20.05.2026 Views

Columbus Travel editie 149 bladerexemplaar

  • No tags were found...

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Leverage SEO-optimized Flipbooks, powerful backlinks, and multimedia content to professionally showcase your products and significantly increase your reach.

ARGENTINIË | SEYCHELLEN | SPANJE | BANGLADESH | DUITSLAND | ANTARCTICA

DE MOOISTE REIZEN WEG VAN DE MASSA

Avontuurlijke

reizenvoor elk type reiziger

WANDELINGEN • ROADTRIPS • FIETSTOCHTEN • VULKAANTOCHTEN

• EILANDHOPPEN • ALTERNATIEVE STEDENTRIPS • DUIKEN

Argentinië De verborgen natuurschatten van Patagonië

Seychellen Eilandhoppen voorbij de resorts

Bangladesh Azië buiten de gebaande paden

Duitsland 17 insidertips voor stedentrips


DE MOOISTE REIZEN WEG VAN DE MASSA

Reisverhalen

008 Bangladesh

Op naar de massa!

Voor één keer reist Columbus Travel níét weg van de

massa. Bangladesh is een krioelende mierenhoop waar

je niet anders kunt dan jezelf mee laten voeren door

de stroom. En je overgeven aan het festivalgevoel.

036 Seychellen

Voorbij de resorts op de Seychellen

Het paradijs bestaat! Met hun magi strale bounty -

stranden en luxueuze resorts zijn de Seychellen een

geliefde honey moonbestemming. Wij bewijzen dat de

Seychellen en avontuur óók een goed huwelijk zijn.

054 Wereldwijd

Ontmoet de avonturiers van nu

Honderden kilometers lopen, op wereldreis met een

beperking en de hoogste vulkaantop bereiken. Deze drie

Nederlandse avonturiers bewijzen dat niets onmogelijk is.

067 Duitsland

17 stadsgeheimen van Duitsland

Voor een originele Europese stedentrip hoef je alleen

maar de trein naar Duitsland te nemen. Buiten Berlijn en

Hamburg wachten onbekende steden op ontdekkers.

100 Argentinië

Het lied van ijs en vuur

De meeste Patagonië-reizigers verkiezen de Perito

Morenogletsjer of de pieken van Torres del Paine boven

de provincie Chubut. Maar in dit land van gletsjers en

vulkanen – van ijs en vuur – heb je de wildernis nog voor

jezelf. De natuur fluistert hier oeroude legendes die de

grens tussen werkelijkheid en magie doen vervagen.

Extra

UITNEEMBARE REISGIDS ASTURIË

Sinds de lancering van een rechtstreekse vlucht vanuit

Amsterdam ligt Asturië dichterbij dan ooit. Vijf redenen

om naar deze onontdekte Spaanse regio af te reizen.

6


ARGENTINIË | SEYCHELLEN | SPANJE | BANGLADESH | DUITSLAND | ANTARCTICA

Argentinië De verborgen natuurschatten van Patagonië

DE MOOISTE REIZEN WEG VAN DE MASSA

Inhoud

044

037

086

090

057 VS

067 Duitsland

055 Slovenië

061 Nepal

008 Bangladesh

110

100 Argentinië

036 Seychellen

064 Antarctica

Nog meer

reisinspiratie

024

034 Het ei van Columbus: fooigeven

Het is voor velen het meest ongemakkelijke

moment van een leuk

avondje uit: hoeveel fooi moet je

geven na een etentje? Wij geven

tips voor ruim dertig landen.

118 De wereld door de ogen van

Columbus-lezers

De meest avontuurlijke reizen

volgens medereizigers.

Avontuurlijke

voor elk

reizen type reiziger

WANDELINGEN • ROADTRIPS • FIETSTOCHTEN • VULKAANTOCHTEN

• EILANDHOPPEN • ALTERNATIEVE STEDENTRIPS • DUIKEN

104

120 Maak kans op reisaccessoires

Ding mee naar een koelbox van

Coleman, backpack van Helly Hansen

en muggenlamp van Eurotrail.

