Rauma Folkehøgskole 50 år

m . 

Festskrift 

RAUMA UNGDOMSSKULE 

_ 50 AR -

V 

Festskrift 

RAUMA 

UNGDOMSSKULB 

Gjennom 50 ar 

1917-1967 

Skriftnemnd: 

Einar J. Berg - Johs. O. Bondevik, 

Ingvar Mjdtveit 

M O L D E 1967 

MINDOR BOLS0 & CO.b TRYKKERI

Iniibinding: Gunnar Larsens Bokbinderi, Molde 

F0REORD 

Jubileumsboka er ei helsing fra Rauma Ungdomsskule til 

dykk som var elevar eller knytte til staden i teneste og arbeid, 

og til alle skulen sine vener og andre interesserte. Vi vonar ho 

skal tena som ein bindelekk mellom skulen og alle dykk. 

Men samstundes ynskjer vi at boka skal vera ein presentasjon 

av Rauma Ungdomsskule, historisk og sakleg. Difor er det 

lagt vinn pa a gjeva ei framstelling av skulen si soge pa brei 

bakgrunn, og av den utviklinga som har gatt f0re seg gjennom 

desse 50 ara fram til i dag. Sa godt det let seg gjera er ulike 

opplysningar kontrollerte, men det kan likevel finnast feil, som 

vi ber lesarane sja pa med skj0nsemd. 

Forjattarane har fatt h0ve til d nytta si eiga rettskriving, 

endd der ho hryt noko med godkjende rettskrivingsjormer. 

Orda ungdomsskule og folkeh0gskule er bae nytta utan kommentar. 

Skilnaden er da at folkeh0gskule er heist nytta om 

skuleslaget i lova si tyding. og ungdomsskule nar melninga 

skal vera den kristne ungdomsskulen. 

Skriftnemnda vil gjerne takka alle som har hjelpt til med 

stoff til boka og sendt helsingar. Dinest takkar vi M. Bols0s 

Trykkeri og G. Larsens Bokbinderi for vel utf0rt arbeid og godt 

samarbeid, og annons0rane for all velvilje. 

Nar festskriftet no vert sendt ut, er det var von at det ma 

verta ein lesnad til glede for mange, og at det ma skapa takk 

til Gud og b0n om at Rauma Ungdomsskule framleis ma vera 

ein lysberar for folket i Romsdal. 

Molde, juni 1967. 

Skriftnemnda. 

5

INNHALD: 

Side 

Talentene. Av Gunnar Bjelland 9 

Helsingar: 

Fra Kyrkjestatsraden 10 

Fra Skoledirekt0ren i M0re og Romsdal 11 

Fra ordf0reren i Molde 12 

«Der steg en fager tanke». Av Johs. Hagesseter 13 

Av Guds nade til Guds cere, Av Peder Mork 15 

Ungdomsskulane veks fram. Av Einar Berg 17 

Kort utsyn over kristenlivet i Romsdal. Av Einar Berg 22 

Rauma Ungdomsskule 1917—67. 

F0rste bolken: 1917—40. Av Einar Berg 27 

Skulen vert til — Val av skulestad — Skulen pa 

Hjelset — Skulen flyttar til Bj0rset — Skulen i eige 

hus — Seinare nybygging og kostnader. 

Under eige tak. Av Einar Berg 44 

Andre bolken: Pa Kleive krigsara 1940—45. Av Endre 

Hjelset 46 

Tredje bolken: 1945—67. 

Utbygginga av skolen. Av Johs. O. Bondevik 50 

0konomiske tilh0ve. Av Johs. O. Bondevik 58 

Pedagogisk utvikling. Av Ingvar Mjatveit 63 

Nye tider — nye krav. Av Stein Fossgard 75 

Elevlaget. Av Asbj0rn Lj0kjel 79 

Raumalaget i Oslo. Av Margit Dahle 84 

Menn og minne: 

Ragnvald Mugas. Av Einar Berg 87 

Til skulestyrar Ragnvald Mugas, dikt. Av Einar Berg 89 

Gilde 50-ars minne. Av Sigurd Faret 90 

«Forakt ikke den ringe begynnelses dag!» Av Mina Torvik 91 

Slik hadde me det. Pa tur med f0rste elevkuUet. Av 

Sigvart Mork 93 

Nokrc minne fra elevstemner den f0rste tida. Av Einar 

Berg 95 

Dei fame ar. Av Peder Vagle 97 

Skulestyrar Peder Vaglc. Av Endre Hjelset 100 

I samtale med Klaus Egge. Av Ingvar Mjatveit 101 

Skuleradet i 50 ar 103 

Helsingar: 

Ungdomsskulen og Samfunnet. Av Knut Toven 105 

Ungdomsskulen kveikte misjonselden. Av Otto Torvik 107 

6 

Side 

Dei reiste ut 109 

Ungdomsskulen — ein god heim. Av Harald Slyngstad 110 

Rauma — ein samlingsstad. Av Ingvar Mjatveit Ill 

Rektor Johs. O. Bondevik. Av Martin Skar 114 

Rauma Br0drekor. Av Johs. O. Bondevik 117 

Sundagsskulen. Av Ingvar Mjatveit 119 

Ungdomsskulen er for alle. Av Inger Johanne Ssether 121 

Personalet 124 

Fra tale ved vigslinga av Nyborg 1955. Av Nils Lavik 127 

Skriftnemnda 129 

Elevar 1917—67 131 

Lysingar 159 

Retting: s. 20. SagavoU Ungdomsskule kom i gang 1903, skal 

vera 1893. 

7

I UNGDOMS AR 

Som morgonsoli skin, og doggi glansar, 

og vdrlivs krefter mot sin fullnad stundar, 

— som dulde knoppar inni lauvspretts kransar 

i vonfull lengt mot hl0ming enno hlundar — , 

— so ungdoms dr i varm og vdrleg vakning 

med hugsviv som seg mjukt i barmen r0rer 

og trdr mot livsens h0gd i von og sakning 

med* fagre draumsyn undringsgleda n0rer —. 

Kvar er den vegen som til livet j0rer? 

I framtids lende lurer l0ynde jdrar, 

og freistings makter hugen dreg og ddrar —. 

Pd villferds stigar mange joten sdrar. 

— Dei vildra jram der hugen ville jara. 

Og snart dei fanga var som fugl i snara. 

* * * * 

Nar Herren kallar, dd i gladjengd lydnad 

som doggi skir i solblank morgon lyser, 

din ungdom m0ter fram i heilag prydnad. 

Og reinleiks gleda scele hjarta hyser. 

— Dd vil du stemna fram pd Ilerrens vegar. 

Og i hans fylking vil du trufast strida. 

Og pd den ferdi aldri nokon tregar, 

om enn det stundom m0ter sut og kvida. 

— For Herren fylgjer alltid ved di sida. 

Og ndr du gar i gjennom tider myrke, 

er han ditt Ijos. Og han er skjold og styrke. 

— So skal det vera signa alt ditt yrke. 

For livsens fullnad har i han du funne. 

Og evig liv, — ndr tidi ut har runne. 

Einar Berg. 

TALENTENE 

Matt. 25.14.—30. 

Av Gunnar Bjelland, sekretcer i Romsdal Indremisjon. 

Beretningen om de 3 menn 

som fikk talenter av sin herre 

er velkjent. De fikk ikke 

like mange talenter, men 

fikk etter sin duelighet. Dermed 

kan vi med en gang 

trekke den slutning at det 

ikke var uduelighet som 

gjorde at han som fikk en 

talent ikke brukte den. 

Hva var det da? 

Det var en misforstatt 

oppfatning av gaven, sammcn 

med en redd innstilling 

til giveren. 

Den feile innstilling skapte selvsagt ikke tiltaksevne, den l0ste 

ikke ut kjasrlighet, og resultatet kan vi alle se. 

Nar denne mann skal gj0re regnskap for det han fikk, pastar 

han at han har ikke fatt noe i det hele tatt. v. 25. 

Han var en darlig tjener! 

Redselen radde der hengivenhet og kjaerlighet skulle hatt 

plassen. 

De menn og kvinner som fikk som gave a reise og drive en 

kristen ungdomsskole i Romsdal, hadde en rett innstilling til 

giveren. De kjente ham som en Herre som velsigner og star 

med i tjenesten. Med tro til Gud plasserte de seg som demder 

fikk 5 talenter. Fruktene viser at sa var tilfelle. To talenter 

ville ikke strukket til i en sa stor og krevende tjeneste. Dette 

visste giveren og gav fem. 

I tro til Guds usvikelige l0fter ser vi framover mot en rik tid 

for Rauma Ungdomsskole. 

Guds signing og fred over 50 ars jubileet og kommende virkedager. 

9

10 

HELSING TIL 5O-ARSH0GT1DA 

Fra Kyrkjestatsraden. 

Vismannen Salomo sa ein 

gong for 2-3 000 ar sidan — 

at «Otte for Herren er upphav 

til visdom, og a kjenna 

den Heilage er vit». 

Det er mi von at ein ved 

Rauma Ungdomsskole og i 

komande ar vil gje dei unge 

varande livsverdiar og hjelpa 

dei til a trengj a inn i problem 

som ein m0ter pa det 

indre, andelege plan. Dersom 

dette skjer i Ijoset fra 

vismannsordet, er eg viss pa 

at skolen vil lukkast i det 

kultiveringsarbeidet han er 

sett til a gjera. 

Til lukke med 5O-arsh0gtida. 

2. mars 1967. 

Kjell Bondevik. 

FRA SKOLEDIREKT0REN I M0RE OG ROMSDAL 

Folkeh0gskolen i sine ulike 

avskygningar har vist 

seg a vere eit dynamisk skoleslag 

med evne til fleksibel 

omforming i takt med nye 

krav som samfunnsutviklinga 

har f0rt med seg. Likevel 

er hovudsiktemalet aldri blitt 

mist av syne nar folkeh0gskolen 

ved endra og meir 

varierte kursopplegg har 

pr0vt a m0te dei unge der 

dei star med sine ulike evner 

og interesser. Na som 

f0r ser folkeh0gskolen som 

si hovudoppgave a gi unge 

menneske livsorientering og 

faste haldepunkt for si utvikling. 

I det nye skoleverket som vi er i ferd med a bygge ut, vil 

folkeh0gskolen kunne gi eit allmenndanande tilbod — innfelt i 

eit systematisk oppbygd vidaregaande skoleverk, men like mykje 

ein utveg for vaksen ungdom som elles kanskje ikke sa 

lett ville finne sin plass pa utdanningsstigen. Det friare, andsmognande 

skolearet som folkeh0gskolen kan tilby, vil kunne 

tene til a gjere skoleordninga var meir elastisk og vere med a 

hindre at det velordna utdanningsverket som vi tar sikte pa, 

blir for stivbeint. 

Rauma Ungdomsskole har i nybygga fatt ein tilvekst som eg 

vonar vil gjere sitt til a leggje dei ytre vilkara betre til rette, 

slik at skolen framleis kan hevde seg som kullurinstitusjon 

med dei krav som tida set. Eg helsar skolen pa 50-ars dagen 

og ynskjer lukke til i ara som kjem. 

Anders St0len. 

11

FRA ORDF0REREN I MOLDE 

Det er med den st0rste 

glede jeg pa vegne av Molde 

kommune bringer Rauma 

Ungdomsskole kommunens 

hjertelige gratulasjon oghilsen 

i anledning 50-ars jubileet. 

Fra den f0rste beskjedne 

start har skolen efterhvert 

gjennom arcnc vokset 

seg frem, stadig sterkere, 

inntil den i dag ma betegnes 

som en skole av virkelige dimensjoner. 

Jeg cr forvisset om at det 

til jubileet vil ga mange varme 

tanker til skolen fra en 

glad skare takknemlige elever 

som med sserlig glede 

minnes den leererike tid de tilbragte pa Rauma Ungdomsskole, 

og der fant fastere forankring i det kristne livssyn. 

Det er derfor all grunn til ved denne anledning a hylle alle, 

som hver pa sin mate har bidratt til det gode resultat, som bestyrere, 

som rektor, som l^rere og som medlemmer av skolens 

rad og styre. Det er med stor beundring man har vaert vitne 

til at skolen har maktet den ene utbygging etter den andre og 

i jubileumsaret er i ferd med ennu et gigantisk fremsteg pa 

dette felt. Jeg synes det er pa sin plass at det fra Molde kommune 

rettes en hjertelig takk for det utmerkede og uegennyttige 

pionerarbeide som er utf0rt. 

Matte skolen i arene som kommer fortsatt utvikle seg videre, 

og matte et stadig st0rre elevkuU i tiden fremover s0ke skolen, 

og efter endt skoletid forlate den med st0rre kunnskaper og 

med de umistelige §.ndelige verdier som ligger i kristent grunnsyn 

og kristen livstro. De evige verdier som verden i dag trenger 

mer enn noen gang. 

P. Pettersson, 

12 

«DER STEG EN FAGER TANKE«. 

Av formannen i Det Vestl. Indremisjonsforhund, 

rektor Johs. Hagesceter. 

^^^^ 

^0ff9f/Kf%t 

" Kristne kvinner og menn i 

Noreg har fostra mange fagre 

' • "^V tankar, og saman har kristen- 

* 

R 0 

^ 

I 

folket bore dei fram og realisert 

dei i folket vArt, til signing 

og lukke for setter i samtid 

og framtid. Ein av dei fagraste 

tankane sorn har kome 

fram og vorte realisert av kristenfolket, 

er ungdomsskoletanken. 

Som ein gneiste fata han 

og som ein eldebrann breidde 

han seg, fra s0r til nord — fra 

aust til vest i heile vart vidsveimde 

fedreland. 

Dei fleste av desse skolane vart til i tronge kar, med liten 

0konomisk berekraft bak seg. Men det som bar dei igjennom, 

var trua og kjaerleiken. Kjasrleiken til skolen hos dei som. kjende 

ansvaret utanom sj0lve skolen, og kjserleiken hos dei som 

arbeidde i skolen. 

Den gl0den som voks fram ved trua pa at desse skolane hadde 

ei framtid bade i norsk kristenliv og samfunnsliv, skapte ei 

h0gd og ei reisning over desse skolane, som kom til a prege 

elevane for heile livet. Denne vakning og kristelege reisning 

gav dei som arbeidde ved skolane, og dei som var elevar der, 

ei tru og eit mot som bar gjennom kvardagen og styrkte til 

innsats og dad, bade for det livet som na er, og for det livet 

som kjem. Her kan vi med full rett seie at den kristelege ungdomsskolen 

i Noreg har vore med a leggje «evighetens skjaer 

over endelighetens verden,« som ein fransk diktar har sagt. 

Ungdomsskolane har ogsa vore vardar i landet vart, lyst og 

varsla. Dei har varsla til kamp og strid mot alt som er lagt og 

ureint, og som vil bryte ned unge viljar og sulka unge sinn. 

Dei har lyst unge, lengtande hjarte gjennom blindskjer og fall- 

13

gardar inn til den Herre og Frelsar som kan fylle ein ungdoms 

lijartetrong, og kveikje sevelivsgneisten i unge sjeler som opnar 

seg i livsens hovding, Herren Jesus Kristus. 

Rauma ungdomsskule har na i 50 ar statt som ein slik varde 

mellom staut og vaken Romsdals-ungdom. Lyst og varsla. I 

medgangstider og motgangstider, under skiftande ytre kar. I 

fredstid og krigstid har skolen gjort si signerike gjerning mellom 

det folket som bur i eit av Noregs mest fagre og storfeldte 

bygdelag, Romsdalen. 

Indremisjonsfolket her har teke veldige lyft i dei femti ar 

som er gatt. F0rst ved a kj0pe eigedomen der skolen na star, 

og sa ved a byggje han ut til a verte ein av dei best utbygde 

ungdomsskolar i landet vart. Dei kvinner og menn som har arbeidt 

ved skolen gjennom desse ara, har synt bade offervilje 

og framgangsvilje. Alt dette star som eit lysande d0me pa 

norsk kristeninnsats, og godt samarbeid mellom kristen organisasjonsarbeid 

og kristne arbeidarar. 

Ved 50 ars milepelen stoggar vi og hyller og takkar. F0rst og 

fremst takkar vi Gud som gav nade og gaver, andelege og timelege. 

Utan Hans signing ville sj0lv romsdalingane byggje til 

fanyttes. Men vi takkar ogsa dei kvinner og menn som har fatt 

utf0rt verket, fra dei som f0rst bar fram tanken og gav dei 

f0rste kronene, og til dei som i dag ber ansvaret, bade pa skolen, 

i styre og skolerad, og alle dei trufaste vener av skolen i 

bygd og by. 

Det Vestlandske Indremisjonsforhund kjenner seg bade rik 

og glad ved tanken pa ungdomsskolane vare, og vi ber fram 

vart varmaste lykke0nske for Rauma ungdomsskule, og gratulerar 

med 50 ars h0gtida. Ma Guds signing alltid fa kvile over 

det arbeid som her vert utf0rt. 

Lat varden framleis fa varsle og lyse til lukke og signing for 

norsk ungdom fra bygd og by. 

14 

AV GUDS NADE TIL GUDS JERE 

Av jorviaimen i Homsdal Indremisjon. ordj0rar Peder Mork. 

Rauma Ungdomsskole er ei 

nadeg&ve fra Herren. Ei gave 

til kristenfolket — ei gave 

til den unge slekt. 

Soga at skolen fortel at 

han er godt motteken. Eg 

trur neppe at dei menn som 

stod i brodden for skipinga, 

vaga I tru at Rauma Ungdomsskole 

skulle fa ein slik 

framvokster som den me er 

vitne til i dag: Nyreist, med 

fin arkitektur, eit skoletun 

og ei plassering somersjeldsynt 

i dette landet. Utsynet 

fra skolen minner oss om 

Bj0rnsons ord: «Undrer meg 

pa hva jeg far a se over de 

h0ye fjelle» — eller om du 

vil: «En er fjorden midt i et 

slag, en annen er han en solskinnsdag». 

Ungdomsskolen er ei gave, 

ei gave som Herren har signa 

rikt. Det viktigaste i dette 

er at Gud har gjcve oss 

velskikka menn og kvinner til a leia og arbeida ved skolen. 

Med st0 hand, og med ei klar malsetting bade andeleg og materielt, 

har skolen vore leia. 

Herren har sera sitt folk gjennom Rauma Ungdomsskole. 

Han er indremisjonens «forlengede arm» ute mellom dei unge, 

ute i folket. Tenk pa den store flokken av unge som har gatt 

pa skolen, og som pa eit saers viktig alderssteg har fatt eit nytt 

grunnlag a byggja livet vidare pa. 

Dette gjeld dei mange. Ein slik skolevinter vil avsetja noko 

i livet. Me m0ter desse unge att ute i folkelivet, ofte som leian- 

15

de kvinner og menn pa dei mange omkverve i samfunnet. Men 

saers avgjerande vart skolevinteren for dei unge som fann frelsa 

og fred der. Og her er me ved den eigentlege malsettinga: 

A vinna dei unge for Gud. Her er det og at skolen har bore 

sine rikaste frukter. Berre aeva vil gjeva svar pa kva dette har 

verka i Romsdal, ja, i heile vart land og enda lenger ut. Egtenkjer 

pa dei som fekk sitt forkynnarkall og misjonskall der. 

Sa er det var b0n under dette jubileet at skolen ogsa i komande 

ar ma bli til rik signing i vart folk. 

16 

UNGDOMSSKULANE VEKS FRAM 

Av l(^rar Einar Berg. 

F0r 1830 var det naerast ein ukjend tanke at bonde- og arbeidarungdomexi 

skulle Xa anna opplcering enn den dei kunne fa i 

almugeskulane, som da naerast var ein kyrkjeleg religionsskule. 

Det var berre dei som skulle verta embetsmenn og forretningsmenn 

som hadde bruk for meir kunnskap, og for dei 

vart det skipa borgarskular og latinskular i byane. Dei vart og 

kalla «laerde skular» og var i stor mon bokskular med latinsk 

sprak og litteratur til hovudfag, men etter kvart kom og nyare 

sprak, soga, naturfag og matematikk med i fagkrinsen. 

I 1832 reiste dansken N.S.F. Grundtvig 

ein kvass strid mot den andlause 

og livsframande opplseringa i desse skulane, 

som han kalla «Skolen til U0den». 

Grundtvig ville ha ein ny skule for 

ungdomen, ein som kunne gje rom for 

dei h0gste menneskelege verdiar, kveikja 

og n0ra eit rikt og godt hjarteliv og 

andsliv og hjelpa dei unge til a leva eit 

fullverdig menneskeliv. Det var «en 

Skole for Livet» han ville ha. 

Det var i 17—18 ^rsalderen at ungdomshugen 

var serleg open for slik andeleg 

innverknad, meinte han. I denne 

tida som han kalla «Andens Skaberti- 

N. S. F. Grundtvig. 

me», galdt det a samla ungdomen pa 

skular og m0ta dei med soga om fedrane og fedrelandet, morsmalet 

og kristen tru. Det matte ikkje skje gjennom daud bokstavterping, 

men gjennom levande forteljing og forkynning 

som bar bod fra sjel til sjel, «det levende Ordets, som han kalla 

det. Dette ordet ville ha same verknaden i ungdomshugen 

som sol over svart og gronsem mold i den naturlege vardagen. 

17

-^Hvad solskinn er jor det sorte muld 

er sand opplysning for muldets jrende. 

Langt mere v(Brd enn det r0de guld 

det er sig selv og sin Gud at fcjende» 

vart programsongen for denne nye skulen. 

Den f0rste folkeh0gskulen i Danmark vart sett i gong 1 1844. 

I 1851 sette den store pedagogen Kristen Kold i gong sin eigen 

skule der han gav skuletankane fra Grundtvig ei ny og ser" 

merkt utforming. 

I Noreg vart Ole Vig sterkt gripen av Grundtvigs skuletankar, 

og arbeidde for a fa reist ein folkeh0gskule her i landet og. 

Men denne varmhjarta og evnerike mannen var veikhelsa og 

d0ydde ung. Men ein av venene hans, Ole Arvesen, var oppgl0dd 

for dei same tankane, og saman med Hermann Anker 

reiste han den f0rste folkeh0gskulen i Noreg pa Sagatun ved 

Hamar i 1864. I 1867 sette Christopher Bruun i gong ein liknande 

skule pa Sel i Gudbrandsdalen, seinare flutt til Gausdal. 

I dei nasraste ara kom det fleire slike skular pa ymse stader i 

landet. Her i Romsdal sette cand. teol., seinare sokneprest, 

Olaf Olafsen i gong ein slik skule pa garden Sandnes i R0dven 

i 1874/75. men denne skulen gjekk truleg berre eitt ar. 

Det var mange som ikkje lika desse nye skulane. Dei tykte 

det barst gale i veg bade med det frie synet pa mennesket og 

det Grundtvigske kristendomssynet som radde der. Men skular 

for ungdomen sag dei var ein god ting. I 1875 fekk me da lova 

om amtsskular som vart reist og drivne pa offentleg kostnad 

og stod under tilsyn av amtsskulestyret og skuledirekt0rane. 

Dei la meir vekt pa kunnskap, eksamen og karaktergjeving 

enn folkeh0gskulane. Mange folkeh0gskular gjekk da i sta. I 

Romsdal ser me at Olaf Olafsen er styrar for amtskulen i 1876. 

Truleg er det da folkeh0gskulen hans i R0dven som har skifta 

til a verta amtsskule. I ara 1877—79 er amtskulen pa Nes i 

Kleive, seinare flutte han til andre bygder, var ei tid pa Har- 

0ya og sidan pa Vestnes. 

Dei kristelege ungdomsskulane i landet vart har r0tene sine 

attende bade til Grundtvig og folkeh0gskulane og til hauger0rsla. 

Det kan vel trygt seiast at Hans Nielsen Hauge er den 

st0rste folkevekkjaren som har vore i landet vart. I alle tilfelle 

har ikkje nokon annan hatt ein tilsvarande verknad korkje i 

18 

djupna eller i breidda i folket 

vart. F0rst og fremst ville han 

vekkja folket til personleg og 

levande kristendom, men han 

hadde og sans for dei menneskelege 

og materielle verdiar og 

hjelpte venene sine med ymse 

praktiske tiltak. Pa ei ferd 

gjennom Romsdal i 1801 stogga 

han saleis ei tid pa garden Helset 

i Frsena og sette opp ei sag 

og lasrde folk a skjera t0mmer. 

Men nar arbeidsdagen var 

slutt, samla han folk til m0te 

og tala Guds ord til dei og ma- 

Hans Nielsen Hauge. na dei til omvending og kristen 

ferd. 

Mange av haugianarane vart opplyste f0regongsmenn i by og 

bygd, og ikkje fa av dei vart stortingsmenn. Vekkjinga vart ei 

andeleg drivkraft som l0yste ut mange innestengde og ubrukte 

evner i folket. Me gar ut fra at det var noko av dette Grundtvig 

hadde merka seg da han sa at «med Hans Nielsen Hauge 

vagnede Folkeanden i Norge.» Til denne vakninga h0yrde og 

trongen til meir kunnskap og sans for ei betre opplsering og 

oppseding av born og ungdom. Det er difor heilt naturleg at 

tanken om a reisa ein kristen skule for ungdom vart sett fram 

av haugianarar pa Vestlandet sa tidleg som i 1817, — 15 arf0r 

Grundtvig kom med sine skuletankar i Danmark. 

I brodden for dette tiltakct stod Frans og Lucia Pytter i Bergen 

og stortingsmann Torbj0rn Sandvig fra Fjellberg. Dei la 

planane sine fram for biskop Pavels, som ikkje ville leggja 

hindringar i vegen for ein slik skule. Av dagboka til Pavels 

kan me sja at Sandvig hadde halde fram at religionslseringa i 

almugeskulen var «Hukommelsesverk» og hja den meir «Cultiverede 

Ungdom ForstandssysseU, og at dette var arsaka til at 

religionen hadde sa liten framgong. «Til Hjertets Sag ma den 

gj0res, nar den skal virkc, men f0rst ma den nok vsere det hos 

Lsererne, f0r den kan blive det hos Laerlingene», skriv Pavels 

etter samtalen. Dermed far me vita a*, intensjonane for skule- 

19

tanken hja haugianarane lag noksa naer pa line med Grundtvig 

og det som har vore hovudsaka for dei kristelege ungdomsskulane 

fram til var tid. 

I 1817 skriv Torbj0rn Sandvig til den kjende haugianaren og 

stortingsmannen Ole Svan0 i Sunnfjord og legg desse skuletankane 

fram for han. Svan0 ville stilla herregarden sin til 

radvelde for skulen og attpa gje 1 000 rd. kontant. No vart planane 

dr0fta, og Thomas Olsen Amble fra Sogndal vart utpeika 

til styrar. Men ein vanta 0konomisk grunnlag for drifta, og da 

Torbj0rn Sandvig d0ydde i 1822, gjekk skuleplanane i sta og 

fekk kvila i 70 ar. 

Det kristne vekkjingslivet som breidde seg i landet fra 1850 

ara, og som seinare steig fram i organisasjonar for ytre og indre 

misjon, lag ikkje sa lite tilsides for det menneske- og kristensyn 

som folkeh0gskulane for det meste arbeidde etter. Saleis 

vakna trongen etter a fa ungdomsskular som heilt kunne 

vera pa line med det kristelege vekkjingslivet og det misjonsdrivande 

kristenfolket. 

Asbj0rn Knutsen som i 

1880 ara var styrar for amtskulen 

i Hedmark, vart sa 

teken av denne skuletanken 

at han sa opp posten sin og 

i 1903 sette han i gang den 

f0rste kristelege ungdomsskulen 

pa Notodden, no SagavoU 

ungd.sk. i Telemark. 

Sidan gjekk det slag i slag. 

I 1897 kom Framnes ungd.sk. 

i Hardanger, i 1899 Fredly 

ved Trondheim, og i 1901 Viken 

ved Gj0vik. I vart fylke 

fekk me Sunnm0re ungd.sk. 

i Ulstein i 1908 og M0rc 

Ashjprn Knutsen. ungd.sk. i Borgund 1914. 

Da ungdomskuletanken her i Romsdal for fuUt alvor vart teken 

opp til dr0fting i 1916, var i alt 16 slike skular komne i 

gang fra Birkeland i Agder i s0r til Heimly i Troms i nord. Ved 

50 ars jubileet i 1943 var det i alt 30 skular som hadde hatt eit 

20 

samla elevtal ved vinterkursa pa 54 991. No er det 31 skular 

med eit elevtal pa 3 044 i skulearet 1966—67. 

1 lov fra 1. okt. 1949 vart dei 3 slag ungdomsskular som me 

har nemnt her, slegne saman til ei nemning og vart kalla for 

folkeh0gskular. Etter kvart som tida har kravt det, har dei 

alle gatt over til a verta meir kunnskapsskular enn dei f0rste 

folkeh0gskulane var. Men dei byggjer framleis pa Grundtvigs 

syn pa ungdomstida. Det levande ordet i opplasring og forkynning 

har framleis stort rom. Dei kan framleis karakteriserast 

som vekkjingsskular, og dei legg stor vekt pa a hjelpa elevane 

fram til andeleg vokster og raogning. 

Om dei kristelege ungdomsskulane kan det trygt seiast at dei 

har sameina arven fra Hauge og Grundtvig pa ein god mate. 

Dei menneskelege livsverdiane i heim og arbeid, i kultur- og 

samfunnsliv saman med nasjonale og ideelle hugmal har ved 

desse skulane vorte .sett inn i ei rame av personleg kristendom 

og kali til teneste i Guds rike. Dei andelege og materielle verdiar 

som ungdomsskulen har skapt i folket vart, kan ingen 

meela eller vega og verdsetja h0gt nok. Men fruktene er lett 

synlege for den som vil sja. Og fattige ville me vera utan dei. 

21

KORT UTSYN OVER KRSTENLIVET I ROMSDAL 

Av Icerar Einar Berg. 

Kristendomen vart nok delvis kjent i Romsdal kring 950, men 

f0rst i 1021 da Olav Haraldson for gjennom bygdene her, vart 

han vedteken og lovfest pa tingstadene. 

I den lange katolske tidbolken pa kring 500 ar fekk folket 

ein del kristeleg kunnskap, dei matte laera dei 10 boda, dei 3 

artiklane i trua og fadervaret. Dessutan laut dei f0lgja kyrkjeleg 

skikk og orden og retta seg etter dei kristne moralnormene. 

Den katolske kyrkja verka saleis folkeoppsedande og kulturskapande. 

Men korleis det stod til med det personlege kristenlivet, 

har me ikkje noko vitnemal om. 

Era reformasjonen vart innr0rt i 1537, skulle folket fa meir 

kristeleg kunnskap, ein stor del av gudstenesta vart nytta til 

undervisning, og preikene skulle vera pa eit mal som folket 

skj0na. Men med nokre fa gudstenester for aret rakk ein ikkje 

sa mykje, sj0lv om presten og klokkaren gjorde sitt beste. 

Noko etter kvart laerde ein del av folket a lesa, men noko fast 

og ordna skulestell var det ikkje. 

Da Tomas von Westen kom til Ve0y i 1711, tykte han det 

stod ille til bade med liv og Isere i kyrkjelydane hans, og etter 

ei melding som han og 6 andre prestar (kalla sjustjerna) sende 

til kongen, ser det ut til a ha vore like ille over heile Romsdal 

og i dei naeraste prestegjelda pa Nordm0re og pa Sunnm0re. 

Tomas v. Westen var pietist. Han var streng til a refsa og 

varm til a forkynna evangeliet. Og det ser ut til at forkynninga 

hans har bore frukt, for i 1716 sender han ei helsing til 30 

manngjevne kristne «br0dre og s0stre» i Molde, og mellom dei 

var b&de amtmannen, skrivaren og futen. 

Seinare kom det andre pietistiske prestar til Romsdal. Ein 

av dei var Erich Rjaring som var sokneprest i Ve0y i 48 ar, fra 

1741 til 1789. Han var trottug til a prenta inn bade kristen tru 

og moral. 

22 

I 1737 vart konfirmasjonen innf0rt i Noreg, og i 1739 kom 

den f0rste skulelova. Det vart almenn skuleplikt. Alle borna 

skulle Isera a Icsa, og fagkrinsen var f0rst og fremst kristendomskunnskap 

etter dst nye testamente, Pontoppidans forklaring 

og Kingos salmebok. Dessutan matte ein ga til konfirmasjonsf0rebuing 

hja presten, og etterpa matte alle ungdomar sa 

lenge dei ikkje var gifte, m0ta til faste overh0yringar og visitasar 

i kyrkja. Mot slutten av hundrearet var det saleis mykje 

solid kristen kunnskap mellom folket, og sj0lv om det ved den 

tid kom ein del rasjonalistiske prestar, sa fekk dei heller liten 

innverknad hja folket som heldt seg til Kingo og Pontoppidan. 

I 1801 kom Hans Nielsen Hauge til Romsdal f0rste gongen. 

Me veit ikkje anna om ferda hans da enn at han heldt m0te pa 

Helset i Fra^na og pa Aukru. Men i nov. same aret kom han 

fra Sunnm0re over Vestnes til Ve0y der han heldt m0te. Sidan 

var han pa Aukra, Tornes, Bud, Hustad, Farstad og Haukas. 

Derifra gjekk han gjennom Ar0dalen til Ar0 og vidare langs 

Fannestranda til Eide der han tok over til Batnfjord. Etter ei 

tid pa Nordm0re, vart han sett fast og f0rt over Osmarka til 

Kleive, der dei slepte han fri. Han heldt nokre m0te pa Romuld, 

og der vart det sidan ein haugianarheim. Sumaren etter, 

i 1802, ser det ut til at han har reist fra Lesja ned Romsdalen 

pa veg til Sunnm0re. I sa fall ma han ha gjesta Romsdal 4 gonger, 

og sj0lv om me ikkje har beinveges opplysningar i den lei, 

ma me ga ut fra at det her som andre stader vart ein del haugianske 

veneflokkar etter ferdene hans. 

Noko etter at Hauge var sett fast, vart det ein heil invasjon 

av haugianske vener til Romsdal. Ofte var det Hauge sj0lv 

som hadde radd dei til a kj0pa seg eigedomar og busetja seg 

her. Dei skulle vera Kristi vitne, og heimane deira skulle vera 

som sma misjonsstasjonar i dei bygdene dei kom til. 

I 1809 kom ei jekt med nokre huslydar fra Sogn til Romsdal 

Mellom dei var det 2 menn som sidan vart mellom dei mest 

kjende haugianske forkynnarane i landet. Det var Lars Knudsen 

som kj0pte garden Tj0dlingen, til vanleg skrive Kyllingen, 

og Daniel Arnesen som budde lengste tida pa Hole. Han skulle 

i alle fall i f0rre hundrearet vera den lekmannen som hadde 

reist mest i landet vart. Alle reiser den tid var til fots fra bygd 

til bygd. EUing Asbj0rnsen kj0pte gard pa Ormheim, Maritog 

Kristoffer Hansen kj0pte gard pa Myklebostad i Vistdalen, og 

23

Halvor Ophus kom fra 0sterdalen i 1805 og slo seg til pa Andalsnes. 

Ole Dale, far til zulumisjonasren Marcus Dale, kom fra 

Hallingdal og kj0pte gard pa Dale i Isfjorden, og ein annan 

hallingd0l, Nils Knudsen fra Al, kj0pte grannegarden 0vre 

Dale. Han vart gift med dotter til Lars Tj0dlingen. Misj enter 

og generalsekretser Lais Dahle var son deira. 

Lars HoUingen kom austfra og busette seg i Aukra, sognin - 

gen Jens Helset budde f0rst pa Romuld i Kleive og sidan pa 

Helset i Fraena. Iver Kristensen Vangen fra Fron vart gift med 

Kari 0degard i Kleive. Kari og Paul Fransen kom fra Helg0ya 

i Mj0sa og kj0pte garden Sotnakk i Kleive i 1811. Den kjende 

leikpreikaren Paul Gerhard Sand var dotterson deira. 

Kring 1820 finn me saleis ei mengd innflytte haugianarar 

spreidd til dei ymse bygder i Romsdal. Det var dugande og 

evnerike folk som sette merke etter seg bade praktisk og kristeleg. 

Borna deira tok ofte den haugianske arven med seg nar 

dei gifte seg og sette bu i andre bygder. Kring 1850 finn me saleis 

ei heil rekkje slike heimar i Bols0y. Dei ligg som perler pa 

ei snor fra Sotnakk tvers over Osdalen til 0degard og vidare 

til Romuld, Eide, Hjelset, L0nset, Ar0 til Lillebostad pa Bols- 

0ya. Nar dei haugianske forkynnarane reiste ikring i bygdene 

her, var dei ofte to og to i f0lgje, og da f0lgde dei denne ruta 

og stansa ei tid pa kvar stad og heldt m0te. Det var stor glede 

i desse heimane nar dei fekk slike vitjingar. Dei fekk ta i mot 

og senda helsingar, dei fortalde nytt om venene andre stader, 

og stundom hadde dei brev med. Desse haugianske vene vitjingane 

heldt fram til ut i 1870—80 ara. 

