tHuis_01 2025_OPMAAK_DEF_c

Maart 2025
Jubileumuitgave
Al 40 jaar
kunnen families met een
ziek kind dicht bij elkaar zijn
dankzij de steun van donateurs, sponsors en vrijwilligers

‘In het
ziekenhuis
lopen
voortdurend
mensen in en uit,
maar in het Huis
kun je weer
tot jezelf
komen’
- Annie, moeder Kaj
2 tHuis

VOORWOORD RENATE EN ROBERT
40 JAAR DICHTBIJ
Robert ten Brink, ambassadeur van het Ronald McDonald Kinderfonds, en
Renate Westerlaken, directeur/bestuurder van het Kinderfonds, ontmoeten
elkaar op de plek waar het 40 jaar geleden allemaal begon: in Ronald
McDonald Huis Emma Amsterdam. Samen blikken zij terug op de afgelopen
jaren en kijken vooruit naar de toekomst.
ROBERT: “We mogen elkaar feliciteren.
Wat een bijzondere mijlpaal.”
RENATE: “Dank je wel Robert. Dat wij
al 40 jaar families met een ziek of
zorgintensief kind mogen ondersteunen,
is van onschatbare waarde. Bij elkaar
kunnen zijn als gezin met een ziek kind
is helaas niet vanzelfsprekend. Jij weet
dat als geen ander.”
ROBERT: “Absoluut. Toen onze dochter
Nina 41 jaar geleden in het Emma
Kinderziekenhuis lag met een dubbele
longontsteking en oorontsteking, wilden
mijn vrouw en ik bij haar blijven. Er was
toen nog geen Ronald McDonald Huis.
We sliepen op een stretcher naast haar
bed – dat was verre van gebruikelijk. Dat
in 1985 het eerste Huis kwam, was
fantastisch. Het gaf gezinnen iets wat ze
daarvoor niet hadden: een thuis dicht bij
hun kind. Toen ik in 2003 werd gevraagd
om ambassadeur te worden, hoefde ik
geen seconde na te denken. Ik weet hoe
belangrijk het is om als ouder te kunnen
zeggen: ‘Papa en mama zijn om de
hoek, we zijn er meteen als je ons nodig
hebt.’ Sinds dat eerste Huis in 1985 is het
Kinderfonds hard gegroeid, waar staat
het nu?”
Hard gegroeid
RENATE: “Inmiddels zijn er 11 Ronald
McDonald Huizen waarmee we ieder
jaar ruim 6.000 families een plek dicht
bij hun kind in het ziekenhuis geven.
Vanaf 1991 bieden we ook een huiselijke
rustplek midden in het ziekenhuis met
de Ronald McDonald Huiskamers, waar
er nu 12 van zijn. In 2007 opende het
eerste vakantiehuis van het Kinderfonds.
Sindsdien vinden families met een
kind dat veel zorg nodig heeft
ontspanning met elkaar. Ongelooflijk
belangrijk. Onderzoek toont aan dat
ouders hierdoor de zorg beter
volhouden. We bieden zoveel meer
dan een Huis, we zijn er voor het
hele gezin van een ziek of zorg-
intensief kind.”
Momenten die je bijblijven
ROBERT: “Elke keer als ik een van deze
families spreek, raakt het me opnieuw.
Eén ontmoeting in het bijzonder: toen
een vader vertelde dat zijn zoontje in het
ziekenhuis verdrietig was, omdat hij net
zijn vriendje had verloren. Jij hebt
ongetwijfeld ook zo’n moment dat je
altijd bijblijft?”
RENATE: “Wat ik nooit vergeet, is de
eerste HomeWalk. Ik sprak ouders die in
de nacht van het event vrijwilliger waren.
Hun kinderen lagen nog in het zieken-
huis. Terwijl ik hen wilde bedanken,
bedankten zij míj. Die dankbaarheid,
terwijl ze zelf in een zware tijd zaten,
ontroert me nog steeds.”
>>
‘In de Huizen ontstaat
verbinding: ouders
delen meer dan alleen
een maaltijd – ze delen
hun zorgen, angsten en
soms ook hun hoop’
tHuis 3

‘Uit onderzoek blijkt dat
98 procent van de ouders
aangeeft de zorg voor hun
kind beter vol te houden
door wat wij doen. Dat raakt
me telkens weer’
JUBILEUMUITGAVE
Dit is een speciale, extra
uitgebreide jubileumeditie van
tHuis, volledig in het teken van
40 jaar Ronald McDonald
Huizen. Vanaf nu heeft het
magazine ook een fris, nieuw
jasje en een duurzamere
verpakking. Het is nog altijd
gevuld met de vertrouwde
warmte en verhalen die je van
ons gewend bent.
ROBERT: “Ik ben diep onder de indruk
van hoe betrokken het netwerk is.
Al die actievoerders, HomeSporters,
donateurs, sponsors en vrijwilligers.
Maakt dat jou ook trots?”
RENATE: “Ontzettend. Zonder hen
kunnen we niet. Alle mensen die zich
belangeloos inzetten zorgen dat we
samen het verschil kunnen maken
voor deze families. In het bijzonder
noem ik de ruim 1.900 vrijwilligers.
Zij zijn het hart van de organisatie en
maken van de Huizen een fijn thuis.
Dat merk ik ook iedere keer als ik een
Huis, Huiskamer of vakantiehuis
binnenkom. Het is als thuiskomen.
Hier delen ouders een maaltijd én
hun zorgen en angsten. Je voelt: de
last die je op je schouders draagt,
mag je hier delen.”
ROBERT: “Dat is precies waarom het
zo belangrijk is dat dit al 40 jaar
bestaat. En Renate, naast
terugblikken biedt een jubileum
ook een mooie gelegenheid om
vooruit te kijken. Wat brengt de
toekomst volgens jou?”
RENATE: “Veel Huizen hebben een
renovatie of uitbreiding nodig om
aan de groeiende vraag te kunnen
blijven voldoen. Daarom is de
komende jaren nog veel hulp van
donateurs en sponsors nodig.
We onderzoeken ook meer
mogelijkheden om er nog beter
voor families te kunnen zijn, met
bijvoorbeeld gezonde maaltijden.
En de Familiekar, die al in sommige
ziekenhuizen aan het bed comfort
biedt. We blijven zoeken naar
manieren om gezinnen met
een ziek of zorgintensief kind te
ondersteunen. Wij zijn er voor hen.
Nu én in de toekomst.”
tHuis
tHuis verschijnt in een oplage van
58.415 exemplaren. Dankzij de sterk
gereduceerde tarieven van onze
toeleveranciers, kunnen wij de kosten
voor dit magazine zeer laag houden.
De kostprijs inclusief verzending
bedraagt € 0,92 per exemplaar. tHuis is
gedrukt op FSC ® -papier en voor verzending
verpakt in een papieren verpakking.
Het Kinderfonds ontvangt geen overheidssubsidie
en is geheel afhankelijk van
bijdragen van donateurs en sponsors.
Bij deze special edition zitten ook
unieke jubileumkaarten. Knip ze uit,
schrijf een hartverwarmende
boodschap en stuur ze op. Zo vier je
het 40-jarig jubileum met ons mee!
4 tHuis

INHOUD
6
TOEN EN NU
3 Voorwoord - Renate Westerlaken-Loos praat
met Robert ten Brink over 40 jaar Kinderfonds
8 Ontstaan Ronald McDonald Huizen
Nederland
10 Heropening vernieuwd
Huis Emma Amsterdam - Jayline en haar
moeder waren de eerste gasten
16 Terug in de tijd - 20 jaar geleden in een
Ronald McDonald Huis
20 Landkaart en tijdlijn
20
28
FAMILIES AAN HET WOORD
6 Guus werd ernstig ziek - zijn ouders en zusje
verbleven in het Ronald McDonald Huis
24 Sophie overleefde haar ongeluk maar net
28 Energie opdoen in de vakantiehuizen van
het Ronald McDonald Kinderfonds
2, 12, 39 Oud-gasten aan het woord
ONMISBAAR
13 Onmisbare vrijwilligers
18 Doorzetter Daley (10) voert actie
19 Trouwe partner McDonald's
22 HomeSport Events
32 Ambassadeurs
36 Zo help je mee
24
DICHTBIJ ZIJN HELPT ECHT
26 Zorgprofessionals zien de noodzaak
34 Het bewezen effect van de
Huizen op families
35 Family Centered Care - ouders hebben de
hoofdrol in de zorg voor hun zieke kind
PUZZEL MEE EN WIN
38 Jubileumpuzzel - win een megaknuffel!
COLOFON
tHuis is een uitgave van het Ronald McDonald
Kinderfonds en de Ronald McDonald Huizen,
Huiskamers en vakantiehuizen.
Redactieadres: Postbus 1096, 3800 BB Amersfoort,
Stationsplein 13, 3818 LE Amersfoort, 088-221 90 00,
info@kinderfonds.nl, IBAN: NL61 RABO 0393 200 000.
Hoofdredactie: Leonie de Zwaan
Eindredactie: Maud van Gennip
Redactie: Nicole Hagendoorn
Tekstbijdragen: Annemarie Nienhuis, Chantal Noldus,
Janet Veenstra, May-lisa de Laat, Nathalie Franken
Art direction en vormgeving: Melanie Nowee
Fotografie: Anika Wyrwa, Babet Trommelen,
Cees Rutten, Ineke Oostveen, Jacques Kok,
Mariel Kolmschot, Mariska de Groot, Peggy Maes,
Simone de Geus, Susan van Niekerk, Suzanne Vrolijk,
Teo Krijgsman, Wouter Roosenboom, e.a.
Oplage: 58.415
Drukwerkcoördinatie en verwerking: PreVision
Distributie: PostNL
ISSN: 1874-4923
tHuis 5

HUIS EN HUISKAMER
Guus
In het voorjaar van 2023 heeft Guus krentenbaard en zijn zusje Jolien kort daarna roodvonk. Beide een gevolg van
een infectie met de streptokokken A-bacterie. De kinderen herstellen goed, maar dan wordt Guus op de avond voor
Koningsdag opnieuw ziek. Naarmate het later wordt, gaat het steeds slechter met hem. “Guus klaagde over een zere
buik”, vertelt moeder Lisan. “Daarom mocht hij bij mij in het grote bed komen liggen.”
6 tHuis

