2024 09 28 Romantische fantasieën- Alexander Malofeev

Za 28 sep 2024
Grote Zaal
20.15 uur
Serie Piano
Romantische
fantasieën
Alexander Malofeev
Het gratis beschikbaar stellen van dit digitale
programmaboekje is een extra service
ter voorbereiding op het concert. Het is
uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie
tijdens het concert te raadplegen via je mobiele
telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de
andere concertbezoekers.
Bij voorbaat dank.

Programma
Romantische fantasieën
Alexander Malofeev
Donderdag
avondserie
Za 28 sep 2024
Grote Zaal
20.15 – 22.00 uur
ca. 45 minuten voor de pauze
ca. 40 minuten na de pauze
Staat je mobiele telefoon al uit?
Dank je wel.
2

Programma
Franz Schubert (1797 - 1828)
Drei Klavierstücke D 946 (1828)
· Nr. 1. Allegro assai (es)
· Nr. 2. Allegretto (Es)
· Nr. 3. Allegro (C)
Frédéric Chopin (1810 - 1849)
Andante spianato et grande polonaise brillante op. 22 voor
piano solo
· Andante spianato. Tranquillo (G) (1834)
· Grande polonaise brillante. Allegro molto (Es) (1831)
Pauze
Sergej Rachmaninov (1873 - 1943)
Morceaux de fantaisie op. 3 (1892)
· Elégie. Moderato (es)
· Prélude ‘De klokken van Moskou’. Lento (cis)
· Mélodie. Adagio sostenuto (E)
· Polichinelle. Allegro vivace (fis)
· Sérénade. Sostenuto—Tempo di Valse (bes)
Aleksandr Skrjabin (1872 - 1915)
4 Preludes op. 22 (1897)
· Nr. 1. Andante (gis)
· Nr. 2. Andante (cis)
· Nr. 3. Allegretto (B)
· Nr. 4. Andantino (b)
Fantaisie op. 28 (b) (1900)
3

Toelichting
Franz Schuberts late Drei Klavierstücke D 946 wachtten vlak voor zijn dood waarschijnlijk
nog op een vierde, zodat er weer sprake zou zijn van een bundel met vier impromptu’s.
Maar dat vierde stuk is er nooit gekomen en het manuscript is in een la blijven liggen. Tot
Brahms er pas veertig jaar na het ontstaan voor zorgde dat ze uitgegeven werden.
Met zijn Andante spianato et grande
polonaise brillante componeerde Frédéric
Chopin een werk dat een wat vreemde
vorm heeft, die hij verder amper nog zou
hanteren. Het is een heroïsche dans, een
polonaise, voorafgegaan door een lyrischzingend
Andante spianato (spianato = glad,
gelijkmatig), waarin de melodie oppergod
is. Dit zou een stuk kunnen zijn naar
aanleiding waarvan een misschien jaloerse
Richard Wagner de grote Pool afdeed als
‘een componist voor de rechterhand’. Sergej
Rachmaninovs Morceaux de fantaisie op.
3 hoor je zelden als complete bundel. Dat
komt doordat vier van de vijf stukken totaal
zijn ondergesneeuwd door nummer twee,
de overbekende Prélude in cis. Die moest
Rachmaninov zo vaak als toegift spelen
dat hij er een bloedhekel aan kreeg. De
beide werken van Rachmaninovs vriend
Aleksandr Skrjabin stammen uit diens
overgangsperiode, waarin hij zich steeds
verder verwijderde van het idioom van zijn
idool Chopin.
Franz Schubert
Drei Klavierstücke
De twee jaar voordat Schubert overleed
in 1828 waren onwaarschijnlijk productief.
Zijn hoofd zat nog barstensvol muziek,
vaak al kant en klaar, zodat de noten
alleen maar opgeschreven moesten
worden.
Schubert wist dat hij ongeneeslijk ziek was
en niet meer zo lang te leven had, wat nog
extra druk op de ketel zette. Slapen deed
hij erg weinig, maar als hij dat deed dan
hield hij zijn bril op zodat hij meteen aan
de slag kon als hij ’s nachts een inval kreeg.
Tijdens deze koortsachtige scheppingsgolf
ontstonden de Drei Klavierstücke. Het ziet
ernaar uit dat hij aan deze drie nog een
vierde had willen toevoegen, zodat er net als
twee keer eerder sprake was van een bundel
van vier impromptu’s, maar dat vierde stuk
is er nooit gekomen. De Klavierstücke van
mei 1828 zijn dan ook tijdens Schuberts
leven nooit uitgegeven. Pas veertig jaar na
dato zorgde Johannes Brahms daarvoor.
Schubert was zelf een zeer verdienstelijke
pianist, maar geen virtuoos. Volgens een
vriend, die hem vaak had horen spelen
tijdens de Schubertiaden, had hij ‘een
prachtige aanslag, een vaste hand en een
heldere, gepolijste klank vol levenslust en
gevoel’. In een brief aan zijn ouders schreef
Schubert iets vergelijkbaars: ‘Veel mensen
zeiden dat de toetsen door mijn aanslag
veranderden in zangstemmen. Als dit klopt
ben ik daar blij om, omdat ik een hekel heb
aan de luidruchtige manier van spelen die
4