I 1841 vart konventikkelplakaten bortteken. No kunne lekmennene 

ferdast fritt og halda m0te kvar dei ville. I 1851 kom 

sogningen Hans Lingjerde til Romsdal. Han var ein varm og 

eldfuU vekkjingstalar, og verksemda hans sette merke etter 

seg i sume bygder. 

Presten Christian Dick hadde vorte vekt og omvendt under 

ei vekkjing ved Hans Lingjerde i Oppdal. I 1857 vart han sokneprest 

i Aukra. Han var ein varm og eldfuU talar, og det vart 

vekkjing over heile prestegjeldet. Gjetordet om han gjekk vidt 

ikring, og det kom folk bade fra Sunnm0re og Nordm0re for a 

h0yra han. 

I 1857 byrjar og den store vekkjinga i Grytten prestegjeld 

24 

ved Gunder Graven fra 0ksendal og nokre andre. Vekkjinga 

held fram i mange ar og spreidde seg delvis til andre bygder. 

I 1860 ara kjem emissserane Per Nordsletten, Ole Kallem og 

Fredrik Andal til Romsdal og talar Guds ord til vekkjing og 

omvending. Av andre talarar som reiste gjennom bygdene her 

i den tid og seinare kan nemnast Johannes Kj0l fra Eide, Ola 

Detli og S0lfest Lund fra Oppdal og John T0rset fra Rindal, 

til vanleg kalla Jo Sengen avdi han var vanf0r og vart k0yrt 

rundt i ei seng. Under m0tet sette dei senga pa eit bord, og 

derifra tala han til folket, som ofte var sterkt gripne bade av 

talen og den tunge lagnaden hans. 

I 1874 vart Romsdal Indremisjon skipa, og Faste Svendsen 

var den f0rste emissaren som vart sendt ut. Han var ein stortalar, 

og det f0lgde ofte vekkjingar rued han. Etter kvart kom 

det og eit noko friare og meir evangelisk drag inn i forkynninga. 

etter innverknaden fra den rosenianske vekkjinga i Sverike. 

Dette verka fornyande pa dei haugianske venene, og nye kom 

til. Slik vart eit grunnlag skapt for dei st0rre vekkjingane som 

kom noko seinare. 

I 1844 og nseraste ara etter vart det skipa misjonsforeningar 

for Det Norske Misjonsselskap. Dei var avgrensa anten til eit 

sokn eller til eit heilt prestegjeld. I den f0rste tida var det 

oftast prestane som stod i brodden, men seinare kom og laerarar 

og andre lekmenn med i leiinga. 

Dei f0rste 30 ara gjekk det heller seint med a vekkja misjonshugen 

slik at det kunne peikast pa nokon serleg framgong 

i tilslutning og inntekter. Den tida var medlemskontingent, 

koUekt pa m0ta og ei og anna ofring i kyrkjene dei einaste 

matane ein samla pengar pa. Men i 1880 — og serleg i -90 ara 

tok ein til med festar, utsal og basarar, og dette gav ein sterk 

auke i inntektene. 

I denne tida vart Romsdal vitja av mange varmhuga og dugande 

forkynnarar. og det vart tildels store og djuptgaande 

vekkjingar i mange bygder. Ein av dei fremste var Paul Gerhard 

Sand. Han var sterkt teken av Rosenius og den nyevangeliske 

r0rsla i Sverike. «Kom som du er, og kom no!» ropa 

han ut over dei fuUsette m0teroma. Dette var til a byrja med 

i meste laget for dei meir «loviske» haugianarane, men det 

varde ikkje lenge f0r dei gamle og dei nye i kristenflokken 

z 

25

smelta saman. Denne store vekkjingstida tok til sist i 1880 ara, 

og var pa det sterkaste kring arhundreskiftet og fram til 1905. 

Men seinare og var det med ymse avbrot st0rre og mindre 

vekkjingar i mange bygder heilt fram til 1920 ara. Serleg var 

det ei rik tid under f0rste verdskrigen. 

1 nser samanheng med vekkjingane vart det skipa ei heil 

mengd med foreningar for dei ymse misjonsorganisasjonar. Dei 

f0rste kvinneforeningane for misjonsselskapet var skipa kring 

1880, og for Santalmisjonen noko seinare. Fra 1891 kom Kinamisjonen, 

no Misjonssambandet, med sine foreningar og forkynnarar. 

Seinare kom foreningar for Ytre og indre Sj0mannsmisjon, 

for Noregs kr. Ungdom sf or bund o.s.b. Kring 1920 var 

dei fleste kjende misjonsorganisasjonar representerte med sine 

eigne lag bade i byen og i dei fleste bygdene. I sume bygder 

kunne det vera bade vaksnelag, ungdomslag, jenteiag og barnelag 

for same misjonen. Dette f0rte med seg mykje samling 

kring Guds ord bade i foreningane og i offentlege m0te, festar 

og basarar. Her vart ei rik arbeidsmark for dei ymse nadegaver 

mellom bygdefolket og for tilreisande emissaerar og heimeverande 

misjon^rar. Gjennom dette aktive forenings- ogm0telivet 

vart kristenlivet styrkt og vekkjingane f0rebudd. 

Det var under denne vekkjingsvarmen at tanken om a skipa 

ein kristeleg ungdomsskule i Romsdal vart f0dd og boren fram 

til r0yndom. Ein stor del av dei som s0kte til ungdomsskulen 

dei f0rste ara, var alt komne fram til personleg kristenliv i 

desse vekkjingane. Elden og varmen fra vekkjingane tok dei 

med seg til ungdomsskulen, sa det alt fra f0rst av vart ein 

kjerne av kristenliv i elevflokken, og dette sette positive merke 

etter seg gjennom heile skulevinteren. 

Rauma Ungdomsskule kom i si tid som ei frukt av det kristne 

voksterlivet som me her har pr0vt a gje ein kort og diverre 

altfor ufuUstendig tverrskurd av, og han har no i 50 ar vore 

den beste tenaren me har til a vekkja, n0ra og hjelpa fram 

dette vekkjings- og voksterlivet i vart kjtere Romsdal. 

Gud gjeve at han kan fa halda fram med denne tenesta ogsa 

i dei komande 50 ar. 

26 

RAUMA UNGDOMSSKULE 1917 — 1967 

F0RSTE BOLKEN: 1917—1940 

Av Icerar Einar Berg. 

1. Skulen vert til. 

Pa ymse matar vart dei kristne ungdomsskulane kjende ogsa 

for kristenfolket i Romsdal, Kinamisjonen hadde den tid bade 

misjonsskulen sin og ungdomsskulen sin pa Framnes, og ikkje 

sa fa ungdomar fra Rom.sdal s0kte dit, sume for a verta misjonserar, 

og andre for a verta forkynnarar her heime. Ein av dei 

var saleis Knut Valved, som seinare fekk sa mykje a gjera med 

ungdomsskulen var. Andre s0kte til Fredly ved Trondheim, og 

ungdomsskulen i Ulstein lag heller ikkje lenger unna enn at 

han vart kjend her. Saleis hadde f0rste husmora pa Rauma, 

Lovise Hungnes, bade vore elev pa Fredly, og husstell-l^rarinne 

der og i Ulsteinvik. I 1914 vart M0re Ungdomsskule sett 

i gang i Borgund, og dermed hadde me fat ein slik skule tett 

inn til grensene vare. 

Dei som hadde fatt den lukke a ga pa desse skulane, kom 

attende til heimbygdene sine og fortalde om kor gildt dei hadde 

hatt det, og kva dei hadde opplevt og laert til glede og velsigning 

bade for kvardagslivet og gudslivet. Det var da naturleg 

at det mellom kristenfolket vakna eit ynske om a fa ein 

slik skule her i Romsdal og. 

Den f0rste som me veit tok denne saka fram til offentleg 

dr0fting, var laerar og kyrkjesongar Ole J. Void i Isfjorden. 

Han var f0dd i Grytten 1878, var laerar i Hen 1906—20, da han 

flytte til Stange i Hedmark. Han var i lang tid form, i Romsdals 

krins av Norges kr. Ungdomsforbund, og i 1911 gjorde 

krinsen vedtak om a arbeida for ein kristeleg ungdomsskule i 

Romsdal. Men ungdomskrinsen stod ikkje sterkt nok til a makta 

eit slikt storverk aleine. Gjennom ungdomsbladet «H0yere 

27

opp» sende sa krinsstyret ei oppmoding til Romsdal Indremisjon 

om a ta opp arbeid for skulen. Det er diverre ukjent for 

oss no korleis Indremisjonen da tok i mot denne oppmodinga. 

Pa arsm0tet pa Vestnes 7. juni 1914 ligg det f0re eit skriv 

fra M0re Ungdomsskule. Kva det gjekk ut pa, er ikkje opplyst 

i. m0teboka, m.en sidan Gudleik Kalsnes arbeidde med a reisa 

ungdomsskulen sin i Borgund denne sumaren, kan me ga ut 

fra at det galdt anten 0konomisk st0tte eller samarbeid. Saka 

vart utsett til seinare dr0fting i eit styrem0te, men ho er ikkje 

nemnd seinare i m0teboka. Truleg vart ho ikkje aktuell sa 

svsert lenge. 

Pa arsm0tet i Vistdal 18. og 19. juni 1916 vart skulesaka teken 

opp til dr0fting. Noko vedtak er ikkje bokf0rt, men Knut 

Valved forte! i 10-arsskriftet for ungd.sk. at styret skulle arbeida 

vidare med saka. 

Pa styrem0te i Molde bedehus 29. sept. s. a. vart det vald ei 

nemnd pa 5 mann som skulle koma med tilrading om skulen 

og setja opp plan og kostnadsoverslag. 

Med i nemnda vart kyrkjesongar Ole J. Void, Knut Valved, 

Tore Lien, kj0pmann S. Pettersson og emissser Klaus Egge. 

Vedtaket er underskrive av Tore Lien, K. Valved, Ane Opstad, 

S. 0degard, Kr. Villa, Ingebrikt Torvik og S. Pettersson. 

28 

Den 9. nov. er 4 av medlemene i 

skulenemnda pa veg inn Langfjorden 

med rutebaten. Dei skalham0te 

i heimen til formannen. Tore Lien. 

Det var heller seint dei kom fram, 

og det var mange ting dei skulle tala 

om og fa klarlagt, sa mesteparten av 

natta gjekk med til det. Det vart ikkje 

mykje tid til a kvila, for dei 4 

skulle reisa attende med rutebaten 

tidleg morgonen etter. 

Her matte det bade bedast og arbeidast. 

Og sa vart gjort. Skulle saka 

lukkast og ha framgong, matte ein 

f0rst og fremst verta leia av Gud og 

f0lgja hans rad. 

Alle var med ein gong samde om at skulen matte reisast. 

Men kunne ein vinna a fa han i gang alt til neste haust? Det 

var knapt eit ar ein hadde a gjera med, og ein var utan bade 

hus og pengar. Og ikkje visste ein om nokon ein kunne peika 

ut til styrar. 

Desse sp0rsmala laut ein dr0fta bade alvorleg og grundig. 

Reint menneskeleg sett stod ein her overfor noko som kunne 

synast reint umogeleg. Men her var heller ikkje nokon veg tilsides 

og utanom. I tru og lydnad matte ein vaga spranget tvert 

i mot alle dei vanskane som matte koma. Og dermed kan me 

lata m0teboka sj0lv fa tala: 

«Det besluttedes at man straks gar til opprettelse av enkristelig 

ungdomsskole for Romsdal, og at skolen kommer i gang 

til h0sten 1917. Et opprop forfattedes og besluttedes indsendt 

til de lokale aviser. M0tet h3evet.» Ikkje underskrifter. 

Dette er alt som er notert i m0teboka om dette historiske 

m0tet. Det me elles veit om m0tet er forfait av Knut Valved i 

10 ars og 25 arsskriftene om skulen. 

I oppropet er det nemnt at det lenge har vore eit sakn for 

mange at det ikkje har vore ein kristeleg ungdomsskule for 

Romsdal, og at det pa arsm0ta for indremisjonen i fleire ar har 

vore tale om ein slik skule. Det vert og peika pa at Siinnm0re 

har 4, Nordm0re 2, men Romsdal berre 1 skule for ungdom, sa 

29

her skulle vera godt rom for ein ny ungdomsskule. Ein har 

tenkt a fa skulen i gang alt fra hausten 1917. Men skal det lukkast, 

ma ein ha pengar. Difor vil ein pa det varmaste oppmoda 

alle som har interesse for ein slik skule, om a st0 tiltaket med 

pcngcgaver. 

Vedtaket ovanfor var sj0lvsagt ikkje forphktande for indremisjonen. 

Det ma heist vera a rekna for ei tilrading fra nemnda. 

Det endelege og avgjerande vedtaket matte gjerast pa ei 

generalforsamling med representantar fra alle foreningane saman 

med styre og skulenemnd. Dette m0tet vart halde i Molde 

bedehus den 29. des. Det m0tte i alt 28 utsendingar. Det var pa 

den tid 36 foreningar, sa ein del foreningar var ikkje representert. 

Det var stor spaning mellom utsendingane f0r m0tet. Men 

alt under andakten vart det nok klart for mange kva ein hadde 

a gjera. Skulesaka vart eit kail fra Gud som det galdt a vera 

lydig mot. 

Skal ein setja i gang ein kristeleg ungdomsskule for Romsdal 

fra hausten 1917?, var sp0rsmalet ein skulle svara pa. 

Over halvparten av utsendingane hadde ordet og radde til. 

Framlegget om a setja skulen i gang fra hausten 1917 vart 

samr0ystes vedteke. — Deretter valde ein skulerad og vedtok 

framlegget til plan for skulen. 

Til medlemer av skuleradet vart valde: Tore Lien, Vistdal, 

form., Ole J. Void, Isfjorden, nestform., S. Pettersson, Molde, 

kass., Kristoffer Eide, Kleive, Oluf Hole, Eidsbygda, Knut Valved, 

R0vik og Gunhilde Moen, Bud. Varamenn: Paul Kringstad, 

Molde, L. Madsen, Bj0rnsund, O. Torvik, Bols0y, M. Dragesund, 

R0dven og Lars Vik, Innfjorden. Som ein ser, var medlemene 

i radet med varamenn valde slik at dei ymse strok av 

Romsdal skulle vera representerte. 

I ei melding fr^ m0tet i Romsdals Budstikke for 6. Jan. 1917 

er paragr. 1 i planen for skulen referert slik: «Skolens formal 

er a bringe unge kvinner og menn videregaende kunnskaper pa 

kristelig og nasjonal grunn, a vekke og nasre personlig kristenliv 

og sann fsedrelandskja^rlighet, og Isere de unge a se stort pa 

alt aerlig arbeide. I betraktning av at jordbruket er vart folks 

hovedncering, vil undervisningen i dette fag fa en fremtredende 

plass ved skolen.» 

SO 

Dei som var tilstades pa m0tet hadde alt 

skrive seg for eit samla tilskot pa 4 000,— 

kr. aret i 3 ar. 

Noko av det f0rste skuleradet fekk a 

gjera, var a setja opp budsjett for skulen. 

Det var krig og dyrtid, men l0nene var 

enno ikkje regulert opp i samsvar med 

levekostnaden, men vart etter kvart tiljamna 

ved eit dyrtidstillegg. 

L0na til styraren vart sett til 2 200 kr. 

og til andrelceraren til 1400 kr., begge 

„ . , med 200 kr. i alderstillegg etter 3, 6, 9 og 

i

I m0te den 1. mars 1917 gjer skuleradet vedtak om at form, 

skal venda seg til Iserar Ansgar Berild, Hjelset og kyrkjesongar 

Oluf Hole, Eidsbygda, med spurnad om kva vilkar dei kunne 

by skulen pa kvar av desse stadene, og sa fekk ein sidan 

velja den staden som ein fann best og billegast. 

Men f0r ein komi sa langt, var det kome eit par nye ting inn 

i biletet. Det var ei tid mykje tale om at Romsdal og Nordm0re 

skulle ga saman om ein skule. I ei utgrciing om Nordm0re 

Ungdomsskule i 50 arsskriftet for ungdomsskulane, vert det 

forfait at styret i Romsdal Indremisjon hadde vendt seg til indremisjonen 

pa Nordm0re, truleg Nordm0re krins av Det Vestlandske 

Indremisjonsforhund og bedt om st0tte, og at styret der 

hadde lova dette dersom skulen vart lagt til Hjelset., 

Under arsm0tet for Kinamisjonen pa 0re den 18. juli 1917 

sette kyrkjesongar A. T. Malme fram tanken om a reisa ein 

kristeleg ungdomsskule for Nordm0re. Det vart da vedteke at 

ein skulle venda seg til styret for indremisjonen og be om samarbeid, 

men der kjende ein seg bunden av lovnaden til Romsdal. 

Kristenfolket pa Nordm0re gjekk da saman og skipa Nordm0re 

Ungdomsskuleforening. Skulen der kom i gang i Torvikbukt 

hausten 1917, og avtalen om st0tte til Romsdal fall dermed 

bort. 

Ved denne tid vart det og arbeidt for a skipa ein folkeh0gskule 

for fiskarungdom pa Aukra, og det ser ut til at det har 

vore f0rt tingingar om. a ga saman med indremisjonen om ein 

skule. Det er ikkje bokf0rt noko om desse tingingane, men me 

veit visst at dei f0rte ikkje fram. Pa eit sams m0te mellom styret 

for indremisjonen og skuleradet 19. mars 1917 vart det med 

6 mot 3 r0yster gjort slikt vedtak: «Under forutsetning av arsm0tets 

godkjendelse, og hvis det ikke lykkes a fa slatt sammen 

Romsdals Kristelige Ungdomsskole og den patenkte folkeh0yskole 

pa Aker0 til en skole, blir skolen indtil videre at stasjonere 

pa Hjelset. De 3 som stenite imot dette forslag og vilde 

ha skolen stasjonert i Eid, var kirkesangerne Void, Hole og 

Lien.» 

Det er ikkje kjent kva tilbod Eid hadde gjeve for a fa skulen. 

For Hjelset vil det koma fram nedanfor. 

Som det gar fram av sitatet ovanfor fra m0teboka, vart skulen 

kalla Romsdals Kristelige Ungdomsskole. Det same nam- 

32 

net er nytta i instruks for laerarane, journalf0rt i Kyrkjedepartementet 

30. april 1917. Men etter framlegg fra Mugas vart det 

vedteke at namnet skulle vera Rauma Ungdomsskule, og skuleheimen 

skulle kallast Tryggheim. 

Den patenkte folkeh0gskulen pa Aukra kom i gang i 1918 

med laerar Hans Gjaerde til styrar. Etter nokre ar vart skulen 

omskipa til fiskarfagskule og etter krigen overteken av staten. 

3. SKULEN PA HJELSET 

Pa Hjelset vart det no ei kapping med tida for a fa alt ferdig 

til a ta i mot skulen til hausten. Ansgar Berild, S. A. Hjelset 

og Kristian K. Hjelset vart valde til a ordna med dette. Alt ein 

hadde fra f0r var bedehuset med ein m0tesal. I austre enden 

vart det reist eit tilbygg med ein smasal som skulle gjera teneste 

til klasserom og med sl0ydrom i loftsh0gda. Skulen skulle 

fa bruka bedehuset utan vederlag i 3 ar. Pa 0vre Mork, oml. 

10 min. veg vest for skulen, vart det bygt eit hus som skulle 

gjera teneste som skuleheim. Gardbrukar Lars Mork hadde 

lenge hatt planar om a flytta tunet ned under 0vste bakkane. 

No h0vde det slik at han hadde ei st0rre t0mmerbygning som 

han hadde tenkt til nytt vaningshus, staande i R0vik. Etter opp- 

Hjelset bedehus. 

33

moding fra nemnda lova han a setja dette arbeidet i gang same 

sumaren og sa leiga huset til ungdomsskulen. I kjellaren skulle 

det vera kj0kken med matsal, i f0rste h0gda daglegstove og 

bustad for styraren og i andre h0gda og kvisth0gda rom til andrelsraren, 

la^rarinnene og tenarhjelp og internat for IG jenter. 

Skort pa arbeidshjelp og darleg ver seinka arbeidet sa det 

var hardt a halda timeplanen. Da dei f0rste elevane kom laurdag 

den 20. okt., heldt byggmeistar Kristoffer Eide pa og sette 

opp hovudtroppa pa s0rsida, sa dei laut koma seg inn kj0kkenvegen. 

Det var enno mykje a ordna bade inne og ute f0r ein 

var budd til a ta i mot gjestene, som var ventande til opninga 

dagen etter. 

Sundagcn kom med fagert haustver ,og salane var pynta til 

fest. Era alle kantar av Romsdal kom det folk til opninga. Det 

var ikkje mange hilar den tida, sa alle langfarande bade fra 

fjordane og fra ytre Romsdal kom med motorbatar. Om f0remiddagen 

tala Ole J. Void m. fl. Ved middagen for elevar, foreldre 

og andre innbedne, tala ordf0rar O. Torvik og ynskte 

skulen velkomen til Bols0y. Mugas takka for alt som var gjort 

for a skaffa skulen brukande husrom, og han takka serleg Lars 

Mork. som truleg hadde teke tyngste taket. 

Festen om e.m. vart opna og leia av S. A. Hjelset, og form, i 

den lokale f0rebuingsnemnda, laerar Berild, ynskte skulen velkomen 

til Hjelset. Form, i Skuleradet, Tore Lien, heldt vigsletalen 

med tekst fra Zak. 4. 10: «Kven vil vanvyrda dagen som 

tok til i det sma^. Ut fra Bibelen og kyrkjesoga synte han at 

det i Guds rike ofte hadde sett smatt og ringt ut til a byrja 

med og var ofte ringeakta, men det hadde voksteren i seg og 

f0rte til store ting. Saleis vona han at det og ville ga med ungdomsskulen. 

No pa 50 arsdagen etter kan mc vel for ein stor 

del sja dette ynsket oppfylt. Det er eit stort sprang fra det 

skulen var den gongen til det han er i dag. 

Skulestyrar Mugas ynskte elevane velkomne og tala om den 

store kunsten det var a leva slik at ein kunne verta lukkeleg 

bade for tid og aeve. Sidan var det tale av laerar Faret og andre. 

Under festen var det elles song av Mjelvehagen Songkor, 

og i nitida om kvelden tala Kristoffer Eide til slutt. Det hadde 

vore ein av dei store dagar for kristenfolket i Romsdal og eit 

ugl0ymande minne for alle som var med. 

* * * 

F0rste aret var det 41 elevar ved skulen. Andre aret s0kte 

78, 63 vart opptekne, men berre 57 m0tte. Ein del av elevane 

begge ara var fra bygda. Dei andre som ikkje fekk rom i internatet, 

budde pa gardane fra Mjelve til Hjelset. Skuleradet ville 

gjera alt sa billeg for elevane som rad var. For hus og kost 

skulle dei betala 40 kr. pr. mnd., og for berre middag 15 kr. 

Det var krig og rasjonering og knapt med mat, ved og olje. 

(Elektrisk kraft var enno ikkje komen.) Men med sparsemd og 

omtanke strakk det til. 

Mange unge hadde ikkje sett seg h0ve til a koma pa ungdomsskule 

f0r. Difor vart det ein del eldre elevar desse f0rste 

ara, sa aldersskilnaden vart heller stor, — fra 17 til 26 ar. 

Utanom dei faste laerarane ved skulen var Ansgar Berild timelcerar 

i teikning andre aret, og forvaltar Svats pa Opd0l i 

jordbruks- og husdyrlaere. 

Pa Hjelset hadde det i fleire ar vore ei andeleg vakning i folket, 

og i 1916 kom det ei st0rre vekkjing ved emisseaer Alme 

fra Volda. Dessutan var det mange eldre kristelege leiarar og 

forkynnarar som hadde vorte med i dei store vekkjingane som 

gjekk over bygdene her f0r og etter arhundreskiftet. Mellom 

desse kan nemnast Sivert Andreas Hjelset Erik Hjellset, Kris- 

35

tian K. Hjelset, Kristoffer Eide, Ingvald Hungnes, — og inne i 

Kleive Olaus Rasmussen. Dessutan fra seinare tid laerar Ansgar 

Berild og bakar A. Bergfjord pa Opd0l. Mange av desse fekk 

seinare mykje a gjera med skulen som medlemer av skuleradet 

og styret, og fleire som formcnn i indremisjonen. AUc saman 

var dei med som talarar pa m0te og festar, og elles vart bygda 

gjesta av mange varmhuga og dugande forkynnarar, slike som 

Klaus Egge, Knut Leine, Siver Andersen og Lars R0nning. 

M0ta i bedehuset var opne bade for elevar og bygdefolk. 

Etter dei siste vekkjingane var det ikkje sa fa kristne ungdomar 

i bygda, og sume av elevane hadde og nyleg vorte med i 

vekkjingar i heimbygdene sine. Alt dette sette merke pa det 

andelege milj0et ved skulen, og begge ara var det noko vekkjing 

bade mellom elevane og bygdefolket. I sa mate var det 

ei rik tid bade for bygda og skulen. 

Bade laerarar og elevar lika seg bra pa Hjelset, men det kunne 

ikkje ga i lengda a driva under slike ytre vilkar. Ein matte 

difor sja seg om etter ein fast skulestad, der ein kunne byggja 

ut skulen til a fylla dei krava som tida sette til slike skular. 

Og det skulle snart syna seg at bade staden og huset stod mest 

ferdig til a ta i mot han. 

36 

Skulestyrar Mugaas og frue. 

Fra B'j0rset-lia omkring 1930. 

4. SKULEN FLYTTAR TIL BJ^RSET 

Nokre opplysningar om garden. 

Stroket fra Kringstad til Moldegard ligg lognt og fagert til 

med fjcll og skoglicr til livd mot nord, og med vidt og ope utsyn 

mot fjorden og holmane og det storfelte panoramaet av 

Romsdalsfjella i s0r. 

Her har det vore ein tidleg busetnad. To helleristningar og 

ein del flintfunn nedved sj0en pa Bj0rset syner at her her ferdast 

folk alt fra eldre steinalder. Seinare vart det fast busetnad 

og ei rekkje st0rre gardsopptak. Bj0rset ligg mellom Reknes i 

aust — heilt til den gamle bygrensa i Lillevika — og Mek, no 

Kvam - Stensrud, i vest. Heile garden var pa 3—400 mal innmark, 

oml. 2000 mal skog og 1000 mal fjell og beite. 

I 1597 var garden krongods, kom seinare under Vestnesgodset 

og Ve0y kyrkjegods. I 1790 vart Hans Thiis M0ller 1. pa Moldegard 

eigar av garden, og etter ymse eigarskifte, far fru Hildegunn 

Marie M0ller, f. Utne, testamentarisk sk0yte pa garden. 

Ho vart gift med Claus M0ller, f. pa Moldegard 1847, son til 

Hans Thiis M0Uer H. Han var utdana forretningsmann, og sa- 

37

man med ein yngre bror hadde han grunnlagt ei st0rre ferreting 

i Barcelona i Spania. 

Det eldste gardstunet pa Bjprset lag oppunder lia vest for 

Glomstua, men noko etter 1800-talet vart det flytt lenger aust. 

Det gamle vaningshuset er no innbygt som ein del av Glomstua, 

og murane under driftsbygnniga er enno a sja noko austafor. 

Da Claus M0ller vart eigar av garden i 1883, reiste han nye 

hus pa nytt tun. Pa den idylliske staden, den slette vollen attom 

den velkjende furukollen, reiste han den store og staseiege 

hovudbygninga som seinare vart vart kjaere Tryggheim, som 

no har vore heimen for ungdomsskulen i 48 ar. Longer oppe 

reiste han ei ruvande driftsbygning med 40 basar pafj0set og8 

pa stallen. Alt saman stort tenkt og godt utfdrt fra tuft til tak. 

Nar no desse husa er borte, og skulen har vorte innbygt av ei 

mengd smahus og rekkjehus av ulike typar, samstundes som 

skulen sj0lv har fatt heilt nye bygningar i moderne stil, har 

eksteri0ret av skulen og den naeraste omgjevnaden vorte noko 

heilt anna og ukjenneleg samanlikna med den f0rste tida. 

Samstundes med husbygninga tok M0ller til med a dyrka opp 

garden. Ved jordbruksteljinga i 1907 hadde garden 249 mal 

dyrka jord, 44 storfe, 4 hestar og 20 sauer. Det har i alt vore 20 

husmannsplassar under garden, som anten har vorte utlagde til 

eigne bruk eller lagde inn under garden. 

Fra Julsundvegen til Glomstua pa bae sider av vegen, som 

den gongen gjekk tett ved skulen, var det ein vakker alle som 

det no berre er ein stubb att av nedanfor svingen ved skulen. 

Bode hus, tun og gard var ei frygd for augo. 

KJ0P AV EIGEDOMEN 

Det var mest som det skulle vera planlagt pa f0rehand, da 

Romsdal Indremisjon i 1918 fekk tilbod om kj0p av hovudbygninga 

med 10 mal jord til skulestad. Korleis partane kom i kontakt 

med kvarandre, er ukjent no. 

Under arsm0tet pa VoU 22. juni var sp0rsmalet om kj0p lagt 

fram for utsendingsm0tet. Mugas, Kr. Eide og S. Pettersson 

hadde sett pa huset og meinte at ein med noko pakostnad kunne 

fa h0veleg rom til ein skule med 50—60 elevar. Prisen, 

kr. 110 000, fann dei og rimeleg. Det vart eit lengre ordskifte 

om saka. Dei fleste tala for kj0p og meinte at ein her hadde 

38 

«et fingerpek fra Herren.- Skulestyrar Mugas, S. Pettersson, 

Kr. Eide, kyrkjesongar O. Torvik og Erik B0 S0vik, Vol! vart 

valde til a ordna med kj0pet om det vart aktuelt. 

Etter framlegg fra form, vart den endelege avgjerda utsett 

til neste dag, «sa enhver under b0nn til Gud kunne komme til 

st0rre klarhet over Guds viljc.» 

Pa m0tet dagen etter vart det gjort vedtak om a be seljaren 

drj^ga med handgjevingsfristen ein manad sa ein kunne fa tid 

ti] a leggja kj0pet fram for kvar forening eller for ei ekstra 

generalforsamling. 

Lcerarpersonalet i 1923. Fra v.: Loinse Hungnes, Per Andal, 

Ragnvald Mugaas, Sigurd Faret, Mina Holtmon. 

Til eit utsendingsm0te pa R0bekk den 11. aug. — truleg i 

samband med eit stemne, — var saka framme til avgjerd. Mugas 

gjorde greie for arbeidet til den nemnda som vart vald pa 

Voll. Ein kunne ikkje rada til a ta i mot tilbodet fra Eid, og 

heller ikkje fra Hjelset. Om kj0pet av Bj0rset ville ikkje nemnda 

seia noko f0r utsendingane hadde fatt uttala seg. Under samtalen 

synte det seg at det var skilde meiningar om kj0pet. Det 

vart gjort framlegg om utsetjing, men dette fall med 7 mot 13 

39

0yster. Etter at eit par andre framlegg, som bae gjekk ut pa 

kj0p under visse vilkar, liadde falle, vart det endeleg vedteke 

at nemnda skulle fa fullmakt til a kj0pa hovudbygninga med 

10 mal jord for ikkje over 115 000 kr. Utsendingane fra R0dven 

og Mandalen r0ysta i mot, venteleg avdi dei ynskte a fa skulen 

til Eid. 

Den 20. sept, vart kj0pet avgjort. Skulen skulle betala 116 000 

kroner for huset med 10 mal jord og til overtaking 1. aug 

1919. 

Det store sp0rsmalet vart no korleis ein skulle fa nok pengar 

til a greia kj0pet og alle dei utlegg som matte til med naudsynlege 

forandringar pa huset og til inventar og anna utstyr. 

Det vart da sett i gang med ei st0rre innsamling over heile 

Romsdal. Det vart halde m0te, stemner og basarar, og det vart 

gatt med lister fra gard til gard. Kristoffer Eide og andre reiste 

og tala saka for skulen. Likevel kunne ein ikkje rekna med a 

fa inn alt som trongst i f0rste omgang. PS eit m0te i skuleradet 

10. juli 1919 hja Sivert Andreas Hjelset, som no var form, i indremisjonen, 

vart det vedteke a s0kja Bols0y Sparekasse omeit 

pantelan pa 50 000 kroner, og det vart skrive ut ein pantobliga- 

40 

Hovedhyyningen «Tryggheim^ pd Bj0?-set, skuleheim i 48 dr. 

sjon pa 35 000 kroner med S. A. Hjelset, K. Valved og Kr. Eide 

til kausjonistar. Ein ville be S. Pettersson og Edv. Ranvik om 

a skriva under seinare. 

Ein st0rre del av kj0pesummen vart staande som skuld til 

seljaren mot pant i eigedomen. Saleis fekk ein ordna medkj0p 

og overtaking av eigedomen til rett tid. 

5. SKULEN I EIGE HUS 

Det vart no eit heilt strev med a gjera huset*) ferdig til a ta i 

mot skulen om hausten. I kjellaren laut ein ordna med kj0kken 

og matsal, sl0ydrom og nokre andre rom. I f0rste h0gda var det 

ikkje sa mykje a gjera. Ballsalen som gjekk tvers over huset i 

vestre enden, vart sams klasserom og m0tesal. Matsalen pa 

nordsida av korridoren og eit anna rom pa s0rsida, vart vanlege 

klasserom. Nar det var festar og st0rre m0te, kunne ein 

opna d0rene og nytta begge desse roma og korridoren i samanheng 

med storsalen. Sa var det eit rom til daglegstove for elevane, 

og fleire andre rom og bustad for styraren. 

I andre h0gda laut ein dela nokre rom, og i tridje h0gda skulle 

det innreiast 15 elevrom og takast opplett pa taket pa begge 

langsidene. Pa vestre enden matte ein setja opp eit tilbygg med 

tropp og gang til storsalen og tropp opp til andre h0gda. F0rst 

den 23, okt. vart ein ferdig til a ta i mot dei nye elevane. 

Til vigslefesten den 9. nov. kom det meir folk enn huset kunne 

r0ma. Sekrt. i Det Vestlandske Indremisj.forb., G. Refstie, 

heldt vigsletalen ut fra Fil. 3.7-8: Kunnskapen om Jesus Kristus. 

Elles var det talar av fylkesmann Oddmund Vik, skulestyrar 

pa M0re Ungd.sk., Gudleik Kalsnes m.fl. 

Det var stor glede over at skulen no var komen under eige 

tak, med sa gilde hus pa ein slik fager stad. Det har vore sagt 

at ingen ungdomsskule i landet ligg sa fagert til som skulen 

var. Og slik som dot da lag til var det nosrast ein ynskestad for 

ein ungdomsskule. 

*) Hii.spt var 27 rn langt og 12,70 in breitt i to fnlle liogder og kvistrom i 

takhogda. Pa framsida og anstsida var det altanar, slik ein vil sja det av hi- 

letel. Midt gjennom huset pa langs gjekk det ein korridor med rom til begge 

sider som pa eit hotell. Ballsalen i vestre enden gjekk tvers over belle hnset 

og var 12,20 ni I. 6,70 m brei og 4 m hog. Fiillt innreidd hadde huset i alt 34 

rom, forntan roma i kjellaren. 

3 

41

Skuleradet 1927. 

N. B. Elvsaas. Edv. Ranvik. 

A. Berild. Kr. Eide. K. Valved. 1. Hungnes. 

F0rste aret var her husrom til 72 elevar, styraren m. fam., 

2 laerarar, 2 laerarinner, kj0kkenhjelp og gardsgut, sa plassen 

matte vera godt utnytta. 

Skulen forpakta garden og dreiv han i 2 ar. Det var oml. 80 

mal dyrka jord, og ein hadde 8—10 mj0lkekyr og host. Ein hadde 

og tilbod om a fa kj0pa l0ebygninga og meir jord. 

Gardsdrifta gav eit lite overskot, men det vart eit stort hefte 

for laerarane, og difor vart det slutt. 

6. SEINARE NYBYGGING OG KOSTNADER 

Skulen var ikkje ferdig for alle tider. Pa hovudbygninga laut 

ein syta for vedlikehald og ymse reparasjonar. I 1923 laut ein 

saleis ta ein st0rre kostnad pa verandaen. Nedste h0gda, som 

f0r var i tre, vart no st0ypt i belong og troppeinngangen gjort 

enklare. 

