02-07-2026 - Etudes toen en nu - Antonii Baryshevskyi

Za 7 feb 2026
Grote Zaal
20.15 uur
Serie Piano
Etudes toen en nu
Antonii Baryshevskyi
Het gratis beschikbaar stellen van dit digitale
programmaboekje is een extra service
ter voorbereiding op het concert. Het is
uitdrukkelijk niet de bedoeling deze versie
tijdens het concert te raadplegen via je mobiele
telefoon. Dit is namelijk zeer storend voor de
andere concertbezoekers.
Bij voorbaat dank.

Programma
Etudes toen en nu
Antonii Baryshevskyi
Serie Piano
Za 7 februari 2026
Grote Zaal
20.15 - 22.05 uur
ca. 50 minuten voor de pauze
ca. 45 minuten na de pauze
Antonii Baryshevskyi piano
Staat je mobiele telefoon al uit?
Dank je wel.
2

Programma
Claude Debussy (1862-1918)
Uit ‘Douze études’ (1915)
Etude nr. 1 ‘Pour les cinq doigts (d’après Monsieur Czerny)’
Etude nr. 11 ‘Pour les arpèges composés’
György Ligeti (1923-2006)
Uit ‘Études pour piano’
Etude nr. 5 ‘Arc-en-ciel’ (1985)
Etude nr. 8 ‘Fém’ (1994)
Peter Kerkelov (1984)
Uit ‘Night and day hymns’ (2018)
Vesper/Evening
Svyatoslav Lunyov (1964)
Adieu (2009)
Franz Liszt (1811-1886)
Étude de concert nr. 1 ‘Waldesrauschen’ (1863)
Uit ‘Études d’exécution transcendante’ (1852)
Etude nr. 12 ‘Chasse-neige’
Frédéric Chopin (1810-1849)
Uit ‘Études op. 10’ (1829-1832)
Etude nr. 3 in E
Etude nr. 12 in c ‘Revolutionaire’
Pauze
Maxim Shalygin (1985)
Uit ‘Fetus Études’ (2019-2024)
Angel
Au vent sur la pointe des pieds
TO ALL ALIVE
TO ALL IN LOVE
TO ALL RESURRECTED
3

Toelichting
Etudes! Dat zijn toch oefenstukken? Van die droge, saaie, taaie, vaak nachtmerrieachtige
oefeningen? Dorre toonladders, tertsen, octaven… Is een etude eigenlijk wel muziek? Ja, er
klinkt iets, maar het roept verder niets op, maakt niets bij de luisteraar wakker, geen beelden,
geen verhalen, geen gevoelens, geen… muziek. En dan toch vandaag: een heel concert gevuld
met etudes. Het betekende een aantal jaar geleden in Kyiv al een sensatie.
De ene etude is de andere niet. Voor piano
heb je bijvoorbeeld die van Carl Czerny,
Muzio Clementi, Friedrich Kalkbrenner.
Studiemateriaal. Aanvankelijk vingerbrekend,
maar in toenemende mate je virtuositeit
stimulerend en versterkend. Czerny schreef
etudes zo vol bravoure dat, mits uitgevoerd
in het voorgeschreven tempo, deze razende
reeksen toch nog hun charme hebben, en
er zelfs iets moois van kan uitgaan. En dan
zijn er de grote componisten die zich aan
etudes waagden: Frédéric Chopin, Franz Liszt,
Claude Debussy. Het valt niet te ontkennen
dat ze lastig speelbaar zijn, maar alleen puur
oefenmateriaal zijn ze zeker niet. Chopin
was de eerste die het genre piano-etude
een zekere poëzie verleende, een bepaalde
muzikaliteit. Een Chopin-etude, en in zijn
navolging Liszt en Debussy, pakt dan wel
een bepaald pianistisch probleem bij de kop,
maar je speelt hem om te laten horen dat je
juist meer in huis hebt dan louter techniek.
En mocht iemand er toch alleen maar het
virtuoze in horen, dan is er altijd nog het
woord van Camille Saint-Saëns: ‘In de Kunst
is een overwonnen moeilijkheid een daad van
schoonheid.’
Antonii Baryshevskyi laat het niet bij Chopin,
Liszt en Debussy. Hij speelt ook etudes uit
de late 20e eeuw van György Ligeti en uit de
21e van Peter Kerkelov, Svyatoslav Lunyov en
Maxim Shalygin. De laatste twee zijn, net als
Baryshevskyi zelf, afkomstig uit Oekraïne. Je
hoort etudes uit verschillende landen en uit
drie eeuwen, gespeeld door iemand die zich
sinds de vlucht uit zijn vaderland opwerpt als
ambassadeur van Oekraïense muziek.
Claude Debussy
Wat Debussy deed om de ellende van
de Eerste Wereldoorlog en zijn daaruit
voortkomende depressie te bestrijden? Zich
verdiepen in Chopin. Hij zette zich hard in
voor een nieuwe editie van diens Études.
Op zeker moment ging het hem weer wat
beter: ‘Ik heb mijn vermogen om te denken en
te werken herwonnen,’ liet hij in september
1915 aan zijn uitgever weten. De Chopinetudes
gingen opzij. Dat was beter want, naar
hij zei, ‘de Muze, waarvan u vriendelijk genoeg
denkt dat ze mij inspireert, heeft mij geleerd
dat ik weinig geloof moet hechten aan haar
stabiliteit en ik doe er verstandiger aan haar
in de armen te sluiten dan achter haar aan te
moeten rennen.’ Met andere woorden: hij ging
weer zelf aan het werk.
Niet vreemd: ook hij ging etudes schrijven.
Evenmin vreemd dat het geen echte etudes
zijn, maar meer klankgedichten à la Chopin.
4

