Ja zeker. Voor de pandemie organiseerden<br />

we twee keer per <strong>jaar</strong> een feest, meestal<br />

voor het kerstreces en voor de bouwvak. Of<br />

een barbecue in de zomer voor het pand. En<br />

we gaan wintersporten. Dat wilden we al<br />

eerder doen, maar toen brak corona uit. De<br />

ene keer nemen de collega’s hun partners<br />

mee, de andere keer doen we het met dit<br />

clubje alleen. Je merkt dat het een hecht<br />

team is. Een tijdje geleden hadden we vaker<br />

op vrijdagmiddag een borrel, daar zouden we<br />

nu wat meer energie in kunnen steken. Dat<br />

gaat in golfbewegingen.”


Je vader heeft het jubileum net niet meer<br />

meegemaakt.<br />

“Hij is afgelopen <strong>jaar</strong> overleden op een<br />

respectabele leeftijd van 86 <strong>jaar</strong>. Sinds hij is<br />

overleden, merk ik hoe trots ik op hem ben<br />

wat hij allemaal gedaan heeft. Ik had het er<br />

onlangs nog met mijn broers over. We<br />

hadden een bijeenkomst met zijn allen want<br />

het huis van mijn vader was verkocht. Het<br />

was een soort van afronding. We haalden<br />

herinneringen op en beseften dat hij ons<br />

gevormd heeft. En ik weet zeker dat hij<br />

supertrots is dat zijn drie zoons hard voor<br />

het bedrijf hebben gewerkt.”<br />

6


7<br />

Het Gezin<br />

Een goedlopend familiebedrijf met een<br />

hardwerkende directeur. Dat kan alleen als je<br />

dat goed geregeld hebt met je gezin.<br />

Echtgenote Selma Jansen - <strong>Bouter</strong> en haar<br />

zonen Gyan en Zino vertellen over Hans<br />

<strong>Bouter</strong>.<br />

Eigenlijk heeft Hans dit <strong>jaar</strong> twee jubilea te<br />

vieren: het honderdjarig bestaan van zijn<br />

bedrijf, maar ook dat hij tien <strong>jaar</strong> samen met<br />

Selma is. In 2012 leerden ze elkaar kennen en<br />

in 2019 trouwde het stel. Het<br />

huwelijksaanzoek ging op een hele bijzondere<br />

manier: de zonen van Selma regelden dat<br />

samen met Hans. Gyan (15 <strong>jaar</strong>) vertelt: “Ik<br />

was met Hans op de woonboot en vroeg hem<br />

gewoon: wanneer ga je nou eens met mama<br />

trouwen? Hij reageerde eerst een beetje stug,<br />

maar een half uur later zaten we al naar ringen<br />

te kijken.” Het aanzoek gebeurde in Kroatië,<br />

een land waar het gezin graag komt en waar<br />

Hans vroeger met zijn ouders ook vaak kwam.<br />

“Het was leuk om dat samen te doen, heel<br />

bijzonder. Het heeft ons nog meer<br />

verbonden.”<br />

Het moge duidelijk zijn, Hans heeft een goede<br />

band met de zonen van Selma. Zino (13 <strong>jaar</strong>):<br />

“We golfen vaak samen. Hij kan het heel goed,<br />

ik leer het van hem. Hans komt vaak bij mij en<br />

mijn broer kijken bij hockeywedstrijden en op<br />

vakantie gaan we vaak duiken. Leuk om dat<br />

samen te doen.” Selma: “Vanaf het moment<br />

dat wij samen waren, heeft Hans heel snel de<br />

vaderrol voor mijn zonen aangenomen. Dat<br />

was mooi om te zien. Hij gaat ook vaak met de<br />

jongens barbecueën. Hij neemt hen mee om<br />

vlees te halen en dan maken ze samen een<br />

hele maaltijd. Daar geniet hij echt van.” Zino<br />

vult lachend aan: “Barbecueën doet hij het<br />

hele <strong>jaar</strong>, zelfs in de winter. Dan staat hij met<br />

een lampje op zijn hoofd buiten bij de grill.”<br />

Rust in bouwen<br />

Selma weet nog de eerste keer dat Hans haar<br />

het bedrijf liet zijn. “Ik zag zijn bevlogenheid,<br />

zijn passie en zijn trots op zijn mensen. Hij is<br />

een workaholic, ondernemen is echt<br />

topsport.” Ook tijdens vakanties ging het door.<br />

Selma merkt nu wel dat Hans het bewust wat<br />

rustiger aan doet. “Ik heb er alle begrip voor<br />

natuurlijk, het is zijn eigen bedrijf. Maar vooral<br />

uit bescherming heb ik af en toe wel even op<br />

de rem getrapt. Een tijd stond werk bij hem op<br />

de eerste plaats, en het gezin en het genieten<br />

wat lager.<br />

“Wanneer ga je nou eens<br />

met mama trouwen?”<br />

Nu is dat anders. Hij kan echt genieten van<br />

wat er staat. Hij zegt vaak dat hij meer rust wil<br />

inbouwen, ik ben benieuwd of hem dat gaat<br />

lukken, haha. Ik merk dat hij vertrouwen in de<br />

mensen op kantoor heeft en dat hij wat meer<br />

afstand kan nemen. Maar een ondernemer<br />

blijft een ondernemer, hij blijft bezig. Als hij<br />

een plan heeft, dan stippelt hij het helemaal<br />

uit en als hij bijna klaar is dan deelt hij het met<br />

mij. Ik maak de vergelijking weleens met een<br />

marathon lopen. Hans is al bij de finish en ik<br />

moet mijn veters nog strikken.”<br />

De twee wonen boven de zaak. Selma werkt<br />

in het speciaal onderwijs. “Onze werklevens<br />

zijn gescheiden, we hebben dus genoeg<br />

gespreksstof. Ik loop vaak het kantoor binnen.<br />

En Hans vertelt veel over projecten. Als we<br />

door een winkelstraat lopen langs een winkel<br />

die door <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> is gebouwd, dan zegt<br />

hij: deze hebben wij gemaakt hè? We kunnen<br />

sowieso geen winkel in zonder dat hij kritisch<br />

ernaar kijkt. Is het licht goed? En de<br />

afwerking?” Samen hebben ze een woonboot.<br />

Hans bouwde die samen met broer Paul. “We<br />

gaan er geregeld even heen, het is heerlijk om<br />

dan helemaal weg te zijn. Even rust. Hans<br />

geniet daar echt van merk ik.”