‘IN HET HUIS EN DE HUISKAMER
KREEG ONS LEVEN MEER RITME
EN STRUCTUUR’
Tekst: Janet Veenstra, jacquetcommunicatie.nl, foto’s: Annika Wyrwa, privébeeld
“Guus was onrustig en kreunde. Ik weet nog dat ik
dacht: slaapt hij nu of niet? Ik praatte tegen hem, maar
hij lag apathisch voor zich uit te kijken. Mijn man Martijn
en ik vertrouwden het niet. In de vroege nacht gingen
we met Guus naar de spoedpost. Daar dachten ze dat
het griep was, we kregen sterke pijnmedicatie mee
voor thuis. Het knagende gevoel dat er meer aan de
hand was, bleef hangen.”
Op Koningsdag leek Guus soms op te leven, maar het
grootste deel van de tijd was hij slap en futloos. “We
voelden dat het niet klopte. De dag erna gingen we
opnieuw met Guus naar de spoedpost, maar het was
niet duidelijk wat er met hem aan de hand was. Ze
besloten hem op te nemen in het ziekenhuis, Martijn
bleef bij hem.”
Met de ambulance naar Groningen
“De volgende ochtend maakten artsen een foto van
Guus zijn longen, ik keek mee. De streptokokken
A-bacterie was doorgedrongen naar zijn longen. Aan
één kant van de foto zag ik een borstkas met ribben en
aan de andere kant één grote witte vlek. Dat was vocht.
Met een drain konden ze dat weghalen, daarvoor
moest Guus snel naar het ziekenhuis in Groningen.
Ondertussen was hij al zo achteruitgegaan dat hij niet
meer bewust meemaakte wat er gebeurde. Hij werd in
slaap gebracht en ging met de IC-ambulance naar
Groningen. Dat was een verschrikkelijk moment. Vlug
pakten we thuis wat spullen in om gauw zelf naar het
ziekenhuis te rijden. Op zo’n moment wil je je kind
helemaal niet alleen laten.”
In Groningen verblijven Lisan en Martijn in het Ronald
McDonald Huis. “Het liefst wil je in deze situatie dag en
nacht bij je zieke kind zijn, maar je hebt ook tijd nodig
om zelf op adem te komen en emoties te kunnen uiten.
Het Ronald McDonald Huis is dan echt een uitkomst.”
De bacterie blijkt hardnekkig. Guus ligt lange tijd aan
het infuus en moet uiteindelijk geopereerd worden. Als
hij naar de kinderafdeling mag, slapen Lisan en Martijn
om en om bij hem op de kamer en in het Huis.
Dichter bij huis
Na drie weken mag Guus, ondanks het grillige
verloop van de ziekte, naar het ziekenhuis in
Enschede, dichter bij huis. “Een van ons sliep thuis bij
Jolien, de ander bij Guus in het ziekenhuis. Mede
dankzij de Ronald McDonald Huiskamer kreeg ons
leven langzamerhand meer ritme en structuur. We
hebben er veel gebruik van gemaakt. Het was voor
ons gezin de plaats waar we samen aten en met
visite wat dronken. Een erg fijne plek.”
Inmiddels is het twee jaar later. Guus is zes en Jolien
vier. Lisan en Martijn zijn er trots op dat hun kinderen
zo weerbaar zijn.
“Het was een intense
periode. We kregen
veel steun van de
artsen en van de
vrijwilligers in het
Huis en de
Huiskamer. Maar
ook van vrienden en
familie en het geloof.
We voelden ons
gedragen en kijken
er dan ook met
dankbaarheid op
terug.”
tHuis 7

ONTSTAAN RONALD MCDONALD KINDERFONDS NEDERLAND
40 jaar Ronald McDonald Huizen
Hoe het begon ...
KIM HILL
De sprankelende Kim Hill is drie jaar
wanneer zij in 1969 de diagnose acute
leukemie krijgt. Haar ouders, Fred en
Fran, doen er alles aan om dicht bij haar
te zijn. Ze slapen op ziekenhuisstoelen in
het kinderziekenhuis in Philadelphia en
eten uit snackautomaten; zolang ze maar
dicht bij hun dochter kunnen zijn. Met het
footballteam waar vader Fred in speelt,
de Philadelphia Eagles, zamelen ze
geld in voor meer onderzoek naar
leukemie. Zo komt de familie Hill in
contact met dr. Audrey Evans, hoofd
van de kinderoncologie-afdeling van
het ziekenhuis in Philadelphia.
1974
In 1974 is het eerste Ronald
McDonald Huis ter wereld, in
Philadelphia, een feit. Er
komen meer Huizen, ook
buiten Amerika. De steun van
McDonald’s blijft, net als de
naam Ronald McDonald Huis.
AUDREY
EVANS
Kinderoncoloog Audrey Evans
merkt dat er een dringende
behoefte is aan een logeerhuis
voor ouders die dagelijks bij
hun zieke kind willen zijn, maar
te ver van het ziekenhuis
wonen. Ze vindt een geschikt
huis vlak bij het ziekenhuis en
zoekt nog een sponsor. Die
vindt ze in McDonald’s, de
sponsor van Freds footballteam
de Philadelphia Eagles. Ze
spreken af dat McDonald’s het
Huis financiert en dat het de
naam Ronald McDonald Huis
krijgt.
8 tHuis

TOM VOÛTE
De Ronald McDonald Huizen komen
naar Nederland dankzij kinderarts en
hoogleraar kinderoncologie dr. Tom
Voûte. Zijn dochter Hermine vertelt:
“Hij haalde overal allerlei behandelmethodes
vandaan. In de jaren 80
reisde hij naar Amerika, ontmoette
daar dr. Audrey Evans en maakte
kennis met de Ronald McDonald
Huizen. Toen hij thuiskwam zei hij: ‘Ik
heb nu iets gezien, dat moet ook in
Nederland komen.’ En als mijn vader
iets wilde, dan gebeurde het.”
WERELDWIJDE
IMPACT
Over de hele wereld zijn er in 62 landen en
regio’s meer dan 385 Ronald McDonald Huizen
en 270 Ronald McDonald Huiskamers.
EERSTE
HUIS
Tom Voûte benadert McDonald’s
Nederland. Ook hier ziet McDonald’s
direct het belang van de Ronald
McDonald Huizen en wordt, net als
in Amerika, founding partner van de
Huizen. Zo wordt elf jaar na de
opening van het eerste Ronald
McDonald Huis in Amerika, in 1985
het allereerste Ronald McDonald
Huis van Nederland én Europa
geopend: Huis Emma Amsterdam.
In de jaren erna komen er steeds
meer Huizen, Huiskamers en ook
vakantiehuizen bij in Nederland.
Nu, 40 jaar later, zijn er 11 Ronald
McDonald Huizen, 12 Huiskamers en
3 vakantiehuizen. Hermine, dochter
van Tom Voûte: “Ik denk dat mijn
vader daar beretrots op zou zijn. Hij
deed het gewoon. En hij deed het
allemaal voor de patiënten.”
Bekijk de founders-video. Hierin vertellen Ali Bos,
al 40 jaar vrijwilliger in Huis Emma Amsterdam,
Hermine Voûte, McDonald’s-Franchisenemer Mark
Broks, en Joyce, moeder van de zieke Milan, over
het ontstaan en het belang van de Ronald
McDonald Huizen.
tHuis 9

VERNIEUWBOUW
HUIS EMMA AMSTERDAM
Jayline was de eerste
gast na heropening van
Huis Emma Amsterdam
Bijna 40 jaar na de opening van Ronald McDonald Huis Emma Amsterdam – het eerste Ronald McDonald Huis in
Nederland én Europa – was het pand toe aan een verbouwing en renovatie. In september 2024 opende het vernieuwde
Huis officieel zijn deuren. En Jayline liep als eerste gast door deze deuren om in te checken.
Door jarenlang intensief gebruik was het hard nodig om families
weer een fijn thuis te kunnen bieden in Ronald McDonald Huis
Emma Amsterdam. Het Huis is na de grondige verbouwing
weer veel meer van deze tijd: moderner, duurzamer en passend
bij de behoeften van families van nu. Zo is er meer plek voor het
hele gezin, inclusief broertjes en zusjes. En vanuit de keuken
kun je als ouder gemakkelijk je spelende kinderen in de gaten
houden. Jayline was de allereerste
gast die haar intrek nam in het
vernieuwde Huis Emma Amsterdam.
Lange zoektocht
Jayline: “Al sinds haar geboorte heeft
mijn dochter Minthe (6) last van
buikpijn en obstipatie. Na een lange zoektocht vonden wij de
juiste hulp bij het Kinderbuikcentrum van het Amsterdam
UMC. Daar kijkt een multidisciplinair team van specialisten naar
haar klachten en zij hebben een behandelplan opgesteld.
Zo werd Minthe afgelopen zomer in Amsterdam geopereerd
om een zogeheten spoelstoma te plaatsen. Hiermee kan ze
zelf dagelijks haar darmen spoelen. De neus-maagsonde
die ze heeft, kan nu langzaam worden afgebouwd. Iedere drie
maanden gaan we terug naar Amsterdam voor controle. Hoe de
toekomst eruitziet weet niemand, maar de huidige situatie is
stabiel en daarmee heel hoopvol.”
Knus en huiselijk
Vanwege de operatie lag Minthe tien dagen in het ziekenhuis.
Jayline sliep bij haar in het ziekenhuis en Minthes oma logeerde
een paar nachten in Huis Emma Amsterdam. Ook in de periode
daarna sliepen Jayline en haar moeder regelmatig in het
Huis. “We kennen inmiddels de meeste vrijwilligers. Ze gaan
allemaal even liefdevol en attent met mij en Minthe om. Vaak
logeerden we er korte perioden vanwege extra onderzoeken of
behandelingen onder narcose. Het geeft veel rust om op die
lastige momenten zo dicht bij elkaar te kunnen zijn.”
“Die eerste nacht in het vernieuwde Huis Emma Amsterdam op
24 september vorig jaar was heel speciaal. Wij waren de eerste
‘Wat een prachtig nieuw
Huis, het is er ruim, licht,
knus en huiselijk’
gasten na de heropening. Wat
een prachtig Huis. Het is er licht
en ruim, overal zijn speelplekjes
waar je kind ontspannen kan
spelen en de behandelingen
kan vergeten. De kleuren en
inrichting geven het een warm en
huiselijk gevoel waardoor je tot rust komt. Ter gelegenheid van
de opening mochten we meedoen aan een fotoshoot, dat was
enorm leuk.”
Meisje met pit
Het gaat goed met Minthe. Ze gaat hele dagen naar school,
waar ze ook weer mee kan doen met de gymles. Sinds kort zit
ze zelfs op dansles. “Voorheen was zoiets onmogelijk door alle
pijn, ongemak en vermoeidheid. Minthe kan goed met haar
gezondheidssituatie omgaan. Ze zal voorlopig niet zonder hulp
naar de wc kunnen, maar er zijn tenminste geen ‘ongelukjes’
meer. Eten gaat goed en ze heeft duidelijk meer energie. Heel
fijn. Een contactsport als judo uitoefenen, blijft natuurlijk lastig.
We kijken met elkaar vooral steeds naar wat er wel kan.”
Dat Minthe een meisje met pit is, blijkt wel uit het feit dat ze
zelfs met de neus-maagsonde haar zwemdiploma A haalde.
“Ze zwom gewoon door het gat”, zegt haar moeder trots.
Tekst: May-lisa de Laat, foto’s: Babet Trommelen (gezin), Teo Krijgsman (exterieur), Simone de Geus (interieur)
10 tHuis

tHuis 11

‘Bij het
afscheid van
onze Super Mees (7)
vroegen wij iedereen
om een gift voor
de nieuwe Ronald
McDonald Huiskamer
in Utrecht, omdat het
ons zo enorm heeft
geholpen om daar
te zijn’
- Simone en Wump, ouders Mees
12 tHuis

