2024 10 23 Glass, Kulenty en Kilar

Wo 23 okt 2024
Grote Zaal
20.15 uur
Serie
Kamerorkesten
Glass, Kulenty en Kilar
Sinfonietta Cracovia
Het gratis beschikbaar stellen van dit digitale
programmaboekje is een extra service
ter voorbereiding op het concert. Het is
uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie
tijdens het concert te raadplegen via je mobiele
telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de
andere concertbezoekers.
Bij voorbaat dank.

Programma
Glass, Kulenty en Kilar
Sinfonietta Cracovia
Serie
Kamerorkesten
Wo 23 okt 2024
Grote Zaal
20.15 – 22.05 uur
ca. 45 minuten voor de pauze
ca. 45 minuten na de pauze
Katarzyna Tomala-Jedynak dirigente
Piotr Majoor trompet
Adrian Gryciuk trombone
Het concert wordt medegefinancierd door het Adam Mickiewicz
Instituut in Warschau.
Staat je mobiele telefoon al uit?
Dank je wel.
2

Programma
Andrzej Panufnik (1914 - 1991)
Landscape (1962, herzien 1965)
Hanna Kulenty (1961)
Concerto Rosso (2017)
Mémoire de Mémoire voor strijkorkest, trompet en trombone
(2024; wereldpremière)
Pauze
Steve Reich (1936)
Duet (1993)
Philip Glass (1937)
Symfonie nr. 3 voor strijkers (1995)
I - II - III - IV
Wojciech Kilar (1932 - 2013)
Orawa (1986)
3

Toelichting
Het thema herinnering is op verschillende manieren van belang in een concert waarin een
opdracht aan de Pools-Nederlandse componiste Hanna Kulenty centraal staat. Ze heeft
Mémoire de Mémoire geschreven om de rol te gedenken die een Poolse pantserdivisie
onder aanvoering van generaal Stanisław Maczek tachtig jaar geleden heeft gespeeld in
de bevrijding van Nederland.
Componisten Andrzej Panufnik en Wojciech
Kilar uit Polen roepen respectievelijk in
Landscape en Orawa herinneringen op aan
streken in hun geboorteland. Muzikaal is er
sprake van het herkennen van iets dat eerder
te horen geweest is. Symfonie nr. 3 van
Philip Glass bevat doorkijkjes naar werken
die hij eerder schreef, zoals het voorlaatste
deel Façades van Glassworks uit 1981.
De twee composities van Hanna Kulenty
herinneren aan elkaar, al was het alleen maar
vanwege het feit dat ze in beide tegenover
een strijkorkest instrumenten plaatst die
onderling verwant zijn. In Concerto Rosso is
dat een strijkkwartet, in Mémoire de Mémoire
zijn dat een trompet en een trombone.
Met Mémoire de Mémoire
gedenkt Kulenty de rol van
een Poolse pantserdivisie.
Maar ook binnen die werken zijn patronen
te ontdekken die telkens terugkeren, zij
het steeds in een andere vorm, een andere
maatsoort of in een andere ligging. Het is een
belangrijk onderdeel van een compositiestijl
die ze ‘gravitational surrealism’ noemt. Net
als Kulenty plaatst Steve Reich in het korte
Duet gelijkaardige instrumenten tegenover
het strijkorkest. In dit geval zijn het twee
violen die elkaar in melodielijnen aanvullen,
soms elk een eigen weg bewandelen. De kern
van die melodieën duikt telkens opnieuw op,
al is dat vaak in een iets gewijzigde vorm. Net
als in de gespeelde werken van Kulenty.
Andrzej Panufnik
Landscape
In dit korte werk roept Andrzej Panufnik
het beeld op van een landschap, zoals
hij zich dat herinnerde uit Polen. Een
landschap dat door zijn uitgestrektheid een
gevoel van melancholie losmaakt.
In zijn woorden: ‘een landschap waarin
de horizon in de verte in nevelen gehuld
een besef teweegbrengt van ruimte en
onbegrensde bespiegeling’. Het stuk
bestaat uit drie delen, waarvan de eerste
twee elkaars spiegelbeeld vormen, alsof
je hetzelfde landschap vanuit twee
tegenoverliggende plekken aanschouwt.
‘Het derde deel keert terug bij het begin’,
schrijft hij. ‘Maar het gevoel bekruipt je dat
wolken laag over het land hangen. In de
laatste maten van dit korte intermezzo voor
strijkorkest kun je je voorstellen dat je naar
een punt aan de vervagende einder staart tot
het in de oneindigheid verdwijnt.’ Panufnik
4

