2023 02 08 Wereldpremière van Widmann - Ruysdael Kwartet + Jörg Widmann
Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!
Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.
Wo 8 feb <strong>2<strong>02</strong>3</strong><br />
Grote Zaal<br />
20.15 uur<br />
Serie<br />
Kamermuziek<br />
internationaal<br />
<strong>Wereldpremière</strong> <strong>van</strong><br />
<strong>Widmann</strong><br />
<strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong><br />
+ <strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong><br />
Het gratis beschikbaar stellen <strong>van</strong> dit digitale<br />
programmaboekje is een extra service<br />
ter voorbereiding op het concert. Het is<br />
uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie<br />
tijdens het concert te raadplegen via je mobiele<br />
telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de<br />
andere concertbezoekers.<br />
Bij voorbaat dank.
Programma<br />
<strong>Wereldpremière</strong> <strong>van</strong><br />
<strong>Widmann</strong><br />
<strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong><br />
+ <strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong><br />
<strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong>:<br />
Joris <strong>van</strong> Rijn viool<br />
Emi Ohi Resnick viool<br />
Gijs Kramers altviool<br />
Michael Müller cello<br />
Serie<br />
Kamermuziek<br />
internationaal<br />
Wo 8 feb <strong>2<strong>02</strong>3</strong><br />
Grote Zaal<br />
20.15 – 22.15 uur<br />
ca. 45 minuten voor de pauze<br />
ca. 35 minuten na de pauze<br />
Na afloop<br />
Echoes of Nothing<br />
Entreehal<br />
22.15 - 22.30 uur<br />
Elizabete Beāte Rudzinska<br />
Currents of Devotion<br />
<strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong> klarinet<br />
Dit concert wordt live<br />
uitgezonden door de NTR<br />
op NPO Klassiek<br />
Staat je mobiele telefoon al uit?<br />
Dank je wel.<br />
2
Programma<br />
Henry Purcell (1659 – 1695)<br />
Fantasia nr. 5 in Bes (1680)<br />
Fantasia nr. 9 in a (1680)<br />
Fantasia nr. 7 in c (1680)<br />
Carl Maria von Weber (1786 - 1826)<br />
Klarinetkwintet op. 34 in Bes (1815)<br />
I. Allegro<br />
II. Fantasia. Adagio<br />
III. Menuetto<br />
IV. Rondo. Allegro<br />
Pauze<br />
<strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong> (1973)<br />
Strijkkwartet nr. 9 (2<strong>02</strong>2; wereldpremière)*<br />
I. Introduzione – Allegro vivace<br />
II. Lento – Presto<br />
III. Recitativo<br />
IV. Allegro alla marcia<br />
*mede in opdracht <strong>van</strong> Muziekgebouw aan ‘t IJ<br />
3
Toelichting<br />
Het programma <strong>van</strong> <strong>van</strong>avond opent met drie Fantasias <strong>van</strong> Henry Purcell; Engelse<br />
consort music met een bezetting <strong>van</strong> vier viols (voorlopers <strong>van</strong> de Italiaanse violen<br />
familie) die vooruitloopt op het latere strijkkwartet. Het concert besluit met de<br />
allernieuwste toevoeging aan het strijkkwartetrepertoire: een première <strong>van</strong> het Negende<br />
strijkkwartet <strong>van</strong> <strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong>.<br />
<strong>Widmann</strong> kijkt in zijn nieuwe strijkkwartet<br />
terug op de laatste strijkkwartetten <strong>van</strong><br />
Ludwig <strong>van</strong> Beethoven die als geheel<br />
worden beschouwd als een nooit overtroffen<br />
hoogtepunt in het genre. Behalve een <strong>van</strong> de<br />
meest productieve strijkkwartettencomponist<br />