Toelichting
zoveel grote pianisten zich eigen hebben
gemaakt, die het gehoor beschadigt en de
luisteraar verontrust’.
Het eerste stuk begint somber en gejaagd,
maar in het middendeel verandert de
stemming in bedachtzaam, uitgesponnen
en lyrisch. Waarna de duistere galop weer
terugkeert. Het tweede stuk – geschreven
in vijfdelige rondovorm – begint vriendelijk
en lyrisch en lijkt op een zachtjes wiegende
barcarolle. Maar op den duur krijgen we wel
te maken met een in de verte dreigende
onweersbui, die weer plaatsmaakt voor het
vriendelijke begin. Aansluitend horen we
een gedeelte dat los van de aarde lijkt te
zweven. Ook in het derde stuk is er sprake
van een groot contrast tussen mijmerende
vredigheid en opwinding.
Frédéric Chopin
Andante spianato et grande polonaise
brillante
In 1848 ging het niet echt goed met
Chopin. Al jaren tobde hij met de fatale
ziekte tuberculose, maar nu werd het bijna
te bar. Nog slechts één jaar zou hij te leven
hebben.
Componeren deed Chopin nog maar weinig.
Hij was vermoeid en verzwakt; zijn grote tijd
lag achter hem. En juist toen nodigde zijn
pianoleerlinge Jane Stirling hem uit voor
een reeks concerten, te geven in Londen.
Ondanks alles zei Chopin toe. Zo trad hij in
de maanden mei, juni en juli op in de rijkste
en chicste huizen van Londen: bij Count
Alfred d’Orsay in Kensington’s Gore House,
bij Lady Anne Antrobus in Piccadilly, bij de
Duchess of Suthernland in Stafford House
en bij de Earl of Falmouth in St. James
Square – hondsvermoeid, hoewel het spelen
hem mentaal ook verkwikte. Hij had dan
steevast de nieuwste Broadwood-vleugel tot
zijn beschikking. Studeren deed hij aan zijn
speciaal uit Parijs overgekomen, vertrouwde
Pleyel.
Wat de Engelsen te horen kregen? Een
scherzo (het eerste), de Berceuse, etudes,
preludes, mazurka’s en walsen. Maar het
optreden begon steevast met het Andante
spianato, dat Chopin voor de gelegenheid
weer even loskoppelde van de Grande
polonaise brillante waarmee hij het als zijn
opus 22 had uitgegeven. De polonaise was
het eerst ontstaan en neemt een soort
tussenpositie in. Tussen zijn zevende (!)
en negentiende componeerde Chopin zo’n
negen polonaises, onrijpe jeugdwerken nog,
bij leven ongepubliceerd. Vanaf 1835, toen
hij 25 was, kwamen de zes grote, beroemde
polonaises, afsluitend met de Polonaisefantaisie
uit 1846. Als overgangswerk
ontstond in 1830-31 de Grande polonaise
brillante, ontstaan in Warschau en voltooid
tijdens een halfjaarlijks verblijf in Wenen.
Bij publicatie liet Chopin de polonaise
voorafgaan door het Andante spianato,
dat hij drie jaar later componeerde. De
stukken staan, opvallend, in verschillende
toonsoorten: het Andante in G, de Polonaise
in Es.
5

