OOG VOOR AFRIKA Vakantieboek

Twee van Afrika’s grootste olifanten kruisen de slagtanden
Mozambique en twee in eSwatini. In Durban pikken we onze Four
Wheel Drive met twee daktenten op. We kamperen de komende
drie weken de helft van de nachten op de auto en slapen de rest in
lodges. Met een ruim vol kampeergereedschap, eten en bovenop
de tenten nog een paar surfplanken hebben we alles bij ons en
zijn we klaar voor een laatste tour langs wilde dieren, afgelegen
plekken en mooie zonsondergangen. De jongens zijn helemaal wild
van het slapen op een autodak en kunnen niet wachten tot we in
St. Lucia zijn voor de eerste stop. Hier kamperen we in de tuin van
Elise, een oude Nederlandse bekende die trouwde met haar Zuid-
Afrikaanse liefde. In haar tuin hebben we mooi de kans om alles
van de auto en tenten even te testen. Dwars door het iSimangaliso
Wetland Park waar we onze eerste zebra’s, nijlpaarden en één
olifant zien rijden we door naar de grootste olifanten van Afrika die
dankzij de ruim aanwezige tseetseevlieg en de malariamug eeuwen
van stroperij hebben overleefd. De stropers konden immers niet
veilig bij ze komen.
Tembe Elephant Park
De camping is omheind met een hek, maar parelhoenders, impala’s
en nyala hebben daar maling aan (die fladderen of springen er
overheen) en zo struinen er altijd wel een paar dieren rond in het
tentenkamp. Finne is te jong voor de safari’s, maar het personeel
van Tembe kan oppassen zodat wij die beroemde, grootste
olifanten van Afrika kunnen gaan zoeken. En het duurt niet lang
voordat we een kudde bij het water tegenkomen. Ze zijn gigantisch
en met veel. De grootste komt langzaam onze kant op. Heel
dichtbij. ‘Kijk, kijk, kijk’, fluister ik naar achteren waar Rian en Raf
zitten om te ontdekken dat Rian en ons kind intussen op de vloer
van de Landrover liggen. Ik voel hun angst en zie twee gigantische
slagtanden de wagen naderen. Als ik wil kan ik er één met mijn
hand pakken. Ik durf geen foto te maken, bang dat de klik een
reactie veroorzaakt. Onze harten kloppen in onze keel. We waren
vergeten te vragen wat het gedrag van deze specifieke dikhuiden
was. En intussen hebben we geleerd dat dit van plek tot plek kan
verschillen. In het Zimbabwaanse Hwange waren ze verschrikkelijk
vriendelijk, een paar honderd kilometer verderop bij de Victoria
Falls erg agressief. De gids moet erg lachen om onze reactie. ‘Deze
zijn chill. Als je gewoon stil blijft zitten doen ze niks. Relax!’
Kosi Bay
Next stop is Kosi Bay, beroemd om de Utshwayelo’s, de Thongabenaming
voor fish traps. Vasco da Gama maakte in 1682 al
melding van deze slimme fuik-techniek om vis te vangen. Aan
boord van een kleine boot varen we over een groot meer en door
smalle waterwegen, totdat we in de verte nijlpaarden horen en
zien. Kapitein Ken brengt ons dicht bij de houten constructies die
al eeuwen dienst doen als fuik. De lokale tribe heeft het alleenrecht
op vissen hier en een groepje mannen haalt net een lading vis
binnen. Het is een spectaculair gezicht. Ken neemt ons ook mee »