I 1922 tok ein til a arbeida for bygging av eit uthus med fj0s 

og lave, vedbu og andre uterom, og dessutan gymnastikk- og 

42 

sl0ydrom. Huset som var pa 18 X 8 m, vart bygt i 1926 ogkosta 

9500 kr. Av dette laut ein lana 4000 kr. Resten var innsamla, 

delvis fr& eldre elevar ved elevlaget. Mellom uthuset og skulebygninga 

vart det planert ein leikeplass som var 50 m. 1. 

1 1930 vart sp0rsmalet om 

a byggja styrarbustad dr0fta 

i skuleradet, men da skulda 

var tung a dragast med fra 

f0r, kvidde ein seg for a lana 

meir. Det var da tale om 

at Valved skulle kj0pa tuft 

og byggja huset omlag der 

Nordborg er, og sa leiga det 

bort til skulen mot ei arleg 

leige pa 900 kr. etter kontrakt 

pa 6 ar. Men i 1931 

gjorde indremisj. vedtak om 

a byggja huset sj0lv, og det 

Styrarbustaden, bygd i 1932. vart sett i gang ei innsamling 

til dette. Huset vart 

bygt i 1932 og kosta 12 338 kr. Innsamla 7309 kr. Lan 5000 kr. 

I 1930 ara var det ei sterk utbyggingstid ved ungdomsskulane. 

Det vart m.a. sett st0rre og meir allsidige krav til den praktiske 

opplseringa. Her matte ogsa Rauma Ungdomsskule f0lgja 

med om han ikkje skulle verta liggjande etter. I 1936 vert det 

da planlagt eit nybygg med gymnastikk- og m0tesal og fleire 

undervisningsrom til praktiske fag. Huset som skulle sta omlag 

dor Norborg er, skulle vera 25 m langt og 12 m breitt, og var 

kostnadsrekna til 16 000 kr. Det skulle etter planen sta ferdig 

i 1937. 

Elevlaget sette i gang ei 10 kr.-ruUing og fekk inn 4—5000 kr. 

Det drog likevel ut f0r ein kunne koma i gang med byggjing. 

Og sa kom krigen. Da hadde ein samla 8000 kr. Nybygget laut 

venta til etter krigen, og vart da reist pa ein annan stad og 

fekk heilt andre dimensjonar enn dei f0rste planane. 

43

Skuletunet omkring 1935. 

UNDER EIGE TAK 

So er du under eige tak 

— i eigen heim var hjartesak. 

Du som fra fprst i tankar hrann 

og sidan opp .som, r0yndnm rann. 

Det vakna stilt og h0yrdest smatt, 

men fram det steig til stort so hrdtt 

som nar dei tusen hekker sma 

seg samlar til den store d. 

So mange tak tilsaman lagt, 

dei voks seg fram til rom og makt. 

Det eine la seg attdt hitt, 

og alt tilsaman vart det ditt. 

Og Gud vav med og opna veg, 

for han til arbeid kalla deg. 

Han synte leid, og han gav rdd 

og attom stod i strid og dad. 

Vel er det enno mykje att, 

og vegen fram er enno bratt 

med mange tunge steg d gd 

f0r du til 7ndlet fram kan nd. 

Men dr for dr det sankar seg 

ein st0rre flokk i kringom deg. 

Og du vil veksa etter kvart 

og alltid strdla livsens bjart. 

For oss som kom deg metre nazr, 

du vart ein heim som er oss kjwr. 

Me mange minne har om deg 

der kvar me gar var eigen veg. 

Du star der fager, Ijos og blid 

i ly av gr0ne furulid. 

Og framom deg ligg fjorden bid 

og fjell som kringom er d sja. 

Og der du samlar om di sak 

kvart einast stort og lite tak. 

Og kvar ein tanke som deg ndr, 

og b0n — mot denne staden gar. 

So sta der alltid blid og Ijos 

og ver pa livsens ferd ein los 

for ungdom som pd vegen sin 

til dine salar s0kjer inn. 

Skrive til vigsleh0gtida 9. nov. 1919. 

Einar Berg. 

45

ANDRE BOLKEN 

PA KLEIVE KRIGSARA 1940—45 

Av Endre Hjelset. 

At Noreg vart rive med i andre verdskrigen i 1940, f0rde til 

omskifte i sa mangt her i landet. Det var sa heilt nytt og 

uvant dette a matte finne seg i at ei framand makt med vapen 

i hand gav ordrar og pabod som me skulle fylgje. 

Alt i mai manad i 1940 rekvirerte tyskarane skulen, og dei 

hadde han heilt til krigen slutta i 1945. I f0rsninga var det den 

gamle hovudbygninga og sl0yden dei tok i bruk, seinare og 

nokre rom i styrarbustaden. 

Skulestyrar Vagle freista fa bygningane frigjevne att til skulen 

skulle starte om hausten, men det nytta ikkje. «Herrefolket» 

fann dei tenlege til sine f0remal, og da var alle andre argument 

til fanyttes. Det var da ikkje anna a gjera, ein laut sja 

seg om etter ein lagleg skulestad ute i ei av romsdalsbygdene 

om ein ville halde skulen i gang. 

Kleive er ei heller stor bygd med bedehus, ungdomshus og 

mange st0rre og mindre bustadhus i eller ved sentrum, dessuten 

ligg bygda etter maten sentralt til i h0ve til byen og distriktet. 

Det vart difor gjor f0respurnad der inne om skulen 

kunne fa leige husrom. Det trongst kj0ken og matsal, skulesalar, 

hyblar for elevane og bustader for personalet. Det var nok ikkje 

sa liketil a finne rom til alt dette. Men folket der inne synte 

stor velvilje og hjelpte til best dei kunne for at skulen skulle 

kunne kome i gang. 

Kleive Indremisjon leigde ut bedehuset. Storsalen vart samlingssal 

og foredragssal, veslesalen klasserom. I huset til Peder 

A. Romuld ved sida av bedehuset var det sl0ydrom i kjellaren 

og Iserarbustad i f0rste h0gda. Nede i sj0lve midtpunktet for 

bygda var ein sa heldig a fa leige heile det store huset til J. 

1 

Elevflokken utanjor Kleive bedehus i 1942. 

Lyster. Det vart kalla «Skuleheimen», og her var det kj0ken 

med matsal, skulekj0ken, eit lite undervisningsrom og nokre fa 

hyblar. Noko av tida fekk ein og leige ungdomshuset, og det 

gav da rom til handarbeidssal og vevsal for jentene. Dei fleste 

av elevane budde sa i heimane rundt om i bygda. 

Det seier seg sj0lv at arbeidstilh0va var langt fra ideelle i 

denne tida. Trongt om plassen var dot bade for elevar, tenarar 

og laerarar. Som eit d0me kan ein berre nemne at skulekj0kenet 

hadde ei golvflate pa om lag sytten kvadratmeter. Dessutan 

var undervisningsrom, undervisningsmateriell og husvsere 

spreidde utover, slik at arbeidet vart bade tungvint og slitsamt- 

Men det gjekk. Alle gjorde sitt beste for a halde skulen i gang. 

Og kjende ein seg stundom tr0ytt og sliten, sag ein fram til 

den dagen ein skulle fa flytte attende til sj0lveigen grunn pa 

Bj0rset. At den dagen ville kome, kjende ein seg trygg pa. 

A skaffe mat til meir enn eit halvt hundre ungdomar i ei 

krigstid med streng rasjonering var nok ikkje alltid sa like til. 

46 47

Men det gjekk utruleg godt det og. Frk. Ingeborg Saeb0, som 

var kokke og husmor ved skulen denne tida, fortener stor takk 

saman med .skulestyrar Vagle for trufast innsats her. — Dei to 

f0rste krigsara hadde elevane full kost ved skulen. Men med 

dei knappe rasjonane som da var, synte det seg vanskeleg a fa 

kvotane til a strekke til. Det vart difor ordna slik at elevane 

fekk berre middag ved skulen. T0rrmaten heldt dei sj0lve. 

Dette var sikkert det beste for bade elevane og skulen slik tilh0va 

da var. 

Arbeidet ved skulen vart i denne tida drive om lag som elles. 

Ved sida av den vanlege ungdomsskulelina, var det ein realskuleklasse. 

Ungdomsskulekurset strekte seg over 24 veker og 

var til vanleg slutt til paske. Realskuleklassen heldt sa fram til 

i juni. Da gjekk del opp til eksamen som privatistar, og dei 

fleste gjorde det utruleg godt. 

Hausten 1944 kom ungdomsskulen ikkje i gang. Grunnen til 

dette var at nasistyremaktene stilte slike vilkar for a fa sette i 

gang vinterkurs det aret at styraren saman med skuleradet fann 

det rettast a la vere. Derimot starta ein opp med ein ny realskuleklasse. 

Skuleradet tolka dei gjevne f0resegnene fra styremaktene 

slik at det var h0ve til dette. Andrelasraren, cand. mag. 

Sverre Sasb0, og Endre Hjelset underviste i denne klassen. 

Nar elevane var spreidde pa hyblar rundt om i bygda, vart 

det nok ikkje slik samling pa arbeidet utanom skuletimane som 

nar dei bur i internat. Men ogsa desse ara var det faste m0tesamvasr 

og elevkveldar. Ja, i mange h0ve var det betre samling 

om denne sida ved arbeidet enn no, for det var tungvint 

og vanskeleg a reise, difor vart det gjerne lenge mellom kvar 

gong elevane for heim. — Og sp0r om dei ikkje hadde det triveleg 

der dei budde! Bade festleg og interessant var det sikkert 

nar ein laerar uventa stakk innom pa inspeksjon. Det gav h0ve 

til mang ein gild og rik samtale mellom elev og lasrar. 

Guds and var ofte nasr pa m0tesamvaer og andaktsstunder. 

Det var ungdom som vakna, unge som Gud fekk i tale. Ein vinter 

gjekk det ei vekking over bygda. Mykje folk gjekk pa m0ta. 

Bedehuset var fuUt kveld etter kveld. Talaren var Lars Singelstad. 

Fleire kom med i denne vekkinga, «0g noko fall i god 

jord og gav gr0de, sumt tretti fold, sumt seksti fold og sumt 

hundre fold.» 

48 

Ingen trudde vel i 1940 at det skulle ga mellom fem og seks 

ar f0r skulen fekk flytte attende til Bj0rset. Men det gjorde det. 

Da «framandfolket» forlet skuleeigedomen i 1945, sag det ille 

ut etter dei. Golva var nedslitne. Vaskefille hadde visst ikkje 

vore i bruk pa lange tider, for ein sag mest ikkje golvplankane 

for bere skit. Vidare var det hogd eller saga hoi i veggene pa 

mange av roma. Innbu sag ein ikkje stort til. Det ein ikkje 

hadde fatt raska med seg f0r tyskarane tok skulen, sag ein ikkje 

att no. Endatil vaskane og mykje av lysledningane var rivne 

ut. — Matsalen hadde dei i den siste tida brukt til lagerom 

for poteter og gr0nsaker. No lag mykje av dette att der, rote og 

illeluktande. 

Det tok sj0lvsagt lang tid a fa sette alt dette i brukbar stand 

igjen. F0rst pa nyaret i 1946 kunne skulen flytte attende til sin 

eigen heim. 

Ei vanskeleg tid hadde desse ara vore pa mange matar, men 

ein kjende og noko av gleda og rikdomen ved a fa lov til a sta 

i eit saarbeid for Gud midt i ein ungdomsflokk i ei ulvetid. 

Sa signe da Gud den gode sad, 

Til groren ein gong er mogen! 

49

TREDJE BOLKEN: 1945—67 

UTBYGGINGA AV SKOLEN 

Av Johs. O. Bondevik 

Da siste verdskrigen slutta, og tyskarane hadde lagt vapena 

ned, var hovudbygningen pa Rauma berre eit skjelett. Alt inventar 

var 0ydelagt — alt utstyr pa kj0kenet var borte. Det var 

som a ta til heilt frk nytt. Sa matte styrar og skolerad ta fatt 

og pr0va a skaffa det mest naudsynlege til hyblar, kjciken og 

matsal. Det var mesta ikkje varer a fa av noko slag, men gleda 

over at vi hadde fatt fred i landet, hjelpte oss til a sja bort fra 

vanskane, og vi hadde Isert a stilla krava ned under krigen. 

Da vi kom til Rauma f0r.st i august manad 1946, var det ikkje 

sa mykje .sengklede at vi hadde nok til tenarpersonalet ein gong. 

Elevane matte ta med seg tallerkar, kopp, kniv. skei og gaffel, 

og pa festane heldt folk seg sj0l med kaffikoppar. Men vi fekk 

det da til a ga, og dei fleste var n0gde trass i dei primitive tilh0va. 

Men primitivt var det. 

Da dei skulle setja skolen i stand att etter tyskarane. fekk dei 

kj0pa ein del nye, sma omnar til hyblane, men ogsa mange gamle 

og darlegR vart lappa saman slik at ein fekk oppvarming pa 

alle roma. Etter gangane lag det mange meter lange omnsr0yrer. 

og ofte kunne ein sja eldslogen i sk0ytane nar det var kaldt, 

og elevane fyrte pa det beste med bj0rkeved. Men fyr tok det 

ikkje i huset den gongen, og det var ingen som forlanga oppegaande 

brannvakt da. 

Det var innlagt spring i «Tryggheim», men vatnet fekk vi fra 

eigen brunn nokre hundre meter ovanfor skolen. Hausten 1946 

vart det svsert tort, og da det leid pa vinteren, minka vatnet i 

brunnen faretrugande. Men det vart mykje sn0, og sa sende vi 

elevflokken ut pa gardsplassen med vaskefata sine. Sa fylte dei 

sn0 i fata og smelta pa omnen, sa dei fekk ein skvett a vaska 

seg i . Det som var att av brunnvatnet, matte reserverast til 

kj0kenet. 

50 

Det brenselet som var innkjppt om sommaren, tok snart ende. 

Utetter vinteren matte vi ta til takke med ra ved. Han kom 

med sn0 og is pa direkte fra skogen. Sa matte vi finhogga noko 

til tenningsved og t0rka han i steikeomnen f0r det var von om 

a fa det til a brenna. 

oFra den ene til den andre^. Veden skal i hus. 

Utetter vinteren minka det faretrugande med den elektriske 

krafta ogsa. Lyspasrene fekk meir og meir maneskinsfarge, og 

etter Jul var det m0rkt. Vi matte da nytta petroleumslamper 

pa hyblane og petromaxlykter i salane. Den eine vansken etter 

den andre melde seg, men vi kom oss likevel igjennom vinteren 

med helsa og hum0ret i behold. Under krigen var vi vane med 

det som var sa mykje verre, og gleda over at vi after kunne 

pusta fritt i landet vart, hjelpte oss gjennom vanskane. Men 

seinare sa vi ofte at den skolevinteren tok vi «svennepr0ven» 

som styrarfolk pa Rauma. 

I dei n^raste ara som fylgde, fekk vi lagt inn oljefyringsanlegg 

i . Og da vi fekk tilkopling til Molde Vassverk, 

fekk vi lagt inn varmt og kaldt vatn over heile bygningen. 

Etter kvart som det vart varer a fa kj0pa. har sa inventar og 

utstyr auka til vi no har fullt utstyr til over 100 senger og servise 

til nokre hundre menneske. 

51

Skolen hadde i 1946 berre 

styrarbustad, uthus, eit stabbur 

og hovudbygningen 

«Tryggheim», der vi hadde 

internat for bade jenter og 

gutar, l^rarbustader og alle 

skolesalar med unntak av 

sl0ydsalen. Sl0yd hadde gutane 

i 2. h0gda i uthuset. I 

styrarbustaden budde styraren 

med familie, der var skolen 

sitt kontor, og der matte 

vi ogsa plassera 9 elevar. 

N okre gutar fekk vi leiga 

hyblar til utanom skolen. Pa 

den maten greidde vi a skaffa 

plass til Iterar- og tenarpersonalet 

og 60—70 elevar. 

Men trangt og vanskeleg var 

det, og skulle skolen ha no- 

VinteTstemning ved stahhuret framtid, matte ein snar 

ast mogeleg byggja meir. 

Det gamle uthusbygget var kaldt og darleg, og hadde helseradet 

kome pa inspeksjon, er det berre sp0rsmal om vi hadde fatt 

nytta sl0ydsalen. Elles var det mange som hadde tilhald i uthuset. 

Saerleg om vinteren var det eit yrande liv — av rotter. 

Vi kalla snart inn til radsm0te om byggesaka. Tidlegare skolestyrar 

Olav Vik0ren fra Bergen var med oss, og han tala 

overtydande om at no matte ein ta eit krafttak om skolen skulle 

ha nokor framtid. Dei fleste var positivt innstilte, og snart 

vart det sett i gang pengeinnsamling, og arkitekt Olav Solheim 

i Alesund vart engasjert. Men vegen fram var tung og lang. 

Etter krigen hadde skolen ei skuld pa ca. 100 000,— kr. og ingen 

pengar i kasse eller fond. Dei f0rste ara etter krigen var 

det urad a fa byggjel0yve. Styraren var fleire gonger i Oslo og 

vtija kontor etter kontor. Etter kvart vann vi 0yra for byggjeplanane, 

og alle skj0na etter kvart at skolen hadde den aller 

stprste trong for nybygg. Formannen i Skoleradet, N. B. Elvsaas, 

var oite i Oslo den tida, og stundom var han med nar vi 

gjekk pa «tiggargang» hja styremaktene. Ja, vi fekk engasjert 

52 

odelstingspresident Olav Oksvik ogsa til a hjelpa oss. Til slutt 

lukkast det. Det var ein stor dag. Sa lett i sinn har eg visst aldri 

lagt Oslo bak meg som den dagen vi hadde fatt lovnad om 

byggjel0yve. Men sa var det pengane. Vi matte nytta bade den 

eine og den andre innsamlingsmaten. Musikklaget ved skolen 

var ute pa ein lang turne, Raumakvartetten gjorde sitt, Indremisjonslaga 

og I.U.F. vart engasjerte, og mange var flinke a 

ofra. Somme syntest nok at det vart i meste laget med pagang 

etter pengar, men vi hadde ingen annan veg a ga dersom ikkje 

skulda skulle verta alt for stor. 

Entreprenpr Arthur Birkeland fra Fana tok byggjearbcidet 

pa seg. Han var knytt til Det Vestlandske Indremisjonsforhund 

og hadde reisinga av «Nyborg» ved sida av forkynnargjerninga. 

Sommaren 1953 gjekk maskinane 

i gang med utgraving 

av tomten. Det var ein 

stor dag for mange.

innviing av huset og kunne ta alt i bruk. I «Nyborg» hadde vi 

forutan hyblane fatt to fine laerarbustader, ny sl0ydavdeling, 

stor matsal med romsleg kj0kenavdeling, klasserom og stor 

fest- og gymnastikksal. Det var ei veldig «landevinning», og 

gleda var stor. Pa innviingsdagen str0ymde folk til fra heile 

Romsdal. Formannen i Det Vestlandske Indremisjonsforhund, 

stortingsmann Nils Lavik, heldt festtalen. Dessutan var det tale 

av statens tilsynsmann for folkeh0gskolane, Kristen 0rbeck 

Srirheim, m.fl. Dei store salane var heilt sprengfulle. Vi rekna 

ut at vi trengde inn mellom 700 og 800 menneske den dagen. 

"iYyborgfs, ferdig 1955. 

Sidan har salane vore fylte gong etter gong til huslydkveldar, 

festar og storm0te. 

Hyggeleg hadde det ofte vore i det gamle «Tryggheim» ogsa. 

54 

Skuletunet 1957. 

men du sa trongtl Vi kunne sla saman tre salar, men folk matte 

ofte sta i korridoren og sitja i trappene opp til 2. h0gda. Nar 

vi slo ring om juletreet, matte vi ga gjennom to salar og korridoren. 

No hadde vi vunne eit langt steg framover. Det var heilt 

andre arbeidsvilkar for alle pa skolen. Men utviklinga i skolesektoren 

gjekk fort, og vi som hadde arbeidet pa skolen, skj0na 

snart at vi matte enno lenger fram. Smatt om senn let vi dette 

skina igjennom. Mange syntest nok at no fekk det greia seg 

for lange tider, og ein matte difor ga varsamt til verks. Men 

etter kvart mognast den nye byggjesaka, og vi fekk reist 

«Nordborg» som stod ferdig i 1962. Her hadde arkitekt Knut P. 

Bugge levert teikningane, og byggmeister Knut Hamre hadde 

teke pa seg byggjearbeidet. I «Nordborg» fekk vi nokre klasserom, 

2 Iserarinnebustader, 1 god Iserarbustad og nokre hyblar 

for jenter. 

«Nordhorg», ferdig 1962. 

No var det meininga a greia seg for mange ar framover. Men 

sa kom den nye og strenge brannvernlova av 1/7-63, og vi fekk 

anna a tenkja pa. Da branntilsynet hadde inspisert «Tryggheim». 

fekk vi sa mange pabod om reparasjonar og istandsetting 

at bade Styret for Romsdal Indremisjon, Skoleradet og vi 

som stod midt oppe i arbeidet, fann det uforsvarleg a leggja sa 

mykje pengar i det gamle bygget som trass alle pakostingar 

55

aldri kunne verta tenleg og tidh0veleg. Difor matte vi «bita i 

det sure eplet» og ta til med planlegging av nybygg att. Vi fekk 

f0rebels nytta «Tryggheim» til internat mot a skaffa ein del 

ekstra brannutstyr og ha oppegaande brannvakt kvar natt 3. 

h0gda vart nytta. Slik har vi no hatt det gaande pa tredje aret, 

og det seier seg sj0l at desse tilh0va matte ein pr0va a koma 

bort ifra snarast rad var. Men lett var det ikkje a koma fram 

no heller, og planane voks under utforminga. Krava til eit moderne 

internat og til undervisningsrom er langt st0rre enn da 

vi bygde «Nyborg» og «Nordborg». Dessutan ville Departementet 

skilja undervisnings- og administrasjonsroma ut i eit saerskilt 

bygg. Ved nye og moderne skolar vert det no gjerne bygd 

symjehallar, og da tilh0va lag saers godt til rette for symjehall 

mod rimeleg kostnad i underetasjen av internatbygget, tok vi 

liksa godt med det ogsa. A reisa kapital denne gongen var det 

store og vanskelege sp0rsmalet. Det er ikkje mange laneinstitusjonar 

som star til radvelde for skolar som var, og da pagangen 

etter kapital er stor over alt, var det rett eit slit a koma sa 

langt at kapitalen var sikra, og vi kunne ga i gang. Mange gonger 

var ein freista a gi opp. Arkitekt Knut P. Bugge har teikna 

dei to siste bygga ogsa, og denne gongen vart arbeidet bortsett 

pa hovudentreprise. Firmaet Leren og Simonsen fekk oppdraget. 

To store og moderne bygningar vart saleis siste tilvoksteren 

pa Rauma Ungdomsskole. 

Byggjesummen vart denne 

gongen ca. 2 millionar 

kroner. Mange av skolen sine 

vener har vore flinke a ofra 

denne gongen ogsa, men dk 

utbygginga av skolen har gatt 

f0re seg sa a seia i eitt etter 

krigen, kunne ein ikkje rekna 

med nokor stor innsamling 

denne gongen. Lanesummen 

vart saleis stor, og det 

vil nok tyngja arbeidet i 

framtida. No er heile skolen 

56 

Bondevik og Hjelaet atuderar 

teikningar til nybygg. 

nyreist etter krigen med unntak 

av styrarbustaden som 

vart bygd i 1932. Det f0regar 

ei veldig utbygging og modernisering av folkeh0gskolane over 

heile landet. Det er saleis ikkje saermerkt for var skole at vi 

har hatt veldige pakostnader. Likevel kan ein vel seia at Rauma 

no star seg godt i samanlikning med dei fleste. 

Forutan det gamle uthusbygget er to andre bygningar borte 

fra skoleomradet. Stabburet matte bort i 1963 etter at «Nordborg» 

var ferdig. Han som kj0pte det, ville flytta det heilt. 

Ei vinternatt var det etter mykje strev kome pa lasteplanet 

til ein stor bil. Det skulle innover Fannestranda medan trafikken 

var liten om natta, og alt gjekk godt til bilen nadde brua 

over elva pa L0nset. Da bikka stabburet over og hamna i elva 

der det vart liggjande i tusen betar. Med stabburet vart ein liten 

koseleg idyll borte fra skolen. 

Byggenemnd jor dei siste nybygga. Fra v.: Andreas Ellingsgdrd, 

Endre Hjelset, Johs. O. Bondevik, Otto N0st, Martin Skar. 

Men verre kjendest det a skilja seg fra «Tryggheim», der vi 

hadde hatt sa mange gilde og rike stunder. Det var ikkje berre 

vi pa skolen som syntest det var leitt at bygget matte bort, men 

4 

57

vi sag oss ingen annan utveg. Hadde ikkje «Tryggheim» statt 

pa den beste og mest sentrale stad i skoleomradet, ville vi nok 

pr0vt og teke vare pa den stilreine, ssermerkte og vakre bygningen 

og brukt noko av han. Men vi kunne ikkje plassera dei nye 

bygningane i ein utkant av eigedomen. Det ville skolen ha lidd 

for i all framtid. SS ille som vi syntest det var, matte vi difor 

ta avskil med gamle «Tryggheim» og selja det til nedriving. 

«Tryggheim» var bygd i 1887 og hadde heile tida vore skolen 

sitt andlet utetter. 

Eter krigen har vi fatt kj0pt nokre mal jord av Rolf M0ller 

og lagt til eigedomen, slik at skolen no rar over ca. 17 da. Det 

er ikkje ein kvadratmeter for mykje no etter at skolen vert 

meir og meir innebygd. 

Sa langt ein kan sja det no, er skolen godt utstyrd og vel utbygd 

til a ta imot dei unge som vil ga pa Rauma. Kva framtida 

har i sitt fang, er det ingen gjeve a vita visst i dag. 

Ma Guds signing kvila over skolen no og alle dagar. 

0KONOMISKE TILH0VE 

Av Johs. O. Bondevik. 

Det f0rste aret skolen heldt til pa Hjelset, matte Indremisjonen 

bera alle utlegg aleine. Andre aret fekk skolen noko tilskot 

fra stat eg fylke, men ikkje nok. Dei to ara vart det innsamla 

kr. 23 500,—, og dette gav jamvekt i rekneskapen. 

Sidan skolen kom til Bj0rset, har stat og fylke — med unntak 

av krigstida 1940—1945 — betalt alle ordinaere laerarl0ner 

og leige for alle undervisningsrom etter ein viss takst. Det som 

da vart att pa Indremisjonen, var drifta av internatet, vedlikehald, 

avdrag pa skuld og all nykostnad 

Fra 1. juli 1964 betaler stat og fylke renter for verdien av 

elevheimen ogsa. Ungdomsskolane (folkeh0gskolane) har alltid 

sett internatet som eit viktig hjelpemiddel i oppsedingsarbeidet. 

og difor ein viktig del av sj0lve skolen. Det var difor eit 

stort framsteg da det offentlege tok konsekvensen av dette og 

tok elevheimen med i den kapitalen stat og fylke betaler renter 

for. 

58 

Da Bj0r5et vart kj0pt til skolestad, matte Indremisjonen betala 

kr. 116 000,—, og det gjekk med ca. kr. 50 000,— til a gjera 

den store bygningen i stand til internatskole. 

Uthuset som vart bygt i 1926, kosta kr. 9 500,—, og styrarbustaden 

kom i 1932 pa kr. 12 300,—. Alt dette er berre smapengar 

mot det ein er van med i dag, men den norske krona var 

"Storo i dei dagar. Til samanlikning kan ein ogsa nemna at 

elevane til vanleg fekk fullt opphald i 24 veker for ca. kr. 330 

f0r siste krigen. 

Skoleradet 1949. 

Og seinare har ein kvart ar samla inn pengar. Da ^^Veneringen>> 

vart skipa for ca. 10 ar sidan, kom ein del av gjevartenesta 

inn i faste former. Kvar haust gar det ut skriv og giroblankett 

til dei som er med i «Veneringen». Det har skaffa skolen 

kr. 6000, kr, 8000,— kvart ar. Dessutan har skolen saman 

med Elevlaget gjennom fleire ar hatt basar eller utiodding. 

KoUektar pa festar og tilstellingar og turnear kringom i distrik- 

59

tet gjev ogsa ein del pengar til skolen. Og pengane har ein sakte 

hatt bruk for. Da skolen fekk flytta inn att i eigen heim etter 

tyskarane, gjekk det med ca. kr. 112 000,— til a fa han i 

brukande stand att. Sidan har det fleire gonger vore store pakostnader, 

scerleg i «Tryggheim». 

I 1952 fekk vi lagt inn oljefyringsanlegg i den store bygningen. 

Det kom pa ca. kr. 42 000,—. 

I 1957 vart det lagt inn varmt og kaldt vatn pa alle hyblar, 

og vi fekk vassklosett i 2. og 3. hdgda. Denne kostnaden kom pa 

ca. kr. 40 000,—. 

Da alle golva i «Tryggbeim» var sterkt nedslitne, fekk vi litt 

om senn lagt vinylflisar over alt — det aller meste ved eiga 

hjelp. Skulle ein ha nytta leigd mannskap, ville det gatt med 

mange, mange tusen kroner. No vart det etter maten rimeleg, 

sj0l om utteljinga var stor. 

Tyskarane hadde nok betalt leige for skolen, og etter mykje 

strev lukkast det ogsa a fa kr. 25 000,— av staten, dette som 

vederlag for 0ydelegginga pa skolen. Sj0l om det berre var lite 

i h0ve til skaden, vart det i alle h0ve ei hjelp til vidare modernisering. 

Da «Nyborg» vart reist i 1953—1955, greidde ein a samla inn 

ca. kr. 345 000,—. Av dette gav Bols0y kommune kr. 35 000,—, 

og andre kommunar kom til med kr. 2 300,— til saman. 

Bygningen koster ca. 800 000,— kr. 

^Nordborg* kosta i 1962 ca. kr. 340 000,—. I byggjeperioden 

fekk vi samla inn ca. kr. 40 000,— mellom kristenfolket. Dessutan 

fekk vi eit ekstratilskot av fylket pa kr. 20 000,— og fra 

Bols0y kommune kr. 10 000,—. Fra andre kommunar kom det 

til saman kr. 6850,—. 

Til dei to siste nybygga har vi i gang ei jubileumsinnsamling. 

I skrivande stund har vi nadd ca. kr. 80 000,—. Vi vonar i alle 

fall a runda dei kr. 100 000,— f0r vi har innviing av nybygga. 

Medan gjelda er mest tyngjande, er vi lova eit ekstra driftstilskot 

av fylket og Molde kommune pa kr. 20 000,—. Dette tilskotet 

skal nedtrappast etter kvart som lana vert amortiserte. 

60 

P 

Nils B. Elvsaas. Mangedrig 

medl. og jorm. i skoleradet. 

Det har ofte vore sp0rsmal om 

hjartelag og offersinn hja skolen 

sine vener i desse 50 ara. Det er 

ikkje smasummar som har vore 

innsamla. Ved jubileumsh0gtida 

h0ver det a seia ei varm takk til 

alle som har vore med, til dei som 

kom med dei sma summane — og 

til dei som hadde rad og hjartelag 

til a gje st0rre gaver. Sa lenge 

vi har ,ein stor veneflokk som er 

viljug a bera skolen fram bade i 

sine bpner og med sitt offer, cr 

det lett a arbeida, og ein kan sja 

framtida i m0te med von og tru. 

Til slutt eit samandrag. Etter krigen har vi hatt desse kostnader; 

«Nyborg» ca. kr. 800 000,— 

«Nordborg» « « 340 000,— 

Utviding av eigedomen, innkj0p av 

inventar og undervisningsmidlar, 

reparasjonar og modernisering « « 350 000,— 

Dei to siste nybygga « « 2 000 000,— 

Til saman kr. 3 490 000,— 

Da krigen slutta i 1945, hadde skolen ei gjeld pa ca. kr. 

100 000,—. No er ho ca. kr. 2 000 000, ein auke pa kr. 

1 900 000,—. Skal ein byggja ein heilt ny skole pa Rauma sin 

storleik i dag, vil kostnaden verta over 5 millionar kroner. 

61

Planskisse av skuletunet 1967. 

Skisse av dei to siste bygga. 

Til v.: Jenteinternat, hibliotek og lesesal, peisstove, symiehall. 

Til h.: Adrninistrasjons- og skolehygg. 

62 

PEDAGOGISK UTVIKLING 

Av Ingvar Mjatveit. 

Aret 1912 var pa fleire matar eit merkear i den kristne ungdomsskulen 

si soge. Professor Ole Hallesby skreiv da seks velkjende 

artiklar om

tok opp arbeidet og til dei som gjekk inn i tenesta der. Ein vaga 

rekna meir med andeleg kvalitet enn med perfeksjonert utdaning. 

Det er verdt a merka seg kor h0gt grunnleggj arane 

sette kallet, og kva omsorg dei hadde for at lasraren matte leva 

i det, slik det kjem til uttrykk i § 1 i instruksen som er sitert 

ovanfor: 

«Ihukommende Frelserens ord: «Uden mig kan I slet intet 

gj0re,» maa lsererne alltid minde sig selv at den f0rste og 

viktigste betingelse for at deres gjerning skal kunne lykkes, 

Gud til sere og de unge til sandt gavn, er at de selv daglig 

gaar i skole hos vor herre Jesus, for hos ham, mestercn over 

alle mestre i oppdragelseskunst, at s0ke stadig 0ket dyktiggj0relse 

for sitt ansvarsfulde kall.» 

Dette gjev uttrykk for at det st0rste aktivum laeraren hadde 

a m0ta dei unge med, var eit andeleg liv, halde oppe i sann 

gudsfrykt. 

KURS OG L^REPLANAR 

Vinterkurs. 

Fra skulesalen 1938. 

Skulen hadde fra starten av 24 veker vinterkurs, vanlegvis 

mellom f0rste del av oktober og paske. I mange ar framover 

var det hovedkurset ved dei fleste ungdoms- og folkeh0gskular. 

Pedagogisk sag ein det som ein f0remon a ha eit konsentrert 

kurs i vinterhalvaret. Men elevtilgangen og 0konomien lag 6g 

til grunn for denne ordninga. Da dei fleste av elevane kom fra 

64 

landsbygda, matte ein ta omsyn til at dei skulle vera med pa 

haust- og varonna heime pa garden. 

Fra 1924 var det minkande s0knad til skulen, og ein var inne 

pa tanken a korta kurset ned til 5 manader, og saleis gjera det 

0konomisk lettare for ungdomen a koma. Men tanken kom ikkje 

til r0yndom. Ein valde heller a leggja om Isereplanen noko. 

Varkurs. 

I april 1920 lag det f0re godkjend plan for «det praktiske 

jentekurset». Det skulUe vara i 10 veker, 6 veker om varen og 

4 veker om hausten. Hovedvekta vart lagt pa praktiske fag: 

Kj0kenstell, handarbeid og hagestell, men 12 t. for veka skulle 

nyttast til teoretisk opplsering. Samstundes med det praktiske 

kurset vart det lyst ut eit teoretisk varkurs for bade gutar og 

jenter. Det skulle vara i 6 veker, og ein tok sikte pa a f0rebu 

Lcerarpersonalet 1949. 

Sitjande fra v.: Ingeborg Hungnes Kosberg, Hilda Midttun, 

Rannveig Standal Skotte. Staande fra v.: Alf Kopperdal, Peder 

Vagle, Johs. 0. Bondevik, Ditlef Monstad. 

65

ungdom som ville vidare pa mellomskule, laerarskule eller 

landsgymnas. 

Ar om anna var det vanskeleg a fa nok elevar til varkursa. 

I den f0rste ti^rsbolken vart det halde tre praktiske jentekurs 

og eitt teorikurs. Seinare vart det og langt mellom kursa. Men 

fra 1947 kom dei praktiske varkursa i gang att, og gjekk kvart 

ar til og med 1962, da hovudkurset vart utvida til 33 veker. I 

1960 tok ein opp att det teoretiske varkurs. Det tok no og sikte 

pa a f0rebu dei som ville pr0va opptaking pa 4-arig laerarskule 

eller landsgymnas. I 1962 vart det skipa til eit saerskilt formingskurs. 

Denne varen var det saleis praktisk kurs, formingskurs 

og teorikurs. 

I april 1961 vart det sett i gang eit 5 mnd. husmorvikarkurs, 

som gav godkjend utdaning for husmorvikarar. Dette 

kurset vart lagt opp i samrad med Sosialdepartementet. 

Realskuleklassar. 