Op de cover Chubut, Argentinië

Foto Tim Bilman

Columbus Travel en 25 andere tijdschriften

lees je ook op je smartphone of tablet via

de Mijn Magazines-app.

122 Test je reiskennis

Elke editie testen we jouw Columbus

Quotiënt: hoeveel weet jij écht van de

wereld af?

7


Op naar de

massa!

Voor één keer reist Columbus Travel níét weg van de massa.

Bangladesh is een krioelende mierenhoop waar je niet anders kunt

dan jezelf mee laten voeren door de stroom. En je overgeven aan

het festivalgevoel, want in deze drukke delta kom je overal vrienden

tegen. Je moet ze alleen nog leren kennen.

SCHRIJVER JOOST SMETS FOTOGRAAF STIJN HOEKSTRA

8


Bangladesh

9


dDhaka is een van de weinige plekken

op aarde waar roken weleens gezonder

kan zijn dan de buitenlucht ongefilterd

inademen. De Bengaalse hoofdstad

wasemt een parfum uit dat ons rauw op

de maag valt: eten dat op straat wordt

bereid, overrijpe tropische vruchten,

niet zo verse vis en lichaamsgeuren,

vermengd met stof en uitlaatgassen.

Zwerfhonden, bedelaars en opstuivend

plastic zoeken een weg door verkeer

dat muurvast staat. Dhaka is een

levende entiteit, het gerommel van

de ingewanden van de stad overal

voelbaar. Kleurrijk beschilderde vrachtwagens,

de balen stof voor de kledingindustrie

meters hoog opgestapeld en

met claxons zo luid dat het verstandig is

om bij thuiskomst mijn trommelvlies te

laten nakijken, doen de grond vibreren.

Volgens schattingen die de VN in

2025 maakten is Dhaka met bijna

37 miljoen inwoners de op één na

grootste stad op aarde. Het is ook een

van de meest vervuilde steden, met

een belabberde luchtkwaliteit. Flatgebouwen

die zo dicht op elkaar zijn

gebouwd dat je kunt ruiken wat de overburen

op het vuur hebben staan, gaan

de strijd met smog, betonrot en het

subtropische klimaat van het Indische

subcontinent onherroepelijk verliezen.

Overal zijn mensen, geuren en geluiden.

Er zijn maar zes landen die dichter

bevolkt zijn dan Bangladesh, het Land

van de Bengalen: Monaco, Singapore,

Bahrein, Vaticaanstad, de Malediven en

Malta. Stuk voor stuk dwergstaatjes,

maar Bangladesh is bijna vier keer zo

groot als Nederland en telt 180 miljoen

inwoners. Het sediment dat na overstromingen

achterblijft zorgt voor

vrucht bare landbouwgrond in de

grootste rivierdelta ter wereld, maar het

water brengt leven én dood. Zodra de

zeespiegel ook maar één meter stijgt

moeten twintig miljoen inwoners op

zoek naar een nieuw huis.

India met meer indrukken

Bangladesh is geen bestemming voor

beginners. Het is India, maar dan met

meer indrukken. Dat is ook een van de

redenen waarom ik hierheen wilde.

Een bezoek aan Dhaka is als een vaccin:

je komt sterker terug, immuun tegen

drukte en overprikkeling. Zo hevig als

hier wordt het nooit weer. Maar de

ontvangst is warm en de nieuwsgierigheid

oprecht. In een stad met meer

inwoners dan Nederland en België

samen lijken fotograaf Stijn en ik de

enige bideshi’s. Als zeldzame buitenlanders

worden we overal begroet,

hartelijk welkom geheten en intens

aangestaard door zowel jongeren als

oude mannen die hun baard met henna

oranje hebben geverfd.

