SCCH Magazine 2 - 2025

Column
Niet iedereen is gelukkig
Door: Marja van Wissen
Pijn, dat was iets om te negeren. Over je grenzen gaan was
goed. Dat leerde ik twintig jaar geleden op de ergotherapieopleiding.
Inmiddels een achterhaald concept, maar jarenlang
was het mijn lijfspreuk. Door pijn en grenzen te negeren,
kon ik veel. En omdat dat werkte, deed ik hetzelfde met mijn
emoties. Verdriet, boosheid of angst duwde ik weg, zodat
ik gelukkig kon zijn. ‘Het komt goed’, was mijn motto. Geluk
maakte je zelf, dacht ik. Ongelukkig zijn was voor losers.
Totdat mijn lijf stopte met meewerken. De pijn en de
gevoelens die ik had genegeerd, kwamen als een boemerang
terug. Ik werd zieker en ongelukkiger, tot ik 100% werd
afgekeurd.
Er was niks mis met mij
Vanaf dat moment zat ik thuis, dagenlang alleen. Door
de rust kwam alles wat ik had weggestopt naar boven.
Boosheid omdat ik niet meer kon werken en meedoen in de
maatschappij, verdriet en eenzaamheid. Ik voelde pijn op
plekken waar ik het nog nooit gevoeld had. En toen mijn man
ook nog bij me wegging, zakte ik nog dieper. Geluk? Was ver
te zoeken in die periode.
We leven in een maatschappij waarin iedereen gelukkig móét
zijn. Ongelukkig zijn wordt gezien als zwakte, dan is er iets
mis met je. Hoe vaak ik niet hoorde dat ik me niet moest laten
hangen, sterk moest blijven, of dankbaar moest zijn voor wat
ik nog wél had. En de goedbedoelde adviezen: ‘Misschien
moet je meer bewegen?’. ‘Minder hakken dragen?’.
Terwijl mijn leven op z’n kop stond, mocht ik niet zwak zijn.
Niet op de bank zitten, niet klagen. Geluk had je immers
zelf in de hand, toch? Maar dat is niet zo. Niet iedereen is
altijd gelukkig. Iedereen maakt dingen mee die pijn doen of
verdrietig zijn. En dat is niet erg, het hoort bij het leven. Er
was dus niets mis met mij, en ik hoefde niets op te lossen.
Jij bepaalt hoe je ermee omgaat
Mijn grootste les was leren dat sommige dingen je gewoon
overkomen. Een moeilijk proces, waarin ik hulp kreeg van
een ACT-therapeut.
ACT, voluit Acceptance and Commitment Therapy, gaat
ervan uit dat het leven geen roze wolk is. Pijn en negatieve
gevoelens horen bij het leven. Iedereen krijgt vroeg of laat
met tegenslag te maken. ACT leert je niet om problemen
op te lossen, maar om ermee om te gaan.
Je leert gedachten, gevoelens en lichamelijke pijn er te
laten zijn, zonder verzet. Daardoor staan ze minder in de
weg bij wat voor jou belangrijk is. Je blijft dichter bij jezelf.
Het doel is niet dat pijn of verdriet verdwijnen, maar dat je
er minder onder lijdt.
Ik leerde dat ik, ondanks pijn en tegenslag, een waardevol
leven kon leiden. Door niet meer te vechten, kwam er
ruimte en energie om te doen wat voor mij belangrijk
was. Om mezelf te accepteren zoals ik ben, ook met mijn
chronische ziekte.
Wees een beetje lief voor jezelf en anderen
Hoe liever ik voor mezelf werd, hoe beter ik leerde
omgaan met wat er is. Ik durfde hulp te vragen, liet vaker
mijn kwetsbare kant zien en gunde mezelf rust.
Daardoor kreeg ik ook meer begrip van mijn omgeving.
Mensen accepteerden me zoals ik was. En ik werd ook
milder naar anderen. Als een vriend in de put zat of een
familielid iets ergs meemaakte, hoefde ik het niet op te
lossen. Ik luisterde, steunde, zonder oordeel of advies.
Niet iedereen is altijd gelukkig, en dat is helemaal oké. Als
we dat met zijn allen zouden uitdragen, zou de wereld een
stukje zachter en liefdevoller zijn.
100% afgekeurd,
maar 100% leven met reuma
Sinds haar 18 e heeft Marja van Wissen een vorm van ontstekingsreuma
die veel raakvlakken heeft met CNO-SCCH. In haar columns schrijft ze
over de uitdagingen die ze in haar dagelijks leven met reuma tegenkomt.
Instagram: @reumaleeft | reumaleeft.nl
Scan de QR-code
met je mobiel
CNO-SCCH | nummer 2 | December 2025 | 3