<strong>van</strong> deze dagen is <strong>Widmann</strong> klarinettist.<br />
Samen met het <strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong> is hij in<br />
die rol te horen in Carl Maria von Webers<br />
romantische Klarinetkwintet.<br />
Henry Purcell<br />
Fantasias<br />
Henry Purcells vijftien Fantasias zijn een<br />
wonder <strong>van</strong> schoonheid. Net als in Bachs<br />
Kunst der Fuge combineert hij abstracte<br />
muzikale schoonheid met diepe menselijke<br />
emoties; emoties die niet direct een uiting<br />
zijn <strong>van</strong> verdriet, vreugde, verliefdheid of<br />
rouw, zoals die zich in het dagelijks leven<br />
manifesteren.<br />
De Fantasias zijn verre <strong>van</strong> koel en je kunt er<br />
de grote melancholie in horen die in meer <strong>van</strong><br />
Purcells werk door velen wordt herkend. Maar<br />
het is de vraag of die weemoed als zodanig is<br />
bedoeld of dat zij gewoon voortkomt uit de<br />
melodieën die Purcell nou eenmaal invielen.<br />
Dat de Fantasias constant door waanzinnig<br />
veel verschillende toonsoorten zwerven en<br />
barsten <strong>van</strong> de ondermijnende chromatiek<br />
draagt nog meer bij aan de gekwelde, grote<br />
passie die de muziek lijkt uit te dragen, net<br />
als de wringende stemvoering waarin de<br />
melodielijnen pijnlijk dicht tegen elkaar aan<br />
schuren.<br />
Purcell lijkt niet de bedoeling te hebben<br />
gehad met deze muziek een publiek te<br />
raken. Hij schreef zijn Fantasias in de zomer<br />
<strong>van</strong> 1680, waarschijnlijk voor zichzelf als<br />
stijloefening, als medium om de beheersing<br />
<strong>van</strong> zijn kunst te verscherpen. Hetzelfde<br />
geldt bijvoorbeeld voor Die Kunst der<br />
Fuge <strong>van</strong> Johann Sebastian Bach, die dit<br />
werk schreef aan het einde <strong>van</strong> zijn leven<br />
zonder duidelijk uitvoeringsdoel. Dit werk is<br />
meer een soort samenvatting <strong>van</strong> alles wat<br />
Bach kon in de geleerde contrapuntische<br />
componeerstijl <strong>van</strong> zijn dagen. Purcell<br />
componeerde zijn Fantasias aan het begin<br />
<strong>van</strong> zijn korte carrière, eenentwintig jaar oud<br />
en daarmee al over de helft <strong>van</strong> zijn leven.<br />
Hij heeft niet gepoogd een uitgever voor de<br />
muziek te vinden. Pas in 1927 werd Purcells<br />
meesterproef weer teruggevonden.<br />
De hooguit vier minuten lange Fantasias<br />
in Bes, a en c zijn geschreven in een<br />
zeventiende-eeuwse Engelse traditie<br />
waarin de vocale schrijfwijze voor vier<br />
4
Toelichting<br />
of meer koorstemmen werd vertaald<br />
naar een bezetting <strong>van</strong> gelijkaardige<br />
muziekinstrumenten. De viols vormen net als<br />
de menselijke stem een familie <strong>van</strong> hogere en<br />
lagere instrumenten, die ongeveer hetzelfde<br />
bereik hebben als de sopraan, de alt, de tenor<br />
en de bas. Deze muziek is eigenlijk vocale<br />
muziek en al lijkt de bezetting op die <strong>van</strong><br />
het strijkkwartet, de Fantasias zijn anders<br />
<strong>van</strong> opzet dan de eerste strijkkwartetten<br />
waarmee Joseph Haydn pionierde. Bij Haydn<br />
ontwikkelde het kwartet zich meer tot een<br />
conversatie tussen vier instrumenten – een<br />
idee dat pas door Beethoven echt werd<br />
gerealiseerd.<br />
Purcells Fantasias bestaan uit een afwisseling<br />
episoden in imiterend contrapuntische<br />
stijl en blokken waarin de stemmen niet<br />
tegen elkaar ingaan maar gelijk met elkaar<br />
oplopen in akkoorden. Purcell doseert die<br />
