Mascotte gezocht!

Mascotte
gezocht!
...of hoe Kurt, de
gletsjerworm,
in Hintertux
terechtkwam

De advertentie - Mascotte gezocht
In Bezau, een klein stadje in Vorarlberg, woont een heel bijzondere
blauw-gele worm. Hij heet Kurt en hij is anders dan de anderen:
hij heeft blauw haar, verveelt zich niet en heeft een grote droom:
hij wil wonen op een plek waar kinderen lachen, ravotten en
avonturen beleven.
Op een ochtend, tijdens het ontbijt, bladert hij zoals gewoonlijk door
de krant Gletscherwurm, wanneer plotseling een advertentie zijn
aandacht trekt: „Mascotte gezocht! Voor een vrolijk kinderhotel in
Hintertux – met hart, humor en een liefde voor sneeuw en plezier.“
Kurt verslikt zich bijna in zijn appelmoes. „Ze zoeken me!“ Hij
pakt meteen de wormentelefoon en maakt een afspraak – een
sollicitatiegesprek, over een week! Natuurlijk neemt hij meteen
aan. Nauwelijks heeft hij opgehangen of hij snikt: Bezau ligt 250
kilometer van Hintertux?! Hij heeft geen geld, geen fiets, geen
auto en geen motor… alleen een flinke dosis moed.

De Oude Tram
‚s Middags dwaalde Kurt door de weilanden, in gedachten
verzonken. Hoe in vredesnaam zou hij in Hintertux terechtkomen?
Toen knipoogde er iets geels en blauws naar hem vanuit het gras.
Nieuwsgierig sloop hij dichterbij. „Wat ben jij voor oud ding?“ Het
was een tram! Oud, gedeukt, verweerd – maar absoluut een trein.
Hij zag er wat treurig uit, helemaal alleen in de wei. Kurt klopte
op de deur, die onverwachts openzwaaide. De sleutel zat zelfs
in het contact. Hij ging achter de bediening zitten en probeerde
hem te starten – KRRRRRROOOOTZ! – de locomotief hoestte een
paar keer… maar hij sloeg aan! „Niet mooi, maar zeldzaam – en
precies goed voor mij. Dit wordt mijn sollicitatietrein!“
Thuisgekomen pakte Kurt snel wat spullen in, knoopte zijn mooiste
blauwe sjaal om zijn nek en mompelde: „Hintertux – ik kom eraan.
Hoe dan ook…“

De nieuwe banden
Op weg naar Lech tuft de trein dapper over heuvels en door
bochten. De motor piept, de wielen piepen – maar Kurt zet door.
Bij een kleine rustplaats staat een vermoeide wandelaar met een
enorme rugzak. „Oef, het is nog een heel eind naar Lech,“ zucht
hij. „Stap in! Ik breng je wel even een lift!“ roept Kurt. „Ik ben op
weg naar het belangrijkste sollicitatiegesprek van mijn leven!“
De wandelaar is onder de indruk van de dappere Kurt en zijn
rammelende trein. „Je verdient het om mee te gaan,“ zegt hij
tegen Kurt bij aankomst in Lech. „Ik heb een werkplaats en wil je
graag een set nieuwe banden voor je trein geven als bedankje.“
Kurt is verbaasd. „Oh, wat geweldig, daarmee kom ik een stukje
verder richting Hintertux!“ Samen pakken en monteren ze de
banden – en in een mum van tijd rijdt de trein als op wolken.
„Nu reis je veel gemakkelijker door Tirol!“ Kurt is dolblij. Eindelijk
spint de trein in plaats van hobbelt hij. En hij denkt bij zichzelf: „Als
iedereen zo aardig is, wordt het een fijne reis.“

