21.10.2025 Views

2025 10 22 Bachs Sonates en partita's - Isabelle Faust

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.

Wo 22 okt 2025

Grote Zaal

19.30 uur

Serie Focus op

Faust

Bachs Sonates en

partita’s

Isabelle Faust

Het gratis beschikbaar stellen van dit digitale

programmaboekje is een extra service

ter voorbereiding op het concert. Het is

uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie

tijdens het concert te raadplegen via je mobiele

telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de

andere concertbezoekers.

Bij voorbaat dank.


Programma

Bachs Sonates en partita’s

Isabelle Faust

Serie Focus op

Faust

Wo 22 okt 2025

Grote Zaal

19.30 – 22.45 uur

ca. 70 minuten voor de pauze

ca. 75 minuten na de pauze

Isabelle Faust viool

Staat je mobiele telefoon al uit?

Dank je wel.

2


Programma

Johann Sebastian Bach (1685 – 1750)

Zes sonates en partita’s voor soloviool (1720)

Sonate nr. 1 in g BWV 1001

Adagio

Fuga. Allegro

Siciliana

Presto

Partita nr. 1 in b BWV 1002

Allemanda - Double

Courante - Double

Sarabanda - Double

Tempo di Borea - Double

Sonate nr. 2 in a BWV 1003

Grave

Fuga

Andante

Allegro

Pauze

Partita nr. 3 in E BWV 1006

Preludio

Loure

Gavotte en rondeau

Menuet I

Menuet II

Bourrée

Gigue

Sonate nr. 3 in C BWV 1005

Adagio

Fuga

Largo

Allegro assai

Partita nr. 2 in d BWV 1004

Allemanda

Corrente

Sarabanda

Giga

Ciaccona

3


Toelichting

Het is maar één viool, het zijn maar vier snaren, het is maar één persoon die speelt, en

toch hoor je een ware kosmos: Bachs Zes sonates en partita’s voor soloviool. Oftewel

‘de Himalaya van de violisten’, zoals de Roemeense violist en componist Georges Enescu

eens zei, die er in de eerste helft van de 20e eeuw furore mee maakte. Dat ‘Himalaya’

slaat dan zowel op de kwaliteit – nooit was er en nooit zou er nog schitterender voor

soloviool geschreven worden – als op de moeilijkheidsgraad. Eén viool en toch een

meerstemmig weefsel.

Want ook in deze muziek voor die ene

viool, die toch doorgaans als eenstemmig

instrument wordt behandeld, laat de

polyfonie Johann Sebastian Bach niet los.

Er bevinden zich ware fuga’s tussen deze

stukken, en ook elders, zelfs zonder dat

het nu daadwerkelijk op papier staat, klinkt

het als het ware ‘meerstemmig’ en hoor je

meerdere ‘lagen’. Ongelooflijk knap gedaan,

deze ‘imaginaire polyfonie.’ Weliswaar zijn

op viool dubbelgrepen – waarbij je meerdere

snaren tegelijk aanstrijkt en zo complete

harmonieën kunt laten klinken – goed te

doen maar ook buiten deze dubbelgrepen

om wordt nog de suggestie van

meerstemmigheid gewekt. Zo ‘vol’ en ‘hecht’

is de muziek geschreven, dat het niet simpel

is er een tweede stem, een tegenmelodie,

tegenaan te zetten. ‘Deze is noodzakelijk

noch mogelijk,’ vond Bachs eerste biograaf

J.N. Forkel zelfs.

Muziek voor viool solo

Muziek voor viool solo was in Bachs tijd in

opkomst; opmerkelijk, omdat het juist ook

het tijdperk was van de basso continuo.

