17.11.2025 Views

inkijkrts

  • No tags were found...

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.

+ DE PLATAAN: WINTERHOTEL VOOR TAL VAN INSECTEN

DECEMBER 2025

JANUARI 2026

EXTRA

DIK

• BELEEF DE NATUUR •

Waarom dieren

betere leiders

zijn dan mensen

LEUKE OBSESSIE

Speuren naar 1.000

tuinsoorten

14

bijzondere

natuurwaarnemingen

101

Wat

WINTERSE

WEETJES

is het verschil

tussen winterslaap

en winterrust?

Frisse wandelingen

Zeeuws Zoutelande, Brabantse

Moerputten & de Franse Alpen

Mysterieuze

roerdomp

in 5 hotspots


REIS LANGS DE RAND

De Britse natuurfilmer en fotograaf

Bertie Gregory fotografeerde deze

jonge keizerspinguïns, die langs

de rand van de Ekström-ijsplaat

schuifelen op Antarctica. Gregory

bracht twee maanden door bij de

pinguïnkolonie en zag dat de meeste

jongen ijshellingen gebruiken om

naar zeeniveau af te dalen om voedsel

te zoeken. Deze groep miste echter

de eenvoudige weg richting zee. Hij

fotografeerde de groep pinguïns met

een drone op veilige afstand. Zo zag

hij hoe ze een sprong van 15 meter

waagden om in de ijskoude oceaan te

duiken. Voor deze foto kreeg hij een

eervolle vermelding in de categorie

‘Dieren in hun leefomgeving’ van de

prestigieuze fotowedstrijd Wildlife

Photographer of the Year. Een overzicht

van alle winnaars vind je op:

nhm.ac.uk/wpy/gallery.

TEKST DANIËL MULDER FOTO BERTIE GREGORY/

WILDLIFE PHOTOGRAPHER OF THE YEAR

2 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


MAGAZINE.NL

3


Nu in de natuur

Ondertussen in

ICONISCHE HOORN

Narwallen, die ook wel de eenhoorns van de zee worden genoemd,

leiden grotendeels een onzichtbaar bestaan onder het ijs. Ze komen

voor in de koude arctische wateren van Canada, Groenland,

Noorwegen en Rusland en af en toe kunnen wetenschappers een

glimp van deze walvissen opvangen als de dieren adem komen halen

aan het zeeoppervlak of bij een scheur in het ijs. Naar de functie van

de kenmerkende slagtand of hoorn van de narwal – die alleen bij

mannetjes voorkomt en tot wel 3 meter lang kan worden – wordt

nog steeds onderzoek gedaan. Net als bij het gewei van een hert is

de hoorn bedoeld om vrouwtjes te imponeren. Ook bevat de hoorn

zenuwbanen en fungeert zo als een gevoelige sensor. In 2025

ontdekten wetenschappers aan de hand van dronevideo’s dat

de slagtand ook wordt gebruikt om met vissen te ‘spelen’.

16 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


TODD MINTZ/NPL

. MAGAZINE.NL 17


GETTY IMAGES

- LEIDERSCHAP IN DE NATUUR -

Dieren plakken niet

aan het pluche

Na de Nederlandse verkiezingen en een kabinet in de maak, is het verleidelijk om

te kijken hoe dieren dat eigenlijk doen, leiding geven. Hoe plannen dieren voor de groep,

welk type leider is succesvol en waarom? Zijn dieren betere leiders dan mensen?

(spoiler: ja). Gedragsbioloog en onderzoeker Patrick van Veen doet een boekje

open over leiderschap in de dierenwereld.