Toelichting
weet dit te bewerkstelligen door het orkest
zachte samenklanken te laten spelen die net
zo onbestemd zijn als een nevelig panorama.
Hanna Kulenty
De twee werken van Hanna Kulenty die op
het programma staan, hebben veel gemeen.
Niet alleen begeleidt in beide een strijkorkest
instrumenten die aan elkaar verwant zijn,
ook in de structuur van de muziek zijn
overeenkomsten aan te wijzen. Plotse
versnellingen zijn een vast kenmerk, evenals
korte en lange glissandi in het ensemble en
van solisten. Ze houdt van de spanning die
langzame glissandi creëren. Herkenbare
patronen komen telkens in een ander
jasje terug. ‘Ik ben een dj met mijn eigen
muziek’, zegt Kulenty. ‘Ik mix fragmenten
steeds anders. Ik kan de ene deur naar
muziek openen, terwijl ik een andere dicht
doe. Het is een manier van werken die ik
‘gravitational surrealism’ noem. Je kunt het
vergelijken met het werk van René Magritte,
waarin een man in een spiegel zijn eigen
achterhoofd ziet, of met schilderijen van
Salvador Dalí die een bepaalde vorm op een
andere plek laat terugkomen, maar met een
totaal andere inhoud en betekenis. Mensen
zien overeenkomsten en veranderingen. Ze
herkennen fragmenten, maar merken dat die
veranderingen ondergaan.’
Concerto Rosso
Met spitse ritmes en tegenritmes
doet Concerto Rosso denken aan een
wervelende, stampende volksdans, al zullen
de regelmatig wisselende accenten dansers
op het verkeerde been zetten.
Soms valt de tonale volksmuziekachtige
bodem uit de muziek en landen de strijkers
op heftige dissonanten, die ze vervolgens in
stappen weer te boven komen. Halverwege
speelt het orkest lange samenklanken
op microtonale afstand, waar het kwartet
wild overheen strijkt, om vervolgens weer
kortstondig uit te komen op een dansritme.
Maar zo harmonieus als het begin wordt het
alleen nog bij vlagen. Het is of Kulenty de
eerdere muziek voor een lachspiegel gezet
heeft, met steeds andere vervormingen. Pas
aan het eind komt alles weer op zijn pootjes
terecht.
Mémoire de Mémoire
In Mémoire de Mémoire heeft Kulenty een
aantal van haar stijlkenmerken verder
aangescherpt.
Het orkest begint met een legato melodie,
die na twee maten overgaat in een
staccato op dubbele snelheid in een andere
maatsoort. Het heeft het effect van een
gordijn dat plotseling opengetrokken wordt.
Dan volgt versnelling op versnelling, iets wat
geregeld in het stuk terugkeert. Wanneer
de twee blazers invallen, speelt de trompet
een langzame melodie, ondersteund door
de trombone, in een samenspel dat zo uit
Igor Stravinsky’s Petroesjka weggelopen
zou kunnen zijn. Hun duet wordt telkens
bruusk onderbroken door de strijkers.
5