Da realskulen voks fram til a bli det st0rste allmenndanande 

skuleslag etter folkeskulen, var det somme ungdomsskular 

som tok opp tanken om a skipa eigne realskuleklassar. Pa den 

maten kunne ein fa inn ungdom som elles ville ga ungdomsskulen 

forbi, meinte ein. Dessutan hadde mange tru for at ei 

slik ordning ville styrkja skulemilj0et. I oktober 1935 gjorde 

skuleradet vedtak om a ta opp elevar til ein realskuleklasse 

som skulle ta eksamen etter to ar, og aret etter vart ein klasse 

sett i gang med 18 elevar. 

Tanken bak vedtaket var i f0rste rekkje a sikra elevar i ei 

tid med liten s0knad. Ein sag pa tiltaket som ei pr0veordning, 

og f0rste aret skulle elevane vera saman med dei andre ungdomsskuleelevane 

i flest mogelege fag. Lektor Asgaut Bore 

vart tilsett som timelserar med tanke pa realskuleklassen. Dei 

som tok eksamen, gjekk opp som privatistar og vart oppmelde 

ved Molde komm. h0gre allmennskule. 

R0ynsla synte etter kvart at realskuleordninga ikkje berre 

var av det gode for skulemilj0et, og da styresmaktene ikkje 

lenger ville godkjenna kombinasjonen ungdomsskule — realskule, 

vart det ei ordning som gjekk ut ved alle slike skular. 

I alt var det 126 elevar som tok realskuleeksamen pa Rauma, 

dei siste i 1947. 

66 

Utviding og nyare kursskipnad. 

Mot slutten av 1920-ara 

vart fleire teoretiske utdaningsvegar 

stengde, og det 

vart meir aktuelt a gjera seg 

dugande i praktiske yrke. 

Dette f0rde til at det vart 

gjeve st0rre plass til praktiske 

fag. Jordbruksfag hadde 

heile tida vore med i fagkrinsen. 

Fra 1927 vart det 

gjeve 12 t. for veka opplaering 

i praktiske fag. At sko- sl0yden. Koperdal gjev 

fhkking og praktisk elektri- og rettleiing. 

sitetslsere kom med i fagkrinsen, 

seier litt om allsidig opplsering. 

Gunhild Flesja underviser i tekstilforming. Forming i leire. 

Fra 1946 vart det skipa praktisk line for gutar og jenter. Denne 

ordninga styrkte s0knad og opplsering og har hatt ein sikker 

plass i opplegget fram til i dag. Ved sida av ein kjerne av 

allmenn-teoretiske fag far jentene pa denne lina opplaering i 

handarbeid, vev og kj0kenstell. Gutane far tilsvarande timar i 

tresl0yd og maskin- og motorlaere. 

I dag gjer nye pedagogiske synsmatar seg gjeldande pa praktiske 

emne, uttrykt i ordet forming. Ein ser ikkje lenger sa my- 

67

kje pa nyttemomentet i opplseringa, men legg heller vekt pa 

skapande verksemd som l0yser ut evner og anlegg og fremjar 

estetisk sans. Med dette vil ein styrkja personleg mogning og 

vokster. Difor er forming integrert i heile undervisningsplanen. 

Saleis er alle elevane ved skulen med pa denne opplaeringa. 

Ein er ikkje her bunden berre til tradisjonelle handarbeidsfag, 

men tek i bruk ulike materialar og aktivitetar. Skulen har 

t.d. moderne keramikk-omn. I dag arbcider 1 husstellaerar og 3 

laerarar i praktiske fag med forming i full post. 

68 

Denne og dei to neste sidene: Handarbeid, forming 1966/67. 

69

Andredrs-kurset. 

I September 1954 vart det lagt fram ei stor innstilling av H0gskulenemnda 

(Stein Fossgard, Ottar Nesje, Aslak Torjusson), 

som tok f0re seg ein analyse av folkeh0gkulen og staka opp 

retningsliner framover i ei ny tid og ein ny skulesituasjon. Her 

vart da andrears-kurset peika pa som eit alternativ. Dette skulle 

vera for slike som hadde gatt folkeh0gskule eller realskule 

f0r, eller hadde tilsvarande kunnskapar. 

Heilt fra starten av var det ein og annan som gjekk to vintrar 

pa ungdomsskulen, stundom praktisk line eitt ar og teoretisk 

line eit anna ar. Men i det store og heile hadde elevane 

berre 7 ars folkeskule og nokre framhaldskule fram til 1950ara. 

Etter den tid kom det fleire og fleire med meir utdaning. 

70 

1 

Sa kom andrears-kurset i gang i 1957. Dei med realskule har 

gjerne s0kt denne klassen, saman med slike som har gatt pa 

Rauma f0r eller pa ein annan folkeh0gskule. Ein kan saleis seia 

at andrears-kurset har heva kunnskaps- og mogningsnivaet i 

det heile. 

Elevane i denne klassen tok gjerne sikte pa vidare utdaning 

i teoretisk lei. Det har synt seg at andrears-kurset har vore til 

saerleg hjelp for dei som skulle inn pa sjukestellskular eller 4arig 

laerarskule. Sidan 1951 har det ved kvart hovedkurs vore 

ei gruppe med jenter som har fatt saerundervisning med tanke 

pa sjukestellct. No er des.se timane lagt inn i planen for andrearskurset. 

S0knaden til andrearskurset har stadig vore aukande. 

Fra 24 til 33 veker. 

Etter som endringar i skuleverket gjorde seg gjeldande i 

1950-ara, og nye utdaningsvegar opna seg, vart det fleire skular 

som utvida det tradisjonelle vinterkurset pa 24 veker. Det var 

ikkje lenger turvande a ta sa mykje omsyn til at elevane skulle 

vera heime og hjelpa til i onnene haust og var. Krava til skulen 

auka i pakt med krava til meir utdaning i det heile. Med 

utviding til 33 veker kunne ein rekna kurset til eit mer fullverdig 

skulear. Fra og med skulearet 1962/63 vart denne kursskipnad 

gjort gjeldande pa Rauma. Fra den tid har det vore 

berre eitt kurs for aret. 

Ordninga med 33 veker vart i «Reglement for folkeh0gskolane» 

fra 1965 gjort gjeldande som minstemal pli samla arskurs. 

YTRE RAMME — INDRE STRUKTUR 

Med skiftande tider f0lgjer nye krav til internat- og undervisning.sstandard, 

og nye arbeidsmatar vert tekne i bruk. Skulen 

ma alltid freista a vera pa h0gd med tida, utan a tapa feste 

i si eiga malsetjing. Nye emne og arbeidsmatar ma pr0vast pa 

heilskapen i oppsedings- og opplaeringsarbeidet. Studiearbeidet, 

som har hatt fast plass i undervisninga pa var skule sidan 1952, 

kan sta som d0me pa ein tenleg arbeidsmate. Gode arbeidsvanar, 

sj0lstendig arbeid og samtale0ving er moment som forsvarar 

ei slik form. 

71

Det kan synast som om aktivitetskravet er kome sa sterkt i 

framgrunnen i var skulegrein at det gar ut over ei indre samling. 

Men vi kan gle oss over at det star oss fritt a realisera 

den pedagogiske malsetjinga vi har. I «Reglement for folkeh0gskolane» 

av 2. august 1965 heiter det m.a. i § 5: 

«Kursa, som skal vera allmenndannande, kan skipast med 

vekt pa einskilde fag og fagkombinasjonar, bade teoretiske og 

praktiske. Pa slike kurs ma det til vanleg vere minst 24 veketimar 

i fag som norsk, litteratur, historie, samfunnskunnskap, 

psykologi, religion og etikk, filosofi, naturfag o.l.» 

Det vert her lagt vekt pa det allmenndanande, men det star 

den einskilde skule fritt a velja sin eigen veg innafor denne 

ramma. Mange av desse timane som er nemnde, vert pa var 

skule nytta til foredragstimar. I det ligg det og eit ynske om 

at skulen skal vera skulen med «det levende ord.» 

Rauma Ungdomsskule er programfesta til a sta mellom dei 

skular som har teke pa seg a f0ra kristeleg og annan god kulturarv 

vidare til nye slekter. Heile arbeidsplanen skal tena 

denne heilskapen. Det er til sist ikkje kunnskapsmengda, men 

andsinnhaldet i timar og samvser som skapar grunnlag for 

vekking og personleg tileigning i tru og overtyding. 

Elevs0knad. 

I desse 50 ar har omlag 3 700 

elevar gatt eitt eller fleire kurs 

ved Rauma Ungdomsskule. Dei 

fleste var ungdom fra bygdene i 

Romsdal, men kvart ar var det 

ein flokk fra Sunnm0re og Nordm0re 

og. I dei seinare ara har fleire 

og fleire kome fra andre fylke. 

1 ei oppgave for dei ti f0rste ara 

syner det seg at 65 % av elevane 

kom fra gardbrukar- og fiskarheimar. 

Det tilsvarande tal for skule- Syskena B0. Alle har gdtt 

aret 1966/67 er 30 %, medan 40 % Rauma. Olaug (i midten) 

av elevane dette aret kjem fra ^^^^ 1966/67. 

industri-, funksjonser- og serviceyrke. 6,5 % har f0resette som 

er sj0lstendig nasringsdrivande, og 23,5 % grupperar seg ikring 

72 

andre yrke. Dersom ein deler geografisk, kjem 22 ''/< av denne 

elevflokken fra byar og industristader. 

Ungdomsskulen har heile tida vore noko av ein syskenskule. 

Far og mor ville gjerne gjeva borna sine ein vinter pa ungdomsskulen, 

og sa sende dei hit den eine etter hin. I somme 

heimar fekk alle sysken denne gava. Etter som skulen fekkar 

til, kom ungdom av andre generasjon med i elevflokkane. Mor 

og far hadde gatt skulen, og no sende dei barna i veg etter som 

dei fekk alder til det. Dette er eit interessant trekk i s0knadsbiletet. 

I 1966/67 har 5 elevar mor eller far som har gatt skulen. 

14 elevar har hatt 1 sysken her, og 4 elevar har 3 eller 

fleire sysken som har vore elevar f0r. 

S0knaden til skulen har variert med ara. Det har vore tider 

med liten s0knad. Desse fall ofte saman med 0konomiske nedgangstider 

eller ar med smae ungdomskuU. Men var det andeleg 

vakning og liv i bygdene, merkast det snart pa s0knaden 

til ungdomsskulen. 

5 

Syskena Nyheim. Alle, minus ein, har vore elevar, 

Gudmund (heilt til h0gre) 1966/67. 

73

Ktmr gjekk vegen vidare? 

Det er urad a fa oversyn over yrkesval og framtidsveg for 

alle som gjekk skulen. Men nokre grupperingar kan em peika 

pa. 

I dei f0rste ara vende dei fleste attende til bygda og fann livsoppgava 

si der. Andre hadde teke eit yrkesval f0r dei kom til 

skulen og f0rebudde seg til det, medan somme vart klar over 

seg sj0lve og valde sine vegar medan dei var elevar. Den siste 

flokken er blitt st0rre med ara. Det heng saman med at yrkeslivet 

er blitt meir og meir komplisert, og dei unge far lengre 

grunnutdaning. 

Ei interessant opplysning fra 10-arsmeldinga seier at 77 av 

elevane i desse ara gjekk vegen om Iserarskulen. Mange av 

desse valde Iseraryrket medan dei gjekk ungdomsskulen. Denne 

tendensen har vore sterk seinare ogsa, ikkje minst etter at andrearskurset 

kom i gang. 

I var tid ma jentene velja yrke pa like line m.ed gutane. Det 

syner seg at kallsoppgavene i sosiale yrke kjem sterkt fram 

mellom jentene. Sidan skulen tok til a f0rebu med «s«rundervisning» 

for sjukestellet, har jamt over 21—2^% av jentene 

hatt desse timane. Nar vi sa veit at svsert mange av desse og 

74 

Det gamle og nye "Tryggheim-o er eitt'. 

somme fra andre klassar gjekk sjukestellskular, er det i dag 

ein stor flokk sjukepleiarar rundt om i landet som «starta» pa 

Rauma. 

Men livsvegen vart ujamn og kronglet for mange. Dei nadde 

ikkje fram dit dei ynskte. Det finst likevel mange vitnemal 

om at samvseret pa ungdomsskulen rusta dei til a ga nett den 

vegen som vart deira. Det var skulen si f0rste oppgave a gjera 

dugande for livet meir enn for yrket. Det vil det ogsa vera i 

framtida. Den sterke voksteren i velstandssamfunnet, med krav 

til spesialutdaning, med utbreidd materialistisk tankef0ring og 

verdimaling, er i seg sj0l ei undcrstreking av kor stort og viktig 

arbeidet i ungdomsskulen framleis er. 

Statens tilsynsmann for folkeh0gskolane, Stein Fossgard: 

NYE TIDER — NYE KRAV 

Det blir tala mykje om utdaning, 

mindre om daning og heller 

lite om allmenndaning i dagens 

skoledebatt. Men i lov om folkeh0gskolar 

star det at folkeh0gskolen 

«skal gje vaksen ungdom vidare 

allmenndanninga. 

Sj0lve ordet seier at allmenndaning 

er noko som alle kan ta imot; 

det er «gangbare» verdiar 

overalt og til alle tider, prinsipielt 

og innhaldsmessig dei same i dag 

som for tusen ar sidan, men stadig 

andlet til andlet med skiftande 

krav og utfordringar alt etter som 

tidene og dei menneskelege samlivsformene endrar seg. 

Kunnskap og utdaning h0yrer i hop, men ikkje kunnskap og 

daning pa same vis. Eit kunnskapsrikt menneske er ikkje avgjort 

eit dana menneske, og ein person med lite kunnskap kan 

ha mykje daning. Det er ein god del sanning i det gamle para- 

75

dokset at daning er det som er att nar du har gl0ymt alt det du 

har Iccrt. 

Daning har med kultur a gjere, — innstilling og interesser, 

stil, form og takt, andeleg innhald og menneskeleg holdning. 

Med eit dana menneske m.einer vi f0rst og fremst ein person 

med innsikt i livsproblema og med vilje til a l0yse dei, med interesser 

for oppgaver og omtanke for andre, med vilje og opp- 

0vd evne til personleg vurdering og moralsk mot til a hevde 

eigne meningar. — Eit dana menneske tek ikkje sine meiningar 

«paa borg hos en embedsmand, eller et blad», som Christopher 

Bruun sa'), men tenkjer sj0lv, — og handlar under personleg 

ansvar. 

Dette er den daninga som dei fleste kan tileigne seg dersom 

dei blir vekt til inedvet om at ho trengst og kva ho er verd, — 

dette er allmenndaning som folkeh0gskolen skal gje vaksen 

ungdom. 

0 «Folkelige grundtanker». 

Vi lever i dag i eit tidsskifte, st0rre enn da hjulet vart oppfunne, 

sa ein engelsk politikar for nokre ar sidan. Han tenkte 

da pa den tekniske utviklinga, den teknologiske revolusjonen 

i var tid, automasjonen — elektronehjernen, robotten, — den 

menneske]iknande og sj0lvstyrande maskin som produserar, 

planlegg og kontrollerar utan hjelp fra menneske av kj0tt og 

blod. 

1 dei landa der dei gjer seg nytte av teknikken, blir det velstand. 

Der teknikken ikkje er kome til, herjar svolten mellom 

milliardane og sveltedauden mellom millionane som f0r. — 

Men Norge star som nr. 5 i rekkja av dei land i verda — som 

har den st0rste gjennomsnittsinntekta pr. innbyggar. Berre 

USA, Kanada, Schweitz og Sverige er f0re. Noreg h0yrer til 

mellom velstandssamfunna i var tids verd. 

Men dette er ei n y verd, ei heilt annan verd enn den vi 

hadde f0r den andre verdskrigen, ei verd der vi bur tettare 

inn-pa kvarandre, ei verd der det ikkje er sa lett a r0me fra 

krava og ansvaret om milene er mange og avstandane store. Vi 

ma i dag Isere a tenkje og sja over alle gamle grenser. A Icere 

dei unge til d sja at det er ikkje nok med folketrygd i Noreg 

herre, men at det er n&dvendig d utvide vdrt ansvarsomrdde 

76 

til dei sveltande nasjonane i Afrika, Asia og Sud-Amerika, er 

ein del av den allmenndaning som folkeh0gskolen skal gje vaksen 

ungdom i dagens og morgondagens samfunn. 

* * * 

Med velstand fylgjer nye krav, m.a. kravet om meir utdaning. 

Difor er vart norske folk ogsa pa vegen inn i det sdkalla 

utdaningssamfunnet, — med minst 9 ars skolegang for alle, 10 

—12 —14 —16 —18 ar for mange. Det er dei som ser fram til 

eit samfunn der all ungdom under 20 ar er skoleungdom. Mykje 

skolegang, god utdaning er vegen til sjefsregulativet med 

sosial posisjon og makt. Til na har ordet av Francis Bacon, 

«kunnskap er makt» vore eit slagord, i velstands- og utdaningssamfunnet 

er det vorte ein nesten uhyggeleg realitet. Kunnskapen 

held pa a bli meir verd enn menneskeleg kvalitet. Skolegang 

og eksamensvitnemal star h0gare i kurs enn sj0lvstendig 

tenking, moralsk mot og etisk livsf0rseL Kunnskapen blir 

eit mal i seg sj0lv, ikkje eit middel og materiale for tanken og 

drivstoff i den sjelelige mogningsprosessen som gjer eit menneske 

til personlegdom. Mange av dei problem vi strir med i 

dag, har vi fatt fordi vi har lagt alt for stor vekt pa kunnskap 

og utdaning, og fors0mt hjarte- og karakterdaninga, seier Max 

Tau (Livet forplikter, s. 125). 

Pa den andre sida har vi den mekaniserte og den audio-visualiserte 

kulturformidlinga. Folket blir fora med kultur fra 

radioapparatet, kultur pa lydband og plater, og kultur i presse 

og bokverk med meir og meir bilete og mindre og mindre tekst. 

Det blir mykje teknikk og hte tenking, overflod pa bilete og 

underskot pa ord, monolog og passivisering istaden for dialog 

og aktivisering. Alt dette f0rer til det motsette av allmenndaning. 

A styrkje evna til d tenkje over utviklinga i staden for d 

reka med straumen, er d auke den allmenndaning som folkeh0gskolen 

skal gje vaksen ungdom i morgondagens verd. 

* * * 

Saman med velstanden aukar fritida i morgondagens samfunn. 

Maskinane overtek meir og meir av bade det kroppslege 

arbeidet og andsarbeidet. Dei kan montere radioapparatet og 

undervise eleven, dei kan bryte opp ny jord i steinut mark og 

gjere opp rekneskapen ved dei store bedriftene. Vi er pa full 

marsj inn i fritidssamfunnet med 40 og 35 timars arbeidsveke 

etter kvart som dei menneskeliknande maskinane overtek. 

77

Skal vi unnga sosial strid og hindre krig mellom nasjonane, 

ma vi leere a dele med kvarandre ut fra nye prinsipp; Det at 

eg lever, gjev meg rett til noko a leve av. Kvar ma fa sin part 

av samfunnskaka — etter behov og ikkje etter personleg innsats. 

Det vil nok bli ei rad med sosiale og 0konomiske system 

som sikrar levestandarden og samfunnsapparatet. 

Men kva med det menneskelege tilvseret i velstands-, utdanings- 

og fritidssamfunnet? 

Vil mennesket bli betre og skape ei lykkelegare atmosfsere a 

leve i nar velstanden breier seg, kunnskapen veks og fritida 

aukar? Ja, for det ma da vere meininga og malet med vart 

strev. 

Vil mennesket utviklast og mognast ved berre a ta imot? Vil 

mennesket vekse andeleg og utvikle sine beste evner og eigenskapar 

i det audiovisuelle kulturtilvseret? 

Det er sp0rsmal som det er vanskelegare a svare pa. Men 

dette er morgondagens problem. 

«Livet forplikter» heiter ei bok som er komen ut i 1966. Over 

alt, seier Max Tau i ein artikkel, kan vi sja det same: Dei fleste 

menneske r0mer fra seg sj0lve. I grunnen pr0ver dei akappspringe 

med tida, men brukar ikkje tida rett. Dei ser berre den 

materielle sida av tilvaeret. Dei vil arbeide mindre, tene meir 

og eige enda meir . Dei vil berre vere, men ikkje vekse. 

Den djupaste grunnen til den fortvila situasjonen ligg i overvurderingar 

av ytre kunnskapar som gjev mennesket makt —. 

— Mange trur at nar dei berre har kunnskap, sa har dei den 

r0ynlege verda sj0lv. Men dei fleste av dei cr ikkje i stand til 

a sja utover sitt fagomrade; dei ser ikkje livsproblema. — Dei 

manglar allmennutdaning midt i haugen av fagkunnskap. 

— Til almenndaning hdyrer det a gjere seg kjend med dei 

sentrale livsproblema, og ha vilje og mot til a ta dei opp og 

jinne Ipysing pa dei. 

Med teknikk og forstand kan vi na inn i atomens indre og 

«ned i verdensrommets dybder->. Men likevel kan det hende at 

vi ma seie med Ivar Aasen: «Eg ottast at alt som me vita for 

fullt, er lite mot det som for oss er dult». Skal vi na fram, ma 

vi ta trua og intuisjonen og andre av vare sjelelege evner i 

bruk. 

A bli i stand til a ta i bnik heile vdrt andelege utstyr i ar- 

78 

beidet med d jinne mdl og meining med vdrt liv, h0yrer med 

til den allmenndaning som jolkeh&gskolen skal gje vaksen ungdom 

i dag og i morgon. 

Morgondagens fritidsproblem kan Ipysast pa det andelege 

plan. Mennesket i morgondagens fritidssamfunn ma fa ei ny 

malsetting for sitt liv. Det ma bli jamstelling mellom levestandard 

og livsstandard. I staden for a fa det betre, ma malet 

i morgon bli a bli betre, —• i etisk livsf0ring a halde mal med 

den tekniske utvikling. Teknikken vil skaffe oss levestandard, 

livsstandard ma kvar skaffe seg sj0lv gjennom personleg arbeid 

og innsats. 

Det d skj0ne dette, blir det sentrale i den allmenndaning som 

jolkeh0gskolen skal gje vaksen ungdom i velstands-, utdaningsog 

jritidssam.funnet i morgon. 

* * * 

Rauma Ungdomsskole har i 50 ar arbeidt i pakt med dette 

grunnsynet, og gjeve tusenvis av ungdom mal og meining med 

livet. Ved denne milepelen star Rauma Ungdomsskole sterkare 

rusta enn nokon sinne f0r, bade pa den ytre og indre front, til 

a ta opp dei krav som dagen i dag og morgondagen m0ter opp 

med. 

Med varm takk for stort og byggjande arbeid blant ungdomen 

gjennom desse 50 ara, ynskjer vi signing og lukke over arbeidet 

med dei oppgavene som star og ventar. 

ELEVLAGET 

Av Asbj0rn Lj0kjel, jorm. i jubileumsaret. 

Fire ar etter at skolen tok til, ble elevlaget stiftet, altsa i 1921. 

Formalsparagrafene for slike lag er vel ganske like ved de forskjellige 

kristelige ungdomsskolene. Rauma elevlag har formet 

den slik: «Det vil fremja og halda oppe samband mellom elevane 

og skulen. Det vil og s0kja a hjelpa lagslemene til kristeleg 

liv og verksemd, og sa langt det evnar vil det st0 og hjelpa 

fram skulen.» Dette har statt som formalsparagraf heilt fra 

starten. 

79

Ved et tilbakeblikk over de 50 ar for skolen er det naturlig 

a sp0rre hvordan laget har lyktes, sett under denne formalsparagrafen. 

Dette sambandet og de andelige verdier kan en da 

ikke male eksakt, men vi er ikke i tvil om at laget her har 

gjort en misjon. Formalsparagraf ens siste ledd kan males mer 

konkret, og her har laget vist at det har vsert til stor 0konomisk 

hjelp for skolen. 

En skal likevel ikke legge skjul pa at laget helt fra f0rste 

stund har f0lt pa at det ikke maktet oppgavene slik det gjerne 

ville. En stor skuffelse var det ved starten at bare ca. fjerdeparten 

av elevene lot seg skrive som medlemmer. Men hvis en 

80 

Glimt jrii elevstemner. Nedst 1953: 

Mugas og fru Brokstad yned ein flokk av elevane sine. 

sa kunne ha beholdt en fjerdedel av alle elevene som medlemmer, 

ville jo laget ha vsert ganske anseelig etter ca. 50 ar. En 

sa teoretisk optimisme kan en dog ikke beregne etter. Sa om 

en ma erkjenne at en av og til kan savne «den store gl0d» for 

skolen, ma en likevel vsere bade glad og takksam for det laget 

har vsert og er. 

ELEVSTEMNENE 

har gjennom alle ar vaert elevm0nstringene. Gjennom referatene 

fra disse stemnene gar det tydelig fram at det har vaert 

gilde samvaer med mye positivt utbytte. De forskjellige styrer 

i laget r0per likevel at de ikke har vaert helt forn0yd med 

framm0tet, da det stadig blir dr0ftet om en kan finne ei hedre 

tid for stemnet. Det har imidlertid vist seg vanskelig, og stemnene 

har stort sett blitt holdt i manedsskiftet mai/juni. De siste 

ti ara har 25-ars-jubilantene blitt spesielt innbudt. 

RAUMA-BASAREN 

har gjennom mange ar vsert elevlagets «melkeku». Forretninger 

i Molde og konfeksjonsfabrikker i Romsdalen har st0tteT 

basaren med a gi det meste av gevinstene. De siste ara har 

skolen og elevlaget slatt sammen sine basarer og delt utbyttet 

likt. Elevlaget har her ei inntekt pa 5 000—8 000 kr. pr. ar i det 

siste. Ved dette har en vsert i stand til a gi bade mange og 

verdifuUe 

GAVER TIL SKOLEN 

Kommer en inn i festsalen, er det store frontmaleriet av J. 

Strandli det f0rste en ser. Flyglet er og enna sa blankt og nytt 

at en ma legge merke til det. Og salen er full av stoler, Alt 

dette er gift av elevlaget. Det har ogsa kostet m0blering, peis 

og opp-pussing av dagligstua. A nevne alt som er gift, vil f0re 

for langt. Kan bare nevne at det strekker seg videre fra utsmykking 

av b0nnerommet til praktisk og n0dvendig undervisningsmateriell. 

De tre siste ar har vi «samlet i lader», og haper 

a kunne gi en verdifull sjekk til 50-ars-jubilanten. Elevlaget er 

dessuten sammen med skolen i ei "pesiell jubileumsinnsamling. 

81

Fra fondveggen i Storsalen, mala av J. Strandli. 

Gave fra. Elevlaget. 

STIPEND 

til elever har vsert gitt gjennom mange ar. For to ar siden fant 

en a kunne ga bort fra dette, da staten na yter sa store stipend 

til shke som elevlaget f0r fant det n0dvendig a hjelpe. 

Elevrddet i arbeid med f0rste stensilerte utgdve av «Kon£afct». 

«KONTAKT:^ 

het hladet som laget begynte a gi ut for 5 ar iiden. Tanken ble 

lagt fram lenge f0r, men en fant omkostningene for store. Bla- 

82 

det ble sendt ut to ganger i aret til alle elevene som har gatt 

skolen etter 1945. Portoutgiftene, navn- og adresseforandringer 

til alle disse elevene var vel grunnen til at en i fjor, i hvert 

fall forel0big, la inn arene. Behovet ble ogsa diskutert, da Rauma 

Indremisjonsblad, som or godt utbredt i Romsdalen, i sin 

faste skoleteig har mye stoff fra skolen. «Alt som vedkjem arbeidet 

at laget fser lemene greie pa gjennom Rauma Indremisjonsblad». 

Sitat fra lovene for laget. 

RAUMA-MERKET 

er det nye tegnet pa livsvarig medlcmskap. Det er laget i s0lv 

og emalje, og motivet er tatt fra veggdekorasjonen i festsalen. 

(Avbildet som omslag pa jubileumsboka). 

LOKALLAG 

Ja, det burde vel heller sta lokallaget, kanskje. Det er nemlig 

bare ett Rauma-lag, og det er i Oslo. Og la det da vsere sagt 

med en gang at det er et lag det star respekt av her pa skolen. 

Tanken om a fa flere slike lag har vsert oppe flere ganger i 

elevlaget. Rauma-laget i Oslo har vist at det kan st0tte skolen 

0konomisk, men det er likevel ikke det viktigste. Samholdet 

83

som et slikt lag gir mellom tidligere elever, er ogsa viktig. Men 

vi tror at den st0rste verdien ligger i det et slikt lag kan gj0re 

gjennom forb0nn for elever og personale ved skolen. 

Og dermed er vi vel kommet til begynnelsen igjen formalet 

for elevlaget at elevene kan fa ansvar for hverandre 

og for skolen. 

RAUMALAGET I OSLO 

Av Margit Dahle. 

Eit sterkt ynske om a m0tast og halda oppe samkjensla fra 

Rauma var grunnen til at Raumalaget i Oslo vart skipa. Namnet 

var forresten Raumaringen den gongen, da som ein lekk i 

samskipnaden «Ungdomsskuleringane» som representerte heile 

landet. 

Me hadde f0r vore med i M0relaget, ei samling fra fylket sine 

fire ungdomsskolar. H0gtuningane hadde nett fatt sitt eige lag, 

og me fra Rauma tykte det var naturleg at ogsa me kunne 

samlast aleine. Slik bar det til at Rauma-ringen vart skipa 

fyrst i mars 1939. 

Det var Gunnar Melb0 og Klara Dahle som kalla saman til 

m0te i heimen til den siste, den gong i Jac. Aallsgt. 15. 

Kare B0, seinare misjonser, vart fyrste formann. Heile tida 

han gjekk pa Fjellhaug, var han trufast i styret og pa m0ta. 

Pa neste m0te, 1. april same ar, kom bladet med det velkjende 

namnet «Lyngblomsten» ut, for seinare trufast a fylgja med i 

m0tene og pa festane. 

Da me skulle samlast att om hausten det aret, hadde Klara 

Dahle fatt kafe «Arne» som arbcidsstad og heim. I 19 ar var 

det og heimen til Raumalaget. Om han ikkje kunne by pa sa 

mykje komiort, var det da ein heim, og mange gilde minne 

knyter seg til samvsera der. 

Ikkje alltid var framm0tet sa stort, men me delte Guds ord 

og song oss saman og kjende det godt a vera ilag. Pa festane — 

som og har vore mange, var det gjerne fullt hus. Ja, ein gong 

70 stk. Men da var kvar desimeter utnytta. Sa var det og pas- 

84 

Julefest i Ramnalaget 1958. 

tor Forbeck og misjonaer Sofie Istad som tala den kvelden, sa 

det gjorde vel sitt. 

Om me ikkje alltid hadde slike namn, har det vore mange 

gjeve menn og kvinner som har gjesta Raumalaget, og gitt mykje 

for bade tru og tanke. Me har og mange rike minne fra dei 

som reiste ut som misjoneerar. Me nemner Kare B0, Nils Daniel 

Heggem, Aasta Moldsvor, Aase Stavik og fleire. Gunnar 

Melb0 og Bj0rn Mordal ga og mykje tid i formannsyrket. 

Sa kom ei tid da det var stilt med Raumalaget, men sakna 

det gjorde me. Sa var det nokre viljesterke gutar som lydde 

oppmodinga fra Bondevik om a pr0ve a samlast igjen. Me var 

pa ymse stader, men etter kvart vart den nye form funnen, og 

det har gatt riktig bra. Det var den dugande jenta Gerd Aas 

som fekk hus i frokost-romet i Grensen 19. Saman med Gunvor 

Helseth, Kirsten B0 og fleire laga ho b^de m0te og fest. Ja, til 

og med rjomegraut eller ertesuppe har dei bore fram pa festane. 

Men da har frokostromet vorte for lite, sa da har me vore 

i st0rre lokale. I det siste har festane vore i Santalgarden i Holbergs 

gt. 23. 

Kvar var tek me gjerne ein tur ut av byen. Dei siste ara har 

me vore pa Fjellstrand eller pa Ullevals0strene si hytte i Nordmarka. 

Me har og vore bedne til Ingeborg og Harald Kosberg 

pa Spikkestad og til Gjertrud og Endre Wiik. Dei var saleis 

vertsfolk siste gong Bondevik gjesta oss. Saers gildt er det nar 

me faer vitjing fra Rauma. Da str0ymer minna pa. 

85

Kajjikos. Til h0gre pd hileiet: Klara Dahle, vertinne for 

Raumalaget i 19 dr. 

Lovene har vorte noko endra i det siste. 

I § 1 heiter det: Raumalaget — tidlegare Raumaringen —har 

til mal: 

a. A samle romsdalingar i Oslo til kristelege samvser. 

a. A vere ein bindelekk med Rauma Ungdomsskole. 

I § 5. Mogelege overskot skal brukast til slike som er elevar 

ved Rauma Ungdomsskole eller koma skolen til nytte 

pa andre matar. 

Kvar haust er det gjerne nye andlet a sja. Dei fyller plassane 

til dei som har reist fra byen, ofte etter a ha fullf0rd utdaninga 

for det livsyrke dei skal ha. Dei har alle gitt oss noko 

av sitt beste dei ara dei var her, og dermed gjort sin innsats. 

Na er Edmiund Hjelseth formann, og ein stab av flinke jenter 

har kaffen ferdig og rikelig a bite i attat. Siste m0te tok 

Anders Kvalsnes Moen oss med like til Jerusalem i bibeltekst 

og lysbilete. Me fekk bade sja og h0yre. Slik skulle og Raumalaget 

vere ein stad der me bade kan syne og fortelje kor store 

ting Gud har gjort imot oss. Me ynskjer og at det ma kjennest 

heimsleg for dei nye som kjem til Oslo, og du skal veta at du 

er velkomen inn i laget. 

86 

MENN OG MINNE 

RAGNVALD MUGAS 

Skulestyrar Ragnvald Mugas var astta fra Evanger i Hordaland 

der forfedrane hans hadde sete pa same garden i over 200 

ar. Bestefaren var Iserar og klokkar i heimbygda, men faren, 

den kjende misjonsmannen Brynjulv Mugas, var laerar i Eigersund, 

og der vart han f0dd den 11. okt. 1889. Etter middelsk.eks. 

gjekk han to ar pa misjonsskulen til Kinaforbundet pa 

Framnes og tok eks. ved Volda Iserarskule 1913. Same aret 

vart han sett til andrelaerar ved Viken kr. ungdomsskule ved 

Gj0vik. I 1917 vart han kalla til styrar pa Rauma Ungdomsskule, 

og var her til 1929 da han vart styrar ved Tryggheim 

Ungdomsskule pa Naerb0, Jasren. 

Han gjekk av for aldersgrensa i 1957 og d0ydde 1. okt. 1960. 

>K ^ $ 

Ragnvald Mugas var ein stillfarande og smalaten mann. Han 

la aldri vinn pa a imponera i det ytre, han var alltid den han 

var, grunnserleg og ekte, ein rettlina og karakterfast personlegdom 

som f0lgde si overtyding utan svik eller omvegar. 

Shk var han og som lasrar og forkynnar. Han var realisten 

som ville ha fast grunn under det han bar fram. Han kledde 

87

tankane sine i ei enkel, klar, roleg og fast form utan store og 

sterke ord, men attom denne vel tilmata ytre framberinga 

merka ein den varme undertonen av djupt alvor og personleg 

overtyding. Han var ikkje av dei som greip elevar og tilh^yrarar 

med ein gong, men han vann seg etter kvart ein Iserte han 

a kjenna. 

Elevane hadde stor v0rdnad for han, og avdi han var styraren, 

kom han kanskje ikke i sa nser personleg kontakt med elevane 

som dei andre laerarane. Som sjelesyrgjar for elevane var 

han ikkje pagaande, men han m0tte dei med stor varsemd og 

omsorg. Ein fekk el kjensle av at han hadde stor v0rdnad for 

det indre personlivet til kvar einskild, han ville ikkje ga inn 

f0r d0ra var open, men han hadde stor tru pa at det ordet som 

var satt, hadde grokrafta i seg, og at det skulle brydda og bera 

gr0de i si tid. 

Det er ikkje alltid lett a vera styrar pa ein ungdomsskule. 

Det fekk nok Mugas og r0yna, kanskje mest dei f0rste ara pa 

Bj0rset. Det baud vel pa ymse vanskar a ha ei 60—70 elevar, 

gutar og gjenter under same tak, sa trongt det matte verta 

bade i skuletid og fritid. Dessutan var han vel og den tida 

sterkt nedlest med arbeid. Det ligg vel ikkje sa radt lite av 

sj0lvpr0ving og mismod attom, da han i 1924 skriv til skuleradet 

og seier at det kjennest tungt for han a arbeida ved skulen, 

og bed difor skuleradet vega pa om det ikkje ville vera 

det beste for skulen at ein fann seg ein annan styrar. Til dette 

svarar skuleradet samr0ystes at det beste for skulen ville vera 

at han heldt fram som styrar. 