TEKST DIEDERIK PLUG

2 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


Laten we bij het begin beginnen”, zegt

Patrick van Veen. “Leiderschap hoort

bij sociale dieren, zoals wij. Dat heeft alles

te maken met het nut van macht. De kern

van leiderschap is dat macht ongelijk wordt

verdeeld; je hebt een hiërarchie nodig. Dat

klinkt misschien negatief, maar daardoor

bespaar je energie. Als een groep bij een

berg voedsel aankomt, kost het veel te veel

energie om steeds opnieuw het voedsel te

verdelen; een hiërarchie voorkomt dat. De

leiders bepalen de verdeling, dieren bovenaan

de ‘sociale ladder’ krijgen meer, dieren

onderaan krijgen de restjes. Maar, en dat

is essentieel: iedereen krijgt iets. Hetzelfde

geldt voor het verdedigen van de groep: je

kunt beter vooraf leiders aanwijzen dan

elke keer onderling uitvechten wie de verdediging

leidt. Leiderschap is dus een basisprincipe

voor de effciënte energieverdeling

en zuinigheid binnen de groep.”

Bij sociale dieren is leiderschap vooral

belangrijk als het gaat om voedsel, verdediging

en voortplanting. Tijdens voortplantings

periodes wordt de hiërarchie in

de groep herbevestigd; gevechten rond de

vorming van harems – denk bijvoorbeeld

aan het jaarlijkse ‘burlritueel’ van edelherten

– zijn vaak geritualiseerd, het zijn

krachtmetingen waarbij de dieren elkaar

niet doden. Ook dat brengt rust en spaart

energie. Het groeps leven biedt dieren dus

veel voordelen: meer voortplantingssucces,

beter voedsel­ en ‘gevaarbeheer’.

Maar leiders in de dierenwereld kunnen

niet op hun lauweren rusten als ze eenmaal

aan de top staan, zegt Van Veen: “Het leven

in sociale groepen heeft een onvermijdelijk

gevolg: je kunt niet volledig jezelf zijn. Jouw

gedrag – of bij mensen: hun overtuigingen –

mag het collectief niet verstoren; er moet

harmonie en samenhang zijn. Leiders

>

Wolven kennen

een duidelijke rangorde

in de roedel: de alfa’s

(man en vrouw) coördineren

de jacht, bewaken

het territorium en zien

toe op de opvoeding. Bij

wolven draait alles om

die taakverdeling en

samen werking binnen

de groep.

MAGAZINE.NL

21


haiga (1)

Een jaar vervlogen.

De roep van een kraanvogel

snijdt door de stilte.

TEKST DANIËL MULDER

FOTO CHINESE KRAANVOGEL DANNY GREEN/NPL

26 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


MAGAZINE.NL

27


Duinwandelen op grote hoogte

Over de top bij

Zoutelande

De Duinen van Zoutelande leiden naar de hoogste top van Walcheren en

trakteren je op een adembenemend uitzicht over de Westerschelde en het

omliggende landschap. Heuvelaf lokken glooiende paadjes je naar het

strand om eindeloos langs de kustlijn te wandelen.

TEKST EN FOTO’S LIA VAN LOOIJ

28 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


wandelen over de top bij Zoutelande

1

2

3

H

et ritmische bulderen van de branding

klinkt steeds dichterbij, gedragen door

de snijdende wind die aan mijn jas trekt. Het

strand blijkt leeg, de golven woest. Wit schuim

jaagt in grillige patronen over het natte zand.

Waar de golven het zand nog niet hebben bereikt,

voelt elke stap als een kleine inspanning.

Het korte stuk door het mulle zand geeft een

voorproefje van wat de wandelaar tijdens deze

route te wachten staat. Na deze eerste beproeving

verschijnt het Bunkermuseum. Het biedt

een blik op de Duitse bezetting van Nederland

tijdens de Tweede Wereldoorlog en de verdedigingswerken

langs de kust. Het is gevestigd in

en rondom bunkers die tijdens de oorlog onder

zware omstandigheden zijn gebouwd door onder

anderen krijgsgevangenen, dwangarbeiders uit

bezette landen en Duitse militairen.

Levend schilderij

Het museum is in de wintermaanden gesloten.