8<br />

Zorgzaam & betrokken<br />

Getrouwd zijn met een handige man, dat komt<br />

vast goed uit als je klusjes in huis hebt. “Hans<br />

is dan wel op de bus begonnen in het bedrijf,<br />

hij is zelf niet meer van het uitvoeren dus<br />

helaas. Maar hij weet wel heel goed wie hij<br />

moet bellen als we iets in huis te doen<br />

hebben,” lacht Selma. Ze beschrijft hem als<br />

een bescheiden man die niet graag op de<br />

voorgrond treedt. “Hij is heel zorgzaam en<br />

betrokken. Hij staat bijvoorbeeld elke ochtend<br />

de broodjes te smeren voor de jongens en<br />

maakt koffie voor mij. Ik vond hem altijd een<br />

zachte man. Maar toen ik een tijdje op<br />

kantoor werkte, zag ik ook dat hij een<br />

zakelijke kant had. Dat moet natuurlijk ook als<br />

je de directeur bent.''<br />

Achternaam<br />

Gyan en Zino hebben ook de achternaam van<br />

Hans aangenomen. “Toen wij gingen trouwen,<br />

wilden de jongens ook <strong>Bouter</strong> heten. Dat<br />

moesten we aanvragen bij het ministerie, het is<br />

echt een hele procedure. Sinds september van<br />

het afgelopen <strong>jaar</strong> is het officieel. En toen we<br />

per post de bevestiging kregen dat Gyan en<br />

Zino vanaf dat moment <strong>Bouter</strong> als achternaam<br />

hadden, vlogen ze Hans om de nek uit blijheid.<br />

En zo is de cirkel rond.”


9<br />

De broers <strong>Bouter</strong><br />

"Trots op Hans, maar ook op<br />

onze vader, moeder en opa"<br />

Hans heeft twee oudere broers: Ronald en<br />

Paul <strong>Bouter</strong>. De drie broers werden tussen de<br />

houtkrullen geboren. “We hielpen veel mee. Ik<br />

liep vanaf mijn achtste al emmers zand te<br />

sjouwen. Het was leuk en spannend, maar ook<br />

weleens niet want dan wilde je gewoon<br />

spelen,” vertelt Ronald, “het was altijd veel<br />

lachen. Dat is nodig in de bouw en dat is iets<br />

dat ik in mijn huidige bedrijf heb<br />

meegenomen.” Hij omschrijft zijn vader als<br />

een echte vakman en zijn moeder vulde hem<br />

aan. Hij heeft een mooie anekdote over haar:<br />

“Als er een factuur niet werd betaald, dan<br />

belde mijn moeder charmant en volhardend<br />

naar de klant. En er werd meteen betaald. Ze<br />

zei altijd: vliegen moet je vangen met stroop,<br />

niet met azijn. Zonder mijn moeder was er<br />

zeker geen <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> geweest.”<br />

Paul vertelt over zijn vader: “Hij heeft me<br />

opgeleid. Hij liep altijd met een tabellenboek,<br />

ik ben blij dat ik tegenwoordig een<br />

rekenmachine kan gebruiken. Hij was een kei<br />

in hoe te handelen als er iets misging.”


10<br />

Gouden team<br />

De broers werden gedrieën directeur toen<br />

vader uit het bedrijf stapte. Ronald vertelt<br />

over die tijd: “We waren jong, eigenlijk te<br />

jong. Toen stonden we er niet bij stil en<br />

was het gewoon een kwestie van doen.<br />

Mijn vader, moeder en opa waren mijn<br />

drijfveren. Ik wilde loyaal aan hen blijven.”<br />

Ronald was veertien <strong>jaar</strong> directeur, daarna<br />

vond hij het tijd voor iets anders. Hans zat<br />

nog in militaire dienst en door een brief te<br />

schrijven aan de Koningin kon Ronald zo<br />

zijn jongste broer terughalen en opleiden.<br />

Ronald is zich vervolgens gaan omscholen.<br />

“Ik heb nu een bedrijf in het coachen van<br />

mensen in hun persoonlijke ontwikkeling.<br />

Ondernemen doe ik met plezier, dat heb<br />

ik immers van huis uit meegekregen.” Ook<br />

Paul is na verloop van tijd gestopt als<br />

directeur. “Vanwege mijn gezondheid<br />

stopte ik, het gaf me teveel stress. Ik ben<br />

andere dingen gaan doen, maar altijd<br />

betrokken gebleven bij de zaak.” Ook nu<br />

hij gepensioneerd is, werkt hij nog altijd<br />

voor zijn jongste broer. “Als er problemen<br />

zijn, dan word ik ingevlogen. Leuk om te<br />

doen. In al die jaren heb ik natuurlijk de<br />

nodige expertise opgebouwd. Ik voel met<br />

dan ook het beste thuis op de werkvloer,<br />

helemaal als het gecompliceerd is op<br />

technisch en organisatorisch gebied. Dat<br />

houdt me scherp.”<br />

Geef nooit op<br />

De broers zijn trots op hun jongste broer<br />

en de honderd <strong>jaar</strong> dat het familiebedrijf<br />

bestaat. “Ik ben trots op Hans, maar ook<br />

op mijn vader, moeder en opa. Het is mooi<br />

om te zien hoe Hans de high end-markt<br />

op is gegaan en daarmee het bedrijf heeft<br />

laten groeien. Ik wil het bedrijf bedanken<br />

dat het me leerde dat ik nooit moet<br />

opgeven. ‘Geef nooit op’ dat motto moet<br />

op mijn grafsteen komen te staan. Het<br />

heeft me flink wat gekost, maar ook<br />

opgeleverd.” Paul vult aan: “Ik ben ook erg<br />

trots op de honderd <strong>jaar</strong>. Weinig andere<br />

bedrijven redden dat tegenwoordig. Ik<br />

ben benieuwd of na Hans het bedrijf kan<br />

worden doorgezet. Dat zou leuk zijn.”<br />

Hij werkt graag met zijn broer. “We<br />

hebben een gave: we kunnen beeldend<br />

communiceren over de telefoon. Ik heb<br />

aan een half woord genoeg en weet<br />

meteen waar hij het over heeft. We doen<br />

ook weleens samen projecten, zoals de<br />

woonboot voor Hans. Privé gaan we met<br />

onze gezinnen op vakantie. Wat dat<br />

betreft zijn we echt een gouden team.”