Toelichting
Een klein jaar later, juli 1916, waren ze alle
twaalf af. Aan de bevriende componist André
Caplet omschreef de componist ze als ‘niet
altijd onderhoudend, maar soms wel erg
vindingrijk.’ Sommige zijn razend moeilijk,
vond Debussy zelf ook: ‘Je valt er je vingers
mee lastig (…) Nog afgezien van de technische
moeilijkheden, zijn deze etudes een nuttige
waarschuwing aan het adres van pianisten om
geen musicus te worden’.
Nogal fair droeg Debussy de Douze études,
late muziek van hem, op ‘à la mémoire de
Chopin.’ Of misschien om de critici voor te zijn:
‘Ik ben nog niet dood genoeg om me veilig te
stellen voor de vergelijkingen [met Chopin]
die onherroepelijk tot mijn nadeel gemaakt
zullen worden door mijn tijdgenoten – mijn
collega’s onder anderen.’ De eerste etude
Pour les cinq doits (voor de vijf vingers) is
een knipoog naar Czerny, de Beethovenleerling
die met zijn honderden en honderden
etudes nog altijd heel wat pianistenstudieleed
veroorzaakt. Debussy’s elfde etude heet Pour
les arpèges composés (voor de samengestelde
arpeggio’s). Fris, helder, licht, ironisch, met
een stroom van arpeggio’s en harmonieën,
quasi een echo van Chopin’s Etude op. 25 nr. 1
– een arabesque die de vroegere, door de art
nouveau geïnspireerde Debussy weer even
tevoorschijn tovert.
György Ligeti
De Hongaar György Ligeti schreef zijn
etudes – hun ‘droge’ benaming ten spijt –
met plezier. Ze vormen het belangrijkste
corpus van zijn laatste componeerfase, die
begon omstreeks 1984. Drie boeken met in
totaal achttien etudes – het derde bleef met
vier etudes door ouderdom, ziekte en zijn
dood in 2006 onvoltooid.
Ligeti hield van de piano: ‘Wat zou ik graag een
fantastisch pianist zijn! Ik weet een heleboel
over toucher, frasering, rubato en structuur.
En ik hou absoluut veel van pianospelen,
maar alleen voor mezelf.’ Geen werk van
een professioneel pianist dus, maar wel van
iemand die de piano door en door kent, en
die bovendien dol is op het fysieke contact
dat pianospelen is. De etudes zijn vanuit
het instrument gecomponeerd, bij al hun
moeilijkheden nooit on-pianistisch. Maar ook
in andere zin ontstonden ze ‘vanuit de piano’ -
deze schenkt Ligeti muziek. Zoals Stravinsky
eens zei: ‘De vingers zijn grote inspirators’,
zo zegt Ligeti met een variant hierop: ‘Ik
leg mijn tien vingers op het toetsenbord en
stel mij muziek voor. Mijn vingers kopiëren
dit mentale beeld wanneer ik de toetsen
indruk, maar deze kopie is erg onprecies: er
verschijnt een terugkoppeling tussen idee
en tactiele uitwerking. Deze lussen, verrijkt
door provisorische schetsen, herhalen zich
vele malen: er draait een molenrad tussen
mijn innerlijk oor, mijn vingers en de tekens
op papier. Het resultaat klinkt totaal anders
dan mijn oorspronkelijke conceptie; de
anatomische realiteit van mijn handen en de
gedaante van het toetsenbord hebben mijn
imaginaire constructies vervormd.’
Ligeti componeerde, afgezien van Debussy,
misschien wel de meest indrukwekkende
5