De toegang tot de eerste bunker die je tegenkomt

tijdens deze wandeling, bevindt zich dan ook

achter een gesloten hek. Het is een voormalig

personeelsonderkomen voor twintig militairen,

met wanden en een dak van twee meter dik

gewapend beton. Heb je echter geluk, dan tref

je de suppoost die erop toeziet dat alles in orde

is en je met enthousiasme toch rondleidt. En zo

is te zien dat in een verderop gelegen voormalige

Duitse observatiebunker een indrukwekkende

tentoonstelling is over de Slag om de Schelde.

Deze bunker heeft een zwaar bepantserde observatiekoepel

en ligt op een hoog duin, vanwaar je

uitkijkt over de Westerschelde, de stranden en

in de verte de Noordzee.

Boven de Westerschelde ontvouwt zich een

levend schilderij: grote wolkenmassa’s drijven

voorbij, opgebouwd uit subtiele schakeringen

van wit en grijs. De winterzon strijkt speels over

de wolkenranden en verlicht de Zoutelandse

Duinen, die deel uitmaken van de beroemde

duinrand langs de Walcherse kust: de Zeeuwse

Rivièra.

54 meter hoge duintop

Het pad over de duinrug voert gestaag omhoog,

met de 54 meter hoge duintop in zicht. Terwijl

de kuiten protesteren, onthult elke stap meer

>

1 Paalhoofden als kustbescherming 2 Een van de vele

trappen tijdens de wandeling 3 Zoutelande 4 Enorme

schepen varen vlak langs de kust 5 Drieteenstrandloper


ZEE

Door een combinatie van springvloed en storm overspoelen

de kwelders langs de Waddenzee razendsnel met zeewater. In dit

natuurgeweld proberen muizen zich zwemmend en klimmend

staande te houden. Natuurfotograaf Marcel van Kammen legde

hun strijd tegen de elementen vast.

TEKST EN FOTO’S MARCEL VAN KAMMEN

48 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


STORMMUIZEN

Een aardmuis zoekt beschutting in een paar

rietstengels die nog boven het water uitsteken

MAGAZINE.NL

49


58 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


Droomsoorten

fotograferen in

Spanje

In 2023 won Gonnie van de Schans met haar foto van een snoepend ree de Grote

Roots Natuurfotowedstrijd en daarmee een reischeque van BirdingBreaks. Afgelopen

voorjaar ging ze mee met een individuele vogelfotografiereis naar Noord-Spanje,

om droomsoorten als hop, bijeneter en scharrelaar vast te leggen. Toch vormde

een intense ervaring met een brutale gier het absolute hoogtepunt.

TEKST PAUL BÖHRE FOTO’S GONNIE VAN DE SCHANS

MAGAZINE.NL

59


De fotogenieke rups van

de koninginnenpage

1.000

TUINSOORTEN

‘Mijn tuin

is een

living lab’

82 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


Blinde bij op weideklokje

MEER TUINSOORTENJAGERS

In augustus 2015 verhuisde Rootsredacteur

PAUL BÖHRE met zijn gezin

van Amstelveen naar Schoorl. “Ons huis

ligt precies tussen de polders rondom het

dorp en de duinen in. In de eerste herfstmaanden

viel meteen al op dat juist daardoor

veel vogels over ons huis trekken. In

2020 heb ik via waarneming.nl voor mijn

tuin een gebruikerslocatie aangemaakt,

zo houd ik de soorten bij. Inmiddels heb ik

143 soorten vogels waargenomen rond en

boven ons huis, waaronder de lammergier

en twee slangenarenden, maar ook de

kleine bonte specht en een bladkoning.

Dit voorjaar heb ik een grotere vijver en

een vlinder-/rotstuin aangelegd. Dat resulteerde

meteen in twee nieuwe libellen:

viervlek en blauwe glazenmaker, en meerdere

scheefbloemwitjes. De teller qua

tuinsoortenlijst staat inmiddels op 283.”