11<br />

Arie Siera,<br />

&<br />

Peter Selier<br />

Piet Kluivers<br />

Piet Kluivers is wellicht de langst werkende<br />

onderaannemer van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. In 1986<br />

begon hij zijn bedrijf Kluivers<br />

Projectstoffering en meteen kon hij bij <strong>Bouter</strong><br />

aan de slag. Dat was eerst voor Hans senior<br />

en later namen de zonen het over. “Als ze<br />

stoffeerwerk hebben, dan bellen ze ons,”<br />

aldus Piet. Zijn zonen Ed en Peter zitten nu in<br />

het bedrijf, hij is immers 75 <strong>jaar</strong> en werkt niet<br />

meer. “Ik heb altijd veel waardering voor<br />

Hans, de huidige directeur, gehad. Hij was een<br />

jong broekie die de zaak is gaan leiden. En dat<br />

doet hij perfect. We hebben een goede band<br />

opgebouwd. Ik werk graag voor hem, we<br />

hebben nooit problemen gehad. En het is<br />

altijd gezellig werken met zijn ploeg.”<br />

Piet is voor <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> door heel Nederland<br />

geweest en werkte in winkels van Calvin Klein<br />

tot kinderdagverblijven. “Hans belde me eens:<br />

Je moet even zestig meter regelen voor me.”<br />

Is goed, zei ik. Maar het moest morgen, in<br />

Antwerpen en na 16.00 uur. Voor Hans doe je<br />

dat.”<br />

Al 25 <strong>jaar</strong> werkt Arie Siera van SieraStuc bij<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. “Dat ging via een andere<br />

onderaannemer. In de bouw gaat het altijd via<br />

via.” Hij werkt er naar zijn zin. “Het is een<br />

Leids bedrijf, dat spreekt me aan als<br />

Leidenaar. Er werken mensen die je kent en<br />

die je mag, daar doe je je best voor.” Hij maakt<br />

lange dagen: vroeg opstaan om 06.00 uur,<br />

materialen halen, dan door naar de locatie en<br />

om 17.15 uur thuis.<br />

“Met de mensen van <strong>Bouter</strong> is het altijd<br />

gezellig. Vaak is het werk voor langere tijd,<br />

dan trek je twee weken of langer met elkaar<br />

op.” Ook zijn ze tevreden over Arie. “Hans<br />

heeft veel stukadoors gehad, maar blijft bij mij<br />

hangen. Hij is loyaal aan mensen, als je goed<br />

voor hem bent dan is hij dat ook voor jou.<br />

Maar je moet hem niet in de maling nemen.”<br />

"Als je goed voor Hans<br />

bent, dan is hij ook<br />

goed voor jou"<br />

Ook via via kwam Peter Selier van<br />

Schildersbedrijf Eco-Vision bij <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong><br />

terecht. “Dat is een grappig verhaal. De<br />

toenmalige secretaresse trainde bij mij op de<br />

sportschool. Ze nodigde me uit voor haar<br />

ver<strong>jaar</strong>dag en daar waren ook de drie broers.<br />

We maakten een praatje en zo kwam ik bij<br />

hun bedrijf terecht.” En dat is al 24 <strong>jaar</strong><br />

geleden. “Tijd vliegt als je het naar je zin hebt.<br />

Anders was ik wel weg. Ik kan heel goed door<br />

een deur met Hans, ik werk graag voor zijn<br />

bedrijf. Ik schilder woningen, retail, alles is<br />

mogelijk. Voorlopig ga ik nog zo door, tenzij ik<br />

de loterij win.”


12


13<br />

Ernst Barthen<br />

Een echte sparringpartner, zo noemt Hans<br />

zijn goede vriend Ernst Barthen, de eigenaar<br />

van Riool.nl en Huurmaat. De twee werken<br />

samen, dat deed de generatie voor hen ook<br />

al. Ze spreken geregeld af om en privé<br />

bijpraten als ondernemers onder elkaar.<br />

“Ik heb hem bij wijze van spreken geboren<br />

zien worden,” begint Ernst Barthen, “Mijn opa<br />

en oma woonden in Valkenburg, daar<br />

woonden de ouders van Hans ook. Ik speelde<br />

daar veel, vooral met Paul en Ronald maar ook<br />

met Hans.” De families kenden elkaar doordat<br />

het allebei aannemers waren. “Mijn<br />

grootvader was een aannemer. Bij mijn vader<br />

is het bouwen minder geworden, maar<br />

daarvoor hebben ze geregeld samengewerkt.<br />

De generatie daarvoor handelde en wandelde<br />

met elkaar, hoe concreet kunnen we helaas<br />

niet meer vinden in de archieven. Vroeger<br />

waren ze denk ik ook meer concurrenten van<br />

elkaar, ze visten immers in dezelfde vijver. Ik<br />

las dat het bedrijf van mijn opa een<br />

aanbesteding had gewonnen van een<br />

woningbouwvereniging, dan zal <strong>Bouter</strong> ook<br />

wel hebben meegedaan.”<br />

“Ik hoop nog veel avonturen<br />

met hem te mogen beleven”<br />

Ernst zat ook met de broers op school in<br />

Leiden. Daarna verwaterde het contact, maar<br />

via zijn vorige relatie kregen Ernst en Hans<br />

weer contact. “Toen die relatie overging, ben<br />

ik met Hans blijven omgaan. Contacten<br />

werden steeds beter. We gingen op vakantie.<br />

We werden vrienden en dat werd hechter<br />

toen Selma erbij kwam. En dat is het nog<br />

steeds.”<br />

Sparren<br />

Zakelijk komen ze elkaar tegen. “We zijn<br />

toeleverancier geworden van elkaar: wij<br />

leveren veel spullen aan <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. En<br />