Toelichting
Terwijl de trompet een lange noot aanhoudt,
beweegt de trombone langzaam in glijdende
stapjes naar beneden, de tweede keer
gesecondeerd door de contrabas. Wat later
stapt ook het orkest op die glijdende schaal,
als begeleiding van een pas de deux van de
twee blazers. De muziek strooit rond met
vervreemdende effecten, waar een geblazen
duet een schijn van normaliteit in aan
proberen te brengen.
De titel Mémoire de Mémoire heeft een
dubbele betekenis, aldus Kulenty. ‘Het
is geschreven ter nagedachtenis aan
de rol die Polen gespeeld hebben in de
bevrijding van Nederland. Die willen we
hiermee in herinnering brengen. Daarnaast
citeer ik thema’s en melodieën uit eerdere
composities, zoals Sugar-Fela Tango
en fragmenten uit muziek die ik voor
films geschreven heb. Die citaten zijn
herinneringen aan die stukken.’
Steve Reich
Duet
Steve Reich schreef dit korte stuk voor
twee violen en strijkensemble voor Yehudi
Menuhin en de idealen van internationale
eensgezindheid, waar de violist zijn hele
leven lang naar gestreefd heeft.
Het is een dialoog tussen de twee violen. In
een melodie, die telkens van plaats wisselt,
vullen ze elkaar aan, lopen samen op en
reageren ze op elkaar. Het ensemble houdt
aanvankelijk lange noten aan. Later spelen
de contrabassen en een deel van de cello’s
en altviolen staccato noten, waardoor de
muziek een sterkere voorwaartse beweging
krijgt. Aan het slot gaan zij de hoogte in,
waardoor de zon ineens lijkt door te breken
in de muziek.
Philip Glass
Symfonie nr. 3
Philip Glass schreef zijn Derde symfonie
voor strijkorkest. Het is een vierdelig werk,
zonder titels of tempoaanduidingen bij de
delen, al zou je het tweede deel een scherzo
kunnen noemen, en het derde deel een
adagio.
Glass houdt zich verre van de open
akkoorden die veel van zijn muziek
kenmerken. Gebleven zijn wel de herhaalde
patronen, en in het tweede deel gebruikt hij
melodische vormen die delen van Einstein
on the Beach in herinnering roepen, maar
dan enigszins vertraagd en ontdaan van
de ademloze jachtigheid. Met pizzicato
gespeelde noten geeft hij de muziek hier een
transparante lichtheid. Hij laat het orkest van
tijd tot tijd dansen, om het deel te eindigen
met een zachte, maar geprononceerde noot
van de contrabas. Het derde en langste deel
roept een melancholieke sfeer op die doet
denken aan Façades, het vijfde deel van
Glassworks. Over beurtelings aanzwellende
en wegebbende mineurakkoorden speelt
een soloviool een intieme melodie, waar zich
6

Toelichting
tegen het einde andere violen in mengen.
Het laatste, snelle deel springt heen en
weer tussen verschillende maatsoorten,
en herhaalt sommige bewegingen uit het
tweede deel. Hoewel verschillende muzikale
structuren onmiskenbaar bij de kern van het
oeuvre van Glass horen, heeft hij dit werk
een eigen karakter weten te geven.
Wojciech Kilar
Orawa
Wojciech Kilar heeft zich voor Orawa laten
inspireren door de gelijknamige streek
in het Tatragebergte op de grens tussen
Polen en Slowakije.
Het ligt in de provincie Klein-Polen, met
Krakau als hoofdstad, de vestigingsplaats
van Sinfonietta Cracovia. Als steeds
terugkerend motief heeft Orawa een
volksmelodie die op de viool gespeeld
wordt, met krachtige ritmes van het orkest
als motor. In de uitbundige snelheid van de
ritmes en de ruige samenklanken van de
strijkers klinkt de muziek gaandeweg meer
en meer als een serie stroomversnellingen,
tot een plotselinge vertraging en een
plotseling slot. Behalve de bezetting is
dit stuk in alles een tegenhanger van
Landscape, waar het concert mee begon.
René van Peer
7