* * * 

Det var mange vate augo hos mange av oss elevane da me 

pa elevstemna ein sundag i august 1929 tok avskil med Mugas 

og huslyden hans. Det var heller ikkje sa lett a skiljast for styrarfolket, 

og kanskje var det tyngst for fru Hanna Mugas. Ho 

hadde vorte sa glad i Romsdal og folket her, og kvidde seg for 

a koma til ein annan stad, sj0lv om det bar til meir heimlege 

trakter. 

Mot kvelden samla me oss attmed flaggstonga og song: «Skal 

vi m0tes hist ved floden, hvor ei nogen b0lge slar», medan bilen 

med huslyden Mugas rulla nedetter vegen fra skulen pa veg 

til avskilsvitjing hja form, i skuleradet, Knut Valved i R0vik. 

88 

Det var det siste me sag dei, og det vart truleg eit ugl0ymande 

minne for mange av oss som da var med. 

TIL SKULESTYRAR RAGNVALD MUGAS 

Einar Berg. 

Tryggheimjlokken reint som klumsa stod dd bodet kom 

at so brdtt du frd oss viUe iara. 

— Du som her i Romsdal fekk deg onneieig, og rom 

til eit yrke som me vona lenge ville vara. 

Teigen lag her f0r og venta deg, dd hit du kalla vart. 

Romet vann du hjd oss ved ditt arbeid noko etter kvart. 

Og me vonar at du seint skal dette romet missa. 

Her var urudt dd du kom, men du onna trufast pd. 

Gw; deg heilt, og kraft og evner n0ytte. 

Ndr so do.gen van for kort til onneverket, dd 

dei seine nattetimar du til arbeidstidi sk0ytte. 

Og det mono etter taki so det synte dr for dr. 

No det Ijosnar over Romsdal av ein ljuvleg vakningsvdr 

med ei fager von om gr0de ndr det haustar. 

Du var med i denne vdren. Me vil freista finna ord 

for dei kfensler som i hjarto no seg r0ra: 

Me vil takka deg for sdnad i var unge hjartejord, 

og for voksterliv du varsamt vyrdsla fekk og n0ra. 

Det er sdmanns lagnad, veit du: Ein tykkjer det gjeng smdtt. 

Ein ville sjd det grodde og brydda allstad like godt, 

og alle stader hausta den same rike gr0da. 

Men sdden som du nytta, han var av fullgodt slag. 

Du strddde ut det beste som du dtte. 

Med ordet ifra Gud, og med mildt og hugfast lag 

du sddde raust i b0n om at det spira matte. 

Og Gud har lova han vil gjeva vokster til den gode sad. 

Og far han berre vera under Herrens sol og signa rad, 

so skal han nok til hausten mogne frukter bera. 

6 

89

Gud har signa deg og oss i desse fame dr. 

Og difor vil me takk til honom bera. 

Og no ndr skilnadsstundi kjem so dlvorstung og sdr, 

me beda inl han enn md hjd oss vera. 

Gud signe deg og huslyd og yrket ditt der sud. 

Og skal me ikkje m0tast her, me m0tast vil hjd Gud 

I himm-elen til st0rste «Tryggheimy-stemna. 

Skrive for elevlaget til avskilsstemna pa Rauma i aug. 1929. 

GILDE 50 - ARS MINNE 

Av Sigurd Faret. 

Einar Berg. 

^»>K^ Dei fyrste opptaka til ei stor sak fester 

seg alltid sterkt i minnet for dei 

som er med, og far ein saerskild glans 

over seg. Slik var det 6g nar det galdt 

fcirebuingane og arbeidet med a starte 

Rauma Ungdomsskule. 

Ei natt i august 1917 stod provisor 

Amdam pa brygga i Molde og tok imot 

meg. Morgonen etter sa eg takk for 

gildt opphald hos kj0pmann Pettersson, 

og pa sykkel bar det til Hjelset. Det 

bar opp bakken til Mork sitt hus — 

den fyrste skuleheimen, og eg vart godt 

motteken av huslyden Mugas. I denne heimen vart eg til skulen 

tok til, og hadde det godt pa alle vis. Eg hugsar enno dei 

gode vaflane fru Mugas laga til nistemat da eg reiste til Trondheim 

pa sl0ydkurs. Har ikkje kjent sa gode korkje f0r eller 

seinare. 

Mugas sj0lv var slik at ein fekk hug til a likne han: smalaten 

og trufast og tenkte minst pa seg sj0lv, ein «israelitt utan svik.» 

Det vart travle dagar, uferdig som alt var. Hungnes og Holt- 

90 

mon streva med gardiner, dekkety og alt anna som h0yrdekj0kenet 

til. Det skulle lagast kassar til plansjar, botnar til senger, 

og inventaret i skulesalane skulle pa plass. Rett som det var, 

laut ein henta varer pa sykkel fra Molde. Det galdt a spare, for 

pengane kunne nyttast til meir nyttige ting. 

Laurdagen f0r opninga kom dei fyrste elevane. Dei vart 

straks sette i arbeid. Midnattsbel sa Mugas at ein fekk kome 

seg i seng og heller sta opp tidleg og finpusse. 

Dagen kom med klar himmel og solglitter over Romsdalsfjella. 

Folk kom bade sj0vegen og landevegen, og bae salane i 

bedehuset vart fuUsette. Dagen som kristenfolket hadde stunda 

til, var komen. 

Fyrste aret var pa ymse matar pr0vsamt. Det var rasjonering. 

Ungdomane hadde god mathug, sa ein sag botnen i mj0lbingen 

i snaraste laget. Men det drygde godt pa mj0let nar ein 

fekk sild og poteter middag og kveld. Petroleumen ville heller 

ikkje strekka til, sa ein laut samlast i skulesalen til sams lekselesing. 

Alle tok det med godt hum0r, og me hadde det godt 

saman. Folk pa Hjelset var einestaandc snille. Og kristenfolket 

i Romsdal var glade i skulen sin. 

Sa ynskjer eg at skulen framleis ma vera til velsigning inye 

50 ar. 

Helsing med 2. Pet. 3, 9: «Herren er ikkje langdrygen med 

lovnaden, sa som sume held det for ei dryging; men han er 

langmodig med dykk, av di han ikkje vil at nokon skal verta 

fortapt, men at alle skal koma til omvending.» 

«FORAKT IKKE DEN RINGE BEGYNNELSES DAG!« 

Av Mina Torvik. 

Denne formaning kom for meg med tanke pa starten av Rauma 

Ungdomsskole. Meget av det som tok til i det sma, vokste 

til noe stort, og den veien har det ogsa gatt med Rauma. 

Ved starten var alt ringe smatt. Men kravene var ikke sa 

store i den tid. Lasrerne var unge og sterke og gledet seg til a 

ta fatt, for her hadde Gud satt dem. 

91

Internatet var lite. Der bodde jentene 

og lasrerne, og dessuten var detkj0k;ken 

og matsal i kjelleren. Guttene bodde 

rundt pa gardene. Dette ble jo besvaerlig 

for lsererne, som matte f0re tilsyn, 

selv om elevene var greie. Brysomt 

ble det for elevene ogsa. De kom 

fra ulike kanter til maltidene, men maten 

smakte. 

Det var rasjoneringstid og spanskesyketid. 

Det ble mye arbeid pa kj0kenpersonalet. 

Mat og medisin ble baret 

rundt til dem som la til sengs. 

Bedehuset ble brukt til skolesaler og m0ter. Om vaeret var 

rusket, var det bare a ta ut. Smam0ter ble holdt i internatet. 

Det ble ofte trangt, men Guds and arbeidet, og somme lot seg 

frelse. 

Skoleturer hadde vi ogsa. Var veien landfast, tok vi i bruk 

vapostlenes heste», selv om veien var lang, f.eks. Hjelset—Mol- 

t 

92 

F0rste elevkullet pd vedaskog. Sjd s. 94, 

de. Skulle vi over fjorden, rodde vi i smabater, og det kunne 

vsere mindre hyggelig i m0rke vinterkvelder med isdannelse 

eller urolig vser. Ved hjemkomsten var det godt a takke Gud 

for en gild dag sammen med snille og hyggelige mennesker. 

Ja, slike minner dukker opp om do to f0rste ar ved Rauma 

Ungdomsskole. 

Skulestyrar Sigvart Mork: 

SLIK HADDE ME DET 

PA TUR MED F0RSTE ELEVKULLET 

Skulestyrar Sigvart Mork. Elev 

fmste aret. Mange ar medtem 

og form, i skuleradet. 

Sa vidt eg kan minnast var me 

pa 4 turar den f0rste skulevinteren. 

Det var ikkje mogeleg a gjera 

lange turar, for det var tronge 

tider med rasjonering av mat og 

klede, og sko og anna. — F0rste 

turen vart difor ein spasertur fra 

Hjelset til Strande skule. Det vart 

m0te i den vesle skulestova, som 

blei mykje forlita til den store 

flokken med bygdafolk som kom 

til m0tet. 

Andre turen vart lenger og meir 

variert. Me skulle m0ta H0gtun 

Ungdomsskule pa 0degard i Kleive. 

— Eg trur det var f0rst i mars 

manad. Fra Hjelset til Nes i Klei 

ve skulle ferda gjerast med robatar. Ein «armada» pa 7—8 robatar 

stemnde innover fjorden i klart, kaldt marsver. — Era Nes 

til 0degard, ca. 1 mils veg, var det fottur. Raumaelevane kom 

f0rst fram, og godt var det, for H0gtun-folket kom meir herskapeleg 

enn me gjorde. Dei hadde nemleg hestar med klingande 

dombj0ller og fine sledar. Begge skulane vart gjestfritt mottekne 

av folket pa 0degard. Den nye folkeskulen deira vart 

nytta til matsalar. 

93

Ein mykje gaverik kristen ungdom, Lars Stenl0s, lag sjuk i 

heimen sin tett ved 0degard. Noksa mange av ungdomsflokken 

var inne hos han og fekk h0yra det glade og trues-sterke vitnemalet 

hans. «Det er eit lukkeleg liv for alle som vil f0lgja i 

Jesu fotefar,» var noko av det han sa. 

Laerarane ved skulen var talarar. Dei fengsla oss anten dei 

tala om kallet til omvending eller om kvardagslivet med Gud. 

Det b0r seiast at alle laerarane var mykje vyrde og mykje elska 

av oss unge. 

Det leid alt sa langt ut i kurset at skulane hadde 0vd inn 

mange fine korsongar som dei gledde kvarandre med. I minnet 

star H0gtunkoret med ein ekstra glans for songen: «Jesus kalles 

synderes venn» som det song ute i den lange trappa pa 

0degard skule. 

Sa var det heimlerda da. H0gtunfolket drog heimatt pa same 

staseiege mate som dei kom. Me Raumafolket fekk nytta apostelhestane 

til me nadde fjorden og batane vare. — Uventa var 

det for oss a finna fjorden islagt etter den korte tida me var 

pa 0degard. Ein liten «sj0mannsdad» med isknusing og kronglete 

man0vrering gjorde at me kom seint, men velberga heim. 

Sa vidt eg minnest, var me skulefri dagen etter, men for a 

dra pa vedaskog med 0ks og sag. Det sag kritisk ut med brensel 

for ungdomsskulen, og det matte me rade bot pa. «Det lysnet 

i skogen» — oppa «H0greina» der me for fram. — 

Tredje turen gjekk pr. dampbat til Hovdenakk og Nesjestranda. 

Det var Silsetrennet som gjorde at Langfjordbaten 

gjekk ekstratur til Kleive og tok ungdomsskulen med pa uttur. 

Retur med same baten fra Nesjestranda om kvelden. 

Den fjerde turen vart Moldetur. Me skulle fotografera oss, 

kan du veta. — Igjen fottur dei 18—19 km fra Hjelset til Molde. 

Ingen sure miner fordi me skulle ga. — Godt hum0r, stundom 

god takt ogsa. Me song vel ikkje «En ungdom som er 

sterk og sund« — men me var det. 

Komne fram til Molde, var det to gilde menn som ville ha 

ungdomsskulen som sine gjester. Det var S. Pettersson og Edv. 

Ranvik. — Savidt eg hugsar, var me til middag hos Pettersson 

— pa «Stamneskafeen», og hos Ranvik til kveldsmat. — Med 

fotograferinga gjekk det vel da som no, at ein er ikkje sa «heldig» 

som ein ville vera! Om kvelden m0te i Molde bedehus. — 

94 

Heimferda gjekk med Aalesund—Hjelsetbaten (Nattruta). Billettprisen 

var visstnok 80 0re, men sa hadde me sa a seia heile 

baten aleine og. 

Ja, notidsungdom synest truleg dette var noko pusleri, men 

for oss som fekk kassera inn desse opplevingar, er det ein verdfull 

minneskatt som me er bade Gud og menneske takksame 

for. 

NOKRE MINNE FRA ELEVSTEMNER 

DEN F0RSTE TIDA 

A?7 Einar Berg. 

Den f0rste elevstemna vart kalla saman av l^rarane ved skulen 

i 1920. Pa programmet stod m.a. skiping av elevlag. Tanken 

var ny for dei fleste av oss som da var med, og elevflokken 

hadde berre 3 arskull attom seg. Det var semje om at me matte 

ha eit elevlag som bade kunne samla elevane til stemne og 

hjelpa fram skulen. Men da me var lite kjend med korleis slike 

lag var skipa og korleis dei arbeidde, vart det vald ei nemnd 

som skulle henta inn opplysningar fra elevlaga ved andre skular 

og koma med framlegg til lover, 

Resultatet av dette arbeidet vart lagt fram pa elevstemna i 

1921 der laget vart skipa og lovene vedtekne. Sidan var det 

styret i elevlaget som skipa til stemna, men Iserarane matte 

alltid ta tyngste taket bade med f0rebuinga pa skulen og med 

programmet. 

Me hadde mykje betre tid den gongen enn no, sa me kunne 

ha heile 3 stemnedagar. Skulen var ikkje sa sterkt oppteken 

med mange sumarm0te den tida, sa me kunne ha stemna var 

f0rst i juli. Dette var og gjort med tanke pa at dei mange av 

elevane som no gjekk pa andre skular, kunne fa vera med. 

Stemna tok til laurdag e.m. i 4-tida. Etter kaffi i hagen — 

nar det var godt ver — hadde me opning med andakt ved nokon 

av laerarane og vanleg arsm0te, og etter kveldsmaten hadde 

me elevm0te med foredrag av ein tidlegare elev, det hand- 

95

Idyll i hagen i 1920. 

skrivne bladet «Lyngblomen», song av kor og musikklag og 

frie vitnemal. 

Sundag var det f0rst andakt ved frukostbordet, og kl. 11 forn:iiddagsm0te 

ved laerarane og ein eller annan talaren som me 

hadde fatt til stemna. Av slike hugsar eg serleg finnmarkssekretasr 

Martin Almo og madagaskarmisjonser Marcus Horne. 

Etter middagskvild og kaffi hadde me after m0te i 4-tida, men 

var det godt ver, tok me oss ein tur til Varden eller opp i Bj0rsetplassane, 

no 0vste byggestroket i Bj0rsetlia. Plassane var no 

borte, og der var turt og lunt, ope for sol og fagert utsyn mot 

fjord og fjell. Kj0kkenet f0lgde etter med kaffi og kaker. Sa 

fekk me kanskje ein triveleg tale, som da Almo fortalde om 

opplevingar i Finnmark, og sa mykje song og korsong. Fotografiapparata 

vart og mykje brukt. 

Om kvelden hadde me oppbyggeleg m0te med talar, vitnemal, 

song av kor og musikklag, stundom solosong. 

Mandag f0re middag hadde me 2 talar eller foredrag av laerarane, 

tidlegare elevar eller andre. Ein gong tok misjonsprest 

Horne — som da var ein eldre mann og reiste i heimearbeidet, 

oss med til Madagaskar og skildra pionertida der ute med eld 

og glod sa det gjekk varmt gjennom oss alle. Ein annan gong 

fekk me fylkesmann Oddmund Vik til a tala, Han var folke- 

96 

h0gskulemann og grundtvigianar og heldt eit timelangt foredrag 

om ^daning». Serleg tala han om den daninga som var 

nedervd fra gamal tid og som enno levde mellom vanlege folk 

i bygdene vare, og var av eit noko anna slag enn den ytre formelle 

daninga som kom til oss utanfra gjennom bykulturen. 

Han slutta foredraget med dette verset som bade gjev eit 

konsentrert uttrykk for Grundtvigs livsprogram og for skuletankane 

hans: 

Et jevnt og muntert, virksomt liv pa jord 

som det, jeg vilde ei med kongers bytte: 

Oppklared gang i aedle fsedres spor 

med lige verdighed i borg og hytte, 

med 0yet, som det skabtes, himmelvendt, 

lysvagent for alt skj0nt og stort herneden, 

men med de dybe lasngsler velbekjendt, 

kun fyldestgjort av glans fra ovigheden. 

Stemna slutta vanleg i 12-tida, og me for kvar til sitt, rikare 

i hugen etter trivelege samvaer med gode vener og etter alt det 

me hadde h0yrt og hatt f0re oss. 

DEI FARNE AR 

Av Peder Vagle. 

Det var ei vakker sommarnatt eg kom til Bj0rset med kona 

og tre barn, Oddvar, Dagrun og Aslaug — den fjorde, Olav kom 

aret etter, i det store jubileumsaret 1930 med ein sommar som 

eg ikkje hugsar at eg har sett maken til, med godver og sol 

over alle fjell og fjordar i den naturfagre Romsdal. Pa det vakre 

Bj0rset skulle kona mi, mine barn og eg fa mi skulegjerning 

resten av mi skuletid, og vare barn fa ein lukkeleg barndom 

og ungdom. Eg var elles redd for at det skulle verta noko 

rotlaust over dei slik som me hadde flytt fra stad til stad. Oddvar 

og Dagrun fekk me da me var pa Fjellhaug i 0stre Aker, 

97

Aslaug kom medan me var i Egersund, og Olav sag dagsens 

Ijos pa nr. 4 pa Rauma Ungdomsskule. Og no fekk dei nokre 

gode og rolege ar i Romsdal mellom gode vener og veninner. 

Dei fekk si skulegonga der, og fekk alltid vera med pa dei festlege 

huslydkveldane og opnings- og avslutningsfestane som arvisst 

kom tilbake haust og var. 

Men «sorgen og gleden de vandre til Hope,« sa Hope ei gong 

— og slik gjekk det ogsa for oss. I 1959 d0ydde Johanne, kona 

mi. Det var ho som hadde hatt det meste av bryet med barneoppsedinga, 

og har den st0rste sera av at dei fekk ein sa god 

start til livet, og seinare har skikka seg sa vel. «Men ei stor 

sorg etterlet seg alltid noko av sin storhet at den som den 

drabbar.» (Runa). 

Vagle pd tur med flokken. 

Til skuletimane gjekk eg alltid med stor gleda — allvisstnar 

eg hadde fyrebudd meg godt. Ein Iserar b0r aldri koma ubudd 

til timane sine, gjer han det, sa er han snart ferdig. Det kan 

godt vera at eg snakka for mykje og h0yrde for lite. Sserleg 

galdt vel det geografitimane, da det alltid var slikt eit herleg 

h0ve til a tala om alt mellom himmel og jord, «fra sederen som 

veks pa Libanon til isopen pa veggen». I geografitimane kunne 

98 

ein tala om landskapet, folkelivet og historiske hender, fra slaget 

pa Stiklestad til Konstantinopels fall i 1453. «Dei evige 0yeblikker» 

som Stefan Zveig taler om i si bok av same namn. 

Men det kan nok vera at det vart lese mindre pa Vagles lekser 

fordi han brukte opp timane til a undervisa og ikkje som dei 

gamle laerarane, til a h0yra. Og sa gjekk det vel som Ibsen seier 

det gjekk han i folkeskulen: 'Âv smulene vi fikk, vi f0rte med 

en liten slikk.» No ser eg det som ein stor f0remon at eg fekk 

min arbeidsdag mellom norsk ungdom som frivillig s0kte ein 

ungdomsskule. Og gjensvaret stadfesta det nar det vart sagt: 

«Den beste vinter eg har hatt var den vinter eg gjekk pa ungdomsskule.» 

Eg kan ikkje slutta desse linjer utan a nemna ein mann som 

er noko av det beste eg har m0tt pa min vandring gjennom 

livet, Knut Valved. Han var formann i skuleradet sa lenge eg 

var ved Rauma Ungdomsskule. Alle som l^rde han a kjenna, 

Iserde a elska han og fekk eit usvikeleg inntrykk av omsorg, 

hjartelag og brodersinn. Samvseret med han var meg ei udelt 

glede. 

99

SKULESTYRAR PEDER VAGLE 

Av Endre Hjelset. 

Vagle er rotekte jserbu, f0dd i Ganddai 1 H0yland kommune 

30. mars 1886. I ungdomen gjekk han Framnes Ungdomsskule 

1 Hardanger. Der m0tte han menn som Brandtzseg, Fotland og 

andre. Desse rike kristne personlegdomane gav den interesserte 

og laerehuga ungguten verdfulle og varande inntrykk og 

impulsar. 

Etter a ha reist noko som forkynnar, byrja han som elev ved 

Oslo laerarskule og tok eksamen der i 1918. I 6 ar var han sa 

Iserar ved Fjellhaug skular. Her var det han vart kjend med 

Johanne Ulstein, ho var den gongen husmor der. Dei gifte seg, 

og flytta seinare fra Fjellhaug til Eigersund der Vagle var laerar 

i folkeskulen i 4 ar. I 1929 kom dei sa hit til Rauma som 

styrarfolk. 

Laerehugen og leselysten har visst fylgt Vagle heile livet. 

Med opne sansar har han pr0vd a samla alt verdfuUt og byggjande 

og gje det vidare til dei unge. Aldri fann du han gjerandlaus. 

Anten var han a finna i skulestova, pa kontoret, ute i 

hagen eller ~ i stova, og da med ei god bok i handa. Ja, for 

b0ker og Vagle h0yrer liksom saman. Difor vart han og ein 

sers kunnskapsrik mann som alltid hadde noko a gi. 

100 

Dei ara han var styrar her ved skulen, var nok ikkje av dei 

lettaste. Trettiara var ei vanskeleg tid 0konomisk for folk flest. 

Dette m_erkast og sj0lvsagt for drifta av skulen, bade reint 0konomisk 

og nar det gjeld elevtilgangen. Mot slutten av trettiara 

vart det etter kvart lettare slik, men sa kom krigstida med 

evakuering av skulen, rasjonering og vanskar av ymse slag. 

Men Vagle var alltid optimisten med sterk vilje og eit ukuande 

mot. Han tok ein kvar situasjon med stor ro og bar dei tunge 

b0rene utan klage. 

I den f0rste tida etter han slutta ved skulen, budde han pa 

sitt kjaere «Sanssouci» (Sorgenfri») i Molde. Men i 1965 selde 

han huset og flytta attende til heimbygda si pa J^ren. Der har 

han bygt sitt nye «Sanssousi». 

Me takkar for den innsatsen han gjorde for Rauma Ungdomsskule 

i ei vanskeleg tid, og ynskjer rik signing og fred over 

alderdomen. 

Ingvar Mjdtveit: 

I SAMTALE MED KLAUS EGGE 

Traust og venleg star han i d0ra 

og tek imot meg. Roleg og 

romsleg er hus og heim. Den same 

dam m0ter ein i mannen. Klaus 

Egge har vore bonde og forkyn- 

J*-! "^^^ 3^ Guds ord gjennom dei 

\ Wff fleste ara han har levd. Og det er 

" ' » mange no, — over 80. Her i Eide 

pa Nordm0re er nordfjordingen 

blitt rotfast. 

Vel til rette komne i stova og 

med god kaffi pa bordet glir praten 

inn pa j ubileet for Rauma 

Ungdomsskule. 

«Du er den einaste attlevande 

av komiteen pa fem som f0rebudde starten av Rauma Ungdomsskule. 

Du minnest desse menn?» 

101

«A ja, med stor takksemd og glede. Dei var ulike pa mange 

vis, Tore Lien, S. Pettersson, O. J. Void og Knut Valved. Men 

dei var klartenkte og, framfor alt, broderlege.» 

«Korleis kom du i kontakt med skuletanken?- 

«Eg budde pa Otter0ya den gongen. Etter at arsm0tet for 

Romsdal Indremisjon i Vistdal i juni 1916 hadde hatt f0re seg 

skulesp0rsmalet, fekk eg oppmoding av styret til a vera med i 

denne 5-manns-nemnda som skulle f0rebu saka.» 

«Og de hadde mange m0te?» 

«I grunnen berre eitt samla. Men no kan vi vel seia at det 

vart eit historisk m0te. Vi var bedne inn i heimen til Tore Lien 

i Vistdal den 9. nov. Vi reiste med baten innover og kom 

dit om kvelden. Fleire matte tilbake med baten om morgonen. 

Difor vart det eit nattm0te. Men fru Lien var budd pa det, og 

det var ei festleg og fin mottaking vi fekk.» 

«Det vart ei lang natt?» 

«Nei, timane gjekk sn0gt. Vi var sa opptekne av saka at vi 

gl0ymde klokka, men eg hugsar at Pettersson sovna i stolen eit 

bel! Det var ikkje berre grei veg i saka, og nar vanskane syntest 

for store, bad vi til Gud.» 

«Det var eit dristig vedtak de gjorde da de radde til at skulen 

vart sett i gang alt fra hausten 1917, utan a vita kvar eller 

korleis. Det synest som om de hadde hastverk?» 

«Eg vil ikkje kalla det hastverk. Vi var oppgl0dde for saka, 

og stega som vert tekne i tru, er alltid lange. Men vi kjende 6g 

til planen om folkeh0gskule pa Aukra. Fleire av oss var imot 

samarbeid om denne og ville heist koma i gang med var eigen 

skule f0rst eller samtidig.» 

«Du var vel med pa fleire m0te om skulesaka?" 

«Da ma eg nemna utsendingsm0tet i Molde bedehus 29. des. 

same aret. Det lag bade spaning og alvor over m0tet. Da m0tet 

var slutt, kjende visst alle det slik at dei hadde vore med og 

avgjort ei stor sak.» 

«Hugsar du noko spesielt fra dette m0tet?» 

«Eg hugsar best innlegget til fru Helene Hestad. Ho var ei 

varmhjarta kvinne. Ho tala med gl0d om tida som no var komen 

til a reisa ein kristen ungdomsskule i Romsdal.» 

«Du hadde vel kontakt med saka seinare 6g?» 

«Ja, eg var sterkt interessert. Saleis var eg med pa dr0ftingar 

102 

om skulestad. Da det seinare vart tale om eigedomskj0p, hugsar 

eg at Pettersson pa eige initiativ inviterte meg med pa tur 

til Lergrovik gard som skulle vera til sals. I det heile var Pettersson 

ein god mann for skulesaka.- 

«Var det sa rett det vedtaket som vart gjort i 1916?» 

«Eit ubetinga ja. Det er aldri rett a utsetja ei sak som ein er 

overtydd om skal fram. Som den siste attlevande av oss fem 

som var saman i Vistdal den m0tenatta, vil eg fa ynskja skulen 

ein ny, rik framtidsdag med velsigning fra Gud til den ungdom 

som samlast der.» 

Medlemer: 

SKOLERADET I 50 AR 

Formenn: 

Tore Lien 1916—20 

Knut Valved 1920—46 

Ansgar Ellingsgard 1946—47 

N. B. Elvsaas 1947—61 

Sigv. Mork 1961—65 

Martin Skar 1965—. . 

Tore Lien N. B. Elvsaas 

O. J. Void Lovise Brokstad 

Ingebr. Torvik Kr. Hjelset 

Kr. Villa Dagny Eilifsen 

Kristoffer Eide August Hammer0 

S. Pettersson Johan Julseth 

Oluf Hole Ole J. Gjendem 

Gunhilde Moen Olaf B0 

Paul Kringstad P. P. R0d 

0. Sporsheim O.M. Halle 

Edv. Ranvik Sigv. Mork 

Ingv. Hungnes Asgaut Bore 

P. Pettersson A.K. Fines 

Ansgar Berild Knut Toven 

103

Thomas UUeland 

Kristian Aasen 

Peder Mork 

Andr. Ellingsgard 

Martin Skar 

Magda Anderson 

Angell Aasen 

Olaug Torvik 

Erling B0e 

Helge KJ011 

Skuleradet i jubileumsaret. Sitjande frd v.: Martin Skar (form.), 

Johs. O. Bondevik, Peder Mork og Erling B0e. 

Staande frd v.: Andreas Ellingsgard, Helge KJ0/.Z, Sigvart Mork 

og Angell Aasen. 

104 

HELSINGAR: 

UNGDOMSSKOLEN OG SAMFUNNET 

Av stortingsviann Knut Toven. 

Det var eit nytt innslag i norsk 

skoleverk som kom da dei f0rste 

kristelege ungdomsskolane vart 

reiste her i landet for godt ogvel 

70 ar sidan. Den f0rste skolen vart 

reist i 1893. Det var Asbj0rn 

Knudsen sin skole i Heidal. Seinare 

vart det reist fleire skolar av 

same slag. Rauma Ungdomsskole 

.^^^^K^^^ ^'^^^ OS i flokken. 

ggfjj^^ ^Hf\ , Det var pa mange matar eivar- 

^^^Hl ^ •Hjlij^^ nettopp da, med vaknande 

^^^^^k ^r^^^^^^^hj kristeleg liv utover landet, ogsa 

^^^^^îS ^^^^H Romsdalsbygdene. Det var 

H^^HHÎUH^^^H tidskifte ogsa pa andre omrade. 

Det er med full rett sagt at dei kristelege ungdomsskolane 

har vore arnestader for norsk kristenliv. Men dei har ogsa vore 

arnestader i nasjonal og samfunnsmessig tydnad. Dette kjem 

og tydeleg og klart fram i skoleplana for Rauma Ungdomsskole 

der det m.a. er sagt slik: «.... Skulen vil vekkja og n0ra personleg 

kristenliv, fa dei unge til a interessera seg for oppgavene 

i Guds rike og det vanlege samfunn og Isera dei a verta glade 

i heim og fedreland....». 

Ein skole med slike mal kunne ikkje vera nokon vanleg kunnskapsskole. 

Ilan matte vera noko meir. Ein skole for livet. Det 

var ungdomen han vende seg til og ville hjelpa over ein vanskeleg 

bolk i livet. Tenne lys i unge sinn i ei brytningstid, tida 

da manndomslivet skulle f0rebuast. 

Har den kristelege ungdomsskolen makta denne oppgava? 

7 

105

Det off. styret 1967: Sigv. Mork, Asm. Fredly (Statens rep.), 

Johs. O. Bondevik, Martin Skar. 

Svaret ma vorta eit absolutt ja. Han har makta oppgava. Samfunnet 

har grunn for a vera takksam og er det vel og. Tusundtals 

ungdomar har opp gjennom ara fatt livskursen sin staka 

opp og n0rt gjennom ein skolevinter ved ein av vare kristelege 

ungdomsskolar. Ein finn dei att i byggjande, samfunnsgagnleg 

arbeid pa naer sagt alle omrade, som dugande yrkesut0varar 

i yrke av ulike slag, i tillitsverv og offentlege ombod. Mange 

av desse fekk grunnlaget lagt og n0rt gjennom eit kurs ved ein 

av vare kristelege ungdomsskolar. Dersom du sp0r dei, far du 

visse for det. Det verde desse skolane har hatt for norsk ungdom, 

kan ikkje malast i pengar, heller ikkje framstillast i statistikk. 

Men verdet og resultata er synberre likevel, ogsa sett 

ut fra samfunnsmessig synsstad. 

106 

UNGDOMSSKULEN KVEIKTE MISJONSELDEN 

Av misjoncer Otto Torvik. 

Eg er ein av dei mange som 

fekk den lukke a vere elev ved 

Rauma Ungdomsskule. Det var 

det andre skulearet, medan skulen 

enda heldt til pa Hjelset. Tilh0va 

ved den nye skulen var enda 

pa mange matar primitive. All 

undervisning, bade i vanlege skulefag 

og i sl0yd og handarbeid, 

gjekk f0re seg pa bedehuset. Skulekj0ken 

og matsal var i eit hus 

som lag eit stykke undan. Her var 

det og laerarane budde. Me elevane 

var innkvartert rundt ikring 

Otto Torvik pd tunet i pa gardane. Sigurd, Leif og eg 

samtale med Bondevik. budde pa eit loft hja EllingAsen. 

Vegen var bratt dit opp, men sa 

gjekk det sa mykje lettare nedover bakkane, ~ serleg om vineren 

nar det var godt skif0re. 

Det var ei gild tid. — Seinare fekk eg h0ve til a ga pa fleire 

skular, bade her heime og i andre land, men sj0lv under slike 

primitive forhold, star likevel ungdomsskulevinteren for meg 

som den finaste og gildaste tid eg har hatt. — 

Eg var ein truande ungdom fr§ ein utifra god heim, og alle 

sansar var unge og opne for inntrykk — som blomane for varsol. 

Og laerarane vare, Mugas, skulestyrar en, og Faret, frk. 

Hungnes og frk. Holtmon var alle unge, hjartevarme, truande 

idealistar som me elevane sag opp til med stor vyrdnad og kjserleik. 

Var det da underleg om personlege samvaer og skuletimar 

vart til inspirasjon, glede og andeleg utvikling? 

Det var ikkje sa fa av elevane som fekk sitt andelege gjennombrot 

og nadde fram til personleg liv med Gud den vinteren. 

Og me som fra f0r fekk tru at me h0yrde Gud til, fekk 

ein ny kveik og mogning i vart gudsliv. 

For meg personleg var denne vinteren ogsa pa mange matar 

ei andeleg brytningstid. Eg kom gjennom ei djup andeleg krise 

107

ned pa fastare grunn. Kristus vart st0rre for meg, og det vakna 

hja meg ein djup trong til a leve heilt for Gud, — og a kome 

pa den plassen i livet som Herren ville kalle meg til. 

Av alt det gode me h0yrde, var det serleg ein kyrkjesogetime 

som Mugas heldt som greip meg sterkt. Mugas fortalde om den 

heilage Frantz av Assissi. Soga om den gudfryktige munken 

som berre levde for a tene Gud og sine medmenneske, greip 

meg sa sterkt at da friminuttet kom, matte eg ga ein tur for 

meg sj0lv. Da bad eg Gud om at ogsa eg heile livet matte fa 

vere ein Herrens tenar — kvar han sa ville bruke meg. 

Misjonskallet vart ikkje klart for meg den vinteren, men 

Gud fekk kveikt ein eld i meg med eit djupt ynske om a vie 

heile livet mitt til hans teneste. 

Tilslutt vil eg pa denne maten fa sende ein varm takk til fru 

Mugas og dei av Iserarane som enno lever. Gud signe dykk alle 

rikt att for alt de gav oss pa ungdomsskulen. 

108 

Vintersol i haugen. 

DEI REISTE UT 

Misjonaerar som har vore elevar ved Rauma Ungdomsskule. 

Arstala gjeld elevtida ved ungdomsskulen. Lista skulle truleg 

ha fleire namn, men dette er alle vi har greitt a finna fram til. 

Otto Torvik D.N. Muhammedanerm. 

1918/19 

Petra Bergfjord N.L.M. 1920/21 

N.L.M. 1936/37 

Nils Daniel Heggem . . . . N.L.M. 1941/42, 1943/44 

Ottar 0degard N.M.S. 1944/45,1945/46 

Lillian Moe N.M.S. 1946/47 

Klara 0degard N.L.M. 1950/51 

N.M.S. 1950/51 

D.N.Misjonsall. 1951/52 

Merete Helland-Hansen N.M.S. 1952/53 

Marit Furseth 

Svenska Kyrkans 

Misjon 1953/54 

Ruth 0strem N.L.M. 1954/55 

Jorunn Str0m N.M.S. 1955 (varkurs) 

Jorunn Myklebust .. .. N.M.S. 1956 (varkurs) 

Marit Landr0 

D.N.Misjonsall. 1956/57,1958/59 

Pinsev. ytre 

misjon 1957/58 

Randi Saeter0y N.L.M. 1957/58 

Kari B0 N.L.M. 1958/59 

Malfrid Nordhaug .. .. N.M.S. 

(Oppt. 1967) 

1959/60 

109

UNGDOMSSKOLEN — EIN GOD HEIM 

Av sokneprest Harald Slyngstad. 

Eg vil sa gjerne vere raellom 

dei mange som sender Kauma 

Ungdomsskole ei helsing na ved 

milepelen og samstundes ynskje 

til lukke med h0gtida. 