Hans heeft veel verbouwingen voor ons<br />

gedaan, ook mijn eigen huis. Die verbouwing<br />

duurde twee <strong>jaar</strong>, dat was heel intensief. Veel<br />

dingen zaten tegen, dat is vaker zo als je met<br />

een monumentaal pand te maken hebt. Maar<br />

het is goed gekomen en ik ben erg blij.” De<br />

heren sparren over problemen die ze<br />

tegenkomen. “We zitten met hetzelfde<br />

probleem: de krapte op de arbeidsmarkt. Ik<br />

probeer me erbij neer te leggen, de mensen<br />

zijn er gewoon niet. Ik maak dan een keus om<br />

af te wachten.” Ook het familiebedrijf van<br />

Ernst bestaat al een tijd. “We bestaan net iets<br />

langer dan honderd <strong>jaar</strong>. We hebben ook<br />

steeds op andere locaties in de stad gezeten<br />

en nu al een tijd op de huidige locatie op de<br />

Hallenweg.”<br />

Rustiger aan<br />

De twee zien elkaar geregeld. “We gaan vaak<br />

samen eten. Daar houden we van. Ik heb<br />

horecaondernemers onder mijn klanten en<br />

vind het niet vervelend om hen te bezoeken.”<br />

Hoe zou hij Hans omschrijven? “Ik zou hem<br />

omschrijven als een gedreven en volhardend<br />

man. Als hij ergens instapt dan gaat hij er<br />

helemaal voor. Nu hij richting vijftig gaat, wil<br />

hij het wat rustiger aan gaan doen. Dat<br />

probeer ik ook, het is wel lastig voor<br />

ondernemers moet ik eerlijk zeggen. Voor<br />

Hans is het verstandig om te doen, hij maakt<br />

lange dagen. Eigenlijk begint hij om 06.30 uur<br />

al, als je niet uitkijkt kan je elke dag werken.”<br />

Nog steeds gaan Ernst en Hans met elkaar op<br />

vakantie, ook met hun gezinnen erbij. “We<br />

kunnen het goed met elkaar vinden en ik<br />

hoop nog veel avonturen met hem te mogen<br />

beleven.”


14


&<br />

15<br />

Jaco van der Kraan<br />

Pascal Kramer<br />

Al 22 <strong>jaar</strong> werkt Jaco van der Kraan bij <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong>. “Ik heb samen met Hans voor zijn<br />

vader gewerkt. Ik ken hem al een lange tijd, hij<br />

was toen zeventien <strong>jaar</strong>. Zijn vader was toen<br />

de directeur en hij wilde dat Hans het vak<br />

leerde kennen. Hij moest daarom met de<br />

timmermannen mee. Zijn vader zei: ‘Je moet<br />

weten waar je over praat.’ En ik liep toen<br />

stage. Na mijn militaire dienst werkte ik bij<br />

wat andere bedrijven, maar had het niet zo<br />

naar mijn zin. Ik kwam Hans tegen en hij<br />

stelde voor dat ik bij hem kwam werken. Hij<br />

had het bedrijf inmiddels met zijn broers<br />

overgenomen. Zo gezegd, zo gedaan. Ik was<br />

weer terug op het nest.”<br />

Pascal Kramer is bijna dertien <strong>jaar</strong> in dienst en<br />

daarvoor werkte hij ook al voor het bedrijf. “Ik<br />

ben hier via school terechtgekomen. Ik moest<br />

ervaring opdoen en kwam bij <strong>Bouter</strong> terecht<br />

voor vakantiewerk. Het beviel goed, want<br />

toen ik weer op school zat werd me gevraagd<br />

of ik hier mijn opleiding wilde doen. Dat heb<br />

ik gedaan en ik ben nooit meer weggegaan.”<br />

De heren zijn beide timmerman en uitvoerder.<br />

Ze werken op locatie bij winkels en kantoren<br />

en de laatste tijd ook particulier werk en doen<br />

daar de aansturing. “Als uitvoerder ben je de<br />

ogen en oren van Hans en de projectleider. Je<br />

zorgt dat alle materialen er op tijd zijn en<br />

iedereen weet wat hij moet doen,” legt Jaco<br />

uit.<br />

Zelfstandigheid<br />

Als je al zo’n lange tijd ergens werkt, dan moet<br />

je het wel naar je zin hebben. “Klopt,” zegt<br />

Pascal, “De sfeer is goed. Hans zorgt goed<br />

voor zijn mensen. Hij kan weleens streng zijn,<br />

maar dat is alleen als het nodig is. Hij is<br />

immers eindverantwoordelijk voor de<br />

projecten.”<br />

Jaco vindt de zelfstandigheid die de<br />

medewerkers krijgen fijn: “Bij andere<br />

bedrijven moet je lang werken om wat<br />

zelfstandigheid te krijgen. Hier bij <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong> word je een soort van voor de leeuwen<br />

gegooid. Toen ik begon, vroegen ze of ik m’n<br />

rijbewijs had. Die had ik. ‘Nou, daar staat de<br />

auto,’ zeiden ze. Dan mocht ik met de bus op<br />

pad. Of toen ik negentien was moest ik een<br />

leerling meenemen naar een timmerklus in<br />

Den Haag. Je draait gewoon meteen mee. In<br />

die jaren heb ik wel een band met Hans en het<br />

bedrijf opgebouwd, en met mij ook de andere<br />

collega’s. Daardoor doe je gewoon net een<br />

stapje extra je best.” Hij doelt op de winkels<br />

die koste wat het kost op een bepaalde dag<br />

open moeten gaan. “Als dat gebouw bij wijze<br />

van spreken de dag ervoor instort dan moet je<br />

het gewoon weer opbouwen. Je gaat door tot<br />

het klaar is.”<br />

Het geheim van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong><br />

De mannen zijn trots op het jubileum. Wat<br />

zou het geheim van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> zijn?<br />