In de oude binnenstad wurmen

met pauwen en leeuwen beschilderde

riksja’s zich tussen de bakstenen gevels

van vervallen gebouwen uit de Britse

koloniale tijd, met scheuren in de

muren waaruit jonge boompjes

ontspringen. Boven ons hangt een

wirwar aan elektrische draden. Hier

rondlopen voelt als jezelf in een moshpit

wagen bij een heavy metalconcert;

je mee laten voeren in de mensenmassa

en er het beste van hopen. Vlakbij

Ahsan Manzil, een hardroze, historisch

koopmans paleis aan de rivier

Buriganga, zijn kinderen aan het

vliegeren. Een tijdverdrijf voor de

winter, wanneer het niet te hard waait

en de moessons zich niet over het land

uitstorten. Vanaf de oever aan de overzijde

dreunt luid gehamer tot ver over

het water. Zonder gehoorbescherming

bikken arbeiders op een scheepswerf

zes dagen per week tegen een schamel

loon de oude verflaag van roestende

schepen, om vervolgens de scheuren in

de scheepswand te repareren.

De Buriganga is een drijvende

vuilnisbelt, vol plastic en waterplanten,

maar zonder vis. Toch wemelt het hier

van het leven. Bootjes pendelen af en

aan vanaf de stadswerf Sadarghat. Aan

de kade liggen tientallen launches klaar

om vannacht over de brede rivieren

naar grote steden verderop in de delta

te varen. Zelfs wanneer onze veerboot

wegvaart van de neonverlichte kades

van Dhaka laat de kakofonie zich niet

afschudden. Nog urenlang lopen er

fruit­ en snoepverkopers hard

schreeuwend langs mijn hut, een

eenpersoonskamertje van twee

vierkante meter. Meer privacy ga ik op

deze reis waarschijnlijk niet krijgen.

Welkomstkus

Half zes. Het is nog pikdonker. Rustig

opstarten met een kopje thee en een

stukje toast met jam is er niet bij.

Om ons heen klinkt het gerochel van

Bengalen die de verzamelde inhoud van

Met de klok mee vanaf linksboven Dhaka geeft een compleet nieuwe draai aan het concept slow travel. / Volgens de overlevering vond profeet

Mohammed het een goed idee als moslimmannen hun snor scheren en baard met henna oranje verven. / Bootjes pendelen af en aan op de rivier

Buriganga. Vorige pagina’s Een dagje naar het strand in Chittagong. / De sensory overload in Bangladesh roept telkens weer nieuwe vragen op.

10



Hoeveel fooi moet

je geven in een

restaurant?

Het is voor velen het meest ongemakkelijke moment van

een leuk avondje uit: hoeveel fooi moet je geven na een etentje?

Waar je in de Verenigde Staten echt niet weg kunt lopen zonder

een flinke fooi achter te laten, beledig je Japanners juist diep

door ze een extraatje te geven om de goede service mee

te belonen. We geven tips voor ruim dertig landen.

Europa

In Europa zijn vooral de Duitsers genereus: er wordt vrijwel altijd en overal fooi gegeven.

Dat komt omdat het in Duitsland nog altijd ongewoon is om met je pinpas of creditcard

te betalen. Vaak kan het niet eens. Aan de andere kant van het spectrum staan de Fransen,

die vaak zonder blikken of blozen het bedrag tot op de cent nauwkeurig betalen. En áls Italianen

al fooi geven, dan is dat eerder omdat ze geen zin hebben om op het wisselgeld te wachten.

Kijk om te beginnen op je bonnetje of er al servicekosten worden berekend. In Spanje

(servicio incluido), Frankrijk (service compris) en Italië (servizio incluso) is dit vaak het geval,

net als meer recent in verschillende Britse steden. Het is dan niet nodig om ook nog eens tien

procent fooi te geven. In Zwitserland, Noorwegen, Denemarken, Finland, Zweden en IJsland

wordt helemaal geen fooi verwacht. Mooi meegenomen, want eten en drinken is in deze landen

vaak prijzig genoeg. Aan de Middellandse Zee – Spanje, Kroatië en Griekenland – zijn wel- en

niet-fooi gevers redelijk met elkaar in balans, al wordt in de toeristische gebieden stiekem wel

op fooi gerekend. Wie ongeveer tien procent bij de dinerkosten rekent, zit altijd goed.