Da eg s0kte meg til Bols0y, 

tenkte eg: Det skulle vere gildt a 

vere prest pa ein stad der det er 

ein kristeleg ungdomsskole! Eg 

mintes dei mange gongene da eg 

pa mi ferd hadde kome innom ein 

slik skole, der eg fekk kveik og 

varme fra samvseret med elevar 

og Iserarar. Og eg visste av eiga 

r0ynsle om det verd slike skolar 

hadde bade for den einskilde og for distriktet. 

«Der steg en fager tanke av fedres hjerte frem, 

vi vil var ungdom sanke isammen om et hjem.» 

Ein slik god heim har ogsa Rauma Ungdomsskole vore i desse 

ara. Mange fekk sin livskurs staka ut der, — det vart ein 

skole for livet. I tider med lite vekking og liv, nar ungdomen 

gar kyrkje og bedehus forbi, treng ein slike skolar enda meir. 

Men ein slik skole er ogsa med og «kristnar» folkesinnet. 

Elevane ber med seg ut i folkelivet ein god kristen kultur, 

noko av det same som barn fra kristne heimar. Det vert salt 

og surdeig i samfunnet vart. 

Eg vil difor takke alle som har arbeidd, ofra og bedt skolen 

fram. Og sidan skolen i dese 50 ara har flytta innan prestegjeldet 

her, — Hjelset, Bj0rset, Kleive, og sa Bj0rset att —. er det 

saerleg grunn for oss her i bygda a vere takksame. Ma Gud 

leggje si signing til ogsa i framtida! Om «heimen« na vertst0rre, 

vil Guds and framleis vere med i arbeidet! 

110 

RAUMA — EIN SAMLINGSSTAD 

Av Ingvar Mjdtveit. 

' ^ Ein ungdomsskule er alltid ein 

^^fi'tif '•- naturleg samlingsstad for kristen- 

'il folket i omlandet. Slik ogsa i 

V Romsdal. Opnings- og avslutningsfestane 

vart store stemnedagar alt 

fra starten, og slik har det halde 

fram seinare. Folk samla seg om 

skulen i b0n og offer, og nar det 

vart kalla saman til m0te, kom 

dei og fylte salane. Til liks med 

desse stemnedagane har huslydfestane 

ein lang tradisjon og h0yrer 

skulelivet til. Dei vert haldne 

* laurdags- eller sundagskveldar 4-5 

^ «i gonger i skulearet. Salane er ofttj'^ 

ast fuUsette, og mykje ungdom 

kan vera samla. Programmet vil variera, men hovedvekta har 

alltid vore lagt pa forkynninga og mykje song og musikk. Julefestane 

har og hatt stor tilslutnad. I dei seinare ara har omlag 

500 vore samla, av dei ungdom i stort fleirtal. 

Men dei st0rste m0te og stemne vert skipa til i den tida av 

aret skulen ikkje er i gang. I 1920-ara gjekk Misjonselskapet, 

Misjonsambandet og Indremisjonen saman om eit bibelkurs 

f0rst i September. Det samla alltid mange. Det same gjorde og 

«Raumam0ta» seinare. Desse m0ta vart skipa til av ungdomsskulen 

aleine etter opptak av skulestyrar Vagle. M0tet varde i 

fleire dagar, og ofte var landskjende talarar med, t.d. Johannes 

Solem, Ludvig Hope, Gunnar Dehli, Nils Lavik og andre. 

Etter krigen vart bibelkursa tekne opp att, men no var det 

Indremisjonen saman med skulen som stod for dei. Desse m0ta 

var arvisse i lang tid. Mange sette mykje pris pa desse samvsera, 

ikkje minst dei eldre, og dei kom gjerne att ar etter ar. 

I desse ara var det ein sterk vokster i yngres- og ungdomsarbeidet 

i organisasjonane, og da leirarbeidet tok til, vart Indremisjonen 

sine Y.A.-leirar lagde til Rauma kvart ar midtsommars 

heilt til leirstaden «Visthus« vart kjdpt. Det var oftast 2 

111

Huslydfest 1930. 

eller 3 leirar for sommaren, for s0knaden var stor. Mange unge 

opplevde festlege dagar, og mykje godt sakorn fall i ung hjartejord. 

Utanom desse samlingane som er nemnde, har skulen vore 

mykje nytta av organisasjonar til sommarskule, krinsm0te, 

stemne og andre tilskipingar. Etter at Nyborg stod ferdig i 

1955, har skulen hatt kapasitet til a ta landsm0te og st0rre tilstellingar. 

Skulen ligg sentralt og naturfagert til og er difor 

mykje etterspurd som samlingstad. Mellom dei st0rste tilstellingar 

er landsungdomsstemnet for Det Vetlandske Indremisjonsforbund 

1957, landsm0tet for Kristeleg Folkeparti 1946, skulelagsleirar 

c.fl. Ein av desse hadde omlag 250 faste deltakarar 

sorn skidle ha bade liggjeplass og bordplass, enda skulen berre 

hadde sengeplass til omlag 80 pa vanlege hyblar. Det seier litt 

«om sprengde hus». Ved sida av matte ein halda av plassar til 

Ungdomsherberge som skulen dreiv i mange ar. 

Det seier seg sj0lv at ei sa intens drift i sommarhalvaret set 

store krav til personalet. Utan innsatsvillige folk bade pakjdkken 

og i administrasjon kimne ikkje slike store arbeidsprogram 

gjennomf0rast. Sommardrifta har hatt mykje a seia for 0kono- 

112 

Trongt om plassen. Fest 1956. 

mien, og skulen vil alltid vera takk skuldig til alle dei som tok 

pa seg store arbeidsh0rer i denne tenesta. 

'•~*"-«~-,.. I den store samanhengen 

er det viktigast at skulen 

stod open for folket som fylte 

salane gong etter gong, 

som lydde til livsens ord, og 

som greip evige tonar. 

To gode vener, Ole Sceh0 og 

songaren Bernh. Johannesen. 

113

REKTOR JOHS. O. BONDEVIK 

Av Martin Skar. 

Det er heidigvis ikke minneord som skal skrives om rektor 

Bondevik. Heller ikke er det han som har jubileum i ar. Men 

han har betydd sa mye for Rauma Ungdomsskole at vi som en 

tid har statt skolen nser, ville gjerne gi han en varm takk og 

noen gode ord i skolens 50-arsskrift. 

Det har hele tiden vist seg at da Bondevik i 1946 tok imot 

kallet fra Romsdal Indremisjon til a bli styrer for Rauma Ungdomsskole, 

sa var han en gave fra Gud til skolen. Derfor vil vi 

f0rst takke Gud for han. 

Bondevik cr rikt utrustet og godt utdannet som skolemann. 

Hans lune, fintf0lende vesen og bramifrie ferd har gjort at alle 

som har Isert han a kjenne, er glad i han. 

Men framfor alt er han skolemann. Hans dyktighet — og klare 

innsikt i sa mate er kommet Rauma Ungdomsskole tilgode. 

Det kan trygt sies at hans innstilling alltid har vaert: Alt for 

Rauma. 

Det er nok flere andre oppgaver som har kalt pa hans arbeidskraft, 

bade misjonsorganisasjoner, Noregs ungdomsskulelaerarlag, 

menighetsrad, og kommunale verv. I Bols0y kommune 

var han formann i skolestyret en tid under planlegging og reis- 

114 

ing av nye skolebygg i kommunen. Han var med i kommunestyre 

og formannskap i flere perioder. Jeg kan minnes at Bondevik 

var utsett som ordf0rerkandidat ved flere ordf0rervalg, 

men bad seg fri sa sterkt han kunne ut fra det motiv at det 

ville komme til a ga for mye ut over skolen, og dette syn ble 

respektert. Kursen har vsert st0: Alt for Rauma. 

Rektor Bondevik har vsert vaken for utviklingen i tiden og 

har alltid lagt vinn pa at skolen ikke skulle bli liggende etter i 

utviklingen. Derfor har hans tid som rektor vaert en tid under 

stadig utbygging av skolen. 

Det var ikke mye igjen da tyskerne forlot skolen i 1945. Der 

matte en grundig restaurering til. Siden er det ene nybygg blitt 

reist etter det andre, slik at Rauma star oppbygd som en ny og 

moderne skole i jubileumsaret. Dette har krevd stor innsikt, 

omtanke og innsats av skolens 0verste leder og hans medarbeidcrc 

ved skolen. Rektor Bondeviks navn vil vaere risset inn i 

skolens historie pa en mate som tjener han til aere, og som 

kommende generasjoner vil vaere takknemmelige for. 

Fru Bondevik og mannen i heimen, — mellom hlom,ar frd 

mange vener. 

115

Drifta ved skolen har gatt utmerket ar etter ar, sa det har 

vasrt en forn0yelse for skoleradet a se det resultat som har 

vsert lagt fram. Uten det arbeid som har vsert utf0rt i sommerhalvaret, 

ville den 0konomiske stilling vasrt vanskelig. Her har 

fru Bondevik gjort en stor innsats som ikke har vaert bel0nnet. 

Hun fortjener en varm takk for den innsatsen, og den gjestfrie, 

lune heimen de har, som er blitt til glede og velsignelse for 

mange. 

Men det er skolens indre liv som egentlig er skolen. Bondevik 

har som la^rer statt framfor mange elevkuU og gitt dem 

varig kunnskap. Og ikke bare det: Bondevik er en kristen personlighet 

med et klart kristent livssyn pa Guds ords grunn. Her 

har han ved Guds nade fatt 0ve en god innflytelse pa elevene, 

bade med sin ferd og sin forkynnelse. 

Mange er det i dag sora takker Gud for det ungdomsskolen 

gav dem. Det var skolen for livet. Jeg sp0r av og til troende, 

og kristne ledere jeg m0ter, nar de kom til liv i Gud. Da er det 

mange som har svart: «Det var den vinteren jeg gikk pa Rauma 

Ungdomsskole.» For et aktivum for det norske samfunn! 

I dette arbeide har Bondevik fatt sta. Han har likt seg der 

og har vaert — og er — tent av den rette ilden som kan tenne 

andre. 

Ved skolens 50-ars-jubileum har vi et sterkt 0nske om at rektor 

Bondevik ma fa mange ar enda til a fortsette sin gjerning 

som rektor ved Rauma Ungdomsskole. 

Pa vegne av folket i Romsdal og oss som er i skoleradet for 

Rauma Ungdomsskole vil vi gi rektor Johs. O. Bondevik og 

frue var varmeste takk og heder for det de har vaert og er, og 

fortsatt vil vsere mellom oss. 

Det beste bevis pa at en eier et kali, er at kallet eier en helt. 

Den signaturen er lett a lese i Bondeviks liv: 

116 

Alt for Rauma. 

Den f0rste dohhelkvarietten pd songarferd 1949. 

RAUMA BR0DREKOR 

starta som dobbelkvartett i 1949. Det var i den tida vi arbeidde 

intenst med innsamling av pengar til a reisa «Nyborg». Dei som 

var med i kvartetten, hadde glede av a syngja saman, dei ville 

gjerne vitna for andre med song og tale, og dessutan ynskte 

dei a gje ei hjelpande hand til den store innsamlinga. 

Den f0rste songarturneen hadde kvartetten i paska 1949. Vi 

var ute frS skja^rtorsdag om môrgonen til 2. paskedag om kvelden, 

og eit par veker seinare tok vi ut pa ein mindre tur. Vi 

gjesta ikkje mindre enn 13 stader rundt Langfjorden, Fannefjorden 

og Romsdalsfjorden. Bensin var mangelvare i den tida. 

Vi matte s0kja om a fa kj0pa bensin til to privatbilar og fekk 

ja. Petter Hjelset let oss fa lana bilen sin, og Endre Hjelset 

var bade sjaf0r og f0rstetenor. P.P. R0d stilte ogsa sin bil til 

disposisjon, og han var sj0l med som sjaf0r heile turen. Det 

vart ei festreis irk f0rst til sist, trass i at det var i verste varl0ysinga. 

Vegen over Gussiasen var somme stader mesta som 

ein aker. Vi som var komne til R0d kvelden f0r, venta i stor 

spaning pa bilen til Petter Hjelset. Det var berre sa vidt dei 

greidde a ta seg fram ved Gussias skole. Der matte dei henta 

117

vedskier fra ein stabel nser ved og leggja under bilhjula. Det 

var berre sa vidt dei nadde fram til R0d til m0tet skulle opna. 

Da vi var komne sa langt som til Torvik i R., var det fint varver 

med sol og klar himmel, og det anga av nysprotte lauv. 

Gjestmilde og stort hjartelag m0tte kvartetten over alt, og 

til skolen fekk vi inn mellom tre og fire tusen kroner. 

Skolestyrar ved Fuglset skole — Ola Flemmen — var dirigent 

for kvartetten. Seinare matte ban av helseomsyn dra seg 

attende, og skolestyrar ved Hjelset skole — Sigvart Mork — 

overtok og har vore dirigent sidan. To av dei som var med i 

dobbelkvartetten, er d0de for mange ar sidan — kj0pmann 

Adolf Ssethermyr og Iserar K. A. Solemdal. 

I den f0rste tida budde songarane noksa spreidd omkring i 

distriktet, og det var ofte vanskeleg med 0vingane. Etter kvart 

har kvartetten vakse, og er no eit kor pa ca. 20 mann. Songarane 

bur ogsa meir konsentrert — pa skolen, i bykjernen og 

innover til Hjelset. Det er saleis mykje lettare a m0tast til 

song0ving. 

Da koret voks, kunne vi ikkje lenger kalla oss dobbelkvartett, 

og i heimen til Saethermyr pa R0d fekk sa koret det namnet 

det har bore sidan. 

Rauma Br0drekor syng ofte ved festar og andre tilstellingar 

pa skolen. Dessutan er vi ute pa turnear bade haust og var. 

F0rem&let med desse songarturane er det same som f0r. 

Tre av dei som er med i Rauma Br0drekor, har vore med 

heilt fra starten og til no. 

Johs. 0. Bondevik. 

Blide s0ndagsskuleharn 1967. 

SUNDAGSSKULEN 

Av Ingvar Mjdtveit. 

Alt f0r ungdomsskulen kom til Bj0rset, vart det halde sundagssamling 

for barn i Kvam kapell. Det var frk. Gusta Nilsen, 

Bj0rset og kj0pmann Paul Kringstad, Molde som tok opp dette 

arbeidet. Kva tid det var, veit ein ikkje heilt n0ye no, men dei 

119

hadde i fleire ar samla barna i krinsen til sundagsskule her. 

Da ungdomsskulen kom, flyita Kvam sundagsskule hit og 

har vore her seinare. Mugas saman med laerarane fekk no leiinga. 

Dei n0ydde seg ikkje berre med a samla barna i grannelaget 

mest kvar sundag, men skiftevis sykla laerarane til Fuglset 

og heldt sundagsskule der i fleire ar. Mugas var og ei tid 

formann i Romdal sundagsskulekrins. 

Sundagsskulearbeidet knytte skulen i n^r kontakt med bygda 

omkring, og har seinare vore noko av ungdomsskulen sitt 

arbeid utetter. Skulen har alltid hatt laerarar som har teke seg 

av denne oppgava. Sa sant det ikkje var noko anna tilstelling, 

samlast ein med barna kvar sundag f0remiddag. Etter som barnetalet 

i krinsen auka, matte ein dela flokken i fleire klassar. 

Stundom vart ei gruppe av elevane i ungdomsskulen sette til 

medlaerarar. Dei var gjerne fleire i lag og saman med ein av 

dei faste laerarane i sundagsskulen. Saleis fekk dei aktiv 0ving 

i barnearbeidet, og vi veit at fleire heldt fram med sundagsskule 

pa heimstaden sin. 

Fram gjennom ara har medarbeidarar i grannelaget vore 

knyte til sundagsskulen. Vi vil saerskilt nemna Sevrin Solheim. 

I mange ar har han vore trufast med. 

Kvar Jul vert det skipa til julefest for sundagsskulen. Deter 

gilde samvaer som bade barn og foreldre set pris pa. I dei seinare 

ara har det vore samla omlag 200, store og sma, til desse 

festane. 

Folketalet i Bj0rset-omradet har auka mykje i seinare tid, og 

det har kome til to nye sundagsskular i tidlegare Kvam skulekrins. 

I 1967 er 122 barn innskrivne pa sundagsskulen pa Rauma. 

Laerarane Endre Hjelset og Ingvar Mjatveit har voe leiarar 

skiftevis i ei ar-rekkje. 

Mange barn har h0yrt Guds ord og sunge ut si barnetru her 

pa Rauma i farne ar. Matte det og bli slik i komande tider. 

120 

Elevrdda 1966/67 samla. i daglegstova i gamle •/•Tryggheim-^. 

UNGDOMSSKOLEN ER FOR ALLE 

Av Inger Johanne ScEther,jorm. i elevrddet 2. semester 1966/67. 

Her pa skolen m0test ungdom med ulik bakgrunn. 

Milj0et som elevane kjem ifra, er vidt forskjellig. Mange 

kjem fra kristne heimar. Foreldre som veit kva ein ungdomsskole 

star for, sender borna sine hit. I denne skoleheimen veit 

dei a vera trygge for borna. Avdi her er bade teoretisk og praktisk 

kurs, er dette ein allsidig skole. Somme er uvisse om kva 

yrke dei skal ga inn i, og gar difor eit ar eller to, for a bli betre 

klar over kva dei vil. Det er dei som kjem hit for a fa betre 

kunnskap pa det andelege plan og. Her er det eit aktivt kristeleg 

milj0, og ein far h0ve til a sja litt inn i desse verdiar. 

Skoletida pa ein slik stad har mykje a seia for kameratskapet. 

Pa ungdomsskolen er det gode h0ve til a bli kjend med 

ungdom som har same interesser. Her som det er internat, vert 

8 

121

Indiakveld 1966. Norske jenter i sari. 

elevane godt kjende med kvarandre, og f0r skolearet er omme, 

er alle elevane som ein syskenflokk. At det er litt trist a skiljast 

nar kmset er slutt, er ikkje vanskeleg a forsta. Men sa vert 

det halde elevstemne om sommaren, til stor glede for elevane 

som har h0ve til a koma ein tur. 

Eit ungdomsskolekurs er ogsa ei god f0rebuingstid for framtida. 

Sidan det er internat, ma det vera god orden. Vi kan ikkje 

berre gjera slik det h0ver seg best for ein sj0lv. Nei, — her 

far ein la^ra a ta omsyn til romkamerat og andre rundt seg. 

Reglar vert sette som ein b0r halda. Ikkje alle kan heilt finna 

seg til rette med dei, men seinare kjem alle som ein til a sja 

at vi Iserde noko ved det ogsa. At vi ikkje alltid kan gjera som 

vi sj0lve tykkjer om, hjelper oss til a ga betre budd ut i livet, 

der krava er enda st0rre. 

Sidan dette er ein kristen ungdomsskole, vert det halde mange 

m0te og andre samvser, der vi far h0yra Guds ord. Heile 

elevflokken og personalet vert kvar morgon samla til ei kort 

122 

andakt. Dette a byrja dagen med eit ord ifra Gud har stort 

verd. Ein gong i veka er det eit vanleg oppbyggingsm0te. Her 

far elevane vitna for kvarandre om livet i Gud og by inn kameratane 

til a ga same vegen. Dette er verdfulle m0te, og stort 

er det nar unge vel a fylgja Jesus. Mange har gitt livet sitt til 

Jesus pa ungdomsskolen. Her er Iserarar og elevar som gjerne 

gjev hjelp og tr0yst pa vegen. Da kan ein med Guds kraft fa 

ga ut fra skolen med den visse at Gud som har frelst, ogsa er 

mektig til a bevara. 

I ar er det 50 ar sidan denne skolen starta. Mykje har forandra 

seg sidan da, men like fullt er det ungdom som samlast 

til kurs no som f0r. Er skolen like aktuell no da? Pa dette kan 

vi trygt vara ja. No som for 50 ar sidan treng landet vart dei 

kristne ungdomsskolane. Her er det ein sunn og god moral. Vi 

far l^ra skilnaden mellom godt og vondt. Livet vart er ei stor 

gave fra Gud, ei gave som vi ma fara varleg med. Ungdomstid 

er satid, og det vi sar, skal vi og hausta frukta av. Her far vi 

vita kva vi skal sa for a hausta den gode frukta. Vegen ein 

ungdom bpr ga, vert her vist fram pa ein god og fin mate. Ein 

ungdomsskoleelev kan ikkje seia at han ikkje har fatt h0yra 

om vegen til lukka i livet. 

123

PERSONALET 

(Korte vikariat som ikkje bar vore f0rt i protokoU over laerarar, 

kan vera utegl0ymde.) 

124 

Styrarar: 

Mugas, Ragnvald 1917—29 

Vagle, Peder 1929—45 

Sffib0, Sverre — konst. 1945—46 

Bondevik. Johs. O. 1946— 

Lce7-arar: 

Faret, Sigurd 1917—33, teorilaerar 

Hungnes, Lovise 1917—33, husstellaerar 

Holtmon, Mina 1917—29, handarb.Iaerar 

Birkeland, Anders 1919—24, teorilaerar 

Aandal, Per 1923—45, sl0ydlaerar 

Samset, Ivar 1926—27, teorilaerar 

Kolstad, Anna 1929—48, handarb.Iaerar 

Berge. Asta 1933—39, husstellaerar 

Saanum, Fridtjof 1933—38, teorilaerar 

Espeegren, Sigurd 1938—39, teorilaerar 

Fottland, Herman 1939—40, teorilaerar 

Gammels^ter, Emma 1939—44, husstellaerar 

Berge, Peder 1939—40, teorilaerar 

S£eb0, Sverre 1940—45, teorilaerar 

Kosberg, Harald 1938—42, teorilaerar 

Flaten, Karl 1945—46, teorilaerar 

Harnes, Peder 1946—47, sl0ydlaerar 

Monstad, Ditlef 1946—50, teorilaerar 

Vevle, Knut 1946—47, teorilaerar 

Vagle, Peder 1946—51, teorilaerar 

Standal, Ranveig 1946—51, husstellaerar 

Hungnes, Ingeborg 1948—52, handarb.Iaerar 

Bj0rkedal, Rasmus 1947—49, sl0ydl3erar 

Kopperdal. Alf 1949—, sl0ydlaerar 

Hjelset, Endre 1942—45, 1950— teorilserar 

Hovland, Asta 1951—, husstellaerar 

Mjatveit, Ingvar 1951—, teorilaerar 

Flesja, Gunhild 1952—, handarb.Iaerar 

Hjorteland, Josefine 1952—, vevelaerar 

Brigtsen, Brigt 1957—58, teorilaerar 

Bjerkan Charles 1958—62, teorilaerar 

Lj0kjel, Asbj0rn 1962—, teorilaerar 

Aurstad, Arne 1965—, teorilaerar 

TimelcErarar: 

Berild, Ansgar 

Svads, O. 

Bore, Asgaut 

Kj0llesdal, Odd 

Midttun, Hilda 

R0, John 

Wyller, Ingrid 

Fredheim, Hans 

Amdam, Per 

Friestad, Birgit 

Fl0ystad, Malfrid 

OrheJm, Olav 

Sj0vik, Aslaug 

Hansen, Filer Rudberg 

Kanestr0m, Odd 

Monsen, Iver 

Olsen, Olav 

Cand. mag. Sverre Scp,h0. 

Lcerar 1940—45. 

Konst. styrar 1945—46. 

Husni0dre: 

Indergard, Ellen 1962—63 

Tysse, Gerd 1963—64 

Nalsund, Elsa 1964—66 

Jensen, Anne Beth 1966— 

Kontordamer: 

B0e, Oddrun 1961—62 

Huse, Jenny 1962— 

Vaktmeister; 

NygardsvoU, Ole 1962— 

125

Vikarar: Gr0nset, Jon 1920—21, teorilserar 

H0stmark, Signe 1920—22, husstellEerar 

R0kenes, Jentoft 1923—24, teorilaerar (stutt tid) 

Viker, Ellen 1934—35, handarb.Iaerar 

Hjelset, Marit 1937—38, 1941—42, handarb.Iaerar 

Voile, Dagny 1938—39, husstellserar 

Fottland, Ingrid 1940—41, husstellaerar 

Raanaes, Fernanda 1942—43, husstelleerar 

Framnes, Sofie 1943—44, husstellaerar 

Bore, Gunnlaug 1947—48, handarb.Iaerar, varkurs 

Hungnes, Ingeborg 1947—48, handarb.Iaerar 

Hjelset, Endre 1948—49, teorilaerar 

Helset, Olea 1951, handarb.Iaerar, varkurs 

Sunnset, Olav 1955—56, sl0ydlaerar (stutt tid) 

Lauvdal, Grunde 1955—56, sl0ydl£erar (stutt tid) 

Skjelbreid, Asta 1957—58, vevelaerar 

Drevvatne, Ola 1958—59, teorilaerar (stutt tid) 

Askvik, Anna 1960—61, handarb.Iaerar (stutt tid) 

B0, Gerd Aase 1960—61, handarb.Iaerar (stutt tid) 

Dr0pping, Gerd 1962—63, handarb.Iaerar 

Amland, Tolv 1964—65, teorilaerar (stutt tid) 

Personalet i 1967: Sitjande frd h.: Josefine Hjorteland, Endre 

Hjelset, Johs. O. Bondevik, Ingvar Mjdtveit, Gunhild Flesjd. 

Staande frd h.: Arne Aurstad, Asta Hovland, Alf Kopperdal, 

Jenny Huse (kontordame), Ashj0rn Lj0kjel, Anne-Beth Jensen 

(husmor), Ole Nygdrdsiwll (vaktm.). 

126 

Nils Lavik: 

FRA TALE VED VIGSLINGA AV NYBORG 1955 

Kvar dag er eit Guds verk. 

Det talar om hans visdom og 

hans makt. 

Det ^''ar han som skapte morgonroden 

over Romsdalsfjella 

i dag. Det var han som la gull 

over nysn0en som pryda den 

finaste tinderad i Noreg. Det 

var hans ord som la draum 

over kvelden, nar soli seig i 

hav og dagen gjekk inn i natti. 

Da han, Skaparen, med si 

veldige hand sette denne vesle 

kloten i rotasjon fra vest mot 

aust i tida si morgonstund, da 

skapte han d0geret med morgon og kveld, dag og natt. Han let 

arstidene renna fram i sin firdelte rytme. Og visdomen hans 

var sa stor og hans makt sa sikker at alt har stade som eit vitnemal 

om hans velde. Det har openberra kva Herren kan gjera. 

Eg har hug a sp0rja dykk romsd0ler: Sag de kveldsroden i 

gar, og vart de gripne av han? Var det venleik og skapardraum, 

og kjende de noko av skapargleda i fagerdomen? Var 

det jubel i dykkar and da de sag morgonglansen over fjella? 

Men det var berre ein liten glytt de sag. 

Men Herrens ord fortel om andre dagar enn desse geografiske 

skapingsdagar eg no har minna dykk om. Det fortel og 

om historiske dagar i menneskeliv og folkeliv, — dagar da Gud 

grip inn med slik makt at det set varande merke. Tider da Gud 

set merke, er just historiske dagar. Dei vart minnedagar folket 

g0ymde pa, og dei vart dagar som Herren brukte. 

Da Rauma Ungdomsskule vart skipa, var det ein historisk 

dag. Det er langt meir ein historisk dag no 38 ar etter. Da skulen 

vart til, steig han fram i ands- og kulturarbeidet mellom 

ungdomen i denne landsluten. Og alle veit no at skulen har 

sett varande merke. 

Det er ungdomen som er Noreg i morgon. Det er ungdomen 

127

som er far og mor i komande ar. Det er Noreg si fornying og 

Noreg si kraft. I tiltru til skulen sende foreldra borna sine hit, 

og dei kom heimatt merkte og budde for livsoppgava. 

I den historiske time f0ddest enno st0rre verk; Skulen har 

ringt med evige klokker over norsk ungdom. Og det vart ringt 

slik at dei h0yrde klokketonane og kjende den evige klangen. 

Den ungdom som h0yrer dei klokketonane og vert sa gripen av 

dei at han ma f0lgja dei, den ungdomen vert aldri bergteken, 

korkje av trollet som kallast materialismen eller av det trollet 

som kallast egoismen. Dei er bae sa nasrsynte og kvervsynte at 

dei ser berre til si eiga stoved0r. 

Men der dei evige klokkene ringjer, der far me vidsyn og utsyn, 

og der kjem menneskekjserleiken og gudskjaerleiken inn. 

H0yr da eit ord, styrar og laerarar: Ring, ring, ring med dei 

evige klokkene! Det er berre dei som bergar inn. 

I dag er det ein merk-edag, ein av dei mest yndefulle i denne 

skulen si soge. Nye store dagar ventar. Men ring framfor alt 

for ungdomen med evige klokker, sa dei laerer at av alt det 

storfagre og gode dei fekk i dette landet, er ikkje noko fuUkome. 

Men er vart dagsverk gjort i Herrens namn, har me 

lovnad pa at me skal fa ga inn i den nye, evige dagen. 

128 

Snart kjera folk til vigsleh0gtid og fyller salane. 

SKRIFTNEMNDA 

Pa m0te i Skoleradet 15/10-65 dr0fta ein f0rebuinga til 50arsj 

ubileet pa skolen. 

Mellom anna vart ein samd om a gi ut ei jubileumsbok. Det 

vart sa vald ei nemnd pa 3 medlemer til a ta seg av arbeidet: 

Laerar pa skulen, Ingvar Mjatveit, tidlegare elev, Einar Berg, 

og rektor Bondevik. Ingvar Mjatveit vart vald til formann og 

hovudredakt0r. 

Skolen har f0r gjeve ut eit lite 10-arsskrift, eit noko st0rre 

25-arsskrift, og dessutan er det omtale av skolen i 75-arsskriftet 

for Romsdal Indremisjon. 

For samanhengen si skuld matte ein sj0lsagt ta oppatt ein 

del av det stoffet som finst i desse hefta, men mykje nytt stoff 

har ogsa fatt plass i jubileumsboka. Vi vonar difor ho ma 

verta til glede for mange av skolen sine elevar og vener. 

Ingvar Mjdtveit. Einar Berg. Johs. O. Bondevik. 

Johs. 0. Bondevik. Einar Berg. Ingvar Mjdtveit. 

129

ELEVAR 1917—67 

(Varkursa f0r 1947 er ikkje komne med, fordi det no ikkje 

finst protokoU over dei. Realskule-elevane er f0rde alfabetisk 

saman med dei andre elevane dei ara.) 

1917,18. 

Berglieini. Diirlliea 

Berfj.spt. Peira 

Bruiivoll, Enia 

Boe, Kiiiiiilla 

Dale Alvilile 

Dale, Helene 

Eidem, Marie 

Fraiitsnes. Elen 

Frisvoll, Marie 

CatiKtud, Anna Oiava 

Hestad, Ester 

Hjelset, Inga 

Hjelset, Margit 

Hjelvik. Marit 

Hole, Kir^ti 

Istad, Margrotc 

Kaiiestram- E;'.ter 

Li, Olga 

Mi&fjord, Berit 

Mork. Gjertrud 

[Vcraii, Si{;rid 

Nesje. Astrid 

Staurset- Magnliild 

Stornijr. Olga 

Sundi'. Klara 

Sa'lio. Ingeborg 

Sovik. Bo 

Bergsel. Georg 

Brevik, Hans 

Bo. HarabI E. 

Ellingsgard, Iver 

Hestad, Bendik 

Hestad, Hans 

Hjelset. Laurits 

Hole, Leiv. 

Hoslniark. Aksel 

Mork. Sigvard 

Nerlaud. Bernhiird 

Solernilal. Knut 

Torvik, Toivald 

1918,19. 

Aksel voll, Konstanse 

Dable. Klara 0. 

Frisvoll. Maja A. 

Gaupror, Mathilde K. 

Hagen, Margit 

Hjelset, Ingebjorg 

Hoem, Anna L. 

Hole, Ruth 0. 

Johannesen, Marie 

Juliet, Amanda O. 

Kavli, Violet 

Kjelibotn, Birgitta 

Krabbevik, Astrid K. 

Maliiicdal. Anna 

Misund, Bella K. 

Moeu, Margaret a 

Mork. Berit 

Nerlaud, Sofie 

Risabagen, Petra 

Rypdai, Maria A. 

Seljevoll, Ingcleiv 

Skotbeim, Helena J. 

Soggemoen, Valborg 

Solemdal. Ingeborg A. 

Strandcn. Elen t). 

Voldstad, Elen 

Ostigard. Betty 

fiveras. Gnnni 

.\r8et. Berit 

Berg. Einar J. 

Bn, Knut A. 

Dahle. Isak 

Hansen. Hans Siebj. 

Hestad. Ole 

Hjelset, Kris; to Her 

Hole. Leiv 

Holm. Einar 

Huseby. Adolf 

Kavli. Lars E. 

Krangnes. Sigvart 

Kroken, Hans S. 

Luvik, Sigurd M. 

Nesje. Lars K. 

Nesje, Martin 

Nyheim, Ragnar 

Opdal. Andreas 

(Uerbolm, Knut 

Rakvag, Kolbeln 

Risahagen. .AJutf 

Skjelbostad. Erling O 

Slokke. Erik J. 

Siebjernsen. S. O. 

Torvik. Otlo I. 

Vcstadvik, Anton 

Vorpenes, Peder 

Oie, Harald P. 

Agard, Leif H. 

1919/20. 

Anderson, Magda 

Aspelund. Antia 

Bergsct, Ingeborg 

Berild, Johaune 

Bjornelierg, .Anna 

Bo, Ingeborg L. 

Eide. Betsy 

Enêlr-et, Selnia 

Fjorstati, Lina 

Gjendem, Ai,trid 

Gundersen. Tea 

Hagen. Marit 

H aukebo. Borgliild 

Hoggen, Agiiete 

Hoi. Margit 

Hovde, Ingeborg 

Hovde. Oletlc 

Lange, Signe 

Langset, Marit 

Lien, Ingeborg 

Lindset. Gudrun 

Monsas. Betsy 

Mordal, INikoiine 

Myrbositad, Charlotte 

Nesje. Karen 

INilsen, Jenny 

Oppigard. Gunni 

Risan, Ingeborg 

Rudset. Siguy 

Seljevoll, Ingeleiv 

Skorgeu, Albertiue 

Skorgeu, Alma 

Soma, Gudrun 

Straume, Pctrinc 

Sfflsues. Anue 

131

Tliue, Gudrun 

Tuugehaiig. Johuuue 

Ullelaiid, Beate 

Veslad, Maril 

0vpras, Inger 

Asliagen. Laura 

BjordaL Leiv 

Dale, Hans 

Dale, Ole 

Dale, Sigurd 

Eideni, Albert 

Ellingsgard, Andreas A. 

Ellinpsseter, Anders 

Forde, Matias 

Gjerstad, Ola 

Haukebe. Einar 

Hjellset, Johan 

Hovde, Gunnar 

Hur.oy, Eivind 

Hevik. Lndvik 

Kjarsvik. Harald 

Lillebostad, Johan 

Lovas, Ole 

Mittet. Piinl 

Myrcn, Etnil 

Raknes, Olav 

Rodven, Knut 

RiMiveii. Siguri) 

Slemnien. Swren 

Sotnakk. Olav 

Staurset, Peder 

Stavik, Ivar 

Sylte. Peder M. 

Saibo, Sverre 

Sovik. Ansgar 

\oll, Olav Bjarni 

A rev, JNils 

1920/21. 

.\sj»hol, Oiise 

Bjorset, Aslrid 

Drejer, Molly 

Fagerheiir, Jenny 

Gjendem. Marie 

Gribbestad, Anettc K. 

Gribbeslad. Bertha 

Gule, Karoline 

Hagerup, Henninge 

Hagen. Ingeborg K. 

Hen. Margol 

Hjellset, Inga 0. 

Hoemsnes. Marie 

132 

llol. Ataren 

Kylling. Margit 

Lien. Helga 

Lindset, Astrid 

Lingar.. Klara 

Alorstol, Beate 

Sagli, Mali 

Sandoy, Sunniva 

Skiri, Ragnhild 

Skje vik, Synnove 

Slemnien, Signe 

Solbeinidal, Sigrid 

Torvik, Marie 

Tnngehaug. Klara 

Vasgard, Marta 

\, Ella 

Vestad, Sigrid 

\, Sigrid A, 

Andal. Petra 

Asen. Gitta 

BJHrncberg, Laiirits 

Brevik, Leon 

Brudeli, Ingvald 

Bb. Erling E. 

Devoid, Harald P. 

Ertandsen, Iver 

Finset. Kristian K. 

Flor. Asbjorn M. 