Collegialiteit en arbeidsethos, zeggen Jaco en<br />

Pascal. “We hebben een gezellige club<br />

mensen die wat voor elkaar over heeft. Er zijn<br />

mensen die zeggen: 17.00 uur is 17.00 uur,<br />

maar zo zijn wij niet,” aldus Jaco. Pascal: “We<br />

hebben een goede band onderling. We deden<br />

vroeger veel mee aan de Lakenfeesten<br />

“peurbakkentocht”, ik denk dat we die tien<br />

keer hebben gewonnen. Twee weken lang<br />

werkten we met z’n allen na werk nog door<br />

aan onze peurbak. Er waren twee criteria voor<br />

ons: het bier moest mee kunnen en de<br />

barbecue moest passen. Leuk om met z’n allen<br />

aan te werken en daarna lekker te feesten op<br />

de boot.”


Jaco van der Kraan<br />

16<br />

"We hebben wat voor elkaar over"<br />

Pascal Kramer


17<br />

Bas Koets van PRJCT WRKS huurt <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong> geregeld als aannemer in als hij een<br />

winkel of restaurant gebouwd wil hebben.<br />

Zoals eentje van Tommy Hilfiger of Calvin<br />

Klein in de Mall of the Netherlands in<br />

Leidschendam. Of een ander high end merk<br />

op de PC Hooftstraat in Amsterdam. “In 2009<br />

leerde ik Hans kennen bij een klus. Toen ik<br />

later een aannemer nodig had, dacht ik<br />

meteen aan hem. Eén plus één is drie. En<br />

sindsdien zijn we partners.”<br />

Wat hem bevalt aan werken met Hans? “We<br />

kunnen goed klootzakken samen, zo noemen<br />

we dat. Hij komt voor zijn belangen op, ik<br />

voor de mijne. En dat is ook goed, begrijp me<br />

niet verkeerd. We zitten immers beide aan<br />

een andere kant van de tafel. We knallen dan<br />

even, maar komen er altijd weer goed uit.”<br />

Hij beschrijft Hans als ‘straight’: “Hij is altijd<br />

duidelijk en windt er geen doekjes om. Dat<br />

vind ik een goede eigenschap. Soms kunnen<br />

we tijdens een bespreking elkaar aankijken<br />

van: hoe gaan we dit oplossen? We begrijpen<br />

elkaar, aan één blik hebben we genoeg.” Ook<br />

privé spreekt hij af met Hans. “We gaan<br />

weleens eten samen. Het klikt gewoon. En we<br />

gaan vrolijk samen door.”<br />

Bas Koets<br />

"We kunnen goed<br />

klootzakken samen"


18<br />

Edwin Bogerd<br />

"Eerlijk en correct"<br />

Edwin Bogerd, van Gemeente Leiden van de<br />

afdeling grond- en vastgoedbedrijf, werkt al<br />

lang samen met Hans. “Ik denk zo’n<br />

vijfentwintig <strong>jaar</strong> als het niet langer is.” Voor<br />

de gemeente doet <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> verschillende<br />

projecten. Edwin vertelt: “Ze hebben voor ons<br />

verschillende panden verduurzaamd.<br />

Bijvoorbeeld bij buurthuizen. Daar werden<br />

zonnepanelen opgelegd of ze kregen een<br />

dikkere isolatie. Alles om energie te besparen<br />

en zo de gebouwen Paris proof te maken.<br />

Maar ze losten onlangs ook de bouwfouten<br />

van een andere aannemer op bij de Brede<br />

School op het Arubapad. Daarnaast doen ze<br />

ook dagelijkse klussen, zoals storingen of<br />

klachten verhelpen.<br />

En bovendien heeft <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> leerwerktrajecten<br />

aangeboden aan leerlingen die<br />

ervaring komen opdoen als timmerman of<br />

schilder bij hen in het bedrijf.” De<br />

samenwerking bevalt hem goed. “Hans is<br />

eerlijk en correct. Zijn mensen kunnen snel<br />

aanrijden als er iets moet worden verholpen.<br />

Het is snel geregeld en de zaken verlopen<br />

zoals we het graag willen.” Bedrijven die voor<br />

Gemeente Leiden werken moeten een<br />

aanbesteding doorlopen. “Dat is wettelijk<br />

geregeld. Maar het is dan fijn dat je met een<br />

bedrijf werkt dat de stad kent en weet wat er<br />

speelt.”


19<br />

Matthijs de Vries<br />

"Trots op je werk"<br />

Joey van der Aa


& Joey van der Aa<br />

Mathijs de Vries<br />

20<br />

Mathijs de Vries en Joey van der Aa zijn<br />

allebei projectleiders bij <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. Joey<br />

