TSC Contact 1 - 2025

Column
Huize Hoogelander
Jennifer Hoogelander schrijft elke drie maanden over haar gezin waarin TSC een belangrijke rol speelt. Jennifer
en haar man hebben drie kinderen: Morris (23 jaar), Rick (22 jaar) en Femke (18 jaar). Zowel Jennifer als Rick en
Femke hebben TSC.
tekst en foto’s Jennifer Hoogelander
Veel gebeurd
Ik had het al eerder over tijd, dat die zo ongrijpbaar is. In
een korte tijd kan er veel gebeuren. En soms doet de tijd er
niet toe.
Vlot huwelijk
De vorige keer vertelde ik met trots dat onze oudste
zoon, Morris, zich had verloofd met Jamie. Nu kan ik jullie
vertellen, wederom met trots, dat zij zijn getrouwd voor de
wet. Supersnel, met een reden, want het gaat niet zo goed
met de opa van Jamie en ze wilden hem er heel graag bij
hebben. Er moest in een korte tijd best wel wat geregeld
worden. Femke heeft hun trouwtaart gemaakt. Helaas was
er te weinig tijd om te kunnen oefenen, waardoor de vulling
niet helemaal gelukt was. De cake was lekker en de taart
zag er heel mooi uit. Rick heeft een hele leuke pubquiz in
elkaar gezet. De vragen waren naar aanleiding van verhalen
over Morris en zijn familie. Wat een lol hebben we gehad,
maar het was ook wel confronterend. Zo terugkijkend in de
tijd kom je leuke herinneringen tegen, maar ook pijnlijke.
Ook dat mocht er zijn. De lol overheerste gelukkig. Wij als
ouders hebben uiteraard ook geholpen: We hebben de
versiering gedaan en nog wat kleine dingen. Wat een mooie
dag was het. Wat waren zij gelukkig. Helaas kon opa er toch
niet bij zijn, het was te vermoeiend voor hem. In de avond
zijn zij naar hem toegegaan in het hotel en hebben ze
filmpjes en foto’s laten zien. Toch nog een intiem momentje
met opa.
En Peter, Femke en ik moesten helaas eerder weg.
Onze hond Boef was heel erg ziek geworden, hij werd
opgenomen in het dierenziekenhuis. De volgende dag
hebben we hem helaas moeten laten inslapen. Gelukkig
komt de grote dag van de trouwerij nog. Zij gaan volgend
jaar voor de kerk trouwen. Hopelijk wordt dat een dag van
alleen genieten.
Van het padje
Dat is pas één dag waar ik over vertel, vol geluk, blijdschap
en verdriet bij elkaar. Ik dacht: ik ben echt goed op weg.
Maar ondertussen ben ik niet meer op de weg, maar op
een pad beland en af en toe van het padje af. Het is soms
veel, te veel om te verwerken en een plek te geven. Ik weet
dat het een periode is en straks zal heus de rust wel weer
terugkeren. Maar nu is nu en best even pittig. Ik hoor jullie
denken, wat is er aan de hand? Ik zal het kort vertellen.
Naast TSC heb ik nog andere lichamelijke ongemakken. Ik
ben ook een behoorlijke KNO-patiënt. Al ruim drie maanden
ben ik ziek op dat gebied en ik moet hoogstwaarschijnlijk
weer geopereerd worden. Dit is lichamelijk, maar geestelijk
gaat het ook niet zo best. Het lange verhaal daarvan maak
ik ook kort. Na neuropsychologisch onderzoek kwam naar
voren dat ik toch nog veel PTSS-klachten heb. Daar moest
ik maar weer eens mee aan de slag. En weer begon het
kastje-naar-de-muurproces. Gelukkig heb ik door de jaren
16 lente 2025 | TSC Contact