Toelichting
etude-set van de 20e eeuw. Pianist Jeremy
Denk schreef dat de etudes ‘een kroon (zijn)
op de pianoliteratuur; hoewel nog steeds
nieuw, zijn het al klassiekers.’ Arc-en-ciel heeft
het opmerkelijke tempo-opschrift ‘Andante
con eleganza, with swing’. De muziek rijst en
daalt in bogen die een regenboog lijken op te
roepen. Fém betekent in het Hongaars ‘metaal’.
Ook deze etude moet ‘met swing’ worden
gespeeld. Hij is gebaseerd op open kwinten
met korte, onregelmatige, asymmetrisch
gegroepeerde melodische fragmenten die
tegen elkaar worden uitgespeeld.
Peter Kerkelov
Peter Kerkelov, geboren in 1984, is een
Bulgaarse componist. Momenteel woont
hij in Nederland. In Den Haag behaalde
hij aan het conservatorium zijn master
in compositie. Sinds 2012 is hij freelance
componist. Daarnaast is hij chief research
assistent in de etnomusicologie aan het
Instituut voor Kunststudies aan de Bulgaarse
Academie van Wetenschappen in Sofia.
Ascetisch, oprecht, rechtsreeks, zonder
omwegen: begrippen om Kerkelovs werk te
kenschetsen. Zijn muziek gaat vaak de grens
over van het muzikale en begeeft zich op het
pad van andere kunstvormen en filosofie.
Geliefde composities zijn Serpents and
Doves voor vier vrouwenstemmen (2023), in
opdracht van Radio France, Night and Day
Hymns: dynamische etudes voor piano solo,
en Horó voor kamerensemble en multimedia
(2010). Genoemd moet ook Time etudes voor
orkest, twee koren en solostem (2015), een
opdracht van het Orchestre Philharmonique
de Radio France.
Svyatoslav Lunyov
De in Kyiv, Oekraïne geboren Svyatoslav
Lunyov behaalde een graad in techniek en
studeerde aan het staatsconservatorium
van zijn geboortestad. Sinds 2000 is hij
lecturer bij de faculteit compositie van het
conservatorium waaraan hijzelf student was.
Lunyov bekwaamt zich in alle muzikale genres,
van symfonieorkest en koor tot elektronische -
en filmmuziek. Voor Witness, opgedragen aan
de 75e verjaardag van de joodse massamoord
in Babyn Yar, kreeg hij in 2017 de Bronzen
Leeuw van het Festival International de la
Créativité in Cannes. Hij ontving ook twee
prijzen van het Ministerie voor Cultuur van
Oekraïne, de L. Revutsky prijs (1997) en de B.
Lyatoshinsky prijs (2007).
Op zijn website formuleert Lunyov zijn
artistiek credo: ‘Muziek bestaat buiten het
bereik van academische vormen of nieuwe
trends wanneer het gevoel op de voorgrond
treedt. Je maakt de grenzen aan verschillende
technieken onderhevig, je zoekt nieuwe
klanken en vormen waarin de idee kan
neerstrijken. Of keert terug naar pure eenvoud.
Het is altijd een eenzame reis.’ Tijdens de
bijna vier jaar dat de oorlog met Rusland nu
duurt, was deze componist zeer productief.
Een van die nieuwe werken is Fierce January
’23, geschreven op Oekraïense gedichten
6

Toelichting
en uitgevoerd door de Oekraïense artiesten
Viktoria Vitrenko en Antonii Baryshevskyi, de
pianist van vanavond. Werk van Lunyov werd
ook uitgevoerd in Duitsland, Zwitserland en
de VS.
Franz Liszt
‘Oefeningen in storm en angst die op deze
wereld binnen het bereik liggen van op
z’n hoogst tien of twaalf pianisten’, zei
Robert Schumann toen hij in 1839 de twaalf
Grandes études van Franz Liszt in handen
kreeg. Ontzaglijk moeilijke werken. Tot
dat dozijn pianisten behoorde Liszt zelf,
maar toch, nadat hij ze een paar keer had
uitgevoerd, besloot hij ze maar weer wat
te vereenvoudigen en zo werd voor de
nieuwe editie uit 1851 het allermoeilijkste
weggestreept.
Niettemin, er is vrijwel geen pianist die de
complete 12 Études d’exécution transcendante
(hun uiteindelijke naam) over het voetlicht
durft te brengen. Alleen lieden van het formaat
Jorge Bolet, Claudio Arrau, Boris Berezovski,
Daniil Trifonov of Severin von Eckardstein
durfden het aan. En nu dus Antonii
Baryshevskyi. Liszt schreef al in 1824 een
proto-versie van de etudes, op zijn 13e, zodat
indirect ook de puber Liszt klinkt.
Afgezien van soortgelijke stukken van
Charles-Valentin Alkan, zijn Liszts Études in
technisch opzicht de moeilijkste pianomuziek
ooit. Urtext-uitgever Henle gaf de twaalfde als
moeilijkheid 9/9 mee, de hoogste graad. Zo
moeilijk mogelijk: is dat wel een verdienste?
Heeft zoveel virtuositeit enige zin? Leveren
méér noten ook méér muziek op? ‘Hoeveel
harde woorden zijn er niet gesproken over
Liszts virtuositeit (…) Hoe vaak is hij niet
aangevallen in naam der Kunst,’ aldus
Alan Walker in zijn monumentale biografie.
Maar de virtuositeit bij Liszt is nooit met
het uitsluitende doel virtuoos te zijn; dit
geschiedt binnen de kaders van de muzikale
zeggingskracht. Denk daarnaast ook nog
even aan de opmerking van Saint-Saëns over
‘etude-schoonheid’.
Liszt voegde de titels van zijn Études
d’exécution transcendante pas in de laatste
versie toe; ze waren dus geen vertrekpunt.
Chasse-neige (Sneeuwjacht) is het twaalfde
stuk uit de bundel. Het is een ‘studie’ in
tremolo’s, maar andere moeilijkheden zijn
de grote sprongen en snelle chromatische
toonladders. Het begin vraagt om een zeer
vriendelijk en zacht toucher. Ferrucio Busoni
omschreef Chasse-neige als ‘een prachtige,
gestadige sneeuwval die geleidelijk mens
en landschap bedekt.’ Waldesrauschen is de
eerste van Zwei Konzertetüden, die Liszt rond
1862 in Rome schreef voor een pianomethode
– concertetude, een begrip dat mooi de
dubbele functie formuleert. De muziek imiteert
de wind in een woud.
Frédéric Chopin
Revolutionair waren ze, Chopin’s Etudes op.
10. Hij schreef ze tussen 1829 en 1832, toen
hij nog erg jong was, feitelijk dateren ze uit
zijn jeugd - bij publicatie een jaar later was
7