Hjellset, Einar Olav 

Hole. Oddleiv 

Hovik, Ludvik 

Kjorsvik. Iver E. 

Myrset, Trygve 

[Vordbaug, Knut 0. 

IVordne^, Fdvin 

Reilan, Allred 

Seljevold. Arthnr 

Skiri, Ole H. 

Skj«rha'ter, Ingvald 

Tjelle, Agnar 

Toniren, Hans K. 

Trollhang, Petter 

Iitigard. Olav 

Ve.tad, Arne 

A agbo. Anton 

\ngen, Johan 

1921/22. 

Brnnvoll. Aslaug 

Broste, Ingeborg 

Kardsnes, Anna 

Eidem, Gusta 

Evensen, Alma 

Fagerheim, Anne 

Hen. Margot 

Hjellset, Magda 

Hole, Bergljot 

Hostad, Olava 

Johansen, Anna 

Kalstad, Astrid 

Kroken, Gnra 

Lien, Helga 

Mordal. Inga 

Myrabw, Berta 

Midtgard. Elsa 

Misund, .Anna 

Nerlaud .Nanna 

Nygard, Bolettc 

Otterholm, Kasjiara 

Seier, Alma 

Sivertsen. Betsy 

Slemnien, Agnes 

Stenles. Beret 

Var.sgard. Gndrun 

Orstavik, Beate 

Ostigard, Astrid 

Asgjerdet, Marit 

Akselvoll, Otto 

Brevik. Ivar I. 

Bu, Knut L. 

Bo, Olav 

Hammervoll. Alfred 

Hansen, Harald 

Hatle, Albert 

Henoen, Palmer 

Kavli, Kleves 

Kvalsnes. Bernhard 

Lillebostad. Knut 

Lovas, Alagiius 

Mordal, Signrd 

Myrset, Trygve 

Nakken, Gerhard 

Nerlaud. Jorgen P, 

rs'csje, Peder 

Nyheim. Olav 

Ottestad. Leif 

Ptadsen. Knut 

Rishaug, Robert 

Rodven, Ivar 0. 

Sandnes, Leiv 

Sandoy, Hans R. 

Sjovik, Krifclisii 

Solhjeli. Odd 

Stokke. Peder K. 

Strandebf). Ole K. 

Sylte, Oliver 

Sylte, Torvald 

Tomren, Ole K. 

Yalle, Paul G. 

\. Arnold 

Vestad. Jon 

Andal, Johannes M. 

Aroy, Bjarne 

Aroy, Nils 

1922/23. 

As|ielnnd, Agnes 

Berge. Marie 

Bergaet, I ngebtirg 

Berild, Margit 

Bersas, Ingeborg 

Birkeland, Anna 

Ekrestad, Petra 

Eriksen, Johanne 

Fennefoss, Andrea 

Flovikholm. Margit 

Frisvoll, Ester 

Haukebo, Konni 

Ilellebotn. Lydia 

Heratad, Ida 

Hestad, Marit 

Ho.tad, Olava 

Hande, Ingeborg 

Karlsvik, Betsy 

Kringstad, Karen 

Lillebostad, Borgliild 

Mordal. Elfrida 

Myrset, Anna 

Norland, Asta 

Nesje, Alette 

Revik, Marie 

Sagliak, Agnes 

Skjelboslad, Maril 

Solli, Ingeborg 

Stavset. Kristine 

Svensli, Ingeborg 

Sylte, Solveig 

Vasenir, Marie 

Ovstedal, Astrid 

Akselvoll, Otto 

Bugge. Krislen 

Eik. Jorgen 

Flatmark, Johannes 

Hammervoll, Konrad 

Hansen, Hans 

Henoen. Irvin 

Hegdal. Olav 

Hestad, Bendik 

Hoi, Hans 

Hovdenak, Johannes 

Hungnes. Arne 

Hunnes, jorulf 

Kolmannskog, Freilrik 

Langnes. Asbjorn 

Lindset. Arthur 

Moen. Einar 

Myklebust, Sverre 

Nctije. Peder 

Nylieini, Olav 

Ra

Gril)i)esta(l, Bjarii 

Graiiiiing, Nils 

Holm, Bernhurd 

Kringstad, Knut 

Lindset, Lorents 

Lonset- Jakoli 

Midtgard. Ole K. 

Nordiiaug, Alf 

Nyheim, Arne 

Oi>pigard. Hans 

Oppigard- Hakon 

Redven. \n 

.Slinning. Petter 

Tautra, Johiin 

Tomren. Hilmar 

Viken. Sivert 

VolL Ivar O. 

1925/26. 

Bergset. Emma 

Bersas, Gnnnhild 

Bersas, Maria 

Bjarsetli. Martha 

Bringslid, Beate 

Eidem. Margrele 

Frem .tedai. Borghild 

Hammervoll, Ingrid 

Hoem, Lydia 

Hoem, Sanna 

Hnngnes, Agot 

Landre. Annlaug 

Moen. Ingelijorg 

Moen, Sii^riil 

Mordal, Margit 

Rasmussen, Helga 

Rorvik, Bergljot 

Sivertsen. Malene 

Slemmen, Svnnove 

Sylte, Pernille 

Svlteseter. Ingrid 

0verus, Mar>rrete 

Bjerkeland Rasmus 

Dringsiid. Ole K. 

Broste, Johan 

Erde, Anton 

Helde, Hakon 

Holm, Bernhard 

Neras. Aslak 

Rod. Knut 

Rfldven, Eilif 

Slemmen, Iver K. 

Sletta. Leiv 

Solli, Alfred 

134 

Torvik. Anton 

Andal, Ole 

Aro, Olav 

1926/27. 

Dahle, Borghild 

Eidskrem, Karen 

Gyldcnas. Ragnu 

Hagset. Jenny 

H a m m e r o, Marie 

Hamniero, Selnia 

Hanset, Sigri

Lykke, Ingehorg Lied. Johanne Malo. Signe 

Madsen, Astrid Kjelhoten, Maria Mortensen. Andrea 

Malmedal. Olaug Malme, Anna Filler, Sigrid 

Myklehnsi. Kashara Nesje, Ingehorg Risan. Tora 

Myren. Marie Pedersen, Emma Roaldset. Esler 

INakkem Borghild Pettersen. Agnes Seljehaug. Johaune 

Neras. Ingehorg Ranvik, Inâ Sivertsen. Ella 

Nilssen, Ragnhild Reilan Elisahetli Stove, Emmy 

Overa, Johanne Skorgen, Jorgine Sonde, Ingehorg 

Rasmussen. Edna Solvik, Alida Sunde, Marit 

Rol.ek. Marit Stove, Ester Sordal, Solveig 

Sandvik. Ragnhild Sylleho, Margit Sorensen. EIna 

Ulvestad. Asta Trondsen, Paima Wiik. Aslang 

Valvevareid. Ingvald 

Vinje, Odd Bratveit, Marit Sordal, Solveig 

Valved. Hallvar Buvik, Borghild Tollas, Erling 

Dalhakk, Alma Valved, Ole 

1932/33. 

Dale. Marta 

l)rai£en, Signe 

As, Ragnar 

Anderson, 

Bo, Anna 

Solveig Eidsa. Margrele 

Earsta*!, Teoline 1934/35. 

Bo. Lovise Frisvoll, Myrtcl Almas, Kari 

Eidsor, Hildur Froset, Lilly Dergsctb, Bergljot 

Fosterôll. Bjorg Hals, Anna Berild, Signe 

Hansen, Aminda Hanset. Anne Bersas. Olga 

Heggem, Synnove Heile, Borghild Bringslid, Ingehorg 

Hjelset, Klara Hostad, Asbjorg Donheim, Ragna 

Hoi. Ingehorg Jensen. Magny Egge, Anne Marie 

Hunnes. Ragna Karlien, Helga Eide. Rakel 

136 

Eriksen, Berit 

Evensen, Antonie 

Goksoy, Helga 

Grimstad. Ellen 

Henriksen, Nathalie 

Hovdenak. Signe 

Karlsen, Jorunn 

Lcganger, Bereljot 

Lillebostad, Elise 

Neras, Magnhild 

Opsvik, Laura 

Ranvik, Ida 

Reistad. Oddlmig 

Reistadhakk, Marit 

Rypdal, Aunes 

Rypdal, Alma 

Ryjidal. Solveig 

Rorstad, Ruth 

Skjorsa^ter. Ingeborg 

Stranda, Sigrunn 

Strandhagen, Else 

Stranme, Karen 

Sylte, Borghild 

Sa-tre, Gudrun 

Talset. Marie 

Valved, Helga 

Ytterbaug, Marie 

0rjasa!ter. Pelra 

Aro, Beate 

Christensen. Ingwald 

Bjorlie, Leif 

Damman, Hakon 

Drablos, Knut 

Kolstad, Hallvard 

Kringstad, Arne Bjorn 

Langwad, Anders 

Mordal, Bjarn 

Myren, Aksel 

Nakken, Bernhard 

Nordgard, Olav 

Opstad, Peder 

Rekdal, Erling 

Rekdal, Kare 

Senningen, Ole 

Sivertsen. Asbjorn 

Siovik, Knut 

Valle, Paul 

Vaage, Bernhard 

1935/36. 

Beijer, Matea 

Dahle, Petra 

Dyi». Anny 

Eidsvoll, Borgliild 

Eriksen, Betsy 

Finnoy. Judith 

Foss, Elsa 

Hagen, Hilina 

Helde, Sigrid 

Herje, Anna Marie 

Holen. Gudrun 

Holsbo, Lovise 

Havik, Anne 

Jakobsen, Ruth 

Karlsen. Jorunn 

Kvernberg, Mary 

Lindset, Kristine 

Midthaug, Berit 

Nakken. Aslaug 

Nilsen, Olga 

Rasmussen, Ester 

Rod, ,Anne 

Rod, Ella 

Rorvik. Janna 

Skjekstad, Odd lang 

Skjel ten, Klara 

Skorpen, Jenny 

Straume, Gydn 

Sonderland, Magna 

Tjelde. Gunvor 

Troen. Oddfrid 

Uren, Anna 

Valle, .Signy 

Veniis. Ingeborg 

Void. Agnes 

Vage. Sigrunn 

0veras, Sigrid 

Arset, Gjertrud 

Egge. Jakob Mork 

Eikrem. Ragnar 

Heggem. Nils Daniel 

Herje, Hallvard 

Hunnes. Erling 

Kringstad, Kare 

Krisliansen, Paul 

Melbe, Gunnar 

Nakken. Magnar 

Nygard- Arnljot 

Reistad, Hans 

Rekdal, Kare 

Roald. Arne 

Resberg, Kare 

Rosberg, Odd 

Sekkesa-ter. Hans 

Skarseth. Paul 

Talherg, Kare 

Utigard, Hakon 

Void, Peter 

Overas, Knut 

1936/37. 

Bore, Guiilaug 

Bratset, Aslaug 

Foss, Elsa 

Froysclb, Margit 

Helde, Olga 

Hjelset, Ellen 

Hjertvik, Anna 

Hoem, Alma 

Iloemsnes, Margit 

Hostad, Hildur 

Hovde, Gudvarda 

Hungnes, Ingeborg 

Inderstrand, Petra 

Kringstad, Borp;ny 

Legernaes- Jenny 

Loten. Martha 

Mahle, Linda 

Mittet- Gunnvor 

Mordal- Agnes 

Nakken, Signin 

Smage, Marry 

Solheimdal, Johanne 

Stavik, Kristine 

Stranden. Selma 

Sunde, Lovise 

Sunde, Oddrun 

S*teroy, Karen 

Tys-.tad, Ragna 

Vestad, Alma 

0veras, Sigrid 

,4rsbog, Anny 

Asbagen, Marit 

Bee, Kare 

Berild, Arnfred 

Dragen, Trygve 

EllinKsa^ter, Johan 

Ojerdeitlass. Andreas 

Gnle, Ludvik 

Hals. Ivar 

Hoem. Edvin 

Holm, Peder 

Hollen, Ivar 

Hungnes, Einride 

Hunnes. Magne 

Huse- Elias Bj. 

Hande, Peder 

Haseth. Ivar 

137

Johannesen, 0ivind 

Krohn, Inge 

Krohn, Nils 

Lange. Harald 

Moen. Gunnar 

Myren, Karstein 

NygardsvoU, Ole 

Pedereon, Kare 

Reistad. Ola 

Reset. Peder 

Setnes, Erling 

Sogge, Oluf 

Slettehakk, Harald 

U!«tt. Magnar 

Vagle, Oddvar 

Vartdal. Helge 

Velfivik, Kare 

Vikhagen, Hans 

Vulvik. Karl 

0veras, HeJge 

Aandat. Magnar 

Aas, Harald 

1937/38. 

Alnes- Nikoline 

Bjordal Asiaiig 

Bore. Gunlaug 

Dale. Bergljot 

Dale, Borghild 

Eidsmann, Gerd 

Foss, Insehorg 

Hasen, Asta 

Held'.. Sigrid H. 

Hestad, Borgny 

Holmem, Birgit 

Hungnes. Bjarg 

Hoidalsvik, Pelra 

Jndergard. Ella 

.Tohnsen. Bergljot 

Lunde, Kristi 

Malmedal, Oddhjarg 

Malo, Hanna 

Mork, Aslane 

Mork. Astrid 

Myren. Marit 

Myrstad. Paul 

Nerbo, Karen 

Nilsen, Eva 

Roald. Liv 

Raestad Borgny 

Rod, Hennv 

Sivertsen. Signe 

Skeide, Ase 

138 

Smage, Marry 

Stavik, Sigrid 

Sunde, Esther 

Tveramo, Edith 

Vagle. Dagrun 

Vike, Gudrun 

0degard. Signe 

Overland, Astrid 

Arselb, Nelly 

Alstad, Bjarne 

Barstein, Osvald 

Berild, Arnfred 

Berild. Edvin 

Bugge, Hans T. 

Egge, .fakob Mork 

Eide, Erling 

Helset, Lars 

Hjelset, Endre 

Hoydal, Levi 

Hungnes, Einride 

Hunne". Magne 

Huse, Elias BJ. 

Juel, Martin Johansen 

Kringstad, Georg 

Tidemann 

Lensetteig, Knut 

Myrstad, Paul 

Moller, Louis 

Olsen, Eberg Nikolai 

Pedersen, Rolf 

Pedersan. Kare 

Soga:e, Oluf 

T ie\de. Torvald 

Toresen. Torleif 

Vagle, Oddvar 

Vartdal. Helge 

Viken, Jon 

Vikhagen, Hans 

0degar

1941|42. 

Asi>hi>I, Ingehorg 

Berild, IVldrgrcte 

Brevik, Dagny 

Bugge. Klara K, 

By, Bjarg 

Furlanil. Edny 

Gausetvik. Kaspura 

Heggem. Sofie 

Longva, Oddny 

Meyer. Maiil 

Nakken, Marit 

Neras .Gunvor 

Orten, Emma 

Sai'ther, Marie 

Tolas, Marie 

Tomren. Helga 

Vagle. Aslaug 

Vestad, Anne Marie 

Odegard. Gudrnn 

Aksdal. Erling 

Bratseth, Ottar 

Flo, Oddvar 

Hagen. Arne 

Halle. Per 

Ileggeiu, Nils Daniel 

Hostad. Ole II. 

Holm, Trvgve 

Holnieni. Knut 

Hungnes, Odd 

Det 25. vinterkurs i Kleive bedehus. 

Hustad. Ottar 

Hahet, Trygve 

Istad. Ottar 

Karlsvik, Sverre 

Mcringdal, Odd 

Pedersen, Per 

Rasmussen, Halsteiii 

Roshcrg, Kristian 

Skarsho, Hakon 

Solhjeli, Nils Gunnar 

Tande, Thorvald jun, 

Torvik, Ansgar 

Ve.stad, Sivcrt 

1942/43. 

.^ngvik, Ingehorg 

Arntsen. Anne 

Asphol, Ingehorg 

Bugge, Borghild 

Egge, .Maria Gunvor 

Eidem, Margit Pauline 

Ellefsen, Wally Charlotte 

Eriksen, Johanne 

Finnanger, Ase Gunda 

Froysa. Gudhjorg Eli 

Gamnielsa?ter, Magnhild 

Groven, Anna 

Gulo, Grete 

Hagen, Martha 

Havnes, Frida Johaune 

Husoy, Hanna 

[stad, Margit 

Kleivenes, Ingehorg 

Lien, Anna Elise 

Lyngheim, Lydia Aslaug 

Meisingset, Anne Synnove 

Midthaug. Marie 

Mjelve, Klara 

Morstol, Hjalma 

Nakken, Anna 

Rohinson, Oddny 

Romuld, Bjorg Annlaug 

Rottcm, Anue 

Satidhlasl. Kaspara Ingrid 

Sjovik, Magnhild 

Strand, Solveig 

.Stranden, Bryngjerd 

Sa-ter, Marie 

Talset, Nikoline 

Lnhjeni, Eldhjorg Marie 

Vang, Emma Husoy 

Walde, Liv Solveig 

WalsM. Malfrid 

Wa-ras, Selma Eldhjorg 

Aaro, Ronnaug 

Breivik, Paul 

Brokstad, Nils 

Eriksen, Ingvar Bernulf 

Flo, Oddvar ,]oslein 

FlatetL, Rei

Heggem, Nils Daniel 

Hjelset, Leon 

Holm, Trygve Johaan 

Hovdenak, Helge 

Hungnes, Odd 

Moen, Per 

Mork, Erling 

Raknes, Arne 

Rasmussen, Hallstein 

Romuld, Andreas 

Roeberg, Alf Krietiuti 

Sandblast, Nils Egil 

Skarsbo, Hakon 

Sotnak, Anders 

Slensa, Kare 

Sunde, Lars Ottestad 

Tautra, Magne 

Tautra, Olav M. 

Vatne, Leif Petter 

Aarset. Sverre Emil 

1943/44. 

Asphol, Ingehorg 

Bersas, Margit 

Birkeland, Edith 

Blomsoy, Synnove 

Breivik, Astrid Agncte 

Buvik, Ellen 

Dalen, Arnhild 

Farstad, Eline 

Gammelsa?ter, Magnhild 

Gule, Grete 

Heggnes, Borghild 

Hestad, Gunnvor Ase 

Jensen, Ragnhild 

Kleive, Agnes 

Kroknes, Johanne 

Mittet. Ingeborg 

Nc88, Ellen 

Ness, Hildur 

Nes--., Maria 

Raknes. Klara Alvbild 

Romuld. Bjerg Annlaug 

Redal, Agnes Solveig 

Silset, Aud Oddrun 

Skarsho. Solveig 

Storii, Marta 

Syitebe. Inger 

Salter, Paula 

Unhjem. Eldhjorg 

Vang, Emma Husoy 

Vatne, Ingrid 

Vedal, Anne 

142 

Vestad, Kristine 

Vike, Eli 

Aandahl, Inger 

Breivik, Paul 

Brokstad, Nils 

Farstad, Johan 

Fjellstad. Ragnar 

Flaten, Reidar 

Halset, Steinar 

Helde, Arne 

Hjelset, Leon 

Holm, Trygve 

Hostad, Fridtjof Harald 

Hovdenak, Helge 

Hungnes, Aslak 

Hungnes, Odd 

Midthfl, Arnljot 

Mork, Erling 

Mork. Ingvar 

Morritol. Oddvar 

Nilsen, Arthur 

Raknes, Arne 

Reinset, John 

Rotlem, Lars 

Rosberg, Kristian 

Samset, Henning 

Samset, Olav 

Sandblast, Nils 

Solnak, Anders 

Syltebo. Ragnar 

Vatne, Leif Petter 

Vestad, Bjarne 

Vollset. Eivind 

Wspras. Andre 

1944/45. 


Holm, Astrid 

Pedersen, Aliee Margaret 

Torvik, Mimmi 

Value. Ingrid 

Vestad, Inger 

Brokstad, Jon 

BoF.et, Nils 

Flo. Per 

Fostcrvoll, Bjarn 

Hoemanes, Ole Norvall 

Hungnes. Aslak 

Jensen, Gudleiv 

Kringstad, Ragnvald 

Mork. Olav Leon 

Nerlaud. Kare Antony 

Pedersan, Jan Erode 

Raknes, Erling 

Romuld, Anders 

Rolteiu, Lars 

Rasberg, Egil .'Vrvid 

Rosberg, Sigmund 

Kristoffer 

Slemmen, Arne Torbjarn 

Slemmen, Jon 

Steinsvoll, Arne 

Tautra, Magne 

Vatne, Kare Inge 

Vollset, Eivind 

0degard, Ottar 

0veras, Jostein 

0verag, Olav Edvin 

Aarseth, Arnljot 

1945/46. 

Aure. Bjarg 


Ernes, Ingrid 

Hagen, Ase Mary 

Holm, Astrid 

Hagset, Solveig Marie 

Kvalvik, Valborg Johanne 

Moen, Bodild 

Torvik, Mimmi 

Vestad, Inger 

Ytterbaug, Nanna 

Brokstad, Jon 

Bo, Eilert 

Balset, Nils 

Eide. Raymond 

Flo, Per 

Flaten. Arafiiui 

Foslervoll, Bjorn 

Gjerstad. Magne 

Hagbe, Eyvinn 

Helde, Arne 

Hoemsnes, Ole Norvall 

Hovdenak, Cudmund 

Arnulv 

Jensen, Gudleiv 

Kringstad. Ragnvald 

Nerland. Kare Antony 

Raknes, Erling 

Raknes, Oddvar 

Romuld, Anders 

Rottem, Lars 

Rasberg, Sigmund 

Kristoffer 

Sandvik. Kjell 

Slemmen, .Arne Torbjarn 

Slemmen, Jon 

Solemdal, Arnold 

Slcinsvoll, Arne 

Ugelstad. Ottar 

Valne, Kare Inge 

Vollset, Eivind 

0degard, Ottar 

Overas, Jostein 

0veras, Olav Edvin 

Aarseth, Arnljot 

1946/47. 

Aure, Bjarg 

Berild, Kristine 

Berild, Marie 

Bugge, Brit Th. 

Eide ,Solveig 

Eidbamar, Kristine 

Ellingsgard, Edna 

Ellingsgard, Sylvia 

Elnes, Astrid 

Ernes, Ingrid 

HagbB, Gudbjarg 

Hagen, Ase Marie 

Heggemsnes, Elveig 

Hjelden, Kirsten 

Hjelset, Lilly Olaug 

Holsbo, Agnes 

Hovde. Else 

Hovde, Oddrun 

Hungnes. Aslaug 

Korsbrekke, Anne 

Kroknes. Norunn 

Lake, Anna 

Megard, Gunvor 

Meland, Oddlaug 

Midthaug. Klura 

Mittet, Irene 

Mittet, Sigrid 

Nakken, Aud 

NerbD, Lillian 

Nosen, Mary 

Ringdal, Lidveig 

Sja vik, Gerd 

Skjorsa-ter, Olga 

Skotvoll, Kari 

Stremnie. Klara 

Svenslid. Ingebjorg 

Sostcrvik, Oddlaug 

Sorensen. Agnes 

Venge, Klara 

Ytterbaug, Nanna 

Ovstedal, Jenny 

Bergi.li, BergBvcin 

Bo, Eilert 

Eide, Raymond 

Flaten, Arnfinn 

Gjerstad, Magne 

Hjelset, Kristian K. 

Hagba, Eyvinn 

Hagho, Kare 

Hovdenakk, Gudmund 

Lillebostad, Ingvar 

Malme, Leif 

Megard, Olav 

Mork, Knut K. 

Nosen, Sverre 0. 

Raknes, Oddvar 

Rypdal, Arne 

Sandvik, Kjell 

Solemdal. Arnold 

Torhus. Arne 

Toven, Hallvard 

Ugelstad, Ottar 

Asen, Ferdinand 

Det praktiske 

varkurset 1947. 

Berild, Kristine 

Bjerkeseth, Ruth 


Flovik, Hjordis 

Gausetvik, Kaspara 

Gundersen, Mary 

Harstad, Ase 

Hjebel, Anna 

Islad, Margit 

Jespersen, Inger 

Johansen. Olga 

Kanestram. Solveig 

Kroknes, Norunn 

Mittet, Palma 

Mortensen, Kirsten 

Nosen, Mary 

Opsahl, Aud 

Rodal, Margrethe 

Radseth, Inger Marie 

Sekkesseter, Marit 

Sjovik, Magnhild 

Sylte.bo, Anny 

Vassli, Guro 

Vorpenes, Malfrid 

0vstedal, Margit 

1947/48. 

Aug vik, Aslaug 

Berg, Marie Johanne 

Brevik, Lilly Solveig 

Frostad, Gjertrud Bert 

Gyldenskog, Solveig 

Hamnes, Marie 

Hansvik, Aud Margot 

Holen, Berit 

Indergard, Sigrid 

Kavli, Solfrid 

Kjopstad, Aslaug 

Kjorsvik, Gunvor 

Kuuglevoll, Ragnhild 

Kvalsvik, Solveig 

Karstein, Klara 

Lillebostad, Kristine 

Lyster, Anna 

Lonsetteig, Aslaug 

Megard, Aud 

Molmeii, Ase 

Nesje, Magnhild 

Nesje, Nansy 

Reitau, Marit 

Raeitad, Bjarg 

Rodseth, Signe 

Rovik, Gunvor 

Sandoy, Inger 

Sandtorv, Martha 

Sekkesjeter, Birgit 

Silseth, Oddny 

Sjovik, Magny 

Skar, Brita 

Sorthe, Ingebjarg 

Stamnestra, Martha 

Slramme. Klara 

Talset, Ruth 

Tomren, Elida 

Tomren, Kjellaug 

Torvik, Martha 

Torvik, Olaug 

Toven, Marit K, 

Ulset, Guro 

Vassdal, Astrid 

Vasslid, Oddbjarg 

Venas, Elen Marie 

Villa, Oddlaug 

Vorpenes, Malfrid 

Aas, Gerd 

Angvik. Bjarne Johan 

Bergheim, Peder Asbj 

Bondevik, Audun

Be. Lars 0. 

Bo, Ola 0. 

Fostervoll, Olav 

Gur.tavsen, Geir 

Harnes. Olav Jostein 

Helset, Peder Olaf 

Hestad, Andreas 

Kavli, Helge 

Malones, Sivert 

Molds vor, Johan 

Nilsen, Evald 

Osnes. Hallvard 

Rod, Knut 0. 

Sjovik, Knut O. 

Slemmen, Ove 

Solem, Karsten 0. 

Tolas, Ivar 

V'ederhus, Arthur 

Venas, Bjarne 

Vestad, 0yvind 

Asen, A tie Jofred 

Det praktiske 


Angvik, Aslaug 

Angvik, Marit 

Bakken, Solveig 

Berg, Marie 

Bolr.0. Solveig 

Breivik, Magdalen 

Breivik, Lilly 

Brude, Magda Kristine 

Brude, Marit 

Brudeskar, Gunvor 

Grotta, Gudrun 

Ellingsgard, Synnove 

Hoemsnes, Lilly 

Kortgard, Elen Aud 

Lie, Marit Oddlaug 

Lyngstad. Gunhild 

Malones, Kolhjorg 

Moen, Kirsten Margrete 

Nosen, Magna 

Oterholm, Aslaug 

Pedersen. Signe 

Skodje, Asta 

Sorthe, Kirsti 

Stamnestre, Martha 

Stolen, Anny 

Tolas, Marie 

Vagle, Dagrun 

Vatne, Ingrid 

Venas. Elen Marie 

144 

Ytterhaug, Berit 

1948/49. 

Bjorkavag, Elly Marie 

Breistein, Else 

Bo, Kirsten 

Dahle, Magny 

Eidem, Ronnaug Lovise 

Ekren, Evelyn Corinne 

Flaten, Else Margrete 

Fremstedal, Oddlaug 

GammelsiEter, Signe 

Gaustadncs. Marie 

Gjerstad, Malfrid 

Grotta, Brila 

Gule, Solfrid 

Hagaas, Lina 

Hauge, Anna Bergljot 

Haugen, Borghild 

Helset, Gunvor 

Herje, Elisa 

Holen, Ingehorg 

Holm, Oddny Gerd 

Mageroy, Halldis 

Malones, Asta 

Midsund, Halldis 

Nosen, Eline 

Oterholm, Oddlaug 

Rapp, Ase Kathrine 

Ranvik, Pauline 

Rod, Aslaug 

Rod, Karen A. 

Rodslol. Petra 

Ra?stad, Gunvor 

Sande. Beate 

.Sandnes, Bjorg Pauline 

Sekkesieter, Emma 

Sjovik, Palma 

Skipnes, Liv 

Skjelbostad, Solveig 

Slettfjerding. Ingehjorg 

Sletbei. Ragnhild Solveig 

Solemdal, Solveig 

Staurset, Edith Irene 

Stolen, Marie 

Sunde, Klaru 

Sovik, Solveig 

Talset, Bjorg 

Ugelstad. Hildur 

Ugelvik, Martha 

Vestad, Margot 

Odeuard, Oddlaug 

Kristine 

Aandal, Ingrid 

Aarseth, Ingrid Margrete 

Aspelund, Andreas 

Bekkemyr, Jonas 

Bergfjord, Arnolf 

Bondevik, Audun 

Gridset, Erik 

Hagbo, Gunnar 

Hatle, Magnar 

Kanestroni, Ingolf 

Kavli, Jorgen 

Moen, Olav J. 

Rovikhagen, Bjarne 

Selnak, Hans 

Solemdal, Knut Magne 

Stavik, Jakob Elenius 

Stette, Bjarne 

Stokke, Edvar 

Stokke, Jon 

Vassli, Lars Audun 

Vederbus, Odd 

Aas, Hilmar J. 

Det praktiske 


Eidsor, Karen 

Gammelsa^ter. Marta 

Gjelsten, Elsa 

Hagen, Hjordis 

Hjertvik, Kitty 

Hnrlen, Agnes 

Johansen, Alma 

Jorgenvag, Oline 

Kanestrom, Aslaug 

Karlsen, Gunnlaug 

Lindset, Petra 

Megard, Ase 

Nesje, Nansy 

Nosen, Eline 

Rod, Aslaug 

Senningen, Marit 

Solbakken, Klara 

Skjelten, Judit 

Stuvik, Anna 

Stavik, Betsy 

Sylte, Dagrun 

Sovik, Solveig 

Tollas. Ester 

Vagle, Aslaug 

Vassdal, Astrid 

Vassli, Olaug 

1949/50. 

Bjordal, Nanna 

Bolsones, Rakel 

Brandoa'ter, Berit 

Brundtland, Inga 

Bo, EUa 

Dalhakk, Laura 

Gausetvik, Liv 

Gornitshni, Edel 

Gasemyr, Maiena 

Haukeland, Jorunn 

Huse. Svanhild 

Haseth, Kjellaug 

Jaeobsen, Solveig 

Kvalsnes, Gunnlaug 

Kvalsnes. Oddrun 

Kylling, Magna 

Leganger, Anna 

Lysler, Kari 

Mahle, Ase 

Mo, Oddny 

Nerigard, Gudrun 

Nyheim, Astri 

Olsbo, Pernille 

Pettersen, Ida Bodil 

Rasniur.sen. Anne Margrete 

R-ndaroy. Ellen 

R:idal, Aslaug 

Rypdal, Oddrun 

Silset, Olaug 

Skar, Gudrun 

Stranden, Thea 

Sylte, Liv 

Sorvik. Marit 

Tande, Tora 

Tjelle, Ingrid 

Toven, Gudbiorg 

Winsjansen, Mary 

AVagbo, Aslaug 

Alnes. Magnus 

Bo, Magnar 

Eidbamar, Harald 

Farstad, Sigbjorn 

Folke-Olsen, Kjell 

Freminerii, Magnar 

Frisvold, Anders 

Grotta, Bernt 

Hestad, Henry 

Hoemsnes, Mal v in 

Kobbevik, Arvid 

Midthaug, Erik 

Oddeii, Bernt Arvid 

Pedersen, Nils 

Ranvik, Hans 

Risan, Erik 

Sekkesa^ter, Ottar 

Solemdal, Martin 

Uren, Gunnar 

Uren, Per 

Vollset, Lars 

Ytterli, Oddbjorn 

Det praktiske 

varkurset 1950. 

Brokstad, Jenny 

Bo, Eldhjorg 

Eidsor, Kjellaug 

Halsbog, Gjertrud 

Haukeland, Jorunn 

Honningdal. Solveig 

Hoem, Tordis L. 

Kanestrom, Irene 

Kroknes, Aslaug 

l.eganger, Anna 

Lonset hagen, Thea 

Myrset, Anna 

Myrstad, Edith 

Ottestad, Aslaug 

Rindaroy, Ellen 

Ringdal, Lidveig 

Skjelvik, Olaug 

Stranden, Thea 

Soras, Jorunn 

Tomren, Marie 

Var.sli, Sigrid 

Voldsund, Anny 

Voldsund, Jorgine 

1950/51. 

Angvik, Anne Solveig 

Aspelund, Gudhjorg 

Berg, Magna 

Berget, Alfhild 

Bardsnes, Norma 

Eidem, Brita Jorgine 

Ellingsgard, Inger 

Flister, Solveig 

Gornitshni, Judith 

Hals, Britt 

Helset, Astrid 

Helset, Ingehorg 

Hoem, Inger 

Holen, Borghild 

Hnsoy, Halldis Heimtun 

Jaeobsen, Jorunn 

Kylling, Marit Solveig 

Langslein, Gjertrud 

Lindset. Karin 

Lyngheim, Gerda 

Nygard, Annlaug 

Ok;.voll, Solveig 

Oppigard, Jonette 

Robertsen, Anna 

Rosnes, Judith 

Sandblost. Randi 

Sjovik, Eldhjorg 

Stavik, Gunvor 

Stokke. Anne Marie 

Stronisnes. Jorunn 

Tollas, Ase Guuvor 

Torheim, Helga 

Ulset, Ragnhild 

LIren, Solfrid 

Viken, Oddrun 

\ollan, Mary 

Wiik, Ragnhild 

Odegard, Klara 

Overas, Karen 

Arnes, Else 

Arones, Alfhild 

Aspelund, Erik 

Berg, Lyder 

Bersas, Leiv 

Bjarnevik, Arne 

Brevik, Oddmund 

Dyrli, Jon Arnold 

Dyrli, Otto Jan 

Hjelset. Arne 

Har.eth, Martin 

Johnsen, Thom 

Kjorsvik, Hjalmar 

Lillebostad, Ottar 

Malmedal, Erling 

Moen, Gunnar Olav 

Nesje, Johan 

Nesje, Sveinung 

Nyheim, Odd 

Rekdal, Erik Hansgar 

Talsetbagen, Per 

Vorpenes. Kare 

Aandal, Karl Jostein 

Det praktiske 


Bakken, Bjorg 

Bakke. Ragnhild 

Berget, Alfhild

BergtuD, Ester 

Dalea, Inger-Elise 

Endrcsen, Anne Lisc 

Enstad, Martha 

Fiske, Aase 

Flister, Solveig 

Gornitshni, Judith 

Hegerberg, Aud 

Indergard, Sigrid 

Jensen. Elise 

Lindset. Else 

Molsieter, Pernille 

Myrhostad, Borghild 

Nauste, Margit 

Nordstrand, Nansy 

Rorhus, Ingehjorg 

Roshol. Magnhild 

Sandoy, Signy 

Silset, Olaug 

Stra

1954/55. 

Bb, Gertl Aase 

Uyre, Gen! 

Dyrkorn. Joruu 

Kgge, Oline 

Eide. Mary 

Eriksen, Reidun 

Farkvani. Margit Eiise 

Gjerstad, Inger 

Gustad, Gerd 

Hagen, Elsa Margrete 

Hagen. Gunnlijnrg 

Hagerup. Borghild 

Hay, Hanna Marie 

Hestad, Mary 

Hestencs, Magnhild 

Homlong. Erna 

Ilundilcn, Randi 

Huse, Jenny 

Hustad. Gerd 

HuKoy. Elisabeth 

Kjelibotn, Marit 

Kragseth, Petra 

Logstein, Anna 

Mahle. Gunhild 

Marken, Astrid 

Myrscth, Aud Marie 

Maloy, Solveig Marie 

Ranvik, Magnhild 

Rekdal, Martha Jenny 

Rosok, Kirsti 

Sando, Karin 

Strnnisnes, Sigrid 

Sorseth. Oddny 

Talsetbagen. Annlaug 

Tomren, Eit 

Tomren, Oddbjorg 

Torheim. Borghild 

Torvik, Margit 

Uran. inger 

Veland, Kora 

Vagen. Birgit 

0s t rem, Ruth Helene 

Aandal, Bjorg 

Aarnes, Anne Marit 

Aarset, Magnhild 

Asen, Oddlaug 

Brude, Odd 

Brudeli, Janu 

Be, Jon 0. 