Biografieën
Componisten
hebben, legde Panufnik zich
na 1959 volledig toe op het
componeren, waaronder veel
orkestwerken. Voor zijn werk
ontving hij meerdere prijzen.
ze Musique Surrealistique.
Ze omschrijft de muziek
die ze tegenwoordig
schrijft als ‘gravitational
surrealism’. Daarin cirkelen
thematische lagen rond
elkaar in verschillende
maatsoorten en toonsoorten,
met verrassend en
onvoorspelbaar resultaat,
terwijl ze toch samenhang
hebben.
De Poolse componist
Andrzej Panufnik (1914 –
1991) studeerde compositie
aan het conservatorium van
Warschau en vervolgens
in 1938 directie in Wenen.
Tijdens de Tweede
Wereldoorlog woonde hij
in Warschau, waar hij een
pianoduo vormde met
Witold Lutosławski. Na de
oorlog verhuisde hij naar
Krakau. De eisen die het
communistische regime
stelde aan muziek brachten
hem ertoe om Polen in 1954
te verlaten. Hij vestigde zich
in Engeland en werd Brits
staatsburger. Na een paar
jaar als dirigent gewerkt te
8
foto: Dirk Schelpmeier
Na een studie compositie
aan de Chopin Music
Academy in Warschau
vervolgde Hanna Kulenty
(1961) haar studies in
1986 bij Louis Andriessen.
Sindsdien woont ze deels in
Nederland, deels in Polen.
Haar muziek is uitgevoerd
door orkesten in Nederland,
Denemarken, Polen en
Duitsland en door solisten
als Isabelle van Keulen,
Elźbieta Chojnacka, Krzystof
Bąkowski, Marco Blaauw en
Frank Peters. In 2018 schreef
foto: Jake Blakesberg
De Amerikaanse componist
Steve Reich (1936) is een
van de grondleggers van
de minimal music. Na zijn
studie bij onder anderen
Vincent Persichetti, Luciano
Berio en Darius Milhaud
schreef hij aanvankelijk
twaalftoonsmuziek.

Biografieën
Zijn experimenten met
tapeloops van gesproken
woord brachten hem op het
idee om te gaan werken
met faseverschuiving in
zijn muziek. Beïnvloed
door West-Afrikaanse
slagwerktechnieken schreef
hij in 1971 het baanbrekende
Drumming. Later verwerkte
Reich ook persoonlijke
thema’s in zijn composities.
Tehillim is nauw verbonden
met zijn Joodse achtergrond.
Jeugdervaringen en de
traumatische aanslagen op
de Twin Towers vormen de
achtergrond van composities
waarin hij melodie en ritme
van gesproken woord als
uitgangspunt neemt voor
zijn muziek. Zijn meest
recente compositie is
Jacob’s Ladder uit 2023.
Net als Steve Reich is Philip
Glass (1937) een van de
pioniers van de minimal music.
Na studies aan de Unversity
of Chicago, de Juilliard School
studeerde Glass in Europa bij
Nadia Boulanger en Darius
Milhaud. Hij had nauwe
contacten met de Indiase
sitarspeler Ravi Shankar. Na
zijn terugkeer naar New York
in 1967 richtte hij het Philip
Glass Ensemble op.
foto: Steve Pyke
De opera Einstein on the
Beach uit 1976, die hij met
regisseur Robert Wilson
maakte, betekende zijn
internationale doorbraak.
Glass heeft sindsdien talrijke
composities geschreven,
waaronder diverse
symfonieën, opera’s en
muziek voor films. Ook Glass
is nog actief. De afgelopen
jaren componeerde hij de
opera Circus Days and Nights
en twee symfonieën.
Wojciech Kilar (1932 –
2013) studeerde piano en
compositie in Katowice. In
1959 studeerde hij een jaar
bij Nadia Boulanger in Parijs.
Hij is vooral bekend als
filmcomponist, van Poolse
filmmakers als Krzysztof
Kieślowski, Andrzej Wajda en
Roman Polanski (The Ninth
Gate en The Pianist, om er
een paar te noemen).
foto: Cezary Piwowarski
Zijn muziek is verder te horen
in Bram Stokers Dracula
van Francis Ford Coppola
en in The Portrait of a Lady
van Jane Campion. Hoorde
Kilar aanvankelijk met
Henryk Górecki en Krzysztof
Penderecki bij een groep
avant-gardisten, later wendde
hij zich voor zijn inspiratie tot
Poolse volksmuziek.
9