Bachs zestal mag dan het hoogtepunt

binnen deze ontwikkeling zijn, hij was zeker

niet de eerste. In 1682 al verschenen de

partita’s voor soloviool van Johann Paul

von Westhoff, met net als bij Bach polyfone

elementen. Mogelijk heeft Bach de man

en deze stukken gekend. Tussen 1703 en

1705 werkten ze allebei aan het hof van

Weimar – misschien is Bach hier in 1703,

achttien jaar oud, al aan zijn sonates en

partita’s begonnen, hoewel 1717, het jaar dat

hij in Köthen ging werken, waarschijnlijker

is. Heinrich Ignaz Franz von Biber had zijn

Passacaglia voor soloviool al geschreven,

en ook Heinrich Schmelzer, Johann

Jakob Walther en Johann Georg Pisendel

componeerden solosonates. Vijftien jaar

na Bach zou Telemann zijn 12 Fantasien für

Violine solo publiceren.

Voor wie schreef Bach? We weten het

niet. Misschien heeft hij de stukken zelf

gespeeld. Hij was al in zijn jeugd een goede

violist, zat op z’n vijftiende in het orkest van

Lüneburg en, zoals zijn zoon Carl Philipp

Emanuel zei, ‘van zijn jeugd tot de ouderdom

aanbrak speelde hij proper en grondig

viool. Hij was perfect op de hoogte van de

mogelijkheden van elk strijkinstrument.’

Overigens ging Bachs liefde meer uit

naar de altviool vanwege diens functie

als middenstem en harmonie-instrument;

jammer genoeg schreef hij nooit een zestal

voor alt.

4


Toelichting

Wat we ook niet weten, is of de sonates

en partita’s tijdens Bachs leven überhaupt

zijn uitgevoerd. Muziekhistorici opperden

verschillende kandidaten. Misschien wel

Johann Georg Pisendel of Jean-Baptiste

Volumier, beiden getalenteerde violisten aan

het hof van Dresden, of Joseph Spiess, leider

van het hoforkest in Köthen, waar destijds

ook Bach werkte. Componist en violist

Friedrich Wilhelm Rust, die later in Bachs

kringen zou verkeren, zou ook een optie

kunnen zijn.

Manuscript

Bachs manuscript bleef bewaard. Er werden

in die jaren een aantal afschriften van

gemaakt, kopieën, onder anderen door

Bachs tweede vrouw Maria Magdalena.

Maar wijdverspreid waren de stukken

bepaald niet. Men besefte nauwelijks met

wat voor schat aan muziek men van doen

had: een muziekverzamelaar trof één van

die afschriften begin 19e eeuw aan op een

stapel papier die was bedoeld om er boter in

te verpakken.

Lang werden de sonates en partita’s

bovendien meer gezien als studiemateriaal

dan als kunstmuziek. Carl Philipp Emanuel:

‘Het was een van de grootste violisten die

mij eens vertelde dat hij niets volmaakters

kende om een goed violist mee te worden.’

Pas in 1802 werden ze uitgegeven, een

halve eeuw na Bachs dood, in Bonn door

Nikolaus Simrock, waarna de belangstelling

ervoor nog niet onmiddellijk stormliep.

Pleitbezorger in de tweede helft van de

19e eeuw was de violist Joseph Joachim;

hij zette in 1904 enkele delen op de plaat.

Yehudi Menuhin nam de stukken in de

jaren 1930 en 40 als eerste integraal op.

Tegenwoordig worden ze veel gespeeld,

maakt vrijwel elke zichzelf respecterende

violist er een opname van, sommige zelfs

twee keer.

De drie sonates zijn alle vierdelig, met

steevast een fuga als tweede deel, het

meest omvangrijk in de Derde sonate. Het

aantal delen van de partita’s daarentegen

is variabel. Een partita bestond doorgaans

uit vier gestileerde dansen: allemande,

courante, sarabande en gigue, maar daar

hield Bach zich niet altijd aan. Het slotdeel

van de Eerste partita is een ‘tempo di borea’,

ofwel een bourrée, aan de Tweede partita

voegde hij als vijfde deel – en wat voor deel

– de Chaconne toe, terwijl de Derde partita

maar liefst zeven delen telt en zich van de

gebruikelijk partitavorm geheel loszingt. De

Eerste partita – in b mineur, een favoriete

toonsoort van Bach – bevat na elke dans

een zogenaamde ‘double’: materiaal uit

het voorgaande wordt gevarieerd en van

ornamenten voorzien. Overigens spelde

Bach zelf nog ‘partia’ (deel), pas in een druk

uit 1879 werd dat omgebogen naar het meer

gebruikelijke Italiaanse ‘partita’.