Toelichting
hij pas 22. Verbijsterend haast, zo’n hoog
niveau als je nog maar zo weinig jaren telt.
Chopin pakt steeds een bepaald technisch
fenomeen beet, maar wel om een ongekende
muzikale sfeer uit te beelden. Men beweert
dat hij, zoals de door hem als kind al
bewonderde vioolvirtuoos Niccoló Paganini,
via nieuwe technische mogelijkheden
een ongekende muzikale magie wilde
blootleggen. De bedoeling van techniek
droeg hier niet bij aan het klatergoud van
het virtuozendom, aan het uiterlijk vertoon
dat als het ware een vervreemdend scherm
optrekt tussen kunstenaar en publiek, maar
bewerkstelligde juist grotere intimiteit.
Chopin hield van de ongecompliceerde
melodische muziek van Mozart, Bellini en
Rossini. Boven alles moesten de etudes dan
ook gemakkelijk klinken, en bleef melodie het
belangrijkste.
Virtuoos, lyrisch, innovatief, Chopin’s twaalf
etudes opus 10. Vier jaar later completeerde
hij ze met nog eens twaalf stuks (opus 25).
Beroemd uit opus 10 werd vooral de laatste
etude, de zogenaamde ‘Revolutie-etude’.
Inderdaad, een dramatisch, gebeurtenisrijk
stuk wordt met deze hartstochtelijke,
meeslepende noten gepresenteerd. Ging er
ook in het echt een revolutie achter schuil?
Een bekend verhaal wil, dat Chopin hem
in 1831 schreef toen hij, balling in Parijs,
hoorde dat in zijn geliefde vaderland Polen
de Novemberopstand was uitgebroken. Dat
trok hij zich erg aan, zeker toen de opstand
tegen Rusland was neergeslagen en de Val
van Warschau een feit was. Maar we weten
eigenlijk alleen dat deze etude in die periode
ontstond, en dat Chopin heeft uitgeroepen:
‘Dit [de oorlog] heeft me allemaal veel pijn
bezorgd. Wie had het kunnen voorzien?’
Chopin droeg zijn opus 10 op aan zijn vriend
en leidsman Liszt.
Maxim Shalygin
‘Creativiteit is een onbewuste daad
van krankzinnigheid, in de uitbarsting
waarvan de waarheid wordt geboren. Het
doet er niet toe hoe mooi of walgelijk het
voor mensen mag lijken die verre van
krankzinnig zijn, zijn waarde is boven
twijfel verheven, zowel voor de auteur als
voor hen die in staat zijn zijn onzichtbare
schoonheid te voelen. Per slot van
rekening, dankbaarheid voor eindeloze
processen en lijden brengt vreugde en
zalige leegheid,’ schrijft de Oekraïense
componist Maxim Shalygin.
Hij vervolgt: ‘Geschokt worden door muziek
gaat over pijn die verandert in schoonheid
en die onder je huid gaat zitten, je de adem
beneemt; over alles dat stopt met bewegen.
Ik wil vanbinnen worden omgewroet door
de klank en de ervaring van vluchtige,
onzichtbare schoonheid.’
Shalygin werd in 1985 geboren. Op zijn
16e begon hij in zijn vaderstad, toen
Dniprodzerzhynsk geheten, compositie te
studeren bij Iryna Ivashenko. Hij studeerde
daarna een jaar bij Boris Tishchenko aan het
Petersburgs conservatorium en behaalde
8