Biografieën
Uitvoerenden
Piotr Majoor
Trompet
10
foto: M. Majoor
Piotr Majoor begon op
negenjarige leeftijd met
trompetlessen bij de
bekende trompettist Marco
Blaauw in Nederland. Zijn
talent werd snel herkend en
hij zette zijn studie voort
aan de Karol Kurpiński
Muziekschool en Karol
Szymanowski Muziekschool
in Warschau.
Hier behaalde hij zijn
diploma met de hoogste
onderscheiding. In 2010
won Majoor de Grand Prix
tijdens de ‘IX Muzikale
Ontmoetingen voor
Blaasinstrumenten’. Hij
ging naar het Koninklijk
Conservatorium in Den Haag,
specialiseerde zich steeds
meer in hedendaagse muziek
en volgde de Stockhausen
muziekcursussen in
Duitsland. Zijn studie rondde
hij af aan het Conservatorium
van Amsterdam. Majoor
speelt in diverse landen in
verschillende symfonie- en
kamerorkesten en kleinere
ensembles. Tussen 2017 en
2019 was hij te horen in de
kerstconcerten met Händels
Messiah met de Nederlandse
Reisopera. In oktober
2023 bracht hij samen met
trombonist Adrian Gryciuk
en het Primuz strijkorkest de
wereldpremière van Hanna
Kulenty’s stuk La Scala Tutti
in de Łódź Filharmonie.
Adrian Gryciuk
Trombone
foto: Michał Janik
Adrian Gryciuk (1996)
studeerde trombone aan
de muziekschool in zijn
geboortestad Białystok,
Polen. Na de middelbare
school studeerde hij
van 2015 tot 2020 aan
het Conservatorium
van Amsterdam in de
bastromboneklas van Ben
van Dijk.
Tijdens zijn studie werkte
hij met onder meer met het
Rotterdams Philharmonisch
Orkest, het Orkest van het
Oosten, het Residentie

Biografieën
Orkest en het Nederlands
Philharmonisch Orkest. In
2019 won hij wedstrijden
in orkestrale en solo
bastrombone, georganiseerd
door de International
Trombone Association
tijdens het International
Trombone Festival in Muncie,
VS. Sinds september 2023
is hij bastrombonist van
het Poolse orkest Sinfonia
Iuventus. In Polen heeft
hij verder gespeeld bij
Warsaw Philharmonic,
Sinfonia Varsovia, Krakow
Philharmonic, Podlasie Opera
and Philharmonic en het
Polish Radio Orchestra in
Warschau.
Katarzyna Tomala-
Jedynak
Dirigente
foto: Edyta Dufaj
Katarzyna Tomala-Jedynak
ontving in 2013 haar
diploma orkestdirectie aan
de Karol Lipiński Academy
of Music in Wrocław en
sloot daar ook in 2019
een postdoctorale studie
in het management van
culturele instellingen aan de
Universiteit voor Economie
en Bedrijfskunde met
succes af.
In 2017 behoorde zij tot
de vijf internationale
beursstudenten van het
prestigieuze Dartington
International Summer
School-programma. In 2021
ontving zij de Jan Kiepura
Theatermuziekprijs in de
categorie ‘beste dirigent’.
Ze dirigeerde talrijke
ensembles in Polen en in het
buitenland en werkte met
vooraanstaande solisten.
Een van haar belangrijkste
doelen is de verbreiding van
klassieke muziek. Om dat te
bereiken doet ze mee aan
educatieve projecten die
deelname aan het culturele
leven bevorderen. Sinds
2022 is ze de eerste dirigent
en artistiek directeur van
Sinfonietta Cracovia.
11