Versies

Sei Solo a Violino senza Basso

accompagnato luidt, in Bachs handschrift,

de titel op het schutblad. Zes solo’s voor

viool, zonder begeleidende basso continuo

dus. Toch schijnt Bach ze zelf regelmatig op

het clavichord te hebben gespeeld, waarbij

5


Toelichting

hij dan naar inzicht en behoefte van het

moment harmonieën toevoegde. Van de

Tweede partita en het Adagio van de Derde

sonate bestaan versies voor klavecimbel,

gemaakt door Bach of zijn zoon Wilhelm

Friedemann; de fuga uit de Eerste sonate

is door Bach bewerkt voor zowel luit als

orgel. Het is ook heel verrassend om de

stralende prelude van de Derde partita te

horen in een orkestrale versie met orgel,

trompetten, hobo’s en strijkers, en wel als de

openings-sinfonia van zijn Cantate BWV29

‘Wir danken dir, Gott, wir danken dir’. Hoor

je deze bewerking, dan kun je je amper nog

voorstellen dat de Prelude eigenlijk voor

maar één enkele viool werd geschreven.

Later voorzag Felix Mendelssohn het

beroemdste stuk uit de verzameling, de

Chaconne uit de Tweede partita, van een

pianobegeleiding en Ferruccio Busoni

paste hem aan de romantische smaak aan.

Regelmatig klinkt in de concertzaal ook de

versie die Johannes Brahms ervan maakte.

Brahms echter voegde nauwelijks iets

toe, transponeerde hem alleen een octaaf

omlaag; het ‘solistische’ karakter bleef

bewaard doordat deze versie voor alleen

linkerhand is. Een prachtige, van sierlijke

tegenstemmetjes voorziene pianobewerking

van de Prelude, Gavotte en Gigue uit de

Derde partita maakte Sergej Rachmaninov,

die zich zo als pianist nog wat meer Bach

kon toe-eigenen.

Met de titel Sei Solo a Violino senza Basso

accompagnato is wel iets merkwaardigs aan

de hand. In het Italiaans gelezen, betekent

Sei solo ‘Zes solo’s’, maar in het Duits –

Bachs eigen taal – betekent Sei solo ‘Weest

alleen.’ Voor de Duitse lezing pleit ook dat

‘solo’, want het Italiaanse meervoud zou ‘soli’

moeten zijn. Bach dateerde bij uitzondering

dit werk: 1720. Dat was het jaar dat hij door

een grote ramp werd getroffen. Toen hij

thuiskwam van een reis naar Karlsbad, bleek

zijn vrouw aan een blindedarmontsteking te

zijn overleden. Slaat dat eventuele ‘Weest

alleen’ op Bachs eigen plotselinge staat

van weduwnaar? Vergelijk je portretten van

hem uit die tijd, dan zie je hoe hij door de

schokkende gebeurtenis veranderde.

Chaconne

Isabelle Faust speelt de sonates en partita’s

niet in de gebruikelijke volgorde. Ze haalt de

Tweede partita naar achteren, die wordt het

sluitstuk. Niet zonder reden: de Chaconne

hiervan is – zoals eerder vermeld – voor

velen het hoogtepunt van de sonates en

partita’s. Het meest verhevene ooit in noten

uitgedrukt, vinden sommigen, ‘de mooiste

compositie uit de hele schepping’. Brahms

zei: ‘Zou ik me willen voorstellen dat ik

het stuk had kunnen maken, ontvangen,

dan weet ik zeker dat ik van bovenmatige

opwinding en ontsteltenis waanzinnig

geworden zou zijn. Op één systeem, voor

een klein instrument, schrijft de man een

volledige wereld van diepste gedachten

en machtigste gevoelens.’ Hij moest er dus

prompt iets mee doen. En Maarten ’t Hart

schreef in zijn boek over Bach: ‘Het is alsof

Bach in zijn Chaconne de levensloop van

de mens schetst. Eerst – rustige akkoorden,

achtsten – de geboorte, dan de overmoed,

6


Toelichting

maar ook de smarten van de jeugd (al die

zestienden, later tweeëndertigsten), dan de

korte tijd waarin men echt gelukkig is (het

majeurgedeelte), ten slotte ouderdom en

dood (het mineurgedeelte aan het eind).’