Toelichting
Chopin speelde het dubbele werk voor het
eerst op 26 april 1835 tijdens een van de
Conservatoire Concerts in Parijs, waarvoor
hij al meerdere keren door de dirigent
François Antoine Habeneck was gevraagd.
Er bestaan twee versies: eentje voor piano
en orkest – waarmee het een soort ‘coda’ is
bij zijn twee schitterende pianoconcerten –
en eentje voor piano solo. Gezien Chopins
vrij geringe orkestratiekunsten, zit er
muzikaal weinig verschil tussen beide
versies. Hij droeg Andante spianato et
grande polonaise brillante op aan Madame
d’Este, een groot bewonderaar van zijn
werk.
Sergej Rachmaninov
Morceaux de fantaisie
Van Rachmaninovs reeks van vijf
Morceaux de fantaisie heeft er een zich
dermate losgezongen en een geheel eigen
pad bewandeld, dat de andere vier er qua
aandacht maar bekaaid vanaf komen. En
dan hebben we het over nummer twee, de
Prélude in cis.
Rachmaninov had met dit stuk zo veel
succes dat hij het eindeloos vaak moest
spelen. Meestal op verzoek, als toegift. Op
den duur had hij er een bloedhekel aan.
Als hij erover moest spreken dan had hij
het over ‘het’ en trok er een vies gezicht
bij. Het gebeurde ook dat hij ondanks alle
dringende verzoeken botweg weigerde
om het spelen. In Amerika, waar hij later
lang heeft gewoond, waren er fans die hem
op zijn tournees achterna reisden, in de
hoop dat hij hun favoriete stuk misschien
toch nog een keer van stal zou halen.
Er verschenen allerlei arrangementen
van, bijvoorbeeld voor orgel, accordeon,
gitaar en militair orkest, maar ook voor
trombonekwartet en zelfs voor banjo. Tien
jaar vóór zijn Amerikaanse tournee kreeg
hij een uitnodiging om in Engeland op te
treden. Daarbij wilden de organisatoren
eigenlijk alleen maar met eigen ogen
zien wie nou die componist was van dé
prelude. Het stuk was daar in Engeland bij
drie verschillende uitgevers verschenen
onder titels die van fantasie getuigen: The
Burning of Moscow, The Day of Judgment
en – hoe verzin je het – The Moscow Waltz.
De reeks Morceaux de fantaisie schreef
Rachmaninov in 1892. Negentien
was hij toen, en net met de hoogste
onderscheiding afgestudeerd aan het
Conservatorium van Moskou. De Elégie
bevat al de essentie van Rachmaninovs
muzikale persoonlijkheid. Episch, tragisch
en melancholisch. In de daaropvolgende
Prélude komt daar nog iets heroïsch
bovenop. Begrijpelijk dat dit stuk zo
beroemd is geworden, dat veel mensen na
de openingsmaten in feite stoppen met
luisteren. De daaropvolgende Mélodie is
een nocturne met een krachtige climax.
Het einde doet aan Chopin denken.
Plagerig en licht demonisch is het
supervirtuoze Polochinelle. De afsluitende
Sérénade is een luchtig walsje soms
overgoten met een Spaans sausje.
6