34


Ei van Columbus

Noord- en Zuid-Amerika

In de Verenigde Staten en Canada ontkom je niet aan het

geven van stevige fooien. De fooi wordt hier niet gezien als

leuk extraatje, maar vormt een wezenlijk onderdeel van het

inkomen van veel werknemers. In sommige staten is het

minimumloon ruim veertig procent lager dan bij ons en is

deze bron van inkomsten noodzakelijk om de eindjes aan

elkaar te knopen. Het betekent dat je als reiziger te maken

hebt met een behoorlijke extra kostenpost. De standaard

fooi in Amerikaanse restaurants is 18 tot 25% van het totaalbedrag

op je rekening (het bedrag exclusief btw), en 15

tot 20% in Canada. In de Caraïben zijn de servicekosten

(gratuity) vaak al opgenomen in de rekening. In Latijns­

Amerika is een fooi van 10 tot 15% de norm, tenzij de

service is doorberekend (propina of servicio in bijvoorbeeld

Mexico en de taxa de serviço in Brazilië). Het verwarrende

cubierto, dat je in Argentinië en Chili vaak op je bonnetje

ziet, is een bedrag dat wordt gerekend om de tafel te

dekken. Het is geen fooi die naar het personeel gaat!

Azië

Laat je fooi achter in Japan? Reken er dan op dat het

personeel achter je aan komt rennen om het geld terug te

geven. Fooi geven wordt hier als belediging beschouwd.

Het is beter om het personeel netjes te bedanken. Met een

fooi insinueer je dat de bediening wel wat extra geld kan

gebruiken en dus armoedig is. Dit geldt in mindere mate

ook voor China en Singapore. Reis je door andere delen

van Azië? Laat dan na het eten wat kleingeld achter.

Het doet jou geen pijn in de portemonnee, maar

betekent veel voor de lokale bevolking.

Laat je fooi achter

in Japan? Reken

er dan op dat het

personeel achter

je aan rent om het

geld terug te geven

Andere landen

In vrijwel alle Afrikaanse landen is een fooi een teken dat

je tevreden bent met de geleverde service. Voel je niet

verplicht om iets achter te laten als je ontevreden bent.

Was je wél te spreken over de maaltijd en het personeel?

In landen als Tanzania, Ethiopië en Oeganda is een fooi van

5 tot 10% normaal. Dat geldt ook voor Noord­Afrikaanse

landen als Marokko en Tunesië. In Kenia, Namibië en Botswana

rekenen ze op 10% en in Zuid­Afrika ligt de standaard

nog iets hoger. Houd daar 10 tot 15% aan. Het Midden­

Oosten is wat dat betreft een stuk gevarieerder. In Oman

hoort fooi geven niet bij de cultuur, terwijl er in Jordanië juist

mee wordt gestrooid – in restaurants is 20% fooi geven niet

abnormaal. In de Verenigde Arabische Emiraten werken in

de horeca veel arbeidsmigranten die een extraatje wel

kunnen gebruiken. In Australië en Nieuw­Zeeland tot slot

is het geven van een fooi niet nodig, al wordt het in de

steden steeds gebruikelijker. Gemiddeld wordt er vijf

dollar extra gegeven, al is het zeker niet verplicht.

Kijk voor meer handige tips en tricks op

columbustravel.nl/fooi

35


Voorbij de resorts

op de

Seychellen

Het paradijs bestaat! Met hun magi strale bountystranden en luxueuze resorts

zijn de Seychellen een geliefde honeymoonbestemming. Columbus-fotograaf

Björn Snelders reist − nota bene in zijn eentje − af naar de eilandengroep en

bewijst dat de Seychellen en avontuur óók een goed huwelijk zijn.


Seychellen

37


Anse Major. Rechts

Little Ben in Victoria.

/ Anse Major. Vorige

pagina’s La Digue.