De Chaconne uit de Tweede

Partita wordt gezien als het

hoogtepunt.

De Chaconne speelt een wezenlijke rol in de

klassieke roman Bekentenissen van Zeno

van Italo Svevo. Een enigszins ironische

rol. Op een dag hoort hoofdpersoon Zeno

Corsini hem gespeeld worden door zijn grote

rivaal in de liefde Guido. Niettemin doet

de muziek zelf hem onmiddellijk vergeten

wie hem speelt (geniale truc van Svevo om

onzichtbaar de kwaliteit van het werk uit

te drukken). ‘En daar verscheen tegenover

mij de grote Bach in eigen persoon. Nooit

tevoren en nooit daarna heb ik zo de

schoonheid ondergaan van die muziek, die

uit de vier snaren geboren werd zoals een

engel van Michelangelo uit een blok marmer.’

En ergens verderop: ‘Ik verzette mij, maar

Bach ging door, onverstoorbaar als het

noodlot. Hartstochtelijk zong de melodie in

de bovenligging, daalde dan plotseling om

zich met de basso ostinato te verenigen;

een verrassend effect, hoezeer men er

ook op voorbereid was.’ Wie zich nog meer

Chaconne in de literatuur wenst, moet ‘t

Harts De droomkoningin lezen. De roman is,

zo verklapte de schrijver ooit, gemodelleerd

naar de Chaconne.

Ongeveer 35 jaar oud, zo halverwege

zijn leven, was Bach toen hij zijn sonates

en partita’s voor soloviool schreef, of in

ieder geval voltooide. Het waren zijn jaren

aan het hof van de muziek-enthousiast

Leopold von Anhalt-Köthen, de jaren

dat hij het meest productief was op het

punt van instrumentale muziek en als

scheppend kunstenaar het gelukkigst.

Geconcentreerder heeft zich zijn genie nooit

geopenbaard dan in deze Sei Solo a Violino

senza Basso accompagnato, of het zou in

de zes suites voor solocello uit ongeveer

diezelfde tijd moeten zijn.

Stephen Westra

7


Biografieën

Componist

Johann Sebastian

Bach

Johann Sebastian

Bach (1685 – 1750) was

afkomstig uit een oud

muzikantengeslacht van

organisten, cantors en

stadsmuzikanten. Als

jongen leerde hij viool en

orgel spelen en zong hij

in het kerkkoor van zijn

geboorteplaats Eisenach.

Op negenjarige leeftijd

verloor hij beide ouders en

zijn oudste broer ontfermde

zich over hem. Van hem

leerde hij klavier spelen

en in die tijd begon hij

te componeren. Op zijn

zeventiende begon zijn

leven als professional

waarbij de aanstellingen

elkaar in vrij snel tempo

opvolgden: Weimar, Arnstadt,

Mühlhausen, Köthen en

tenslotte Leipzig. Terwijl in

Köthen de nadruk lag op

de wereldlijke muziek, was

hij vanaf 1722 in Leipzig als

cantor van de Thomaskirche

gefocust op de kerkmuziek

volgens de Lutherse liturgie.

Bach wordt algemeen

beschouwd als een van de

grootste componisten aller

tijden. Opvallend is zijn

meesterlijke beheersing van

harmonie en contrapunt.

Bachs reputatie ging in zijn

latere jaren als componist

en na zijn dood achteruit.

Zijn stijl werd als ouderwets

beschouwd in vergelijking

met die van de opkomende

‘Empfindsamer Stil’. Pas

met de uitvoering van de

verkorte Matthäus Passion

door de toen twintigjarige

Felix Mendelssohn

Bartholdy in 1829 begon de

Bachrenaissance.