afwisseling geweldig in beknopte, snel <strong>van</strong><br />
sfeer en tempo verschietende muziek. Vaak<br />
in mineur toonsoorten, melancholiek als in<br />
de Fantasia in a, en duister gepassioneerd in<br />
de sterk chromatische Fantasia in c met zijn<br />
schurende dissonanten. De Fantasia in Bes is<br />
bijna mozartiaans onthecht, eeuwig mooi.<br />
Carl Maria von Weber<br />
Klarinetkwintet<br />
Het Klarinetkwintet <strong>van</strong> Carl Maria<br />
von Weber werd net als het beroemde<br />
voorbeeld <strong>van</strong> Wolfgang Amadeus Mozart<br />
gemaakt met een bevriende topklarinettist<br />
in gedachten. Met uitzondering <strong>van</strong> de<br />
korte introductie door het strijkkwartet<br />
aan de kop <strong>van</strong> het eerste deel, is Webers<br />
Kwintet eerder een concert voor klarinet<br />
en vier solostrijkers dan een strijkkwartet<br />
met een daarin gelijkwaardig geïntegreerde<br />
klarinetpartij.<br />
Het eerste deel in ruimhartig Bes-groot is<br />
elegante speelmuziek, maar in het grandioze<br />
langzame deel slaat de stemming om naar<br />
donkerder d-klein. Deze Fantasia is net zo<br />
melancholiek als de Fantasias <strong>van</strong> Purcell<br />
en net als in zo veel langzame delen <strong>van</strong><br />
Mozarts concerten eigenlijk een treurige<br />
aria – de berustende weemoed <strong>van</strong> de door<br />
haar echtgenoot bedrogen oudere gravin in<br />
Mozarts opera Le nozze di Figaro is verwant<br />
in sfeer.<br />
Het tweede deel, de Fantasia, is het meest<br />
dramatische deel <strong>van</strong> het werk en het is<br />
illustratief voor het kunnen <strong>van</strong> klarinettist<br />
Heinrich Joseph Bärmann voor wie het<br />
stuk werd geschreven. Er zitten een paar<br />
chromatische toonladders in – één zacht<br />
en één fortissimo gespeeld – en de muziek<br />
verstomt dramatisch geheimzinnig in een<br />
uiterst zacht te spelen lang aangehouden<br />
noot, die zo typerend is voor de warme<br />
menselijke stem <strong>van</strong> Webers favoriete<br />
instrument. Weber schreef voor Bärmann<br />
ook nog een concert en produceerde<br />
meer kamermuziek met de klarinet<br />
dan zijn generatiegenoten. Na een wat<br />
schubertachtig menuet explodeert het<br />
Kwintet in het virtuoze vuurwerk, waarmee<br />
de klarinet <strong>van</strong>af zijn aantreden aan het<br />
5
Toelichting<br />
einde <strong>van</strong> de achttiende eeuw zo vaak op<br />
de voorgrond treedt. Giachino Rossini zou<br />
zijn Ouverture Wilhelm Tell bijna vijftien jaar<br />
later pas schrijven, maar Weber opende het<br />
laatste deel <strong>van</strong> zijn kwintet, het Rondo, met<br />
hetzelfde aanstekelijk galopperende ritme als<br />
dat waarmee de Zwitserse held het theater<br />
binnenstormt.<br />
<strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong><br />
Strijkkwartet nr. 9<br />
In het energiek vitale oeuvre <strong>van</strong> <strong>Jörg</strong><br />
<strong>Widmann</strong> is het muzikale verleden<br />
prominent aanwezig. Er zijn in zijn muziek<br />
citaten, maar het is vooral de geste, de<br />
emotionele intentie <strong>van</strong> de negentiendeeeuwse<br />
componisten die <strong>Widmann</strong>s noten<br />
kleurt.<br />
<strong>Widmann</strong> zoekt niet de makkelijke weg <strong>van</strong><br />
de neoromantiek. Zijn muziek verkleurt <strong>van</strong><br />
tonale momenten tot dissonante clusters<br />
en modernistische structuren of a<strong>van</strong>tgardistische<br />
klankeffecten bestaan naast<br />