Toelichting
zijn master aan de Oekraïense Nationale
Tsjaikovski Academie voor Muziek in Kyiv.
In die tijd werd hij beïnvloed door Svyatislav
Lunyov (vanavond ook te horen). In 2010
verhuisde Shalygin naar Nederland, waar
hij aan het conservatorium in Den Haag
een tweede master behaalde bij Cornelis de
Bondt en Diderik Wagenaar. In Nederland
schreef hij tot nu zo’n 40 werken in diverse
genres. Zijn composities breiden de
traditionele speelstijlen van de instrumenten
uit, maar vermijden avant-garde radicalisme.
In 2016 richtte hij het Shapeshift Ensemble
op, dat het S I M I L A R-project lanceerde.
Hiervoor componeerde hij voor opmerkelijke
instrumenten-combinaties: Lacrimosa
voor 7 violen, Todos los fuegos el fuego
voor 8 saxofoons, Severade voor 9 celli,
Delirium voor 4 vleugels en Bleeding voor 13
koperblazers.
drie etudes binnen het Fetus Etudes-opus:
To all alive, To all resurrected en To all in
love (2023 en 2024). Ze tonen Shalygin’s
vernieuwende benadering van het repertoire
voor solopiano.
Stephen Westra
Al op zijn 18e schreef Shalygin voor piano,
maar lang bleef, afgezien van die vroege 9
preludes, deze als solo-instrument verder uit
het zicht. Dit veranderde toen hij in 2019 Au
vent sur la pointe des pieds componeerde,
en een jaar later Angel. Het was het begin
van een cyclus: Fetus Etudes. Deze beleefde
een bijzondere inspiratie toen in 2022 Antonii
Baryshevskyi, die Shalygin nog kende uit
zijn conservatoriumtijd, naar Nederland
kwam. De pianist maakt geen verschil
tussen ‘klassiek’ en ‘modern’, aangezien
elk meesterwerk uit het verleden ooit
contemporain is geweest. Na Baryshevskyi’s
vlucht uit Oekraïne, kwamen componist
en pianist dichter tot elkaar. De tragische
oorlogsgebeurtenissen culmineerden in nog
9

Biografieën
Componisten
Claude Debussy
10
foto: Félix Nadar (ca. 1908)
De Franse componist
Claude Debussy (1862 -
1918) kon mede dankzij de
steun van de schoonmoeder
van de dichter Paul Verlaine
en later Tsjaikovski’s
weldoenster Nadjezjda von
Meck uitgroeien tot een
uitstekend pianist en een
vernieuwend componist.
Debussy vond zijn taal
en vorm vooral nadat
hij eerst de werken van
Richard Wagner en
vervolgens tijdens de
Wereldtentoonstelling in
Parijs in 1889 veel Spaanse
muziek en de Javaanse
gamelan had gehoord.
Hoewel Debussy vanwege
zijn suggestieve werk vaak
in één adem genoemd wordt
met het impressionisme
waren zijn vroegste
inspiratiebronnen vooral de
mystieke en mysterieuze
literatuur. Om de sfeer van
die werken te benaderen
schreef hij in een welhaast
vrij improvisatorische vorm
en bediende hij zich van een
‘zwevende’ tonaliteit. Met
werken als Prélude à l’après
midi d’un faune, La mer,
Iberia, de opera Pelléas et
Mélisande en pianowerken
als de Préludes en de Études
was en is hij van blijvende
invloed op het westerse
componeren.
György Ligeti
foto: Marcel Antonisse
György Ligeti (1923 - 2006)
ontwikkelde zich tot
een van de belangrijkste
componisten van de
Europese avant-garde. Hij
werd geboren als kind van
Joodse Hongaarstalige
ouders in een dorpje in
Transsylvanië, dat na
de Eerste Wereldoorlog
Roemeens grondgebied
werd.
In de Tweede Wereldoorlog
ontsnapte Ligeti meermalen
ternauwernood aan de dood,
terwijl zijn vader en zijn
broer omgebracht werden