8


Biografieën

9


Biografieën

Uitvoerende

Isabelle Faust

Viool

Isabelle Faust speelt

repertoire van alle

periodes en boeit haar

publiek met haar sublieme

interpretaties. Zij gebruikt

daarbij historische

instrumenten waar dat

passend is. Ze combineert

trouw aan de partituur

met een hedendaagse

benadering.

Al op jonge leeftijd won ze

concoursen zoals de Leopold

Mozart Competition en

de Paganini Competition.

Sindsdien trad ze op met

orkesten als de Berliner

Philharmoniker, het Boston

Symphony Orchestra, het

NHK Symphony Orchestra

Tokyo, het Chamber

Orchestra of Europe, Les

Siècles en het Freiburger

Barockorchester. Ze werkte

samen met dirigenten

als Giovanni Antonini,

Sir John Eliot Gardiner,

Daniel Harding, Philippe

Herreweghe, Jakub Hrůša,

10

Klaus Mäkelä, Robin

Ticciati en Sir Simon Rattle.

Faust speelt zowel grote

symfonische vioolconcerten

als kamermuziek, waaronder

Schuberts Octet op

authentieke instrumenten,

Stravinsky’s L’histoire du

soldat met Dominique

Horwitz en Kurtágs Kafkafragmenten

met Anna

Prohaska (zie aankondiging

pagina XX). Ze voert ook

de nieuwste muziek uit;

recente premières omvatten

werken van Péter Eötvös,

Brett Dean, Ondřej Adámek

en Rune Glerup. In mei 2026

brengt ze een nieuw werk

voor viool en orkest van

Vito Žuraj in première met

het WDR Sinfonieorchester.

Haar opnames werden door

critici positief ontvangen

en bekroond met prijzen

zoals de Diapason d’Or, de

Gramophone Award en de

Choc van het Jaar. Recente

opnames omvatten Brittens

vioolconcert (met het

Symphonieorchester des

Bayerischen Rundfunks),

werken van Pietro Locatelli

(met Il Giardino Armonico)

en solo-vioolwerken van

Biber, Matteis, Pisendel,

Vilsmayr en Guillemain. Ze

nam ook Bachs Sonates

en partita’s voor vioolsolo

en vioolconcerten van

Beethoven en Alban Berg

onder leiding van Claudio

Abbado op.


Biografieën

foto: Marco Borggreve

11


Verwacht

Kurtágs Kafka-Fragmente

Isabelle Faust

+ Anna Prohaska

Serie Focus op

Faust

Special Kurtág

100

Vr 27 feb 2026

Grote Zaal

20.15 uur

‘Een werk van een uur vol buitengewone variëteit en

emotionele diepte.’ Zo omschreef The Guardian de Kafka-

Fragmente van György Kurtág naar aanleiding van de

veelgeprezen opname van sopraan Anna Prohaska en

violiste Isabelle Faust. De live-uitvoering van de cyclus

door deze twee topmusici is een ongekende reis vol

adembenemende momenten. Zelden staan twee musici zo

kwetsbaar op het podium.

Kurtág voltooide in 1986 met Kafka-Fragmente zijn langste

werk tot dan toe. Beïnvloed door de ideeën van psychologe

Marianne Stein zette hij een jaar lang korte en langere

dagboekfragmenten van Franz Kafka op muziek, op een

wijze zoals alleen Kurtág dat kan. Met slechts één stem en

één viool schept hij een complete wereld vol acrobatische

hoogstandjes, theatrale gebaren en muziek die nog lang

naklinkt.

Anna Prohaska &

Isabelle Faust

foto: Marco Borggreve

Programma: György Kurtág Kafka-Fragmente

12


Koop nu je

kaarten

SQBA.NL

24 t/m 31 jan’26

Muziekgebouw & Bimhuis

SQBA 2026 - A5 advertentie.indd 1 09-10-2025 13:20

13


Verwacht

Oktober

do 23 okt / 20.30 + 22.45 uur

Music for 18 musicians

Het Muziek + HIIIT

zo 26 okt / 20.00 uur /

Kleine Zaal

Nothing Happens, Twice

Emile Souvagie, Ferre Vuye +

Stan Martens

wo 29 okt / 12.30 uur

CvA Percussion

Lunchconcert i.s.m.