Toelichting
Aleksander Skrjabin
4 Preludes / Fantaisie op. 28
Rachmaninov en Skrjabin kenden elkaar
heel goed van jongs af aan. Voordat ze
naar het Conservatorium van Moskou
gingen – en ook tijdens die periode –
werden ze allebei opgeleid door dezelfde
strenge leraar Nikolai Zverev.
Ze waren goede vrienden maar soms ook
elkaars concurrenten, zoals tijdens hun
eindexamens. Skrjabin zat in een lager
studiejaar dan Rachmaninov maar wilde
per se tegelijk met hem eindexamen doen.
Rachmaninov stak hem de loef af door af te
studeren met een hoger cijfer.
Als vijftienjarige jongen sliep Skrjabin
met partituren van Chopin onder zijn
hoofdkussen. Grenzeloos was zijn verering
voor deze componist. Zijn eerste werken
zijn dan ook overduidelijk in diens idioom
geschreven. Maar Skrjabins stijl heeft een
verbijsterende ontwikkeling doorgemaakt.
Zijn late werken waren voor veel van zijn
tijdgenoten totaal onbegrijpelijk. Nergens
kunnen we Skrjabins stijlontwikkeling beter
volgen dan in zijn bijna negentig preludes
voor piano, die hij schreef tussen 1888 en
1914. De 4 Preludes op. 22 stammen uit
1897 en daarin kijkt Skrjabin twee kanten
op. Enerzijds horen we nog duidelijk de
erfenis van Chopin. Nummer drie bedient
zich bijvoorbeeld van het bekende,
hortende mazurkaritme. Maar anderzijds
gaat hij harmonisch al oneindig veel verder
dan zijn voorbeeld. Dat kunnen we met
name horen in nummer twee, waarin hij erg
chromatisch bezig is.
Skrjabins Fantaisie op. 28, geschreven in
1900, zit ook vol harmonische rijkdom.
Het sombere, broeierige en zeer virtuoze
stuk zou heel goed dienst kunnen doen
als openingsdeel van een sonate. Met
name tegen het eind sleept Skrjabin de
muziek door zoveel toonsoorten heen dat
vergelijkingen met de muziek van Wagner
zich opdringen. Het stuk werd al gauw
populair onder Russische pianisten. Maar
Skrjabin zelf bleek het werk later vergeten
te zijn, getuige de volgende anekdote. Toen
een collega pianist het begon te spelen
bij Skrjabin thuis riep die vanuit de kamer
ernaast: ‘Wie schreef dat? Het komt me
bekend voor.’ Het antwoord luidde: ‘Het
gaat om je eigen fantasie.’ Waarop Skrjabin
antwoordde: ‘welke fantasie?’
Thijs Bonger*
Stephen Westra (toelichting Chopin)
* Sinds 2015 schreef Thijs Bonger
programmatoelichtingen voor het
Muziekgebouw. Afgelopen juni is hij overleden.
Wij zijn hem dankbaar voor alle mooie verhalen
7

Biografieën
Componisten
Franz Schubert
Franz Schubert (1797 -
1828) was de zoon van een
muzikale schoolmeester
die hem leerde vioolspelen.
Pianoles kreeg hij van zijn
twaalf jaar oudere broer
Ignaz, daarnaast leerde hij
zingen.
Op zijn elfde werd Schubert
aangenomen als koorknaap
in de keizerlijke hofkapel
in Wenen en op zijn
dertiende begon hij liederen
te schrijven. Vanaf zijn
zeventiende ontstond het
8
ene meesterwerk na het
andere. Met zijn mooie stem
en zijn vertrouwdheid met de
piano voerde hij zijn liederen
in z’n eentje uit tijdens de
‘Schubertiades’, informele
salonavonden van Schuberts
vriendenkring. Schubert
componeerde op eigen
initiatief zonder te wachten
op een opdrachtgever. Hij
leefde van zijn composities
en het geven van pianoles
aan adellijke meisjes, maar
rijk werd hij daarvan niet.
Frédéric Chopin
De van oorsprong Poolse
componist Frédéric Chopin
(1810 - 1849), kind van
een Franse vader en een
Poolse moeder, stond in zijn
vaderland al snel bekend als
een muzikaal genie. Toch
kwam hij pas tot volledige
wasdom nadat hij Polen in
1830 achter zich liet om
zich uiteindelijk te vestigen
in Parijs.
Daar groeide Chopin uit tot
een van de belangrijkste
pianisten en componisten
en verkeerde hij doorlopend
in adellijke kringen. Hij
verfijnde vormen als de
mazurka, polonaise en
nocturne en hij voegde het
zijne toe aan de 19e-eeuwse
pianotechniek.
Daguerrotype door Bisson ca. 1849
Ook zijn liefdesleven
en zijn gezondheid zijn
veelbesproken onderwerpen.
Vooral zijn stormachtige
relatie met de Franse
schrijfster George Sand
wordt breed uitgemeten.
Door zijn zwakke gestel werd
hij niet ouder dan 39 jaar.
Sergej Rachmaninov
Sergej Rachmaninov
(1873 - 1943) geldt als de
laatste vertegenwoordiger