Biografieën
in concentratiekampen.
Hij studeerde aan het
Conservatorium van
Boedapest bij Ferenc Farkas
en Sándor Veress. Hij
vluchtte eind 1956
naar het Westen.
Aanvankelijk sloot hij zich
aan bij de avant-gardisten
in Darmstadt, maar al gauw
ging hij zijn eigen weg. In
de jaren 60 ontwikkelde
hij de techniek van de
micropolyfonie. Zijn opera
Le grand macabre uit
1977, een apocalyptische
satire op totalitaire
regimes, betekende een
waterscheiding in zijn werk.
Vanaf de jaren tachtig
verwerkte hij elementen van
traditionele muziek en jazz in
zijn muziek. Hij componeerde
in die laatste periode ook zijn
monumentale Études pour
piano. Bij een groter publiek
werd zijn muziek vooral
bekend doordat die gebruikt
werd in films als 2001: A
Space Odyssey.
Peter Kerkelov
Peter Kerkelov (1984) is
een Bulgaarse componist
die zijn opleiding volgde
aan het Koninklijk
Conservatorium in Den
Haag en een PhD in
etnomusicologie behaalde
aan de Bulgarian Academy
of Sciences. Sinds 2012
werkt hij als freelance
componist en combineert
hij zijn muzikale praktijk
met academisch onderzoek.
Zijn werk staat bekend
om de manier waarop het
de grenzen van muziek
opzoekt en overschrijdt,
vaak in dialoog met andere
kunstvormen en filosofieën.
Kerkelovs composities
werden uitgevoerd in
belangrijke Europese zalen
en op internationale festivals,
waar ze worden gewaardeerd
om hun intensiteit en
conceptuele scherpte.
Door deze combinatie
van muzikale precisie en
interdisciplinair experiment
heeft hij een internationale
reputatie opgebouwd als een
componist die steeds nieuwe
paden verkent.
11

Biografieën
Svyatoslav Lunyov
12
foto: Vasylyna Vrublevska
De Oekraïense componist
Svyatoslav Lunyov (1964)
combineert klassieke
vormen met een open blik
op klank en techniek. Hij
studeerde Compositie
aan het Conservatorium
van Kyiv en is sinds 2000
verbonden als docent aan
dezelfde instelling.
Lunyovs oeuvre omvat
symfonische werken,
kamermuziek, koor-, pianoen
elektroakoestische
stukken, evenals opera’s en
filmmuziek. Zijn composities
klinken niet alleen in
traditionele concertzalen,
maar ook in galeries
en openluchtprojecten,
wat de veelzijdigheid en
experimentele inslag van zijn
muzikale taal onderstreept.
Werk als Witness, dat de
tragische geschiedenis van
Babyn Yar herdenkt, en
het orkestrale Panta Rhei
tonen zijn vermogen om
diep menselijke thema’s te
verbinden met verfijnde
klankwerelden. Door deze
combinatie van intellectuele
rijkdom en expressieve
kracht heeft Lunyov
zich een onmiskenbare
plaats verworven in de
internationale hedendaagse
muziek.
Franz Liszt
Franz Liszt (1811 - 1886)
groeide op in het huidige
Hongarije. Hij studeerde
korte tijd bij Carl Czerny in
Wenen, bij Anton Reicha en
Ferdinanco Paër in Parijs,
en trad vanaf ca. 1824 in het
openbaar op.
De dood van zijn vader in
1827 bracht de eerste crisis
in zijn leven en vormde de
oorsprong van zijn liefde
voor de religie. Nadat hij de
violist Niccolò Paganini had
horen spelen besloot hij om
zich met dezelfde virtuositeit
en magie op de piano te
werpen. Zowel met zijn spel

Biografieën
als met zijn composities
werd hij wereldberoemd. In
zijn latere leven kwam steeds
meer de nadruk te liggen
op het componeren en het
lesgeven (in totaal heeft hij
ca. 400 leerlingen gehad). Hij
stierf in Bayreuth waar zijn
dochter Cosima woonde met
Richard Wagner. Hij bracht
zijn laatste jaren in een huis
naast hun ‘Haus Wahnfried’
door, in de schaduw van zijn
beroemde schoonzoon.
Frédéric Chopin
verfijnde vormen als de
mazurka, polonaise en
nocturne en hij voegde
het zijne toe aan de
19e-eeuwse pianotechniek.
Ook zijn liefdesleven
en zijn gezondheid zijn
veelbesproken onderwerpen.
Vooral zijn stormachtige
relatie met de Franse
schrijfster George Sand
wordt breed uitgemeten.
Door zijn zwakke gestel werd
hij niet ouder dan 39 jaar.
foto: Louis-Auguste Bisson (ca. 1849)
De van oorsprong Poolse
componist Frédéric Chopin
(1810 - 1849), kind van
een Franse vader en een
Poolse moeder, stond in zijn
vaderland al snel bekend als
een muzikaal genie.
Toch kwam hij pas tot
volledige wasdom nadat hij
Polen in 1830 achter zich
liet om zich uiteindelijk
te vestigen in Parijs. Daar
groeide Chopin uit tot
een van de belangrijkste
pianisten en componisten
en verkeerde hij doorlopend
in adellijke kringen. Hij
13