MAHÉ >>>

1.

Verover de granieten kust op weg naar Anse Major

Kleine moeite, grote beloning. De Anse Major Trail slingert

door het spectaculaire granietlandschap aan de noordkant

van Mahé en biedt ondertussen panoramische zeezichten.

Het azuurblauwe water is bijna te perfect om waar te zijn − het

lijkt haast alsof iemand van hogerhand iets te enthousiast

met de verzadigingsknop in Photoshop heeft gespeeld. Met

een totale lengte van slechts 2,4 kilometer is de trail zelfs in

snikheet weer goed te doen. Na een korte wandeling volgt een

tropische beloning: fi jn wit zand en helder water. Plons! Als je

weer opgedroogd bent, hoef je alleen maar te zoeken naar de

rookpluimen die uit de jungle opstijgen. Op de barbecue van

strandbar La Sirena wordt vis en vlees klaargemaakt op de

boukan-manier, een traditionele rook- en grillwijze boven open

vuur. De lunch wordt aangeboden zolang de voorraad strekt,

dus zorg dat je vroeg in de middag arriveert. Toegang tot de

trail kost zo’n € 9 p.p. en kan bij het informatiepunt aan het

begin of online voldaan worden, spga.gov.sc. Zoek je meer

uitdaging? De Morne Blanc Hike (1 uur) vergt een korte maar

pittige klim door een oude theeplantage, en leidt naar een

platform met een spectaculair uitzicht over de westkust. In trek

is ook de Copolia Trail (2 uur), over een granieten plateau, met

beloningen op macro- en microniveau: 360-gradenuitzichten

en unieke vleesetende bekerplanten. Het gaafste en tevens

meest uitdagende avontuur, is een wandeling over de Trois

Frères Trail (3 uur). Deze route voert naar een indrukwekkend

uitkijkpunt bij de beroemde drie rotsformaties boven Victoria.


Seychellen

2.

Verken de kleurrijke straatjes van Victoria

Laat je niet weerhouden door de

geringe omvang − Victoria is een van de

kleinste hoofdsteden ter wereld, maar zit

boordevol karakter. Begin je verkenningstocht

bij de Little Ben, een exacte replica

van de gietijzeren klokkentoren die sinds

1892 op het kruispunt van Victoria Street

en Vauxhall Bridge Road in Londen staat.

Vlakbij vind je de Arul Mihu Navasakthi

Vinayagar, de enige hindoetempel van

de Seychellen. Met zijn felgekleurde,

gedetailleerde toren is dit een van de

meest gefotografeerde gebouwen van de

eilandengroep en uithangbord voor de

gemêleerde cultuur. De Seychellen waren

onbewoond tot de achttiende eeuw.

Dat veranderde toen in 1770 de eerste

Fransen arriveerden, en later ook de

Britten. Voor de bewerking van hun

plantages werden tot slaaf gemaakte

Afrikanen aangevoerd. Na de afschaffing

van de slavernij vonden ook Indiase

en Chinese handelaren hun weg naar

de eilanden. Een groot deel van de

voorouders belandde dus onder dwang

op de eilanden. Van wrok is geen sprake,

grappen de locals; de kolonisten hebben

hen immers naar het paradijs gebracht.

Het culturele mozaïek komt fraai tot uiting

op de vele markten. Niet te missen is

de beroemde Sir Selwyn Selwyn-Clarke

Market. Als de restauratie van het

originele marktgebouw uit 1840 volgens

schema verloopt, zullen de handelaren

later in 2026 weer terug keren naar hun

vertrouwde werkplek. Tot die tijd zorgen

de vele kraampjes in een nabijgelegen

pand voor een kleur- en geurexplosie.

Vergeet niet om lokale specerijen in te

slaan. Denk aan curry - en vierkruidenpoeder,

een mengsel van nootmuskaat,

kruidnagel, kaneel en piment.