Hart
van het
Huis
De Ronald McDonald Huizen, Huiskamers en vakantiehuizen kunnen niet zonder vrijwilligers. Zij staan dag
en nacht, 365 dagen per jaar klaar voor de gezinnen. Zij zorgen voor een schoon, fijn en welkom thuis en
bieden een luisterend oor. Dat begon allemaal in één Huis met een handjevol vrijwilligers. Onder wie Ali,
die 40 jaar later nog steeds actief betrokken is als vrijwilliger. Inmiddels zijn er circa 1.900 vrijwilligers,
jong en ouder, met allerlei achtergronden. Zoals radio-dj Mart, betrokken bij Ronald McDonald Huis
Utrecht, en studente Annabel, die zich inzet als nachtvrijwilliger in Huis Maastricht. Alle drie hebben ze
hetzelfde doel: het verschil maken voor gezinnen met een ziek of zorgintensief kind.
tHuis 13

ONMISBARE VRIJWILLIGERS
ALI (78) 'AL VEERTIG JAAR VRIJWILLIGER'
“Begin jaren 80 werkte ik als leerkracht
en als pedagogisch medewerker op de
afdeling Oncologie van het Emma
Kinderziekenhuis in Amsterdam. Ouders
mochten eerst maar een uur per dag op
bezoek komen, zelfs bij de ernstig zieke
kinderen. Sommige ouders zie ik nog
voor me. Met de week werden ze bleker
en vermoeider. Voor ouders die ver weg
woonden, was het helemaal schrijnend.
Families uit Zeeuws-Vlaanderen of Texel,
die soms te laat kwamen om bij het
overlijden van hun kind te zijn. Dat was
vreselijk.
We vonden dat dat anders moest. Als
personeel hebben we gecollecteerd om
stretchers te kopen, zodat ouders bij hun
kind konden slapen als het slecht ging.
Dat was toen een enorme ontwikkeling.
Gelukkig ontstond er steeds meer
14 tHuis
aandacht voor de psychische kant van de
patiënt. Er kwam een psychosociaal team,
onder leiding van dr. Tom Voûte. In 1985
bracht hij het idee van de Ronald
McDonald Huizen naar Nederland.
Toen ik hoorde dat het eerste Huis in
Amsterdam kwam, meldde ik mij gelijk
aan als vrijwilliger. Ik wist hoe belangrijk
en nuttig het was. Het eerste pand kwam
aan de Spinozastraat, een herenhuis met
vier verdiepingen. Stofzuigen was een
hele klus. Families vonden het fijn dat
ze dichtbij konden zijn en snel naar hun
kind konden gaan. Het was voor hen
een enorme geruststelling.”
Klein gebaar
“En als vrijwilliger kon ik met een klein
gebaar al een groot verschil maken. Soms
hoefde ik alleen maar te luisteren of een
zakdoek aan te reiken. Dat deed hun al
goed. En dat is nu niet anders. Eerder
deed ik doordeweekse vrijwilligersdiensten.
Later werd ik weekendmanager.
Eens in de zoveel tijd ben je dan in het
weekend het aanspreekpunt voor de
andere vrijwilligers in het Huis. In de
weekenden zie je vaak broertjes, zusjes
en grootouders. Ze genieten van de
speelkamer en de speeltuin naast het
Huis. Dat is zo heerlijk voor hen.
Nu, 40 jaar later, ben ik nog steeds
vrijwilliger in Ronald McDonald Huis
Emma Amsterdam. Het vrijwilligerswerk
is voor mij onvervangbaar. Het is een
beetje een verslaving. Het blijft leuk en
bijzonder, en belangrijk. Als je ziet
hoeveel het voor ouders betekent dat je
even tijd en aandacht voor ze hebt – dat
zijn de mooiste momenten.”

ANNABEL (19, STUDENT)
‘EEN LUISTEREND
OOR IN DE NACHT’
“Als kind was ik ernstig ziek. Mijn
’s Avonds zijn gasten meer in
ouders hebben destijds in een
een thuissituatie. Als nacht-
Ronald McDonald Huis gewoond
vrijwilliger ben je het eerste
en kijken daar positief op terug.
aanspreekpunt. Emoties komen
Daarom werd ik vrijwilliger in
los. Het is bijzonder er voor ouders
Ronald McDonald Huiskamer
te zijn op de momenten dat
Nijmegen. Hier zag ik ouders die
ze dat hard nodig hebben.
hun zieke kind geen seconde
Het kan ook best heftig zijn,
wilden verlaten, maar toch even
bijvoorbeeld als een kindje in de
ademruimte nodig hadden.
nacht overlijdt. Dat er juist dan
Er waren ook mooie momenten:
ook iemand een luisterend oor
Foto’s: Ineke Oostveen (Ali), Suzanne Vrolijk (Annabel)
families die spelletjes speelden
of de verjaardag van een kind
vierden in de Huiskamer.
Toen verhuisde ik naar Maastricht
voor mijn studie Geneeskunde en
sindsdien draai ik nachtdiensten
in Huis Maastricht. Die zijn goed te
combineren met mijn studie.
Omdat ik het overdag druk heb
met mijn studie kan het wel pittig
zijn om dag én nacht aan te staan.
Maar dat heb ik ervoor over.
biedt, is extra waardevol.
Medische bril af
Ik zie veel vanuit een medisch
perspectief, maar in het Ronald
McDonald Huis laat ik die
medische bril af. Ik ben er om te
luisteren. Door het vrijwilligerswerk
zie ik ook het verhaal van de
gezinnen buiten het medische
gedeelte om. Ik kan zien wat het
emotioneel met ouders doet en
hen op dat vlak ondersteunen.”
Wil jij met een paar uur per week het verschil maken
voor families met een ziek of zorgintensief kind?
Met 11 Huizen, 12 Huiskamers en
3 vakantiehuizen is er altijd een plek
in de buurt om aan de slag te gaan.
Scan de QR-code of ga naar
kinderfonds.nl/word-vrijwilliger
MART (26, RADIO-DJ)
‘HET VERSCHIL MAKEN’
“Als vrijwilliger in het Ronald McDonald
Huis maak je altijd het verschil. Ik had
één dag over in de week, en die
besteedde ik hier graag. Het is zoveel
waard om iets te kunnen doen voor
gezinnen die het lastig hebben. In de
Speelopvang van Ronald McDonald
Huis Utrecht vermaken we broertjes en
zusjes van zieke kinderen, zodat ouders
er helemaal voor hun zieke kind kunnen
zijn. We brengen de boel op orde en
houden het netjes.
Maar het belangrijkste is wel dat de
broertjes en zusjes, in een moeilijke
fase van hun leven, toch even zorgeloos
kind kunnen zijn.”
Met veel plezier
“Inmiddels is mijn agenda wat drukker
en wordt het lastiger om elke week een
vrijwilligersdienst te draaien. Maar ik
blijf mij nog altijd met plezier inzetten
voor het Huis wanneer dat mogelijk is.”
tHuis 15