Biografieën
Maxim Shalygin
foto: Brendon Heinst
De Oekraïens‐Nederlandse
componist Maxim Shalygin
(1985) studeerde in Kyiv,
Sint‐Petersburg en Den
Haag en ontwikkelde een
veelzijdige stem binnen
hedendaagse muziek.
Sinds zijn verhuizing naar
Nederland in 2010 schrijft
hij werken die zowel
instrumentale tradities
verkennen als nieuwe
klankmogelijkheden
onderzoeken.
kamer- en koormuziek
tot symfonische en
elektroakoestische projecten.
Met het in 2016 opgerichte
Shapeshift Ensemble
lanceerde hij het ambitieuze
S I M I L A R-project, waarin
hij experimenteerde met
gelijke instrumentgroepen,
zoals zeven violen, acht
saxofoons of negen celli.
Daarnaast heeft hij met
de Fetus Études voor
solopiano een vernieuwende
benadering van het
pianorepertoire ontwikkeld,
geïnspireerd door
samenwerking met pianist
Antonii Baryshevskyi en de
tragische gebeurtenissen in
Oekraïne. Shalygin’s werk
combineert expressieve
intensiteit met technische
precisie en toont een
componist die de grenzen
van klank en instrumentatie
voortdurend onderzoekt.
Zijn composities omvatten
meer dan 40 werken in
uiteenlopende genres, van
14

Biografieën
Uitvoerenden
Antonii
Baryshevskyi
Piano
De Oekraïense pianist
Antonii Baryshevskyi (1988)
begon op zevenjarige
leeftijd met pianospel en
studeerde aan de Lysenko
Special Secondary Music
School in Kyiv, de National
Music Academy of Ukraine
en de École Normale de
Musique in Parijs. Hij
volgde masterclasses bij
gerenommeerde pedagogen
en won verschillende
internationale prijzen,
waaronder op het Arthur
Rubinstein International
Piano Master Competition
en de Premio Jaén.
Baryshevskyi treedt
wereldwijd op in
toonaangevende zalen,
van de Wigmore Hall in
Londen tot de Berliner
Philharmonie, en werkt
samen met vooraanstaande
orkesten zoals het Munich
Radio Orchestra, de Israel
Philharmonic en het National
Philharmonic Orchestra van
Oekraïne. Zijn repertoire
is breed en omvat zowel
klassiek-romantisch als
hedendaags werk, waarbij
hij ook pleitbezorger is van
Oekraïense muziek. Naast
zijn concertpraktijk geeft hij
masterclasses, is gastdocent
foto: Elza Zherebchuk
aan de Davidsbündler Music
Academy in Den Haag en
speelt hij regelmatig op
internationale festivals.
Zijn opnamen verschijnen
bij labels zoals Naxos
en worden wereldwijd
uitgezonden op radio en
televisie.
15

Verwacht
Pianoconcerten van
Beethoven en Wilms
Kölner Akademie
+ Ronald Brautigam
Serie
Kamerorkesten
Zo 15 feb
Grote Zaal
20.15 uur
Ook nu Ronald Brautigam de 70 is gepasseerd, blijft
hij ‘gewoon’ op het hoogste niveau optreden. Sinds
2009 werkt hij nauw samen met de Kölner Akademie en
samen brachten ze de veelgeprezen integrale opnames
van de pianoconcerten van Mozart en Beethoven uit.
Deze succesvolle combinatie krijgt een vervolg in
het Derde pianoconcert van Beethoven en het Tweede
pianoconcert van ‘de Nederlandse Beethoven’ Johann
Wilhelm Wilms.
De Duits-Nederlandse Wilms schreef vijf pianoconcerten
en Brautigam nam ze allemaal op met de Kölner Akademie.
‘Uitvoeringen vol lichtheid en transparantie’, schreef BBC
Magazine, dat de opname vijf sterren gaf. Ook de Eerste
symfonie van de tegendraadse klassieke componiste en
concertpianiste Louise Farrenc staat op het programma.
Anderhalve eeuw na haar overlijden kruipt ze langzaam maar
zeker uit de schaduw van haar mannelijke tijdgenoten.
Louise Farrenc
portret : Luigi Rubio (1835)
Programma: Johann Wilhelm Wilms Pianoconcert nr. 2 in C
Louise Farrenc Symfonie nr. 1 in c op. 32 / Ludwig van
Beethoven Pianoconcert nr. 3 in c op. 37
16