Biografieën
van de laat-romantische
Russische pianistiek en
als de laatste componist
die de romantische
westers-Russische stijl van
componeren tot ver in de
20e eeuw bracht.
Rachmaninov kreeg
zijn opleiding aan het
Conservatorium van Moskou
en won er de gouden
medaille voor zijn opera
Aleko uit 1892. Door de
slechte ontvangst van zijn
Eerste symfonie in 1895
belandde Rachmaninov
in een diepe depressie.
Na de Revolutie van 1917
verliet hij zijn vaderland
om zich te vestigen in
de Verenigde Staten.
Rachmaninov onderhield
zichzelf en zijn familie door
het geven van recitals en
hij kreeg mede dankzij zijn
fabelachtige techniek en de
grote spanwijdte van zijn
handen een legendarische
status. Door zijn drukke
pianocarrière en heimwee
naar zijn thuisland nam zijn
compositorische arbeid
echter zienderogen af.
Aleksandr Skrjabin
De Russische componist en
pianist Aleksandr Skrjabin
(1872 - 1915) werd geboren
in een aristocratische
familie. Al op vijfjarige
leeftijd bleek hij een groot
muzikaal talent te hebben,
ook al kreeg hij pas vanaf
zijn elfde serieus pianoles.
Skrjabin studeerde piano
en compositie aan het
Conservatorium van
Moskou. Toen hij in 1892 zou
afstuderen werd hij door een
conflict niet toegelaten tot
het compositie-examen en
verliet hij het conservatorium
zonder diploma. Hij bouwde
een goede praktijk op als
componist en concertpianist.
Hij was van 1892 tot
1902 pianodocent aan
het Conservatorium van
Moskou en leefde daarna
als freelancecomponist en
-pianist. Zijn composities
lagen in eerste instantie
in de lijn van Chopin, maar
in het eerste decennium
van de 20e eeuw raakte
hij in de ban van het
mystieke gedachtengoed.
Zijn composities werden
atonaler en mysterieuzer.
Zijn ‘Gesamtkunstwerk’
Mysterium moest de
kroon op zijn werk worden;
door zijn dood door een
bloedvergiftiging bleef het
onvoltooid.
9

Biografieën
Uitvoerende
Alexander Malofeev
Piano
Het ‘Russische genie’
Alexander Malofeev
(2001) trok wereldwijd de
aandacht toen hij in 2014,
op dertienjarige leeftijd, het
Internationale Tsjaikovski
Concours voor jonge musici
won. Critici waren onder de
indruk van zijn technische
precisie en muzikale
volwassenheid. Al snel
vestigde hij zich als een van
de meest vooraanstaande
pianisten van zijn generatie.
Alexander Malofeev is
geboren in Moskou en woont
tegenwoordig in Berlijn.
Zijn opleiding begon hij
bij Elena Berezkina aan de
Gnessin Muziekschool in
zijn geboorteplaats Moskou.
In 2019 ging hij in diezelfde
stad naar het Tsjaikovski
Staatsconservatorium, waar
hij eerst studeerde bij Sergei
Dorensky en sinds 2020 bij
Pavel Nersessian. Hij treedt
regelmatig op in prestigieuze
concertzalen wereldwijd,
zoals het Concertgebouw
in Amsterdam, Teatro
alla Scala in Milaan, de
Philharmonie de Paris, en
het Tanglewood Music
Festival in de Verenigde
Staten. In zijn carrière heeft
hij samengewerkt met
gerenommeerde orkesten,
waaronder het Philadelphia
Orchestra, Boston Symphony
Orchestra, Luzern Festival
Orchestra, en Orchestra
Filarmonica della Scala.
Zijn optredens vinden vaak
plaats onder leiding van
vooraanstaande dirigenten
zoals Riccardo Chailly,
Yannick Nézet-Séguin, en
Mikhail Pletnev. Naast de
eerste prijs in het Tsjaikovski
Concours ontving hij onder
andere ook de Grand
Prix van de International
Competition for Young
Pianists. In 2017 werd hij
uitgeroepen tot Beste Jonge
Musicus en werd hij de
eerste Young Yamaha Artist.
10