ouderwetse melodielijnen of exacte citaten.<br />
Hij noemt Schumann als zijn favoriete<br />
componist en heeft veel muziek gemaakt<br />
die aan diens werk is gerelateerd. Dat er<br />
soms Schumann in zijn noten klinkt is niet<br />
de kern <strong>van</strong> zijn liefde voor diens muziek.<br />
<strong>Widmann</strong> en Schumann hebben met elkaar<br />
gemeen dat hun werk enorm snel <strong>van</strong><br />
stemming kan wisselen – Schumann was<br />
een tamelijk manische persoonlijkheid –<br />
en dat de structuur wat losser is dan de<br />
strakke vormen <strong>van</strong> bijvoorbeeld Ludwig<br />
<strong>van</strong> Beethoven, een andere favoriet <strong>van</strong><br />
<strong>Widmann</strong>. De laatste vier <strong>van</strong> zijn inmiddels<br />
negen strijkkwartetten zijn gebaseerd op<br />
een diepgaande studie <strong>van</strong> Beethovens<br />
onovertroffen oeuvre voor dat medium. Ze<br />
citeren uit zijn late strijkkwartetten. Soms<br />
letterlijk, maar vaak ook indirect, doordat ze<br />
<strong>Widmann</strong>s compositorische denken hebben<br />
gevormd.<br />
<strong>Widmann</strong>s compositorisch<br />
denken is door de studie<br />
<strong>van</strong> Beethovens kwartetten<br />
gevormd.<br />
Het muzikale verleden speelt al meer dan een<br />
halve eeuw een prominente rol in het Duitse<br />
componeren dat natuurlijk ook voortkomt<br />
uit een enorme muziekcultuur die eeuwen<br />
terug gaat. De muziek <strong>van</strong> Mauricio Kagel,<br />
Dieter Schnebel, Helmut Lachenmann, Hans<br />
Werner Henze en, om iets dichter bij <strong>van</strong>daag<br />
te blijven, <strong>van</strong> Wolfgang Rihm heeft allemaal<br />
een sterke, soms ook gecompliceerde relatie<br />
tot het Duitse klassiek-romantische muzikale<br />
erfgoed. <strong>Widmann</strong> is een beetje eenzelfde<br />
type componist als Rihm, eveneens een groot<br />
Schumann-fan. Hij is enorm productief, zijn<br />
driedubbele carrière als componist, docent<br />
en klarinettist is net zo veelomvattend als die<br />
<strong>van</strong> Rihm en zijn muziek is even onmiddellijk,<br />
onacademisch en gretig <strong>van</strong> karakter.<br />
6
Toelichting<br />
Over zijn nieuwe strijkkwartet meldt<br />
<strong>Widmann</strong> het volgende:<br />
‘Het Negende strijkkwartet is het voorlaatste<br />
kwartet in mijn Beethoven-studie/<br />
kwartetcyclus. Het heilige muzikale getal<br />
negen inspireerde me tot het componeren<br />
<strong>van</strong> een bijzonder substantieel, volgeladen<br />
en intens stuk. Met name het Scherzo en<br />
het Allegro alla marcia zijn in hun om<strong>van</strong>g<br />
en voor wat betreft de onophoudelijke<br />
informatie- en impulsdichtheid in vergelijking<br />
tot Beethovens voorbeelden gigantisch<br />
uitgegroeid. Mijn Negende kwartet ontstond<br />
<strong>van</strong>uit een focus op de nooit eerder bereikte<br />
diepten <strong>van</strong> Beethovens <strong>Kwartet</strong> in cis,<br />
opus 131. Net als bij het werken aan de eerder<br />
kwartetten uit mijn Beethoven-cyclus werd<br />
ik verrast door de nieuwe vormen die mijn<br />
onderdompeling in het historische voorbeeld<br />
mogelijk maakten en door de nieuwe<br />
spirituele diepten die ik in mijn werk kon<br />
bereiken.’<br />
Roeland Hazendonk<br />
7
Biografieën<br />
Componisten<br />
Henry Purcell<br />
Henry Purcell (1659 -<br />
1695) zou uitgroeien tot<br />
de belangrijkste Engelse<br />
componist <strong>van</strong> de barokke<br />
periode. Hij kwam uit een<br />
muzikale familie en zijn<br />