Conservatorium van

Amsterdam

wo 29 okt / 20.15 uur

Die Büchse der Pandora

(1929)

Olga Pashchenko + Jed Wentz

do 30 okt / 20.15 uur

Tribes!

Abel Selaocoe

Sjostakovitsj Special

vr 31 t/m zo 1 nov

vr 31 okt / 19.30 uur

Preludes en fuga’s

van Sjostakovitsj

Alexander Melnikov

za 1 nov / 15.00 uur

Drie strijkkwartetten

van Sjostakovitsj

Quatuor Danel

za 1 nov / 20.15 uur

Pianokwintetten

van Sjostakovitsj en

Weinberg

Quatuor Danel +

Alexander Melnikov

November

Kijk Muziek

zo 2 nov

13.30 uur

Zoemmm (4+)

Oorkaan + Aires Tropicales

13.30 + 15.30 uur /

Kleine Zaal

Fa sol la ti doos (2,5+)

Cie Selderie

zo 2 nov / 20.15 uur

A tribute to Warda

Amsterdams Andalusisch

Orkest + Carla Ramia

wo 5 nov / 12.30 uur

Ensemble Triptyque

Lunchconcert i.s.m. Het

Muziekinstrumentenfonds

wo 5 nov / 20.15 uur

Venus

B’Rock + Jeanine De Bique

SoundLAB Workshop

Maak je eigen muziek met de

wonderlijkste instrumenten.

Voor kinderen (7+) met

volwassenen in de Atriumzaal

om 13.00 uur op verschillende

zondagen.

muziekgebouw.nl/soundlab

WannaSwing

Op de kade voor het

Muziekgebouw staat de

interactieve muziekinstallatie

WannaSwing van theatermaakster

Caecilia Thunissen

en scenograaf Jan Boiten. Acht

schommels sturen composities

aan van hedendaagse

componisten als Joey Roukens,

Mayke Nas en Rob Zuidam.

muziekgebouw.nl/wannaswing

Huil van de Wolff

Elke 22e van de maand

klinkt om 20.00 uur het

geluidsmonument Huil van de

Wolff van Martijn Padding ter

herinnering aan oprichter van

het Muziekgebouw Jan Wolff

(1941 - 2012).

muziekgebouw.nl/

huilvandewolff

Muziekgebouw 20!

Selectie van concerten

die klinkt als een

prachtige staalkaart.

muziekgebouw.nl/concerten20

14


Foto: Erik van Gurp

Op de hoogte blijven?

Mis geen enkel concert en schrijf je

in voor onze nieuwsbrief! Scan de

QR-code of ga naar muziekgebouw.

nl/nieuwsbrief. Of volg ons via

Facebook, LinkedIn of Instagram.

Dudok aan ‘t IJ

Kom voor of na het concert eten

in Dudok aan ‘t IJ. Reserveren:

020 788 2090 of dudokaanhetij.nl.

Rondom het concert

- Na aanvang van het concert heb je

geen toegang meer tot de zaal.

- Zet je mobiele telefoon uit voor

aanvang van het concert.

- Het maken van beeld- of

geluidsopnamen in de zaal alleen

met schriftelijke toestemming.

- Algemene Bezoekersvoorwaarden

zijn na te lezen op muziekgebouw.nl.

Bij de prijs inbegrepen

Reserveringskosten zijn bij de

kaartprijs inbegrepen.

Ook een drankje, tenzij anders

vermeld op je concertkaartje.

Word Vriend

Inkomsten uit kaartverkoop dekken

ten dele onze kosten.

Word vriend: met jouw steun

kunnen we concerten op het

hoogste niveau blijven organiseren.

Meer informatie:

muziekgebouw.nl/wordvriend.

Dank!

Wij kunnen niet zonder de steun van

onze vaste subsidiënten en Vrienden

van het Muziekgebouw. Wij zijn hen

daarvoor zeer erkentelijk.

Druk binnenwerk

druk & printservice

15


Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!