39


Ontmoet de

avonturiers

van nu

Honderden kilometers lopen, op wereldreis met een beperking en

de hoogste vulkaantop bereiken. Deze drie Nederlandse avonturiers

bewijzen dat niets onmogelijk is, zolang je er maar in gelooft.

JOCHEM DE JONG


Avontuurlijke reizen

Van links naar rechts Elmar in zijn element. / Tijdens een thru-hike slaap je waar mogelijk in een tent. / De pub Grosmont

Crossing Club ligt midden in het North York Moors National Park in Engeland. Linkerpagina GR 131 op Tenerife.

Ga thru-hiken met Elmar

Waar een langeafstandswandeling te vrijblijvend en een trailrun, een lange rentocht,

te veeleisend is, vormt de thru-hike een perfecte middenweg. Inmiddels heeft

Elmar Teegelbeckers, oprichter van het platform thru-hiking.com en aanjager

van deze wandelvorm, duizenden wandelkilometers in de benen en een hechte

community op de been gebracht. Met zijn tips zet je de eerste stappen.

Jouw tak van sport is omgedoopt

tot thru-hiking. Waar loop

je precies through of doorheen?

‘Thru-hiking is eigenlijk het doorkruisen

van een land, groot gebied

of bergketen. Denk aan het Pieterpad

(door een heel land), de Madeira

Crossing (over een heel eiland) of de

Via Alpina (door een heel gebergte).

Een belangrijke voorwaarde is dat je

de trail in één seizoen aflegt. Natuurlijk

heb je rustdagen; dat is hard nodig als

je zo lang wandelt. Maar het is

na drukkelijk niet de bedoeling dat je

de ene helft dit jaar doet en de andere

helft volgend jaar; dat noemen we

section hiking. Tenzij het niet anders

kan, leg je een thru-hike af met een

lichtgewicht tent op je rug. Hierdoor

ben je echt onderdeel van de natuur

en blijf je ver weg van de beschaving.

De lengte en looptijd, daarentegen,

zijn niet relevant; of je het Pieterpad nu

in tien of tachtig dagen aflegt, maakt

niks uit. Zolang je geniet en respect

hebt voor de natuur. In de community

hebben we het gezegde ‘hike your own

hike’. Het is jouw tocht en je doet het

voor jezelf. Het gaat niet om een record.

Iedereen met een basisconditie kan het.

Op het begin moet je vooral niet

te hoog inzetten. Kies een trail die

past bij jouw niveau. Zo leer je wat je

lichaam aankan en welke spullen je

wel of niet nodig hebt in je backpack.’

In de natuur heb je niet alles

in de hand. Hoe ga je om met

onvoorziene situaties?

‘Mooie en onverwachte momenten

die we onderweg meemaken, noemen

we trail magic. Ik ervoer het bijvoorbeeld

op de Slovenian Mountain Trail.

Een andere thru-hiker, een Amerikaan

genaamd Robert, en ik hadden een

zware dag van tien uur hiken achter de

rug en kwamen om zeven uur ‘s avonds

aan bij een berghut. Robert had voor

ons beiden gereserveerd – dachten we.

Maar de hut was elke woensdag, toen

wij er aankwamen, dicht. Al snel bleek

dat mijn wandelmaat was uitgegaan

van de Amerikaanse datumnotatie,

waarin de maand en dag zijn omgedraaid.

We zaten er helemaal doorheen.

Opeens kwam een local langs

die zijn hond uitliet. Hij zag ons zitten

en probeerde de hut te bellen. Tevergeefs.

‘Wacht hier een half uur,’ zei hij.

‘Dan komt mijn vriend jullie ophalen.’