Verwacht
Serie Piano
Zo 1 mrt 2026
Grote Zaal
20.15 uur
De late Brahms
Piotr Anderszewski
Een van de meest geliefde pianisten van dit moment
keert terug in het Muziekgebouw: Piotr Anderszewski.
In 2024 kreeg hij nog een Edison in de categorie Solist
Instrumentaal uitgereikt voor zijn cd Bartók, Janáček,
Szymanowski. Een groot deel van dat repertoire speelde
hij op indrukwekkende wijze in hetzelfde jaar in het
Muziekgebouw. Nu is hij terug met onder meer late
Klavierstücke van Brahms.
Als vaste gast in de serie Piano heeft Anderszewski
al verschillende keren grote indruk gemaakt in het
Muziekgebouw. Ook veelbelovend voor dit concert is dat
Anderszewski’s interpretatie van Brahms’ Klavierstücke
internationaal wordt bejubeld. Zo schreef The Guardian in
een vijfsterren recensie over de uitvoering van zijn selectie
van diens opus 116 tot 119: ‘Hij behandelt elk intermezzo
alsof het een juweel is.’ Ook een late Beethoven-sonate is bij
Anderszewski in goede handen.
Piotr Anderszewski
beeld Meesterpianisten Piano à Lyon
Johannes Brahms Selectie uit Klavierstücke op. 116-119
Ludwig von Beethoven Pianosonate nr. 32 op. 111
17

Verwacht
Februari
zo 8 feb / 14.15 uur
Hohe Messe
CvA Kamerkoor +
Sweelinck Barokorkest
do 12 feb / 12.30 uur
Lunchconcert
i.s.m. Het
Muziekinstrumentenfonds
Tribute to Werner
Herbers
do 12, vr 13 + za 14 feb
do 12 feb / 20.15 uur
Verbannen en vergeten
muziek
Score Collective +
musici Ebony Band
vr 13 feb / 20.15 uur
The cutting edge
CvA Bigband
za 14 feb / 19.00 uur / CvA
Rediscovered
CvA-studenten + leden
Ebony Band
HearAndNow
Festival
za 14 feb
11.00 uur
Familieconcert Beth & Flo
Beth & Flo
13.30 uur
Op avontuur
Hsu, Roijackers, Rickard,
Van Nuland, Nunes,
Crosett + Verweij
za 14 feb / 20.15 uur
Berlioz’ krachtige vrouwen
Nederlands Blazers Ensemble
Kijk Muziek
zo 15 feb
13.30 + 15.30 uur /
Kleine Zaal
Thuis Best (2+)
Achref Adhadhi +
Kristján Martinsson
UITVERKOCHT
14.00 uur
De Bremer
Straatmuzikanten (6+)
Holland Opera +
Duda Paiva Company
UITVERKOCHT
zo 15 feb / 20.15 uur
Pianoconcerten van
Beethoven en Wilms
Kölner Akademie +
Ronald Brautigam
SoundLAB Workshop
Maak je eigen muziek met de
wonderlijkste instrumenten.
Voor kinderen (7+) met
volwassenen in de Atriumzaal
om 13.00 uur op verschillende
zondagen.
muziekgebouw.nl/soundlab
WannaSwing
Op de kade voor het
Muziekgebouw staat de
interactieve muziekinstallatie
WannaSwing van theatermaakster
Caecilia Thunissen
en scenograaf Jan Boiten. Acht
schommels sturen composities
aan van hedendaagse
componisten als Joey Roukens,
Mayke Nas en Rob Zuidam.
muziekgebouw.nl/wannaswing
Huil van de Wolff
Elke 22e van de maand
klinkt om 20.00 uur het
geluidsmonument Huil van de
Wolff van Martijn Padding ter
herinnering aan oprichter van
het Muziekgebouw Jan Wolff
(1941 - 2012).
muziekgebouw.nl/
huilvandewolff
Muziekgebouw 20!
Selectie van concerten
die klinkt als een
prachtige staalkaart.
muziekgebouw.nl/concerten20
18

Foto: Erik van Gurp
Op de hoogte blijven?
Mis geen enkel concert en schrijf je
in voor onze nieuwsbrief! Scan de
QR-code of ga naar muziekgebouw.
nl/nieuwsbrief. Of volg ons via
Facebook, LinkedIn of Instagram.
Dudok aan ‘t IJ
Kom voor of na het concert eten
in Dudok aan ‘t IJ. Reserveren:
020 788 2090 of dudokaanhetij.nl.
Rondom het concert
- Na aanvang van het concert heb je
geen toegang meer tot de zaal.
- Zet je mobiele telefoon uit voor
aanvang van het concert.
- Het maken van beeld- of
geluidsopnamen in de zaal alleen
met schriftelijke toestemming.
- Algemene Bezoekersvoorwaarden
zijn na te lezen op muziekgebouw.nl.
Bij de prijs inbegrepen
Reserveringskosten zijn bij de
kaartprijs inbegrepen.
Ook een drankje, tenzij anders
vermeld op je concertkaartje.
Word Vriend
Inkomsten uit kaartverkoop dekken
ten dele onze kosten.
Word vriend: met jouw steun
kunnen we concerten op het
hoogste niveau blijven organiseren.
Meer informatie:
muziekgebouw.nl/wordvriend.
Dank!
Wij kunnen niet zonder de steun van
onze vaste subsidiënten en Vrienden
van het Muziekgebouw. Wij zijn hen
daarvoor zeer erkentelijk.
Druk binnenwerk
druk & printservice
19