vader was lid <strong>van</strong> de Chapel<br />
Royale, het koninklijke<br />
muziekensemble.<br />
De jonge Purcell volgde<br />
dezelfde weg en kwam<br />
uiteindelijk onder de<br />
hoede <strong>van</strong> componist<br />
John Blow. Het resulteerde<br />
in een levenslange<br />
8<br />
vriendschapsband die<br />
zover ging dat Blow in 1680<br />
zijn post als organist <strong>van</strong><br />
de Westminster Abbey<br />
overdroeg aan Purcell. Blow<br />
overleefde Purcell en nam<br />
de taak na de dood <strong>van</strong> zijn<br />
leerling weer over. In 1677<br />
werd Purcell hofcomponist<br />
onder Charles II en in 1782<br />
combineerde hij dit alles<br />
met de functie <strong>van</strong> organist<br />
<strong>van</strong> de Royal Chapelle.<br />
Ondertussen ontwikkelde<br />
hij zich tot de belangrijkse<br />
Engelse componist <strong>van</strong> odes,<br />
anthems en andere feest- en<br />
rouwmuziek en schreef hij<br />
theatermuziek en opera’s met<br />
als bekendste werk Dido and<br />
Aeneas. Hoewel de Italiaanse<br />
stijl veel invloed op zijn werk<br />
had, greep hij zoals in de<br />
Fantasias, graag terug op het<br />
werk <strong>van</strong> zijn voorgangers.<br />
Carl Maria von Weber<br />
Carl Maria von Weber (1786 -<br />
1826) was een neef <strong>van</strong><br />
Constanze Weber, de vrouw<br />
<strong>van</strong> Wolfgang Amadeus<br />
Mozart. In 1798 kreeg Von<br />
Weber in Salzburg pianoles<br />
<strong>van</strong> Johann Michael Haydn,<br />
later kreeg hij daar les <strong>van</strong><br />
Joseph Haydn.<br />
Als pianovirtuoos ging Von<br />
Weber op tournee door<br />
Europa en dirigeerde het<br />
orkest <strong>van</strong> de opera <strong>van</strong><br />
Breslau waar hij kapelmeester<br />
was (1804). Vervolgens<br />
werd hij secretaris aan<br />
het Hertogelijk Hof <strong>van</strong><br />
Stuttgart, tot hij hier in 1810
Biografieën<br />
weg moest <strong>van</strong>wege een<br />
corruptieschandaal. Hij had<br />
de leiding over verschillende<br />
operahuizen, onder andere<br />
<strong>van</strong> de Praagse opera.<br />
De opera Der Freischütz<br />
betekende het hoogtepunt<br />
<strong>van</strong> Von Webers carrière. De<br />
opera ging in 1821 in Berlijn<br />
in première. In 1826 vertrok<br />
hij naar Londen om de opera<br />
Oberon te voltooien en te<br />
produceren in Covent Garden.<br />
Daar overleed hij op 5 juni<br />
1826. Aan<strong>van</strong>kelijk werd hij<br />
begraven in Londen, maar<br />
achttien jaar later werden<br />
zijn resten opgegraven en<br />
herbegraven in Dresden.<br />
<strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong><br />
Klarinet<br />
De Duitse klarinettist en<br />
componist <strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong><br />
(1973) studeerde klarinet<br />
aan de Hochschule für Musik<br />
und Theater München en<br />
aan de Juilliard School in<br />
New York. Hij studeerde<br />
compositie bij onder anderen<br />
Hans Werner Henze, Heiner<br />
Goebbels en Wolfgang Rihm.<br />
Als componist kan <strong>Jörg</strong><br />
<strong>Widmann</strong> bogen op een<br />
om<strong>van</strong>grijk oeuvre. Hij<br />
schreef symfonische werken,<br />
concerten, een oratorium en<br />
een serie strijkkwartetten.<br />
Hij was in 2018 de eerste<br />
Gewandhaus-componist en<br />
was verder in residence bij<br />
Orchestre de Paris, Wigmore<br />
Hall, City of Birmingham<br />
Symphony Orchestra,<br />
foto: Marco Borggreve<br />
Mozartwoche Salzburg<br />