Biografieën
foto: Liudmila Malofeeva
11

Verwacht
Lubimov 80!
Lubimov, Melnikov, Pashchenko,
Shelepov + Poprugin
Serie Piano
Di 29 okt 2024
Grote Zaal
20.15 uur
‘Alexei Lubimov is een legende,’ vertelt Alexander Melnikov,
zelf een pianist die zeer gezien is. ‘Zijn hele leven is niets
anders dan een compromisloos eerbetoon aan de muziek,
verlicht door het onblusbare vuur dat maar in het innerlijk
van deze man blijft branden.’ Lubimov was een van de
laatste studenten van de legendarische pedagoog Heinrich
Neuhaus en leidde zelf onder anderen Olga Pashchenko
op. Tachtig wordt hij. Die mijlpaal viert Lubimov nu op het
podium van het Muziekgebouw met zijn vrienden Slava
Poprugin, Alexander Melnikov, Viacheslav Shelepov en Olga
Pashchenko.
De muzikale interesses van Lubimov zijn a-typisch in hun
breedte: van klassiek tot prepared piano, van barok tot nu.
Met muziek van Mozart, Schubert, Glinka, Debussy en de
contemplatieve Oekraïner Valentin Silvestrov is dit dan
ook een typisch Lubimov-programma. Een programma dat
bovendien de buitenkans biedt om Saties ballet Relâche live te
horen, met film.
Alexei Lubimov
foto: Francois Sechet
Programma: Wolfgang Amadeus Mozart Fantasie in d
(fragment) / Larghetto & Allegro in Es voor twee piano’s
(arr. Robert Levin) / Franz Schubert Impromptu op. 90 nr.
4 / Felix Mendelssohn Fantasie op. 28 / Erik Satie Cinema,
entr’acte symphonique de ballet ‘Relâche’ voor prepared
piano vierhandig (arr. Darius Milhaud/Alexei Lubimov) met
filmvertoning Entr’acte (1924) van René Clair / Mikhail Glinka
The Separation / Reminiscence of a Mazurka / Variaties op het
lied Nightingale van Aleksandr Alyabyev / Claude Debussy
Dialogue du vent et de la mer uit La mer voor piano vierhandig
(arr. Debussy) / Valentin Silvestrov Kitsch-Music in 5 parts
12

Verwacht
Schönbergs laboratorium
Pierre-Laurent Aimard
Serie Piano
Schönberg
Special
Vr 15 nov 2024
Grote Zaal
20.15 uur
Arnold Schönberg was de grootste muziekvernieuwer van
de 20e eeuw. Volgens pianist Pierre-Laurent Aimard luidde
zelfs elk nieuw pianostuk van hem een nieuwe fase in: aan
de piano ontwikkelde Schönberg compositietechnieken
die hij vervolgens toepaste in ander werk. Die innovaties
vormen de rode draad in dit fantasievolle programma, van
reliëf voorzien door werk van andere componisten. Aimard,
dé autoriteit op het gebied van moderne pianomuziek,
licht zijn keuzes zelf toe. Een unieke kans om Schönbergs
complete piano-oeuvre te horen, op het allerhoogste niveau.
Zijn originaliteit verspilde Schönberg duidelijk niet aan zijn
titels, die allemaal nogal zakelijk zijn. Maar zijn noten waren
zonder uitzondering baanbrekend. De Drei Klavierstücke
(1909) zijn een van de vroegste voorbeelden van atonaliteit en
in de Suite für Klavier (1921) en de Fünf Klavierstücke (1920-
23) paste Schönberg voor het eerst zijn twaalftoonstechniek
toe. Aimard combineert ze met muziek van Schönbergs
tegenpool Igor Stravinsky, de Amerikaanse einzelgänger
Charles Ives en Ferruccio Busoni, met wie Schönberg over zijn
compositietechnieken correspondeerde. Aleksandr Skrjabin
experimenteerde op geheel eigen wijze met chromatiek,
en de modernist Nikolaj Roslavets werd wel ‘de Russische
Schönberg’ genoemd.
Pierre-Laurent Aimard
foto: Julia Wesely
Programma: Arnold Schönberg Drei Klavierstücke /
Sechs kleine Klavierstücke / Fünf Klavierstücke /
Klavierstücke op. 33a & op. 33b / Suite op. 25 / Aleksandr
Skrjabin Pianosonate nr. 9 / Robert Schumann Gesänge der
Frühe / Johannes Brahms Intermezzi op. 118 nrs. 1, 2 en 4
Igor Stravinsky Piano Rag Music
13