TERUGBLIK
16 tHuis

Het is een oergevoel
je moet bij je kind zijn
In 2004 verbleven Hedi en Dennis voor de eerste keer in een Ronald McDonald Huis. Hun zoon Sven
van toen acht maanden werd geopereerd aan een aangeboren heupafwijking. “We logeerden
vijf dagen in Ronald McDonald Huis Sophia Rotterdam, dicht bij onze zoon.” Twee jaar later werd
hun pasgeboren zoon Mika in kritieke toestand in het ziekenhuis opgenomen. Toen was Ronald
McDonald Huis Leiden hun toevluchtsoord. Nu – twintig jaar later – blikken ze terug.
Foto's: Anika Wyrwa, privébeeld
“We weten nog goed dat we in Huis Sophia Rotterdam
veel waarde hechtten aan het contact met andere
gasten”, vertellen Hedi en Dennis. “We zaten in hetzelfde
schuitje. Op dat moment verbleven er veel gezinnen van
kinderen die levensbedreigend ziek waren. Wij vonden
het heel bijzonder dat ook wij in het Huis mochten
logeren, omdat onze situatie in onze ogen minder erg
was. Svens heupkop werd in de kom geplaatst en hij
moest na de operatie nog een aantal dagen herstellen
in het ziekenhuis. We leefden erg mee met de andere
gezinnen, maar kregen tegelijkertijd ook veel begrip
voor onze situatie. Er was een gevoel van saamhorigheid.”
“De keuken met een eigen kastje en plek in de koelkast
was perfect. Zo kon je toch voor jezelf blijven zorgen.
Ook waren er fietsen beschikbaar en fietsten we, twee
tukkers, door de grote stad. Als Sven ’s middags en
’s avonds ging slapen, spendeerden wij die tijd in het
Huis. We vonden het fijn dat de vrijwilligers aanwezig
waren als je ze nodig had. Het waren stille krachten.”
Machteloos
Twee jaar later was Hedi in verwachting van hun jongste
zoon Mika. “Maar mijn lichaam maakte antistoffen aan,
die het bloed van Mika afbraken. Ik kwam onder controle
te staan in het LUMC in Leiden. En terwijl Mika nog in
mijn buik zat, kreeg hij al twee bloedtransfusies. Na zijn
geboorte bleef Mika in het ziekenhuis, waar hij nog meer
bloedtransfusies kreeg. Hij lag onder speciale lampen,
dus we konden hem niet vasthouden of troosten. We
konden alleen maar naar hem kijken. Je bent dan
machteloos als ouder. Van het afbreken van antistoffen
word je als baby ziek. En een besmetting met de
e-colibacterie deed er bij Mika nog een schepje
bovenop. Daardoor moest hij langer in het ziekenhuis
blijven.”
“Wij verbleven in Ronald McDonald Huis Leiden, waar
we meer op onszelf waren. We zaten in onze eigen
bubbel en waren ieder moment bij Mika in het
ziekenhuis. We kwamen alleen naar het Huis voor het
hoognodige: douchen en slapen. Het Huis gaf rust in een
spannende en onzekere tijd. Je kon er even op je bed
neerploffen en alles laten bezinken. Ook de verpleging
van de High Care unit is ons bijgebleven. Ze tekenden
een racewagen op de hydrofiele doek waar Mika onder
lag en hielden een boekje bij over hoe het met hem
ging. Net dat stapje extra.”
Dubbel pech
“Het was dubbel pech dat allebei onze kinderen een
ziekenhuisopname nodig hadden. Toch zijn we dankbaar
dat we beide keren terechtkonden in een Ronald
McDonald Huis. Een Huis biedt zoveel meer dan een
hotel. Begrip en steun van vriendelijke mensen die
snappen waar je doorheen gaat. Rust in een onrustige
tijd. Zo kun je er onvoorwaardelijk voor je kind zijn. Het is
een oergevoel; je moet bij je kind zijn.”
Mika (18) en Sven (21) zijn nu twee gezonde jongens.
“Soms denken we nog weleens terug aan de tijd in de
Huizen. Dan kijken we naar de jongens en denken: dat is
ons toch maar goed gelukt.”
tHuis 17

IN ACTIE
Doorzetter Daley fietst
zoveel mogelijk geld bij elkaar
Foto’s: Susan van Niekerk
Daley (10) werd veel te vroeg geboren.
Hij woog maar 965 gram. Na 88 dagen
en drie ziekenhuizen mocht hij naar huis.
Gezond. Tien jaar later legde Daley
– samen met zijn vader – dezelfde weg
nogmaals af. 93,4 kilometer op de
mountainbike langs de ziekenhuizen in
Groningen, Leeuwarden en Heerenveen.
Om geld in te zamelen voor Ronald
McDonald Huis Groningen. Het Huis waar
zijn ouders verbleven toen hij in het
ziekenhuis lag.
Het was een lange tocht. "Maar als je
doorzet is alles mogelijk", zegt Daley.
Hij greep alles aan om zoveel mogelijk
18 tHuis
geld in te zamelen. Van het verzamelen
van honderden statiegeldflessen en het
verkopen van kilo’s pepernoten en
oliebollen tot een presentatie aan het
bestuur van zijn voetbalclub om hen te
overtuigen hem te helpen. En met
succes. De teller liep op naar € 15.000!
“Met dit geld help ik ouders die nog in
het Huis gaan logeren.”
Zijn ouders zijn trots. “Het was na de
geboorte van Daley heel spannend óf en
hoe hij het ging redden”, vertelt zijn
moeder Marijke. “Dan is het zo belangrijk
dat je dichtbij bent, dat je elk moment
naar hem toe kan als dat nodig is.
Nu gaat het heel goed met Daley. We
kennen hem als een echte doorzetter.
En dat heeft hij met deze actie ook weer
laten zien.”

MCDONALD'S EN HET KINDERFONDS
40 JAAR SAMEN STERK
Het Ronald McDonald Kinderfonds is trots op zijn partner van het eerste uur: McDonald’s. Sinds de oprichting van het eerste
Ronald McDonald Huis in Nederland, in 1985, werken McDonald’s en het Ronald McDonald Kinderfonds samen om families
dicht bij elkaar te brengen. Dit partnership is een van de langstlopende relaties tussen een bedrijf en een goed doel.
Superkracht
McDonald’s zet jaarlijks
de samenwerking met
het Kinderfonds in de
schijnwerpers. In 2019
bracht McDonald’s
speciale actiefiguren
uit van Fleur, Juliën en
Keano, drie kinderen die
veel tijd in het ziekenhuis
doorbrachten. Deze
unieke figuren waren te
vinden als speeltjes in
het Happy Meal.
Moederdagontbijt
Om moeders die in de Ronald
McDonald Huizen verblijven
tijdens Moederdag een
steuntje in de rug te geven,
serveren McDonald’s-
medewerkers met liefde een
speciaal Moederdagontbijt.
5
1
McDonald Huizen. In 1974
McDonald's is
wereldwijd founding
partner van de Ronald
McDonald House Charities.
FEITEN
3 4
McDonald's doneert
een vast percentage
van de omzet van de
restaurants en zij dragen per
verkocht Happy Meal € 0,05 af.
Gasten kunnen in de restaurants
doneren via collectehuisjes en
donatieschermen. Hierdoor is
McDonald's verantwoordelijk
voor circa 15 procent van alle
inkomsten van het Kinderfonds.
2Raad van Toezicht en het
Franchisenemers
van McDonald’s
zijn actief in de
– vanaf het eerste Huis in
bestuur van elk Ronald
Philadelphia – heeft McDonald’s McDonald Huis.
zich verbonden aan Ronald
McDonald's is
betrokken bij
veel lokale en
landelijke fondsenwervende
initiatieven
en events, zoals de
Business Breakfast
Clubs en het Ronald
McDonald Kinderfonds
Gala.
5McDonald's is de trotse hoofdsponsor van het 24-uurse
fondsenwervende sportevenement HomeSport Events.
Melvin in 2024 tijdens HomeSport Events.
Melvin Pach, Franchisenemer McDonald's - na 40 jaar is de nieuwe lichting
Franchisenemers ook nog steeds betrokken
“Als zoon van een McDonald’s-Franchisenemer kreeg ik de liefde voor de Ronald
McDonald Huizen al vanaf de jaren 80 met de paplepel ingegoten. Nu ik het stokje heb
overgenomen, zet ik mij met evenveel toewijding in als mijn ouders deden. Het is van
groot belang dat we ons blijven inzetten voor het Ronald McDonald Kinderfonds en de
betrokkenheid doorgeven aan volgende generaties. Zo kunnen we over 40 jaar met
trots opnieuw terugkijken op de vele families die dankzij het Kinderfonds steun vonden
in moeilijke tijden.”
tHuis 19

LANDKAART
EEN THUIS
VER VAN HUIS
Huis Groningen
Waar het in 1985 begon met
één Huis, zijn er inmiddels
De Hoeve
elf Ronald McDonald Huizen,
twaalf Ronald McDonald
Huiskamers en
drie vakantiehuizen van het
Ronald McDonald Kinderfonds.
Op al deze plekken vinden
families een plek dicht bij
elkaar.
Huis en Huiskamer
Emma Amsterdam
Huis en Huiskamer Zwolle
Huis en Huiskamer
Leiden
Huiskamer Enschede
Huis en Huiskamer
Den Haag
Huis en Huiskamer
Utrecht
Het Boshuus
Huiskamer Delft
Huis en Huiskamer
Sophia Rotterdam
Huis en Huiskamer Nijmegen
Huis en Huiskamer
Middenwest-Brabant
20 tHuis
Huis en Huiskamer
Zuidoost-Brabant
Huis Maastricht
De Kindervallei
Illustratie landkaart en Huizen: Peter van Dorst

DE
MIJLPALEN VAN
40 JAAR RONALD
MCDONALD
KINDERFONDS
1985
Het eerste Ronald McDonald Huis in
Nederland én Europa wordt geopend:
Ronald McDonald Huis Emma
Amsterdam. In dit jaar opent ook Huis
Sophia Rotterdam zijn deuren.
1974
Het eerste Ronald McDonald Huis
ter wereld opent in Philadelphia,
Amerika.
1990 - 1999
TIJDLIJN
2003 - 2010
Opening Huis Zwolle, Huis en Huiskamer
Middenwest-Brabant, Huis en Huiskamer
Zuidoost-Brabant in 2003.
In 2007 is het eerste vakantiehuis een feit:
de Kindervallei! In 2009 volgt het Boshuus
en in 2010 de Hoeve.
2015 - 2016
Opening Huiskamer Delft.
Eerste Ronald McDonald Kinderfonds
Family Centered Care Symposium.
Eerste McHappy Day in Nederland, waarbij van elke
Happy Meal-bestelling € 0,05 naar het
Kinderfonds gaat.
2024
Opening Huis Groningen en Huis Utrecht (1990).
Hierna volgt Huis Nijmegen, met de eerste
Huiskamer (1991). Huis en Huiskamer Leiden
(1993), Huis Maastricht (1998) en
Huis en Huiskamer Den Haag (1999).
2011
Miljoenste overnachting in een Ronald
McDonald Huis in Nederland, in het
toenmalige Huis VUmc in Amsterdam.
Eerste editie HomeRide.
Eerste editie magazine tHuis.
2023
HomeRide, HomeRun en HomeWalk
gaan vanaf nu onder één gezamenlijke
naam verder: HomeSport Events.
Na een succesvolle pilot rijdt de Familiekar
vanaf nu in verschillende ziekenhuizen.
Huis Emma Amsterdam heropent na vernieuwing
en verbouwing zijn deuren.
tHuis 21