Biografieën
Sinfonietta Cracovia
Sinfonietta Cracovia werd
in Krakau opgericht in 1994.
Het strijkorkest legt zich
met name toe op eigentijdse
muziek en is een groot
pleitbezorger van Poolse
muziek, in eigen land en over
de grens.
Het wordt geprezen om zijn
uitvoeringen van het werk
van Krzysztof Penderecki, die
aan de wieg van het ensemble
stond. Sinds 2022 heeft
Sinfonietta Cracovia een
tweekoppige leiding, zakelijk
leider Agata Grabowiecka
12
en dirigente Katarzyna
Tomala-Jedynak. Het orkest
heeft talrijke internationale
tournees gedaan. In de
Verenigde Staten voerde
het werken uit van Philip
Glass in aanwezigheid van
de componist. Cd’s van het
ensemble zijn onder meer
uitgebracht door Sony
Classical en het Nederlandse
label Channel Classics.
1e viool
Maciej Lulek, Marta Nowak,
Marcin Kmiecik, Justyna
Duda-Krane, Aleksandra
Honcel-Banek, Małgorzata
Szuba-Kmiecik, Krzysztof
Leksycki
foto: Edyta Dufaj
2e viool
Piotr Marciak, Agnieszka
Bugla-Bylica, Katarzyna Balas,
Katarzyna Blajda, Danuta
Augustyn, Maria Zborowska
altviool
Ewa Szczepańska-Chwast,
Elżbieta Gromada, Ryszard
Sneka, Kamil Babka,
Anastazja Łukasiewicz
cello
Monika Krasicka-Gajownik,
Marcin Mączyński, Tomasz
Wyroba, Alina Dorożyńska
contraba
Łukasz Mazanek, Duszan
Korczakowski

Verwacht
Thomas Beijer: pianist en
componist
Meccore String Quartet +
Thomas Beijer
Serie
Kamermuziek
internationaal
Za 23 nov 2024
Grote Zaal
20.15 uur
‘Een uomo universale van vandaag’. Zo noemde de
commissie van de Nederlandse Muziekprijs Thomas
Beijer in 2022 bij de toekenning van deze hoogste
staatsonderscheiding in de muziek. Beijer is pianist,
componist, arrangeur, tekenaar, animatiefilmer en schrijver
en presenteert vandaag een nieuw strijkkwartet van zijn
hand voor het Meccore String Quartet. Verder neemt hij
zelf plaats achter de piano voor pianokwintetten van de
19e-eeuwse componisten Johannes Brahms en Julius
Zarębski.
‘Het Meccore String Quartet is zonder twijfel het beste
Poolse kwartet ooit’, aldus Günter Pichler, primarius van
het legendarische Alban Berg Quartett. Sinds de oprichting
in 2007 maakt het Meccore String Quartet internationaal
grote indruk, onder andere met hun briljante opname van de
strijkkwartetten van Penderecki. Nu spelen ze met Thomas
Beijer naast het beroemde Pianokwintet van Brahms ook het
onderbelichte, maar prachtige kwintet van Juliusz Zarębski.
Thomas Beijer
foto: Maarten Kools
Programma: Juliusz Zarębski Pianokwintet / Thomas Beijer
Five Ink Drawings for String Quartet / Johannes Brahms
Pianokwintet
13