doet dat al ruim zeven <strong>jaar</strong> en Mathijs is er<br />

sinds drie <strong>jaar</strong> werkzaam. Joey vertelt: “Ik<br />

focus me met name op projecten in Leiden en<br />

dan vooral onderhoud. Vaak gaat het om<br />

verduurzamingen of lastige bouwfouten die<br />

andere aannemers nog niet hebben kunnen<br />

oplossen. Als bedrijf zijn we trots op deze<br />

samenwerking.” Mathijs is net bezig met een<br />

nieuwbouwproject in Waddinxveen en leidt<br />

ook vaak retailprojecten. “Ik heb de grote<br />

Polestar-winkel in Amsterdam mogen doen.<br />

Dat is zo gaaf geworden, ik ben daar echt<br />

trots op. Ik liep er laatst nog langs en ging<br />

even binnenkijken. Als je dan door je eigen<br />

bouwwerk loopt, is dat wel heel gaaf. Ik ben<br />

graag op locatie als de jongens aan het werk<br />

zijn. Dan kan ik even kijken hoe het daar gaat<br />

en dan wil ik ze ook het gevoel geven dat ze<br />

er niet alleen voor staan. We hebben heel<br />

veel leuke onderaannemers waar we mee<br />

werken en, ja, in goede en in slechte tijden<br />

weten we mekaar gewoon te vinden. Joey<br />

stelt de vrijheid die hij in zijn werk krijgt erg<br />

op prijs: “Je mag zelf bedenken hoe je het<br />

aanpakt, natuurlijk wel in samenspraak met de<br />

opdrachtgever. We krijgen vertrouwen om<br />

het te doen.” Mathijs is het daarmee eens: “Je<br />

krijgt inderdaad veel vrijheid om het project<br />

op te pakken zoals je zelf wilt. Je moet er wel<br />

zelf achteraan. Ik schakel graag met mijn<br />

collega Edwin. Ik vraag hem vaak: hoe zou jij<br />

dit doen? Het is fijn om even te kunnen<br />

sparren. Dat is het voordeel van ene klein<br />

bedrijf. Hans is dan wel de directeur, maar<br />

niet eentje die op een gouden troon op de<br />

tiende verdieping zit. Met hem overleg ik ook<br />

graag.”<br />

Makkelijk volk<br />

Op kantoor heerst volgens de heren een<br />

goede sfeer. Joey: “Je merkt dat de collega’s<br />

het goed met elkaar kunnen vinden. Ze<br />

zeggen over bouwers dat het makkelijk volk<br />

is, dat klopt.” Mathijs vult aan: “Kijk, je kunt<br />

wel heel onaardig tegen de timmerman gaan<br />

doen of tegen je collega, maar je hebt ze<br />

allemaal keihard nodig. We doen weleens een<br />

biertje met z’n allen op vrijdag, dat moeten we<br />

er echt inhouden. Door corona komen dat<br />

soort activiteiten stil te leggen, ik hoop dat we<br />

het weer gaan oppakken. Net als de uitjes met<br />

collega’s.”<br />

Onderzoek<br />

De mannen zijn trots op het jubileum. Joey<br />

heeft nog onderzoek gedaan bij Erfgoed<br />

Leiden om oude documenten van het bedrijf<br />

te zoeken. “Dat was interessant om te doen.<br />

Ik kwam oude foto’s en krantenartikelen<br />

tegen en zelfs vergunningsaanvragen uit<br />

1930. Opa <strong>Bouter</strong> maakte veel bruggen voor<br />

Gemeente Leiden, ik wist dat helemaal niet.<br />

Dat zijn inmiddels de monumentale bruggen<br />

bij de grachten die je in de stad ziet. Ik ben<br />

een echte Leidenaar. Het is leuk dat ik bezig<br />

ben met panden waar ik vroeger ook kwam. Ik<br />

typte vroeger in de bibliotheek mijn<br />

werkstukken voor school op de computer, en<br />

nu werk ik daar. Dat maakt het wel bijzonder.”


21<br />

Bram Kruisbergen<br />

Bram Kruisbergen van Kruisbergen Project<br />

Realisatie (KPR) kwam twaalf <strong>jaar</strong> geleden in<br />

contact met Hans <strong>Bouter</strong>. “Ik had iemand<br />

nodig die winkels kon bouwen. Via via werd<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> me aangeraden.” De eerste<br />

winkels die ze samen realiseerden waren de<br />

vestigingen van modemerk Sandwich in<br />

Dordrecht, Hellevoetsluis, Spijkenisse,<br />

Leidschendam en Capelle aan den IJssel.<br />

Bram: “De samenwerking bevalt nog steeds<br />

goed. We hebben fijn contact samen. Er zijn<br />

korte lijnen. Voor Hans geldt: een man een<br />

man, een woord een woord. Ik hoop in de<br />

toekomst nog veel samen te kunnen werken.”<br />

"Een man een man,<br />

een woord een woord"


22<br />

Rogier van Duyn<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> kan niet alleen goed winkels<br />

bouwen, maar ook fitnesstudio’s. Dat blijkt<br />

wel uit de succesvolle samenwerking met<br />

Rocycle. In 2016 opende de eerste<br />

spinningstudio de deuren in het centrum van<br />

Amsterdam. Daarna werd er uitgebreid naar<br />

de Pijp, Utrecht, Rotterdam en Amsterdam-<br />

Oost. Allemaal gebouwd door <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>.<br />

"De mensen van <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong> denken mee en<br />

kijken naar oplossingen"<br />

Eigenaar Rogier van Duyn vertelt: “De<br />

mensen van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> denken mee en<br />

kijken naar oplossingen. Ze hebben oog voor<br />

detail. Bij een fitness moet je met veel zaken<br />

rekening houden: de kleedkamers, toiletten en<br />

douches en de sportruimte zelf. En ook niet<br />

onbelangrijk: onze studio’s zien er heel goed<br />

uit. Ik krijg er heel veel complimenten over. Ik<br />

ben blij met de samenwerking en hoop dat we<br />

samen meer vestigingen kunnen openen.”


23<br />

Marianne Seijn<br />

"Nooit met tegenzin naar werk"<br />

Edwin Buitelaar


Marianne Seijn<br />

& Edwin Buitelaar<br />

24<br />

De een werkt al zeventien <strong>jaar</strong> bij <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong>, de ander elf <strong>jaar</strong>. Dan moet je het wel<br />