HOMESPORT EVENTS
Dag en nacht, door weer en wind
Foto: Wouter Roosenboom
HomeSport Events is de jaarlijkse, unieke sportuitdaging van het Ronald McDonald Kinderfonds. HomeSporters
gaan samen honderden kilometers wielrennen, hardlopen of wandelen. Dag en nacht, door weer en wind, dwars
door Nederland. Zo zamelen zij geld in voor ouders met een ziek kind.
2011
Het begint allemaal met HomeRide:
500 kilometer wielrennen in 24 uur.
TEAM RIDE FOR MILOU
'We vergeten de eerste editie van
HomeRide nooit meer'
Arianne: “Het is niet te omschrijven hoe fijn
het was om dicht bij onze dochter Milou
te kunnen zijn. Zij lag in 2011 honderd dagen
in het ziekenhuis voor een stamcel-
transplantatie, maar ze overleed helaas in
juli dat jaar. Dankzij het Ronald McDonald
Huis konden we de dagen daarvoor nog
samen met haar doorbrengen.”
Evy, zus van Milou: “We sliepen in de grote
familiekamer. Ik was soms liever daar dan
thuis. In het Huis waren we compleet.”
In augustus, een maand na Milous
overlijden, besloten familie en vrienden mee
te doen aan de eerste HomeRide, die toen
in september was. Arianne: “In korte tijd
haalde het team € 37.000 op en fietste van
Groningen naar Maastricht. Wij moedigden
het team het hele weekend aan, we hebben
geen seconde gemist. Eén moment vergeet
ik nooit: ’s nachts stonden we langs de route
om de fietsers aan te moedigen. Het was zo
indrukwekkend. Ook nu, veertien jaar later,
denken we nog met warmte terug aan het
Huis en dat onvergetelijke weekend.
HomeRide gaf ons iets positiefs om samen
te delen. Dat blijft bijzonder.”
22 tHuis

2017
De eerste HomeRun is een feit: 240 kilometer
hardlopen in 24 uur.
TEAM ONE STEP AT A TIME
‘De gedachte aan Yinthe bij de finishlijn hield
me op de been’
Vera-Linde: “Bij onze dochter Yinthe werd op haar vijfde een
hersentumor vastgesteld. Als gezin maakten we onzekere
en donkere dagen mee. Na een operatie aan de tumor
verbleven we vier dagen in een Ronald McDonald Huis. Dat
gaf zoveel rust en steun in die moeilijke tijd. Zonder deze
fijne plek had ik waarschijnlijk dag en nacht in de gang van
het ziekenhuis gezeten. Zodra Yinthe iets was opgeknapt,
wilden we dan ook wat terugdoen. In juni 2023 stonden we
aan de start van HomeSport Events - zoals het event vanaf
toen heette. Het was een enorme strijd, maar zo fantastisch!
Wat mij 24 uur lang op de been hield, was de gedachte om
over de finish te komen en daar Yinthe te zien staan. Dat ik
haar daar in mijn armen kon sluiten.”
2021
Een derde sport komt
erbij. HomeWalk:
120 kilometer
wandelen in 24 uur.
TEAM ANNEPOWER
‘Anne zou nooit meer kunnen lopen, toch liep ze
samen met ons over de finish’
Leonie: “Onze dochter Anne werd in 2020 aangereden door
een lijnbus. Ze lag volledig in de kreukels. Artsen zeiden
dat ze nooit meer zou kunnen lopen. Maar Anne bleek
enorme kracht te hebben en liet de artsen continu versteld
staan. Toen ze opknapte én oefende met staan, werd
‘AnnePower’ een begrip op de ziekenhuisafdeling. Wij
maakten als gezin in die tijd gebruik van de Huiskamer en
het Huis. Terwijl Anne maandenlang revalideerde,
verbleven we samen in de Hoeve, vakantiehuis van het
Ronald McDonald Kinderfonds. We zijn zo dankbaar voor
ons ‘tweede thuis’; daar wilden we wat voor terugdoen. In
2022 deden we mee aan HomeWalk als Team AnnePower.
Met onder anderen Marijke, die ook veelvuldig in een Huis
verbleef. We liepen 600 nachten bij elkaar. Dat is precies
het aantal overnachtingen dat ons gezin en dat van Marijke
in een Huis hebben doorgebracht. Meedoen zorgde voor
verbinding, we maakten bijzondere herinneringen. Het
allermooiste moment was toen Anne zelf de laatste
kilometers met ons meeliep de finish over.”
2025
Nieuw dit jaar is de
combinatie: één team fietst,
rent en wandelt 280 kilometer.
Op 28 en 29 juni gaan teams
opnieuw 24 uur wielrennen,
hardlopen of wandelen voor het
Ronald McDonald Kinderfonds.
HomeSport Events 2025 start en
finisht bij Friendship Sports
Centre in Amsterdam.
TEAM FLUFFY RABBIT
‘Na zeven edities op de fiets, gaan we dit keer ook wandelen en hardlopen’
Fred: “Onze dochter is met een erfelijke aandoening geboren. We brachten veel tijd door
in het ziekenhuis. Wat was het fijn dat wij in een Huis konden verblijven. Met een gezellige
woonkamer, mooie grote keuken en een fijne, eigen slaapkamer. Het is een huiselijke
plek waar je warm ontvangen wordt door vrijwilligers. Mijn partner Liesbeth is inmiddels
zelf vrijwilliger. En met ons bedrijf werden we landelijke sponsor. Al snel opperde een
collega om mee te doen met HomeSport Events. Wat is het een prachtevenement, een
geweldige manier om iets voor een goed doel te doen. Na één keer meedoen konden we
niet stoppen. Al zeven edities vertrok ik met mijn wielrenfiets naar de start van HomeRide.
Maar dit jaar gaan naast de wielrenschoenen ook wandel- en hardloopschoenen mee.
We doen dit keer de combinatie! Daar kijk ik ontzettend naar uit.”
DOE JE MEE IN 2025? GA NAAR HOMESPORTEVENTS.NL
tHuis 23

KIND AAN HET WOORD
Niemand wist
of ik het
ongeluk zou
overleven
24 tHuis

Sophie (13) is dol op paarden en brengt veel tijd door op de manege met haar vriendinnen en haar
leasepaard Chanell. “Eén jaar geleden bleef ik op een dag wel erg lang weg. Mijn ouders Erik en
Linda en mijn broer Julian (14) zaten al een poosje op me te wachten met het avondeten toen ze
zagen dat mijn telefoonlocatie steeds bleef hangen op hetzelfde kruispunt. Net toen ze dachten:
we gaan ernaartoe, belde de politie bij mijn ouders aan.”
“De politie vertelde dat ik een ernstig ongeluk had
gehad. Op dat kruispunt was ik op de fiets aangereden
en buiten bewustzijn geraakt. Zelf
weet ik er dus niets van, maar ik
ben toen naar het MST Enschede
gebracht. Voor mijn ouders en
Julian was het een lange, slopende
avond. Mijn vader vertelde later dat
mijn schedel kapot was en dat het
botlap die avond verwijderd is. Het was zeer kritiek of ik
het ongeluk zou overleven. Mijn gebroken arm en been
waren volgens hem op dat moment echt bijzaak. Na de
operatie werd ik met spoed naar het UMC Groningen
gebracht.
‘Ik kon zien hoe mijn
ouders van het Huis
naar mij liepen’
revalidatiecentrum. In die tijd volgde ook een nieuwe
opname om het botlap terug te plaatsen. Vergeleken
met wat we allemaal al hadden
meegemaakt, leek dit iets
relatief kleins. Maar er
ontstonden complicaties en ik
kreeg ernstige bloedingen in
mijn hoofd. Mijn ouders hadden
meteen flashbacks naar die
eerste dag en ze waren ontzettend bang om me alsnog
te verliezen. Maar gelukkig herstelde ik ook deze keer
goed. Ik vond het fijn dat ik vanuit mijn raam steeds kon
zien hoe mijn ouders en Julian van het Ronald McDonald
Huis naar mij liepen en weer terug.
Na twee nachten checkten mijn ouders in bij Ronald
McDonald Huis Groningen. Toen mijn vader daar voor het
eerst in de lift stond, hoopte hij dat hij nog vaak in deze
lift zou staan en hier lang zou logeren. Want dat zou
betekenen dat ik de eerste kritieke 72 uur doorkwam en
bleef leven.
Moeilijk en naar
Mijn moeder vertelde hoe fijn het was om een eigen
kamer te hebben in het Huis. Ze zijn nog steeds zo
dankbaar voor het Huis en hebben veel respect voor de
vrijwilligers. Tegen alle verwachtingen in kwam ik die
eerste week goed door en verbaasde ik iedereen. Julian
logeerde toen nog bij familie. Hij zei later dat hij het niet
leuk vond om papa en mama te moeten missen. En toen
hij mij voor het eerst op de IC zag, vond hij dat heel
moeilijk en naar. Hij werd er letterlijk misselijk van.
Wonderen bestaan
De afgelopen maanden heb ik thuis hard gewerkt aan
mijn revalidatie. Als de artsen mij nu zien, staan ze nog
versteld van hoe goed ik erbovenop ben gekomen. Ik
heb wat concentratieproblemen en volg nog fysiotherapie.
Maar ik ga ook weer naar school en heb weer
paardgereden. Mijn moeder wil daarom tegen alle
ouders zeggen die iets vergelijkbaars meemaken: ‘Geef
de hoop nooit op. Wonderen bestaan echt.’”
Foto’s: Mariska de Groot
Na die eerste week werd het iets makkelijker, we konden
als gezin weer vooruitkijken. In het ziekenhuis vierde ik
met mijn familie mijn verjaardag. Dat was heel leuk.
Ik werd extra verwend met taart, een FC Twente-outfit
en gouden sieraden.
Flashbacks
Ik heb een maand in het UMCG gelegen en daarna
moest ik vijf maanden lang revalideren in een
tHuis 25

ZORGPROFESSIONALS
Ouders dichtbij
is het allerbelangrijkste
40 jaar Ronald McDonald Huizen betekent ook 40 jaar lang intensief samenwerken met de ziekenhuizen waar een
Ronald McDonald Huis bij gevestigd is. In de ouder-kindzorg is er heel wat veranderd. Waar vroeger ouders een paar
uurtjes bij hun zieke kind mochten zijn – ook al was het ernstig ziek – worden ouders nu intensief betrokken bij het
zorgproces. Hoe belangrijk dat is weten NICU-verpleegkundige Marije, medisch maatschappelijk werker Monique en
opnamecoördinator Carla. Drie zorgprofessionals in het Erasmus MC Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam.
26 tHuis