Verwacht
Oktober
do 24 okt / 12.30 uur
Lunchconcert
i.s.m. Nationaal
Muziekinstrumenten Fonds
do 24 okt / 20.15 uur
Portret Charles Ives
(1874-1954)
Ives Ensemble
vr 25 okt / 20.30 uur
The Qawwali voice
Faiz Ali Faiz
za 26 okt / 20.15 uur
De essentie van het pianotrio
Van Baerle Trio
Kijk Muziek
zo 27 okt
13.30 uur
Babar en het ontstaan van
de wereld (6+)
Ensemble SeaSession
13.30 +15.30 uur /
Kleine Zaal
Eurovision Vogelfestival (2+)
Zvov
zo 27 okt / 20.15 uur
Allerzielen
Nederlandse Bachvereniging
di 29 okt / 20.15 uur
Lubimov 80!
Lubimov, Melnikov,
Pashchenko, Shelepov +
Poprugin
November
Cello Biënnale
Amsterdam 2024
do 31 okt t/m zo 10 nov
Zie het volledige programma
op www.muziekgebouw.nl/
cellobiennale
vr 1 nov
20.15 uur
Lieux retrouvés
Viersen, Andrianov,
Gerhardt + Nederlands
Kamerorkest
za 2 nov
11.30 + 14.00 uur / Bimhuis
OUD 6+
Pepijn Meeuws +
Emile Visser
zo 3 nov
09.30 uur
Bach & Breakfast
Raphaël Pidoux
20.00 uur / Bimhuis
CELLOFEST
Vincent Courtois +
Éric‐Maria Couturier
SoundLAB Workshop
Maak je eigen muziek met de
wonderlijkste instrumenten.
Voor kinderen (7+) met
volwassenen in de Atriumzaal
om 13.00 uur op verschillende
zondagen. Kaartjes via
muziekgebouw.nl/soundlab
WannaSwing
Op de kade voor het
Muziekgebouw staat de
interactieve muziekinstallatie
WannaSwing van theatermaakster
Caecilia Thunissen
en scenograaf Jan Boiten. Acht
schommels sturen composities
aan van hedendaagse
componisten als Joey Roukens,
Mayke Nas en Rob Zuidam.
Zie voor meer informatie
muziekgebouw.nl/wannaswing
Huil van de Wolff
Elke 22e van de maand
klinkt om 20.00 uur het
geluidsmonument Huil van
de Wolff van Martijn Padding
ter herinnering aan oprichter
van het Muziekgebouw
Jan Wolff (1941 - 2012).
muziekgebouw. nl/
huilvandewolff
Geheimtips
Bijzondere concerten
die je niet mag missen.
muziekgebouw.nl/geheimtips
14

Foto: Erik van Gurp
Op de hoogte blijven?
Mis geen enkel concert en schrijf je
in voor onze nieuwsbrief! Scan de
QR-code of ga naar muziekgebouw.
nl/nieuwsbrief. Of volg ons via
Facebook, LinkedIn of Instagram.
Dudok aan ‘t IJ
Kom voor of na het concert eten
in Dudok aan ‘t IJ. Reserveren:
020 788 2090 of dudokaanhetij.nl.
Rondom het concert
- Na aanvang van het concert heb je
geen toegang meer tot de zaal.
- Zet je mobiele telefoon uit voor
aanvang van het concert.
- Het maken van beeld- of
geluidsopnamen in de zaal alleen
met schriftelijke toestemming.
- Algemene Bezoekersvoorwaarden
zijn na te lezen op muziekgebouw.nl
Bij de prijs inbegrepen
Reserveringskosten zijn bij de
kaartprijs inbegrepen.
Ook een drankje, tenzij anders
vermeld op je concertkaartje.
Word Vriend
Inkomsten uit kaartverkoop dekken
ten dele onze kosten.
Word vriend: met jouw steun
kunnen we concerten op het
hoogste niveau blijven organiseren.
Meer informatie:
muziekgebouw.nl/wordvriend
Dank!
Wij kunnen niet zonder de steun van
onze vaste subsidiënten en Vrienden
van het Muziekgebouw. Wij zijn hen
daarvoor zeer erkentelijk.
Druk binnenwerk
druk & printservice
15