en Philharmonie Essen. In<br />
seizoen 2019-2<strong>02</strong>0 bezette hij<br />
de Richard and Barbara Debs<br />
Composer Chair <strong>van</strong> Carnegie<br />
Hall met een serie concerten<br />
rond zijn werk. Hij trad als<br />
solist op met vele beroemde<br />
orkesten, waaronder de<br />
Wiener Philharmoniker en<br />
het Deutsches Symphonie-<br />
Orchester Berlin. Tal <strong>van</strong><br />
hedendaagse componisten<br />
schreven nieuw werk voor<br />
hem. <strong>Widmann</strong> is fellow aan<br />
het Wissenschaftskollegs in<br />
Berlijn en volwaardig lid <strong>van</strong><br />
de Bayerischen Akademie<br />
der Schönen Künste, de<br />
Freien Akademie der Künste<br />
Hamburg, de Deutschen<br />
Akademie der Darstellenden<br />
Künste en de Akademie<br />
der Wissenschaften und<br />
der Literatur Mainz. Hij is<br />
professor voor compositie<br />
aan de Barenboim-Said<br />
Academie in Berlijn.<br />
9
Biografieën<br />
Uitvoerenden<br />
<strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong><br />
Het <strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong> werd<br />
opgericht in 1996, toen alle<br />
leden studeerden aan het<br />
conservatorium in Den Haag.<br />
Ze volgden lessen bij leden<br />
<strong>van</strong> het Amadeus Quartett,<br />
Hagen Quartett en Quatuor<br />
Mosaïques en het kwartet<br />
studeerde bij het Alban Berg<br />
Quartett aan de Hochschule<br />
für Musik in Keulen.<br />
Binnen enkele jaren wist<br />
het <strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong><br />
zijn naam te vestigen in<br />
binnen- en buitenland en<br />
wordt sindsdien regelmatig<br />
uitgenodigd voor concerten,<br />
festivals en masterclasses.<br />
Het won meerdere prijzen,<br />
waaronder de Prix de la<br />
SACEM in de finale <strong>van</strong> het<br />
Concours International de<br />
Quatuor à Cordes 2001 in<br />
Bordeaux, in 20<strong>02</strong> Persprijs<br />
en de AVRO-prijs in de finale<br />
<strong>van</strong> de Vriendenkrans in<br />
het Concertgebouw werd in<br />
2006 onderscheiden met de<br />
prestigieuze Kersjes <strong>van</strong> de<br />
Groenekan Prijs. In de eerste<br />
Strijkkwartet Biënnale in het<br />
Muziekgebouw in 2018 nam<br />
het <strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong> een<br />
prominente plaats in. Tijdens<br />
deze Biënnale werkte het<br />
kwartet intensief samen met<br />
Louis Andriessen. Andere<br />
hedendaagse componisten<br />
waarmee het kwartet<br />
al eerder samenwerkte<br />
zijn Jacob ter Veldhuis,<br />
Eric Verburgt en Gabriel<br />
Prokofjev. Hiernaast trad<br />
het met gastmuzikanten<br />
op waaronder de cellisten<br />
Rafael Wallfisch en Gavriel<br />
Lipkind, pianisten Nino<br />
Gvetadze en Igor Roma en<br />
klarinettist Charles Neidich.<br />
Het <strong>Ruysdael</strong> <strong>Kwartet</strong> is sinds<br />
2015 initiatiefnemer <strong>van</strong> het<br />
Zoom! kamermuziekfestival in<br />
Rheden en tot nu toe vonden<br />
vier succesvolle edities<br />
plaats met internationale<br />
topartiesten, zoals het Doric<br />
String Quartet, Aleksander<br />
Madzar, Simon Crawford-<br />
Phillips, <strong>Jörg</strong> <strong>Widmann</strong> en<br />
Barbara Kozelj.<br />
10
Biografieën<br />
foto: Eduardus Lee<br />
11
Echoes of Nothing<br />
Maandelijks randprogramma i.s.m. Conservatorium <strong>van</strong> Amsterdam<br />
Geïnspireerd door de quote ‘Every something is an echo of nothing’ <strong>van</strong> componist John<br />