MARIJE
verpleegkundige
Neonatologie en lid van de
familieadviescommissie
“Mijn dochter Maud werd vijf
jaar geleden met 26 weken geboren. Veel te vroeg,
totaal onverwachts. Ze werd opgenomen in het Sophia
Kinderziekenhuis. Hoe ik daar geholpen werd, en de
zorg die mijn dochter kreeg; dat wilde ik ook voor
ouders* kunnen betekenen. Ik maakte de overstap van
kinderverpleegkundige naar IC-neonatologie. In die
periode ervoer ik zelf hoe belangrijk de Ronald
McDonald Huizen zijn. Wij verbleven zeven weken in
Huis Sophia Rotterdam, met een eigen kamer dicht bij
ons kind. Een plek om te slapen, koken en steun te
vinden bij lotgenoten. Dat maakte een wereld van
verschil. Een ziek kind hebben is zwaar, dat zie ik elke
dag in mijn werk. Daarom is het cruciaal dat ouders
even kunnen uitrusten, douchen en binnen twee
minuten weer bij hun baby kunnen zijn. Ouders dichtbij
hebben is essentieel voor een baby. In Zweedse
ziekenhuizen buidelen ouders zo’n acht uur per dag
met hun baby. Daar willen wij ook naartoe. Dit huid-ophuidcontact
bevordert de hechting, verlaagt stress,
versterkt het immuunsysteem en stimuleert de
hersenontwikkeling. Het is niet alleen troostend, maar
ook cruciaal voor het welzijn van de baby. Daarom is
het zo belangrijk dat ouders dichtbij kunnen verblijven.
Zonder het Huis zou dat veel moeilijker zijn.”
MONIQUE
medisch maatschappelijk werker
“Dat ouders* in een Ronald McDonald
Huis kunnen logeren, is niet alleen
belangrijk voor het zieke kind, maar
ook voor hoe een gezin samenwerkt. Een opname van een
kind is vaak een traumatische gebeurtenis voor ouders. Met
heel vaak als gevolg dat zij uit elkaar groeien. Ons team van
medisch maatschappelijk werkers is er om ouders te
ondersteunen. Wij doen er echt alles aan om ervoor te
zorgen dat ouders elkaar kunnen blijven vasthouden. Zowel
fysiek als mentaal. Wij bieden ouders emotionele steun,
praktische handvatten en begeleiding bij medische,
financiële en sociale uitdagingen. We helpen ze grip te
houden op hun situatie. Als er meerdere kinderen zijn, wordt
het gezin automatisch opgebroken. De een blijft bij het zieke
kind, de ander blijft thuis bij de rest van het gezin. Elkaar
weinig zien is niet goed voor de relatie. Het belang van een
Ronald McDonald Huis is in die situaties nog groter. Want in
een Huis kunnen gezinnen bij elkaar blijven. Even samenzijn.
Dat er tijd is voor elkaar, en voor de andere kinderen. We
horen zo vaak hoe ouders het waarderen dat er in een
Ronald McDonald Huis bijvoorbeeld tijdens een speciale
avond voor ze wordt gekookt. Dat ze daar zelf niet over
hoeven na te denken, maar er samen van kunnen genieten.
Als ouders in een Ronald McDonald Huis kunnen verblijven,
is de kans groter dat het gezin in balans blijft. Ook rusten ze
beter uit, waardoor ze beter met heftige situaties in het
ziekenhuis kunnen omgaan.”
Foto's: Cees Rutten
CARLA
opnamecoördinator
sector kinderen
“Mijn collega Puck en ik bewaken
de planning en capaciteit, zodat
zieke kinderen snel een plek krijgen.
Ook coördineren we aanvragen voor het Ronald McDonald
Huis en schakelen we met het Huis over de beschikbaarheid.
In dit ziekenhuis komen kinderen vanuit heel
Nederland. Voor hun ouders* is het Huis van absolute
meerwaarde. Want met een hoofd vol zorgen heen en
weer rijden, is voor niemand goed. Op de IC kun je niet
naast je kindje slapen, dus is het extra belangrijk dat je in
* Ouders en/of verzorgers
het Huis terechtkunt. We zijn ook kinderverpleegkundigen
en vanuit die rol zagen Puck en ik hoe belangrijk het is dat
gezinnen in deze moeilijke periode bij elkaar kunnen
blijven. Het is een voorrecht om bij deze scharnierpunten
in het leven van deze gezinnen betrokken te zijn en dat je
op die momenten een beetje van betekenis kunt zijn.
De zorg richt zich anno nu niet alleen op de patiënt, maar
ook op het sociale netwerk eromheen. Ingrijpende
gebeurtenissen, zoals een ziekenhuisopname, brengen
soms onverwachte problemen met zich mee, zoals
financiële zorgen. Daarom is het belangrijk dat geld nooit
een belemmering vormt om in een Huis te verblijven en
dicht bij je kind te zijn. Dat bewustzijn en die ondersteuning
zijn waardevolle ontwikkelingen.”
tHuis 27

VAKANTIEHUIZEN
VA
KAN
TIE
voor het hele gezin
Als je kind veel zorg nodig heeft, vraagt dat veel van jou en je gezin. Een vakantie om op adem te
komen is vaak heel welkom, maar zeker niet zo vanzelfsprekend. Bij de vakantiehuizen
van het Ronald McDonald Kinderfonds is alles in huis om te spelen, te ontspannen en te verzorgen.
Hier kunnen gezinnen met een zorgintensief kind écht genieten.
28 tHuis

'De grenzen van
onze vakanties
worden steeds
iets verlegd'
Stephanie - moeder van Anna Sophie (11)
DE HOEVE
Reizen was jarenlang Stephanies hobby
en werk. Na de geboorte van Anna Sophie
(11) moest het roer om. Toch lukte het haar
de grenzen van familievakanties met een
ernstig beperkte dochter te verleggen. Iets
dat ze graag afwisselt met het gemak van
de vertrouwde Hoeve.
“Toen onze dochter ernstig meervoudig
beperkt bleek te zijn, gingen mijn partner
Ivo en ik een proces van levend verlies door.
Hierin hebben we geleerd dat we stil mogen
staan bij wat er niet meer mogelijk is. Zo
ontstond er ruimte om naar nieuwe dromen
te kijken. Wat kan er wel? Dat is echt de
kracht van ons gezin. We hebben een door
onszelf aangepaste caravan, die we achter
onze rolstoelbus hangen. Reislust zit nu
eenmaal in ons DNA.”
De toenemende behoefte aan hulpmiddelen
voor Anna Sophie was een eerste aanleiding
om een vakantiehuis van het Ronald
McDonald Kinderfonds uit te proberen. “De
Hoeve nam onze twijfels en vooroordelen als
vanzelf weg. Ouders praatten er over zoveel
meer dan zorg en we konden ook prima op
onszelf zijn. Gemak, comfort en de fijne sfeer
lieten het idee van een aangepaste vakantie
naar de achtergrond verdwijnen. Daardoor
bleven wij terugkomen. Dat Anna Sophie
hier in hetzelfde bed slaapt als thuis, maakt
alle verschil voor ieders nachtrust. Veilig
met haar rolstoel op pad gaan, geeft haar
regie en voorkomt frustratie. Haar broertje
Mees (8) heeft hier snel een klik met andere
kinderen. Op andere vakanties kunnen ze
zijn zus soms raar vinden. Dan zegt hij heel
dapper: ‘Dat komt omdat je haar niet kent.’ In
de Hoeve en de andere twee vakantiehuizen
draait zijn vakantie om spelen en met ons
genieten. Zelfs onze jongste telg David (2)
heeft hier helemaal zijn draai gevonden.
Een fijne familievakantie kan ook dicht bij
huis zijn. Ik heb mensen in tophotels aan het
zwembad zien liggen en toch konden ze niet
genieten van hun boek. Vakantie is wat je er
samen van maakt.”
Tekst: Nathalie Franken, foto: Suzan van Niekerk
tHuis 29

HET BOSHUUS
'Voor het eerst
kwamen we uitgerust
terug van vakantie'
Zussen Anna (20) en Lisa (31) - vakantiegasten
Tekst: Nathalie Franken, foto: Jaques Kok
Anna (20) is meervoudig beperkt en doof. Ze heeft
een chromosoomafwijking en chronische pijn in
haar benen. Na een complexe operatie is ze
gedeeltelijk verlamd, waardoor ze altijd haar
rolstoel gebruikt.
In het aangepaste vakantiehuis Boshuus voelt Anna
zich volledig op haar gemak. Haar zus Lisa (31),
fungeert vaak als Anna’s tolk en speelt veel met
haar. “Dat is soms best intensief. Maar ook ik kan
ontspannen in het Boshuus.”
Ondanks Anna’s meervoudige beperking, wilde het gezin zo
lang mogelijk ‘normaal’ op vakantie. “Toen we toch de knoop
doorhakten en naar het Boshuus gingen, beseften we dat we
dit veel eerder hadden moeten doen. Anna voelt zich echt
gezien en gehoord, ook zonder gebaren had ze ontzettend
veel plezier met de vrijwilligers.” Lisa kon zich daardoor even
terugtrekken. “Doordat het huis drempelvrij is, kon ze me zelf
met haar rolstoel opzoeken als ze me nodig had. Voor het
eerst kwamen wij als gezin uitgerust thuis van vakantie.”
Anna kijkt al uit naar haar volgende verblijf: “Dan leer ik de
vrijwilligers gebarentaal en ben ik de gymleraar!”
30 tHuis

'We vieren
20 kaarsjes en
40 vakanties'
Claudia en zoon Jonathan (19) – gasten en vrijwilligers
DE KINDERVALLEI
Jonathan gaat al vanaf zijn vijfde op vakantie
naar de Kindervallei. In 2025 viert hij er zijn 40e
vakantie én blaast hij 20 kaarsjes uit. Samen
met zijn moeder zet Jonathan zich ook in als
vrijwilliger in het vakantiehuis, om andere
gezinnen een net zo fijne vakantie te bezorgen.
Claudia: “De eerste vakantie bij de Kindervallei,
vijftien jaar terug, maakte al zoveel indruk. We
ontdekten het aangepaste vakantiehuis
doordat Jonathan op de therapeutische
peutergroep van het naastgelegen Adelante
ondersteuning kreeg voor cerebrale parese.
Mijn moeder vergezelde ons en keek als fan
van de architect Hundertwasser haar ogen uit.
Mijn man Roeland raakte net zo gefascineerd
en gaf er met Jonathan rondleidingen. Daarna
nam ik het stokje als vrijwilliger over. Sindsdien
is elke dienst een feestje. Zorgen raken hier op
allerlei manieren op de achtergrond. Als ik
nieuwe gasten wegwijs maak, bekijk ik het
vakantiehuis opnieuw door hun ogen en raak ik
ook weer betoverd.”
Of het nu om muziek, toneel of werk gaat;
Jonathan en zijn moeder Claudia hebben ieder
een vol programma. Toch houden ze de
dinsdag voor elkaar vrij. Claudia: “Dat is onze
familiedag. Dan gaan we wandelen of naar een
museum. Als gezin brengen we graag samen
tijd door, maar de afleiding van alledag loert
ook. De Kindervallei nodigt uit tot extra
aandacht voor de ander. Dat Jonathan en ik hier
beiden vrijwilliger zijn, brengt ons nog dichter
bij elkaar.” Jonathan: “Tijdens haar nachtdienst
houd ik mijn moeder weleens gezelschap,
maar ik heb hier ook mijn eigen rol. Iedereen
kent en waardeert me. Ik weet alles te vinden
en leg graag uit hoe iets werkt. Toen ik een
meisje in een rolstoel kon helpen bij de
snoezelruimte, gaf dat een speciaal gevoel.
Als vakantiegast heb ik geleerd hoe je als
vrijwilliger het verschil kunt maken. Ik heb hier
al zoveel fijne herinneringen verzameld. Van
tafelvoetballen met mijn ouders en zus Julia
tot de opening van de rolstoelvriendelijke
boomhut met Edwin Evers. Op naar de
40e keer!”
Tekst: Nathalie Franken, foto: Suzanne Vrolijk
tHuis 31