RENZE BORKENT ging in zijn tuin in

een Vinex-wijk in Almere in 2021 én 2022

op zoek naar nieuwe tuinbewoners.

“Ik begon met het idee om elke dag één

soort te zien.” Uiteindelijk vond hij er meer

dan 1.200 in 2 jaar. Over zijn belevenissen

schreef hij het boek Kleine natuur, de

wonderbaarlijke soortenrijkdom van een

stadstuin (KNNV uitgeverij, € 24,95).

Afgelopen zomer verhuisde Borkent naar

Diepenveen bij Deventer en liet hij zijn tuin

in Almere achter. “Ik heb doorgeteld tot

de verhuizing en ben op 1.850 soorten uitgekomen”.

Het mosverfdrupje, een kleine

wapenvlieg, was zijn ultieme vondst.

“Deze zeer zeldzame vlieg leeft normaal

gesproken voornamelijk in Zuid-Limburg

in bronbossen met beekjes met bemoste

hellingen. Bij mij zat het mosverfdrupje

aan de rand van de vijver waar ook veel

mos groeide. Het was een heel bijzondere

ervaring.” Ook in Diepenveen houdt hij

bij hoeveel soorten er in zijn tuin van zo’n

300 m 2 leven. “Ik ben nu wat minder

bezig met aantallen en kijk meer naar

de verschillen tussen mijn oude en mijn

nieuwe tuin. Ik probeer mijn tuin nu vooral

zo in te richten dat het wat planten groei

betreft past bij de natuur in de omgeving.

Het grappige is: ik heb nu al vlinders gezien

die ik in Almere zelden

tot nooit zag, zoals

de koninginnenpage

en de kleine parelmoervlinder.”

MAGAZINE.NL

89


5 hotspots

- ROERDOMP -

Ze zijn zo goed gecamoufleerd dat je ze amper ziet. Maar in de winter

vallen deze moerasvogels in het kale riet iets meer op. Bovendien zijn er

dan vaak ook wintergasten en doortrekkers die in Nederland en België

neerstrijken. 5 hotspots voor het zien van de roerdomp.

TEKST MONIQUE VAN KLAVEREN

1

1 Hunzedal

2 De Wieden

3 Oostvaardersplassen

4 Zevenhuizerplas

5 Biesbosch

4

5

3

2

>

MAGAZINE.NL

95


ADOBE STOCK

GETTY IMAGES

HET JAAR ROND

In de winter proberen

roerdompen vooral te overleven,

maar daarna begint

de baltstijd: in februari en

maart hoor je de baltsroep. In

april tot en met juni leggen de

vrouwtjes vier tot vijf eieren.

Na 25-26 dagen kruipen de

jongen uit het ei. Ze blijven

50-55 dagen bij hun ouders

en vliegen ver volgens uit.

Een roerdomp kan

10 jaar oud worden.

96 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


Alpensteenbokken

138 DECEMBER 2025•JANUARI 2026


LOWLAND PHOTO FESTIVAL

RIJZENDE STER

BOVEN DE

ZWITSERSE

ALPEN

De 21-jarige Levi Fitze prijkt al jarenlang

aan het firmament van de grote Europese

natuurfotografen. De Zwitserse Alpen doen

zijn hart sneller slaan. De Alpen en de dieren

die er leven een stem geven, beschouwt hij als

zijn levenswerk. We kijken dan ook reikhalzend

uit naar zijn lezing op het Lowland Photo

Festival op zondag 14 december en geven

je hier alvast een voorproefje.

TEKST AAGJE DE DONCKER FOTO’S LEVI FITZE

MAGAZINE.NL 139


‘Het is een doelbewuste keuze

om geen slecht nieuws show te

maken van mijn film en

mijn natuurfotografie’

Alpensneeuwhoen

MAGAZINE.NL

147

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!