Cage cureren drie studenten <strong>van</strong> het Conservatorium <strong>van</strong> Amsterdam (Dániel Bolba,<br />
Agostinho Sequeira en Vizma Zvaigzne) een eigen concertserie. Maandelijks zijn er<br />
bijzondere out-of-the-box miniconcerten in de Entreehal <strong>van</strong> het Muziekgebouw en 4’33<br />
grand café, vooraf en/of na afloop <strong>van</strong> het concert in de Grote Zaal. De miniconcerten<br />
reflecteren op concerten uit de programmering in de Grote Zaal en bieden een nieuw<br />
perspectief op de concertervaring.<br />
Na de muziek <strong>van</strong> Purcell, Von Weber en<br />
de wereldpremière <strong>van</strong> <strong>Widmann</strong> creëert<br />
Elizabete Beāte Rudzinska een moment <strong>van</strong><br />
rust en meditatie met Currents of Devotion;<br />
een performance als een 'sculpture in time'.<br />
Het is een persoonlijk en intiem moment<br />
waarin haar roots in de Letse volksmuziek<br />
doorklinken. De performance duurt ongeveer<br />
15 minuten.<br />
Elizabete Beāte Rudzinska (1997) is<br />
een Baltische componiste, geboren in<br />
Letland. Haar compositiepad begon met<br />
haar studie in Riga bij de bekende Letse<br />
componist Andris Dzenītis. Elizabete<br />
Beāte verhuisde vier jaar geleden naar<br />
Amsterdam om compositie te studeren aan<br />
het Conservatorium. In haar werk smelten<br />
verschillende kunstvormen samen tot een<br />
heel persoonlijke expressie.<br />
foto: Vizma Zvaigzne<br />
12
Verwacht<br />
De hedendaagse Prokofiev<br />
Van Baerle Trio<br />
Serie<br />
Kamermuziek<br />
Internationaal<br />
Vr 24 feb <strong>2<strong>02</strong>3</strong><br />
Grote Zaal<br />
20.15 uur<br />
Hoe is de vroeg twintigste-eeuwse Russische<br />
muziektraditie te vertalen naar de moderne tijd? De Britse<br />
componist Gabriel Prokofiev en het onvolprezen Van<br />
Baerle Trio geven het antwoord. Het ‘ensemble dat elkaar<br />
de ruimte geeft in een onophoudelijke, elektriserende<br />
stroom <strong>van</strong> spiritualiteit, inventiviteit, passie en lyriek’<br />
(OpusKlassiek) speelt de première <strong>van</strong> een nieuw werk<br />
<strong>van</strong> Prokofiev, die net als zijn grootvader Sergej heden en<br />
verleden moeiteloos laat samenvallen. Het Van Baerle Trio<br />
omvat dit avontuur met vertrouwde klanken <strong>van</strong> Haydn en<br />
Dvořák.<br />
Gabriel Prokofiev is niet alleen een ‘klassiek’ componist.<br />
Hij maakte ook naam als DJ en producer en begaf zich<br />
in de wereld <strong>van</strong> hiphop en dance. Elementen <strong>van</strong> deze<br />
stijl kwamen vervolgens weer terecht in zijn hedendaags<br />
gecomponeerde muziek. Zijn doorbraak kwam in 2011 met<br />
een spectaculair Concerto for Turntables and Orchestra<br />
dat tijdens de BBC Proms in première ging. Muziek <strong>van</strong> een<br />
componist die ‘grenzen vervaagt om klassieke muziek de<br />
eenentwintigste eeuw in te brengen’, aldus Classical Voice.<br />
Gabriel Prokofiev<br />
Programma: Joseph Haydn Pianotrio in C Hob. XV:27 /<br />
Gabriel Prokofiev nieuw werk* / Antonín Dvořák Pianotrio<br />
nr. 3 in f op. 65<br />
* mede in opdracht <strong>van</strong> Muziekgebouw aan ’t IJ<br />
13
Verwacht<br />
Februari<br />
do 9 feb / 12.30 uur<br />
Dulfer & Witteveen<br />
Lunchconcert Dutch<br />
Classical Talent<br />
do 9 feb / 20.15 uur<br />
Heimwee<br />
Berlage Saxophone Quartet<br />
+ Jan Brokken<br />
za 11 feb / 20.30 uur<br />
BIMHUIS<br />
Jazz Codes<br />
MOOR MOTHER & BAND<br />
za 11 feb / 21.00 uur<br />
Lucie in the Sky<br />
with Diamonds<br />
Amsterdam Sinfonietta +<br />