AMBASSADEURS RONALD MCDONALD KINDERFONDS
BELANGELOZE INZET EN STEUN
Al jarenlang mag het Ronald McDonald Kinderfonds rekenen op de belangeloze inzet van ambassadeurs Robert ten
Brink, Yvon Jaspers, Jan Versteegh en Airen Mylene. Ook online ambassadeur Elise Boers en ambassadeur van de
vakantiehuizen Niels Vink weten uit eigen ervaring en door hun inzet hoe de Huizen, Huiskamers en vakantiehuizen een
verschil maken. Ze vertellen graag over de warme, liefdevolle en bijzondere momenten die ze beleefden tijdens hun
ambassadeurschap.
YVON JASPERS
AMBASSADEUR
SINDS 2004
“Als ik het Ronald McDonald Kinderfonds in
één woord zou moeten vangen, ga ik voor
het woord saamhorigheid. Overal voel je
deze saamhorigheid. Bijvoorbeeld tijdens
het vrijwilligersuitje dat ik een tijdje terug
mocht presenteren. Ik was even stil van
de voelbare liefde van de ruim 1.200
liefdevolle mensen in de zaal, die zich
onvoorwaardelijk voor families met een ziek
kind inzetten. En dan te bedenken dat dit
nog maar een deel van al die helden is.
Ik was al ruim tien jaar ambassadeur van het
Kinderfonds toen mijn ambassadeurschap
een nog diepere laag kreeg: mijn dochter
Keesje lag na een val van haar paard plots
op de IC. In het Ronald McDonald Huis
in Amsterdam voelde ik dezelfde liefde
die ik later weer voelde in die zaal vol
vrijwilligers. Je bent als ouder zo bezorgd,
maar in het Huis komt er een warme deken
over je. En zeggen de vrijwilligers: ‘Wij
zorgen voor jou.’ Zó bijzonder.”
“Net als het Ronald McDonald Kinderfonds word ik dit jaar
40. Hoe bijzonder is dat? 40 is zo’n leeftijd waar je even bij
stilstaat. Het voelt gek om straks geen dertiger, maar
veertiger te zijn. Liever blijf je altijd de jonge vent die je
in je hoofd bent, ook op papier. Maar tegelijkertijd ben
ik dankbaar voor alle mooie hoogtepunten die ik de
afgelopen levensjaren heb gehad. Waaronder natuurlijk de
komst van mijn dochters. Ook het Kinderfonds kan
terugkijken op heel mooie mijlpalen. Van één Huis naar
11 Huizen, 12 Huiskamers en 3 vakantiehuizen. Een tijdje
terug bezocht ik Puck in een van die vakantiehuizen: de
Hoeve. Als ouder weet ik: een vakantiebestemming waar je
kinderen het leuk hebben, is het belangrijkst. En dit is zo’n
plek. Onbeperkt speelplezier staat hier voorop. En het is
helemaal rolstoeltoegankelijk. Terwijl ik de ouders van
Puck even op adem zag komen, zag ik Puck juist helemaal
opleven. De hele dag straalde ze. Geweldig om te zien.
En hoewel ik bijna 40 word, baalde het kind in mij toch een
beetje toen Puck flink van mij won met tafelvoetbal.”
JAN VERSTEEGH
AMBASSADEUR
SINDS 2019
32 tHuis

ROBERT TEN BRINK
AMBASSADEUR
SINDS 2003
“Het is voor mij nooit moeilijk om aan anderen
uit te leggen waarom het Ronald McDonald
Kinderfonds waardevol is. Iedereen kan zich
wel voorstellen hoe het voelt om niet van je
zieke kind weg te willen. Het doel ligt mij nauw
aan het hart, ook omdat ik zelf heb ervaren hoe
fijn het is om tegen je zieke kind te kunnen
zeggen: ‘Maak je geen zorgen, mama en papa
zijn dicht bij je.’ Ik denk nog weleens terug aan
het moment waarop ik, ter gelegenheid van de
miljoenste overnachting in een Ronald
McDonald Huis, zelf in het Huis sliep. Ondanks
dat ik al jaren ambassadeur ben en de Huizen
goed ken, was het voor mij opnieuw een
eyeopener. Families zitten hier niet omdat ze
het willen, maar omdat het simpelweg niet
anders kan. Hoe bijzonder is het dan dat je
terechtkunt op een plek die gevuld is met een
enorm ‘thuisgevoel’? Waar vrijwilligers, die
ongelooflijk belangrijk werk doen, altijd voor je
klaarstaan. Het is zoveel meer dan alleen een
dak boven je hoofd. Voor gezinnen met een
ziek kind, die noodgedwongen van huis
moeten, is er geen betere plek dan hier.”
“Als vrienden in zwaar weer zitten, kook ik graag voor ze. Soms stouw ik
hun hele vriezer vol. Mijn vader komt van Aruba en mijn moeder uit
Suriname, dus koken en eten zit in mijn genen. Voor mij is eten veel meer
dan brandstof. Eten is liefde en gevoel. Misschien is het wel daarom dat
de ruime keuken van Ronald McDonald Huis Utrecht zoveel indruk op mij
maakte tijdens mijn eerste kennismaking met de Huizen. Hoe fijn is het
dat ouders heel even kunnen ontsnappen uit de ziekenhuissfeer.
In ruimtes die zó huiselijk zijn, maar wel op loopafstand van het
ziekenhuisbed van je ernstig zieke kind. Even slapen, de dag van je
afspoelen onder een warme douche óf een lekkere maaltijd maken. Niet
alleen de brandstof die ouders nodig hebben om de lange ziekenhuisdagen
vol te houden, maar ook een moment om even contact te
hebben met vrijwilligers of lotgenoten. Je maag vullen en je hart luchten.”
AIREN MYLENE
AMBASSADEUR
SINDS 2022
Elise Boers, online ambassadeur sinds 2022
“Als je moeder wordt, komt er naast
moederliefde ook ineens een extra
verantwoordelijkheidsgevoel. Dat is er
non-stop. Mijn zoontjes Wolf en Luca
kwamen met 36 weken, ze wogen ieder
circa 2.490 gram en konden zichzelf de
eerste week nog niet goed op temperatuur
houden. Gelukkig sterkten ze snel aan en
konden we die stressvolle eerste week
afsluiten. Kun je nagaan als je kindje echt
veel te vroeg komt. Het enige wat je wilt is dicht bij je kindje zijn en
zoveel mogelijk. Daarom ben ik zo blij dat de Ronald McDonald
Huizen er voor deze families zijn. En dat ik online ambassadeur mag
zijn voor dit mooie doel. Daar ben ik echt heel trots op.”
Niels Vink, ambassadeur sinds 2023
Tweevoudig paralympisch
tenniskampioen Niels Vink
zet zich speciaal in voor de
vakantiehuizen van het Ronald
McDonald Kinderfonds.
“Op jonge leeftijd verloor ik mijn
benen door een ernstige infectie.
De eerste keer dat ik een van de
drie vakantiehuizen van het Ronald
McDonald Kinderfonds bezocht,
het Boshuus in Arnhem, was ik meteen enthousiast.
Hier voel je direct: je kunt hier jezelf zijn. Ik weet als geen
ander hoe belangrijk dat gevoel is. In de vakantiehuizen
kijkt niemand ergens vreemd van op.”
tHuis 33

WAARDERINGSCIJFERS
Dicht bij elkaar zijn,
helpt écht
Als gezin samen zijn in tijden van ziekte of zorg, helpt echt. Dit blijkt uit
onderzoek, gedaan door ZorgfocuZ. Er is aan ouders en zorgprofessionals
gevraagd hoe zij de impact ervaren en welk rapportcijfer ouders de Ronald
McDonald Huizen, Huiskamers en vakantiehuizen geven.
IMPACT VOLGENS
ZORGPROFESSIONALS
96% ziet dat ouders de zorg beter
volhouden en beter tot rust komen
door de Ronald McDonald Huizen
97% zegt dat de Ronald McDonald
Huiskamers bijdragen aan het in
stand houden van het gezinsleven
9,0
Impact Ronald
McDonald Huis
volgens ouders
98% houdt de zorg voor hun kind
tijdens de opname beter vol door het Huis
94% kwam beter tot rust tijdens de
ziekenhuisopname van het kind
96% vindt dat het Huis eraan
bijgedragen heeft dat hun gezin in een
moeilijke periode bij elkaar kon blijven
8,7
Impact
Ronald
McDonald
Huiskamer
volgens
ouders
97% heeft de ziekenhuiservaring
positiever ervaren, omdat ze dichter
bij het kind konden zijn
IMPACT VAKANTIEHUIZEN
VOLGENS OUDERS
9,0
34 tHuis
96% kon door het verblijf in de
Ronald McDonald Huiskamer
nieuwe energie opdoen
98% vond het makkelijker samenwerken
met het behandelteam, omdat ze dichter
bij het kind konden zijn
98% vertelde dat iedereen zichzelf kon zijn,
ook hun zorgintensieve kind
90% had een hoop minder inpakstress, omdat
alle hulpmiddelen aanwezig waren
94% had een echt vakantiegevoel als gezin