En zo geschiedde. De reddende engel

bracht ons mee naar zijn boerderij waar

zijn moeder gevulde paprika’s voor ons

55


Kijk rond in de Verboden Stad

Van de honderden steenkoolmijnen heeft slechts één het tot de prestigieuze Unesco-lijst geschopt. Zeche Zollverein staat symbool

voor de ommekeer van het Ruhrgebied. Eerst was dit terrein bezaaid met koolafval, maar in de afgelopen decennia nam de natuur

terug wat van haar werd afgenomen. Ook de torenhoge heuvels aan de horizon – in feite stapels steen die mee omhoog kwamen

tijdens het boren – zijn inmiddels begroeid met een fris laagje groen. Kolenmijnen, hijskranen en rokende schoorstenen hebben

plaatsgemaakt voor een bruisende cultuurhub. Op het honderd hectare grote terrein is van alles te doen en krijg je met gemak een

dag. Vanaf juni vormt het Welterbe Forum, een goednieuw informatiecentrum, het ideale startpunt. Bezoek het Red Dot Design

70


Duitsland

LUKAS BISCHOFF

Museum (€ 10 p.p.) en Ruhrmuseum (€ 10 p.p.), en neem in de zomer een duik in het Werksschwimmbad. Een hapje eten kun je

in The Mine, Café Kohlenwäsche of Bistro Schacht XII. Nog steeds niet uitgekeken? Blijf dan slapen in Hotel Friends, een boetiekhotel

op loopafstand. Ter ere van het 25-jarig jubileum – een kwart eeuw geleden werd het industriegebied toe gevoegd aan de

Werelderfgoedlijst – profiteer je als bezoeker van een volle evenementenagenda. Zo zijn er interessante rondleidingen en tentoonstellingen,

en vinden er grootschalige evenementen plaats, variërend van de feestelijke seizoensopening in maart tot het spectaculaire

lichtkunstfestival ExtraSchicht (vanaf € 15 p.p.) in juni. Het jubileumjaar wordt in september afgesloten met het

tradi tionele Zechenfest (gratis), een tweedaags volksfeest met livemuziek en talloze eetkraampjes, zollverein.de

71


Kasteel Wartburg

in Eisenach.

Het kasteel en de feestzaal van de

Wartburg vormden een inspiratiebron

voor Slot Neuschwanstein

78


Duitsland

Eisenach

Poort naar het Thüringer woud

DOMINIK KETZ

3u45min treinen vanuit Arnhem

Ontdek de stadjes Eisenach en Bad Langensalza

Aan de rand van het Thüringer Woud ligt het stadje Eisenach. Maarten Luther

vertaalde hier het Nieuwe Testament en Johann Sebastian Bach werd er

geboren. Dat bezienswaardigheden niet altijd groots hoeven te zijn bewijst

een historisch gebouw aan de Johannisplatz: het smalste vakwerkhuis van

Duitsland is slechts 2,05 meter breed. Combineer Eisenach met een bezoek

aan Bad Langensalza, een charmante kuurstad met een goed bewaard historisch

centrum en indrukwekkende tuinen. Ook de omgeving is groen: op het boomkroonpad

in Nationaal Park Hainich wandel je tot 44 meter boven de grond

en kijk je uit over de boomtoppen en het Thüringer landschap.

Zonder je af in kasteel Wartburg

In slechts elf weken tijd vertaalde Maarten Luther het gehele Nieuwe Testament

uit het Grieks en Latijn in het Duits. ‘Junker Jörg’, zoals hij hier werd genoemd,

wist zich tijdens zijn ballingschap in het romantische kasteel Wartburg in Eisenach

dusdanig goed te concentreren dat hij in één moeite door de Duitse schrijftaal

creëerde. Wartburg wordt gezien als het belangrijkste kasteel van Duitsland

en is om die reden toegevoegd aan de Unesco-Werelderfgoedlijst. Het kasteel

en de feestzaal vormden een inspiratiebron voor Slot Neuschwanstein.