Lucie Horsch<br />
Kijk Muziek<br />
zo 12 feb<br />
13.30 uur<br />
Gong en de vier neuzen<br />
(4+)<br />
Oorkaan Ensemble<br />
13.30 + 15.30 uur<br />
Kleine Zaal<br />
Stapel (1+)<br />
Frisse Oren<br />
di 14 feb / 20.15 uur<br />
Bach & Eisler<br />
Holland Baroque +<br />
Thomas Oliemans<br />
wo 15 feb / 20.30 uur<br />
Absence<br />
Terence Blanchard<br />
E-Collective + Turtle Island<br />
String Quartet<br />
do 16 feb / 12.30 uur<br />
Lunchconcert<br />
i.s.m. Conservatorium <strong>van</strong><br />
Amsterdam<br />
do 16 feb / 20.15 uur<br />
Schatkamer György Kurtág<br />
Asko|Schönberg<br />
vr 17 feb / 20.15 uur<br />
À sa guitare<br />
Philippe Jaroussky +<br />
Thibaut Garcia<br />
Mis geen enkel concert!<br />
Blijf op de hoogte en schrijf<br />
je in voor onze nieuwsbrief<br />
SoundLAB Workshop<br />
Maak je eigen muziek met de<br />
wonderlijkste instrumenten.<br />
Voor kinderen (7+) met<br />
volwassenen. Elke zondag,<br />
13.00 uur in de Atriumzaal.<br />
Kaartjes via muziekgebouw.nl/<br />
soundlab.<br />
WannaSwing<br />
Op de kade voor het<br />
Muziekgebouw staat de<br />
interactieve muziekinstallatie<br />
WannaSwing <strong>van</strong> theatermaakster<br />
Caecilia Thunissen<br />
en scenograaf Jan Boiten. Acht<br />
schommels sturen composities<br />
aan <strong>van</strong> hedendaagse<br />
componisten als Joey Roukens,<br />
Mayke Nas en Rob Zuidam.<br />
Zie voor meer informatie<br />
muziekgebouw.nl/wannaswing<br />
Huil <strong>van</strong> de Wolff<br />
Elke 22e <strong>van</strong> de maand<br />
klinkt om 20.00 uur het<br />
geluidsmonument Huil <strong>van</strong><br />
de Wolff <strong>van</strong> Martijn Padding<br />
ter herinnering aan oprichter<br />
<strong>van</strong> het Muziekgebouw<br />
Jan Wolff (1941 - 2012).<br />
muziekgebouw. nl/<br />
huil<strong>van</strong>dewolff<br />
Geheimtips<br />
Bijzondere concerten<br />
die je niet mag missen.<br />
muziekgebouw.nl/geheimtips<br />
14
Foto: Erik <strong>van</strong> Gurp<br />
4’33 grand café<br />
Kom voor of na het concert eten<br />
in 4’33 Grand café. Reserveren:<br />
<strong>02</strong>0 788 2090 of 433grandcafe.nl.<br />
Bij de prijs inbegrepen<br />
Reserveringskosten zijn bij de<br />
kaartprijs inbegrepen.<br />
Ook een drankje, tenzij anders<br />
vermeld op je concertkaartje.<br />
Rondom het concert<br />
- Na aan<strong>van</strong>g <strong>van</strong> het concert heb je<br />
geen toegang meer tot de zaal.<br />
- Zet je mobiele telefoon uit voor<br />
aan<strong>van</strong>g <strong>van</strong> het concert.<br />
- Het maken <strong>van</strong> beeld- of<br />
geluidsopnamen in de zaal alleen<br />
met schriftelijke toestemming.<br />
- Algemene Bezoekersvoorwaarden<br />
zijn na te lezen op muziekgebouw.nl<br />
Steun het Muziekgebouw<br />
Inkomsten uit kaartverkoop dekken<br />
ten dele onze kosten. Word vriend<br />
of doneer: met jouw extra steun<br />
kunnen we concerten op het<br />
hoogste niveau blijven organiseren.<br />
Meer informatie:<br />
muziekgebouw.nl/steunons<br />
Op de hoogte blijven?<br />
Blijf op de hoogte <strong>van</strong> nieuw<br />
geboekte concerten of ander<br />
nieuws. Volg ons via onze<br />
e-nieuwsbrief (aanmelden op<br />
muziekgebouw.nl/nieuwsbrief),<br />
Facebook, Twitter of Instagram.<br />
Dank!<br />
Wij kunnen niet zonder de steun <strong>van</strong><br />
onze vaste subsidiënten en Vrienden<br />
<strong>van</strong> het Muziekgebouw. Wij zijn hen<br />
daarvoor zeer erkentelijk.<br />
Druk binnenwerk<br />
druk & printservice<br />
15