naar je zin hebben. “Dat klopt,” zegt Edwin<br />

Buitelaar, “In die zeventien <strong>jaar</strong> ben ik nog<br />

nooit met tegenzin naar mijn werk gegaan.”<br />

Dat komt volgens hem door de vrijheid die hij<br />

krijgt. “Mijn vrouw is een tijd ernstig ziek<br />

geweest, ik kreeg toen alle ruimte die ik nodig<br />

had. Er werd nooit gezegd: waarom ben je er<br />

niet?” Marianne Seijn herkent dat ook: “Als je<br />

een dag vrij moet hebben, is dat nooit een<br />

probleem.”<br />

Vanwege de projecten door het hele land zijn<br />

de collega’s minder op kantoor te vinden.<br />

Zetten ze vroeger op vrijdagmiddag de frituur<br />

aan voor een gezellig borrel, nu gaan de<br />

meeste collega’s na hun harde werk door het<br />

land gelijk naar huis. Edwin: “Als je de hele<br />

week op een locatie ver weg zit, dan is het<br />

ook wel fijn om op vrijdag op tijd naar huis te<br />

gaan. Het contact onderling is veel<br />

telefonisch. Ik zie de jongens nog weleens op<br />

de werkvloer gelukkig. Ik vind het belangrijk<br />

dat onze collega’s een band met elkaar<br />

hebben. Daar moet je wel aan blijven werken,<br />

we zijn immers een klein team.”<br />

Edwin is projectleider. “Als mensen ons bellen<br />

voor een offerte voor een winkel of iets<br />

particuliers, dan kom ik de opname doen. Ik<br />

maak een offerte en als het dan een opdracht<br />

wordt, ga ik het regelen. Ik zorg voor de<br />

inkoop, stel een bouwteam samen en met<br />

elkaar gaan we aan de slag. Van begin tot eind<br />

ben ik de contactpersoon. Het is heel leuk,<br />

samen maak je van niets naar iets.”<br />

Zijn leukste klus? “Dat was bij Schiphol. We<br />

moesten achter de douane een winkel<br />

bouwen.<br />

Een grote logistieke puzzel, want alle<br />

producten die we nodig hadden moesten<br />

worden gecontroleerd vanwege de veiligheid.<br />

We moesten ook 24 uur per dag beschikbaar<br />

zijn, dat maakte het zwaar. Maar toen de<br />

winkel klaar was, was ik heel trots!”<br />

Inzicht<br />

Marianne is financieel manager, zij doet de<br />

boekhouding van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. “In die elf <strong>jaar</strong><br />

dat ik hier werk, heb ik het bedrijf zien<br />

groeien. In 2012 was er een crisis, ook hier<br />

hebben we zware klappen gehad. Er moesten<br />

mensen worden ontslagen. Maar hoe heftig<br />

dat ook was, het waren wel de juiste stappen<br />

om door te groeien en te blijven bestaan. Dat<br />

vind ik knap van Hans. Dat inzicht moet je wel<br />

hebben, daar moet je wel hard in zijn. Doe het<br />

maar eens na: <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> bestaat honderd<br />

<strong>jaar</strong>. Ze bestaan nog en groeien. Dat is zeker<br />

in deze coronatijd heel knap.”<br />

De collega’s hadden voor corona geregeld<br />

uitjes. “We zijn naar ‘Heel Holland zingt<br />

Hazes’ geweest. Of we gingen bowlen.”<br />

Edwin: “Als we dan wat doen dan doen we<br />

het ook wel goed. Het kan niet op. Echt een<br />

aangekleed uitje, we gaan dan ook eten. We<br />

zouden nog op wintersportvakantie gaan,<br />

maar de pandemie gooide roet in het eten.<br />

Dat komt vast nog wel een keer.” Marianne<br />

vult aan: “We deden ook vaak voor de<br />

zomervakantie een bbq met alle collega’s.<br />

Heel gezellig eten en drinken voor ons pand.”<br />

Daar heeft Edwin ook nog goede<br />

herinneringen aan. “We gingen<br />

sumoworstelen met zo’n groot pak aan. Toen<br />

heb ik Hans in het zwembad gegooid. We<br />

moesten hem er echt uittrekken, want dat pak<br />

was heel zwaar,” lacht hij. Marianne knipoogt:<br />

“Dat was helaas net voor mijn tijd.”


25<br />

Builing & More<br />

De afgelopen <strong>100</strong> <strong>jaar</strong> heeft het team van<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> aan vele projecten mogen<br />

werken. Uiteraard mogen deze niet ontbreken<br />

in dit <strong>magazine</strong>. Hier een selectie van de<br />

projecten waar wij vol trots aan gebouwd<br />

hebben, met grote namen zoals Profuomo,<br />

Rocycle Studio, Polestar en DSquared.


Profuomo Den Haag<br />

26<br />

Zo’n vijftien <strong>jaar</strong> geleden bouwde ik de eerste<br />

Profuomo op de PC Hooftstraat in<br />

Amsterdam. Hij staat er nog steeds en onlangs<br />

deden we de restyling ervan. In 2019<br />

mochten we voor de Haagse vestiging aan de<br />

slag. Het ging om een oud, leeg pand dat we<br />

hebben ingebouwd met alles erop en eraan.<br />

We waren zeven weken bezig en werkten van<br />

07.00 uur tot 17.00 uur en vlak voor de<br />

opening gingen we in de avonden en de<br />

weekenden door. De winkel moet dan<br />

gewoon af, er is geen weg terug.<br />

Architect: Profuomo<br />

Opdrachtgever: Prjct Wrks


27<br />

Rocycle Studio<br />

Voor Rocycle hebben we bijna alle<br />

vestigingen gebouwd. Eigenaar Rogier van<br />

Duyn is fijn om mee te werken, een<br />

ondernemer pur sang. Hij bedacht het<br />

concept van super-de-luxe spinning studio’s,<br />

sportscholen waar je spinninglessen kunt<br />

volgen dus. We werken ongeveer dertien<br />

weken per vestiging. En dat zijn best<br />

ingewikkelde klussen.<br />

De studio zelf moet veertig centimeter dikke<br />

muren hebben, tijdens de lessen staat de<br />

muziek keihard en zo wordt de geluidsoverlast<br />

beperkt. Eigenlijk mini disco’s. We zijn nu op<br />

zoek naar een nieuwe locatie, dus we mogen<br />

binnenkort weer aan de slag.<br />

Architect: XML Architecten<br />

Opdrachtgever: Rogier van Duyn (Rocycle)