Batnes, Jan 

Eidsster, Per Olav 

148 

Ekroll, Torbjorn 

Flydahl, Mart inns 

Gridset, Lars 

Hancm, Leif Peder 

Hollingsa'ter, Hans 

Hustad, Odd 

Krogsa;ter, Odd 

Langli, Jon 

Liabo, Einar 

Lovas, Knut 

Mittet, Odd Birger 

Solva;;, Karl Andor 

Stokke, Svein 

Sylte, Nils Henry 

Sieter. Oddvar 

Sovik, iTige Gunnar 

Vik, Magne 

Aandal. Arne 

Aandal, Oddmund 

Det praktiske 


Blybakken, Laila 

Brekke, Margrethe 

Flatfjord, Tora 

Frisvoll, Asbjorg 

Hagerup, Borghild 

Helgheim, Bergfrid 

Hestad. Mary 

Hoel, Anne Marie 

Hovdenak, Reidunn 

Hustad, Gerd 

Hogseth, Arna 

Istad, Reidun Solveig 

Jakobscn. Signe Marie 

Jensen, Gunvor 

Jensen, Ruth 

Kja'rstad, Gerd 

Larsen, Oddny 

Marken, Astrid 

Oterhals, Kjellaug 

Rimstad, Ellen 

Rodal, Anne Marie 

Sainseth, Synnove 

Sandvik, Bjorg 

Slapgard, Brit Signe 

Sporsheim, Sigrid Bugge 

Stomsvik, Elsa 

Strom, Jorunn Anna 

Stromsnes, Sigrid 

Svare, Edith 

Sovik, Gunnvor 

Torheim, Borghild 

Wennevold. Marit 

Aandal, Bjorg 

Aas, Karen 

1955/56. 

Ahelsen, Else Marie 

Bakkemyr. Bjorg 

Brynestad, Gunhild Dagny 

Brekken, Berit Oddrun 

Eiken, Irene Pauline 

Ellingscn, Sigrnn 

Engdal, Oddrun 

I'lessen, Olufinc 

Folland. Edel Marie 

Frem .tedal, Kirsten 

Hatle, Aud Turid 

Haugerud, Else 

Hegerholm, Moyfrid 

Heggem, Kjellaug 

Ilerhkedal, Jorunn 

Hjertvik, Kirsten Johanne 

Hovdenak, Borghild 

Indreberg, Astrid 

Johansen, Ester 

Malme, Aslaug 

Meringdal, Ida Magnfrid 

Alittet, Anne Margrethe 

Moen, Inger Johanne 

Mork, Bjorg 

Mork, Sigrun 

Myren, Gerd 

Myrseth, Ase 

Nikolaisen, Astrid 

Rangoy, Liv Edel 

Reistad, Anne Karin 

Remoy, Anne Marie 

Rod, Astrid 

Skar, Kari Bergau 

Slettf jerding, Ase 

Solheim, Ester 

Solli, Ruth 

Spjolvoll, Louise 

Stabell, Astrid 

Staurset, Inger Lovir.e 

Stavik, Marit 

Stige, Rut 

Strand, Kari 

Strand, Marianne 

Strom, Mary Synnove 

Svendsen, Ingrid 

Svenoy, Anne Margrethe 

Sylte, Oddny 

Sartre, Bjorg Haldis 

Toven, Solveig 

Tru I sen, Margareth 

Gren, Ellinor 

Venas, Karen 

Walle. Martha 

Winje. Turid 

Westad, Ellen Anna 

Aaram, Ingrid 

Aasen, Annlaug 

Angvik, Martin Kare 

Bergset, Ole Steinar 

Dable, Ole Harald 

Enstad, Ola 

I'risvold, Einar 

Hagen, Bjarne 

Heggdal. Jon 

Hunnes, Lars Ivarsen 

Kvalsnes, Jostein 

Levik. Jon 

Mork, Hakon 

Nakken, Harald 

Sandblost. Nils 

Staurset. Gunnar 

Tjelle, Sverre 

Overbo, Lars A. 

Ovstedal, Kjell Ove 

Audal, Eldhjorg 

Andal. Halvor 

Det praktiske 


Ahelsen, Else Marie 

Brudeli. Klara 

Be, Bjorg 

Bolset, Ragnhild 

Ellingsen, Sigrnn 

Cjosund, Arna 

Haugen, Anne Marie 

Hel I ands vik. Oddlaug 

Johansen, Oddrun 

Johansen. Liv 

Knndsba'kken, Malfrid 

Melsa^ter. Elfrid 

Mork, Sigrnn S. 

Mork, Sigrnn P. 

Myklebust, Jorunn 

Myren. Gerd 

Nygard, Gudrun 

Rangoy. Edel 

Skar. t^ddlaug 

Svendsen, Ingrid 

Sylte, Bodil 

Sorseth, Oddny 

Talset, Astrid 

Toven, Solveig 

Tverrli, Erna 

Llleland, Elsa Malfrid 

Walle. Marta 

Westad. Ellen Anna 

Wago. Gerd 

1956/57. 

Amnndsgard. Anne Marie 

Bergfjord, Magnhild 

Bergheim, Karin Olaug 

Bolso, Reidun 

Bugge, Torbjerg 

Dale, Asbjorg 

Damli. Johanne 

Kidem, Edel Synnove 

Eidem, Oddbjorg 

Finnset. Britt Oddny 

Godo, Randi 

Hansgard. Lilly Marry 

Hegdal. Karbild 

II.jertvikren»„ Sonja Aslrid 

Hunnes. Else Gunnvor 

Ilusevag, Kirsten 

Iluslad, Aud 

Johansen, Sierun Nelly 

Kirkeslett, Mary 

Knibe. Gerd Sissel 

Kvammen, Bjorg 

Langlo. Jorund 

Langset. Marie Perdy 

Lerey. Else Berit 

Malmedal. Jorund Irene 

Markenes. Trude Karin 

Meringdal. Ida Magnfrid 

Moen, Hildur Ellinor 

Mordal, Borgny 

Mybre, Bjorg 

Nedregotlen. Kari Reidun 

Nesje, Audbild 

Ottestad. Marit 

Rausandhaug, Gudhjorg 

Roald- Anne-Liv 

Rypdal, Svanhild Kirsten 

Sandblost. Marie 

Sandoy, Oddbjorg 

Margrete 

Sieli. Anna Hildur 

Sjeli. Ruth 

Solberg. Astrid 

Solli, Oddbjorg Johanne 

Stolen, Anne Karin 

Sylthe, Annfrid 

Syltbe, Bodil 

Torhus, Marie Svanhild 

Varhol, Ruth Karin 

Vedul, Borghild 

0stvand, Hjordis 

Aas. Kari R. 

Aasen. Malfrid 

Austigard, Oddmund 

Bjerkeland, Ivar 

Brosle, John Birger 

Daugstad, Nils inge 

Dyrselb. Arvid 

Dyrselh. Inge 

Eausa, Jarle 

Gule, Noralf 

Hagerup. Johan 

Hatlen, Kjell 

Hoem, Torvald 

Kavli, Hans 0. 

Kofoed, Olav 

Kvalsnes, Jostein 

Lillebostad, Sigmund 

Nakken, Harald 

Neras, Harald 

Nordhaug, Nils 

Ottestad. Odd 

Slinning, Arnfinn K. 

Solbakken. Rolf 

Solemdal, Magnar 

Solheim, Kare 

Solli. Hakon 

Sovik, Gunnar 

Veland. Svein 

Det praktiske 


Amundsen, Edith 

Amnndsgard. Anne Marie 

Bardtvedt- Edel 

Eikrem. Eva Birgit 

Eide, Rand! 

Gode, Randi 

Hjertvikrem. Sonja 

Husevag. Kirsten 

Johansen, Si-^run Nelly 

Jorgensen. Synnove 

Kiplesund. Gerd 

Langset. Marie 

Leroy. Else Berit 

149

Mahle, Mary 

Malmedal, Jorund 

MartiuBen, Gunnveig 

Meringdal, Ida 

Mork, Bjorg 

Nedregotten, Kari 

Raiisandliaug. Gudhjorg 

Redseth, Ingrid 

Solherg, Astrid 

Sotnakk, Astrid 

Sjoli, Arna 

Sjeli, Ruth 

Stolen, Anne Kari 

Svendsen, Marie 

Tollas, Ase 

Tusvik, Oddveig 

Aasen, Malfrid 

Aas. Ingehorg 

1957/58. 

Berg, Inger Johanne 

Bergfjord, Magnhild 

BjflrdaUhakke. Brit 

Bratseth, Edith Marie 

Drege, Liv 

Frostad, Magnhild 

Gasvser, Elsa 

Hagen, Else Ragnhild 

Halle, Helene 

Hansen, Eva Marie 

Harnes, Oddlaug 

Haukeherg, Julianne 

Heyerdahl, Britt 

Hildre, Anne Lise 

Hovdenak, Marie 

Huse, Oline 

Husoy, Ingnnn 

Hahjemsvik, Liv 

.lohnr.en, Ragnhild 

Jorstad, Else 

Kristengard, Asta 

Krogsteter, Johanne Sofii 

Landro, Marit 

Lervik, Gerd Ashjorg 

Lode, Else Marie 

Midtgard, Bjorg Karin 

Mordal, Inzer Solveig 

Nagelhus, Malfrid 

Nease Jensen, Marit 

Nordang, Synnove 

Nordhaug. Kirsten 

Olauson, Karin 

0|)haug, Randi 

150 

Osvik, Gerd Anne 

Overa, Inger Marie 

Ramsdal, Hjordis 

Rosand, Paula 

Rossevold, Anne 

Sandoy, Rakel 

Solvag, Aud Rigmnr 

Stavem, Brita 

Strand, Inger 

Stromme, Malfrid 

Stuhe. Ingrid 

Stohakk, Liee 

Sundsho. Sigrid 

Sfeter, Berit 

Sfeter, Else Marie 

Sieteroy, Randi Karin 

Sergard, Valliorg 

Tangen, Kirsti 

Torjuul, Marit 

Uren, Marit 

Vorpenes. Magnhild 

Aandal, Kjellaug 

Aarseth, Gerd 

Aastsjo, Ragnhild 

Anrvag, Kjell 

Bjerkeland, Tormod 

Bolso. Endre 

Bo. Gunnar 

Dalsho, Per Randulf 

Einhu, 0rjan 

Ellingsseter, Paul 

Gammelsaeter, Sigvard jr. 

Hagerup, Kristian 

Heggdal. Odd 

Det praktiske 


Angvik, Kjelirun Solhjarg 

Batnes, Aud 

Doving, Ellen 

Frostad, Magnhild 

Gjendem, Ruth 

Harnes, Oddlaug 

Heyerdahl, Britt 

Husevag, Kirsten 

Lange, Borgny 

Lervik, Gerd 

Lonseth, Johanne 

Lose, Anne 

Malmedal. Ingrid 

Mordal, Inger Solveig 

Nordhaug, Kirsten 

OlaufiBon, Karen 

Ophaug, Randi 

Ramsdal, Hjordis 

Rasmussen. Liv 

Sandoy. Rakel 

Solemdal, Audhild 

Sylte, Annfrid 

Sieteroy, Randi Karin 

Sievareid, Hildegunn 

Torjuul. Marit 

Odegard, Reidun 

Aas, Anne 

Astsja, Ragnhild 

1958/59. 

Amundal. Anne 

Asker. EIna 

Astad. Aasta 

Hoem. Ivar „ , x^. 

Hande, Per Bergfjord. Kirsten 

Julho, Ole Berntzen, Liv 

Kofoed, Oddmund Broaset. Ingjerd 

Kristisjeter. Arne Joatein 'ân 

Kvalsnes. Inge J ' ' ^ . . . . 

Kvale. Randulf ^^^"^^^ Cordis Alvilde 

Midthust. Bjorn Dragen. Edna 

NerK Haraid F.idsspter. Mane 

Solberg. Ola Pelter Eivindsen. Ingebiarg 

Stavem. Ashjem Magnar Emlemsvag. L,v Kann 

Steen, Arne Jan 

Savik. Gunnar 

Talset, Arne 

Toven. Ingolv Bjarne 

UiredaL Arne 

Aandal. Arnold Magnus 

Flatmark. Marit 

Haeseth. Randi 

Hellehust, Berit 

Hjertvikrem. Astrid 

Hoel, Jorunn 

Hoem, Gerd 

Holsen, Anna Karen 

Hunnes, Inger Astrid 

Haande, Kari Margrete 

Jensen, Aslrid Ingeborg 

Johansen, Gerd-Marit 

Kaspersen, Bjorg Anita 

Kavli, Jorunn 

Kjellnes, Magny 

Knibe. Gerd Sissel 

Kristoffersen, Herdis 

Lien, Ellinor 

Maurset, Anny 

Moe, Brita 

Moen, Maril J. 

Mordal. Kaspara 

Morsund, Edel 

Nyheim, Ragnhild 

Olsen, Gunvor 

Osvik, Astrid 

Osvik, Gerd Anne 

Oterhals. Ashild 

Rakvag, Kjellaug 

Reilan, Annbjorg 

Remen, Kristine 

Romstad, Anne 

Rae, Dorthe 

Skulheim, Oddrun 

Skredderhaug, Inger 

Sporsheim, Anne Karin 

Sporsheim, Olga Marie 

Solemdal. Marie 

Solheim, Edil Irene 

Stadsnes, Liv 

Stauriêt, Unn 

Saeth, Sunvor 

Talstad. Kirsti 

Ugelstad, Ingebjarg 

Utheim, Ingrid 

Vassgflrd, Audnv 

Vikesund, Liv Reidun 

Aas, Nelly 

Aurvag, Kjell 

Austigard, Henning 

Bolli, Bertil 

Dahl. Kjell 

Eidem. Ansgar 

Eidbamar, Leidulv 

Hagerup. Kristian 

Hatlen, Gudmund 

Hoem. Johan Erling 

Hovde, Ingar 

Hunnes, Lars L. 

KroKsa-ter, Arne 

Kvalo. Randolf 

Lervoll, Kolbjern 

Marken, Arthur 

Solberg, Ola 

Tomren, Henry 

Tosse, Sigbjorn 

Ugedal, Leif 

Ulleland, Tormod 

Vatneadegard, Jon 

Vikas, Dagfinn 

0veras, Henning 

Aandal, Arnold 

Det praktiske 


Brennbolm, Bodil 

Feddersen, Edith 

Hagset, Randi 

Hegdal, Anne 

Hunnes. Inger Astrid 

Haande, Kari Margrele 

Iversen, Kirsti 

Kavli, Jorunn 

Kristoffersen, Herdis 

Lid, Edny 

Lien. Ellinor 

Moe, Brita 

Morsund, Edel 

Myrbostad, Randi 

Olsen, Elsa Marie 

Oterhals, Ashild 

Raknes, Liv Kjellfrid 

Raknes, Randi Laila 

Remen, Turid Ingebjarg 

Romstad, Anne 

Rae. Dorthe Margrethe 

Sialset. luKrid Marie 

Skare. Gerd 

Skredderhaug. Inger 

Skalvik, Randi 

Solbere. Turid 

Solemdal. Marie Lisbeth 

Solheim, Edit 

Sundgot. Magnhild Karin 

Savik, Anna 

Talset, Liv Synnove 

Utheim. Nancy 

Vikesund, Liv Reidun 

Aasen. Anne Guri 

1959/60. 

Anderson, Oddrun 

Andresen, Solfrid 

Anlonsen, Erna 

BoBtad, Solbjorg 

Bjarge, Liv 

Eide, Margrete 

Emblemsvag, Liv Karin 

Farfitad, Grete 

Fikkan, Dagrun 

Finnay, Kirsten 

Grande, Wenehe 

Gussias. Else Grete 

Hagerup, Kirsti 

Hammero, Anne Karin 

Haukas Synnove 

Hoem, Bjorg Petra 

Hunnes, Inger Astrid 

Huse, Kjelbjarg 

Hoie, Gerda 

Haseth, Borgny 

Kanestram, Gerd 

Lothe, Aslaug 

Lykkeslett, Astrid 

Lanset, Else 

Misund, Malene 

Mo, Margit 

Myklebust, Liv N. 

Myklebusthaug. Valborg 

[Nerigard, Brynbild 

Nordhaug, Malfrid 

Na^ys Landre. Eli 

Olsen, Hilda 

Omenaas, Annhild 

Orten, Eva Solveig 

Orlen, Inger 

Orten, Marie 

Orvik, Reidun Margrete 

Osvik, Astrid 

Raknes, Emma Kjellaug 

RaarausseQ, Solbjorg 

Sandnes, Milly 

Skjelbostad, Wenehe 

Skotheim, Oddrun 

Sleltedal, Turid 

Stuba. Marianne 

Slabakk. Reidunn 

Sylte, Reidun 

Sarbeim, Perdy 

Torset, Madii 

Tuvik, Reidun 

Valba, May Karin 

Valderhaug, Ase 

Valle, Grete 

Wiik, Ellinor 

Bollingmo, 0ystein 

Ba, Sigmund 

Eik, Odd Malvin 

Eikevik, Magne 

151

Eishaug, Torstein 

Frisvoll, Martinus 

Froyr.tad, Konrad 

Gjershaug, Birger 

Hagerup, Jens 

Hoem, Johan Erling 

Holshovag, Edmund 

Husevag, Asbjorn 

Karlsen, Arvid 

Ecrvold, Kolbjorn 

Meringdal, Petter 

Moen, Oddvar 

Nygard, Gunnar 

Sekkesa-ter, Kare Olav 

Slutas, Per Edvin 

vSteinsvoll, Melvin 

Stencrud, Knut 

Storoy, Jan Einar 

Tosse, Halvor 

Ugedal, Roald 

Ukkelberg, 0yvind 

Vik, Tore 

Vagen, Arild 

Overas, Jostein B. 

Det praktiske 


Andresen, Solfrid 

Berg, Anne Grete 

Blikas, Ragnhild 

Bolli, Magnhild 

Bredeli, Ase 

Farstad. Grete 

Finnoy, Kirsten 

Flottum, Gudny Margrete 

Fosse, Grethe 

Frostad, Marry 

Gussias, Else Grete 

Haugiand, Marit 

Hoem, Anne 

Lykkeslett. Astrid 

Marken, Gunvor 

Nygard. Audhild 

Orten, Eva Solveig 

Raknes, Kjellaug 

Rasmussen, Solbjorg 

Reitau, Jenny 

Rogne. Ester 

Rypdal, Ane Kari 

Rodseth, Laila Signe 

Skjelbostad. Wenehe 

Sle'tedal, Turid 

Talgo, Edel 

152 

Talset, Eli 

Torr.ke, Gerda Inger 

Valle, Grete 

Vognild, Randi 

Void, Svanaug 

Vagene, Inger Marie 

Aandal, Randi 

Aas. Sigrun 

Det teoretiske 


Barlaup, Kari 

Carlsen. Anny Marie 

Fnldsetb, Brit 

Hoem, Signe Kristin a 

Misund. Maiena 

Myklehusthaug, Valborg 

Nygard. Andhjorg 

Sande, Berit Marta 

Stubo, Marianne 

Torset. Madli 

Wistum, Kirsten 

Bakken, Per 

Bjorna, Jan Fredrik 

Bollingmo, Oystein 

Dahl. Ottar 

Honningdal, Olav 

Kicllevold, Rolf Arne 

Klungsoyr, Jostein 

Moen. Oddvar 

Muren, Peter Andreas 

Stavik, Thoralv Sigm. 

Ukkelberg. 0yvind 

Urke. Torbjorn 

V;ia"en. Arild 

1960/61. 

Angelhus, Haldis Oddny 

Asker, Elise 

Bergfjord, Berit 

Bcrgr.eth, Bodil Ellinor 

Bjorge, Anny 

Bremnes, Ella 

Bardsnes, Aashild 

Dahle. Svanhild Karin 

DvT3vik, Lillian 

Ellingseter, Anne Lise 

Eltvik, Solveig Mary 

llol, Anne 

Hurlen, Ingunn 

Huse, Kjellbjorg 

Joliansen, Liv Gjerd 

Joten, Kari 

Julseth, Sigrun Ragnhild 

Kvalsnes, Solbjorg 

Landro, Solfrid 

Midtgard, Elsa Helene 

Misund, Jorunn Elisabeth 

Mordal, Mary 

Myklebostad, Grete 

Myklebust, Solbjorg 

Myrbor.tad, Bjorg 

Molmen. Aashild 

Natland. Lillian 

Nerigar

Dalsetl), Harry 

Ekroll, Kare 

Eiigas, ArviH 

Gammels«ter, Dagfinn 

Herje, Steinar 

Hjelset, Erling 

Hjelvik, Kjell 

Hoem, Even 

Hustad, Edvar 

Hande, Arnold 

Ja

Mordal, Astrid 

Myren, Liv Jorunn 

Nerbo, Synnove 

IVordvik. Ruth 

Naess, Guri Synnove 

Orten, Kari 

Raknes, Anbjorg 

Raknes, Oddny Ingjerd 

Ronneberg, Eldrid 

Oddhild 

Rnyrbus, Solfrid 

Skavas. Torhild 

Skorgen, Magny Alfhild 

Skorstad. Brit Marie 

Siettedal, Liv Mary 

Solli, Ar.trid 

Solum. Unni 

Standal, Grethe Lillian 

Steinsvoll, Solvor 

Stige, Borghild 

Storronaing. Bodil 

Sa^tber, Jannc Oddbjorg 

Tangen. Grethe 

Tjelle, Randi 

Toven. Hildegunn 

Vik. Bjorg 

Vikas, Ingrunn 

0veras, Solvar 

Berland. Inge 

Berland, Kjell 

Dahle, Erling Sigbjorn 

Eik, Oddbjorn 

Einang. Harald 

Frisnes, Odd Egil 

FugeJsnes, John 

Godo, Pelter 

Hagen, Arnfinn 

Halle, Einar 

Hamney. Gunnar 

Hjelset, Oyvind 

Korsedal, Jarle 

Kvammenjostein Filing 

Lothe, Leif Johan 

Moen, Terje 

Nesje, Svein Arne 

Olsen, Magne 

Orvik, Aadne 

Paris, Karl 

Sandoy. Rasmus Eiiidrid' 

Skar, Johan 

Svendsen, Stale 

Sylte, Johan Borge 

Thormodsa^ter, Oddvar 

156 

Trondsen, Odd 

Valved, Jostein 

Woldseth, Svein Arne 

Overii, Mathias 

1965/66. 

Akselvoll, Kari 

Akslen, Tori! 

Alvestad, Allis 

Andreassen, Randi 

Ansnes, Solveig 

Berg, Else Marit 

Berg, Reidun 

Berland, Marit 

Rolgen, Anne Cieilie 

Bratli, Synnove 

Broun, Gerd-Elisabetb 

Bygjordcl. Toril 

Dahle, Anne Helene 

Dordal, Aashild 

EidsiPter. Solbjorg 

Eik, Aud Pauline 

Eik. Grethe Karin 

Elvemo, Randi 

Fiskerstrand, Oddveig 

Frosoye, Oddbjorg 

Gisnas, Ingrid Birgitte 

Gjerde, Rigmor Anne 

Hansen, Aud 

Hanset, Kornelia 

Harnes, Mary Anne 

Haiigsva-r, Sigrid 

Haukas, Oddbjorg 

Hjelkrem. Ingeborg 

Hodne, Kari Hilde 

Husoy, Sissel Anne 

Hahjemsvik, Kirsti 

Oddlaug 

Johansen. Solbjorg 

Stranda 

Kittang, Lillian 

Kjersheim, Hildegunn 

Kjorsvik, Kjellbjorg 

Kvamsdal, Reidun 

Langlo, Eva 

Laurvik, Unni 

Loko. Liv Margrete 

Lonsetteig, Gerd 

Lovik, Magnhild 

; Malm, Kjellaug Oline 

Midthaug, Kari 

Moen, Ragnhild 

Nilsen, Torild 

Nosavik, Gunvor 

Risan, Hildegunn 

Roaldset, Anne Krisli 

Ronneberg, Eldrid 

Simonsen, Anne Karin 

Sjovik, Ingunn 

Skjelbostad, Nanry 

Sporsheim, Anne Elisabeth 

Sa^ther. Inger Johanne 

Ssetre, Aud Elfrid 

Sartre. Leikny 

Tangen. Anne P, 

Ulleland, Aud Marie 

Ulvestad, Aashild 

Vangstad, Randi 

Vangstad, Solveig 

Vik, Bjorg 

Wiik. Solfri.l 

Wagho, Ingrid 

Aaroiies, Brill Inger 

Aas, Solveig 

Aas. Torhild 

Aasgard, Berit 

Bratlie. Per Sverre 

Dahle, Ivar S. 

Engeu, Pal Steinar 

Flusund, Asbjorn 

Formo, Terje Arvid 

Froystad, Ole Bjorn 

Hamnoy, Gunnar 

Hauge, Per 

Hjelden, Knut 

Hovdenes, Ole 

Kvammen, Jostein 

Kvernes, Ole Per 

Larsen, Hallstein 

Lothe, Ansgar 

Lovik, Oddbjorn 

Malme, Randulf 

Mittet. Arne I. 

Millet, Sigfred Karsten 

Myren, Kare 

Sande. Arne 

Sandoy, R asmus Eindride 

Sandvik. Hallvard 

Slutas. Harald 

Svendsen, Knut 

Svendsen, Pelter 

Sa-tre, Odd 

Trondsen, Odd 

Utigard, Ola 

1966/67. 

Akselvoll, Kari 

Akslen, Toril 

Aspenes, Jorunn 

Asphaug, Eva Britt 

Austigard, Sigrid 

Bakkeli, Vera 

Berg, Anne Grete 

Berg, Else Marit 

Bergseth, Kirsten 

Anne-Lise 

Bruaseth, Anne Grethe 

Bruaset, Marit 

Bo. Olaug Kjelirun 

Dable, Astrid 

Dyvik. Grethe Mathilde 

F.idaa?ter, Solbjorg 

Ekornas, Reidun Britt 

Fable. Ragnhild 

Fiksdal. Magny 

Flemmen, Helga 

Fonnelop, Elfrid 

Margrete 

Gjerde. Sissel Marny 

Gjerde plass, Otaug 

Glomset, Oddbjorg 

Lillian 

Hagseth, Kari 

Hareide. Norunn 

Harnes. Jenny Maril 

Haugnes, Laila 

Ilelland, Helene 

Hilstad, Gunni 

Heyerdahl, Randi 

Hjertviksten, Oddrun 

Krisli 

Hoel, Grethe 

Hustad. Mary Oddveig 

Hoy land, Ingehjorg 

Haseth, Eli Jorun 

Haset, Kari 

Johansen, Aase Johanne 

KlungneE. Inger 

Knutsen, Brita Fagerland 

Krekvik. Oddveig 

Lervag, Ruth 

Malmedal, -Aase Karin 

Mjelve. Kjellaug 

Nedregotten, Randi 

A (I II bjarg 

Nerland. Bjorg Elin 

Nerlaud, Lillian 

Nerland, Sigrid Audhild 

Nordant;. Eldhjorg 

Olsen. Unni 

Opstad. Olaug 

Pettersen, Lisbeth 

Rekdal. Inger Svanhild 

Reitan, Sylvi 

Roaldset, Anne Kristi 

Rodal. Erna 

Salen. Rannveig 

Skarsho.Oddlaug Johanne 

Sporsheim, Anne 

.Standal, Randi 

Stenerud, Ingrid 

Sa'ther, Inger Johaune 

Teigene, Guri Hilde 

Tennoy, Bodil Otilie 

Thoinsen, Kari Margrethe 

Tornes, Reidun 

Utheim, Turid Dorlhea 

Vangstad, Randi 

Wiig, Anne Margrethe 

0degard, Audhild Johanne 

Aarseth, Lars 

Aarskog, Lidvar 

Enge, Bjorn Egil 

Flusund, Asbjorn 

Flotre, Bjarne 

Froyr.tad. Haldor 

Froystad, Ole Bjorit 

Heslnes, Geir 

Jenssen, Nils Henry 

Johansen, Viktor Hans- 

Ileuiik 

Kvalsvik, Magne 

Moen. Svein Tore 

Mork, Erling A. 

Nyheim. Gudmund 

Njess, Roe 

Naas. Oddmund Gunnar 

Ronneberg. Oddvar 

Sande, Sverre 

Sandoy, Alvin Arnljot 

Ugelvik, Kjell Magne 

Vevang, Kare Sigmund 

Vagen. Reidnlf 

157

^llt i ^lomsier for fius og fiage^ 

OlAV VATÊ 

Handelsgartneri og hagesenter 

TIf. 51 873 - 51 613 

^)f[-olcle 03lomsier" 

OlAV VATNE 

Medl. av Interflora 

TIf. 51 873 - 51 613

Rauma Ungdomsskole har maling fra oss. 

Alltid til tjeneste 

TIf. Molde 51 744 — 51 756 

KONFEKSJONSFABRIKK — Eidsvag 

Spesialitet: Herrekapper og frakker 

TIf. Eidsvag (sentralbord) nr. 28 

LEREH & /IMON/EN 

— Entreprenorer 

ALT I BYGG 

Hovedentreprenor for de to siste nybygg 

ved Rauma Ungdomsskole 

J0RGEN H. GJENSTAD 

Molde 

TIf. 51 152 og 53 540 

MALERVARER — TAPETER — GULVBELEGG 

TOMREN FABRIKKER 

TOMRA 

DAME- OG HERREKONFEKSJON

BOLS0Y SPAREBANK 

Molde 

Forvaltningskapital 15 millionar kroner 

Avdelingskontor: Kleive og Nesjestranda 

Oscur Sylte 

Molde 

Minemtvannfabrihh 

I A . H A N S E N & S 0 N N 

Molde 

KJ0TT- OG P0LSEVAREFORRETNING 

Telefoner: Engros eksp. 53 309 

Kontor 51 461 

Utsalg Fuglset 51 461 

Postgiro 849 98 

s. NYGARD & CO. 

Moldeliveien 40 — Molde 

TIf. 51 031 

ALT I M0BLAR OG SENGEUTSTYR 

P. Petersens Trykkeri 

Vektergt. 2 — Molde — Telefon 51 469 

ALT ITRYKKSAKER 

Sanger utfores hurtig — pent — billig 

Alesund TIf. 2 331 Molde TIf. 51 301 

Kr.sund N. « 71 955 Orsta « 392 

Sunndalsora « 1 665 Valldal « 27 

For betre omsetnad av gronsaker, frukt, baer og poteter. 

BR0DR. MIDTHAUG % 

KLEIVE 

ALT i Rerstiger - Flaggstenger - Torkestativer 

Persienner - Smijernsartikler mm. 

Telefon Kleive 15 - 78

Arkitekt MNAL KNUT P. BUGGE 

Torget 2, Molde 

H0VDING KONFEKSJONSFABRIKK ^ 

KVALITETSDRESSER 

FOR MENN 

MOLOE 

VI YNSKJER RAUMA UNGDOMSSKULE 

TIL LUKKE MED JUBILEET, OG 

TAKKAR FOR 50 ARS INNSATS 

MELLOM NORSK UNGDOM 

R. HOLMEN 

SNEKKERI 

Bjorset 

GJENNOM 20 AR HAR VI LEVERT 

VINDAUGE OG D0RER M.M. TIL 

UTBYGGING AV SKULEN. 

VI TAKKAR FOR TILLITEN

A/S ROHDE 

DESSERTER - SUPPER - 

Trondheim 

SYLTET0YER - SAFTER 

MOLDE BAKERI & MEIPPBR0DFABRIKK Ys 

BAKERI OG KONDITORI 

Tlf.nr. 51 415, 51 416, 51 417 

MITTET - IS 

til hverdag og fest. 

NILS MITTET Iskremfabrikk 

TIf. Molde 53 433 

Kure Solhjeli 

Konfeksjonsfabrlkk 

Molde 

Spesialitet: «Kl8er etter mSI» 

Hotell 

Romsdals hel men 

Kaffistova 

= Torgstova 

Eigar: Romsdal Ungdomssamlag 

Vart firma onsker Rauma Ungdomsskole 

tillykke med 50 Srs jubileet. 

SPORTS- 

FIRMAET 

TIf. 51105 

45 AR som foR6fORhan6leR 

Haukeb0 & Rodseth ""k

p. p. R0D - Konfeksjonsfabrikk 

Rod i R. TIf. Eidsvag 71 

DRESSER, FRAKKER OG KAPPER ETTER MAL 

Fersteklasses arbeide og snitt 

K L A. R 

SKO 

UTSTYR 

ALT PA ETT STED 

o I d e 

MOLDE SPAREBANK 

MOLDE 

FORVALTNINGSKAPITAL 28 MILLIONAR KRONER 

Vi har godt utvalg av Torr trelast, 

hovlet og uhevlet, samt 

alle slags bygningsartikler. 

Moderate priser. — God service. 

s Trelastlageret 

MOLDE TIf. 51 322 ~ 51 389

MURMESTER 

OLE MORK 

Molde 

ROMSDAIS FEllESBAM A/S 

1927—1967 

40 AR I BYENS OG DISTRIKTETS TJENESTE 

Forvaltningskapital 80 mill. kr. 

A. Ij0nseth A/S 

Molde 

Telefon 51 522 

BYGGEARTIKLER — JERNVARER — VERKT0Y 

M. Gundersens Eftf. 

ERLING SKAGET 

Molde 

FISKEFORRETNING 

Telefon 51 438 — privat 53 238 

O. KLEVE & CO. 

BOK- OG PAPIRHANDEL 

M O L D E 

Romsdals Sparebank 

Molde 

Forvaltningskapital 12 millionar kroner

Mebler for den 

gode smak ~ 

til fordelaktige priser: 

Mobiene far De kjept i mobelforretninger 

over hele landet. 

Ergo De Luxe veggseksjon — myke, avrundede 

kanter — elegant design og god 

kvalitet. Kan leveres frittstlende, eller 

festet til vegg. Veil, pris for 5 elementer 

som vist pa bildet: ca. kr. 2 800,—. 

Helt til hoyre kan De skimte Ergo skjenk 

— som er i samme design som Ergo De 

Luxe veggseksjon — veil, pris fra kr. 425. 

Produsent: Blindheim Mobelfabrikk A/S, 

Vegsund 

Se nsermere pa den stilige salongen Duna 

— den er en pryd for ethvert hjem — og 

prisen er fra kr. 2 400,— og oppover, avhengig 

av stoffkvaliteten. 

Den regulerbare vippe- og hvilestolen Telstar 

gir god stotte for bide rygg, nakke 

og ben. En slik «kosestoU koster fra kr. 

410, og oppover, avhengig av stoffkvalitet. 

Det kvadratiske Kubus-salongbordet (120 

X 120 cm) er laget av forsteklasses teakmaterialer 

— veil, pris kr. 700,—. 

Produsent: Stokke Fabrikker A/S 

Spjelkavik

A/S Bussbygg 

Hovdenakken, tif. 19 

En bedrift i transportens tjeneste: 

Karosserier for personbusser - varebusser - kjolevogner. 

Salgsavdeling for bilgummi - personbiler - BP-stasjon 

De finner oss i Storgata — 

VI HAR 

MANUFAKTUR 

KONFEKSJON 

UTSTYRSVARER 

U. Aandahls Eftf. A/S 

ERLIMG OUTZEN 

Molde 

BAKERI & KONDITORI 

Telefon 51 348 og 51 349 

GJENDEMS KOLONIAL 

Molde 

En gross Telefon 51 162 En detalj 

KAFFE'N FOLK SNAKKER OM — 

leveres til institusjoner, hotelier, kafeer 

Vi gratulerer 

Rauma Ungdomsskole 

med 50-ars jubileet. 

VI LEVERER ALT I M0BLER OG INNREDNINGER 

FOR DEN TIDSMESSIGE SKOLE. 

DE ER ALLTID VELKOMMEN TIL VAR PERMANENTE 

UTSTILLING, OG VARE ARKITEKTER HJELPER DEM 

MED PLANL0SNINGER OG PRISTILBUD. 

HARALD ^rog^cBter 

Frognervn. 13 8 — Oslo 2 

TIf. 44 38 70

Venner av 

Rauma Ungdomsskole 

vet hvor det 

lonner seg a 

kj0pe 

Tekstilvarer 

Publikum innen 

et stort omr&de 

har lett adkomst 

til vare forretninger. 

Gode kj0p gj0res hvor utvalget er sterst 

. Pettersson S. Pettersson Andalsnes ? 

Aksjeselskap 

Molde 

ESPE t 

Molde 

Bjern Knudsen % 

Sunndalssra

Rauma Folkehøgskole 50 år - NRI

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Rauma Folkehøgskole 50 år - NRI

Transform your PDFs into Flipbooks and boost your revenue!

Delete template?

Save as template ?