Verwacht
September
zo 29 sep / 20.15 uur
Levensernst en levenslust
Florian Boesch +
Malcolm Martineau
Oktober
di 1 okt / 19.30 uur / Atrium
BIMHUIS 50:
Openingsconcert HOME
BigBim 50 + Martin Fondse
di 1 okt / 20.30 uur /
Kleine Zaal
Ringdown
Caroline Shaw + Danni Lee
wo 2 okt / 20.15 uur
Amandante
Nova Opera
do 3 okt / 20.15 uur
In What We Trust
I Solisti + Vlaams Radiokoor
vr 4 okt / 20.15 uur
De stem van de revolutie
Amsterdams Andalusisch
Orkest
za 5 okt / 20.15 uur
Ach, dass ich Wassers gnug
hätte
PRJCT Amsterdam +
Maarten Engeltjes + college
Jan Van den Bossche
zo 6 okt / 11.00 uur /
Kleine Zaal
Memorials
Ere Lievonen + Melle Weijters
zo 6 okt / 15.00 uur
The Canterbury Songs
Nederlands Kamerkoor
wo 9 okt / 12.30 uur
Lunchconcert
i.s.m. Nationaal
Muziekinstrumenten Fonds
wo 9 okt / 20.15 uur
American Roots
Nederlands Blazers Ensemble
do 10 okt / 16.30 uur
Openbare repetitie
wereldpremière Techno
Etudes IV
Philzuid + Ralph van Raat
do 10 okt / 20.15 uur
Het pianoconcert van
Tanaka
Philzuid + Ralph van Raat
vr 11 okt / 20.15 uur
Ahmet Aslan
SoundLAB Workshop
Maak je eigen muziek met de
wonderlijkste instrumenten.
Voor kinderen (7+) met
volwassenen in de Atriumzaal
om 13.00 uur op verschillende
zondagen. Kaartjes via
muziekgebouw.nl/soundlab
WannaSwing
Op de kade voor het
Muziekgebouw staat de
interactieve muziekinstallatie
WannaSwing van theatermaakster
Caecilia Thunissen
en scenograaf Jan Boiten. Acht
schommels sturen composities
aan van hedendaagse
componisten als Joey Roukens,
Mayke Nas en Rob Zuidam.
Zie voor meer informatie
muziekgebouw.nl/wannaswing
Huil van de Wolff
Elke 22e van de maand
klinkt om 20.00 uur het
geluidsmonument Huil van
de Wolff van Martijn Padding
ter herinnering aan oprichter
van het Muziekgebouw
Jan Wolff (1941 - 2012).
muziekgebouw. nl/
huilvandewolff
Geheimtips
Bijzondere concerten
die je niet mag missen.
muziekgebouw.nl/geheimtips
14

Foto: Erik van Gurp
Op de hoogte blijven?
Mis geen enkel concert en schrijf je
in voor onze nieuwsbrief! Scan de
QR-code of ga naar muziekgebouw.
nl/nieuwsbrief. Of volg ons via
Facebook, LinkedIn of Instagram.
Dudok aan ‘t IJ
Kom voor of na het concert eten
in Dudok aan ‘t IJ. Reserveren:
020 788 2090 of dudokaanhetij.nl.
Rondom het concert
- Na aanvang van het concert heb je
geen toegang meer tot de zaal.
- Zet je mobiele telefoon uit voor
aanvang van het concert.
- Het maken van beeld- of
geluidsopnamen in de zaal alleen
met schriftelijke toestemming.
- Algemene Bezoekersvoorwaarden
zijn na te lezen op muziekgebouw.nl
Bij de prijs inbegrepen
Reserveringskosten zijn bij de
kaartprijs inbegrepen.
Ook een drankje, tenzij anders
vermeld op je concertkaartje.
Word Vriend
Inkomsten uit kaartverkoop dekken
ten dele onze kosten.
Word vriend: met jouw steun
kunnen we concerten op het
hoogste niveau blijven organiseren.
Meer informatie:
muziekgebouw.nl/wordvriend
Dank!
Wij kunnen niet zonder de steun van
onze vaste subsidiënten en Vrienden
van het Muziekgebouw. Wij zijn hen
daarvoor zeer erkentelijk.
Druk binnenwerk
druk & printservice
15