Polestar<br />

28<br />

Deze opdrachtgever ken ik nog van tien <strong>jaar</strong><br />

geleden, toen verbouwde ik Vodafonewinkels<br />

voor hem. Ik was hem een tijdje uit<br />

het oog verloren, maar in 2019 kwamen we<br />

weer in contact met elkaar. Hij vroeg me om<br />

de winkel van het automerk Polestar in de<br />

Van Baerlestraat in Amsterdam te bouwen.<br />

Met een team van twintig man van <strong>Bouter</strong><br />

<strong>Bouw</strong> namen we de klus aan. Het was een<br />

bijzondere opdracht, want er moesten drie<br />

auto’s in de winkel komen te staan op een<br />

verhoogde vloer.<br />

Die vloer moet dan versterkt zijn vanwege het<br />

gewicht van de bolides. De auto’s werden met<br />

een speciale rails naar binnengereden. En in<br />

de kelder zijn vergaderruimtes en een douche.<br />

De inrichting is clean en strak, dat lijkt<br />

makkelijk maar dat is het niet. Elk ding dat<br />

niet klopt, zie je meteen. Ik sprak laatst de<br />

manager nog, hij is heel trots op de winkel.<br />

Een engineer technisch hoogstandje. Ik hoop<br />

dat we er meer mogen bouwen.<br />

Architect: Polestar<br />

Opdrachtgever: De Haas Interior Partner


29<br />

DSquared<br />

Deze prachtige winkel op de PC Hoofstraat in<br />

Amsterdam bouwden we in 2017. Het zijn<br />

twee verdiepingen, op de begane grond veel<br />

jeans waar het merk bekend om staat, en op<br />

de tweede verdieping de chique mode voor<br />

dames. De winkel ademt Italiaans design, over<br />

elke millimeter is nagedacht. Alles moet<br />

kloppen.<br />

Het bouwen was onder enorme tijdsdruk, het<br />

was immers een lastig pand, maar uiteindelijk<br />

staat er een winkel van superieure kwaliteit.<br />

Architect: Storage Milano<br />

Opdrachtgever: KPR


30<br />

Verbouwing pand Amsterdam 2021<br />

Dit is de woning van een opdrachtgever<br />

van ons. Een mooi huis aan het<br />

Vondelpark. Het was een coole<br />

verbouwing: de keuken moest uit het<br />

souterrain naar boven en van het<br />

souterrain moest een mooie ruimte<br />

gemaakt worden. De trap heeft een rand<br />

met gebogen glas, dat hebben we speciaal<br />

uit Italië laten overkomen.<br />

Heel high end allemaal. We waren in<br />

totaal een half <strong>jaar</strong> bezig met deze<br />

verbouwing, het is echt prachtig<br />

geworden.<br />

Architect: Studio Higgs<br />

Opdrachtgever: Particulier


31<br />

De toekomst van<br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong><br />

<strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong> is een echt familiebedrijf.<br />

De opa van Hans, Henri Cornelis <strong>Bouter</strong>,<br />

richtte het bedrijf samen met J.G. Harteveld<br />

op in 1922. In 1956 nam de vader van Hans<br />

het bedrijf over. En Hans werd dertig <strong>jaar</strong><br />

geleden de directeur. Wie volgt Hans op? Daar<br />

hebben Gyan en Zino wel oren naar.<br />

Momenteel werken ze allebei voor het bedrijf.<br />

“Ik ben begonnen met stof vegen op de<br />

werkplaats. Ook ben ik meegegaan met een<br />

timmerman naar een locatie om ervaring op te<br />

doen op de bouwplaats. Het is leuk werk, wel<br />

zwaar: je moet om 06.00 uur opstaan om rond<br />

07.30 uur aan de slag te gaan in Amsterdam.”<br />

Nu houdt hij zich bezig met de social media<br />

van <strong>Bouter</strong> <strong>Bouw</strong>. “Ik vraag vaak foto’s op van<br />

projecten, dan bewerk ik ze wat met een mooi<br />

filtertje en dan plaats ik ze op onze socials.”<br />

Zino ziet zichzelf wel in de voetsporen van<br />

Hans treden. “Ik ben nu aan het helpen met<br />

vegen en opruimen. Ik wil net als Hans<br />

onderaan beginnen, van timmerman naar<br />

aannemer. Ik zou het heel leuk vinden als het<br />

kan, dan blijft het familiebedrijf bestaan. Maar<br />

ik moet natuurlijk eerst mijn middelbare school<br />

afmaken.”


32<br />

"Winkelinrichting, verduurzamen en onderhoud"<br />

Niet pushen<br />

Hun moeder Selma vindt dat leuk om te horen.<br />

“Hans zegt altijd: je moet het wel leuk vinden,<br />

anders moet je er niet aan beginnen. We gaan<br />

ze niet pushen. En ook al zijn het Gyan en<br />

Zino, Hans matst ze niet. Als ze werken op de<br />

zaak, ook al is het gewoon vegen, dan moet<br />

het goed zijn. Zo laat hij ze zien wat hard<br />

werken is. Mochten ze het willen doorzetten,<br />

dan zouden we dat heel leuk vinden. Maar als<br />

mijn jongens toch liever iets anders willen<br />

doen, dan is dat natuurlijk ook helemaal goed.”<br />

Plezier<br />

“Dat klopt,” zegt Hans, “het is leuk dat ze zich<br />

inzetten, maar we gaan ze niet pushen.”<br />

En hoe ziet hij de toekomst verder? “Ik wil nog<br />

wel groeien. Niet teveel mensen erbij. En ja,<br />

gewoon mooie projecten maken. Ik wil wel<br />

wat meer spreiding hebben in mijn<br />

portefeuille. Daarom ben ik me wat meer aan<br />

het oriënteren in de Randstad. Onze drie<br />

pijlers zijn winkelinrichtingen, verduurzamen<br />

en onderhoud. Dat moet je goed spreiden,<br />

want als er een onderdeel stil komt te liggen,<br />

dan heb je een probleem. Ook hebben we<br />

meer personeel nodig. Nu loopt alles gelukkig<br />

goed. Ik ga elke dag met plezier weer aan de<br />

slag.”


www.bouterbouw.nl

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!