79

Raak in sprookjessferen

in de Drakenkloof

Wandel in de voetsporen van Maarten

Luther op het ruim duizend kilometer

lange deel van de Lutherweg dat door

deelstaat Thüringen loopt. Je bezoekt

het huis in Eisenach waar hij als scholier,

het Augustinerkloster in Erfurt en

plaatsen waar Maarten Luther over zijn

bevindingen schreef. In Eisenach kun je

net als Maarten Luther met je neus in de

boeken zitten, maar wie extra puf heeft

wandelt in een uurtje naar de spectaculaire

Drachenschlucht. Houten

vlonders leiden hier langs een kabbelend

stroompje in een nauwe kloof, waar mos

en steile rotswanden voor een sprookjesachtige

sfeer zorgen.

thueringen-entdecken.de


Het lied

van ijs

& vuur

De meeste Patagonië-reizigers verkiezen de Perito Morenogletsjer of de

pieken van Torres del Paine boven de provincie Chubut. Maar in dit land

van gletsjers en vulkanen – van ijs en vuur – heb je de wildernis nog voor

jezelf. De natuur fluistert hier oeroude legendes die de grens tussen

werkelijkheid en magie doen vervagen.

SCHRIJVER MARK MACKINTOSH FOTOGRAAF TIM BILMAN

100


Argentinië

101

De Chubut-rivier

creëert groene oases

op de steppe.


104


DE MYTHE VAN

de Keltische draak

Argentinië

In 1865 landde een groep van 153

Welshmen in Chubut, op zoek naar

een plek waar ze hun taal en cultuur

vrij konden belijden, ver weg van

Engelse overheersers. De impact van

deze pioniers is tot op de dag van

vandaag zichtbaar in de grond zelf.

De kolonisten troffen een gortdroge

vlakte aan, maar met hun kennis

van waterbouwkunde legden zij

een complex systeem van irrigatiekanalen

aan vanuit de Chubut-rivier.

Dit monnikenwerk veranderde dorre

steppes in vruchtbare landbouwgrond

en vormt nog steeds de basis van de

lokale economie.

In het binnenland van Chubut

is het plaatsje Trevelin een van de

leukste uithangborden van de Welshe

cultuur. Veel Argentijnen dragen hier

met trots achternamen als Jones,

Evans of Roberts en de taal wordt

nog steeds op school onderwezen.

In salons krijg je té galés, Welshe

thee, geserveerd met torta negra,

een rijke, donkere cake vol stroop en

vruchten, die ooit werd bedacht om

maandenlang houdbaar te blijven

tijdens schaarse tijden.

Hier en daar spotten we de

nationale vlag van Wales: een rode

draak op een groen-witte achtergrond.

De kleur rood verwijst naar

een oeroude legende waarin een

rode draak (die Wales symboliseert)

een witte draak (de Saksische

indringers) verslaat. In Chubut kreeg

deze mythische beschermer een

nieuwe dimensie. Er gaan verhalen

dat de kolonisten hem zagen als een

spirituele gids in barre omstandigheden.

In de volksmond wordt

weleens gekscherend gezegd dat de

draak zich in de grotten van de

Andes heeft verstopt om over de

nazaten van de pioniers te waken.

De draak van Wales vormde ook

de inspiratie voor The Dragon’s Egg,

een slaapplek in Trevelin in de vorm

van een gigantisch roestrood ei,

bekleed met cortenstaal. Deze

opvallende constructie rust op palen

en betreed je via een veertien meter

lange, zwevende oprit. Architect

Martín legt uit dat het ontwerp veel

meer is dan alleen een knipoog naar

de Welshe vlag. ‘Ik heb enorme

bewondering voor de Welshmen die

hun vaderland verlieten en diep

Patagonië introkken op zoek naar

een betere toekomst voor hun

gemeenschap, met gevaar voor eigen

leven. Zoals elk epos is hun verhaal

een prachtige metafoor voor wedergeboorte.

En The Dragon’s Egg is

daar een tastbare vertaling van.

Ik heb het ei bedacht als een plek die

bovenal rust en bescherming biedt –

en hopelijk ook de ruimte voor zelfverbinding.’

Na twee nachten in het ei, turend

naar de sterrenhemel vanuit een

dampende hottub met de Andes als

decor, kunnen we Martín alleen

maar gelijk geven.

Hooray! Your file is uploaded and ready to be published.

Saved successfully!

Ooh no, something went wrong!