Een behulpzame vrouw in Innsbruck
Het volgende deel van de reis voert naar Innsbruck – door dalen
en prachtige landschappen, maar helaas in stromende regen.
De wind fluit en de regen druppelt door het lekkende dak van de
trein. In een klein dorpje buiten de stad ziet Kurt een vrouw die
drie zware boodschappentassen draagt. „Je tassen zien er zwaar
uit, wil je meerijden?“ vraagt ​hij. De vrouw stapt glimlachend in
– en is verbaasd over Kurts verhaal. „Zo‘n dappere ziel verdient
steun!“
In Innsbruck stelt ze Kurt voor aan een oude monteur. Ook hij is
gefascineerd door Kurts verhaal. Hij monteert nieuwe koplampen,
repareert de lekken, maakt de ramen schoon en vervangt zelfs
de oude, piepende locomotief. Nu gaat de trein niet meer „pieppiep“,
maar „brrrrmmm – Toet!“
„Mijn trein wordt langzaam een ​echte schat!“ grijnst Kurt.

De schoolklas uit Schwaz
In Schwaz stopt Kurt bij een bushalte. Een hele klas schoolkinderen
zit daar, verdrietig en doorweekt. „We hebben onze bus gemist!“
klagen ze. „En nu is onze wandeltocht naar het Zillertal afgelast!“
Kurt opent de deuren: „Nou, jullie hebben geluk! Iedereen
instappen – hier is jullie Kurt Express naar Mayrhofen!“
De kinderen juichen en stappen in. Maar dan fluistert een meisje:
„De trein is cool... maar hij heeft dringend een nieuwe verflaag
nodig!“ Zo gezegd, zo gedaan! Onderweg stoppen ze bij een
bouwmarkt en kopen ze verf en kwasten. Aangekomen in
Mayrhofen verandert de geplande wandeltocht al snel in een
creatieve schilderdag.
Iedereen pakt kwasten en emmers. De oude verf laat los en in
een mum van tijd schittert de trein in felgeel en frisblauw. „Zo zien
winnende treinen eruit!“ roept een jongen. „Schiet nu op, Kurt,
zodat je op tijd in Hintertux bent!“

Net op tijd in Hintertux
Het is niet ver van Mayrhofen. De bergen worden hoger, de
bochten steiler – maar Kurt zet dapper door.
Precies om 13:59 uur, een minuut voor zijn sollicitatiegesprek,
arriveert hij bij de Hintertuxerhof. Hij klopt het stof van zijn sjaal en stijlt
zijn haar. Dapper pakt hij zijn cv op. Een ware jury van sollicitanten
staat al voor het hotel te wachten: de hele hotelfamilie, een paar
kinderen die in het hotel verblijven en zelfs de kat Pauli. „Dus, wie
ben jij?“ vragen ze allemaal tegelijk. „Ik ben Kurt, een blauw-gele
worm met een trein en een grote droom, en... hopelijk binnenkort
jullie nieuwe mascotte!“
Iedereen klapt, de kinderen juichen – en de hotelmanagers
zeggen: „Je bent niet zomaar een heel grappige blauw-gele
worm – je bent precies wat we zochten, en vanaf vandaag ben
je onze gletsjerworm!“

Happy End & Kurts huis in Hintertux
Sinds die dag woont Kurt in de Hintertuxerhof en hij is dol op zijn
nieuwe plek. Als je goed oplet terwijl je door het hotel loopt, zie je
hem overal.
Dus, de volgende keer dat je in de Hintertuxerhof bent en een
blauw-gele worm ziet die eruitziet als een kleine held – met blauw
haar en een blauwe sjaal – geef hem dan een knipoog. Misschien
vertelt hij je wel over zijn reis of andere leuke avonturen.
Hij laat je in de zomer zeker meerijden in zijn treintje. En hij kijkt vast
en zeker uit naar een nieuw avontuur – met jou! Want één ding is
zeker: Kurts avonturen eindigen nooit.

www.hintertuxerhof.at | info@hintertuxerhof.at
Idee, Konzept & Text: Hotel Hintertuxerhof
Illustrationen: Hotel Hintertuxerhof, teilweise KI-gestützt erstellt
© 2025 Hintertuxerhof – Alle Rechte vorbehalten