FAMILY CENTERED CARE
OUDERS HEBBEN DE
HOOFDROL IN DE ZORG
VOOR HUN ZIEKE KIND
“Als je kind ziek is, wil je als ouder dichtbij zijn. Dat is niet alleen geruststellend,
maar ook essentieel: de aanwezigheid en betrokkenheid van ouders spelen
een cruciale rol in het herstel van hun kind. Precies dat is de kern van Family
Centered Care”, vertellen Miranda Noorlander, adjunct-directeur, en Iris de
Boom, manager Missie en Innovatie, van het Ronald McDonald Kinderfonds.
IRIS: “De aanwezigheid en actieve rol van
ouders in de zorg bevordert het herstel van
hun kind, vermindert stress en ondersteunt
het hele gezin. Ook broertjes en zusjes.
Sterker nog, als ouders samenwerken met
zorgprofessionals, verbetert dat de zorg.
Als constante factor in het leven van hun
kind zorgen zij voor continuïteit, zowel in
het ziekenhuis als thuis. Onderzoek toont
bovendien aan dat een betrokken gezin
minder machteloos, angstig en gestresst is.
En dat komt zelfs de hele maatschappij
ten goede.”
MIRANDA: “Met de Huizen en Huiskamers
bieden we ouders een plek om dicht bij
hun kind te zijn én tot rust te komen,
waardoor betrokkenheid bij de zorg
makkelijker wordt. Het Kinderfonds zet zich
ook op andere manieren in voor Family
Centered Care. Sinds 2015 organiseren we
het Family Centered Care Symposium,
waar families en zorgprofessionals kennis
en ervaringen delen. Daarnaast brengen
we de ouderadviesraden van kinder-
ziekenhuizen met elkaar in contact om van
elkaar te leren. En om te zorgen dat de
stem van ouders altijd wordt gehoord.”
Blik op de toekomst
MIRANDA: “In de komende jaren willen we
meer gezinnen bereiken en hen nog beter
ondersteunen. Daarom kijken we continu
naar nieuwe initiatieven. Een voorbeeld
hiervan is de Familiekar, een concept dat
we overnamen uit Amerika. Deze kar rijdt
langs kinderafdelingen en biedt ouders
onder andere koffie, snacks, oordoppen,
lippenbalsem en tijdschriften. Kleine
gebaren die een groot verschil maken op
lange, vermoeiende ziekenhuisdagen. Ook
willen we meer Huiskamers openen in
ziekenhuizen en is uitbreiding van een
aantal bestaande Huizen en onze vakantiehuizen
nodig omdat de behoefte groter is
dan ons huidige aanbod.”
IRIS: “Een ziekenhuisopname klinkt lang
door in een gezin, maar door gezinnen te
ondersteunen dicht bij elkaar te blijven en
samen te werken als een team met het
ziekenhuis, verkleinen we het risico op
langdurige emotionele en psychologische
gevolgen. Daarom onderzoeken we nu
bijvoorbeeld of een hulphond in een Huis
kan bijdragen aan het verminderen van
stress. En hoe we ouders kunnen helpen
om goed voor zichzelf te blijven zorgen
door middel van van gezonde voeding en
ontspanning. Als wij een stukje van hun
zorgen kunnen verlichten, kunnen zij als
gezin ook meer dragen. Een gezin dat
samen sterk is, kan meer aan.”
MIRANDA: “Wat de toekomst ook brengt,
één ding is zeker: het Ronald McDonald
Kinderfonds is er voor het hele gezin van
een ziek kind, nu én in de toekomst.”
‘Het Ronald McDonald
Kinderfonds is er voor
het hele gezin van
een ziek kind,
nu én in de toekomst'
tHuis 35

HELP MEE
Hoe kun jij helpen?
40 jaar Ronald McDonald Huizen was niet mogelijk geweest zonder de hulp van donateurs, sponsors en vrijwilligers. Om de
Huizen in de toekomst ook draaiende te houden, is hulp de komende jaren hard nodig. Sommige Huizen hebben te maken
met wachtlijsten, waardoor ouders niet altijd dicht bij hun zieke kind kunnen zijn. Die Huizen moeten uitgebreid worden.
Bouw jij mee aan de toekomst? Met een donatie, een actie of als vrijwilliger: er zijn talloze manieren om het Ronald McDonald
Kinderfonds te steunen. Kijk wat bij jou past.
HELP MET GELD
Nalaten
Laat de wereld iets moois na, ook als je er niet meer bent.
Een nalatenschap aan het Ronald McDonald Kinderfonds
is vrijgesteld van erfbelasting. Dat betekent dat 100
procent van de nalatenschap besteed wordt aan het
dicht bij elkaar brengen van ouders en hun zieke kind.
kinderfonds.nl/schenk-via-nalaten
Doneren
Een overnachting in een Ronald McDonald Huis kost
€ 75. Doneren kan eenmalig, maandelijks of via een
periodieke schenking.
GERARD (78): ”Het Ronald McDonald Huis
ontvangt geen subsidie, dus ze kunnen het
geld goed gebruiken. Ik vind het fijn dat er
zoveel vrijwilligers werken. Dat geeft mij het
vertrouwen dat mijn geld goed besteed
wordt. Als ik er niet meer ben, kunnen zieke
kinderen hun ouders nog steeds dicht bij
zich hebben.”
EENMALIG: Kies zelf een bedrag
om eenmalig te schenken.
kinderfonds.nl/ik-help-graag-mee
MAANDELIJKS: Help structureel
met een maandelijkse donatie.
kinderfonds.nl/ik-help-graag-mee
PERIODIEK: Leg je donatie voor minimaal vijf jaar
vast en krijg een deel van het bedrag terug van
de Belastingdienst. kinderfonds.nl/
schenken-met-belastingvoordeel
Elke bijdrage is welkom!
Geef een knuffel
Door de unieke, zachte
Kinderfondsknuffel aan
te schaffen, zorg je
ervoor dat gezinnen
elkaar een dikke knuffel
kunnen geven.
Koop de knuffel via
bol.com of wehkamp.nl,
of in een van de Ronald
McDonald Huizen.
kinderfonds.nl/
kinderfondsknuffel
36 tHuis

HELP MET TIJD
JOUW HULP MAAKT HET
VERSCHIL VOOR GEZINNEN MET
EEN ZIEK OF ZORGINTENSIEF
Word vrijwilliger
Vrijwilligers zijn onmisbaar in de
Ronald McDonald Huizen,
Huiskamers en vakantiehuizen.
Steek je handen uit de mouwen in
een Huis, zet je ICT-talent in of laat
je groene vingers spreken in de
tuin. Kijk snel wat jij kunt doen.
kinderfonds.nl/word-vrijwilliger
Start een actie
Zamel geld in met bijvoorbeeld
het organiseren van een
sponsorloop of rommelmarkt, of
bak de lekkerste koekjes. We
helpen je graag bij het opzetten
van een actie. Je kunt ook
doneren aan een of meerdere
acties van andere actievoerders.
starteenactie.nl
KIND. DANK JE WEL!
Doe mee aan HomeSport Events
24 uur sporten voor families met een
ziek kind in het weekend van 28 en
29 juni 2025: dát is HomeSport
Events. Wielrennen, hardlopen of
wandelen dwars door Nederland en
door weer en wind. Kijk voor meer
informatie op homesportevents.nl
HELP MET ELKAAR
Word sponsor
Doneer als organisatie een percentage van elk
verkocht product, kom koken met collega's,
plaats een donatiebox tijdens een feestelijke
receptie of sponsor in natura. Kijk voor alle
mogelijkheden op kinderfonds.nl/
word-sponsor
Business Breakfast Club
Maandelijks netwerken met andere
ondernemers en een lekker ontbijt als
vroege start van de dag: sluit je aan bij
de Business Breakfast Club in jouw
regio. Waardevol voor je onderneming
én voor ouders met een ziek kind,
want met het jaarlijkse inschrijfgeld
steun je de Ronald McDonald Huizen,
Huiskamers en vakantiehuizen.
kinderfonds.nl/
business-breakfast-club
tHuis 37

PUZZEL MEE EN WIN
Jubileumpuzzel
PUZZEL MEE EN WIN EEN
UNIEKE, GROTE KINDERFONDSKNUFFEL
Zoek alle woorden (horizontaal, verticaal
en diagonaal) en streep ze weg. De overgebleven
letters vormen de oplossing. De
letters mogen meer dan één keer gebruikt
worden. De IJ geldt als één letter en krijgt
maar één vakje. Vul de oplossing in op
kinderfonds.nl/puzzel of stuur het op per
post naar: Ronald McDonald Kinderfonds,
Postbus 1096, 3800 BB in Amersfoort.
Vermeld bij jouw bericht ‘puzzel maart 2025’.
Onder de juiste inzenders verloot
het Kinderfonds de zachte,
grote Kinderfondsknuffel.
Speciaal voor het 40-jarige
jubileum is er een beperkt aantal
unieke exemplaren gemaakt. Een
collectorsitem dus! Inzenden kan
tot 1 mei 2025. Alleen de winnaar
krijgt bericht.
Ambitie
Arts
Bank
Belangeloos
Betrokken
Dankbaarheid
Feest
Ontstaan
Opladen
Rust
Samen
Stappen
Strijd
Tijdlijn
G V I E R I N G A T F N L H F
A V T S U R I E H E E O S E E
D Z D IJ R T S C E D N O I R R
R A I T R I A S E T O T G I G
A J N E A R T L S L I N I N E
A N E K K O R T E B A N A N L
Feit
Thuis
J V P R B E A G M B S G T E U
Gelukwens
Veertig
R E P E V A N A IJ P T S IJ R K
Geven
Verhaal
E R A W N A A H I I H A D I W
Herinnering
Inspiratie
Jubileum
Kracht
Loopafstand
Nabijheid
Netwerk
OPLOSSING:
Verjaardag
Verleden
Viering
Visie
Vooruitgang
Ziekenhuisbed
V H T T L A E R U R U M L N E
E A S E D I A R H I I E IJ G N
I A B N D T O I C E S N N H S
S L A T I O M U E L I B U J T
I B N E V E G O P L A D E N R
V IJ K L O O P A F S T A N D A
Puzzelmaker: Arie Meijer, foto: Peggy Maes
38 tHuis

'Timo werd
veel te vroeg geboren
en lag ruim 15 weken
in MMC Veldhoven.
Samenzijn in het Huis
gaf ons de energie om
niet op te geven.
Nog altijd blikken we vol
liefde terug op wat
het Huis ons heeft
geboden'
- Karin en Marcel, ouders Timo
tHuis 39